Woensdag, 9 maart 2005
Net als de voorbije twee dagen kregen we opnieuw een vrij wisselvallige dag met enkele buien te verwerken. Door de bijna volledige afwezigheid van de zon verloren deze typische voorjaarsbuien echter hun lentefrisse karakter en werd de omgeving herschapen in een novemberiaanse sfeer. Slechts gedurende enkele seconden was de zon in staat om weerstand te bieden aan het zeer opdringerige wolkendek, vooral rond de middag en tijdelijk ook in de namiddag. Op dit ogenblik schuiven er bredere opklaringen binnen, maar het zal weinig zoden aan de dijk brengen voor de zonneliefhebber vermits het al avond is. De buien waren zwakker dan degenen die we gisteren en eergisteren op bezoek kregen zodat het neerslagtotaal niet verder dan 0,4 mm raakte. De temperatuur haalde vandaag net als gisteren 7,2 graden nadat het vanochtend 3,8 graden was en de wind die ondertussen naar het noordwesten is gekrompen haalde 29 km/h. De opklaringen zullen er voor zorgen dat de vorstgrens komende nacht wat dichterbij schuift en morgen belooft eindelijk zonniger uit te zullen pakken, maar ook dit is geen lang leven beschoren want vrijdag luiden actieve regenzones de inval van koudere lucht in waarin we tijdens het weekend talloze maartse buien zullen te zien krijgen, hopelijk deze keer met meer zon ertussen...
Woensdag, 9 maart 2006
Aan regenwater was er vandaag opnieuw geen gebrek: het vochtige goedje werd reeds vroeg in de ochtend met regelmaat over het Malderse grondgebied uitgesprenkeld. De bewolking was hierbij allesoverheersend waardoor het aanvankelijk een erg sombere boel was, vooral toen de neerslag overging in miezerige motregen tijdens de voormiddag. Na de middag waren er nog steeds veel wolken al bleef het met momenten droog. Om ons eraan te herinneren dat oceaanlucht niet alleen uit regen en wolken bestaat, werden er echter in de late namiddag enkele opklaringen op ons afgevuurd wat garant stond voor een paar zonnige uurtjes terwijl de resterende bewolking voor wondermooie uitzichten zorgde in de staalblauwe lucht. Maar een paar uurtjes later kregen we meteen de rekening gepresenteerd die een stuk minder mooi was met opnieuw veel wolken en met tussenpozen behoorlijk wat regen. De neerslag was afkomstig van twee occlusiefronten waarbij de opklaringen afkomstig waren van het smalle gebied tussen deze fronten in, al bevinden we ons momenteel achter deze regenzones waardoor er deze nacht terug opklaringen zullen opduiken met tussendoor een paar buitjes. Een blik op de thermometer brengt ons niet meteen in klaagstemming, want temperaturen tussen 7,5 en 11,4 graden kunnen meer dan behoorlijk genoemd worden in vergelijking met wat we gewend zijn. De neerslag moesten we er dan maar bijnemen, dit was juist 4,0 mm. De wind kwam uit westelijke tot zuidwestelijke richtingen, maar de krachtigste windstoot werd uit het noorden genoteerd (turbulentie) met 32 km/h.
Vrijdag, 9 maart 2007
De bewolking is in de loop van de nacht nog verder toegenomen en 's ochtends konden we nog net de laatste opklaringen in het eerste schemerlicht zien wegvluchten naar het oosten. Het werd meteen betrokken en de regen liet niet lang op zich wachten. Tussendoor waren er rustigere momenten waarbij de regen tijdelijk overging in motregen of het zelfs eventjes droog werd, maar de bewolking bleef voortdurend een constante zodat het een herfstachtige bedoening werd. De neerslag kreeg na de middag een buiig karakter maar ook dan bleef de bewolking goed stand houden. Een blik op de satellietbeelden leerde ons echter dat het mooie weer helemaal niet zover af was. Dit bleek ook later in de namiddag toen plots opklaringen vanuit het noordwesten kwamen oprukken en we alsnog een paar uurtjes zon konden meepikken. Om ons op te warmen was het echter al te laat en de opklaringen zullen we nu moeten bekopen met een vorstnacht vermits het kwik in vrije val is en er ook geen zachtere lucht wordt aangevoerd. De minima moeten straks nog bereikt worden en de maxima waren ook al een stuk frisser met 9,6 graden. In combinatie met de regen en de tot 35,4 km/h aanspannende zuidwestenwind was dit overigens een vrij guur dagje. Het neerslagtotaal liep op tot 3,8 mm.
Zondag, 9 maart 2008
Een zwakke regenzone (in vergelijking tot hetgene dat ons de komende dagen zou te wachten staan toch) zorgde ervoor dat we de dag in betrokken omstandigheden begonnen terwijl er een druilerig mengsel van regen en motregen naar beneden kwam. Tijdens de uren daarop bleef het lichtjes regenen, doch de bewolking werd tijdelijk dunner zodat er tussen de druppels door letterlijk en figuurlijk een waterzonnetje tevoorschijn kwam. Na een tijdje werd de bewolking echter weer dikker vanuit het westen en moesten we het voor de rest van de dag stellen zonder zon. De neerslag bleef eerder licht van karakter tot in de late namiddag toen de bewolking opeens dreigend en donker werd vanuit het westen en er een buinlijn kwam opzetten (koufront). Deze deed het pakweg een halfuurtje vrij intens regenen. Vervolgens werd het weer droog en een tijdje later maakte de bewolking plaats voor opklaringen die vlak na zonsondergang kwamen opzetten. In het laatste schemerlicht was het nog even genieten van de statige aambeeldvormige Cirrusschermen van het wegtrekkende koufront. We kwamen in licht onstabiele lucht terecht maar op Malderse bodem is het dit etmaal niet meer tot buien gekomen zodat we het bij de 4,2 mm van de regenzone kunnen houden. Wel doet de aanvoer van koelere lucht het snel afkoelen na een dag met eerder constante temperaturen die zich tussen 5,4 en 9,4 graden ophielden. Stilte voor de naderende storm was het waarschijnlijk met windsnelheden die vandaag beperkt bleven tot 41,8 km/h uit het zuid- zuidwesten.
Maandag 9 maart 2009
Het was een hele verrassing toen een aantal van de nachtelijke buien uit sneeuw bleek te bestaan. We ontwaakten aldus in een witgepoederd landschap, al waren de hoeveelheden niet overdreven te noemen met ongeveer een halve centimeter van het witte spul. De thermometers logen er niet om: in de koude poollucht is het afgelopen nacht afgekoeld naar 1,2 graden terwijl het aan de grond zelfs lichtjes vroor. Overdag maakte een stralende lentezon haar opwachting, die de sneeuwresten weer kon ontdooien. Iets dat vrij gemakkelijk was aangezien er enkel wat verspreide Stratocumulus en Cumulus fractus te zien was. Overdag nam de bewolking echter weer toe, en kregen we meer stapelbewolking te zien die werd afgewisseld met uitgestrekte, enigszins chaotisch ogende Stratocumulusvelden. Hiertussen ontpopten zich na de middag enkele flinke stortbuien die onder andere in Malderen toesloegen met regen, korrelhagel en smeltende sneeuw. Op sommige plaatsen werd er ook onweer waargenomen, maar op deze locatie leek er nog iets te schelen aan de elektriciteitsvoorziening. Tussen de buien door waren er prachtige wolkenlandschappen te zien, al liet de zon zich weinig zien en bleef het kwik daardoor ook achterwege met 9,6 graden als maximum. De laatste buienwolken tekende zich af in een vanuit het zuidwesten met Cirrus, Altocumulus en Cirrostratus vollopende hemel. Deze bewolking is reeds de voorbode van een volgende depressie die volgens de satellietbeelden bruist van levenskracht, en ons de komende 24 uur weer een flink stortbad zal bezorgen. Op het eerste zicht lijkt dit systeem onmiddellijk door een nieuwe depressie gevolgd te worden, waardoor de vooruitzichten er voor de rest van de week erg waterig uitzien. Voor de rest van deze avond bleef het echter nog droog en rustig, waarbij de west- zuidwestenwind die overdag nog 45,1 km/h haalde, weer grotendeels is weggevallen. De buien bleken een neerslagtotaal van 3,4 mm te hebben opgebracht.
Dinsdag, 9 maart 2010
Het was vanochtend nog maar eens helder met temperaturen die naar een (voor de tijd van het jaar) huiveringwekkende -3,5 graden waren gezakt. Deze keer bleven de opklaringen standhouden, want er waren geen storingen of wolkenvelden in onze onmiddellijke omgeving. We hadden dan ook al snel afspraak met de zon, welke vooral achter glas een lentegevoel met zomerse tintjes wist op te wekken. Aan de andere zijde van dat glas stond echter een onaangename noord- noordoostenwind die met haar snelheden tot 30,6 km/h eerder woor een wintergevoel zorgde. De lucht was opnieuw erg droog en bij negatieve dauwpunten zorgde dit ervoor dat het ijs nauwelijks afsmolt op schaduwrijke plaatsen. Met een beetje tuineffect kon het kwik niettemin nog uitvloeien naar 6,5 graden. De diepblauwe luchten leken wel eindeloos met hooguit een beetje Cumulus humilis rond de middag, maar dat was slechts schijn want de bewolking was nooit veraf. Boven de Noordzee vonden we immers een zwak koufront terug dat vooral aan de noordelijke kusten van de Benelux en op de Waddeneilanden voor heel wat bewolking moet gezorgd hebben. Volgens de satellietbeelden ging het vooral op Stratocumulus en Stratus terwijl er geen noemenswaardige neerslag op het frontje zat. De wolkenband schoof echter nauwelijks op zodat het helder bleef en we opnieuw op een aardig potje nachtvorst lijken af te stevenen. De temperaturen lagen niettemin een paar graden hoger dan gisteren rond deze tijd waardoor de scherpste kantjes er een beetje zullen afgaan. Op het einde van de avond vroor het ongeveer een halve graad terwijl het neerslagtotaal onveranderd is gebleven met 0,0 mm.
Woensdag, 9 maart 2011
Hoewel de dichtstbijzijnde wolkenvelden gisterenavond pas boven Schotland te vinden waren, is het afgelopen nacht zeer snel gegaan en ontwaakten we onder een grijze hemel. Dit vertaalde zich in erg zachte minima van 4,8 graden, maar het bleef aanvankelijk droog. In de loop van de voormiddag klaarde het weer wat op en zagen we de zon af en toe tevoorschijn komen terwijl de bewolking overging van Stratus en Stratus fractus naar Altocumulusvelden met Cirrostratus en Stratus fractus ertussen. Er stak een west- zuidwestelijke wind op die met snelheden tot 38,6 km/h zachte zeelucht naar Malderen blies. De bewolking nam tegen de middag opnieuw toe en het ging onderandere in Brussel tijdelijk lichtjes regenen. Er volgde opnieuw een drogere periode en toen zagen we weer opklaringen verschijnen in een onstabiel ogende met stapelwolken en Stratocumulusvelden gevulde hemel. Dit werd op haar beurt gevolgd door een aantal pittige buien die ons omstreeks 18H overspoelden. Hoewel dit geen typische maartse buien waren, was de sfeer een beetje vergelijkbaar en konden de buien op hun manier bijdragen aan de prille lentesfeer. Voor zolang ze het volhielden tenminste, want de lucht werd snel stabieler vanuit het noorden en binnen de kortste keren schoot er enkel Stratocumulus en Stratus fractus bewolking over waarin we het laatste daglicht zagen vervagen. Het koelde weer iets sneller af dan gisteren in de polaire luchtsoort waarin we nu zijn terechtgekomen, maar nachtvorst lijkt voorlopig niet aan de orde te zijn. We sloten af met een neerslagtotaal van <0,2 mm.
Vrijdag, 9 maart 2012
Het was vanochtend helder, maar toch was het opgewarmd tot een viertal graden. De oorzaak konden we op de satellietbeelden zien: we zijn in een zachtere luchtsoort terechtgekomen en afgelopen nacht zou er een zwak frontje met wat bewolking zijn voorbijgetrokken. Tegen zonsopgang dreven er terug Stratocumulusvelden binnen en deze maakten in de loop van de voormiddag plaats voor Cumuluswolken die na verloop van tijd ongeveer de helft van het luchtruim gingen innemen. Al bij al werd het nog redelijk lenteweer aangezien de andere helft vrij bleef en dus regelmatig zonneschijn doorliet. De temperaturen liepen op tot 11,7 graden en de wind wakkerde aan tot 25,7 km/h uit het west- zuidwesten. De stapelwolken hadden de neiging om zich uit te spreiden tot nieuwe Stratocumulus, maar dit proces bleef min of meer binnen de perken. Hoe westelijker hoe zonniger was duidelijk het devies als we de satellietbeelden overdag bekeken. Op het einde van de namiddag loste de bewolking op al hing er toen redelijk wat Cirrus en Cirrostratus terwijl het wat nevelig werd. Neerslag is er vandaag niet gevallen zodat we 0,0 mm konden bijschrijven. Het koelde 's avonds aardig af maar de minima werden afgelopen nacht reeds bereikt met 3,0 graden.
Zaterdag, 9 maart 2013
Tijdens het tweede deel van de nacht werd ook Malderen door de zondvloed getroffen en kwam het water met bakken naar beneden. Ondertussen sijpelde er koelere lucht binnen en dit zorgde in de windstille atmosfeer voor nevelvorming. Omstreeks 10H werd het zo goed als droog op wat fijne motregen tussendoor na. De bewolking bestond nu uit een somber Stratusdek en er stak een kille noordwestenwind op die later naar het noorden draaide. De maximumsnelheid bedroeg 32,2 km/h uit het westen en het kwik steeg maar nauwelijks zodat de maxima afgelopen nacht al werden gemeten met 10,7 graden. Het neerslagtotaal was nog voor de middag al bereikt en bedroeg 7,6 mm, wat echter nog maar een peuleschil was tegenover de dagtotalen die in Nederland bereikt werden met plaatselijk zelfs meer dan 35 mm. Onder een betrokken hemel ging de afkoeling tijdens de avond gestaag verder zodat we kort voor middernacht op 4,6 graden uitkwamen.
Zondag, 9 maart 2014
(Nepal) De rit van Pokhara naar Chitwan begon in heldere omstandigheden, doch er begon Cirrusbewolking binnen te drijven die geleidelijk talrijker werd en overging in Cirrostratus. De diepblauwe kleuren van de hemel waren we kwijt al konden we wel nog genieten van aangenaam zonnig zomerweer bij vergelijkbare temperaturen als gisteren. In Chitwan werden er Cumuluswolken gevormd onder de sluierbewolking en deed het allemaal heel erg denken aan een typische Belgische zomerdag ergens in augustus met fletse kleuren en een geelachtig tot oranje nazomerlicht. Vooral op het einde van de namiddag was dit het geval al kwam het niet tot buien en bleven de temperaturen de hele tijd aangenaam met een 30 tal graden overdag en een ruime 20 graden tijdens de avond toen de stapelwolken oplosten en enkel de sluierbewolking overbleef.
Maandag, 9 maart 2015
(Nepal) De alweer helder geworden hemel werd vanochtend onderbroken door een band met Cirrus bewolking in het noorden die knaloranje oplichtte. De bewolking kleurde vervolgens geel en werd uiteindelijk wit in het felle licht van de opkomende zon. Omstreeks 10H verschenen er wolken van opstuivende sneeuw boven de bergtoppen en flanken door een opstekende wind aldaar. In Rupa Tal bleef het echter rustig en konden we ons weer opmaken voor een warme zomerdag. Na de middag werden er weer stapelwolken gevormd in de bergen die zich tot buienwolken ontwikkelden die echter op veilige afstand bleven. In het zuiden bleef het opvallend helder op een enkel stapelwolkje na dat zich gedurende een tiental minuten kon vormen. Tijdens de avond loste alle bewolking weer op en kon er van een schitterend uitzicht op de bergen worden genoten.
Woensdag, 9 maart 2016
(Indonesië
Felle regenbuien in de vroege ochtend waren reeds een voorbode van de nodige moeilijkheden om de totale zonsverduistering te kunnen waarnemen. De bewolking bleef hardnekkig en de buien gingen zich in een lijn ten noorden van ons organiseren terwijl we in Palangkaraya steeds op de outflow zaten. Daarin dreven vaak laaghangende wolkenflarden voorbij terwijl er hogerop Cirrus densus en Cumumonimbus te zien was die de reeds deels verduisterde zon aan het oog onttrokken. Daarna ontstonden er dan toch opklaringen en konden we de eclips op de helft waarnemen. Ondertussen viel ook op dat het een stuk koeler was geworden en het niet meer zo drukkend en plakkerig was. Dan kwamen er weer velden Stratocumulus castellanus binnendrijven waardoor de de zon maar af en toe zagen. Op de totaliteit konden we de echter nog net tussen twee toefjes Castellanus, een plukje Stratus fractus en een opbollende cumulus Congestus zien. Toen het licht terugkeerde klaarde het natuurlijk weer bijna volledig op en nu voelden we ook de warmte weer terugkeren zodra de zon nog maar een derde was verduisterd. Er volgde een broeierige middag met flinke stapelwolken doch tijdens de namiddag overtrok het weer en ging het lichtjes regenen zonder onweersverschijnselen maar wel met een verkoelende bries tussendoor. De regen viel uit dikke Cirrus densus en
Donderdag, 9 maart 2017
Nog steeds was het al somberheid en druilerigheid wat de klok sloeg, want het koufront van gisteren is door een identiteitscrisis weer als warmtefront doorheen Vlaanderen aan het dolen geslagen. Met als gevolg de vertrouwde Stratus en Stratus fractus bewolking waaruit het af en toe lichtjes regende of motregende terwijl we af en toe Altostratus konden zien tussen deze wolkenflarden door. In Nederland kwam men er voorlopig beter van af en kon men ten noorden van de bijhorende wolkenbanden nog wat opklaringen meepikken. Door de bewolking en de nabijheid van subtropische lucht zijn de minima vrij hoog gebleven met 8,4 graden. Tijdens de voormiddag veranderde er niet veel en bleven we tegen de voornoemde wolkensoorten aankijken. Tot overmaat van ramp kwam het front min of meer boven ons tot stilstand, al bewoog het natuurlijk wel in haar lengte maar dat zal de gefrustreerde lenteliefhebber uiteraard een worst wezen. Gelukkig voor hen werd deze regenzone na de middag dan toch door krachten uit het Noorden het land uitgezet, al kwamen we daarmee wel in de onstabiele polaire zeelucht waarin zich nog buien ontwikkelden. Maar hoe dan ook, we kregen nu de zon te zien tussendoor, er kwamen meer droge perioden voor en naar de avond toe klaarde het bijna volledig op. We haalden maxima van 15,5 graden terwijl er een west-zuidwestelijk briesje stond dat eerder aan de zwakke kant was. Tegen zonsondergang schoten er enkel wat Cumulus mediocris wolken over en Cirrostratusbewolking in het zuidwesten, wat voor een mooi uitzicht zorgde in het zachte avondlicht. De temperaturen waren hierdoor echter een stuk minder zacht want in een windstille omgeving met brede opklaringen en polaire luchtmassa's ging het natuurlijk snel afkoelen en is het niet ondenkbaar dat er komende nacht hier en daar een ijskristalletje zal gevormd worden. Gelukkig lag de omgeving er ondertussen weer droog bij met een neerslagtotaal van 0,6 mm waardoor gevaarlijk gladde toestanden er desondanks niet of beperkt aan te pas zullen komen.
Vrijdag, 9 maart 2018
Na een lichtbewolkte nacht stoomde er vanochtend een wolkenband op vanuit het zuidwesten. In het noorden was de hemel helder en de rest was met Stratocumulus bedekt. De zon kon tijdelijk de bewolking langs onder aanschijnen waardoor het even leek alsof we ondersteboven hingen te bengelen boven een vuurrode lavazee (zeker voor degenen die een kater hadden). De minima deden met 3,5 graden nochtans niet aan lava denken en het werd snel genoeg duidelijk dat die zee gewoon uit water bestond. Al leek dat water er niet zo gemakkelijk uit te komen want het was al namiddag toen de eerste druppels neerkwamen. En echt grote hoeveelheden vielen er ook niet waarbij het al snel weer droog werd. De aangevoerde lucht was vrij zacht en het kwik steeg naar 9,4 graden. Tegen de avond kregen we terug een aantal perioden van regen en motregen al stelde het ook nu weinig voor. Het exacte totaal voor dit etmaal was niet bekend aangezien de neerslag na middernacht bleef aanhouden maar meer dan 2 mm zal het niet geweest zijn. De zuidwestenwind was overwegend zwak en viel tijdens de avond helemaal weg.
Zaterdag, 9 maart 2019
De buien waren weliswaar verdwenen en de dag begon droog, maar we kregen met een krachtig windveld te maken waardoor het niet bepaald een gezellige bedoening werd in de buitenlucht. De bewolking bestond nog steeds uit Altostratus maar nu met velden Altocumulus floccus en Stratus fractus eronder. De wind hield de minima op peil met 7,6 graden en tijdens de namiddag volgden er een aantal perioden van lichte of matige regen. We haalden maxima van 13,2 graden en tijdens de avond vielen er nog een paar buitjes die het neerslagtotaal op 1,5 mm brachten. De wind begon geleidelijk af te zwakken en vooral tegen middernacht werd het opvallend rustig wat volgens de huidige weerkaarten echter de spreekwoordelijke stilte voor de storm leek te zijn.
Maandag, 9 maart 2020
We kregen terug een dagje adempauze in de wisselvallige periode die we nu kennen. Op hoogte stroomde warmere lucht binnen en de buien werden er dus door onderdrukt terwijl de bewolking meer uit Stratocumulus ging bestaan. Aan de grond koelde het dan weer af tot 6,4 graden. Daartussen was weliswaar nog redelijk wat Cumulus te zien terwijl er op grote hoogte Cirrusbewolking verscheen die gezelschap kreeg van Cirrostratus. Op de satellietbeelden was mooi te zien hoe de buien weg trokken naar het oosten terwijl we in een stabiele zone terecht kwamen. Bij een beetje zonneschijn tussendoor kon het opwarmen tot 12,1 graden en de wind was zwak uit zuidwestelijke richtingen. Maar tegen het einde van de namiddag wist een enkel buitje dan toch nog tegen de stabiliteit op te boksen waardoor het eventjes weer ging druppelen in Malderen. Daarna leek het alsof er met een onzichtbare reuzenborstel werd gewerkt om de Stratocumulusvelden en Cumuluswolken weg te vagen. Ze maakten plaats voor Altostratus translucidus die vanuit het westen binnen dreef en waar de laagstaande zon nog waterig doorheen scheen. Aanvankelijk zorgden de resterende Stratocumulusvelden en blauwe stukken voor een mooi sfeerbeeld in het warme avondlicht maar het werd al snel een grauwe bedoening toen er enkel nog Altostratus en een paar pannus plukjes hingen. En tijdens de avond ging het al flink regenen uit de snel opzettende bewolking. De wind wakkerde ook aardig aan en het neerslagtotaal kwam al uit op 0,4 mm.
Dinsdag, 9 maart 2021
De regenzone bleef tijdens de ochtend nog een tijdje over Vlaanderen slepen waardoor we afwisselend motregen en lichte regen kregen met af en toe een drogere periode ertussen. De bewolking was wat chaotisch en bestond vooral uit Stratus en Stratus fractus waartussen buienwolken ingebed zaten. Naar de middag toe werd het dan definitief droog en dreven er opklaringen binnen vanuit het noordwesten. Dit was het begin van een erg fraaie lentedag en de hemel werd waarbij opgesmukt met donzige wolkenflarden die onder invloed van de zonnestraling werden gevormd. Ze lieten zich voortdrijven op een zwak westelijk tot west- zuidwestelijk briesje. Het kwik steeg naar 8,2 graden en naar de avond toe begon er Cirrostratus binnen te drijven vanuit het westen die voor melkachtige kleuren begon te zorgen. Later zorgde dit dan weer voor een fraaie schemering maar voor de rest bleef het wel nog rustig en droog ondanks het gestaag aandikken van de bewolking. Het neerslagtotaal is uiteindelijk op 3,0 mm uitgekomen.
Woensdag, 9 maart 2022
Het kwik is opnieuw zwaar onderuit gegaan met -2,4 graden en het ijs dat gisteren niet is gesmolten, is dikker geworden. Er werd ook rijp gevormd net als de voorbije dagen, door de droge landlucht echter in beperkte hoeveelheden. Overdag warmde het snel op en het leek erop dat we in een warmere luchtsoort zijn terecht gekomen. Het kwik steeg immers sneller dan de voorbije dagen en de temperaturen lagen merkbaar hoger dan gisteren rond dezelfde tijd. Nog steeds stond er weinig wind en deze is naar het zuiden gedraaid wat mede de warmere luchtaanvoer verklaarde. We haalden zeer aangename maxima van 17,3 graden bij een nog steeds felle zon in een transparante, diepblauwe lucht. Kort na zonsondergang zagen we voor het eerst sinds lang plotseling wolken verschijnen, namelijk een scherp begrensde laag van dikke Cirrostratus waar wat eenzame toefjes Cirrus voor uit leken te lopen. Deze bewolking zal in het westen van het land voor hogere minima zorgen maar in Malderen kon het nog ongeremd afkoelen en van de hoge maximumtemperaturen was al snel niet veel meer te merken. Wie dacht dat we nu wel genoeg thermische reserve hebben opgebouwd om het vorstvrij te houden kwam dus bedrogen uit. De warmere luchtmassa heeft er wel voor gezorgd dat al het ijs nu volledig kon wegsmelten zodat de ijsgroei weer helemaal vanaf nul kon beginnen, net als het neerslagtotaal van 0,0 mm.
Donderdag, 9 maart 2023
Ook tijdens de nacht is de bewolking blijven hangen met af en toe een buitje en soms wat gemiezer. Tegen de ochtend was het weer overwegend droog op een heel fijne soort van motregen na terwijl de bewolking uit Stratus bestond. Het was ook erg nevelig en donker waardoor we haast zouden denken dat het een kille decemberdag was als we niet naar die bloeiende narcissen keken. Hier en daar konden we nog een restje sneeuw zien en dat was ook niet verwonderlijk want de temperaturen zaten met 1,8 graden niet ver boven het vriespunt. Zachtere lucht was echter onderweg om daar paal en perk aan te stellen en deze was wellicht ook verantwoordelijk voor de nevel die er hing, het leek een soort van dooimist te zijn. Kort daarna maakte de zachte lucht haar intrede en zagen we het kwik heel snel de hoogte in gaan waarbij we omstreeks 16H maxima van 12,8 graden optekenden. De wind draaide hierbij naar zuidwestelijke richtingen. Daarna ging het kwik weer een beetje naar beneden onder begeleiding van erg felle regenvlagen maar het bleef boven de tien graden steken. Een enorm verschil met de noordelijke helft van Nederland van waaruit de sneeuwfoto's en winterse taferelen aan de lopende band binnen kwamen. In Malderen moesten we het dus vooral hebben van het opvallend actieve weertype met stortbuien die een tropisch allure hadden. Het is bijna een wonder dat er geen onweer bij zat. Het neerslagtotaal mag er dan ook weer zijn (zeker voor de natuur) met 10,8 mm.
Zaterdag, 9 maart 2024
Tijdens de voormiddag hingen er aanvankelijk nog brede opklaringen en hieronder is het tijdens de nacht nog kunnen afkoelen tot 5,3 graden. Maar de bewolking liet niet lang op zich wachten en al snel zagen we vanuit het zuidoosten Stratocumulusveldjes binnendrijven. Deze zagen er erg mooi uit met talloze toefjes erin die zich scherp aftekenden tegen de nog diepblauwe kleur. Tijdens de uren daarop dreven er meer van die velden voorbij en dit alles bij een wat minder gebruikelijke windrichting, er stond namelijk een zuidoostelijk briesje. Rond de middag werden de opklaringen tijdelijk wat breder en kregen we nog een thermische boost richting 14,7 graden. Maar al snel dreef er Cirrostratus binnen vanuit het zuiden die snel dikker werd en overging in Altostratus. Het wolkendek oogde na een tijdje erg contrastloos waardoor het niet meer duidelijk was of we nu tegen Altostratus of laaghangende Stratus aankeken. Maar in ieder geval was het grijs en moesten we het voor de rest van de dag zonder de zon stellen. Wel bleef het droog en de actievere neerslaggebieden bleven nog op veilige afstand. Ook tijdens de avond was dit zo en we konden het dus bij een dagtotaal van 0,0 mm houden.
Zondag, 9 maart 2025
Het was opnieuw bijtend koud vanochtend met aan de grond net een graad vorst en minima van 5,1 graden in thermometerhut. De aanvoer van warme lucht bereikte nochtans haar hoogtepunt en dat zouden we snel geweten hebben zodra de zon wat hoger stond want de droge lucht warmde al snel flink op en we haalden zelfs voor het eerst de twintig graden grens om uiteindelijk op 20,3 graden terecht te komen tijdens de late namiddag. De koude nachten en warme namiddagen deden een beetje aan een woestijnklimaat denken en het langdurig uitblijven van enige neerslag zit er wellicht voor een stukje tussen naast de continentale oorsprong van deze luchtsoort. Dat we vandaag een hoogtepunt bereikten wil echter ook zeggen dat het hierna bergaf zal gaan en de eerste tekenen waren op het einde van de namiddag al te zien in de vorm van meer sluierbewolking die vanuit het zuiden begon te naderen. Enkele dikkere Cirrusplukken deden de zon toen zelfs eventjes verzwakken, iets wat we al niet meer gewoon zijn en dat na de zeer sombere winter die we dit jaar gekend hebben. Na zonsondergang zagen we plots meer bewolking verschijnen in het zuidwesten en deze bestond al meteen uit een gesloten laag Altocumulusbewolking die dreigend in het tegenlicht opdoemde. Deze breidde zich tijdens de avond uit al ging het erg langzaam en bleven er nog wat opklaringen over. De bewolking remde de afkoeling duidelijk af, tegen middernacht was het nog steeds een achttal graden. Neerslag zat er nog niet bij, het bleef enkel bij dreigende bewolking waardoor we het terug bij 0,0 mm konden houden vandaag.