Donderdag, 10 maart 2005
Toen we vanochtend ontwaakten was de wereld opeens veel kleiner geworden en leek het Malderse weerstation wel van de aardbodem te zijn verdwenen. Er heeft zich afgelopen nacht onder invloed van de opklaringen, hoge luchtdruk en windstilte namelijk een mistlaag gevormd die een deel van de voormiddag de zon buiten beeld hield. De mist was echter niet algemeen want een treinrit naar Brussel bracht aan het licht dat heel wat plaatsen mistvrij de dag begonnen en van een mooie zonsopgang konden genieten. Uiteindelijk klaarde het ook in Malderen op en er volgde een wisselend bewolkte dag met regelmatig zon bij temperaturen tussen -1,2 en 8,1 graden bij een zwakke noordwestenwind tot 13 km/h en slechts wat ochtenddauw als 'neerslag' (0,2 mm). Al bij al een vrij mooi lentedagje maar het vervolg is helaas minder interessant want morgen zitten we weer middenin het kille en natte depressieweer waarna in het weekend buien volgen en op de koop toe houdt de blokkerende hogedrukcel die al weken de scepter zwaait ten westen van ons het voor bekeken en krijgen we een westcirculatie met veel regen en wisselvallig weer. De zachtere temperaturen en vorstvrije nachten krijgen we er dan wel gratis bij na het weekend.
Donderdag, 10 maart 2006
Tijdens de vroege ochtenduurtjes konden we nog genieten van enkele mooie opklaringen, maar reeds kort nadat de zon op het toneel verschenen was, dikte de bewolking snel aan en het grootste deel van de voormiddag verliep zo alsnog in grijze omstandigheden waarbij met momenten aardig wat regen viel. Eerst waren dit buien die afgewisseld werden met een paar streepjes blauwe lucht maar gaandeweg ging de neerslag over in meer continue regen, wat vooral na de middag het geval was. Onder deze omstandigheden en samen met een tot 42 km/h aanspannende zuidwestenwind kon het kwik niet zo bijster veel winst maken waardoor we ons moesten tevreden stellen met de 7,9 graden die uit de bus rolden. Tijdens de ochtend bleef het echter redelijk zacht met 4,3 graden. Uiteindelijk zorgden de regen samen met de buien voor de middag voor een totaal van 6,4 mm, maar hier kan nog wat bijkomen, we zien op de weerkaarten namelijk een depressie die samengeperst wordt door twee hogedrukgebieden en daardoor boven onze streken blijft hangen met bijhorende wolken en neerslag. Het systeem zou na het weekend doorboord worden door de twee hogedrukgebieden die zullen samensmelten tot een langwerpige as die net ten noorden van ons komt te liggen en ZW-NO georiënteerd zal zijn, een situatie die zich zal vertalen in een aanvoer van erg koude landlucht. Een nieuwe winterprik is dus op til waarbij in het eerste deel van de week aardig wat vorst kan op treden, vooral tijdens de nachten. Nadien zou de hogedrukas zich terugtrekken en komen we weer in Atlantische zachtheid terecht, maar dit is nog veraf en niet betrouwbaar. Eerst zullen we een somber en grijs weekend moeten trotseren met af en toe lichte regen en mogelijk een paar schuchtere opklaringen op zondag wanneer de droge landlucht ons bereikt. De laatste neerslag zou dit weekend mogelijk als natte sneeuw de Malderse bodem ontmoeten...
Zaterdag, 10 maart 2007
Een erg fraaie en lente- achtige start, doch de invloed van het oprukkende hogedrukgebied zat nog iets te ver ten westen van ons en daardoor zagen een aantal stapelwolkjes de kans schoon om verder uit te groeien en zich vervolgens uit te spreiden over het grootste deel van het Malderse luchtruim. Neerslag kwam er weliswaar niet van, maar verstoken van zon en met de warme lucht die nog niet helemaal tot bij ons is doorgedrongen, was het best wel een kille periode, zeker met de west- zuidwestelijke wind die behoorlijk aanspande en weer snelheden tot 30,6 km/h wist te halen. Later in de namiddag toen de thermiek afnam, lieten de stapelwolken het echter vrij snel afweten en zo konden we alsnog genieten van een uurtje aangename zonnewarmte. De temperatuur liep hierbij op naar 13,9 graden, en dit terwijl het vanochtend nog erg fris was met 2,0 graden. Rond en na zonsondergang begon de traditionele afkoeling weer, maar door de aanvoer van zachtere lucht wordt deze voldoende afgeremd waardoor het gevaar voor nachtvorst erg beperkt blijft. Door het neerslaan van ochtenddauw bereikten we vandaag 0,2 mm als neerslagtotaal.
Maandag, 10 maart 2008
De depressie met het bijhorende stormachtige windveld is tijdens de voorbije nacht met grote snelheid dichterbij gekomen, doch wie er vroeg genoeg bij was, kon vlak voor zonsopgang nog de laatste opklaringen zien wegtrekken naar het oosten. Hierbij viel de scherp afgebakende overgang van diepblauwe lucht naar Altostratus translucidus op, wat de kracht van de storm accentueerde. Na korte tijd vielen dan de eerste regendruppels terwijl de wind gestaag toenam in kracht. We hadden hier te doen met een zogenaamd split- front wat erin resulteerde dat de neerslag in twee episodes viel met een korte droge periode er tussenin. Deze drogere periode werd gekenmerkt door een toename van de laaghangende wolkenflarden die onder de hoger gelegen Altostratus hingen terwijl er hooguit nog wat lichte motregen viel. Later volgde dan weer een periode met wat intensere regen, maar nog voor de namiddag half was verstreken, werd het opnieuw droog en kwamen we aan de achterzijde van het front terecht. De wind ging hierbij liggen terwijl de zon zich steeds vaker liet zien in een met Cumulus fractus vol gezaaide hemel. Rond zonsondergang was het bijna helder met een diepblauwe hemel boven Malderen, maar een trogvormige storing deed het vervolgens weer razendsnel dichttrekken vanuit het zuidwesten (Altostratus, Stratus fractus en Altocumulus) waarbij de regen niet lang op zich liet wachten. De wind spande hierbij weer behoorlijk aan maar de snelheden van deze middag (66,0 km/h uit het zuid- zuidwesten) werden niet meer overschreden. Omstreeks 20H zaten we alweer in de opklaringen en nam de wind in kracht af, maar er lagen nog pittige buien op de loer die op sommige plaatsen voor onweer en hagel zorgden. Malderen ontsnapte echter nipt aan deze buien waardoor het voor de rest van de avond droog bleef en het neerslagtotaal zich handhaafde op de 4,0 mm die er reeds was gevallen. Met temperaturen die tussen 4,6 en 9,1 graden schommelden, was dit een erg gure dag al viel het stormgeweld al bij al nog aardig mee.
Dinsdag 10 maart 2009
Bij het aanbreken van de dag was het warmtefront van de gisteren besproken depressie reeds een flink eind het binnenland ingetrokken. Het logische gevolg was dus een klassieke regenlucht die met bijhorende producten voor een alles behalve gezellige voormiddag zorgde. Achter het front zaten zachtere luchtmassa's, maar door de afwezigheid van de zon bleven de temperaturen wat achter zodat we het met waarden tussen 3,6 en 10,0 graden moesten stellen. Bovendien zaten we helemaal bovenin de warme sector, zodat we in de krachtige, aanlandige stroming al meteen werden overrompeld door het aanstormende koufront. Deze zorgde voor wat zwaardere regenval, maar werd vooral gekenmerkt door een windruiming naar het noordwesten. (hoogste windsnelheid kwam nog uit het zuidwesten met 48,3 km/h) Het bleef tot in de late namiddag betrokken en regenachtig, maar heel plots kwamen er vanuit het noordwesten opklaringen binnengedreven. Het luchtruim bestond nu uit Stratocumulus en Cumulus fractus, en wekte op één of andere manier de indruk dat het hier al dagen niet meer geregend heeft. Met een dagtotaal van 3,2 mm en een kletsnatte omgeving weten we natuurlijk wel beter, zeker toen we na een uurtje weer door dikke wolkenmassa's werden opgeslokt. Hierin zaten nog stevige buien verwerkt die gepaard gingen met flinke stapelwolken die zich in evenwijdige rijen onder het gesloten wolkendek (Stratocumulus en Altostratus) leken te groeperen. Later werd alles weer aan het oog onttrokken door wolkenflarden die massaal kwamen opzetten. Deze maakten later op de avond dan weer plaats voor nieuwe opklaringen. Hierin was duidelijk te zien dat de stroming bijna pal uit het noorden kwam, terwijl talloze wolkenflarden met hoge snelheid onder de volle maan voorbijgleden.
Woensdag, 10 maart 2010
Het ontwaken in een witberijpte omgeving is ondertussen reeds een banale gewoonte geworden, en ook deze ochtend was daar niet vreemd aan met haar minima van -1,9 graden. Niet zo koud als de voorbije dagen, en dat hadden we wellicht te danken aan vochtigere zeelucht die samen met een wolkenband dichterbij is gekomen. De zonnekloppers onder ons kregen echter nog een dagje respijt want de bewolking nam vandaag enkel de noordelijke helft van Nederland onder handen terwijl een hyperactieve depressie ten zuiden van ons doortrok. Laatstgenoemde zorgde voor een band van Cirrostratusbewolking boven de zuidelijke horizon en hielp mee om het schrale weer in stand te houden door de noordoostelijke stroming nieuw leven in te blazen. Het echte winterweer vonden we echter in de noordelijke helft van Italië terug waar massa's sneeuw en stormachtige winden flink huishielden. In Malderen bleef het ondertussen rustig en zonnig terwijl de wolkenband in het noorden nauwelijks opschoof. De Cirrostratusbewolking verroerde zich eveneens bijna niet al loste ze tegen de avond langzaam op. Met temperaturen die naar 9,1 graden klommen was het vandaag weer iets zachter terwijl de wind snelheden tot 33,8 km/h haalde uit het noord- noordoosten. Hoe lenteachtig het weer vandaag ook mag overkomen, na zonsondergang voelde het opnieuw bijtend koud aan bij temperaturen die terug wat lager zaten dan gisteren rond deze tijd. Het neerslagtotaal bleef dan weer hetzelfde met 0,0 mm.
Donderdag, 10 maart 2011
Laaghangende wolkenvelden zorgden opnieuw voor erg zachte minima al was het met 4,4 graden beduidend koeler dan gisterenochtend. Dit was wellicht een gevolg van de polaire luchtmassa's die vanuit het noorden dichterbij zijn gekomen en een aantal opklaringen die afgelopen nacht zijn voorbijgedreven. Tijdens de voormiddag ontstonden er nog een paar opklaringen, maar vervolgens werd de bewolking opnieuw dikker en ging het tijdelijk wat druppelen. De hoeveelheden stelden niets voor en in Malderen stond de teller 's avonds nog steeds op 0,0 mm. De lichte regenval werd gevolgd door Stratocumulus stratiformis undulatus bewolking die het volledige luchtruim innam en voor een opvallend ribbelpatroon zorgde. Hieronder hingen Stratus fractus wolkenflarden die werden opgejaagd door een flink aantrekkende west- zuidwestenwind die het met snelheden tot 46,7 km/h erg bont maakte. Kortom, er zat beweging in de atmosfeer en ook het kwik had duidelijk zin in actie want het warmde tijdens de namiddag flink op. De maxima waren misschien niet zo indrukwekkend met 10,3 graden, maar de bijna te verwaarlozen afkoeling zorgde ervoor dat het kwik pas laat op de avond onder de 10 graden zakte. Ondanks het temperamentvolle weertype bleef het droog en veranderde er visueel niets met sinds deze middag eigenlijk niets anders dan de eerdergenoemde Stratocumulus met Stratus fractus eronder.
Zaterdag, 10 maart 2012
We begonnen de dag in sombere en grijze omstandigheden door toedoen van een Stratus wolkendek dat zich 's nachts heeft gevormd. Vervolgens bleef het urenlang somber, grijs en kil terwijl het af en toe zelfs tot wat lichte regen of motregen kwam. Halverwege de namiddag was al de bewolking plots verdwenen en konden we genieten van een stralende zomerhemel met Cumuluswolkjes erin en een paar Stratocumulusbankjes in de verte. Met temperaturen die 13,4 graden haalden en een zacht west- noordwestelijk briesje tot 19,3 km/h erbij was het puur genieten in de buitenlucht. Toen we eventjes met onze ogen knipperden was het opeens weer grijs, somber en kil met af en toe wat motregen alsof het zomerse intermezzo er nooit was geweest. Een half uurtje later was het opeens terug lichtbewolkt, zonnig en zacht maar na een paar minuten keken we terug tegen een betrokken hemel aan en deze keer was het definitief. De bewolking hield ons wel zacht, de minima werden dan ook afgelopen nacht reeds opgemeten met 7,9 graden. De regen die vandaag viel bleek goed te zijn voor een dagtotaal van 4,7 mm.
Zondag, 10 maart 2013
Tijdens de voorbije nacht is het terug gaan regenen, maar de afkoeling trok er zich niets van aan en ging onverstoord verder. Met als logisch gevolg dat de regen overging in sneeuw toen het vriespunt in zicht kwam. Deze bleef uiteindelijk ook liggen al ging het om een snel afsmeltend drabdekje door de warme bodem die we aan de zomeropstoot voorbije week te danken hebben. Het werd al snel weer droog en er viel voor de rest van de dag geen neerslag meer. Het kwik is nog net boven nul blijven steken met ongeveer een graad als minimumtemperatuur. Tegen de middag was er van de sneeuw niets meer te zien, maar van de lente was ook weinig te merken want het somber en dik Stratus wolkendek dat er gisteren al hing heeft blijkbaar voor een volledig weekendverblijf gekozen. Het werd niet warmer dan 4,6 graden en er stond een ijzige noordenwind die naar het noordoosten draaide met een piek van 29,0 km/h uit het noorden. Deze zorgde wel voor luchtmenging waardoor de afkoeling 's avonds werd afgeremd terwijl de bewolking daar ook wat aan meehielp. Het kwam uiteindelijk tot zeer lichte vorst bij minima die tegen middernacht -0,1 graden bereikten, maar de gevoelstemperaturen waren ondertussen al bijna weggezakt naar de dubbele negatieve cijfers. De afgesmolten sneeuw bleek goed te zijn voor 3,0 mm als dagtotaal.
Maandag, 10 maart 2014
(Nepal) Er hing vanochtend een zeer aangename koelte bij temperaturen die net onder 20 graden waren gezakt. De omgeving schitterde onder een laagje verse dauwdruppels terwijl de eerste zonnestralen aangenaam warm aanvoelden. Het waren zonnestralen die zich doorheen Cirrostratusbewolking hebben gewerkt en deze zorgde net als gisteren weer voor fletse, melkachtige kleuren. Later ging de bewolking over in Altostratus, maar het bleef droog en ook de Cumuluswolken die tijdens de namiddag werden gevormd hadden geen kwade bedoelingen. Bij temperaturen die overdag opliepen tot 33 graden was het erg warm, al voelde het niet meteen drukkend aan. De Altostratusbewolking werd ondertussen weer dunner zodat de zon terug wat meer gas kon geven in een weliswaar nog steeds versluierderde melklucht. Er volgde een rustige en zachte zomeravond.
Dinsdag, 10 maart 2015
(Nepal) Er hingen vanochtend slechts wat Cirruswolken en het warmde snel op onder een loden tropenzon. Na een tijdje werden er Cumuluswolken gevormd in de bergen maar verdere gevolgen bleven overal uit. De terugkeer naar Kathmandu verliep in drukkend warme omstandigheden en de stad zelf was ondertussen weer in een stofwolk van smog en ander vuil veranderd waarin het zicht soms slechts een paar honderd meter bedroeg. In tegenstelling tot Rupa Tal koelde het erg snel af na zonsondergang al was het minder koud dan twee weken eerder op deze locatie. Buiten de stof en rookwolken bleef het helder.
Donderdag, 10 maart 2016
(Indonesië
Er hing terug veel Cumulus fractus en Stratus fractus bewolking. Net als we hier de voorbije paar weken al vaak gezien hebben werden de stapelwolken kleiner in aantal waarbij ze afzonderlijk groter werden. Daarna bleven ze terug constant van grootte (Cumulus mediocris) en waren er in de verte hier en daar volwassen onweerscomplexen te zien. Op weg naar afgelegen dorpen noord van Palangkaraya zagen we vooral verandering in de temperatuur, er hing namelijk al snel een loden hitte bij zeer vochtige omstandigheden. Tijdens de avond losten de Cumuluswolken deels op, maar zagen we hier en daar nieuwe stapelwolken ontstaan die een smalle basis hadden en zeer uitgesproken vertikale ontwikkelig. Na zonsondergang zagen we het af en toe bliksemen maar toch speelden we het hier voor elkaar om er nog eens een droge dag uit te halen.
Vrijdag, 10 maart 2017
Het is tijdens de nacht zo goed als helder gebleven en bij minima van 3,6 graden troffen we aan de grond redelijk wat ijs en rijp aan. De lucht kleurde diepblauw na zonsopgang en er was vooral in het oosten Cirrus en Cirrostratus te zien wat in combinatie met de nevelbanken en witberijpte velden voor een schitterend plaatje zorgde. In de loop van de voormiddag werden er weer wat Cumulus fractus wolkjes gevormd maar verdere ontwikkeling tot buien werd belemmerd door het binnenstromen van warmere lucht op hoogte die de boel stabiliseerde. Dit vertaalde zich wel in het binnendrijven van Cirrus in allerlei vormen en maten, vergezeld door Altocumulusvelden waar de zon af en toe achter wegdook. Het was vrij rustig met een zwak westelijk briesje en we haalden maxima van 14,1 graden. De Cumuluswolken losten geleidelijk weer op en tijdens de avond was het vooral Altocumulus, Cirrus, Cirrostratus en Altostratus bewolking die voor een mooi wolkendisplay zorgden bij zonsondergang. De avond verliep dan weer in rustige, droge en halfbewolkte omstandigheden en voor de verandering konden we nog eens een droog neerslagtotaal van 0,0 mm optekenen om de dag mee af te sluiten.
Zaterdag, 10 maart 2018
We zijn in zeer zachte subtropische lucht terecht gekomen waardoor de minima van 9,3 graden al vroeg bereikt werden. De bewolking bestond uit Cirrostratus, en deze was erg dik waarbij er in het zuiden reeds Altostratus en Altocumulus te zien was. Het was overigens geen egale bewolking maar een vezelachtig kluwen dat er best wel fraai uitzag (fibratus). Maar het was wel een teleurstelling voor degenen die een zonovergoten lentedag verwachtten bij de voorspelde temperaturen. En dat was nog maar het begin van de ellende voor deze mensen want vanuit het zuidwesten kwam er al snel pannus bewolking opzetten en halverwege de namiddag was de bewolking dik genoeg om voor regen te zorgen. In Nederland werd ook onweer waargenomen. Het deed allemaal zomers aan want het voelde klam en broeierig aan met maxima van 13,9 graden en bijna geen wind (zuidelijke stroming). Tegen de avond volgden enkele droge perioden maar er waren ook buien actief. Na zonsondergang kwamen we in een gebied met opklaringen terecht aan de voorzijde van een gebied met zeer intense neerslag volgens de radar. Deze bereikte ons rond middernacht en het deel dat vandaag nog viel was waarschijnlijk terug ongeveer 2 mm.
Zondag, 10 maart 2019
Na een rustige en bijna windstille nacht kregen we vanochtend met een aantal regenbuien te maken. De voormiddag verliep dan weer grijs en regenachtig bij een ietwat aangewakkerde zuidwestenwind. Het was wachten tot kort voor de middag toen het opklaarde, met een vriendelijke zomerlucht vol mooiweerswolkjes. Maar het zag er allemaal bedrieglijk onschuldig uit en het was pas toen we door die mooiweerslucht dakpannen, golfplaten, bomen en carports zagen vliegen dat het duidelijk werd dat we middenin een zeer zware voorjaarsstorm waren terechtgekomen. Wie zich buiten waagde kon zich aan nog meer rondvliegend puin verwachten aan de luide knallen van metaalplaten die de omgeving lieten opschrikken. Het puin werd aanvankelijk vanuit het zuidwesten onze richting uit geslingerd maar later kwam er meer een westcomponent in waarbij opeens veel koelere lucht binnenstroomde. De windruiming kwam net op tijd om een losgesprongen telefoonkabel net naast het weerstation te laten belanden en daarna werd het opeens een stuk rustiger. De maxima waren net bereikt met 12,1 graden en de afkoeling ging gepaard met een aantal forse buienlijnen die voor stortregen en wat hagel zorgden. Het kwik dook meteen naar de uiteindelijke minima van 4,3 graden en plaatselijk werd zowaar smeltende sneeuw waargenomen. Tijdens de avond volgden er meer buien die geleidelijk aan ook in Malderen een winters karakter kregen. Het neerslagtotaal kwam uit op 13,9 mm al ligt het in werkelijkheid wat lager daar de pluviometer tijdens de storm in de vijver is beland.
Dinsdag, 10 maart 2020
De regenzone heeft tijdens de nacht erg vlot het land weten te veroveren, en op sommige momenten viel het er goed uit. Dit alles ging gepaard met een stevige west- zuidwestenwind en deze voerde zachte zeelucht aan. Samen met de bewolking hield dit de minima op peil met 7,4 graden. De wind zwakte tegen de middag wat af en de regen werd ook lichter terwijl de bewolking vanuit het westen dunner werd. Deze bestond uit Stratus en Stratus fractus waarboven tijdens de voormiddag waarschijnlijk een flinke laag Nimbostratus heeft gehangen. Het kwik krabbelde omhoog naar 13,3 graden en tijdens de namiddag werd het een tijdlang droog waarbij het wel betrokken bleef met Stratus. Desondanks bleef er een krachtige zuidwestenwind staan en na een paar uur werd de bewolking weer dikker vanuit het westen waarop terug perioden van lichte regen en motregen volgden. Tijdens de avond kregen we een gelijkaardig weertype en het neerslagtotaal werd met mondjesmaat verder aangevuld tot 14,9 mm.
Woensdag, 10 maart 2021
Het luchtruim is al flink vol gelopen met bewolking tijdens de nacht waardoor de dag een grijze en kille start maakte. Er stond storm op het programma maar de regenzones die met deze voorjaarsstorm verbonden waren, namen er rustig hun tijd voor om richting Malderen te slenteren. Het windveld was er al eerder en er stond reeds tijdens de voormiddag een erg strakke zuidwestenwind. Bij de temperaturen die nog naar 2,6 graden konden zakken voelde dit erg guur aan. Vroege vogels onder ons konden zich wel verwarmen aan een vurige zonsopgang waarvan her en der gewag werd gemaakt. De bewolking die ons vervolgens vergezelde was Altostratus waarin het grootste deel van de tijd een waterzonnetje te zien was. Rond de middag ging deze tijdelijk over in Cirrostratus en er dreven ook steeds losse wolkenflarden (pannus) onder. Uit deze wolkenflarden ontstonden in de loop van de dag buien maar zoals het bij een klassieke buiensituatie hoorde, greep Malderen naast de prijzen en bleef het droog. We konden genieten van fraaie wolkenluchten en er was ook geregeld ruimte voor een streep zon, maar af en toe moesten we al eens bukken of opzij springen om een golfplaat of een dakpan te ontwijken want de storm bereikte met het binnenkomen van de opklaringen haar hoogtepunt. Na de middag begon het dan langzaam rustiger te worden maar er bleef nog steeds veel wind staan en deze begon ook erg kil aan te voelen nu er weer frissere lucht begon binnen te stromen. De maxima van 11,2 graden waren dan ook al snel bereikt, maar niet zo snel als het neerslagtotaal van 0,0 mm.
Donderdag, 10 maart 2022
Een andermaal koude nacht met minima van -1,0 graden werd opnieuw gevolgd door een stralende lentedag waarbij we alleen maar diepblauwe luchten en felle zonneschijn te zien kregen. De zuidelijke (maar zwakke) wind voerde zachtere lucht aan waardoor het tijdens de voormiddag opvallend snel opwarmde. Het leek wel een typische dag in een woestijnklimaat te zijn en de omgeving lag er ook al vrij stoffig bij door het ontbreken van neerslag in de recentste dagen. Over droogteproblemen hoeven we ons niettemin (nog) geen zorgen te maken want de hoge grondwaterstanden zorgden ervoor dat de beken nog gevuld waren terwijl er op sommige velden nog flinke plassen stonden. De maxima kwamen erg hoog uit met 18,5 graden en tijdens de avond bleek de afkoeling een stuk minder uitgesproken te zijn dan de voorbije dagen. Dit is natuurlijk al een eerste voorbode van de storingen die ons vanaf morgen en zeker in het weekend een stuk minder zonnig weer zullen brengen. Voorlopig bleef het echter een en al heldere lucht wat de klok sloeg en van neerslag was er uiteraard ook nog geen sprake met 0,0 mm als dagtotaal.
Vrijdag, 10 maart 2023
De rust is tijdens de nacht weergekeerd en tegen de ochtend hingen er zowaar opklaringen die een wisselend bewolkte hemel met Cumulus fractus en Stratocumulus lieten zien. Deze lichtten aanvankelijk oranje op in de vochtige en zachte lucht die de zonnestralen deze typische gloed gaven. In het westen werd de hemel al snel dreigend donker en daarna volgden perioden van regen bij een gestaag aanwakkerende zuidwestenwind. Achter deze eerste reeks buien zat terug koelere lucht waardoor we de maxima van 10,5 graden al vroeg bereikten. De koele lucht ging echter niet gepaard met opklaringen zoals je bij een klassiek koufront zou verwachten en de striemende regenvlagen bleven dus aanhouden onder een grijze hemel die kort na de middag tijdelijk iets lichter grijs werd. Het werd toen eventjes droog al leek er nog een fijne nevel van motregendruppeltjes door de lucht te zweven. Het waren deze druppeltjes die geleidelijk dikker werden en ons naar een al even natte namiddag leidden waarbij het spoedig weer met gewone druppels ging regenen. Daarbij wakkerde de noordwestenwind nog verder aan waardoor het allemaal erg herfstachtig aandeed. En dit terwijl het in Nederland nog steeds tot winterse taferelen met sneeuw bleef komen. Hoe dan ook begon deze koude lucht weer terrein te winnen richting Malderen en weerstations in de buurt rapporteerden ook weer natte sneeuwvlokken tussen de regen die mogelijk dus ook hier waarneembaar waren. Later kregen we plotseling een paar opklaringen die ons een drietal minuten zonneschijn opleverden terwijl we duidelijk zagen dat de stroming weer noordelijk was geworden. En voelden, want het werd weer snijdend koud terwijl de buitjes die daarna binnenkwamen ook gepaard gingen met stofhagel. We kwamen in de loop van de avond op de minima van 1,1 graden uit waardoor er van de zachte opstoot die we net hebben gehad niet veel meer over bleef. De buien en regenzones waren opnieuw goed voor een flink neerslagtotaal van 5,6 mm.
Zondag, 10 maart 2024
Het was vanochtend nog steeds grijs bij zachtere minima van 7,9 graden. Op de radar waren hier en daar zwakke regenplukjes te zien maar voorlopig bleef het droog en een groot deel van de neerslag leek te verdampen voor ze de grond kon bereiken. Maar uiteindelijk kwam het ook in Malderen tot een periode van lichte regen. Deze werd weer gevolgd door een droge periode waarbij de zon zelfs even kon doorbreken in een weliswaar flink versluierde hemel met nog veel Altostratus en Altocumulusbanken ertussen. De wind kwam bij dit alles nog steeds uit zuidoostelijke richtingen. Dan werd de bewolking weer dikker vanuit het zuiden en zagen we veel Altocumulusbanken die onstabiliteit leken aan te geven (floccus, castellanus). Ze zagen er spookachtig uit in het tegenlicht onder de terug dikker wordende Altostratus bewolking. En al snel hadden we door wat die onstabiliteit betekent want het begon plots met zeer dikke, tropische druppels te regenen. Daarna volgden dan vlagen van lichte regen en motregen waarbij de intensiteit echter laag bleef. In deze omstandigheden moest het kwik het echter bij 12,1 graden voor gezien houden en begon het lentegevoel er weer wat uit te gaan. Tijdens de avond duurde dit druilerige weertype verder en we eindigden met een bescheiden dagtotaal van 1,8 mm.
Maandag, 10 maart 2025
De Altocumulusvelden hingen er vanochtend nog steeds en ze concentreerden zich nu op het zuiden terwijl de hemel in het noorden nog helder was. Deze opklaringen lieten het terug afkoelen tot een frisse 3,7 graden. De overgang was zelfs erg scherp waardoor iemand die enkel uitzicht had op het noorden amper geloof kon hechten aan een weerbeschrijving die een collega met enkel uitzicht op het zuiden zou gegeven hebben. Er kwam nauwelijks beweging in de wolkenband en het leek erop dat we in Malderen van geluk konden spreken want de zon stond net hoog genoeg om boven de wolkenmassa te blijven waardoor we het hier op het nippertje zonovergoten konden houden. Enkel de dunnere veldjes Altocumulus bereikten de zon waardoor deze slechts een beetje afzwakte. Dit beeld bleef urenlang hetzelfde maar na de middag zagen we toch ook meer grote en forse Altocumulustoefjes voor de zon schuiven en daar zat ook floccus en castellanus tussen: de typische onweersverklikkers die mooi vuurwerk beloofden. Al weten we als Londerzeelenaar en met de weermodellen erbij natuurlijk wel beter. Het bleef dus bij wolkenvelden die er wel steeds erg sfeervol bleven uitzien, zeker met die onstabiliteitsverklikkers er de hele tijd bij. Door de wolken en het geleidelijk ruimen van de wind naar meer oostelijke tot noordoostelijke richtingen waren de maxima nu wel wat minder hoog met 17,5 graden. Tegen zonsondergang kregen de wolkenlandschappen nog eens extra uitstraling toen het geheel zich in warme schemeringskleuren hulde. Het bleef zo tot na het verdwijnen van de allerlaatste schemering de moeite om buiten van de wolkenluchten te genieten en dit onder de muzikale begeleiding van de talloze merels die reeds zeer actief waren. De kilte kwam er toen wel vrij snel in en de wolkenvelden leken de afkoeling ook nauwelijks af te remmen. Tegen middernacht was het nog maar 5,6 graden. We konden het ook vandaag weer droog houden met opnieuw 0,0 mm als eindtotaal.