Dinsdag, 15 maart 2005
In tegenstelling tot het eerder sombere gisteren, kregen we vandaag een erg aangename en zonnige lentedag gepresenteerd waarbij de temperaturen opliepen van 2,8 tot 14,7 graden, wat een heel verschil is met wat we de voorbije weken hebben moeten trotseren. Toch was het niet helemaal helder want vanochtend waren er her en der nog wat verdwaalde stratocumulusvelden te zien terwijl er veel hoge sluierbewolking was die met momenten de zon erg parten speelde. In de late namiddag ging ze zelfs tijdelijk helemaal schuil achter gesloten wolkenvelden die echter kort voor zonsondergang weer zijn gaan openbreken. Ondanks de zachte temperaturen overdag heeft het aan de grond nog lichtjes gevroren met -1,1 graden, al was dit vorstig intermezzo maar van korte duur. We bleven gespaard van enige neerslag en ook de vochtigheidsgraad daalde naar een vrij lage 47%. Ook morgen kondigt zich zeer mooi aan, en de regen die er 's avonds eerst nog leek te vallen volgens de modellen, lijkt er zelfs niet meer in te zitten. Ook na het weekend lijkt er geen afkoeling te komen, doch wat verder naar het einde van de maand toe lijkt er een invasie van maartse buien en aprilse grillen in te zitten. Doch dit is nog te ver om met zekerheid te stellen...
Woensdag, 15 maart 2006
De dag begon ongeveer gelijkaardig als gisteren met 's ochtends opnieuw sluierwolken die voor een andermaal indrukwekkende zonsopgang zorgden. Belangrijkste verschilpunten waren de temperatuur die niet meer zo diep wegzonk met -1,1 graden en aldus een lenteachtige toets aan het ochtendspektakel gaf, alsook de bewolking die nu beperkt bleef tot de sluiers die de hele dag door aanwezig bleven. De temperatuur boekte opnieuw winst en voor het eerst sinds lang haalden we de tien graden- grens, al was het erg nipt met 10,5 graden als maximumtemperatuur. De thermische winst werd enigszins teniet gedaan door de iets in kracht toegenomen, schrale noordoostenwind die er snelheden tot 23 km/h tegenaan gooide. De open hemel zorgde er dan weer voor dat het naar zonsondergang toe weer flink is gaan afkoelen en het ziet er dan ook naar uit dat we vannacht weer de diepvries induiken. De noordoostelijke stroming blijft zich ook morgen handhaven, doch er zijn duidelijk wolkenvelden in te herkennen op de satellietbeelden waar we in de loop van de dag aardig wat hinder zullen van ondervinden, zij het dat er nog steeds niets op neerslag lijkt te wijzen. Op langere termijn lijkt er een geleidelijke evolutie te zijn naar noordelijke luchtstromingen waarin zich weer een aantal voorjaarsbuien zullen vormen.
Donderdag, 15 maart 2007
Terug een erg mooie en zonnige start, maar de winter kwam weer om het hoekje kijken voor degenen die er vroeg bij waren: de meeste gazons en velden lagen er bij zonsopgang immers witberijpt bij. De zon slaagde erin om de zaak in de loop van de voormiddag weer wat op te warmen, maar het was bijzonder nevelig weer en het kostte hierdoor zelfs aardig wat moeite om een blauwachtige tint in de "wolkeloze" hemel te onderscheiden. Wolkeloos bleef deze trouwens niet want tegen de middag kwam er plots Altocumulusbewolking opzetten en hierdoor moest de zon het al vrij vlug ontgelden. De bewolking moet al een hele tijd in onze buurt gehangen hebben, maar door het zeer nevelige weer leek hij plots uit het niets op te duiken en was er dus enig verrassingseffect aan. In de loop van de namiddag nam de bewolking weer wat af zodat we de dag alsnog vrij mooi konden eindigen. Ondanks de bewolking werd het weer erg zacht met 16,2 graden, en dankzij de opklaringen vanochtend werd het ook toen erg fris met 0,9 graden en vorstige toestanden aan de grond. De wind was verder aan de zwakke kant met maximaal 16,1 km/h uit het noord- noordwesten.
Zaterdag, 15 maart 2008
Tijdens de voormiddag werden we nog geplaagd door laaghangende Stratusbewolking, maar deze werd steeds dunner om vervolgens over te gaan in Stratocumulus waar de zon met momenten al doorheen kon prikken. Na de middag verdween de laaghangende bewolking grotendeels en maakte op haar beurt plaats voor wat Cumulusbewolking terwijl de hogere regionen van de atmosfeer werden opgevuld met veel Cirrus, Cirrostratus en Altocumumus. Een hele boterham dus, maar het nam niet weg dat dit een erg fraaie lentedag was, mede dankzij de erg hoge temperaturen die zich ophielden tussen 7,7 en 16,1 graden. Het was ook betrekkelijk rustig met een oost- zuidoostelijk briesje tot 19,3 km/h. Naar de avond toe maakte de Cirrostratusbewolking geleidelijk plaats voor Altostratus, een eerste voorbode van de naderende weersverandering die boven ons hoofd hing. Daar werd dezelfde dag nog werk van gemaakt want een paar uur na zonsondergang begon het reeds te regenen, met momenten aan een behoorlijke intensiteit. Tegen middernacht heeft de druppeldans reeds 1,8 mm opgeleverd, en dat is nog maar een begin volgens de radarbeelden...
Zondag, 15 maart 2009
Er was vanochtend nog steeds veel Stratocumulusbewolking te zien, maar de opklaringen ertussen werden steeds breder. Het ging dus opnieuw de goede richting uit voor de lenteliefhebbers onder ons. De stroming is afgelopen nacht echter naar het noorden geruimd waardoor we niet meteen op hoge temperaturen hoefden te rekenen. De aangevoerde lucht was bovendien erg vochtig waardoor er al snel stapelwolken werden gevormd, eens de Stratocumulusvelden achter de zuidelijke horizon verdwenen. Deze werden vooral in de namiddag erg talrijk, waarbij we tijdelijk tegen een bijna betrokken hemel aankeken. Dit werd gevolgd door nieuwe opklaringen, die op hun beurt echter opnieuw door gesloten bewolking werden gevolgd. Hierna trok de bewolking zich gedeeltelijk terug, zodat de tweede helft van de namiddag aangenaam lenteweer bracht. De zon kon het zo alsnog laten opwarmen tot 14,5 graden, een heel verschil tegenover de minima die 2,6 graden bedroegen. Hierbij wakkerde de wind aan tot 22,5 km/h uit het noord- noordwesten. Naar zonsondergang toe losten de resterende stapelwolken volledig op, maar een heldere hemel leverde dit zeker niet op. In het westen was ondertussen namelijk een band van Stratocumulusbewolking verschenen, terwijl er veel Cirrusbewolking te zien was die zich eveneens aan de westelijke helft van de hemelkoepel concentreerde. De wolkenband verroerde zich echter nauwelijks, waardoor het ook na zonsondergang lichtbewolkt bleef. Het neerslagtotaal bleef dan ook beperkt tot 0,0 mm. Door de noordelijke stromingen koelde het na zonsondergang flink af en dreigt er gevaar voor lichte nachtvorst.
Maandag, 15 maart 2010
Tijdens de nachtelijke uurtjes heeft de Stratusbewolking zich opnieuw van Malderen meester gemaakt in een rustige, stabiele en vochtige atmosfeer. Gelukkig was dit maar van korte duur want de bewolking ging in de loop van de voormiddag over in Stratus fractus. De restanten hiervan gingen vervolgens over in Cumuluswolkjes die gezelschap kregen van een weinig Cirrus en Cirrostratus. De temperatuur die afgelopen nacht met 3,6 graden opnieuw boven het vriespunt wist te blijven, liep in deze omstandigheden op naar een lentezachte 13,2 graden. Een heel verschil met de noordelijke helft van Nederland dat voor de zoveelste maal meer dan vijf graden achterbleef. Geen pakken sneeuw en ijs deze keer, maar een guur en herfstachtig weertype met veel regen en wind in deze regio. Dit was het werk van een golvend frontje dat langzaam maar zeker naar het zuiden afzakte en in Malderen Altocumulus lenticulariswolken liet ontstaan. Deze deden echter evenmin afbreuk aan het fraaie lenteweer en maakten het een beetje spannend door het luchtruim een buitenaards tintje mee te geven. Tijdens het tweede deel van de namiddag werden er steeds meer van deze UFO- vormige wolkenbankjes gevormd en kreeg de zon het wat moeilijker om er zich een weg door te banen. De aantrekkende westenwind deed het lentegevoel vervolgens snel verwateren met haar snelheden tot 35,4 km/h. Kort na zonsondergang deed de regen hetzelfde in letterlijke zin nadat er vanuit het noorden plots een dikke laag Stratocumulusbewolking kwam opzetten. Het bleef aanvankelijk beperkt tot wat verdwaalde druppels, maar na 22H werd de neerslag merkbaar intenser en koelde het op nauwelijks een uur tijd af van bijna 11 graden naar een zevental graden. Het neerslagtotaal bereikte uiteindelijk 0,2 mm tegen middernacht.
Dinsdag, 15 maart 2011
Net als gisteren hing er aardig wat nevel en mist, maar de lucht boven ons was helder waardoor deze dag een fraaie en zonnige start maakte. Met minima van 6,3 graden was het niet koud, en er kwam een subtropisch luchttransport op gang waardoor het kwik al snel richting 15 graden steeg. Na de middag gingen we daar zelfs ruimschoots boven en werd het met maxima van 18,5 graden tot hiertoe de warmste dag van het nog jonge jaar. Af en toe dreef er een vliegtuigstreepje voorbij, maar de tegen tot 19,3 km/h uit het oosten aangevoerde lucht was zo droog dat er verder geen enkele bewolking was waar te nemen. Ook bij zonsondergang was het nog steeds helder, en in tegenstelling tot wat je zou verwachten bleef het lang zacht waarbij de temperatuur pas na 20H onder 15 graden dook. Naast wolken was er ook van neerslag geen sprake waardoor we nog maar eens met een dagtotaal van 0,0 mm eindigden.
Donderdag, 15 maart 2012
Hoewel het in thermometerhut nog net vorstvrij bleef met minima van 0,7 graden, schitterden overal ijskristallen die vooral op de carrosserie van buitenslapende wagens flink vertegenwoordigd waren. Totale wintersfeer dus, tot de vogels wakker werden en de zon opkwam die ons meteen in zomerstemming bracht. De opwarming was immers indrukwekkend en toen de thermometer in de namiddag 20,9 graden aanwees was het amper te geloven dat de voet van het weerstation vanochtend nog aangekleed was met een laagje rijp. Tijdens de voormiddag was het helder en ook na de middag bleef dit zo doordat de droge lucht geen mooiweerscumuli toeliet. De wind was nog zwak met 22,5 km/h uit zuid- zuidwestelijke richting (veranderlijk) en tot kort na zonsondergang bleef het aangenaam terrasjesweer. Daarna koelde het versneld af al lijkt nachtvorst er niet meer in te zitten. Aan de noordelijke hemel was een zwakke roodachtige gloed te zien die misschien wel op het poollicht wees waar de laatste tijd veel rond te doen is. Maar verder dan dat kwam het niet en het was nog steeds rustig en helder toen we het neerslagtotaal van 0,0 mm optekenden.
Vrijdag, 15 maart 2013
Tijdens het tweede deel van de nacht kwam er bewolking binnendrijven die de afkoeling een halt kon toeroepen. Dit was maar goed ook, want ondanks het grotendeels verdwenen sneeuwdek kon het in wolkeloze gebieden in het oosten van de Benelux nog flink vriezen met temperaturen die dichtbij -10 graden kwamen. Malderen kwam er goedkoop vanaf met -4,0 graden en zag het daglicht weerkeren onder een mengeling van Stratocumulus undulatus en Stratocumulus lenticularis bewolking in een toch wel erg nevelige atmosfeer. Dit laatste was een gevolg van de hoge vochtigheidsgraad en het ontbreken van wind. In de loop van de voormiddag stak er echter een zuid- zuidwestelijke bries op die verder aanwakkerde terwijl de bewolking op sommige momenten dik genoeg werd om wat regen te lossen. Het voelde guur en kil aan bij windsnelheden die 49,9 km/h bereikten terwijl het niet warmer dan 4,9 graden werd. Tijdens de avond trokken er velden van Altostratus over waaronder valstrepen te zien waren, maar het ging om regen die verdampte voor ze de grond kon bereiken. De satellietbeelden gaven dan ook steeds valse neerslagsignalen op plaatsen waar het droog bleef. We eindigden de dag onder een zwaarbewolkte tot betrokken hemel en de neerslag die overdag viel bleek goed te zijn voor een dagtotaal van <0,2 mm.
Zaterdag, 15 maart 2014
(Nepal) We begonnen de dag met sluierwolken, en tijdens de terugvlucht kwamen we boven het noordwesten van India terecht in bewolking die van afstervende buien leek afkomstig te zijn. Het is wellicht ook deze bewolking die de afgelopen dagen veel boven Nepal te zien was. De rest van de vlucht kregen we nauwelijks bewolking te zien en alles verliep ook erg rustig tot aan de landing in Istanboel. Bij de vlucht naar Brussel was het eveneens helder tot we ergens boven Hongarije de eerste Altocumulus en Stratocumulus velden zagen verschijnen. Dan verscheen er Cirrostratus die overging in Altostratus en Nimbostratus om daarna gevolgd te worden door lage Stratusbewolking. Dan kregen we weer een koufrontachtige structuur te zien (rij van Cumulus congestus wolken) en vervolgens hingen we weer boven Stratus en Stratocumulusbewolking die geleidelijk plaats maakte voor opklaringen. Bij de landing nam de bewolking weer toe en kregen we Stratus en Stratocumulus bewolking te zien waaronder het somber en kil leek te zijn terwijl het ook erg nevelig was. Op het moment dat het vliegtuig de landingsbaan raakte, werd het wolkendek echter opeens in stukken gescheurd en konden we van een erg fraaie zonsondergang genieten met zacht avondlicht toen we in Malderen aankwamen. De bewolking bestond toen uit Cirrus, Altocumulus, Stratocumulus en Stratus fractus en het was niet al te koud bij temperaturen die naar 7,1 graden zakten
Zondag, 15 maart 2015
De eerste dag op Belgische bodem verliep meteen heel traditioneel met een uitermate somber weertype waarbij de bewolking meestal uit Stratocumulus en Stratus bestond. In de loop van de dag werden er vage stapelwolken gevormd die lichte buien opleverden, maar het stelde nauwelijks wat voor (1,0 mm). Rond de middag klaarde het even op en kregen we de zon in een amberkleurige hemel te zien, maar de Stratocumulusbewolking nam het al snel weer over en er volgden terug een aantal lichte buitjes met echter grote regendruppels. Het bleef erg koud met maxima van slechts 7,5 graden al zorgde de bewolking wel voor vorstvrije minima van 3,9 graden. Er zat ondanks de somberheid behoorlijk wat vaart in de bewolking, al was deze oostelijke wind aan de grond eerder zwak. Tijdens de avond veranderde er nauwelijks wat aan dit beeld en koelde het slechts langzaam af door de wolken.
Dinsdag, 15 maart 2016
Ondanks de sombere weersvoorspellingen was het nog steeds zonnig vanochtend, en dit zorgde inderdaad voor negatieve minima na een heldere nacht met -1,8 graden. De bewolking die binnendreef bleek vooral uit Cirrus te bestaan en voor de zon was het een kleintje om daar komaf mee te maken. De ijskristallen verdwenen al snel en zeker na de middag voelde het lentezacht aan bij de reeds krachtige midden maart- zon. We haalden maxima van 11,9 graden bij een zwakke maar vrij koele noordoostenwind. Op het einde van de namiddag ging het opeens een stuk kouder aanvoelen toen velden Stratocumulus voorbij dreven. Eerst leek het allemaal mee te vallen aangezien het de dunne translucidus versie was, maar vanuit het oosten sprong er opeens en dikke laag Stratus tevoorschijn en voor we beseften wat er gebeurde was het volledig betrokken. De bewolking loste pas na zonsondergang gedeeltelijk op maar dit zorgde voor een versnelde afkoeling na de somber en kil geëindigde daglichtperiode. De wind bleef goed voelbaar tijdens de avond. Hoewel er vanuit Nedrland meldingen van motregen binnen kwamen konden we het in Malderen droog houden met 0,0 mm.
Woensdag, 15 maart 2017
De Stratocumulusbewolking is de hele nacht blijven hangen en daarbij weer in Stratus over gegaan waardoor de dag een erg sombere start maakte. Daar stonden zoals verwacht zachte minima tegenover die niet onder 9,7 graden zijn gezakt. Niet overal lag de omgeving bedekt onder Stratus, want ze ging hier en daar over in Stratocumulus. Tussen deze wolkenplakken konden we opnieuw Cirrostratus en Altostratus bewolking waarnemen, net zoals de voorbije dagen al het geval is geweest. Hoe het er ook uitzag, in de loop van de voormiddag werd deze bewolking geleidelijk aangevreten en kwam er steeds meer ruimte voor opklaringen en zonneschijn. Hierdoor kregen we zowat het omgekeerde weerbeeld dan gisteren te zien waarbij het tegen de middag net zonniger werd in plaats van somber door uitsmerende stapelwolken. De stapelwolken waren er wel degelijk rond die tijd, maar deze keer waren het onschuldige mooiweerswolkjes en de zon was ook nog eens extra krachtig doordat de sluierbewolking die ons al dagen plaagde veel minder nadrukkelijk aanwezig was. Geen wonder dus dat we van aangename maxima van 18,4 graden konden genieten bij een zwak zuidwestelijk briesje. Tegen het einde van de namiddag waren de stapelwolken weer grotendeels verdwenen en werd het nagenoeg helder. Na zonsondergang zorgde dit voor een snelle afkoeling, al was het tegen het einde van de avond nog steeds een stuk zachter dan de voorbije dagen rond deze tijd. Hierdoor lijkt het erop dat we tegen het einde van de nacht veel hogere minima dan gisteren zullen optekenen ondanks de heldere en windstille omstandigheden. Neerslag is er ook vandaag niet aan te pas gekomen waardoor we de dag afsloten met 0,0 mm in een weliswaar flink met dauw bevochtigde omgeving.
Donderdag, 15 maart 2018
Ondanks de oprukkende regenzones is het droog gebleven en het was zelfs nog lichtbewolkt met dunne Altostratus en Cirrostratus waardoor we de zon in schitterende oranjetinten zagen opkomen. De minima waren zacht met 5,1 graden en in het zuidwesten zagen we veel dikkere en dreigend ogende Altostratus hangen. Deze kwam al snel onze kant op en werd geflankeerd door Altocumulus castellanus en pannus bewolking. De regen volgde dan rond de middag, en deze bleef een lange tijd aanhouden waardoor het een grijze, natte en kille namiddag werd. Het kwik kwam uit op 8,7 graden en het was opvallend rustig met een nauwelijks voelbare wind uit het zuiden. Nochtans zat er veel beweging in de wolken wat je aan de langzame noordelijke progressie van de neerslagzone al evenmin zou verwachten. Pas laat op de avond werd het droger en zelfs dan moesten we nog af en toe perioden van motregen incasseren. We zaten echter aan de tropische zijde van de regenzone waardoor het zacht bleef en de plantenkwekers nog een laatste nacht de bloemetjes kunnen buiten zetten alvorens het voorspelde winteroffensief de volgende massaslachting zal inzetten. De dag eindigde in betrokken omstandigheden met een neerslagtotaal van 6,5 mm.
Vrijdag, 15 maart 2019
De regenzone liet er geen gras over groeien en bij het krieken van de dag plensde het weer volop. Het was erg zacht en ook rustig in vergelijking met de felle rukwinden gisterenavond. Het ging nu om continue regen uit Nimbostratus en het was wachten tot de middag eer we in de warme sector terecht kwamen met minder regenval. Maar helemaal droog werd het niet want er volgden nog perioden van lichte regen of motregen. En we bleven ook gevangen zitten onder een dik Stratus wolkendek waardoor het een erg sombere lentedag werd. Het was nog steeds erg winderig uit zuidwestelijke richtingen. Met het binnenstromen van zachtere lucht werden de maxima van 12,7 graden vrij laat bereikt en de minima erg vroeg met 6,3 graden. Tijdens de avond koelde het slecht langzaam af in de subtropische lucht onder de bewolkte hemel. We sloten af met een neerslagtotaal van 10,1 mm.
Zondag, 15 maart 2020
We bevonden ons in de warme sector achter het front en daar werden we dus opgewacht door de karakteristieke Stratocumulusvelden waaronder ook wat pannus hing. Het was zacht met minima van 7,7 graden maar de bewolking zorgde ervoor dat het lentegevoel toch niet echt kon doordringen. Ook de maxima van 15,0 graden veranderden daar niet veel aan, net zo min als de wind die nu wat zwakker was en uit west- zuidwestelijke richtingen kwam. Het was wachten tot de namiddag toen het opklaarde vanuit het zuiden maar ook dan hing er nog veel Stratocumulus en Stratus fractus. Deze werd al snel weer dikker waardoor de tweede helft van de namiddag terug somber verliep. Dan kwamen er terug opklaringen maar deze kwamen te laat om nog veel aan de zon te hebben. Ze werden vooral bij schemering breder en de avond verliep daardoor in halfbewolkte, zachte en droge omstandigheden. We sloten af met een dagtotaal van 0,1 mm.
Maandag, 15 maart 2021
Zoals wel kon verwacht worden bevonden we ons vanochtend reeds aan de achterzijde van de regenzone die een occlusiestructuur had. Een samensmelting van een koufront en warmtefront dus en zo zaten we vanochtend weer in dezelfde polaire buienlucht als waar we voor de aankomst van de storing reeds in vertoefden. Diepblauwe luchten en stapelwolken wisselden elkaar af met tussendoor intense zonneschijn. De minima zijn vrij hoog gebleven dankzij de bewolking die tijdens de nachtelijke uurtjes boven ons hing, het koelde af tot 3,7 graden. Naar de middag toe werd de lucht onstabieler door de inwerking van de krachtige zon en ontstonden er weer een aantal buien die soms vrij pittig waren maar meestal kortdurend. Hierdoor vielen de neerslaghoeveelheden erg mee en de lucht werd naar de avond toe ook stabieler door advectiewerking uit een naderende regenzone. Dit proces ging gepaard met het binnendrijven van Cirrusbewolking terwijl de kleuren ook wat zachter en minder transparant begonnen te worden. De zonnige perioden ten spijt is het niet warmer dan 10,0 graden geworden. Dit zorgde wel voor een fraai uitzicht bij zonsondergang waarbij de bewolking nu meestal uit Stratocumulus en de eerdergenoemde Cirrus bestond. Tijdens de avond bleef het nog droog en dus kan het neerslagtotaal van 2,9 mm volledig op naam van de buien geschreven worden.
Dinsdag, 15 maart 2022
De bewolking overheerste vanochtend nog steeds en nu bestond ze vooral uit Altostratus met Stratocumulusvelden eronder. Ze hield ons vorstvrij met minima van 4,5 graden. Af en toe vielen er enkele druppels uit maar het was zeker geen zondvloed. In het noordwesten waren dan weer mooie blauwe luchten te zien, de bewolking die boven ons hing was dus scherp begrensd. Tijdens de namiddag wisten de opklaringen alsnog vrij snel terrein te winnen waardoor het plots zonnig werd met af en toe nog een rafelige stapelwolk of een Stratocumulus restant dat voor de zon schoof. We haalden zo nog maxima van 15,3 graden. Vanuit het westen zagen we daarna plots een bijzonder fraaie band van Cirrostratus naderen waarvoor duizenden evenwijdige streepjes Cirrus fibratus hingen. Het leek wel een meesterwerk van een kunstenaar te zijn, en alles was perfect symmetrisch afgewerkt. Deze wolkenband kwam ook nog eens zeer snel opzetten, waarna ze gevolgd werd door Altostratus met een wat vlokkerige structuur erin. De zon verdween erachter al bleef het droog en kwamen er vanuit het noordoosten weer opklaringen opzetten. De wolkenband is erg subtiel naar het zuiden gekanteld waar het eerst nog leek alsof hij gewoon van west naar oost over ons zou trekken. En de spectaculaire structuur ten spijt bleek het vervolg niets voor te stellen, alle actieve regengebieden bleven op veilige afstand ten zuidoosten van ons. Tijdens de avond trok de bewolking zich verder terug en werd het bijna helder. We eindigden met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Woensdag, 15 maart 2023
De rust die er gisterenavond nog hing, was bedrieglijk want kort na middernacht werd Malderen plots opgeschrikt door een aantal donderslagen bij een van de buien die zijn binnengedreven. Ze waren een stuk actiever dan voorzien al viel het op gebied van neerslag hier nog mee. Het bleef bij gewone regen waar mogelijk wat natte sneeuw bij zat gezien de temperaturen en een aantal meldingen van winterse taferelen die zijn binnen gekomen. Na het onweer klaarde het op en zo kon het kwik flink onderuit gaan. In thermometerhut kwamen we uit op 1,5 graden en aan de grond en op platte daken heeft zich ijs en rijp gevormd. Daarna was het dan aan de zon om ons op te warmen en dat lukte aanvankelijk goed met een aantal brede opklaringen waarin zich slechts hier en daar wat stapelwolken of een Stratocumulusveld ontwikkelden. Vanuit het noordwesten kwam er echter al snel meer Cumulus en Stratocumulus opzetten en het was nu wachten tot in de namiddag toen de aanwezige bewolking deels oploste en deels overging in Cumulus mediocris wat voor de zon veel beter behapbaar was. Het kwik kon er van mee profiteren met maxima van 9,1 graden als (bescheiden) gevolg. In de hogere luchtlagen begon er echter Cirrostratus binnen te sluipen waardoor de hemel melkachtig werd en de zon omstreeks 15H30 langzaam begon te verzwakken toen de boel overging in Altostratus translucidus. De volgende regenzone was dus reeds in aantocht al stelde het maar weinig voor en kregen we dus vooral met wolkenvelden te maken. Het neerslagtotaal stelde dan ook niet (heel) veel voor met 3,2 mm.
Vrijdag, 15 maart 2024
Er hing vanochtend een wat chaotische mix van Cirrostratus, Altostratus en Stratus fractus maar we zagen wel een vast patroon met dikker wordende Altostratus in het westen. Het was bij dit alles zacht met minima van 11,4 graden en er begon een west- zuidwestelijke bries op te steken die zeker na de middag bij momenten pittig uit de hoek kwam. Er volgden al snel perioden van regen die het ene moment intenser waren dan het andere. Tegen de middag ging het plots intens regenen met een buiig karakter en de uren daarna kregen we een hele reeks stevige buien te verwerken. Er was daartussen ook af en toe ruimte voor een opklaring maar meer dan 40 seconden zonneschijn leverde dit maar zelden op. Er werd op verschillende plaatsen onweer waargenomen maar in Malderen was dit op het eerste zicht niet merkbaar. Al kan het geluid van de donder door het gedaver van de tropische stortbuien overstemd zijn geweest. Later in de namiddag leek de activiteit er een beetje uit te gaan maar de wind bleef zelf nog aanwakkeren en bij temperaturen die op 14,7 graden bleven steken zorgde dit voor gure omstandigheden. Pas tegen de avond begon de rust daarin weer wat terug te keren. Het werd nu ook voor langere perioden droog en uiteindelijk bleek het buiengeweld vandaag goed te zijn geweest voor een neerslagtotaal van 6,8 mm.
Zaterdag, 15 maart 2025
De dag begon grijs, maar toch was er nog een beetje hoop op verbetering omdat de Stratusbewolking opvallend dun was. Ze had zelfs de neiging om weer over te gaan in Stratocumulus. De uren daarop bleef alles echter hetzelfde en we kregen de zon slechts kort in verzwakte vorm te zien. Hoewel de vorst slechts licht was met -0,6 graden, voelde het diepwinters aan want er is een krachtige, schrale wind uit het noordoosten opgestoken en deze hield ons voor de rest van de dag in haar ijzige greep. Gelukkig zaten er opklaringen in de aanvoerrichting waardoor het na de middag dan toch nog de goede kant op gingen en we de zon vaak te zien kregen. Wel ontstonden er in de vochtige lucht gemakkelijk stapelwolken die soms nog in velden of clusters kwamen opzetten en de zon dan voor wat langere tijd wisten weg te toveren. Daarna wist ze wel steeds terug te komen en ondanks de bijtend koude wind konden we zo toch nog een kleine thermische winst boeken met 8,3 graden als eindresultaat. De zonsondergang was er vervolgens eentje om in te kaderen dankzij de prachtige schemeringskleuren die we te zien kregen. De stapelwolken losten toen vanzelfsprekend op maar er bleven nog wat veldjes Stratocumulus over die meehielpen om deze fraaie compositie op te bouwen. Het voelde na het intreden van de duisternis koud aan maar toch ging de afkoeling relatief langzaam en het was wellicht die schrale noordooster die dit door luchtmenging veroorzaakte. Voor het gevoel werd het dus kouder terwijl het op de thermometerbuizen net warmer werd met andere woorden. De wolkenvelden die vandaag passeerden en de vochtige lucht ten spijt hebben we ook vandaag weer een droge dag kunnen bijschrijven met 0,0 mm als neerslagtotaal.