Zaterdag, 19 maart 2005
Een schitterende lentedag was wat de weerberichten op radio en televisie aankondigden, doch een sombere grijze dag à la november was hetgene waarmee we het moesten doen. We leefden vandaag onder het bewind van een uitgestrekt stratusveld dat zelfs in de loop van de namiddag maar niet wilde wijken. Af en toe kregen we vaag de contouren van de zonneschijf te zien doch veel meer dan dat werd het niet zodat het ook met de temperaturen niet zo'n hoogvlieger werd als eerder aangekondigd is, met waarden tussen 5,2 en 15,8 graden. Toch zijn dit nog meer dan behoorlijke temperaturen voor half maart en we mogen het ook als positief beschouwen dat de wind zich gedeisd hield met maximaal 13 km/h uit het noorden en er ook geen neerslag viel. Tijdens de vroege ochtenduurtjes verdween het Malderse weerstation echter opnieuw achter dichte mistgordijnen. Ook op dit moment is het al stratus wat de klok slaat en gezien de kalme atmosfeer waarin we vertoeven zullen degenen die voor morgen gehoopt hadden op veel zon alvast een schietgebedje mogen doen. Overmorgen lijkt ook nog mooi te verlopen, en de naderende regenzones zullen hierbij wellicht de atmosfeer voldoende in beroering brengen om de lage bewolking minder kansen te geven waardoor maandag mijns inziens de beste dag zal worden.
Zondag, 19 maart 2006
Vanochtend dreigde het opnieuw de verkeerde kant uit te gaan met ons weer. Nadat de opklaringen het kwik net onder het vriespunt hadden geduwd (-0,7 graden) kwamen er uitgestrekte lage wolkenvelden binnengedreven die het eerste deel van de voormiddag in erg sombere omstandigheden deed verlopen. Maar gelukkig werd de grijze massa geleidelijk dunner om rond de middag alsnog plaats te maken voor een fraaie blauwe hemel die slechts wat restanten van de ochtendlijke bewolking over zich heen zag schuiven. Voor het kwik was het dan ook kinderspel om op te lopen naar 10,0 graden, al moesten we hierbij de noorden tot noordoostelijke wind dulden die het door de lage luchtvochtigheid weer erg schraal deed aanvoelen. Bovendien is het door het ontbreken van enige bewolking naar zonsondergang toe weer behoorlijk gaan afkoelen zodat we andermaal een erg vorstige nacht tegenmoet gaan. Morgen maakt dan weer grotere kansen om mooi en zonnig te beginnen dan vandaag, maar de opklaringen zijn afkomstig van stijgbewegingen in de atmosfeer die getriggerd worden door een depressie die zo zoetjesaan onze kant op komt en vanuit het zuiden de bewolking geleidelijk zal doen toenemen. Samengeperst door de hogedrukinvloed en afgeremd door een noordelijke tegenstroming dreigt de bewolking echter boven onze streken te blijven slepen waardoor we wellicht een saaie tweedaagse tegenmoet gaan vanaf morgennamiddag. Neerslag van betekenis lijkt er weer niet in te zitten en vanaf het tweede deel van de werkweek zouden de opklaringen vanuit het noorden weer tot in Malderen moeten kunnen doordringen...
Maandag, 19 maart 2007
Reeds geruime tijd voor zonsopgang viel Malderen opnieuw ten prooi aan fikse voorjaarsbuien. Het was ondertussen al flink afgekoeld en het was dan ook niet te verwonderen dat het landschap bij het eerste ochtendgloren bedekt was met een dun, wit sneeuwlaagje. In de sneeuw zaten ook hagelbolletjes verwerkt dus het moet er tijdens de nachtelijke uurtjes best wel pittig aan toe zijn gegaan. Tijdens de voormiddag flaneerden de meest fantastische wolkensculpturen langs de staalblauwe lucht, terwijl er met de regelmaat van de klok nog wat lichte neerslag viel. Tegen de middag bereikte een trogvormige storing ons waardoor de bewolking verder toenam en het ging regenen. Niet voor lang want er doken natte klodders sneeuw op tussen de druppels en deze werden steeds talrijker. Weinige ogenblikken later was het pure sneeuw die in grote hoeveelheden naar beneden kwam, maar de vrij warme bodem zorgde ervoor dat er weinig bleef van liggen. De gure noord- noordwestelijke wind die de sneeuw opjoeg zorgde er echter voor dat we ons eventjes op de noordpool waanden. In tegenstelling tot gisteren was die gelukkig niet al te onstuimig met snelheden tot 22,5 km/h. De sneeuw minderde na een poosje en langzaam kwamen er weer opklaringen binnendrijven vanuit het noorden. Er bleef nog veel bewolking over en daarin zaten nog enkele buitjes van korrelhagel of smeltende sneeuw verscholen. De dag eindigde echter rustig en droog. Het behoeft weinig verwondering dat we niet meer dan 6,6 graden haalden vandaag en het was vanochtend weer krabben geblazen bij -0,7 graden. Het uiteindelijke neerslagtotaal bedroeg 3,2 mm.
Woensdag, 19 maart 2008
Nog steeds werd het Vlaamse binnenland inclusief Malderen vanochtend belaagd door buien die werden afgewisseld met fraaie opklaringen en adembenemende wolkenlandschappen. Echt hevig waren de buien ook deze keer niet al leek de activiteit geleidelijk toe te nemen naarmate de voormiddag vorderde. De wolkenvelden die met dit alles gepaard gingen zorgden ervoor dat het kwik niet onder het vriespunt zakte: de minima kwamen vanochtend uit op 1,4 graden. Overdag werd er wel een kleine winst geboekt met temperaturen die opliepen tot 10,1 graden ondanks de gure noordenwind die snelheden tot 33,8 km/h haalde. De buienmachine draaide ook na de middag rustig verder doch in de hogere regionen van de atmosfeer kwam ondertussen sluierbewolking opzetten, een eerste voorbode van een naderende regenzone die ons waarschijnlijk morgen in grijs en zeer nat herfstweer zal onderdompelen. Op het weer van vandaag had dit echter nog weinig invloed zodat we konden blijven genieten van opklaringen en fraaie uitzichten op de buienluchten die voortdurend langsdreven. Enkele buien gingen gepaard met smeltende sneeuw terwijl er 's avonds een exemplaar met korrelhagel op bezoek kwam, gevolgd door nog een paar lichte buien van regen en smeltende sneeuw na zonsondergang. Na het wegtrekken van de laatste bui dit etmaal konden we een eerder beperkt neerslagtotaal van 0,6 mm opschrijven.
Donderdag, 19 maart 2009
De continentale luchtstroom heeft afgelopen nacht wat extra tegengas gegeven, waardoor het golvende koufront nog maar eens richting Malderen werd geblazen. Gelukkig was het nog steeds een erg mager beestje, waardoor de bewolking beperkt bleef tot Altocumulus en Stratocumulusvelden. Deze bedekten hooguit de helft tot driekwart van het luchtruim, om tijdens de uren daarop weer in aantal en betekenis af te nemen. De zon kwam er met andere woorden weer doorgebroken, en dit zorgde ervoor dat de temperaturen konden stijgen van een frisse 1,7 graden in de ochtend naar 13,6 stuks in de namiddag. De aangevoerde lucht was nu duidelijk vochtiger want er werd stapelbewolking gevormd waar de zon heel af en toe achter wegdook. Het waren echter geen typische mooiweerswolkjes, maar een rafelige variant (Cumulus fractus) die met een noordoostelijk briesje over het Malderse luchtruim werd gedreven. De wind wakkerde tijdens de namiddag aan tot 22,5 km/h om naar de avond toe weer te gaan liggen. De stapelwolken verdwenen en maakten plaats voor een weinig Cirrusbewolking en condensatiesporen van vliegtuigen. Deze lichtbewolkte omstandigheden lieten weer een flinke afkoeling toe waardoor het morgenvroeg op de meeste plaatsen waarschijnlijk vorstig zal uitpakken.
Vrijdag, 19 maart 2010
We waanden ons vanochtend in de tropische bergwouden van Borneo bij temperaturen die niet beneden 12,7graden zijn gedaald. Toch was dit wel degelijk Malderen, dat even later het daglicht onder een Belgische grijze hemel zag terugkeren. Er viel af en toe wat lichte neerslag uit het dreigende wolkendek dat uit Altostratus undulatus, Altocumulus lenticularis en Altocumulus castellanus bestond, maar veel stelde het (voorlopig) niet voor. De snelheid waarmee de wolken voortdreven was niettemin opvallend, temeer daar er op hetzelfde ogenblik aan de grond nauwelijks wind stond. Vooral in de tweede helft van de voormiddag was er redelijk wat wind met snelheden tot 35,4 km/h uit het zuidwesten. Halverwege de voormiddag kleurde de hemel wat lichter in het noordwesten terwijl de neerslag tijdelijk wat intenser werd. Dit werd gevolgd door een paar schuchtere opklaringen die echter het werk waren van een naderende regenzone. De volgende depressie was immers bijna gearriveerd en begon de luchtlagen reeds door elkaar te woelen. Dat we de zon ondanks de veelbelovende opklaringen nauwelijks te zien kregen, was dan ook geen wonder. De eerdergenoemde wolkentypen maakten plaats voor Stratocumulus terwijl de opklaringen na een tijdje grotendeels werden dichtgeplamuurd met Cumulus fractus. Op het einde van de namiddag loste de bewolking verder op en werd er plaats gemaakt voor Altostratus translucidus waar de zon als door een matglas zichtbaar was. De zwakke zonnestralen konden het nog laten opwarmen tot 16,9 graden. Dit werd later gevolgd door wat lichte regen, maar veel stelde het allemaal niet voor. Het dagtotaal bleef dan ook beperkt tot ... mm.
Zaterdag, 19 maart 2011
Het was letterlijk en figuurlijk een dag en een nacht verschil tegenover gisteren toen we vanochtend onder een azuurblauwe hemel ontwaakten. De bewolking van het wegtrekkende koufront bevond zich nu in het zuiden met vooral Stratus fractus en Cumulus, welke geleidelijk werd weggeduwd door de oprukkende heldere lucht. Halverwege de namiddag was er niets meer te zien van deze wolken en warmde het onder de brandende zon op tot 13,3 graden. De noordenwind voelde echter koud aan waardoor het een geluk mag heten dat ze niet meer dan 25,7 km/h haalde. 's Avonds gingen zowel de zon als de wind liggen waardoor het zeer snel afkoelde en het ijzig koud ging aanvoelen onder de heldere hemel. De minima werden nu pas bereikt met 0,1 graden en vorst lijkt dan ook onvermijdelijk morgenvroeg. We sloten af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Maandag, 19 maart 2012
De snelle temperatuurdaling deed de vrees voor stevige nachtvorst oplaaien, maar vanochtend bleek het nog tamelijk zacht te zijn bij minima van 1,9 graden. Niettemin vroor het aan de grond en daar waar wagens geparkeerd stonden was dan ook weer het winterse krabgeluid te horen dat het vrolijke gekweel van de zanglijsters overstemde. Het was helder bij het doorbreken van de eerste schemering maar plots werd er mist gevormd die zich in een mum van tijd over de omgeving uitspreidde en voor een herfstachtige, grijze bedoening zorgde. Deze ging vrij snel over in laaghangende Stratus bewolking maar het was wachten tot laat in de voormiddag alvorens deze weer uiteen rafelde. De restanten gingen over in Stratus fractus, en deze maakten subtiel plaats voor mooiweerscumulus. Het zag er ronduit zomers uit, maar voor het gevoel deed het eerder aan prille lente denken (het juiste seizoen dus) met temperaturen die het bij 14,1 graden voor bekeken hielden. De wind was eerder zwak met 19,3 km/h uit het noordwesten als uitschieter. Een zeer snelle afkoeling was 's avonds weer ons deel, maar toen we het neerslagtotaal van 0,0 mm optekenden bleek dit nog vloeibaar te zijn bij een drietal graden op het einde van de avond.
Dinsdag, 19 maart 2013
Tijdens het tweede deel van de nacht wisten regengebieden alsnog door te dringen tot in Malderen waardoor we de dag onder een grijze hemel begonnen met een kil en druilerig weertype. De lente was ver te zoeken maar omstreeks 9H kwam er toch wat animo in het weersgebeuren toen een pittige buienlijn alles overspoelde. Daarna kwamen we in de koele lucht terecht die in het noorden van Nederland alweer een tijdje de ijsplak zwaait en draaide de wind via het noordwesten naar noordoostelijke richtingen. Aanvankelijk leverde dit een saai, grijs, kil en druilerig weertype op maar omstreeks 13H ging het Stratus wolkendek over in Stratocumulus en dreven er opklaringen binnen vanuit het noordwesten. Echt hoge temperaturen leverde dit niet op: het kwik bleef steken op 9,6 graden en de wind wakkerde aan met een uitschieter van 22,5 km/h uit het west- noordwesten zodat het voor het gevoel kouder werd. Er bleef nog flink wat Stratocumulusbewolking over die in uitgestrekte velden voorbijdreef, maar op het einde van de namiddag kwamen er toch nog brede opklaringen opzetten en bleef er enkel wat Cumulus en Stratus fractus over. Wel begon de lucht melkachtig te kleuren en waren er onder de resterende wolken stralenkransen te zien (crepuscular rays). Te laat voor een uitgebreid zonnebad want het was al avond toen deze opklaringen zich over het ganse luchtruim hadden uitgebreid. Tijdens de avond zorgden ze voor een versnelde afkoeling en werd er vooral op auto's en op het gras rijp gevormd terwijl de temperatuur in thermometerhut nog net positief bleef. De minima werden uiteraard nu pas bereikt met 1,1 graden en we sloten de dag af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Woensdag, 19 maart 2014
De natuur is afgelopen nacht weer tot rust gekomen en we zagen de zon opkomen in een mix van Cirrostratus en Altostratus bewolking die in prachtige rode kleuren oplichtte. De kleuren verschoven geleidelijk over oranje en geel naar wit en grijstinten met blauw ertussen terwijl het weer aangenaam zacht was bij temperaturen die niet onder 8,2 graden zijn gezakt. Overdag kregen we met laaghangende Stratocumulusvelden te maken die geleidelijk dikker en talrijker werden waardoor we terug in somber en kil voorjaarsweer dreigden terecht te komen. Gelukkig hadden de weergoden snel door dat dit niet zo was afgesproken en werden de laaghangende wolkenvelden weer zorgvuldig opgeborgen. Er volgde een periode van aangenaam lenteweer waarbij het snel opwarmde tot de uiteindelijke maxima van 17,4 graden terwijl er enkel wat sluierbewolking (Cirrus en Cirrostratus) overbleef. Wel moesten we rekening houden met een pittige westenwind die het vaak een stuk frisser liet aanvoelen. Na de middag kregen we afwisselend Cirrostratus en Altostratus bewolking te zien waar de zon op het ene moment zwakjes en op het andere moment erg krachtig doorscheen. In het westen was af en toe een Altocumulusbank te zien en de sluierbewolking kreeg gaandeweg de neiging om zich in het noorden en noordwesten te concentreren. De wind viel na zonsondergang weg en het koelde af tot een twaalftal graden op het einde van de avond toen we 0,0 mm in de pluviometer aantroffen.
Donderdag, 19 maart 2015
Nog steeds lag Malderen en haar wijde omgeving ten prooi aan kil en somber weer met laaghangende bewolking en mist. Daar waar gisteren het westen van de Benelux werd getroffen door het grijze spook, was nu vooral het zuiden het slachtoffer, wat voor Malderen uiteraard hetzelfde betekende. Halverwege de voormiddag leek er even schot in de zaak te komen toen er flinke stapelwolken tussen de Stratusbewolking te ontwaren vielen en het daarop lichter werd vanuit het noorden. Maar uiteindelijk bleef het grijs, kil en betrokken en ook de temperaturen bleven er flink door achter met maximaal ... graden. Voor vorst hoefden we echter niet te vrezen bij minima van ... graden. De bewolking bleef tijdens de namiddag en avond hetzelfde waardoor eigenlijk alles al gezegd is over deze dag behalve dan het neerslagtotaal waar met 0,0 mm niets over te zeggen valt.
Zaterdag, 19 maart 2016
Een dikke laag Stratusbewolking heeft zich over Vlaanderen meester gemaakt waardoor de dag alvast een sombere start maakte. De wolken waren in hun nopjes dankzij de naar het noordwesten gekrompen zwakke wind die vochtige zeelucht aanvoerde. Hierdoor bleven we echter van vorst gespaard met minima van 5,1 graden. Naar de middag toe werd de bewolking langzaam dunner en uiteindelijk verschenen er enkele gaatjes in die een opvallend diepblauwe bovenlucht lieten zien. De bewolking was toen overgegaan in Stratocumulus. Naar de avond toe werd deze echter weer dikker en ging ze over in de vertrouwde Stratus waardoor deze dag even somber eindigde als ze begonnen was. Ondanks de hogere minima moesten we het stellen met ondermaatse maxima van 8,4 graden al was dat natuurlijk te verwachten met die bewolking. Neerslag is er niet aan te pas gekomen desondanks zodat we met 0,0 mm konden afsluiten.
Zondag, 19 maart 2017
We lagen nog steeds onder de invloed van de regenzone die gisteren reeds de hele dag voor somber weer zorgde. De neerslag bevond zich nu echter meestal ten noorden van ons en in Malderen was het meestal droog maar nog steeds somber met veel Stratocumulus en Stratus fractus bewolking. Af en toe kregen we een kleine opklaring te zien en ook in Malderen konden we af en toe een korte flits zonlicht opvangen. De aangevoerde lucht was vrij zacht waardoor het opnieuw niet kouder dan 10,9 graden, maar bij een flink aantrekkende, stormachtige westenwind voelden de maxima van 13,2 graden tijdens de namiddag alles behalve zacht aan. Kort voor zonsondergang ging het er niettemin een stuk vriendelijker uitzien toen de bewolking overging in losse Stratocumulusvelden waartussen we af en toe wat stukjes blauwe lucht konden zien. Deze lucht was echter versluierd met Cirrostratus en Altostratus door de nabijheid van de regenzones. Tijdens de avond leek de wind nog verder aan te wakkeren en het klaarde ook niet verder op, al konden we het wel droog houden en koelde het in deze omstandigheden nauwelijks af. Het neerslagtotaal is flink binnen de perken gebleven met 0,5 mm, zeker als we het vergelijken met het uiterste noorden van Nederland waar men gemakkelijk aan 20 liter geraakte.
Maandag, 19 maart 2018
Het is tijdens de nacht weer overtrokken geraakt. En toch zijn de opklaringen breder geworden, maar de bewolking heeft zich zodanig georganiseerd dat er nog een smal bandje overbleef dat in haar lengte van oost naar west bewoog. De band was maar enkele tientallen kilometers breed en liep pal over Londerzeel heen. En dus beleefden we hier een sombere en kille voormiddag wat bij minima van -2,2 graden en voortdurend negatieve dauwpunten een enorme opdoffer betekende voor degenen die naar de lente uitkeken. Gelukkig voor hen begon de bewolking tegen de middag op te lossen waardoor het uiteindelijk niet meer uitmaakte of die band boven ons hing of elders. Na een paar uur was het ook hier zonnig en kon het nog opwarmen tot 2,9 graden waarbij de oostenwind vrij zwak is geworden. In het zuiden was wel nog Cirrostratus te zien maar deze bewolking trok geleidelijk verder weg en de avond verliep dan ook in heldere omstandigheden wat de afkoeling en ijsvorming natuurlijk vrij spel gaf. Gelukkig was het wel droog en kon de 0,0 mm aan neerslag dus niet meer voor slippende verrassingen zorgen.
Dinsdag, 19 maart 2019
Het kwik is inderdaad onder het vriespunt beland met -1,3 graden en we zagen het daglicht terugkeren in een diepblauwe hemel waarin de zon alles snel ontdooide. Het temperatuursverloop deed erg denken aan de warmteopstoot een paar weken geleden want binnen de kortste keren zaten we alweer dichtbij de tien graden. Maar wie de zwembroek en zomerkledij ondertussen al had aangespeeld, kwam bedrogen uit want opeens ontstonden er stapelwolken die zich uitspreidden tot Stratocumulus. En tot overmaat van ramp was de luchtsoort nog steeds polair waardoor het een erg kille bedoening werd met temperaturen die op 13,6 graden bleven steken. De noord-noordwestelijke wind was gelukkig aan de zwakke kant en de bewolking bestond uit Stratocumulus met nog wat gaatjes ertussen waardoor het niet echt somber was. Bovendien ontstonden er tegen zonsondergang weer opklaringen en konden we genieten van een schemering met zachte kleuren terwijl de kwelende vogeltjes er extra sfeer in bliezen. De Stratocumulusvelden maakten plaats voor Cirrostratus en Altostratus waar de maan in matglasversie door zichtbaar bleef. Er was voldoende bewolking om de afkoeling af te remmen waardoor de gevoelige plantjes nog eens onbeschermd buiten konden overnachten. Neerslag is er niet meer gevallen en we sloten dus weer af met 0,0 mm als dagtotaal.
Donderdag, 19 maart 2020
Door de windstille omstandigheden en het heldere weer heeft de vrij vochtige lucht aanleiding gegeven tot nevel en mist. De minima zijn daarbij op 4,5 graden uitgekomen. Dit zorgde voor sfeervolle tafereeltjes en dauwvorming terwijl er boven de mist geen laaghangende bewolking hing. Hierdoor zagen we de blauwe zweem van de heldere bovenlucht er vlot doorheen en toen de zon voor convectie begon te zorgden ontstonden er vormeloze wolkenflarden met opklaringen ertussen. Alle mistflarden verdwenen vervolgens op erg korte tijd doch de lucht was erg nevelig en melkachtig waarbij we in deze waas Stratocumulus partijtjes zagen ontstaan of binnendrijven. Ze hadden wat weg van laaghangende floccusbewolking die in de zomer onweer zou aankondigen, maar blijkbaar ging het nu om een zwakke storing die door steeds meer van deze wolkenveldjes werd ingeleid. De zon kreeg het er moeilijk mee al straalde het geheel nogal wat sfeer uit daar het doorvallende licht niet meer spierwit was maar een zachte warme gloed had. Voor zolang er nog opklaringen waren tenminste want al snel ging de boel over in sombere Stratus en werd het grijs en kil. Het kwik werd een halt toegeroepen bij 13,2 graden. Gelukkig bleef de wind wel zwak, het was zij overigens die deze storing op een zuidwestelijke stroming liet binnendrijven. Tijdens de late namiddag passeerde er weer een gordel met opklaringen maar we hadden nogal een reflex nodig om daar een zonnestraal van op te kunnen vangen. De bewolking ging daarna over in een meer gebroken vorm van Stratocumulus waartussen weer die zachte geel tot amberkleurige tinten te zien waren. Na zonsondergang klaarde het weer grotendeels op en de dag eindigde in rustige, droge en vrij koele omstandigheden met een dagtotaal van 0,0 mm.
Vrijdag, 19 maart 2021
Na een vrij koele nacht met minima van 0,7 graden begon de dag helder maar de noordelijke tot noordwestelijke bries bracht vochtige lucht met zich mee en hierin ontstonden stapelwolken. Het bleef echter bij de onschuldige mediocris variant en het oogde dus allemaal als een typische Belgische zomerdag. We konden dus eigenlijk nu al het neerslagtotaal van 0,0 mm optekenen. De zon scheen het grootste deel van de tijd om slechts af en toe achter zo'n wolk schuil te gaan. De aangevoerde lucht was echter ook koel waardoor het zeker in de wind of schaduw koud aanvoelde bij maximaal 10,2 graden. Tijdens de namiddag begonnen de wolkjes geleidelijk schaarser en kleiner te worden waardoor de zon bijna ononderbroken ging schijnen. Maar dat was geen goed nieuws voor de plantjes want het bleef helder en de wind zwakte af waardoor we ideale condities zagen voor een flink potje nachtvorst. Zeker na zonsondergang voelde het reeds bijtend koud aan en her en der kwamen al meldingen binnen van de eerste negatieve temperaturen, zeker aan de grond.
Zaterdag, 19 maart 2022
Het is opnieuw flink afgekoeld met een licht berijpte omgeving en minima van 4,7 graden tot gevolg. Van ijsvorming was echter minder sprake en wellicht lag dit aan de wind die vandaag een stuk feller uit de hoek kwam dan gisteren. Het schrale gevoel was een stuk prominenter aanwezig en de wind werd steeds heviger waarbij ze naar het oosten is geruimd. Na de middag leek het soms wel alsof we in een storm waren terechtgekomen en gierden en floten de bulderende windvlagen om ons heen. De maxima van 17,0 graden voelden dus een stuk kouder aan dan ze waren en ook op beschutte plekjes was het nauwelijks genieten. Tijdens de namiddag was de luchttemperatuur voor korte tijd hoog genoeg om het in volle zon nog eventjes draaglijk te maken zonder de jas erbij maar de wind bleef verder aanspannen terwijl het door de reeds zakkende zon al begon af te koelen. Kort voor zonsondergang begon de wind weer wat te luwen maar de afkoeling ging daardoor steeds sneller. Een gebied met wolken dat zich nu nog boven Duitsland bevindt zou deze afkoeling later op de nacht kunnen stoppen waardoor we misschien toch nog aan de vorst zullen ontsnappen. Met een neerslagtotaal van 0,0 mm ging de droogte ondertussen verder.
Zondag, 19 maart 2023
Aan het begin van de voormiddag konden we terug genieten van een aantal mooie opklaringen terwijl de bewolking die er nog hing uit Altocumulus bestond met Altostratus en Stratus fractus ertussen. De minima kwamen uit op 4,5 graden. Het oogde onstabiel en leek dus het begin van een boeiende weerdag te gaan worden, maar uiteindelijk liep het luchtruim vol met Altostratus en Altocumulus waardoor het erg somber werd. Het was ook weer wat koeler met nog hooguit 12,1 graden. Af en toe viel er wat lichte regen of motregen maar voor de rest gebeurde er dus zo goed als niets. Af en toe was er een neiging tot dunner worden van de bewolking maar daar bleef het dus bij. Ook tijdens de late namiddag en avond veranderde er weinig en het neerslagtotaal van 0,0 mm oogstte weinig verwondering met het weinig zeggende gedruppel dat we af en toe zagen overdag.
Dinsdag, 19 maart 2024
De sluierbewolking die gisteren al te zien was, heeft zich uitgebreid waardoor we aanvankelijk niet veel van de zon zagen. Het is afgekoeld tot 8,0 graden en de omgeving lag er bedauwd bij. Vanuit het noordwesten klaarde het echter op en de mix van Cirrostratus, Stratus fractus en Stratocumulus trok zich geleidelijk terug naar het zuidoosten. Vooral de Cirrostratus bewolking was erg scherp begrensd door de blauwe lucht die kwam opzetten, en het zag er mede door dit contrast en de lichte kleuren van de bewolking erg fraai uit. Er stak een zuidelijk briesje op en rond de middag ontstonden er wat stapelwolkjes die echter weinig voorstelden en de zonneschijn nauwelijks onderbraken. Het warmde op tot 17,6 graden en op het einde van de namiddag losten de stapelwolkjes op. Er dreef meer sluierbewolking binnen maar voor de zon vormde het nauwelijks problemen. Er volgde een rustige en op de sluiers na heldere avond waarin we eindigden met 0,0 mm als dagtotaal.
Woensdag, 19 maart 2025
De dag begon opnieuw onder een kraakheldere hemel en in frisse omstandigheden bij minima van -0,3 graden. Alles leek hetzelfde te zijn gebleven als gisteren, maar storingen zijn ondertussen vanuit het zuidwesten aan het opdringen waardoor we enerzijds in een warmere luchtsoort terecht kwamen en er anderzijds ook meer vocht in de hogere luchtlagen binnen sijpelde. Dit vertaalde zich eerst als vliegtuigstrepen die niet meer (snel) oplosten en tijdens de namiddag kregen we zelfs enkele Cumuluswolkjes te zien die kort verschenen ten zuidoosten van ons. Naast dit alles kon de zon (in Malderen toch) nog ononderbroken schijnen en zeker tijdens de late namiddag voelde het al aangenaam aan bij temperaturen die naar 18,5 graden stegen. Een enorm contrast met de vorstige ochtend dus. De warmte bleef hangen tot kort voor zonsondergang maar daarna ging het weer snel met de afkoeling en lijkt het er toch op dat we vannacht weer wat (grond) vorst kunnen krijgen. De zonsondergang was net als de voorbije dagen fraai en op dat moment verschenen er ook wat Cirrusbankjes ten westen van ons die eveneens voorboden zijn van een wisselvalliger weertype dat we later deze week zullen kennen. We eindigden terug met een neerslagtotaal van 0,0 mm.