Zondag, 20 maart 2005
Uiteindelijk zijn we vandaag dan toch nog verlost geraakt van het sombere grijze wolkendek waaronder we de voorbije twee dagen gebukt gingen. De zon was er reeds vroeg bij vandaag doch erg veel warmte kon ze ons niet schenken omdat overvloedige sluierbewolking haar aanzienlijk verzwakte. De maxima waren dan ook niet overdreven hoog maar een 15,6 graden is nog altijd meer dan behoorlijk voor de tijd van het jaar terwijl de bewolking de minima hoog hielden met 9,7 graden. De wind zocht het vooral in het oosten met een eerder zwakke 16 km/h, wat voor een stuk wel de oorzaak was voor het breken van de bewolking: de lucht werd namelijk door het continent uitgedroogd. Ook morgen zullen we een mooie lentedag krijgen maar in de loop van dinsdag trekt een vrij actieve regenzone door het land en mag de paraplu weer bovengehaald worden. Tegen dinsdagavond zou de neerslag Malderen reeds verlaten hebben waarna woensdag en donderdag nauwelijks neerslag zullen kennen dankzij de moedige pogingen van het hogedrukgebied ten zuidoosten van ons om de regenzones weer naar het noordwesten te duwen. Maar tegen volgend weekend zal voornoemd hogedrukgebied het echter voor bekeken houden en belooft het een vochtig paasweekend te worden...
Maandag, 20 maart 2006
Voor het eerst sinds een hele tijd slaagden we er afgelopen nacht in om de zaak vorstvrij te houden. Door de ontwikkeling van lage wolkenvelden werd de nachtelijke afkoeling immers een halt toegeroepen zodat we uiteindelijk op een minimumtemperatuur van 1,7 graden uitkwamen. Daarmee was al het positieve echter al gezegd want de bewolking bleef nog een ganse voormiddag ter plaatse trappelen en maakte er een kille en sombere boel van. Gelukkig verschenen er rond de middag enkele opklaringen die zich snel over het volledige luchtruim uitbreidden zodat we enkele uurtjes konden genieten van aangenaam zonnig lenteweer bij een oostelijk briesje tot 21 km/h, resulterend in maxima van 9,9 graden. De pret bleef echter niet duren want vanuit het zuiden kwamen neerslagzones dichterbij en terwijl het zuiden van het land met winterse neerslag geconfronteerd werd, keken we te Malderen opnieuw tegen een troosteloze, grijze hemel aan. Rond zonsondergang wisten enkele rudimentaire opklaringen in combinatie met fraaie Altocumuluswolkenvelden in het zuiden er nog een mooi avondlijk kleurenpalet van te maken. Het kwik is ondertussen reeds op haar retour zodat we morgenvroeg in de buurt van het vriespunt het daglicht zullen zien weerkeren. De komende dagen blijven we balanceren in een smalle opklaringengordel tussen neerslagzones die zowel ten zuiden als ten noorden van ons voorbijtrekken: een delicaat evenwicht wat de voorspellingen moeilijker maakt. Vrijdagochtend zijn we er echter aan voor de moeite en wordt het voor de pluviometers weer tijd voor actie met een oprukkende en op het eerste zicht erg actief ogende depressie vanuit het zuidwesten.
Dinsdag, 20 maart 2007
Hoewel ze allemaal in bloei stonden, deden de talloze ijsbloemen op de autoruiten niet meteen aan lente denken. Het kwik heeft van de brede opklaringen immers geprofiteerd om nog eens onder nul te duiken en we kwamen aldus uit op -0,9 graden. Het bleef tijdens de voormiddag droog maar het luchtruim vulde zich langzaam maar zeker met Cirrostratusbewolking, werd hierdoor steeds melkachtiger terwijl de zon steeds matter werd, kortom het werd weer tijd onze paraplu's open te klappen. De neerslag bereikte ons rond de middag en bestond uit een mengeling van regen, hagel en smeltende sneeuw. Het leek aanvankelijk of de zwaarste buien ons wilden omzeilen, maar na een poosje werden de buien een stuk intenser. De storing trok vrij snel verder naar het zuiden en er volgden opnieuw opklaringen waarvan de zon kon profiteren om het kwik naar 8,8 graden te stuwen, een waarde die kort voor de middag trouwens al gevenaard werd. In de vroege avond kregen we opnieuw bezoek van een reeks buien waarin kwistig werd omgesprongen met korrelhagel, regen en soms ook wat natte sneeuw. Tegen zonsondergang zaten we op 1,8 mm neerslag en keerde de rust weer op het Malderse grondgebied. De stroming lijkt ondertussen meer naar het noorden tot noordoosten gekanteld te zijn maar we haalden de hoogste windsnelheid vandaag nog uit het west- noordwesten met 35,4 km/h.
Donderdag, 20 maart 2008
De regenzone die vandaag op het programma stond, leek een beetje vertraging te hebben en in activiteit mee te vallen waardoor we het nog droog hielden tot een heel eind in de namiddag. Wel moesten we reeds rekening houden met Altostratusbewolking die de zon reduceerde tot een waterig lichtpuntje terwijl de wind flink aantrok tot 43,5 km/h en hierbij draaide naar het west- noordwesten. Enkele verdwaalde Cumulus fractus wolkjes waren de restanten van de voorjaarsbuien die ons de voorbije dagen zoet hielden, en deze verdwenen na de middag om plaats te maken voor Altocumulus en wat Stratus fractus bewolking. Na een korte periode van lichte motregen en regen kwamen we in de tweede helft van de namiddag in de warme sector terecht waarin de Stratus fractusbewolking erg goed was vertegenwoordigd en voor een zeer chaotische wolkenlucht ging zorgen. Doordat de tong van warme lucht erg smal was, werd het alsnog een erg gure dag met maxima die niet boven de 8,6 graden kwamen terwijl de minima vanochtend nog konden uitzakken naar 2,3 graden. Het koufront stond reeds te trappelen om op haar beurt de lage landen te overspoelen, en deze was veel actiever zodat de neerslagintensiteit gestaag toenam. De neerslag was eerder continu van karakter en zorgde in minder dan een uur reeds voor 3,0 mm neerslag. Tijdens de avond en vooral na zonsondergang kwam het water met bakken naar beneden en zal wellicht nog heel wat litertjes aan het dagtotaal toevoegen. Het duurde tot kort voor middernacht voordat de regen weer begon af te nemen en overging in motregen.
Vrijdag, 20 maart 2009
Bij een heldere hemel en naar -1,3 graden gedaalde temperaturen werd het ochtendlandschap weer met duizenden ijskristalletjes getooid, die in het bleke schijnsel van de halve maan oplichtten. Er hebben zich talloze dunne nevelslierten gevormd die bij zonsopgang voor sfeervolle uitzichten zorgden op de omliggende weiden en akkers. Deze werden korte tijd later netjes opgeruimd door een krachtige lentezon, waarop een vrijwel wolkeloze voormiddag volgde. De blauwe kleur van het Malderse luchtruim werd enkel onderbroken door een aantal condensatiesporen waardoor de zon haar opwarmingsronde ongestoord kon verderzetten. Na de middag bleef het weerbeeld nagenoeg onveranderd, waardoor we aan zonneschijn in elk geval geen gebrek hadden. Enkel aan warmte ontbrak het nog, want de temperaturen kwamen niet boven de 13,5 graden (tuineffect) uit. Bovendien stond er weer een bijtende oost- zuidoostenwind die de uitdrogende lucht op ons deed inbeuken met snelheden tot 20,9 km/h. Tijdens de avond werd het weliswaar rustiger, maar het koelde nu flink af waardoor we momenteel op een stevige vorstnacht afstevenen. Omstreeks 22H was de temperatuur gelukkig nog licht positief met een tweetal graden. Dat het een droge dag was, staat met het neerslagtotaal van 0,0 mm als een paal boven water.
Zaterdag, 20 maart 2010
Nog steeds werd Malderen overspoeld door subtropische luchtmassa's waarin het op sommige momenten een beetje zomers aandeed. Helemaal rimpelloos zou deze zomers getinte lentedag echter niet verlopen. De nabijheid van een lagedrukkern, linkeruitgang van een jetstreak, windschering op grote hoogte, (voor de tijd van het jaar) hoge CAPE waarden waren niet meteen gunstige parameters voor wie op een rustige en zonnige lentedag zit te wachten. De eerste buien lieten dan ook niet lang op zich wachten. Voor de middag kwam het oosten van het land reeds aan de beurt met pittige buien die op ramkoers voor Malderen lagen, maar uiteindelijk naar rechts afweken en vooral de Ardennen onder al dan niet letterlijk vuur namen. Na de middag werd het overal droger maar er stond veel wind en er waren uitgestrekte wolkenvelden die uit Cumulus, Stratocumulus en een weinig Cirrus bestonden. Toch kon het kwik zich met gemak omhoog slingeren van 11,9 naar 18,0 graden terwijl de tot 51,5 km/h aanzwellende zuidwestenwind nog meer warmte aanvoerde. Op het einde van de namiddag kregen we echter met nieuwe buienlijnen te maken die meteen ook de aanvoer van koudere lucht voorafgingen. Deze leken het vooral op Nederland gemunt te hebben, maar uiteindelijk kwam ook België aan haar trekken en werd vooral de omgeving van Gent getroffen door pittige onweersbuien en plaatselijke wateroverlast. De buienwolken waren vanuit Malderen goed zichtbaar als dreigende, zich scherp aftekenende wolkentorens, maar voorlopig bleef het op deze locatie nog rustig. Af en toe druppelde het lichtjes uit voornamelijk Stratocumulus castellanus virga bewolking die overging in buienwolken, maar omstreeks 21H waren er ook bliksemflitsen te zien. Rond middernacht leek het even alsof de hel losbarstte en kwam het tot erg krachtige stortbuien waar licht onweer op zat. Aangezien het grootste deel van de neerslag na middernacht viel, bleef het dagtotaal echter beperkt tot 2,6 mm.
Zondag, 20 maart 2011
Vanuit het noordwesten zijn afgelopen nacht wolkensluiers binnengedreven die de afkoeling konden afremmen. Niettemin heeft het op veel plaatsen gevroren, en was het ook in Malderen ijskoud bij minima van -1,1 graden. De daglichtperiode ging van start onder een waterig zonnetje dat vooral door Altostratus, Cirrostratus en tijdens de voormiddag ook wat Stratocumulus werd gehinderd. Tegen de middag werd de bewolking dunner en kreeg de zon meer kansen terwijl we ons tussen twee wolkenbanden leken te bevinden. De ene band trok weg naar het zuidoosten terwijl er in het noordwesten dikke Cirrostratus hing met tussen beiden in flinterdunne Altocumulus floccusveldjes. De bewolking uit het noordwesten kwam dichterbij, maar toen deze arriveerde, bleek hij niet zo dik te zijn dan het eerst leek en konden we dus alsnog van fraai lenteweer genieten. De temperaturen liepen op tot 14,4 graden en er stond een zwakke westenwind met snelheden tot 12,9 km/h. Tijdens de avond zorgden de wolkensluiers onderandere voor een fraaie zonsondergang al werd het steeds helderder en was er bij de laatste schemering niet veel meer te zien dat op bewolking leek. Geen wonder dus dat het alweer snel ging afkoelen en we andermaal op een vriesnacht af lijken te stevenen. We sloten af met nog lichtjes positieve temperaturen en een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Dinsdag, 20 maart 2012
Het was opnieuw erg koud met minima van 2,0 graden en verspreide rijpplekken op gazons en sommige wagens. Deze keer was en bleef het helder en kon de zon dus extra vroeg aan haar opwarmingsronde beginnen. We maakten dus wat thermische winst en kwamen uit op 15,8 graden tijdens de namiddag. Er werden stapelwolkjes gevormd en in de loop van de dag dreef er ook wat sluierbewolking binnen die gezelschap kreeg van Altocumuluswolkjes. Deze ging zich in banden schikken en maakte soms een wat onstabiele indruk al hoefden we ons geen zorgen te maken op een plots stortbad. Het bleef immers rustig en er stak een uitdrogende westenwind op die snelheden tot 22,5 km/h haalde. De bewolking werd dikker en kreeg het uiterlijk van uitspreidende aambeeldbewolking uit een onweerszone waarna het volledige luchtruim ermee volgesmeerd raakte. De zon kregen we aan het begin van de avond dus niet veel meer te zien. Later ontstonden er terug opklaringen waardoor het alsnog versneld ging afkoelen onder een lichtbewolkte hemel. We sloten de dag opnieuw af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Woensdag, 20 maart 2013
Dat de hemel gisterenavond een melkachtig kleurtje kreeg was natuurlijk de voorbode van een nieuwe regenzone die op Malderen afstevende. Deze bereikte ons vanuit het zuiden en volgens de radar- en satellietbeelden zaten daar buien op die redelijk intens waren met zelfs een paar ontladingen erop. Maar toen het zaakje in Malderen arriveerde, bleek dit alles tot een gewone regenzone te zijn verworden die bovendien afzwakte waardoor we al snel met druilerig en kil herfstweer te maken kregen. Er viel lichte regen of motregen en we keken aan tegen dikke Stratusbewolking die ons voor de rest van de dag gezelschap zou houden. Net ten noorden van ons kreeg de neerslagzones winterse allures en kwam het tot sneeuwval die plaatselijk weer een gesloten dekje tot 5 centimeter opleverde. Na de middag werd het droger maar de bewolking week niet en alles wat we zagen waren wat lichtere grijstinten met een geelachtige gloed erin die valse hoop op opklaringen opwekte. Af en toe viel er nog wat fijne motregen en het was erg rustig met slechts een zwak noordwestelijk briesje dat snelheden tot 17,7 km/h haalde. Warmer dan 3,7 graden is het niet geworden maar door de bewolking werd het ook niet kouder dan 1,3 graden. Kortom een saai temperatuurs- en weersverloop dat niet meteen liet vermoeden dat deze middag om 12H02 de astronomische lente is begonnen. We sloten deze snel te vergeten dag af met een neerslagtotaal van 5,4 mm onder dezelfde Stratusbewolking.
Donderdag, 20 maart 2014
Nadat het afgelopen nacht was afgekoeld tot 8,3 graden, werden we weer vriendelijk door een stralende lentezon begroet. De bewolking bestond uit condensatiestrepen en een weinig Cirrus terwijl de lucht daartussen een mooie diepblauwe kleur aannam. De 'bewolking' nam geleidelijk af waardoor er uiteindelijk niets anders overbleef dan een diepblauwe, zuiderse ogende hemel met alleen in het oosten en westen een paar Cirrusplukjes. Het warmde zeer snel op en we haalden maxima van 22,8 graden zodat het volop zomer leek. De bijzonder krachtige, bijna stormachtige windvlagen uit het zuid- zuidwesten waren echter een natuurelement dat voor frustratie zorgde bij de thuisblijvers en voor gemoedsrust zorgde bij de schoolgangers en kantoorwerkers onder ons. Samen met de droge lucht haalde ze immers de gevoelstemperaturen flink naar beneden en wie aan de kust woonde kreeg tijdens de namiddag ook nog eens af te rekenen met een ijzige zeebries die het kwik op een kwartier tijd bijna tien graden liet dalen. Tijdens de avond verschoof onze aandacht dan weer naar dat eerdergenoemde plukje Cirrus in het westen. Dat was namelijk een stuk minder onschuldig dan het leek want uit die richting doemde nu een koufront op dat werd ingeleid door Cirrostratus en Altostratus bewolking die zich gestaag uitbreidde over het ganse luchtruim. Tegen zonsondergang was het in het westen reeds betrokken en zagen we enkel in het oosten nog blauwe kleuren. De bewolking remde de afkoeling wat af maar de aanhoudende windvlagen zorgden ervoor dat het slechts bij weinigen opkwam om na zonsondergang nog terrasjes mee te pikken. De neerslag zelf kon ons vandaag nog niet bereiken waardoor we in de pluviometer ons vertrouwde neerslagtotaal van 0,0 mm konden terugvinden.
Vrijdag, 20 maart 2015
De dag begon grijs, somber en kil bij minima van ... graden. Gelukkig ontstonden er deze keer eindelijk opklaringen en kregen we de zon te zien. Voor eventjes toch, want ze was nog maar nauwelijks verschenen of ze verdween terug achter de maan. De zonsverduistering van ruim 80% zorgde voor een indrukwekkende wijziging van de lichtinval en de natuur reageerde er duidelijk op waarbij kraaien en duiven opeens als bevroren in bomen en op daken bleven zitten en sommige katten volledig in de war leken te zijn. Tijdens het hoogtepunt van de zonsverduistering loste een belangrijk deel van de bewolking op waarbij de normaal witte Stratus fractus plukken een bruinachtig amberen kleur hadden net als de vliegtuigstrepen die tegen een zeer donker blauwe hemel afstaken. Het koelde ook merkbaar af en naarmate de maan weer van de zon wegschoof was de toenemende warmtestraling uit de zon al snel weer voelbaar. Het werd al snel duidelijk dat de waarnemers in Malderen veel geluk hadden want het werd weer volledig betrokken na de verduistering en de rest van de dag verliep in zeer sombere omstandigheden die eigenlijk geen woord uitleg meer verdienen. Op de satellietbeelden was de kleine opklaring in onze regio eveneens goed te zien die net op het juiste moment op de juiste plaats hing. Het kwik is uiteindelijk op ... graden bleven steken en van neerslag was opniauw geen sprake waardoor we met een dagtotaal van 0,0 mm konden afsluiten.
Zondag, 20 maart 2016
Nog steeds zat het luchtruim volgepropt met Stratusbewolking waardoor we met heuse Prozactoestanden te maken kregen maar wel vorstvrije minima van 5,4 graden. We zouden dan misschien kunnen zeggen dat het gelukkig droog was, maar dat duurde dan ook maar een uurtje alvorens er een miezerige motregen over Malderen begon neer te dalen. Maar de neerslag was dan toch niet meetbaar en na nog een uurtje werd het terug droog. Na de middag verschenen er opklaringen en we evolueerde hierbij heel plots van betrokken weer naar volledig helder met amper zichtbare bewolking en een heerlijke lentezon die de sfeer compleet maakte dankzij de zeer zwakke noordwestenwind. Het leverde ons een temperatuur sprongetje naar 10,4 graden op. Maar vanuit het noorden kwam de bewolking even plots weer opzetten en uit was het mooie liedje. Daarna probeerde de zon nog een paar gaatjes in de wolken te boren, al was het uiteindelijk het regenwater dat daar uitstroomde in plaats van de weldadige zonnestralen. Er volgden immers weer een aantal lichte buitjes. Tegen zonsondergang klaarde het in een ruk weer op maar vanuit het noorden dreef er Cirrus bewolking binnen die in een al even korte ruk overging in dikke Altostratus zodat we de dag alsnog somber eindigden. De neerslag die er viel bleek niet meetbaar te zijn waardoor we er alsnog op 0,0 mm zijn uitgekomen.
Maandag, 20 maart 2017
De bewolking is tijdens de nacht dikker geworden en reeds voor zonsondergang werden we in Malderen getrakteerd op motregen. Niet het soort motregen dat op een rustige, doodse en druilerige winterdag valt, maar de temperamentvolle herfstversie die door een vinnige west- zuidwestenwind werd opgezweept terwijl bomen en gebouwen uit al hun voegen kraakten en piepten. Ondanks (of net dankzij) dit natuurgeweld bleef het erg zacht met temperaturen die niet beneden 9,1 graden zijn gezakt. Overdag zwakte de wind een beetje af, maar het bleef nog steeds een erg ruige bedoening terwijl we de zon vrijwel niet te zien kregen. In het noorden van Nederland kwamen net als gisteren dan weer actieve regenzones voor die er voor een kleine zonsvloed zorgden, al bleef het in Malderen droog. De temperaturen bleven steken op 12,0 graden en tijdens de late namiddag ontstonden er dan toch nog een paar opklaringen in het wolkendek dat nu uit Stratocumulus en Stratus fractus bestond. Dit zorgde voor best wel sfeervolle lichteffecten en het was ook een verademing om de zon er eventjes door te kunnen zien maar het was tegelijk een gevolg van onstabielere lucht die Malderen wist te bereiken. Dit vertaalde zich later op de avond in een aantal plotse regenbuien die het neerslagtotaal op de valreep nog op 1,2 mm wisten te brengen. Daar waar de weergoden op gebied van neerslag leken wakker te schieten, ging het er op gebied van wind net rustiger aan toe en vielen er na zonsondergang alleen nog wat zwakke tot matige zuchtjes uit westelijke richtingen waar te nemen.
Dinsdag, 20 maart 2018
De bewolking is tijdens de nacht weer toegenomen, en tegen de ochtend kregen we een mengeling van sneeuw, regen, ijzel, ijsregen en natte sneeuw te zien. Deze gevarieerde mix van winterse producten werd echter in nouvelle cuisine- stijl opgediend waardoor het neerslagtotaal alsnog op 0,0 mm bleef steken. De neerslag had een buiig karakter en vanuit het noorden kwamen er al snel opklaringen binnengedreven. We maakten een complete weersomslag mee waarbij het sombere en grijze wolkendek plaats maakte voor vrolijke Cumuluswolkjes die snel oplosten tot er nauwelijks bewolking te zien was. Wie tijdens de namiddag naar de heldere hemel keek, zou onmogelijk kunnen geloven wat zich hier tijdens de voormiddag en ochtend heeft afgespeeld. De wind kwam uit noordelijke richtingen en was vrij krachtig waardoor de maxima van 8,1 graden nog steeds erg koud aanvoelden, al waren de scherpste kantjes van het winteroffensief er toch al af. Na zonsondergang werden die kantjes echter weer bijgevijld want de wind zwakte af en het koelde razendsnel af onder de open hemel. De Cirrus en Cirrostratusbewolking die vanuit het zuidwesten kwam opzetten en tevens voor een fraaie zonsondergang zorgde, kwam te laat om deze uithaal van de vriezeman af te blokken waardoor de minima nu pas bereikt werden met -2,7 graden terwijl er her en der weer ijs of rijp werd gevormd.
Woensdag, 20 maart 2019
Ondanks de opkomende sluierbewolking hingen er vanochtend nog brede opklaringen en de bewolking bestond uit gebroken Stratocumulus. Het was een stuk zachter met minima van 5,6 graden en overdag haalden we ook weer erg aardige temperaturen voor de tijd van het jaar. Toch werd het niet helemaal vlekkeloos lenteweer want er waren veel wolkenvelden van Stratocumulus en Stratus fractus waarbij het op sommige momenten ronduit somber was. De maxima van 15,4 graden werden tijdens een van de opklaringen opgetekend tijdens de namiddag. We bevonden ons toen tussen een gebied van bewolking in het oosten en een opkomende storing ten westen van ons in. Deze laatste zorgde voor wat dunne Cirrostratus terwijl het binnenstromende vocht ervan voor mooie stralenkransen langs de resterende Stratocumulusvelden zorgde. Het was erg rustig en de westelijke wind was nauwelijks voelbaar. Na zonsondergang nam de bewolking weer fors toe met vooral Stratocumulus al zagen we later toch nog de maan tevoorschijn piepen tussen een paar kleine scheurtjes in deze wolkenvelden. We sloten af met een neerslagtotaal van 0,0 mm in vrij zachte omstandigheden.
Vrijdag, 20 maart 2020
We zijn vandaag pal onder een wolkenband terechtgekomen die de overgang naar een kouder, droger en schraler weertype markeerde. We bevonden ons reeds in deze luchtsoort want er is een gure noordoostenwind opgestoken die er de hele dag door flink aan lag te trekken en te sleuren En tot overmaat van ramp bleven we de hele tijd onder de wolkenband steken zodat het grijs en somber was met vooral Altostratus en Stratocumulusvelden. Later dreef er ook pannus bewolking voorbij en het was dan ook geen wonder dat het kwik op 9,1 graden is blijven steken. Ondanks het feit dat de wind helemaal is gedraaid, moest de neerslagzone blijkbaar nog passeren, en dat deed hij tijdens de late namiddag. Eerst vielen er fijne druppeltjes maar later volgden er perioden van matige regenval die door de wind extra onaangenaam aanvoelde. Na zonsondergang leek de atmosfeer weer wat tot rust te komen en gingen de zwaarste windstoten eruit. Ook de regen werd toen weer wat lichter met af en toe motregen of zelfs droge perioden ertussen. De bewolking bleef echter hangen en hierdoor werden de minima van 3,9 graden ook niet meer scherp gesteld. De neerslagzone heeft voor het eerst sinds een tijdje weer een meetbaar dagtotaal van 2,8 mm veroorzaakt.
Zaterdag, 20 maart 2021
Het is tijdens de nacht flink afgekoeld en de minima zijn onder een diepblauwe hemel op -1,5 graden uitgekomen. Daarna was het een en al zon wat de klok sloeg, maar bij de volgende slag waren de eerste wolken er al en die bestonden uit Altocumulus welke vanuit het noorden kwam opzetten. Somberheid en kilte lagen op de loer, maar de vrees hiervoor bleek uiteindelijk vooral in Nederland gegrond te zijn. Het duurde immers nog lang eer de aaneengesloten bewolking en neerslag Vlaanderen bereikte. De Altocumuli werden gevolgd door Cumuluswolkjes maar deze begonnen vanuit het noorden weer op te lossen en het werd terug helder. Doch plots ontstonden overal Altocumulus lenticularis wolkjes en deze zorgden voor een erg apart uitzicht doordat dit de enige bewolking was die nu zichtbaar was en ze overal in grote aantallen aanwezig waren net zoals mooiweerswolkjes. We konden er een paar uur van genieten (net als van de maxima van 10,8 graden) alvorens er losse wolkenflarden vanuit datzelfde noorden kwamen opzetten. Deze gingen kennelijk samen met turbulentie waardoor de lenswolken werden afgebroken en uiteindelijk bleven enkel de wolkenflarden over. De lucht werd nu melkachtig en tegen zonsondergang zagen we dan de gesloten bewolking aan de noordwestelijke horizon opdoemen welke al een stuk eerder Nederland in haar greep had. Gelukkig voor Malderen zorgde dit hier enkel voor een fraaie zonsondergang die extra sfeer kreeg door de oranje oplichtende Cirrus die boven het gesloten Stratocumulusdek hingen dat gestaag dichterbij kwam. Deze bewolking zal ons wellicht sparen van een al te sterke afkoeling waardoor de nachtvorst deze keer minder sterk zal uitpakken of misschien zelfs zal uitblijven. Net als de neerslag trouwens bij 0,0 mm als dagtotaal.
Zondag, 20 maart 2022
Waar we gisteren nog in zuiderse sferen vertoefden met diepblauwe luchten en zonovergoten weer, was het vandaag serieus schrikken toen we uit een loodgrijze hemel sneeuw zagen vallen bij minima van 1,0 graden. Een koudeput is met de oostelijke stroming naar de Lage Landen gevoerd en daarin ontstond een afzonderlijk lagedrukgebied dat gisteren reeds boven Duitsland te zien was als een gebied met geclusterde buienwolken. Nu was daar een duidelijke structuur in te zien met warmtefront, koufront en beginnende occlusie waarbij er vooral langs het koufront veel neerslagactiviteit was. Het uiterste westen van het land kon de dag voor deze storing uit nog beginnen met opklaringen maar in Malderen was het dus al meteen grijs. De eerste neerslag viel als korrelhagel en daarna volgden er perioden van smeltende sneeuw en sneeuw die aanvankelijk licht waren maar geleidelijk intenser werden. Op het hoogtepunt omstreeks 10H viel de sneeuw met bakken naar beneden en de vlokken waren opvallend groot. Dit was van vrij korte duur en vanuit het oosten werd de hemel al snel lichter waarna het droog werd. Er verschenen opklaringen en daarbij viel op dat de lucht nu een amberkleurige waas had die de hele dag bleef hangen en het zonlicht een goudachtige kleurentint gaf. De opklaringen werden niettemin steeds breder en het oogde weer lenteachtig waarbij we de sneeuwresten in sneltempo zagen wegsmelten. In combinatie met de ontluikende narcissen en krokussen gaf dit een erg vrolijk makend lentebeeld. Deze stemming werd na de middag onderdrukt toen de bewolking terug begon toe te nemen door convectie onder de stijgende zon, we kregen nu Cumulus en Stratocumulus te zien die de hemel tijdelijk bijna helemaal bedekten. Er hing een nevelige waas en de bruine tot amberkleurige gloed van het licht dat doorheen de wolken scheen zorgde voor een apart sfeertje. Het kwik hield het bij 10,3 graden al voor gezien, al viel de thermiek op het einde van de namiddag natuurlijk weg waardoor de bewolking weer begon op te lossen. Vanuit het zuidoosten kwamen nu stukken lichtblauwe lucht opzetten en we konden mooi zien hoe de wolkenresten nu vanuit het zuiden binnendreven waar de stroming aan het begin van de ochtend nog pal oostelijk was. Het werd helder en nu kreeg de lucht een nevelige tint die met de lichtblauwe gloed van het invallende licht voor een rustgevend effect zorgde. Wie zich buiten bevond had echter weinig ruimte om tot rust te komen want het koelde snel af en er waren loodzware inspanningen nodig om in het warm te blijven. Het ziet er dan ook naar uit dat we weer op een vorstige nacht afstevenen al is er voorlopig nog geen gevaar voor gladde wegen. De sneeuw is immers volledig weggesmolten en het neerslagtotaal van 2,0 mm dat daaruit zichtbaar werd bleef dus voorlopig nog vloeibaar.
Maandag, 20 maart 2023
De dag begon grijs, somber en kil bij minima van 4,5 graden. Nochtans hing er geen lage Stratus bewolking en was het vooral Altostratus, Altocumulus en in het oosten nog Cirrostratus die het luchtruim beheersten. De somberheid hield aan tot kort voor de middag toen er terug gaten in het wolkendek vielen. Dit kwam doordat de Altostratus weer overging in Cirrostratus want alle andere wolkensoorten en hun verhoudingen bleven hetzelfde. De Altocumuli straalden onstabiliteit uit met hun floccus en castellanus structuren en dit werd waarempel ook nog eens verzilverd toen er net voor de aankomst van de opklaringen plotseling dikke, tropische regendruppels vielen. Maar het waren er maar een paar dozijn waardoor de neerslag amper meetbaar was. Het was ook erg rustig daarbij met een slechts zwakke zuidwestelijke wind. Na ongeveer anderhalf uur van feller daglicht en enkele zonnige momenten te hebben kunnen genieten volgde dan de afstraffing. De bewolking werd weer dikker en de somberheid en kilte die ons vanochtend al plaagden keerden terug. Hogere maxima dan 11,5 graden hoefden we dus niet meer te verwachten. Er volgden ook een aantal perioden van lichte regen al stelde dit met een uiteindelijk totaal van 0,0 mm maar weinig voor. Wel zag de bewolking er wat boeiender uit met golvende undulatus structuren en Altocumulus ertussen gemixt al blijft het allemaal natuurlijk even grijs. Na zonsondergang bleef alles hetzelfde waarbij het door de bewolking vrij zacht bleef.
Woensdag, 20 maart 2024
Tijdens de nacht is er flink wat sluierbewolking binnengetrokken waardoor we vanmorgen in erg melkachtige omstandigheden van start gingen. Dit bij eerder koele minima van 6,1 graden. Hoewel we de zon al bij zonsopgang zagen, duurde het een poos eer we ook de warmte ervan konden voelen. Maar eens dat het geval was, werd het terug schitterend lenteweer met zomerse trekjes waarbij de zuidelijke tot zuidwestelijke wind warme lucht aanvoerde en het zelfs met die versluierde hemel erg aangenaam werd. Rond de middag was het eventjes paniek toen we een paar Cumuluswolken zagen (en daarbij terugdachten aan wat er gebeurde nadat we vorige week een gelijkaardige Cumuluswolk zagen verschijnen) maar dat bleek deze keer nergens voor nodig te zijn. Of toch niet meteen want de sluierbewolking begon nu toch langzaam over te gaan in Altostratus vanuit het zuiden en de dreiging kwam dan ook van hogerop in plaats van de enkele stapelwolkjes die zich nu ontwikkelden. Tijdens de namiddag zwakte de zon af tot een waterige matglasversie en de stapelwolkjes die zich ontwikkelden losten nu ook helemaal op door het wegvallen van de thermiek. Maar ook in deze omstandigheden bleef het aangenaam en haalden we vlot maxima van 18,6 graden. Aan het begin van de avond sloeg het weer echter plotseling om en klaarde het weer helemaal op vanuit het westen. We kregen een diepblauwe lucht te zien waarin banken van Stratocumulus floccus hingen. De sluierbewolking hoorde dus wellicht bij een hoogtefront en de hele zaak is dan ook zonder pluviale gevolgen gepasseerd waardoor we met 0,0 mm terug een droge dag konden bijschrijven. De rest van de avond verliep dan in lichtbewolkte en tamelijk zachte omstandigheden.
Donderdag, 20 maart 2025
Het was terug erg fris vanochtend, maar voor het eerst sinds lang was het nog eens een vorstvrije nacht met minima van 3,0 graden. Wel zaten we aan de grond nog met negatieve cijfers bij -2,0 graden. De aanvoer van warme lucht kwam daarna goed op gang en het voelde al snel aangenaam zacht aan met nog steeds ononderbroken zonneschijn. Plaatselijk dan toch want ondertussen zijn er talloze Altocumulusvelden verschenen en deze zullen hier en daar al voor wat schaduw gezorgd hebben. Deze wolken waren vooral in het westen en noorden te zien terwijl ze na verloop van tijd plaats maakten voor diepblauwe luchten die vanuit het zuiden oprukten. Het warmde verder op tot 19,7 graden en de zuidelijke wind was erg zwak waardoor de schrale toestanden die we de voorbije dagen steeds hadden er niet meer aan te pas kwamen. Helemaal op het einde van de namiddag zagen we in het zuiden een scherp begrensde band van Cirrostratus verschijnen en deze rukte gestaag verder op. Het waren de eerste wolkenvelden van de naderende depressie die ons de komende dagen bewolkt en wisselvallig weer zal brengen. Op de satellietbeelden was deze wolkenband ook heel mooi te zien en het is deze depressie die in Spanje en Portugal al een hele poos voor fris en regenachtig weer zorgt. Tijdens de avond koelde het aanvankelijk weer snel af maar later leek de temperatuur zich, wellicht door die bewolking, weer te stabiliseren. De neerslag zelf bleef nog op (zeer) veilige afstand en dus sloten we weer met 0,0 mm af als dagtotaal.