Donderdag, 24 maart 2005
Hoewel het vanochtend nog mooi begon met brede opklaringen en zonnige perioden, waren er reeds onheilspellende donderkopjes (Altocumulus) binnengedreven samen met meer hoge wolkensluiers. Het geheel deed weliswaar zomers aan maar de bewolking nam tegen de middag flink toe en in de loop van de namiddag kregen we dan de eerste regendruppels over ons heen en dat waren voorlopig niet de laatste want ook op dit moment komt het natte goedje nog aan een gezapig tempo naar beneden. Boven de Britse Eilanden en ook op sommige plaatsen in België genereerde het koufront waar we nu onder zitten een aantal onweders maar te Brussel was daar niks van te merken en ook in Malderen viel er niets waar te nemen dat op onweer leek. Wel trad er te Brussel omstreeks 16H45 een zogenaamde Egyptische duisternis in die gepaard ging met intense regen, maar daar bleef het dus bij. We deden het op thermisch vlak niet slecht, het kwik piekte namelijk tot 19,7 graden en ook de minima waren vrij zacht met 8,1 graden. We moesten er tijdelijk wel een zuidelijke wind tot 29 km/h bij voor lief nemen. De pluviometer is ondertussen al op 2,0 mm terechtgekomen, maar daar zal nog wat bijkomen de komende paar uur. Achter het koufront zitten brede opklaringen maar ook frissere lucht wat dus een zonnig maar vrij koel weertype inluidt voor morgen en ook in het weekend. Vanaf zondag zouden er ook een paar maartse buitjes op het appel verschijnen.
Vrijdag, 24 maart 2006
De eerste lading Atlantische produkten bleek nog erg mee te vallen qua omvang en werd voorafgegaan door nog enkele opklaringen tijdens de ochtenduurtjes die tevens voor een door indrukwekkende vuurrode tinten ingelijste zonsopgang zorgden. De regen nam vervolgens een groot deel van de voormiddag in beslag doch tegen de middag werd het al snel weer droger en korte tijd later verschenen dan de eerste opklaringen. Aan de achterzijde van de warmtefrontocclusie die over ons trok bevindt zich echter onstabiele buienlucht waarmee sommige plaatsen in de namiddag reeds kennis maakten onder vorm van lichte regenbuitjes. Te Malderen bleef het echter rustig en droog en konden we regelmatig genieten van de zon die voor een echte lentesfeer zorgde, mede dankzij de temperaturen die erg hoog scoorden in vergelijking met de voorbije weken. De maxima haalden liefst 15,2 graden in de namiddag terwijl het afgelopen nacht in de opklaringen voor het front nog tot 4,0 graden afkoelde. Bij dit alles stond een westelijke bries die snelheden tot 21 km/h haalde. Het neerslagtotaal liep in de voormiddag op tot 0,6 mm. Voor de komende uren ziet het er naar uit dat de buienactiviteit wat zal toenemen op nadering van een hoogtetrog die het zaakje hierboven nog wat verder zal destabiliseren. Maar zoals het gewoonlijk gaat bij buien zullen de neerslaghoeveelheden plaatselijk aardig verschillen en is een accurate voorspelling hieromtrent een riskante zaak. Als beloning krijgen we morgen een korte adempauze maar er zal een vrij strakke westelijke wind staan terwijl we tegen de avond alweer rendez-vous hebben met de volgende regenzone.
Zaterdag, 24 maart 2007
Opnieuw was het al somberheid wat de klok sloeg. "Gelukkig blijft het nu droog" was hetgene dat op de punt van onze tong lag net toen het plots weer ging motregenen vanuit het oosten. De neerslag was niet meetbaar maar hield toch een paar uur aan voordat het weer droger werd. Het sombere weersbeeld hield dan weer een heel stuk langer aan: pas na zonsondergang kwamen er weer opklaringen binnendrijven en zo zagen we de laatste wolken in het vervagende schemerlicht wegvluchten naar het westen. Te laat om de zon nog te zien, maar in elk geval ruim op tijd voor de zon die ons morgen beloofd wordt. Het oogst natuurlijk weinig verwondering dat dit alweer een kille dag was met temperaturen tussen 3,7 en 9,7 graden; de noordenwind was echter een fractie minder sterk dan gisteren met 27,4 km/h.
Maandag, 24 maart 2008
Wie er vroeg genoeg bij was, kon vanochtend nog van het sneeuwdek genieten dat de nacht heeft overleefd nadat het gisteren rond middernacht weer droog werd. Dit hadden we te danken aan de temperatuur die naar 0,4 graden was weggezakt. Overdag maakte de zon echter snel komaf met het sneeuwtapijt, waar tegen de middag niets meer van te zien was. Wie van sneeuw hield, moest naar boven kijken, want de atmosfeer was vandaag bijzonder onstabiel waardoor we talloze voorjaarsbuien te verwerken kregen die stuk voor stuk uit smeltende sneeuw bestonden. Vooral na de middag waren de buien erg pittig terwijl er bijna voortdurend adembenemende wolkenlandschappen voorbijdreven. De zwaarste buien deden zich voor halverwege de namiddag en deze brachten naast sneeuw ook fijne korrelhagel voort waarvan de snel voortjagende neerslaggordijnen erg indrukwekkend waren. De wind wakkerde hierbij aan tot 35,4 km/h uit het west- noordwesten. Tussen de buien door was er voldoende ruimte voor wat zon waardoor het kwik kon omhoogkrabbelen richting 6,5 graden. Na zonsondergang nam de buienactiviteit langzaam af, maar ook dan kregen we nog regelmatig stofhagel en smeltende sneeuw te verwerken. Het vloeibare gedeelte van de neerslag die vandaag viel, was uiteindelijk goed voor 5,6 mm.
Dinsdag, 24 maart 2009
De onweersbuien die gisterenavond en afgelopen nacht boven Nederland hebben toegeslagen, zijn vanochtend verder kunnen doorstoten naar het zuiden. Hierdoor keken we tegen zonsopgang tegen een grillige buienlucht aan, waarin talloze volwassen Cumulonimbi te zien waren. Voor zover bekend was er echter geen onweer meer bij, en moesten we het met gewone regenbuitjes stellen. Overdag volgden nog meer buien(wolken), maar welke producten ze hebben afgeleverd, en of het al dan niet onder muzikale begeleiding was, blijft voor wat Malderen betreft onbekend. Wel werd de atmosfeer geleidelijk stabieler en nam de buienactiviteit gestaag af naarmate de uren verstreken. Wat volgde was een wisselend bewolkt weertype met redelijk wat zon, (forse) stapelwolken, nog wat verdwaalde regendruppels en temperaturen die stegen van 2,4 naar 11,0graden. Na de middag kwamen we geleidelijk onder de invloedsperikelen van een volgende depressie terecht, en dit vertaalde zich in de aanvoer van sluierwolken die vanuit het westen zichtbaar werden. De lucht kreeg hierbij een nevelige waas, waardoor we weer opvallende wolkenstralen te zien kregen, net alsof een of andere Heilige elk moment uit de hemel zou neerdalen. Het enige dat kwam neergedaald, waren echter buien die verspreid in het land nog actief waren Er zaten best wel pittige dingetjes tussen inclusief hagel, maar daar hoefden ze in Malderen niet van wakker te liggen. De sluierwolkjes breidden zich niet meer verder uit waardoor er nog grote stukken diepblauwe lucht overbleven. Of dat de komende 24 uur garantie geeft op droog weer, is echter een andere zaak want de golvende Stratocumulus en Altocumulus lenticularis veldjes gaven aan dat het nog niet helemaal snor zat in de atmosfeer boven ons. Voor vanavond kregen we echter nog respijt, en bleef het rustig en droog terwijl het onder de brede opklaringen flink ging afkoelen. Het neerslagtotaal bleef dan ook beperkt tot 1,0 mm tegen het einde van het etmaal. Andere weersinvloeden die deze dag kenmerkten waren een noordelijke bries die met haar snelheden tot 40,2 km/h alles behalve aangenaam was te noemen.
Woensdag, 24 maart 2010
De aanvoer van subtropische lucht bereikte vandaag een nieuw hoogtepunt waardoor de hooggespannen verwachtingen van deze lentedag met succes werden ingelost. Nadat het vanochtend naar 5,8 graden was afgekoeld, ging het kwik als een speer de hoogte in, om uit te komen op een erg warme 19,7 graden. Er hing echter veel sluierbewolking waardoor we van de zon niet veel te zien kregen. Vooral na de middag werd deze bewolking erg dik en konden sommigen het niet laten om ondanks het droge en warme weer in klaagzangen te hervallen. De bewolking bestond uit Cirrostratus en Altostratus translucidus terwijl er af en toe Altocumulus lenticularis ontstond. De zuidenwind had met haar snelheden tot 25,7 km/h een sterk uitdrogende werking in deze omstandigheden, wat vooral op drassige en laaggelegen plaatsen een zegen was. Als we de weerkaarten mogen geloven, is het echter geen goed idee om de laarzen en/of rubberbootjes weer op te bergen. De bewolking speelde na zonsondergang haar grootste troefkaart uit door de warmte goed vast te houden. Het duurde immers tot laat in de avond voordat de temperatuur onder 15 graden dook waardoor het ideaal terrasjesweer was. Neerslag was de grote afwezige op die terrasjes, zodat we met een dagtotaal van 0,0 mm konden afsluiten.
Donderdag, 24 maart 2011
Bij minima van 3,3 graden konden we bij zonsopgang voor het eerst sinds lang dauwdruppels aanschouwen in plaats van ijskristallen. Toch was de hemel helder en kreeg de nachtelijke warmte uitstraling volop kansen. Het eerste deel van de voormiddag verliep eveneens in heldere omstandigheden onder een azuurblauwe hemel, doch tegen de middag kwam er sluierbewolking opzetten die de zon een klein beetje wist te temperen. Desondanks bleef het fraai lenteweer, en droegen de wolken zelfs bij aan het sfeervolle lenteplaatje. De temperaturen gingen weer flink de hoogte in en we kwamen na de middag uit op 18,7 graden. Er stak een oostelijke bries op die snelheden tot 20,9 km/h haalde maar 's avonds weer ging liggen. De wolken gingen toen voor de hoofdrol en zorgden in het rode avondlicht voor een vurige zonsondergang. Ze bestonden vooral uit Cirrus spissatus en Cirrostratus terwijl de onderste luchtlagen te droog waren om lage of middelhoge wolken te vormen. In het noorden van Nederland kwamen westelijke stromingen voor doordat de as van het hogedrukgebied over het zuiden van Nederland lag, en daar zorgde de vochtige zeelucht tijdelijk voor flinke stapelwolken. De avond verliep rustig, droog en vrij zacht waarbij we terug een uitdrogend dagtotaal van 0,0 mm konden optekenen.
Zaterdag, 24 maart 2012
We begonnen de dag in lichtbewolkte omstandigheden en meteen viel op dat er erg veel dauw werd gevormd bij minima van 4,4 graden. Sommige planten druipten van het vocht ondanks de aanhoudende droogte. Het was licht bewolkt met Cirrus, Cirrostratus en een beetje Altocumulus. Een heel ander weertype dan ons voor ogen werd gehouden afgelopen week want het kille, grijze en buiige nawinterweer is er duidelijk niet gekomen. Integendeel, de thermometers wezen in de namiddag 22,0 graden aan terwijl er een zomers briesje stond met 19,3 km/h uit het noorden als maximumsnelheid. In het zuiden werden wat Cumuluswolkjes gevormd die snel weer verdwenen. Wie zich vlakbij de kusten of in het noorden van Nederland bevond zou echter zeggen dat de weerkaarten wel zijn uitgekomen, want daar was het puur winterweer met grijze luchten, een kille zeebries en temperaturen die er op een enkele plaats niet eens boven 3,9 graden uitklommen. Een waanzinnig temperatuur contrast dus en wie met dit zomerse weer naar de kust trok werd dan ook op een onaangename verrassing getrakteerd. Tijdens de avond kwam er ook in Malderen weer wat kilte in de atmosfeer maar bij temperaturen rond 15 graden hadden we zeker niet te klagen en mogen de plantjes gerust buiten blijven staan. Ondanks de massale dauwvorming vanochtend sloten we weer af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Zondag, 24 maart 2013
Het was vanochtend even schrikken toen we het daglicht zagen weerkeren onder een tot 15 centimeter dik sneeuwdek en lage minima van -3,4 graden. Niets - buiten de kalender en de vroege zonsopgang - wees erop dat het lente was en zelfs de in deze tijd normaal actieve zanglijsters waren weer in een diepe winterslaap verzonken. Het bleef aanvankelijk droog maar omstreeks 10H ging het terug matig sneeuwen bij een aanzwellende oostenwind die snelheden tot 30,6 km/h haalde. Na een uurtje werd het niettemin droog en er volgde een grijze en kille winterdag waarbij het na de middag lichtjes ging dooien bij een naar 2,0 graden stijgende temperatuur. Er was ook weer wat structuur te zien in de bewolking in de vorm van noord-zuid georiënteerde Altocumulusrollen die zich tijdelijk vormden. Dit verschijnsel verdween na een tijdje en de dag eindigde onder even grijze en kille omstandigheden als hij begonnen was. Door de aanhoudende wind koelde het slechts langzaam af en het kwik kwam voor middernacht zelfs niet meer onder nul. De lage dauwpunten in de droge landlucht zorgden er wel voor dat er ijs werd gevormd om nog maar te zwijgen over het sneeuwdek dat het einde van de dag met glans en schittering heeft gehaald. Het neerslagtotaal bleef onbekend maar lag wellicht ergens tussen 10 en 15 mm.
Maandag, 24 maart 2014
Daar waar het oosten van de Benelux en Groot Brittannië door enkele graden nachtvorst geplaagd werden, kreeg men in Londerzeel inderdaad nog een nachtje respijt door toedoen van de wolkenrestanten en kwamen we er met minima van 2,6 graden vanaf. En deze waren dan weer net op tijd verdwenen om de dag in een veelbelovende, zonnige stemming te laten starten. We genoten van diepblauwe luchten waarin enkel wat Stratocumulus te zien was (vooral in het noorden) en in de loop van de voormiddag werden er wat stapelwolkjes gevormd. Na de middag groeiden de stapelwolken uit tot forse afmetingen en zagen we al snel aambeeldbewolking ontstaan terwijl er valstrepen verschenen van regen en hagel. Zoals dat met buien gaat, was dat allemaal heel plaatselijk en zowel in Brussel als in Malderen is geen meetbare neerslag gevallen. We moesten het er hebben van de fraaie wolkenlandschappen en de diepblauwe luchten terwijl er misschien hooguit wat verdwaalde regendruppels uit een langstrekkende bui zijn gevallen. De maxima boekten weer wat winst tegenover gisteren met 13,5 graden en de wind was ook wat zwakker doordat we ons langs de as van een lagedrukgebied (troglijn) bevonden. De stroming kwam hoofdzakelijk uit noordoostelijke richtingen. Tijdens de avond loste alle bewolking op al werd de lucht in het westen wat melkachtig door de nadering van een regenzone die zich wat verderop in die richting bevond. Deze kon niet verhinderen dat het snel afkoelde waardoor we waarschijnlijk ook in Malderen nachtvorst zullen krijgen. Voor gladde wegen hoeven we daarbij met een neerslagtotaal van 0,0 mm niet te vrezen op die enkele rijmplek na.
Dinsdag, 24 maart 2015
Hoewel de weerberichten aangaven dat de vorst een stuk minder zou zijn dan gisteren was het vanochtend nog steeds huiveringwekkend koud bij minima van -1,9 graden. Sommige plaatsen noteerden lagere temperaturen dan gisteren met plaatselijk minima beneden -5 graden. Ook in Malderen lag alles er flink bevroren bij en het was wachten tot de zon ons weer kwam opwarmen. Deze kwam tevoorschijn in een typische zomerlucht zoals we ze aan het einde van een hittegolf wel eens zien, namelijk met Altocumulus floccus, castellanus en stapelwolken erin die een naderend koufront aankondigden. Deze onweersverklikkers verdwenen vrij snel en er volgde een tamelijk zonnige voormiddag waarin we vooral stapelwolkjes (Cumulus mediocris) zagen ontwikkelen. De wind kwam nog steeds uit noordelijke tot noordwestelijke richtingen en het warmde op tot 13,3 graden. Tijdens de late namiddag dreef er Stratocumulus, Cirrostratus en Altostratus binnen waardoor het al snel weer betrokken raakte. Wat verderop ten westen van ons zagen we op de radar de eerste neerslag verschijnen en omstreeks 17H30 zagen we die neerslag ook op onze kledij verschijnen. De neerslag werd geleidelijk intenser tijdens de avond en had een enigzins buiig karakter. Dit was ook in de wolken te zien die het ene moment dreigend en donker waren terwijl er op het andere moment een lichtgrijze Nimbostratuslucht hing met lichtere regen. De regen bleef voor de rest van de avond en nacht aanhouden waardoor het neerslagtotaal voor deze dag onduidelijk is, maar uiteindelijk zou er tegen morgenochtend een totaal van 8,4 mm neerkomen.
Donderdag, 24 maart 2016
De Stratocumulusbewolking die gisterenavond al begon binnen te drijven is tijdens de nacht verder aangedikt en vanochtend bleek ze overgegaan te zijn in Stratus. Het logische gevolg waren positieve minima van 5,9 graden en negatieve stemmingen van degenen die op lente zitten te wachten. Tijdens de voormiddag veranderde er niets, we bleven de hele tijd tegen een vormeloos Stratus wolkendek aankijken waar nauwelijks contrast of structuur in te zien was. Tegen de middag bleek de bewolking heel subtiel overgegaan te zijn in Altostratus, maar het bleef erg nevelig waardoor deze bewolking erg moeilijk te herkennen was. In de onderste luchtlagen werd er ook wat Stratus fractus (pannus) gevormd, maar veel boeiender werd het trieste weerbeeld er niet door. We haalden ondertussen maxima van een bescheiden 10,4 graden. Tijdens de tweede helft van de namiddag begon de lucht afwisselend een lichtere en donkerdere kleur te krijgen, een proces dat zich een tijdlang verderzette tot het tijdens de donkere episodes lichtjes ging motregenen. Dan leek het weer op te klaren vanuit het westen maar tegen zonsondergang begon het opnieuw te motregenen. Deze neerslag werd daarna geleidelijk intenser waardoor de dag in druilerige en kille omstandigheden ten einde liep. De noordwestenwind bleef hierbij aan de zwakke kant, en de neerslag stelde eigenlijk ook niet bijster veel voor met hooguit 0,1 mm als dagtotaal.
Vrijdag, 24 maart 2017
Restanten van de afgestorven regenzones die gisteren op ons afstevenden, zorgden voor een betrokken start met Altostratusbewolking. Hierdoor zijn de minima op 6,1 graden blijven steken, maar het verwarmende lentezonnetje moesten we daarna wel (even) missen. De neerslag was al lang uit de wolken geperst voor deze ons konden bereiken waardoor het ondanks de sombere omstandigheden toch droog bleef. Het afstervingsproces van de wolken ging ondertussen onverminderd verder waardoor de matglaszon steeds sterker werd en we naar de middag toe alsnog naar een erg fraai, zonnig en droog lenteweertje evolueerden. Er stond een zacht briesje en we haalden maxima van 14,8 graden terwijl de bewolking tijdens de namiddag vooral uit Cirrostratus en vlokkige Cirrus bestond. Daarna bleven de omstandigheden min of meer hetzelfde, doch na zonsondergang koelde het aan een duizelingwekkende snelheid af waardoor het erop lijkt dat we op grote schaal met nachtvorst te maken zullen krijgen. De grote afkoeling gebeurde in rustige en windstille omstandigheden onder een lichtbewolkte hemel waaronder we met een neerslagtotaal van 0,0 mm konden afsluiten.
Zaterdag, 24 maart 2018
Na de grijze ellende konden we vandaag dan toch nog de zon aanschouwen al was het vanochtend wel frisjes met 4,2 graden. Eerst was het helder maar vanuit het noordwesten dreven massaal Stratocumulusvelden binnen en leek het kille drama van gisteren en eergisteren zich weer te willen herhalen. Maar gelukkig sloeg het weer om en tijdens de namiddag werd het eerst helder en daarna licht bewolkt met Cumulus humilis. Er stond een zwak briesje uit zuidoostelijke richtingen. Regenzones ten westen van ons zorgden voor wat heiigheid en Cirrusbewolking in die richting. Vooral tegen de avond zagen we deze bewolking goed opkomen terwijl de Cumuluswolkjes weer verdwenen waren. Ondertussen hebben we weer lentezachte maxima van 12,3 graden kunnen optekenen maar tegen zonsondergang koelde het snel af waardoor het al een uitdaging werd om het neerslagtptaal van 0,0 mm vloeibaar te kunnen houden.
Zondag, 24 maart 2019
Na de sombere toestanden gisteren ging vandaag het licht weer aan en konden we genieten van diepblauwe luchten en veel zonneschijn. Na een tijdje dreef er echter Cirrus en Altocumulus voorbij en in het zuiden verscheen een gebied met Cumulus fractus bewolking dat opvallend scherp begrensd was. De zon kreeg het moeilijk en de noordwestenwind voelde kil aan doch plotseling werd alle bewolking door een scherp begrensde overgang naar helder weer weggevaagd naar het zuidoosten. Diepblauwe bergluchten maakten hun opwachting en er werd geen enkel wolkje meer gevormd waardoor het ondanks de lage maxima van 13,1 graden zeer aangenaam was in de zon. Het waren echter ideale condities om ongemerkt te verbranden en zo geschiedde dus voor veel mensen die letterlijk in het rood eindigden tegen de avond. Na zonsondergang koelde het razend snel af in de polaire en heldere lucht bij een wegvallende wind en de minima werden ook nu pas bereikt met 3,4 graden. Een regenzone met buien kon ons niet meer op tijd bereiken om ons van een dagtotaal van 0,0 mm te kunnen redden.
Dinsdag, 24 maart 2020
Het was opnieuw erg koud bij minima van -3,0 graden en in combinatie met droge lucht en veel wind werd er heel wat ijs gevormd. Van wit berijpte landschappen was er nog steeds geen sprake in deze droge omstandigheden. De wind kwam nu vooral uit oostelijke richtingen en hoewel ze iets zwakker was dan gisteren, was het nog steeds een ware geseling voor wie er zonder winterkleding door moest. Het ijs dat tijdens de nacht werd gevormd wist het een hele dag uit te houden op sommige plaatsen. Ondertussen waren we die strakke, eindeloos blauwe luchten wel kwijt want vanuit het noordwesten trokken er plukken Cirrusbewolking binnen. Maar dit deed dan weer geen afbreuk aan de ononderbroken zonneschijn en zorgde er alleen maar voor dat de hemel net fraaier werd. Het warmde op tot 13,5 graden en de wind voelde tijdens de namiddag een stuk zachter aan zonder dat de kilte er echter uit ging. Tijdens de avond liet de afkoeling zich weer gelden en stevenen we andermaal af op een flinke vorstnacht. Het dagtotaal bleef uiteraard weer op 0,0 mm steken.
Woensdag, 24 maart 2021
Na een frisse nacht met minima van 2,9 graden kregen we vandaag te maken met lenteweer van de bovenste plank. Een aangenaam zonnetje hield ons de hele dag door bijna continu gezelschap en er dreven slechts af en toe wat Cumulusachtige wolkenflarden voorbij. De wind draaide hierbij naar zuidwestelijke richtingen en het warmde tijdens de namiddag op naar 17,1 graden. Nog geen overdreven hoge temperaturen maar dankzij de eerder zwakke wind was het goed toeven in de buitenlucht, ook al waren er tijdelijk redelijk wat stapelwolken. Deze losten tijdens de late namiddag weer op terwijl de lucht melkachtig begon te kleuren vanuit het westen. Er verscheen in die richting Cirrusbewolking en er leek dus een weersverandering op komst te zijn. Maar vandaag was hier in elk geval weinig van te merken en het zorgde weer voor een erg fraaie zonsondergang. Het koelde weer aardig af tijdens de avond maar toch leek het nu wat minder uitgesproken te zijn dan de voorbije dagen en het lentegevoel was ook op een of andere manier prominenter aanwezig tijdens de late uurtjes. Neerslag was weer de grote afwezige met 0,0 mm.
Donderdag, 24 maart 2022
Het is flink afgekoeld en tijdens de ochtend lagen de grasperken en daken er zowaar berijpt bij terwijl er in thermometerhut minima van 0,9 graden werden opgetekend. Nog steeds bevond Malderen zich in een woestijnregime, de aangevoerde lucht kwam nu uit het noorden en de hemel had terug een transparante, diepblauwe kleur. Het was bijna windstil waardoor het in de krachtige zon al snel warm aanvoelde en de gevormde ijskristallen hielden dit dan ook niet lang vol. Na de middag zagen we weer een flink contrast met de minima die we habben opgetekend, met maxima van 22,2 graden waanden we ons weer een heel eind in de zomer. En de ononderbroken zonneschijn is dan weer iets waar we zelfs middenin de zomer zelden recht op hebben. Zoals verwacht verliep de avond weer een stuk koeler door de open hemel en droge lucht, het was dus weer bibberen geblazen toen we het neerslagtotaal van 0,0 mm opmaten.
Vrijdag, 24 maart 2023
Kort na middernacht bereikte het koufront ons waarbij het water opeens met bakken naar beneden kwam. De passage van de ranke buienlijn duurde uiteraard niet lang en na een vijftal minuutjes begon de rust weer te keren. Wel bleef het nog winderig en regende het nog een beetje na. Tegen het ochtendgloren zaten we al een eindje in de opklaringen achter het front waar opklaringen, Stratocumulus velden en Cumulus fractus door een zuidwestelijke stroming werden meegevoerd. De nog steeds krachtige wind zorgden ervoor dat de opklaringen en bewolkte momenten elkaar snel afwisselden en daarbij viel op dat de wolken meestal in de meerderheid waren. Slechts heel af en toe zagen we de blauwe kleuren zelf overheersen. In deze tijd van het jaar staat de zon al vrij hoog en dit zorgde ervoor dat de thermiek tegen de middag mooie stapelwolken kon laten ontstaan waardoor we tijdens de namiddag van fraaie buienluchten konden genieten. Cumulonimbus, Cumulus congestus, Stratocumulus, pannus, Cirrus densus, het was allemaal vertegenwoordigd alsook mooie opklaringen waarin het tijdens een zonnig moment nog kon opwarmen tot 14,4 graden. Het genot was echter van korte duur want de bewolking nam toe met meer nadruk op Stratocumulus en pannus waardoor de zon er vanaf pakweg 15H30 minder vaak door kwam. De buienactiviteit nam ondanks de toenemende bewolking wel wat af. Later op de avond toen de zon al lang onder was klaarde het terug op en onder een schitterende sterrenhemel kon het nog afkoelen tot de uiteindelijke minima van 9,2 graden. De buiige schermutselingen hebben het neerslagtotaal op 3,0 mm gebracht.
Zondag, 24 maart 2024
Tijdens de nacht ging het buiengeweld onverminderd verder. Felle stortbuien volgden elkaar snel op, er stond een bulderende noordwestenwind en we hoorden af en toe zelfs de donder weerklinken (al was het geluid moeilijk met zekerheid te herkennen tussen het gedaver van de windvlagen). Het was dan ook een complete verrassing toen het vanmorgen plotseling droog werd met brede opklaringen. De lente leek weer helemaal te zijn teruggekeerd. Er hing enkel nog wat Stratus fractus, Stratocumulus en op veilige afstand zagen we nog wat Cumulus congestus en Cumulonimbus voorbij trekken. Na een paar uur begonnen de buien echter terug te komen. Ze waren meestal niet fel maar volgden elkaar sneller op en er trok uiteraard ook meer bewolking voorbij. Dan volgde er terug een periode van brede opklaringen en weldadige zonnestralen doch plots lekken alle aanwezige Cumuluswolken zich gelijktijdig uit te spreiden tot een uitgestrekt Stratus- en Stratocumulusdek, alsof ze het in koor uitvoerden op instructie van een dirigent die alles regisseerde. In een oogwenk was het grijs, kil en somber, en van de fraaie wolkenlandschappen en voorjaarsluchten bleef niets meer over. De neerslag was ook lichter als er nog een bui uitviel, het was nu hooguit wat gespetter dat eerder aan een druilerige winterdag om snel te vergeten deed denken. Dit bleef zo gedurende verschillende uren en het bleef dan ook kil bij maxima van 10,0 graden wat in combinatie met de nog steeds bijna stormachtige wind alles behalve gezellig was. Als bij verrassing sloeg het weer op het einde van de namiddag plots weer om en kregen we terug stevige buien met de prachtige wolkenluchten die erbij hoorden, alsook een aantal heerlijke zonnige momenten waarbij we voelden hoe de zon ook aan het begin van de avond nog redelijk veel warmte gaf. Maar dan volgde de afkoeling toen de wind afzwakte, de bewolking verder oplosten en de buienactiviteit er terug uitging. Het kwik lijkt nu aan een onstuitbare opmars/afgang richting vriespunt te zijn begonnen en we bereikten dan ook nu pas de minima van 4,5 graden. Het neerslagtotaal werd door de laatste bui aangevuld tot 6,4 mm.
Maandag, 24 maart 2025
De snel afkoelende, vochtige atmosfeer heeft terug voor een fenomeen gezorgd dat ons heel bekend voorkwam: de vorming van Stratusbewolking. Het was dus weer somber en kil toen de zon opkwam al zorgde de bewolking er ook voor dat het niet kouder dan 7,0 graden werd. Goed nieuws dus voor de planten die al in bloei staan (zeker degenen waar ook nog een eetbare vrucht op wordt verwacht). De Stratusbewolking was niet egaal en leek meer op een soort van erg dicht opeen gepakte Stratocumulus. Na verloop van tijd ging ze zelfs meer en meer op deze soort lijken en zagen we steeds beter de afzonderlijke toefjes erin. De bewolking bleef hardnekkig maar werd wel steeds dunner waardoor er flink wat licht doorheen kwam. We konden ook al snel vaagjes de zon doorheen de toefjes zien (translucidus). Dit 'verdunningsproces' ging de hele dag verder waardoor het er erg apart uitzag want de bewolking bleef desondanks volledig intact over het ganse luchtruim. De regelmatige structuur was een streling voor de ogen en een genot voor de fotografen. Op een bepaald moment was de bewolking zo dun dat we enkel een patroon van zeer dunne, witte toefjes zagen waarvan er honderden hingen over het ganse luchtruim. De zon scheen daar natuurlijk vlot doorheen en we haalden dan ook nog maxima van 14,4 graden terwijl het met een zwak noordelijk briesje ook niet al te onaangenaam aanvoelde. In de heldere hemel leek een soort van nevel te hangen die later voor een zonsondergang met een wat vreemde kleurengloed zorgde. Het hele luchtruim kreeg daarbij een soort van geeloranje tint. Daarna koelde het snel af onder de open hemel al zagen we in de laatste schemering wel Stratus en Stratus fractus bewolking opdoemen vanuit het noordwesten. De minima van deze ochtend werden tegen middernacht nog net scherp gesteld naar 6,1 graden. Neerslag is er ook vandaag niet aan te pas gekomen, en dus sloten we weer af met een totaal van 0,0 mm.