Donderdag, 31 maart 2005
Bij het ontwaken vanochtend werd de Malderse bevolking opnieuw geconfronteerd met onvervalste herfsttoestanden waarbij een gesloten grijs wolkendek het luchtruim inpalmde en de zon in de verste verte niet te bespeuren viel. Toch was ie dichterbij dan men zou vermoeden want een twintigtal km naar het zuiden bevonden zich de opklaringen waardoor Brussel op het zelfde moment reeds baadde in het zonlicht. Naar de middag toe brak de bewolking ook boven Malderen en konden we enkele uren genieten van aangenaam lenteweer. Doch het was maar een tijdelijk intermezzo want er vormden zich stapelwolken die snel opbolden waarna ze zich op geringe hoogte begonnen uit te spreiden als gigantische zonneschermen en we de daglichtperiode bijgevolg even somber afsloten als hij begonnen was. Het was opnieuw erg zacht bij temperaturen tussen 9,8 en 17,6 graden terwijl de wind naar het noordwesten is gedraaid en 16 km/h haalde. Hoewel de stapelwolken soms dreigend waren en er wellicht buien gevallen zijn bleef het te Malderen droog. De komende dagen blijft het kwakkelige weertype zich handhaven waarbij het weekend zich gelukkig wat zonniger lijkt aan te kondigen. Het zou dan ook warmer worden
Woensdag, 31 maart 2006
Hoewel we vandaag een pak meer zonlicht konden in ontvangst nemen tov gisteren, werd er opnieuw een aardige portie regenwater op ons losgelaten, voornamelijk in de vorm van buien die zich langs en achter een warmtefront ontwikkeld hadden. De buiigheid werd afgesloten met een vrij intens buienlijntje dat halverwege de namiddag over oa Brussel trok en ook Malderen niet ontzien heeft. Tijdens de daaropvolgende uren konden we genieten van mooie opklaringen, droog weer en heel wat zon, en dit terwijl tot na zonsondergang ten zuiden van Malderen voortdurend forse Cumulonimbuswolken voorbijtrokken met hun majestueuze aambeeldvormige toppen. Een gebeuren dat ook bevestigd wordt door de radarbeelden die erg actieve buien weergeven boven de zuidelijke en oostelijke landshelft. Met het dagtotaal van ... mm zijn we er dan ook vrij goedkoop vanaf gekomen. Het feit dat we ondertussen in de warme sector van een complex lagedrukgebied vertoeven is vooral aan de temperaturen te merken die weer gezwind de hoogte ingingen, van 11,5 tot 15,4 graden bij een strakke westen tot zuidwesten wind die de zachte lucht met snelheden tot 45 km/h richting Malderen blies. Wie "warme sector" zegt, zegt ook "koufront" en met deze laatste zullen we morgen in 't lang en in 't breed kennis maken zodat de pluviometers weer flink mogen overwerken. De neerslag zal vooral op het einde van de frontpassage een buiig karakter krijgen en plaatselijk erg intens zijn met mogelijk hagel of een donderslag, maar met wat geluk hebben we dit alles halverwege de namiddag achter de rug zodat we de dag nog in zonnige schoonheid kunnen afsluiten. Het zal echter een aardig stukje afkoelen naar de avond toe, een eerste voorbode van het op handen zijnde "winteroffensief"...
Zaterdag, 31 maart 2007
Een erg fraaie lentedag waarbij we reeds 's morgens vroeg op een vrolijk zonnetje werden getrakteerd. Geen strakblauwe lucht maar wel een met Cirrostratus en Cumulus vol gezaaide variant terwijl het bovendien erg heiig was. Desalniettemin kwamen we er goed vanaf want de oostelijker gelegen delen van de Benelux werden geplaagd door somber en betrokken weer terwijl er bovendien lichte regen viel. Na de middag zagen we te Malderen eveneens wat meer dreiging komen in de vorm van Altocumulusvelden en wat Altostratus dat zich tussen de reeds aanwezige bewolking mengde en een vlagerige noordoostenwind (tot 29,0 km/h), maar vooralsnog had dit geen verdere gevolgen. De dag werd rustig en droog afgesloten en de bewolking zorgde bovendien voor een langzame afkoeling zodat het erg zacht bleef tijdens de avonduren. De temperaturen waren erg hoog met 7,8 in de ochtend tot 17,7 in de namiddag.
Maandag, 31 maart 2008
Vandaag was het weer de beurt aan de zon om ons te verwennen terwijl de bewolking beperkt bleef tot de typische Cumulus mediocris- mooiweerswolkjes. Deze ontwikkelden zich in de loop van de voormiddag verder in verticale richting, maar het buienstadium werd net niet bereikt. Na de middag werd er vlak boven de stapelwolken een scherpe inversie gevormd die geleidelijk begon te dalen. Hierdoor gingen deze zich uitspreiden tot Stratocumulus en schoot er voor de zon na enkele uren niet veel ruimte meer over. Er kwam ook wat meer vocht in de atmosfeer terecht waardoor er typische stralenbundels (Crespular Rays) tussen de wolken te zien waren. Gelukkig was het reeds bijna avond waardoor de thermiek afnam en alle bewolking tenslotte weer begon op te lossen. De daglichtperiode werd dus alsnog afgesloten met brede opklaringen terwijl de resterende Stratocumulusbewolking prachtig werd ingekleurd in het zachte licht van de ondergaande zon. Tijdens de avond koelde het vrij snel af door de opklaringen waardoor er flink wordt geknabbeld aan de temperaturen die overdag nog 10,8 tot 16,8 graden haalde. De zwakke wind (hooguit 20,9 km/h uit het zuidwesten) is ondertussen gaan liggen waardoor een graadje nachtvorst komende nacht niet ondenkbaar is. Het etmaal wordt rustig maar erg fris afgesloten terwijl het neerslagtotaal niet verder raakte dan de 1,0 mm die reeds vanochtend op het display verscheen.
Dinsdag, 31 maart 2009
Dankzij de sluierbewolking die ons gisteren bereikte, zijn we afgelopen nacht niet meer zo ver doorgezakt wat de temperaturen betreffen. Het was echter nog alles behalve zacht bij minima van -0,9 graden terwijl de eerste zonnestralen werden weerkaatst door talloze ijskristallen in het Malderse landschap. In tegenstelling tot de voorbije dagen kregen we vandaag geen noemenswaardige bewolking meer te zien. De zon kon ons zonder enige hinder haar verwarmende stralen toezenden zodat het kwik steeg naar een aangename 16,9 graden in de namiddag. Voor wolken en kilte hoefden we nochtans niet ver te gaan, want een hardnekkige band van Stratusbewolking zorgde ervoor dat de noordelijke helft van Nederland de zon vandaag niet meer te zien kreeg. De temperaturen bleven er ruimschoots onder de tien graden steken, al waren dat ironisch genoeg de enige plaatsen die vandaag geen (grond)vorst gezien hebben. Te Malderen ontstond er tijdens de namiddag wat thermiek, die zichtbaar werd als bellen van lichtblauwe lucht die zich tegen de donker(der)blauwe hemel aftekenden. Om wolken te vormen was de lucht echter duidelijk te droog. De thermiek bracht ook wat wind op gang, al bleef het aan de rustige kant met snelheden tot 22,5 km/h uit noordoostelijke richtingen. Tijdens de avond konden we dan weer genieten van een mooie zonsondergang die in warme, oranjerode kleuren werd getint. Met de nachtelijke afkoeling viel het uiteindelijk erg mee: het was omstreeks 22H nog steeds ruim 7,5 graden waardoor we misschien nog eens aan de nachtvorst zullen ontsnappen. Net als de regen trouwens, want met een neerslagtotaal van 0,0 mm kunnen we alweer van een droge dag spreken.
Woensdag, 31 maart 2010
De luchtdrukverschillen liepen vandaag flink op door het voorbijtrekken van een pittige depressiekern. Dit vertaalde zich in een krachtige zuidwestelijke stroming waarin talloze buien het levenslicht zagen. Geen typische maartse buien, maar ze zagen er uiterlijk wel hetzelfde uit met hun fraaie witte toppen die zich tegen de diepblauwe lucht aftekenden. En ze voelden ook hetzelfde aan met hun rijk assortiment aan weerproducten, waarvan hagel, regen, rukwinden, smeltende sneeuw en onweer deel uitmaakten. Tijdens de voormiddag kregen we echter nog wat respijt en bleef het rustig met brede opklaringen bij zonsopgang. De stapelwolkjes die zich toen vormden, gingen over in Stratus fractus welke tijdelijk zelfs een somber Stratus wolkendek tot stand brachten. Het was pas tegen de middag dat het opklaarde en de zon voldoende impulsen kon geven om het echte weerwerk op gang te trekken. Vooral de eerste buien waren in Brussel erg pittig terwijl ze voor de weersfotografen onder ons een echt bui(t)enkansje waren. Te Malderen werden er windsnelheden tot 64,4 km/h uit het west- zuidwesten gehaald en warmde het niet verder op dan 10,7 graden. Vanuit het westen naderde echter de back bent- occlusie die zich rond de depressiekern had gewikkeld, en werd de bewolking steeds meer aaneengesloten. Toen er later ook Cirrostratus en Altostratus kwam bij kijken, was het afgelopen met de fraaie buienluchten zodat het een onaangenaam, kil en somber weertype werd. Het lijkt erop dat de buien in Malderen een stuk milder waren dan in Brussel maar droog bleef het er zeker niet. Tegen zonsondergang leek het opnieuw wat op te klaren en konden we tussen de buien door nog even genieten van een erg fraaie met aambeeldbewolking en stapelwolken gevulde lucht. De opklaringen deden het aardig afkoelen zodat we pas op het einde van de avond de minima van 2,8 graden bereikten. De wind zal er komende nacht echter voor zorgen dat de luchtlagen gemengd blijven, en het neerslagtotaal van 0,8 mm niet zal bevriezen.
Donderdag, 31 maart 2011
Bij minima van 10,8 graden voelde het in vergelijking met de voorbije dagen tropisch aan. Daar hoorde echter een betrokken hemel bij en tegen zonsopgang ging het hieruit opnieuw regenen. Na korte tijd werd het weer droger terwijl de bewolking gesloten bleef. We kwamen echter in een sterk windveld terecht waardoor het vandaag eerder aan herfst dan aan lente deed denken. Er hing veel Altostratus en Stratus fractus bewolking waarbij deze laatste zich door het krachtige windveld snel voortbewoog. Af en toe waren er striemende vlagen van motregen terwijl het guur aanvoelde bij temperaturen die op 15,5 graden bleven steken. Dankzij de bewolking kunnen we echter op hoge minima rekenen en zo werd het vanochtend niet kouder dan 10,8 graden. De wind wakkerde geleidelijk verder aan en vooral aan het begin van de avond was deze erg krachtig met stoten tot 45,1 km/h uit het westen. De regen bleek uiteindelijk goed te zijn voor een dagtotaal van 2,8 mm.
Zaterdag, 31 maart 2012
Het grijze en kille weertype bleef ook vandaag aanhouden, terwijl de bewolking ons zacht hield bij temperaturen die niet veel lager dan een vijftal graden uitkwamen. Het was wachten tot in de late namiddag alvorens de bewolking ging breken (dit was althans zo in West-Vlaanderen) en het weersbeeld er terug vriendelijker uit ging zien. De Stratus ging over in Stratus fractus en spoedig was het luchtruim getooid met donzige Cumuluswolkjes die zich tegen een zeer mooie, diepblauwe hemel aftekenden. De wind haalde 33,8 km/h uit het noorden. Bij maxima van 10,9 graden hebben we echter weinig thermische reserves kunnen opbouwen en toen het later op de avond helemaal helder werd was het dan ook meteen prijs met temperaturen die nog voor middernacht aan de grond onder nul doken. In thermometerhut was het om middernacht 2,4 graden wat uiteindelijk ook de dagminima werden. De Stratuswolken hebben overdag opnieuw geen neerslag voortgebracht zodat we terug 0,0 mm kunnen bijschrijven als dagtotaal.
Zondag, 31 maart 2013
Bij minima van -4,0 graden werd er weer à volonté ijs en rijp gevormd maar als tegenprestatie konden we vanmorgen genieten van uitbundige zonneschijn in een uitnodigende blauwe lucht. Wel moesten we rekening houden met een gure noordenwind die aanwakkerde tot 17,7 km/h terwijl de aangevoerde lucht tamelijk vochtig was. Het duurde niet lang voordat er stapelwolken werden gevormd die snel talrijker werden en de opmaat naar een grillige buiendag leken te zijn. Maar op geringe hoogte heeft zich ondertussen een temperatuursinversie gevormd waardoor de stapelwolken zich gingen uitspreiden tot Stratocumulus. Hierdoor bleef het grotendeels droog maar werd het wel een stuk somberder en killer dan gisteren. Telkens er een opklaring ontstond werd deze vakkundig dichtgeplamuurd door een nieuwe stapelwolk die zich uitspreidde tot Stratocumulus. Warmer dan 5,3 graden werd het dan ook niet. Na de middag keken we tegen een donkere grijze lucht aan waaruit het tijdelijk wat sneeuwde toen n van de stapelwolken zich met haar laatste krachten doorheen de inversielaag probeerde te boren. De sneeuw werd slechts door een enkeling opgemerkt al zouden er in Nederland meer en zwaardere sneeuwbuien zijn geweest als we de radar mogen geloven. Hoe dan ook, doordat alle bewolking door thermiek werd gevormd loste deze weer op tegen de avond waardoor we de dag even zonnig en vriendelijk konden afsluiten als ze begonnen was. In de opklaringen was nu te zien hoe er wat Cirrus en Cirrostratusbewolking binnendreef terwijl de lucht een melkachtige tint kreeg. Deze 'nieuwkomers' onder de wolken konden het kwik er echter niet van weerhouden om nog maar eens door te zakken en binnen de kortste keren werden er weer volop ijskristallen gevormd toen de zon onder was en de wind weer ging liggen. We sloten de dag af met een neerslagtotaal van 0,0 mm en de drie sneeuwvlokjes van deze namiddag.
Maandag, 31 maart 2014
De sluierbewolking hing er vanochtend nog steeds en ze zorgde ervoor dat het erg zacht is gebleven met minima van 9,2 graden. Wel leek de bewolking weer dunner te worden en op te lossen, maar vanuit het westen kwamen er nu Altocumulusvelden binnendrijven waardoor het even grijs bleef met slechts wat verstrooid zonlicht dat tussen de Altocumulusrollen door wist te glippen. Een kleine winst die we hiermee boekten is dat de lucht tussen de wolkencompartimenten nu wel degelijk blauw was terwijl we het gisteren met wit en grijs moesten stellen. De Altocumuluswolken losten opeens weer op maar we hoefden ons geen illusies te maken want nu waren de sluierwolken er weer zodat het grijsachtig wit bleef. Het was wachten tot een eind in de namiddag voordat de sluierwolken echt dunner werden, en zelfs dan bleef de hemel nog steeds melkachtig bij een weliswaar in kracht toegenomen zon. We haalden ondanks de wolkentroep belachelijk hoge maxima van 24,6 graden en het was rustig met een zwakke west- noordwestenwind zodat het nogal zwoel aanvoelde. Op het einde van de namiddag kregen we opeens een nieuwkomer te zien in de wolkensoorten die ons al een paar dagen gezelschap houden, namelijk Altocumulus castellanus. Een eerste teken dat de atmosfeer wat onstabiel begon te worden en het zorgde ook nog eens voor een echte midzomersfeer, al bleven verdere gevolgen vandaag nog uit. De avond verliep zeer zacht onder een mix van de eerdergenoemde sluierwolken en onze nieuwkomers. We sloten af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Dinsdag, 31 maart 2015
De wind is tijdens de nacht aangewakkerd tot stormachtig en het was vanmorgen buitengewoon guur met striemende regenvlagen bij minima van 7,1 graden. De buiigheid ging er langzaam uit tijdens de voormiddag en na de middag volgde een periode met lenteachtig aandoend weer bij veel zonneschijn en fraaie stapelwolken in een diepblauwe lucht. De west- noordwestenwind zwakte daarbij een beetje af al bleef het ook dan nog steeds erg onstuimig. Het warmde op tot 13,4 graden en op beschutte plaatsen was het nog best aangenaam toeven. De weersverbetering was van tijdelijke duur want we zagen al snel aambeeldvormige bewolking verschijnen in het noordwesten en kort daarop zagen we ook de stapelwolken weer groter en talrijker worden. Omstreeks 18H vielen er een paar buien met hagel en twee donderslagen terwijl we nu tegen forse buienwolken aankeken (Cumulonimbus, Cirrus densus, Cumulus congestus). Er waren ook indrukwekkende mammatusstructuren te zien op sommige plaatsen al was dit in Malderen maar beperkt het geval. De buiigheid ging na zonsondergang verder waarbij het af en toe tot flinke rukwinden kwam en er ook onweer voorkwam. We sloten af met een neerslagtotaal van 1,4 mm.
Donderdag, 31 maart 2016
Ondanks het geweld van de buien die gisterenavond kwamen binnenvallen is de rest van de nacht betrekkelijk rustig verlopen met meestal lichte regen uit een weliswaar voortdurend betrokken hemel. Deze bewolking bleek uit Altostratus te bestaan waar hier en daar flinke Cumuluswolken onder hingen. Door al dat gewolk is het niet kouder dan 6,3 graden geworden, maar de noordelijke helft van Nederland die net ten noorden van de wolkenband bleef kreeg nog met lichte nachtvorst te maken. We kregen een erg sombere, kille en droevige dag waarbij het af en toe lichtjes regende terwijl er niets aan de aanwezige wolkensoorten en hun bezetting veranderde. Het waren dan misschien niet de klassieke Stratuswolken van een doorsnee novemberdag, maar ze bezorgden ons een even sterk verlangen om door een zeer acute vorm van geheugenverlies getroffen te worden, voor wat deze dag betreft dan toch. Naar de avond toe leek de atmosfeer wat neveliger te worden met teruglopende zichtbaarheden, maar dat is zowat de enige verandering die we konden vaststellen naast een bescheiden opleving van het kwik dat naar 10,4 graden was gestegen. Nog steeds was de zuidwestenwind erg zwak en straalde de nog niet volledig ontloken natuur een doodse sfeer uit. Tijdens de avond begon de regenzone geleidelijk weg te trekken in zuidoostelijke richting, maar de opklaringen slaagden er nog niet in om Malderen voor middernacht te bereiken waardoor de dag even somber is geëindigd als hij begonnen is. Het bleef na zonsondergang wel al droog, het neerslagtotaal is uitgekomen op 2,4 mm.
Vrijdag, 31 maart 2017
Na een erg zachte nacht met minima van 12,4 graden zag het er vanochtend weer veelbelovend uit. Er was enkel Cirrus en Cirrostratus te zien en ondanks hun overvloedige aanwezigheid kon de zon al snel weer het beste van zichzelf geven. Dit nadat we in de vochtige subtropische lucht van een fraaie zonsopgang met oranjetinten konden genieten, welke door deze sluierwolken helemaal werd afgemaakt. De eerste paar uren van de voormiddag verliep alles nog in aangename, zomers aandoende omstandigheden, doch vanuit het zuid- zuidwesten kwamen al snel Altocumulus floccus en castellanus partijen opzetten waardoor de wolkenkenners meteen wisten hoe laat het was. Deze bewolking kwam steeds massaler opzetten en we kregen ook met Altostratus te maken waardoor de zon het knap lastig kreeg. In het oosten van het land duurde het echter nog tot een eind in de namiddag eer deze bewolking daar prominent aanwezig was. Malderen werd natuurlijk al vrij snel ingepalmd door de eerder vermelde wolkensoorten, maar halverwege de namiddag klaarde het daar terug een beetje op waardoor we de zon weer wat meer te zien kregen. We bevonden ons nu vlak voor het koufront en we haalden maxima van 19,8 graden bij een eerder zwak zuidelijk briesje. De gordel van opklaringen aan de voorzijde van het front lag al snel ten oosten van ons en uiteindelijk trok het front in de vorm van een buienlijn over het land. Dit leverde in Malderen echter geen neerslag op en we moesten het doen met enkele dreigende wolkenluchten (Cumulus congestus) die van hieruit zichtbaar waren. Daarna kregen we terug een mengeling van stapelwolken, Stratus fractus en een bovenlucht van Cirrostratus te zien. Van deze laatste gloeide een deel op in oranjerode tinten vlak voor zonsondergang wat een beetje bizar aandeed daar deze sluierbewolking over het ganse luchtruim aanwezig was terwijl de helft niet opgloeide. De rest van de avond verliep in rustige en halfbewolkte omstandigheden en we sloten af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Zaterdag, 31 maart 2018
Na een rustige nacht met minima van 3,8 graden zijn we vandaag in onstabiele buienlucht terecht gekomen. Cumulus, Stratus fractus, Cirrus densus en Cumulonimbus, het was er allemaal in verschillende vormen en maten. De wind was terug kalmer en kwam uit noordelijke tot veranderlijke richtingen. De ene plaats kreeg meer buien te verwerken dan de andere. In Malderen viel het allemaal erg mee al zagen de wolken er zeker tijdens de avond erg dreigend uit met massieve aambeeldvormige structuren die het licht op een onaardse manier leken te weerkaatsen. Het deed opnieuw aan een zwoele onweersdag denken maar met maxima van 13,0 graden was het dat dus alleen visueel. Het neerslagtotaal bleef beperkt tot 1,6 mm uit schampende buien overdag en afgelopen nacht.
Zondag, 31 maart 2019
Het uitzicht was heel wat anders dan wat we de voorbije twee dagen gewend waren. Grijze luchten maakten hun opwachting en het was weer een stuk frisser. Toch hing er nog zomer in de lucht want op de satellietbeelden waren brede opklaringen te zien en bleek Malderen net onder een buienlijn te liggen dat tussen laaghangende bewolking was ingebed. Het duurde niet lang of de eerste druppels ploften neer maar het duurde ook niet lang eer we doorhadden dat dit ook meteen de laatste waren voor vandaag. Het klaarde weer op vanuit het zuiden en we kregen nu echte zomerluchten te zien met onstabiele Altocumulus floccus velden erin. Het invallende licht was zacht en geelachtig en het leek vanachter glas op een zwoele zomerdag. Doch al snel stak er een koele noordelijke bries op en bleek het alleen maar visueel zo te lijken. Gelukkig liet de zon het overdag nog erg warm aanvoelen en we haalden alsnog maxima van 15,1 graden. Boven Nederland zagen we een tweede buienlijn liggen die intenties leek te hebben om naar Vlaanderen af te zakken maar deze uiteindelijk niet waar maakte. Het bleef dus droog en de bewolking loste tegen de avond op waardoor het masker van de polaire luchtmassa afviel en het snel afkoelde. De minima kwamen desondanks nog niet beneden 6,5 graden maar tegen morgenochtend lijkt er wel (grond) vorst te dreigen. Neerslag is er gevallen maar met 0,0 mm was ze niet meetbaar.
Dinsdag, 31 maart 2020
Bij minima van 1,3 graden kregen de tere plantjes de zoveelste opdoffer te verwerken en over hun eigenaars hebben we het nog niet eens gehad. Gelukkig werden deze getroost met erg fraai lenteweer dat er na zonsopgang volgde. Eerst was de aangevoerde lucht nog wat vochtig en werden er Cumuluswolken gevormd die een ietwat rafelig uiterlijk hadden. Maar ze werden schaarser en kleiner naar de middag toe terwijl je van convectieve bewolking eerder het omgekeerde zou verwachten. Er waren dus atmosferische processen aan de gang die de ontwikkeling van deze wolken dwarsboomden. Halverwege de namiddag was het alweer helder en het was heerlijk toeven in de zon ondanks de lage maxima van 10,1 graden. De noordenwind was immers maar een nietszeggende schaduw van de machtige stormwinden die we eergisteren nog gekend hebben. Dit betekende echter de volgende opdoffer in wording voor die tere plantjes want onder die open hemel kon het natuurlijk snel afkoelen tijdens de avond bij volledige windstilte. En ze hebben het al zwaar te verduren met de droogte die bij een dagtotaal van 0,0 mm gewoon verder gaat.
Woensdag, 31 maart 2021
Opnieuw kregen we te maken met zeer heldere lucht en een buitengewoon felle voorjaarszon die de ochtendkilte van 5,4 graden erg snel wist te verdrijven. Dankzij de weggevallen wind en de nachtelijke afkoeling kon zich wat ochtenddauw vormen wat voor schitterende plaatjes zorgde in de vroege ochtend. Samen met de geuren en kleuren erbij maakte dit een ochtendwandeling door de natuur meer dan de moeite waard. En dan kwam de warmte die het kwik meteen de hoogte in stuwde terwijl er nergens een spoor van bewolking te zien was. De zuidwestenwind was bovendien zwakker dan gisteren waardoor die warmte ook relatief sterker aanvoelde en met maxima die op 25,3 graden piekten was het dan ook al snel zweten geblazen. Tijdens de namiddag verschenen echter de eerste voorboden van een spectaculaire ondergang die deze zomeropstoot volgens de weermodellen zou kennen. Het was een band van Cirrusbewolking die de staalblauwe hemel onderbrak en van zuidwest naar noordoost liep. En dan kwam de volgende voorbode: een beigekleurige waas in de atmosfeer die werd veroorzaakt door Saharastof dat door het oprukkende koufront naar het noorden werd getrokken. En dan kwam er nog een in de vorm van Altocumulus en Altostratus die in het noordwesten verscheen in de laatste schemering. Gelukkig kon het allemaal de zomersfeer niet bederven want we konden genieten van een erg zachte avond waarbij we tot een heel eind in de avond konden buiten zitten, al dan niet rond een 0,0 mm aanwijzende pluviometer.
Donderdag, 31 maart 2022
De voorspelde sneeuw is een dagje opgeschoven in de modellen waardoor het vandaag bij veel bewolking bleef met af en toe een spat regen eruit. De temperaturen waren aan de lage kant met minima van 2,7 graden en maxima die op 11,9 graden bleven steken (hier is wellicht wat afwijking door tuineffect). Een heel verschil met de zomerse toestanden van begin deze week en het contrast werd alleen maar groter door de snijdende noordooster die de hele dag door prominent aanwezig was. Boven Nederland waren regenzones actief die plaatselijk voor redelijk wat sneeuw zorgden in de onderkoelde atmosfeer. Deze neerslag bereikte ons later in de avond maar veel stelde het niet voor en het bleef bij gewone regendruppels. De zon kregen we beperkt te zien al was er tijdens de namiddag toch een vriendelijk moment toen we in een zone met opklaringen terecht kwamen waar de bewolking uit Cumulus congestus en Cirrostratus bestond. Deze wolken groeiden later uit tot sterk verwaaide buienwolken en daar vielen een paar druppels of een korrel hagel uit zonder dat er verder veel gebeurde. Het neerslagtotaal sprak dan ook boekdelen met 0,1 mm.
Vrijdag, 31 maart 2023
Het leek alsof we weer diep in de herfst zaten met aanhoudende regenvlagen en een grijze Nimbostratus lucht die hun opwachting maakten. We bleven de hele dag door in de regen zitten al leek het even alsof het weer zou opknappen toen we halverwege de voormiddag een waterzonnetje zagen verschijnen. De bewolking is overgegaan in dunnere Altostratus en het licht werd intenser. Maar lang zou het niet duren want de bewolking pakte zich opnieuw samen in het zuidwesten en we kregen terug met vlagerige regen te maken. Korte tijd later ging het dan opeens stortregenen uit een buienlijn die wellicht bij een koufront hoorde. Deze buien duurden maar enkele minuten waarna het terug droger werd of in elk geval minder hard ging regenen. Nu zagen we echter de wind flink aanspannen en kwamen we in het windveld van een voorjaarsstorm terecht waarvan het zwaartepunt gelukkig niet over de Lage Landen trok. Al was het ook dan nog erg onstuimig met gierende windvlagen en gejaagde wolkenluchten die in een snel tempo voorbij trokken. In tegenstelling tot stormen die we vorig jaar vaak zagen, bleef het nu echter grijs met hooguit een waterzonnetje dat even doorheen de mix van Altostratus en pannus bewolking kon priemen. En er bleef nog steeds minstens een fijne motregen of lichte regen vallen die soms wat intenser was en het alles behalve aangenaam maakten in de buitenlucht. Al probeerden de vrij zachte temperaturen die naar 12,4 graden stegen daar nog iets aan te verbeteren. Maar achter dat koufront werd het hoe dan ook guurder en kouder toen het kwik weer op zijn retour was richting de uiteindelijke minima van 9,6 graden. Tijdens de avond volgde er terug een wat rustiger intermezzo toen de wind weer wat afzwakte en er terug een aantal drogere periodes tussen zaten. Dit werd later echter alweer afgestraft met flink wat regen die kort voor middernacht over Malderen begon neer te plenzen. Dit vulde het neerslagtotaal verder aan tot 13,0 mm.
Zondag, 31 maart 2024
De brede opklaringen hebben het tijdens de nacht verder laten afkoelen tot 4,7 graden en de vochtigheid in combinatie met windstilte stonden weer garant voor een prachtig bedauwde omgeving die helemaal tot haar recht kwam toen de eerste zonnestralen erop vielen. Op wat plukjes Cirrus en contrails na was er geen bewolking te zien en de lucht kleurde diepblauw. Er stond een zwakke zuidoostelijke stroming al bleek die in de hogere luchtlagen toch sterk genoeg te zijn om een storing vrij snel tot bij ons te sturen waardoor het zeer rond de middag in een oogwenk omsloeg. Eerst dreven er uitgestrekte, dichte en scherp begrensde Stratocumulusvelden binnen uit die hoek, en na een korte terugkeer van de opklaringen zagen we een mengelmoes van Altocumulus, Altostratus en Stratus fractus samen met de eerdere Stratocumulus binnen trekken. Aan de voorzijde van deze wolkenvelden ontstonden er ook enkele flinke Cumulus wolken waardoor je een moment zou denken dat er convectief spektakel zat aan te komen. Maar uiteindelijk bleek het niet meer dan een gewone regenzone te zijn. Wel was de neerslag op sommige momenten vrij intens. Samen met dit alles stroomde er wel vrij zachte lucht binnen en net voor de wolkeninvasie kon het kwik nog de 14,7 graden aantikken. Omstreeks 17H10 klaarde het plots op vanuit het zuidoosten en kwam de zon er zowaar terug door. 1,6 mm
Maandag, 31 maart 2025
De Stratocumulusvelden die gisteren al binnentrokken, zijn tijdens de nacht blijven hangen waardoor de dag een grijze start maakte. Het is daarbij afgekoeld tot 5,3 graden. Overdag begon de bewolking op te lossen, iets wat op de ene plaats al moeizamer ging dan de andere. Maar de opklaringen kwamen duidelijk wel vanuit het noorden tot noordwesten dus het waren vooral de oostelijke en zuidelijke delen van de Benelux die wat langer met die bewolking moesten rekening houden. De stratocumulus ging heel subtiel over in Cumulus. Het waren eigenlijk de toefjes van dit wolkendek zelf die in stapelwolken overgingen en deze zaten daardoor erg dicht op elkaar tijdens de beginfase wat voor een apart uitzicht zorgde. Na verloop van tijd gingen de wolkjes verder uit elkaar hangen waardoor de onderlinge afstand er uiteindelijk terug 'normaal' uitzag. Hun rafelige uiterlijk en het ontbreken van hun typische vlakke basissen maakten ze echter toch anders dan anders. Maar hoe dan ook was het erg fraai lenteweer, de zon kwam er zeker tijdens de namiddag uitgebreid aan te pas. Het noordwestelijke tot noordelijke briesje was niet al te krachtig al voelde het in de schaduw soms wel fris aan bij maximaal 13,6 graden. In de zon zou je echter moeilijk geloven dat dit de maxima waren. De stapelwolkjes losten tijdens de late namiddag op en het koelde snel af. Tegen middernacht zaten we al dicht bij de minima van afgelopen nacht en zeker aan de grond zal dit de komende uren wellicht vorst opleveren. Net als de voorbije dagen was het neerslagtotaal ook vandaag het vermelden niet waard met 0,0 mm.