Maandag, 4 april 2005
De eerste uurtjes van de dag verliepen nog erg aangenaam met veel zon en wat middelhoge wolkenvelden, maar uiteindelijk was dan de tijd aangebroken voor de grote weersomslag: de middelhoge bewolking nam langzaam maar zeker toe en ging af en toe gepaard met dreigende Cumuliforme ontwikkelingen. Het bleef echter droog en pas in de late namiddag begon het af en toe lichtjes te regenen waarna kort voor zonsondergang een actieve buienlijn doorheen het land spoelde; hierbij zorgend voor neerslagintensiteiten tot 14,4 mm/h en een uiteindelijk neerslagtotaal van 2,8 mm. Vervolgens werd het weer droog maar tijdens de nacht is het opnieuw lichtjes gaan regenen. We haalden vandaag ondanks de toenemende bewolking temperaturen van 8,6 tot 19,4 graden terwijl de wind tijdens de regenbuien aantrok tot 38,6 km/h. We zullen het de komende dagen op thermisch vlak in elk geval met veel minder moeten doen...
Dinsdag, 4 april 2006
Tijdens de vroege ochtenduurtjes ontwaakten we onder een, op wat schaarse wolken na, heldere sterrenhemel. De bewolking bestond uit wat stapelwolken aan de noordelijke horizon terwijl de rest van het luchtruim werd getooid met verspreide vederwolkjes die voor een sfeervolle zonsopgang zorgden. Het was diezelfde zon echter die de atmosfeer in beweging zette zodat er naarmate de dag vorderde steeds meer stapelwolkjes gevormd werden en sommigen kregen het zelfs voor elkaar om lichte buitjes te genereren, al bleef het meestal beperkt tot wat 'virga' onder de grootste wolken die oploste vooraleer ze de grond bereikte. Later op de namiddag zakten de stapelwolken weer in elkaar en bleef er enkel de hoge sluierbewolking over die echter snel toenam maar alsnog voor een sfeervolle zonsondergang kon zorgen. Het koelde echter snel af waardoor er van de 11,5 graden die we overdag haalden bij zonsondergang nog maar een ruime vijf overbleven, en het ziet er naar uit dat we komende nacht lager zullen eindigen dan de 2,2 graden waarop het kwik vanochtend gestrand is. Gelukkig bleven de overige weerselementen aan de rustige kant, zo haalde de noordenwind nu hooguit 23 km/h terwijl de neerslag van de pseudo - buitjes deze namiddag niet meetbaar was. Dit zal komende nacht ook het geval zijn, als er al iets zou vallen tenminste. De depressie die er op de satellietbeelden erg indrukwekkend uitziet zal immers onder ons door duiken en slechts hoge en middelhoge wolkenvelden veroorzaken. Later zal de bewolking zich terugtrekken al kunnen er vanuit het noorden gemakkelijker buitjes doordringen, maar ook deze zullen op het eerste zicht niet veel om het lijf hebben.
Woensdag, 4 april 2007
Tijdens de nachtelijke uurtjes is het koufront (of wat daar van overbleef) verder weggetrokken in zuidelijke richting waardoor we de dag konden aanvatten onder een zo goed als heldere hemel. De aangevoerde lucht was van polaire oorsprong en dus uitermate helder. Een logisch gevolg zijn de temperaturen die een flinke duik hebben genomen. Op veel plaatsen is het tot vorst gekomen aan de grond en op sommige locatie eveneens in de hut. Te Malderen leek deze onderkoelde afrekening op de warmte van de voorbije dagen nog mee te vallen en kwam het kwik niet lager dan 2,8 graden. Mogelijke verklaring hiervoor is dat de bewolking naar het zuiden wegtrok en Malderen als een van de meer zuidelijkere locaties in de Benelux nog het langst van haar isolerende werking kon profiteren. De voormiddag verliep dan kraakhelder met azuurblauwe luchten, doch tegen de middag kwam er door de reeds vrij krachtig wordende zon lichte convectie op gang en was de geboorte van de eerste Cumulus humiliswolkjes tegen de middag reeds een feit. Na de middag kregen we het ultieme weersbeeld voor de landschapsfotografen gepresenteerd: nog steeds zeer goede dieptezichten, contrast en een azuurblauwe hemel die prachtig gedecoreerd werd met verspreide, spierwitte Cumuluswolkjes. Wel was het nog vrij fris en moesten we ons tevreden stellen met maxima die door het tuineffect iets beneden de gemeten 14,4 graden lagen. Vooral in de schaduw was het nog even bibberen, maar uit de wind (30,6 km/h uit het noordoosten) en in de zon was het daarentegen eerder puffen geblazen. De stapelwolkjes verdwenen in de late namiddag door het zakken van de zon, en de temperatuur zette hierbij eveneens haar daling in. Vanuit het noorden is in de late namiddag hoge sluierbewolking komen binnendrijven en hoewel ze geen gevaar vormden voor de zien, kunnen deze sluiers de nachtelijke afkoeling straks enigszins afremmen door hun isolerende werking.Voorts spreekt het voor zich dat er dit etmaal geen meetbare neerslag is gevallen.
Vrijdag, 4 april 2008
Aanvankelijk had het weersbeeld vanochtend veel overeenkomst met gisteren toen er opnieuw een mengelmoes van opklaringen en Stratocumulusvelden aanwezig was bij het aanbreken van de dag. De Stratocumulusbewolking nam overdag geleidelijk toe, maar in tegenstelling tot gisteren was er nauwelijks Cumulusontwikkeling te zien, wat erop leek te wijzen dat de aanwezige bewolking nu van frontale oorsprong was. Uit analyse van de satellietbeelden bleek inderdaad dat we met een warmtefront te doen hadden. De rest van de voormiddag en ook de namiddag werd gedomineerd door uitgestrekte Stratocumulusvelden die best wel fraai oogden op sommige momenten terwijl het warmtefront zijn naam alle eer aan deed door het kwik te laten stijgen van 2,7 naar 15,5 graden. Neerslag had het front echter ook aan boord waarmee we in het begin van de avond werden geconfronteerd. De bewolking ging hierbij over in een mengelmoes van Altostratus, Stratus fractus en Cumulus terwijl het erg nevelig was en de vochtige lucht zich vertaalde in opvallende oranje en rode tinten van de bewolking. De neerslag was eerder van korte duur maar doordat de warme sector waar we nu in terecht kwamen, een erg beperkte omvang had, werd de bewolking snel chaotischer door het naderende koufront dat komende nacht ons weer zal beïnvloeden. Niettemin verliep de rest van de avond rustig en droog en bleef het neerslagtotaal van deze dag beperkt tot 0,2 m. Overdag was het trouwens ook erg rustig zodat de wind op geen enkel moment boven de 19,3 km/h uitkwam, en dit uit west- zuidwestelijke richtingen.
Zaterdag, 4 april 2009
Uiteindelijk is de bewolking er in geslaagd om ook Malderen te veroveren. We begonnen dus in kille omstandigheden bij een vormeloos grijs Stratus wolkendek. Weer van de wolken afraken was duidelijk een ander paar mouwen, want het bleef voor de rest van de voormiddag grijs. Tegen de middag was er hooguit een zwak waterzonnetje te zien in een tijdelijk wat dunner wordend wolkendek. Pas in de tweede helft van de namiddag leek het lenteweer een nieuwe doorbraak te forceren, en kwamen er terug opklaringen binnen gesijpeld. De bewolking ging over in Stratus fractus, maar het deed allemaal erg flets en nevelig aan. De temperaturen zijn in deze omstandigheden natuurlijk achterop geraakt, waardoor we het met maxima van 19,4 graden moesten stellen. De bewolking kon de minima nog een beetje opschroeven, maar met 7,1 graden voelden ze niet bepaald tropisch aan. Het was verder een erg kalme dag waarbij de wind het west- zuidwesten heeft opgezocht, en het rustig aan deed met snelheden tot 25,7 km/h. Ondanks de bewolking is er vandaag geen neerslag gevallen, en kunnen we dus met 0,0 mm afsluiten als dagtotaal.
Zondag, 4 april 2010
De fraaie wolkenlandschappen van gisteren hebben opnieuw plaats gemaakt voor een sombere grijze troep waaruit het soms licht regende. Niet zo verwonderlijk daar we middenin de kern van de depressie die West- Europa beïnvloedt, vertoefden. Het kwik was hierbij weggezonken naar 4,9 graden, maar wie geduld oefende tot de middag kon rekenen op een opwarmertje van de doorbrekende zon. We kwamen immers aan de zuidwestelijke kant van de kern terecht waardoor de wind plots naar het noordwesten ruimde en er koelere zeelucht met opklaringen binnenstroomde. Op stabiel weer hoefden we zo dicht bij die depressiekern echter niet te rekenen, en de buien die even later kwamen binnen getuimeld lieten dat al snel blijken. Tot onweer is het in Malderen echter niet gekomen, en in de loop van de namiddag leek de activiteit er grotendeels uit te gaan. Hierbij viel op dat de diepblauwe lucht opeens fletser werd en de atmosfeer een nevelige indruk maakte terwijl er stralenbundels zichtbaar werden tussen de wolken. Deze weersverandering ging gepaard met een flink aantrekkende zuid- zuidwestenwind die nu met snelheden tot 35,4 km/h voor de dag kwam. Het koelde ook af waardoor de maxima van 13,1 graden op dat moment reeds bereikt waren. Bij het vallen van de avond kregen we veel Stratocumulus te verwerken terwijl de Cumulus congestus erdoor werd verdrongen. Het werd dus opnieuw somber, al konden enkele kleine opklaringen nog tussenbeide komen als lichtpuntjes in de grijze hemel. De rest van de avond verliep zwaarbewolkt tot betrokken, wat natuurlijk goed uitkwam voor het kwik dat op deze manier op peil werd gehouden. Ook na zonsondergang viel er geen neerslag meer ondanks de bewolking. Door een technisch defect bleef het neerslagtotaal echter onbekend.
Maandag, 4 april 2011
Het eerste deel van de dag verliep in sombere en grijze omstandigheden, wat zich vertaalde in redelijk zachte minima van 7,5 graden. De bewolking bestond meestal uit Stratus en Stratus fractus terwijl hij af en toe overging in Stratocumulus met wat blauwe stipjes ertussen. Tegen de middag klaarde het snel uit vanuit het westen en konden we genieten van aangenaam zonnig lenteweer waarbij het opwarmde tot 16,5 graden. De aangevoerde lucht bevatte voldoende vocht om in het sterke zonlicht stapelwolken te vormen, maar het kwam niet tot buien doordat er in de hogere luchtlagen stabiliserende warmte werd geadvecteerd. Dit werd al snel zichtbaar aan de tot Stratocumulus uitspreidende stapelwolken en het binnendrijven van sluierbewolking vanuit het westen. Deze ging geleidelijk over in Altostratus en vooral op het einde van de namiddag kwam de zon hierdoor serieus in moeilijkheden. De stapelwolken verdwenen weliswaar, maar het werd niettemin betrokken en guur bij een kille westenwind met snelheden tot 30,6 km/h. Onder de Altostratusbewolking waren virgastrepen te zien, maar dit was vooral neerslag die de grond niet bereikte zodat we het droog hielden. Sterker nog, er kwamen plots nieuwe opklaringen binnendrijven vanuit het westen. De lucht kleurde nu diepblauw en de wegtrekkende Altostratusbewolking zorgde voor een subliem uitzicht en kleurenspel bij zonsondergang. In het westen waren ondertussen weer Stratocumulusvelden en Cumulus verschenen met aambeeldvormige toppen erboven waardoor het opnieuw leek alsof we het niet droog zouden houden. Het bleek echter Cirrus spissatus te zijn die niets met de overige wolken te maken had en we sloten dan ook af in rustige, droge en halfbewolkte omstandigheden. Het neerslagtotaal bedroeg opnieuw 0,0 mm.
Woensdag, 4 april 2012
Het grijze en kille herfstweer uit het noorden van Nederland is kennelijk tot in Malderen doorgedrongen want we begonnen de dag ook hier onder een sombere en grijze Stratuslucht. De bewolking behoedde ons van vorstige toestanden want de minima bleven steken op 4,9 graden. Maar het voelde wel kil aan en het was even wennen na het zonnige weer dat we, in Malderen althans, gewend zijn. Maar de beproeving duurde gelukkig maar even want de Stratusbewolking was nog voor de middag plots verdwenen. Opwaartse luchtstromingen aan de voorzijde van een koufront boven West-Vlaanderen hebben het grijze goedje op professionele wijze weten op te ruimen en het werd meteen zonnig en zacht lenteweer bij maxima van 14,4 graden. Maar de onstabiele lucht leidde tot de vorming van forse stapelwolken en op sommige plaatsen kwam het in de eerste helft van de namiddag tot zware wolkbreuken met onweer die door de zwakke stroming lang op dezelfde plaats bleven hangen en flinke neerslagtotalen opleverden. Malderen behoorde niet tot deze plaatsen en die 0,0 mm als dag- en maandtotaal kon alleen maar in andere opzichten flink genoemd worden. Boven de kurkdroge zand- en stofbodem moesten we toekijken hoe de verlossende regenbuien weer als overrijpe vruchten in elkaar schrompelden en spoedig bleef er slechts wat Cumulus, Stratus fractus en Stratocumulus over. De atmosfeer was wel erg nevelig en flets gekleurd wat voor een aparte lichtval zorgde en een sfeervolle zonsondergang opleverde. Het was uitermate rustig en windstil (overdag nog tot 19,3 km/h uit het westen) terwijl de wolken vrijwel stil leken te hangen. Na zonsondergang zorgde de nevelige samenstelling van de atmosfeer voor een flinke verstrooiing van het invallende maanlicht waardoor de nachtelijke hemel een spookachtige, bruine gloed kreeg die aan een soort van doorzettende, late schemering deed denken. Het was toen tamelijk kil bij temperaturen rond 6,5 graden.
Donderdag, 4 april 2013
Het heeft afgelopen nacht inderdaad niet meer gevroren bij minima van 0,6 graden. Het was een wereld van verschil om een ochtendlandschap met slechts enkele ijskristallen op het gras of op auto's te kunnen aanschouwen. De bewolking bestond uit Stratocumulusvelden en Cumulus fractus, maar de opklaringen waren zeker na zonsopgang duidelijk in de meerderheid. De sombere weersvoorspellingen die voor laaghangende bewolking en mist waarschuwden, gingen de mist in en we konden van een fraaie lentedag genieten ondanks de wat fletse kleuren door toedoen van Cirrostratus en Stratus nebulosis bewolking. Wel moesten we rekening houden met een nog steeds niet uitgeraasde noordoostenwind die er met snelheden tot 32,2 km/h tegenaan ging. Bovendien mochten we als zonneliefhebber niet overal wonen of werken want er waren in de Benelux meer plaatsen waar de zon niet heeft geschenen dan wel. Vooral het midden van Nederland kreeg met onvervalst herfst- of winterweer te maken waar zelfs recordlage maxima voor de 4de april werden gemeten. Om het winterse plaatje compleet te maken doken er in het westen en noordwesten van het land sneeuwbuien op die voor de wintermoe geworden bevolking een donderslag aan heldere hemel betekenden, ook al waren deze buien onweersvrij. Tegen de avond leek de buienactiviteit er uit te gaan en we keken aan tegen een nevelige, in amberkleuren gehulde hemel waarin ons een fraaie en sfeervolle zonsondergang stond te wachten. De bewolking bestond hierbij uit Cirrostratus, Stratocumulus en Cumulus fractus. Ondanks de warme kleuren viel de verlammende kou al snel in al was dat natuurlijk te verwachten met de sneeuw die vandaag op verschillende plaatsen werd waargenomen. Ondanks de sneeuw die ook in Malderen tijdelijk zou hebben neergedwarreld, konden we afsluiten met een dagtotaal van 0,0 mm.
Vrijdag, 4 april 2014
We ontwaakten vanochtend opnieuw onder een zwaar versluierde Altostratuslucht waar ook nog eens Altocumulus castellanus en floccus onder hing. Op de satellietbeelden zag het er zo mogelijk nog indrukwekkender uit doordat er door opglijding langs een neerslagzone enorme hoeveelheden sluierbewolking werden gevormd. Dit resulteerde in een ontzagwekkende witte vlek boven ondermeer de Lage Landen welke de meest in het oog springende feature op onze planeet was en waarschijnlijks zelfs op enkele miljoenen kilometers afstand nog zichtbaar was. Daar waar de marsmannetjes misschien zouden denken dat er een superstorm woedde, ging het er op de begane grond echter een stuk rustiger en vooral saaier aan toe, want we kregen met een sombere, klamme en donkere voorjaarsdag te maken die ergens in de late herfst prima zou thuishoren. Er veranderde nagenoeg niets aan het weersbeeld en het was wachten tot in de late namiddag toen de Altostratusbewolking verdween... achter laaghangende Stratus fractus bewolking die het nog somberder maakte. Ondanks deze bewolking konden we toch nog maxima van 15,5 graden halen terwijl het op geen enkel moment kouder was dan 11,9 graden. Het was nog steeds erg rustig met slechts een flauw briesje uit west- noordwestelijke richtingen. Tegen de avond werd de lucht onstabiel en kwam het af en toe tot lichte regenbuitjes die echter niet meetbaar waren. In Nederland waren de buien van een zwaarder kaliber en werd er plaatselijk onweer waargenomen. Wie het geluk had een bui op zijn/haar dak te krijgen en verwachtte dat alles hiermee schoongespoeld zou zijn kwam echter bedrogen uit want de atmosfeer zat volgeladen met stof uit de Saharawoestijn en de regen liet dus een bruinrode smurrie achter. De weinige druppels die in Malderen vielen hadden een gelijkaardig resultaat. Het bleef nog steeds zwaarbewolkt tot betrokken en zacht tijdens de rest van de avond.
Zaterdag, 4 april 2015
We bevonden ons vanochtend op een koufront waaruit het aanvankelijk redelijk hard plensde en waarna het nog enkele uren aan een lichte intensiteit bleef verder druppelen. Door de bewolking werd het niet kouder dan 4,7 graden maar lenteweer konden we het niet bepaald noemen. Naar de middag toe zagen we banden van stapelwolken in de Nimbostratuslucht opdoemen die steeds meer de neiging hadden om zich uit te spreiden tot Stratocumulus. Het wolkendek zelf ging ook steeds meer over in Stratocumulus waar na de middag wat opklaringen in ontstonden. Daarna kregen we een halfbewolkte hemel te zien met Stratocumulus en Cumulus terwijl de bescheiden zonnestraaltjes het lieten opwarmen tot 9,5 graden. De noordelijke en later noord- noordoostelijke wind was eerder aan de zwakke kant maar ze voelde in deze omstandigheden wel erg koud aan. Tijdens de avond klaarde het verder op, werd het erg zonnig maar koelde het ook snel af. We sloten af met een neerslagtotaal 1,4 mm.
Maandag, 4 april 2016
Het was vanochtend betrokken maar droog waarbij de bewolking vooral uit Stratocumulus en Cumulus fractus bestond. Het is niet kouder geworden dan 10,9 graden en tijdens de nacht is er wat regen gevallen waardoor de omgeving er een beetje nat bij lag. Tijdens de voormiddag zag het er allemaal saai en onstabiel uit, maar na verloop van tijd ontstonden er gaten in het wolkendek waardoor de zon er af en toe vluchtig doorkwam. Het warmde nog op tot 18,5 graden terwijl er een west-zuidwestelijke wind stond die eerder zwak was. Nu werd de atmosfeer echter onstabiel en ontstonden er een aantal buien waarvan er een deel uitgroeide tot een erg actieve buienlijn waar ook plaatselijk onweer op gerapporteerd werd. In Malderen was dat niet het geval al kwam het in Dendermonde tot felle, wolkbreukachtige stortregens. De regen was van eerder korte duur al bleef ze toch een kwartier aanhouden toen de zon reeds scheen vanuit het westen. Samen met de regen koelde het ook stevig af al warmde het weer wat op toen de neerslag minder intens werd. Daarna werd het definitief droog en bevond de buienlijn zich zowat de ganse avond ten zuidoosten van ons. Hierdoor kregen we voortdurend zicht op fraaie regenbogen die het ene moment volledig en het andere moment gedeeltelijk maar zeer fel zichtbaar waren. We konden ook van statige Cumulus congestus wolken genieten die zich tegen een diepblauwe lucht aftekenden waarna alles in oranje kleuren ging oplichten bij zonsondergang. De buien bleken goed te zijn voor een dagtotaal van 2,3 mm.
Dinsdag, 4 april 2017
In tegenstelling tot gisteren werd er geen mist meer gevormd, maar koud was het wel met minima van 5,7 graden. Na zonsopgang warmde het dan snel op en binnen de kortste keren zaten we weer volop in de lentesfeer met knalblauwe luchten, een slechts zwak noordoostelijk briesje en temperaturen die naar een aangename 17,9 graden wisten te stijgen. Maar en waren kapers op de kust, want op de satellietbeelden konden we zien hoe wolkenbanden vanuit het noorden onze richting uitkwamen en deze gingen veel koelere lucht vooraf waardoor de komende paar dagen een stuk minder vriendelijk beloven te zullen verlopen. Aan de voorzijde van deze storingen werd overigens ook al wat minder stabiele en vochtigere lucht aangevoerd waardoor we tegen de middag overal stapelwoken zagen verschijnen die reeds tot flinke afmetingen konden uitgroeien.De zon kreeg het dus een stuk moeilijker, al zullen degenen die gisteren door de Stratusbewolking werden gekweld het weertype van vandaag beslist meer waarderen dan dat van gisteren. Bovendien werden de stapelwolken tijdens de late namiddag weer kleiner om vervolgens weer helemaal op te lossen waardoor de laatste paar uurtjes van de daglichtperiode weer in heldere en zonnige omstandigheden verliep. Tijdens de avond koelde het weer aardig af onder de open hemel, al zorgde het vocht in de atmosfeer ervoor dat deze afkoeling toch nog enigzins werd afgeremd. Wel ging het hierdoor nogal klam aanvoelen. De op handen zijnde wissel der luchtsoorten heeft nog geen neerslag opgeleverd vandaag waardoor we terug met een dagtotaal van 0,0 mm konde afsluiten.
Woensdag, 4 april 2018
Nog steeds was het zacht en onstabiel met minima van 7,6 graden terwijl de stormwind weer is gaan liggen. Er was een mengeling van Stratocumulus, Stratus fractus en Cirrus densus te zien. In het zuidwesten pakte deze laatste zich samen wat met tegenlicht van de opkomende zon voor dreigende uitzichten zorgde. Daarna volgde dan regen waarachter opnieuw een aantal opklaringen binnendreven. De nattigheid was hiermee echter niet voorbij want de lucht werd nu extra onstabiel met de zon erop en er vormde zich een actieve buienlijn waar ook een flinke hoeveelheid onweer op voorkwam. Deze trok van west-zuidwest naar oost-noordoost waarbij vooral Nederland het moest ontgelden. Maar ook in Vlaanderen was het goed prijs al was niet duidelijk of Malderen eveneens op groene stroom kon overschakelen. Getuige het neerslagtotaal van slechts 3,5 mm met gisteren inbegrepen was het sowieso een onweer in Londerzeelse stijl, als er al onweer bij zat. Tegen de namiddag werd het stabieler vanuit het westen en bij een matige westenwind en redelijk wat zonneschijn warmde het op tot 14,5 graden. Tijdens de avond kwam het echter af en toe tot wat gedruppel al waren de hoeveelheden niet meetbaar meer. Het was vooral genieten van de aambeeldvormige wolkenformaties van weg- en langstrekkende buien die vooral in het zachte avondlicht mooi tot hun recht kwamen. Er volgde een vrij rustige avond met af en toe nog een verdwaalde druppel.
Donderdag, 4 april 2019
De gevreesde vorst is er inderdaad gekomen. Terwijl het kwik in thermometerhut op 0,4 graden uitkwam, verschenen er witte plekken aan de grond en op het gazon. Al was het kantje boordje want het grootste deel van die plekken was nog van vloeibare dauwdruppels voorzien. Ook op het buitenslapende wagenpark was zeker op het platteland redelijk wat van het witte jeukpoeder aangebracht. Dat er brede opklaringen hingen was ook geen wonder bij zulke taferelen al zagen we hier en daar toch nog aambeeldbewolking hangen. De lucht was dus nog vrij onstabiel en de weergoden besloten daar overdag iets mee te doen door nieuwe buien in het leven te roepen. Het was echter niet meer zo grootschalig als gisteren en veel plaatsen grepen dus naast de vloeibare goudpot. Ook Malderen deed een vergelijkbare greep al kregen we tijdens de avond toch eventjes een schampschot mee dat goed was voor 0,2 mm. Verder was het weer genieten van leuke wolkenluchten al had het niet meer de indrukwekkende uitstraling van gisteren. Wat we wel kregen was het binnendrijven van grote hoeveelheden Cirrusbewolking die deels afkomstig waren van afgestorven buien maar ook door de nabijheid van fronten. Deze zorgden voor een rijk gekleurde zonsondergang maar verhinderden niet dat het weer snel ging afkoelen onder een open hemel. De plantenkwekers mogen zich dus schrap zetten als ze niet willen dat hun kweeksels morgen slap zouden hangen. En met maxima van 13,1 graden hadden we ook niet veel reserve om een dergelijk tafereel morgenochtend te voorkomen.
Zaterdag, 4 april 2020
Het kwik is nog eens goed onderuit gegaan met 1,8 graden als minimum maar op het eerste zicht werd er geen rijp of ijs meer gevormd. Er dreven Stratocumulusveldjes voorbij waarin hier en daar undulatus en floccus structuren te zien waren en op een enkele plaats zelfs Helmholtz- formaties. Doorheen de dag werden deze veldjes opgeruimd en maakten ze plaats voor Cumulus humilis waarbij de zon echter bijna onafgebroken scheen in Malderen. Het warmde op tot 16,5 graden bij een zwak westelijk briesje. Alle bewolking loste op tijdens de avond en ook de Cirrusstreepjes die heel even te zien waren overdag, verdwenen weer. Ondanks de heldere condities koelde het niet zo sterk meer af en kunnen de plantjes, bloesems en hun eigenaren weer op hun twee oren slapen. Of toch op anderhalf oor, want natuurlijk bleef de droogte met 0,0 mm aanhouden en zal dit weer voor de nodige stressgevoelens gaan zorgen.
Zondag, 4 april 2021
Het was vandaag een typische Paasdag die verdeeldheid zaaide tussen de optimisten en de pessimisten. De eerstgenoemden konden immers beweren dat er maar 1 wolk hing en dat het droog was terwijl de laatste groep meteen aanhaalde dat deze wolk uit de Stratus familie komt en het volledige luchtruim bedekte. Het was dus grijs en kil maar we konden de optimisten alvast geen ongelijk geven dat de fruitbloesems gespaard zijn gebleven bij minima van 3,5 graden. Volgens de satellietbeelden zag het er niet naar uit dat de bewolking meteen zou optrekken al waren er honderden kilometers naar het noordwesten toe wel degelijk opklaringen die geleidelijk onze richting uitkwamen. Deze begonnen er tijdens de namiddag met mondjesmaat door te komen toen het Stratusdek overging in Stratocumulus en er een flets zonnetje doorkwam. In de hogere luchtlagen hing wat sluierbewolking die de zon temperde maar zeker aan het begin van de avond volgden toch een aantal mooie perioden. Het kwik kreeg nog een kleine boost naar 10,7 graden maar de noordenwind voelde kil aan. Tegen zonsondergang was het al bijna helemaal opgeklaard op een paar dotten Stratocumulus en Stratus fractus wolkjes na. We gingen de nacht in bijna heldere omstandigheden in en het neerslagtotaal is ook nu weer beperkt gebleven tot 0,0 mm.
Maandag, 4 april 2022
Tijdens het tweede deel van de nacht is er Cirrostratusbewolking komen opzetten die vrij snel overging in Altostratus. Dit ging gepaard met een windtoename en de combinatie van deze omstandigheden zorgde ervoor dat de nachtvorst werd getemperd. Kouder dan 0,4 graden is het niet meer geworden en het kwik steeg langzaam maar zeker verder op nadering van het warmtefront. De prijs die we hiervoor moesten betalen was bewolking, somberheid en een herfstachtig weertype, al moesten we die de afgelopen dagen natuurlijk ook regelmatig betalen. Tot omstreeks 9H konden we trouwens nog een beetje genieten van zonlicht dat doorheen de nog dunne Altostratus scheen. Daarna werd de bewolking geleidelijk dikker en liet de zon het afweten, al was er nog voldoende infraroodlicht aanwezig om bijvoorbeeld een veranda nog wat te laten opwarmen. Tijdens de namiddag waren er trouwens nog een paar nieuwe opklaringen al werd dit uiteindelijk afgestraft door nog dikkere bewolking en regen. De neerslag was niet constant al werden de droger perioden (die overigens nog met wat motregen gevuld waren) korter en werd het zeker tegen zonsondergang een erg natte en herfstachtige bedoening. Wel voerde de zuidwestenwind met dit alles zachte lucht aan en konden we weer maxima van 9,0 graden halen. Het neerslagtotaal is op 6,9 mm uitgekomen, een verademing voor de natuur na de langdurige droogte.
Dinsdag, 4 april 2023
Nog steeds bevonden we ons in heldere, continentale lucht, waarbij het onder de open hemel nog verder is kunnen afkoelen dan gisteren met minima van -1,6 graden tot gevolg. Het beste leek er voor de zonnekloppers niettemin af te zijn want we kregen eerst met plukjes Cirrus te maken en later dreven er ook Altocumulusvelden binnen. In Malderen werd de zon er niet door onderbroken maar daar waar men net onder/achter zo'n Altocumulusbank terecht kwam zal het een ander verhaal geweest zijn. Voor de fotografen onder ons was dit echter juist een betere dag want de wolkenveldjes gaven de hemel een erg fraaie aanblik die in combinatie met de ontluikende natuur erg goed tot haar recht kwam. Er waren ook virga structuren en pilotengaten in te zien die het een unieke uitstraling gaven. Het desondanks zonovergoten weertype bleef voor een lentegevoel zorgen maar dan wel met de nodige haken en ogen erin want de schrale oostelijke tot noordoostelijke wind was ook vandaag weer van de partij. De maxima scheerden dan ook geen hoge toppen met 11,1 graden tijdens de namiddag. Eens de zon weer begon te zakken konden de Altocumulusveldjes niet voorkomen dat het weer in vrije val ging met de temperaturen en ook de erg lage vochtigheidsgraad zorgde ervoor dat de atmosfeer weinig buffer had om warmte vast te houden. Later op de avond leek het echter alsof de bewolking dan toch nog een rem op de afkoeling wist te zetten waardoor het kwik a zonsondergang zelfs weer lichtjes steeg naar een negental graden om kort voor middernacht terug te gaan zakken. Deze nieuwe wolkenvelden brachten geen verdere gevolgen met zich mee waardoor het neerslagtotaal op 0,0 mm bleef steken.
Donderdag, 4 april 2024
Onder begeleiding van de gierende windvlagen is de regen afgelopen nacht teruggekeerd waardoor het tegen zonsopgang weer een kletsnatte bedoening was in Malderen. Dit alles bij koele maar vorstvrije minima van 10,1 graden. De regen werd na een tussenpauze met lichte tot matige regen terug intenser tijdens de voormiddag, maar dit werd al snel weer gevolgd door opklaringen waarbij we weer van diepblauwe luchten konden genieten die een mooi contrast vormde met de wegtrekkende Cirrostratus en Altostratus uit het koufront. Een korte periode van rust waarin de felle zon aangenaam aanvoelde, werd echter al snel gevolgd door een terug aantrekkende wind die weer stormachtig uit de zuidwestelijke hoek kwam. De rafelige wolkenflarden die verschenen werden al snel weer groter en er dreven ook plakken Cirrus densus voorbij die de toenemende buienactiviteit bevestigden. Deze werd voor een stuk aangezwengeld door de dagelijkse gang terwijl windschering en onstabiliteit de rest deden. In Malderen kwam het ook tot een paar buien maar het meeste leek hier uiteindelijk langs te trekken en de nadruk kwam dan ook op de stormachtige wind te liggen die voor heel wat overlast zorgde. Gelukkig was het bij dit alles wel aan de zachte kant met maxima van 16,9 graden. Tijdens de avond begon de blauwe lucht tussen de opklaringen fletser te worden op nadering van de volgende depressiekrul, maar de echte weersverandering volgde pas een paar uur later toen de wind vrij plots afzwakte en we snel dikke Altostratus zagen opdoemen vanuit het zuidwesten. Dit werd voorafgegaan door erg fraaie plukken Cirrus in allerlei vormen en maten (uncinus, fibratus, floccus) terwijl de andere wolkensoorten op wat Cumulus na oplosten. Onder de laag Altostratus zagen we tegen zonsondergang dikkere Stratocumulusvelden ontstaan en uit de combinatie hiervan ging het omstreeks 21H lichtjes regenen wat later in de nacht door een aantal intensere regenvlagen werd gevolgd die ondanks de frontale structuur een eerder buiig karakter hadden. Ze vulden het dagtotaal verder aan tot 6,9 mm.
Vrijdag, 4 april 2025
Het was vanochtend een fractie koeler met minima van 7,0 graden. Maar toch zijn we in een zachtere luchtmassa terecht gekomen want het kwik steeg tijdens de voormiddag nog sneller dan gisteren rond dezelfde tijd. Daar hoorde terug een zonnig weertype bij dat zich kenmerkte door staalblauwe luchten zoals je ze normaal alleen in zuiderse regio's ziet. Wel was er steeds een band van Cirrus en Cirrostratus te zien in zuidelijke richting. Dit waren uitlopers van een depressie die in het zuidwesten van Europa actief is. Veel veranderde dit beeld niet, de bewolking leek stuk te lopen op het hogedrukgebied dat ons dit droge en heldere weer brengt. Tijdens de namiddag haalden we een zomers aandoende 23,7 graden in nog steeds heldere omstandigheden. Ook het begin van de avond verliep aangenaam zacht en de slechts zwakke oostenwind hielp daar aan mee, het schrale en uitdrogende effect van gisteren en de voorbije dagen zat er deze keer niet meer bij. Eens de zon bijna onder was, koelde het wel weer snel af al zal dit ook komende nacht niet tot vorstige toestanden leiden. Neerslag is er ook vandaag uiteraard niet aan te pas gekomen, we sloten af met 0,0 mm als dagtotaal.