Woensdag, 6 april 2005
Wat begon als een vrij aardige lentedag eindigde al snel - zoals verwacht- in een sombere verregende namiddag tijdens de passage van een koufront. De regenzone had een plaatselijk karakter; te Brussel kwam het water namelijk met bakken naar beneden terwijl er te Malderen slechts een paar druppels vielen, net genoeg om het stof te blussen en zelfs onvoldoende om door de pluviometer opgemerkt te worden. De wind trok flink aan tijdens de passage van het front, zo kwamen er rukwinden tot 43 km/h uit het zuidwesten aan te pas terwijl de temperatuur opliep van 5,2 tot 15,1 graden. Tegen de avond is het terug gaan opklaren en droger geworden al blijft de bewolking in de meerderheid. Op de satellietbeelden zien we een sterk afgebakende wolkenband waardoor we vannacht wellicht plots in licht bewolkt tot helder weer terecht zullen komen. Het kwik kan hierbij een frisse duik nemen doordat de lucht van oorsprong kouder is en dit in combinatie met de nachtelijke opklaringen. Wie een zonovergoten dag verwacht heeft het gedeeltelijk mis want al snel zullen er buien opdagen die vooral in de namiddag hevig kunnen uitpakken. Het gaat echter om lokale fenomenen en er zullen ook opklaringen zijn tussendoor. Tijdens het weekend sterven de buien langzaam uit maar wordt het nog frisser.
Donderdag, 6 april 2006
Wie er vanochtend vroeg genoeg bij was, werd nog eens geconfronteerd met de schoonheid van een wit berijpt winterlandschap. De overenthousiaste bloesems en uitlopende plantenknoppen zullen dit echter minder geapprecieerd hebben: het kwik was immers ook in de hut tot aan het vriespunt gezakt (0,0 graden). Gelukkig waren de sluierwolkjes waarmee de hemel vanmorgen werd opgefleurd afkomstig van een warmtefront dat tijdelijk een iets zachtere luchtsoort aankondigt waardoor de ontluikende natuur voorlopig van het 'witte gevaar' gespaard blijft. Dit was trouwens ook al te merken aan de maxima die vlot stegen richting 13,5 graden. Van stapelwolken hadden we duidelijk minder last dan de voorbije dagen; ze vertoonden zich slechts sporadisch in de loop van de namiddag terwijl de hoofdmoot van de bewolking afkomstig was van uitgestrekte Cirrostratusvelden die de zon enigszins hinderden maar naar de avond toe terug dunner werden als aanloop naar een opnieuw erg mooie zonsondergang. Hoewel het een van buien gevrijwaarde dag was, troffen we vanochtend 0,2 mm 'neerslag' aan in de Malderse pluviometer, maar deze was ongetwijfeld afkomstig van de afgesmolten rijpkristalletjes die zich afgelopen nacht gevormd hebben. Komende nacht zal echter vorstvrij verlopen terwijl morgen een iets zachtere dag zal worden, maar tijdens het weekend trekt de depressie die deze zachte zeelucht naar ons stuwt verder naar het oosten zodat we weer een paar dagen te maken krijgen met koud en guur buienweer. Na het weekend zouden we van de winter moeten verlost zijn voor een langere tijd en kunnen de temperaturen in de loop van de nieuwe week even tippen aan de vijftien graden grens. De prijs die we hiervoor betalen: veel meer wolken en stijgende neerslagkansen.
Vrijdag, 6 april 2007
Wederom een heel geslaagde lentestart waarbij we reeds voor zonsopgang konden genieten van de maan die zich met gouden schoonheid aan de hemelkoepel vertoonde. Na zonsopgang hadden we in tegenstelling tot gisteren geen bewolking meer te vrezen, en het is dan ook niet verwonderlijk dat de temperaturen snel opliepen van de 2,4 graden 's ochtends naar 20,6 graden die we in de namiddag konden optekenen. Wel bleef het erg nevelig en dreef er wat hoge sluierbewolking voorbij, maar dit deed zeker geen afbreuk aan het fraaie lenteweer. De wind zocht vandaag het noord- noordwesten op en haalde van hieruit snelheden tot 20,9 km/h. Neerslag is er uiteraard niet aan te pas gekomen.
Zondag, 6 april 2008
In tegenstelling tot gisteren konden we vandaag van start gaan met brede opklaringen en een flinke lading zonneschijn. De stapelwolken bolden door de krachtige(re) aprilzon snel op waardoor na enkele uren reeds de eerste aambeeldvormige toppen van volwassen buienwolken te zien waren in het westen. Doch in tegenstelling tot wat de weerberichten deden uitschijnen, bleven de buien netjes ten westen van Malderen waardoor het de hele voormiddag rustig en droog bleef op deze locatie. Na de middag was het genieten van de indrukwekkende buienwolken die zich steeds verder ontwikkelden in het westen en erg dichtbij kwamen. Terwijl de zon lustig bleef verder schijnen, konden we urenlang toezien hoe de ene bui na de andere voorlangs trok en hierbij dreigende blauw-zwarte luchten en fraaie valstrepen van smeltende sneeuw en hagel tevoorschijn toverden. Omstreeks 15H in de namiddag bereikte deze show een hoogtepunt toen het ook nog eens begon te onweren, doch op dat moment was er te Malderen nog steeds geen enkele druppel gevallen. Het onweer ging een opvallende weersomslag vooraf waarbij de buien opeens een wenteling van 180 graden om Malderen heen leken te maken en na vrij korte tijd hingen de indrukwekkende buienwolken pal ten oosten van Malderen. Deze omwenteling ging gepaard met een paar verdwaalde regendruppels en vanaf dan hingen de meeste opklaringen boven en ten westen van het weerstation. Ideaal voor de zonneliefhebber want de zon zat ondertussen ook aan de westelijke helft van de hemelkoepel. Tijdens de avond nam de buienactiviteit overal af maar ging de bewolking over in Altostratus en Stratocumulus castellanus waardoor een volledig wolkeloze hemel voor de sterrenkijkers niet was weggelegd. Niettemin was dit een erg fraaie en zo goed als droge lentedag ondanks de sneeuw, hagel, regen en onweersbuien die ons in zowat alle windrichtingen zijn gepasseerd. Ochtendregens waren vandaag de enige verantwoordelijken voor het neerslagtotaal dat toch nog 0,2 mm bereikte. Naast dit alles was het toch nog een eerder frisse dag met temperaturen die zich tussen 2,6 en 10,9 graden ophielden terwijl de wind het kalmpjes aan deed met snelheden tot 20,9 km/h uit het noorden.
Maandag, 6 april 2009
Vandaag bevonden we ons net aan de voorzijde van een koufront waardoor er warme, subtropische lucht naar Malderen werd gepompt. Dat pompen verliep echter niet zo soepel, want we kwamen al meteen onder de wolken terecht waardoor het weerbeeld er niet meteen lenteachtig uitzag. De bewolking bestond uit Altostratus en Altocumulus castellanus, en om het helemaal af te maken werd daar ook nog wat lichte regen aan toegevoegd. Wolken en regen waren echter geen algemeen gegeven, want de oostelijke helft van het land en zowat heel Nederland kon op hetzelfde moment reeds/nog genieten van stralend lenteweer. De bewolking rafelde gelukkig uiteen, en trok vervolgens de Noordzee op zodat iedereen uiteindelijk aanspraak maakte op een flinke portie lenteweer. Om niet te zeggen zomerweer, want bij kwikstanden van 6,2 tot 22,3 graden voelde het broeierig aan terwijl de Stratocumulus castellanus en Cumulus congestus bewolking meer aan zomer dan aan lente deed denken. Hoe onstabiel het er ook mocht uitzien, we hielden het droog en ook de wind heeft met haar snelheden tot 30,6 km/h uit het oost- zuidoosten geen halsbrekende toeren uitgehaald. Kort voor zonsondergang kregen we dan de eerste bewolking van het eigenlijke koufront te zien, welke zich als Cirrus en Cirrostratus in het westen vertoonde. Boven Frankrijk zijn er zelfs onweersbuien tot ontwikkeling gekomen, maar aangezien ze zich nog ten zuiden van Parijs bevinden is de kans eerder klein dat ze ons vannacht nog heelhuids bereiken. Aan de wolken en regen zullen we daarentegen niet ontsnappen, vooral het zuidwesten van de Benelux lijkt morgen een kille en sombere regendag voor de kiezen te zullen krijgen. Het noordoosten krijgt nog een halve dag respijt bij temperaturen die vlot boven de twintig graden zullen uitkomen, maar uiteindelijk zal iedereen in de vochtige klappen moeten delen. Ondanks de regen vanmorgen hielden we het vandaag nog bij een bescheiden 0,0 mm als dagtotaal.
Dinsdag, 6 april 2010
Van bewolking was er vanochtend niet veel meer te merken, en aangezien het zwaarbewolkte weer gisterenavond bij een warmtefront hoorde was het ook nog eens erg zacht. Het koelde niet verder af dan 6,2 graden, terwijl er enkel voor de vroege vogels onder ons nog wat wegtrekkende Stratocumulusvelden gereserveerd waren. De zon deed het vervolgens snel opwarmen in de heldere, diepblauwe lucht waar we tijdens de voormiddag tegen aankeken. Na de middag veranderde er weinig aan het heldere en zonnige weertype, behalve dan wat de temperaturen betreft. Deze stegen immers ongeremd verder naar waarden tot 19,7 graden, terwijl een zuidelijke bries met snelheden tot 27,4 km/h het subtropische luchttransport op gang hield. Het was wachten tot de avond voordat er vanuit het westen sluierbewolking kwam binnendrijven die afkomstig was van een naderend koufront. Voor vandaag hoeven we ons hier echter geen zorgen om te maken, want het bleef bij deze bewolking die bovendien voor een sfeervolle zonsondergang zorgde en de warmte goed vasthield. De temperaturen bleven dan ook de hele avond boven tien graden steken terwijl het neerslagtotaal ongewijzigd bleef met 0,0 mm.
Woensdag, 6 april 2011
De regenzone was vanochtend reeds ver weggetrokken waardoor we de dag in zonnige omstandigheden konden starten. De temperaturen bleven aan de zachte kant, lagere minima dan 11,7 graden zaten er niet in. Zodra de zon goed en wel boven de horizon was gerezen, warmde het zeer snel op en het kwik steeg reeds vroeg op de voormiddag boven de 20 graden uit. Er stak een zuid- zuidwestelijk briesje met snelheden tot 30,6 km/h op en na de middag werd het ronduit zomers bij maxima van 24,7 graden. Helemaal wolkeloos werd het niet, want er waren veel condensatiestrepen zichtbaar terwijl er ook wat Cirrusbewolking voorbijdreef. Rond de middag kregen we in het zuiden zelfs Altocumulus lenticularis te zien die als spierwitte lensvormige structuren boven de horizon zichtbaar was. Deze bewolking vormde echter geen enkele bedreiging voor de zon want ze trok zich steeds verder terug tot er uiteindelijk niets meer van te zien was. Tijdens de avond viel dan weer op hoe de warmte zeer goed werd vast gehouden ondanks de lichtbewolkte hemel, en het was dan ook aangenaam toeven op de terrasjes bij temperaturen die pas rond middernacht onder 20 graden doken. Nachtvorst zit er dan ook zeker niet aan te komen, en ook neerslag viel er in de verste verte niet te bespeuren met een dagtotaal van 0,0 mm.
Vrijdag, 6 april 2012
De bewolking is in de loop van de nacht opgelost en onze vrees werd werkelijkheid: het landschap werd getooid met talloze ijskristallen en de eigenaars van in open lucht geparkeerde wagens wisten weer wat hen te doen stond. In thermometerhut is het kwik uitgekomen op 0,3 graden en toen de zon opkwam, bleek er slechts een dunne nevellaag zichtbaar te zijn die overigens een mooie en vuurrode zonopgang toeliet. Daarna volgde een zeer zonnige en aangename lentedag ondanks de koele luchtaanvoer en maxima die eerder bescheiden bleven met 13,8 graden. Vanuit het noorden naderde een regenzone die in Nederland voor een waterkoud, guur en winderig weertype zorgde bij temperaturen onder 5 graden. Deze storing slaagde er echter niet in om ons te bereiken, enkel de hoge sluierwolken raakten tegen de avond tot in Malderen. En de wind, want ook hier was deze goed voelbaar met snelheden tot 20,9 km/h uit het noord- noordoosten. Na zonsondergang ging de bewolking over in dikkere Altostratus en waren de eerste neerslagsignalen zichtbaar op de radar, maar we konden de dag nog uitdoen met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Zaterdag, 6 april 2013
Het was nog steeds grijs en somber bij temperaturen die op 2,2 graden zijn uitgekomen. Het wolkendek toonde echter tekenen van slijtage en af en toe was er zelfs een kleine opklaring te zien tussen de Stratus en Stratus fractus wolken. Voor het grote 'opklaringswerk' was het echter wachten tot het tweede deel van de namiddag toen er plots brede opklaringen vanuit het noorden en noordoosten kwamen binnendrijven. Het weersbeeld zag er nu heel anders uit dan we gewoon zijn en we keken aan tegen een vriendelijke blauwe lucht met wat stapelwolkjes erin alsof het nooit anders is geweest. Ondanks haar enorme kracht kon de zon nog niet veel beweging krijgen in de door koude luchtmassa's vastgeroeste kwikkolom. Warmer dan 9,6 graden werd het niet en er stond een vlagerige noordenwind die het met snelheden tot 22,5 km/h en een lage vochtigheidsgraad extra koud liet aanvoelen. Af en toe dreven er uitgestrekte wolkenvelden binnen die de vreugde van de opklaringen tijdelijk onderbraken maar naar de avond toe bleef het steeds langer helder. Met een wegvallende wind stond dit garant voor een versnelde afkoeling waardoor we ons de komende nacht wellicht aan flink wat nachtvorst kunnen verwachten.
Zondag, 6 april 2014
Na een zachte nacht bij minima van 9,3 graden begon de dag in veelbelovende, zonnige omstandigheden met een lichtbewolkte tot heldere hemel. We mochten als zonneliefhebber echter niet naar het westen kijken, want daar hing dikke sluierbewolking met Stratocumulus - en Altocumulusbanken eronder. In het noordwesten was ook heel veel gesloten Stratocumulus bewolking te zien. Niet meteen omstandigheden waarbij je de wind graag uit het zuidwesten ziet komen, maar dat deed ze toch en binnen de kortste keren zaten we dus helemaal onder de bewolking. Gelukkig was ze niet helemaal aaneengesloten en kregen we af en toe nog een paar lichtflitsen van de zon te zien terwijl het tegen de middag af en toe lichtjes ging regenen. Al die bewolking hoorde bij een warmtefront en we kwamen al snel in de zachte lucht erachter terecht. Zo zag het er van achter glas kil en guur uit met al die wolken en de aanwakkerende wind maar bleek het buiten net aangenaam zacht te zijn. We haalden zonder veel moeite zeer zachte maxima van 19,4 graden en dat terwijl er amper zon aan te pas kwam. De namiddag verliep in zwaarbewolkte, nog steeds zachte en op die paar losse regenbuitjes na, droge omstandigheden. Dit gold ook voor de avond waarbij nog zo'n los regenbuitje het neerslagtotaal op de uiteindelijke 0,2 mm wist te brengen.
Maandag, 6 april 2015
De bewolking is tijdens de nacht opeens toegenomen door toedoen van een Stratusveld dat in de noordoostelijke stroming onze kant uitkwam. Wie er vroeg bij was kon nog een paar opklaringen zien wegtrekken in het zuiden voordat de gebroken Stratocumulus overging in gesloten Stratus. Dankzij de bewolking bleef het kwik op peil en kwam het hooguit tot wat heel lichte nachtvorst bij minima van -0,7 graden. Gelukkig bleef het ook droog zouden sommige gezegd hebben net voordat het begon te motregenen vanuit het noorden. Samen met temperaturen die nauwelijks boven 7 graden stegen was het dramaweertje nu wel compleet. Op het einde van de namiddag klaarde het dan toch nog op als bij verrassing en zagen we de bewolking overgaan in Stratocumulus met steeds bredere opklaringen en een deugddoende zon erbij. Dit leverde ons nog maxima van 11,4 graden op terwijl de noord- noordoostelijke wind zeer zwak was en dus nauwelijks voor afkoeling zorgde. Uiteindelijk deden de opklaringen dat wel want zodra de zon onder was koelde het razendsnel af. Net als gisteren zagen we weer gebroken Stratocumulusvelden in een erg heiige atmosfeer die een warme gloed uitstraalde. De bewolking zag er nu wat dreigende uit met forsere stapelwolken en dikkere Stratocumulus dan gisteren, maar het bleef droog en we sloten af met een neerslagtotaal van 0,2 mm.
Woensdag, 6 april 2016
Tijdens de nacht is er gevoelig koudere lucht binnengestroomd waardoor het weer bibberen was bij minima van 6,9 graden en een flink aangetrokken westenwind. Het was aanvankelijk helder, maar onder de diepblauwe lucht zagen we al snel Stratus fractus wolken verschijnen die zich in een mum van tijd uitbreidden en gezelschap kregen van Stratocumulus. Het vervolg was een sombere en kille voormiddag waarbij de wind verder aanwakkerde en het op de koop toe ook nog eens ging regenen. Dit was geen continue regen, maar er was ook niet echt sprake van buien terwijl de neerslag niet bijster veel voorstelde. Tijdens de namiddag ging het sombere weertype verder met perioden van regen afgewisseld door drogere intermezzo's. Tijdelijk leek het te willen opklaren en zagen we een blauwe lucht met vriendelijke(re) stapelwolken erin verschijnen. Een vluchtig zonnestraaltje daarin kon het loodzware kwik met veel moeite nog opkrikken naar 13,1 graden. De lenteliefhebbers hoefden zich geen illusies te maken, een nijdige westelijke tot noordwestelijke wind blies ze bijna weg waardoor ze met beide voeten op de grond bleven. En toen sloot het wolkendek zich als een graf boven onze loodzware hoofden en ging het weer met momenten lichtjes regenen. Tijdens de avond sloeg het weer echter plotsklaps om en wie zijn hoofd nog niet definitief had laten hangen kon daarin fraaie witte Cumulus fractus wolkjes herkennen terwijl de lucht ten oosten van ons diepblauw was en in het westen wat heiig kleurde door toedoen van Cirrostratus bewolking. Gelukkig nam deze niet verder toe en konden we de dag in erg vriendelijke omstandigheden afsluiten met wat verder uitgroeiende stapelwolken en een afnemende wind. Wel koelde het snel af en na zonsondergang wakkerde de wind opnieuw stevig aan waardoor de dag dan toch nog in gure en onvriendelijke omstandigheden ten einde liep. Het neerslagtotaal was opgelopen tot 0,5 mm.
Donderdag, 6 april 2017
Tijdens de nacht is er meer bewolking binnengedreven vanuit het noordwesten en deze bleek vooral uit Stratus fractus en Altostratus te bestaan. We kregen de zon dus niet te zien vanochtend al vertaalde de bewolking zich dan weer wel in zachte(re) minima van 5,9 graden. Tijdens de voormiddag ging het tijdelijk lichtjes regenen uit deze bewolking maar veel stelde het allemaal niet voor en het dagtotaal bleef dan ook steken op 0,0 mm. Na de middag probeerden opklaringen op hun beurt het land weer te veroveren vanuit het noordwesten, al was dit vooral aan de noordwestelijke kustgebieden het geval en moesten we in Malderen langer wachten om hiervan te profiteren. Wel konden we af en toe al een beetje genieten van kleine opklaringen die tussen de Stratocumulus en Stratus fractus bewolking zichtbaar werden. Dit gebeurde bij een bewolkingsgraad die nog steeds 7/8 bedroeg en in combinatie met de koele polaire lucht zorgde dit voor lage maxima die het bij 12,7 graden reeds voor bekeken hielden. Gelukkig was het noordoostelijke briesje aan de zwakke kant waardoor we van die kant al geen extra koudegevoel meer hoefden te vrezen. En ook van de neerslag waren we dus verlost nu er weer stabielere lucht is gaan binnenstromen. Tijdens de late namiddag begon het dan toch vanuit het noorden op te klaren waarbij de resterende Stratocumulusbewolking steeds meer brak en schaarser werd. De blauwe lucht die we daartussen konden zien had echter nogal een nevelige kleur en er waren ook veel 'jacobsladders' te zien daar waar de zon langs de Stratocumuluscompartimenten heen scheen. Hoewel deze verschijnselen wel eens een weersverandering (en neerslag) voorafgaan, werd het dus weer niets van dit alles en klaarde het tijdens de avond alleen maar verder op waardoor de droogte stevig in het zadel bleef zitten met een neerslagtotaal van 0,0 mm. Ook de komende week wordt de voorspelde neerslag door de weermodellen run na run verder afgebouwd en weggepoetst. De opklaringen zorgden na zonsondergang voor een erg snelle afkoeling waarbij het niet uitgesloten is dat er aan de grond weer een graadje vorst zal opduiken.
Vrijdag, 6 april 2018
Hier en daar lagen de grasperken er witjes bij met minima van 2,5 graden en onder het vriespunt aan de grond. Maar de zon maakte al snel haar opwachting en samen met de aanvoer van veel zachtere lucht zorgde dit voor een indrukwekkende temperatuurstijging. Wie tijdens de namiddag maxima van 17,1 graden aflas, zou niet meteen denken dat diezelfde thermometer vanmorgen nog met rijpkristallen bedekt was. De bewolking deed erg zomers aan met Cumulus en wat Cirrus en Cirrostratus en dit bij een zachte zuidoostelijke bries. De avond verliep eveneens rustig en vrij zacht waarbij het grootste deel van de bewolking oploste. We sloten af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Zaterdag, 6 april 2019
Er hing nog steeds veel sluierbewolking en de minima zijn op 7,5 graden uitgekomen. Daarna volgde een fraaie lentedag waarbij enkele stapelwolken en ruime zonnige periodes elkaar afwisselden. Het zuidoostelijke briesje voelde echter nog frisjes aan als de zon achter de wolken dook en dit ondanks erg puike maxima van 16,6 graden. Tijdens de namiddag zagen we af en toe onweersverklikkers verschijnen zoals Altocumulus castellanus maar voorlopig bleef de oorzaak daarvan nog buiten onze landsgrenzen en het gevolg van 0,0 mm dus binnen die grenzen. Er volgde een vrij zachte avond waarbij er af en toe wat velden Stratocumulus langs dreven tussen Cirrostratus en Altostratus bewolking terwijl de stapelwolken verdwenen.
Maandag, 6 april 2020
Na een zomers aandoende nacht met minima van 11,0 graden ontwaakten we onder een diepblauwe, zuiderse hemel. Ondertussen is er vanuit het westen een storing genaderd, en het was net aan de voorzijde daarvan dat er een krachtig, subtropisch luchttransport op gang kwam. Het kwik schoot dus snel weer de hoogte in en we haalden maxima van 21,2 graden bij een zuidelijke tot zuidoostelijke bries. De storing nam er alle tijd voor om het land te veroveren en dus bleef het nog tot een eind in de namiddag zonovergoten. Dan verschenen er velden Altocumulus floccus en dook de zon af en toe weg. Maar de opklaringen bleven nog in de meerderheid en het had allemaal een zwoel en zomers uiterlijk met die schapenwolkjes welke onweer leken aan te kondigen. Daarna werd de bewolking plots dikker en uit dikke pakken Altostratus en Altocumulusbewolking ging het dan toch nog regenen. Bijna twintig druppels vielen er, en dan nog per vierkante meter. Al was dit alles zelfs met de erg dikke exemplaren die er tussen zaten niet voldoende om iets aan het neerslagtotaal van 0,0 mm te veranderen. Alleen aan de temperatuur veranderde er wat, want de wind sloeg opeens om naar het westen tot noordwesten en het koelde merkbaar af. De opklaringen waren ondertussen echter al gearriveerd waardoor we deze koelte met een paar strepen zonneschijn konden ingaan. Na zonsondergang werd het rustig met steeds breder wordende opklaringen vanuit het westen. De wind ging volledig liggen en de resterende Stratocumulusbankjes zorgden voor een sfeervolle setting.
Dinsdag, 6 april 2021
De buienactiviteit is tijdens de nacht weer helemaal heropgeleefd en bij de lage temperaturen zorgde dit voor een winterse omgeving met een sneeuwdek van een paar centimeter. Het was immers erg koud met minima van -0,4 graden. Overdag smolt de sneeuw maar er passeerden talloze buien die meestal met korrelhagel begonnen en vervolgens met droge sneeuwvlokken eindigden. Er zijn er zo wel een stuk of tien gepasseerd maar de fraaie wolkenlandschappen bleven achterwege. Het luchtruim zat immers vol met flink uitgewaaierde ijskappen van buienwolken. Volgens de satelliet zaten we net op de rand van het buiengebied en kustconvergentie boven de Britse Eilanden zorgde ervoor dat langgerekte felle buienlijnen net over Malderen trokken. In het zuidwesten zagen we dan de opklaringen die uit de schaduw van Engeland kwamen en waar het meestal droog en zonnig bleef in tegenstelling tot hier. Er waren wel een paar korte zonnige episodes en daarin kon het nog opwarmen tot 4,5 graden, genoeg om de sneeuw te laten smelten. Al leek dat met het diffuse licht ook aardig te lukken want hoe hevig de buien ook waren, het sneeuwdek van 1-2 centimeter dat zich steeds opbouwde smolt bijna volledig weer weg. Ook de zwaardere en langere bui met onweer in de late namiddag liet amper sporen achter. Maar dan kwam de avond en het wegvallen van de diffuse straling. De sneeuwbuien bleven doorgaan en nu kon zich dus wel een sneeuwdek opbouwen en ook op de wegen waar overdag nooit sneeuw bleef liggen werd het nu wit.
Woensdag, 6 april 2022
We bevonden ons nog steeds in de vochtige en zachte luchtmassa waarin de ene storing na de anderen op ons werd afgevuurd. Tijdens de voormiddag was er niettemin een korte droge periode waarin we even konden herademen bij minima van 8,9 graden. De bewolking was echter al een stuk eerder bij ons waardoor het een dag van somberheid, duisternis en kilte werd en een zeker kerstmisgevoel opriep. Nog voor de middag vielen dan de eerste druppels uit een warmtefront. De wind was vrij krachtig uit zuidwestelijke richtingen maar had de neiging om weer wat af te zwakken na de passage daarvan. We bevonden ons nu in de warme sector waar perioden van lichte regen en motregen hun opwachting maakten met af en toe een drogere episode ertussen. Het kwik kon daarbij nog de 11,8 graden aantikken maar in veel woningen zal het kil zijn gebleven doordat de zon niet meer voor een veranda- of serre effect kon zorgen. Tijdens de late namiddag kwamen we meer en meer onder de invloed van een naderend koufront waardoor de bewolking onstabiel ging ogen met Castellanus structuren in lager hangende Stratocumulusvelden. Dit werd uiteraard weer gevolgd door een aantal buiige momenten al was de neerslagintensiteit niet zo hoog als je in deze omstandigheden zou verwachten. Er dreven weer opklaringen binnen uit het noordwesten al bleef de stroming op grondniveau nog zuidelijk. Dit was ook mooi te zien aan de losse wolkenflarden die nu gingen overheersen en aan een flink tempo vanuit die richting kwamen binnendrijven. De opklaringen ten spijt kregen we de zon niet meer te zien want die was net onder. We moesten het dus hebben van de fraaie compositie die met de zachte schemeringskleuren werd aangevuld. Later kwam er vanuit het westen meer aaneengesloten Stratus bewolking opzetten en deze bracht terug een aantal perioden van regen met zich mee terwijl de wind wat begon aan te wakkeren. Het neerslagtotaal werd aangevuld tot 2,6 mm.
Donderdag, 6 april 2023
Tijdens het tweede deel van de nacht is er ook Altostratusbewolking binnen gedreven welke het kwik op haar neerwaartse glijbaan kon stoppen bij 6,7 graden. De hemel was in het westen helemaal grijs, maar de voorste begrenzing van de bewolking was nog zichtbaar in het oosten. Dit zorgde voor een erg fraaie zonsopgang met knaloranje kleuren wat ons nog een beetje morele steun kon geven voordat de grijzigheid, nattigheid en kilte weer genadeloos zouden toeslaan. En dat gebeurde al heel snel want vanuit het westen ging het licht of matig regenen uit een klassieke Nimbostratuslucht waar we niet meteen van af raakten. Tijdens de namiddag volgde er wel een wat drogere periode waarbij de bewolking Cumuliform werd met wat gaatjes ertussen en een bescheiden opwarming naar de uiteindelijke maxima van 10,2 graden. Daarna kregen we het volgende deel van de storing op ons dak en hierbij viel op dat de neerslag een meer buiig karakter had en daarbij ook wat intenser was op sommige momenten. Dit gedeelte hoorde bij een koufront en we zagen daarna dan ook al snel hoe de luchtdruk weer begon te stijgen en de lucht droger werd terwijl de westelijke wind meer naar noordwestelijke en later zelfs noordelijke richtingen begon te ruimen. Achter dat front zat echter nog genoeg lage bewolking waardoor we niet op een terugkeer van het zonnige weer hoefden te rekenen. In die bewolking zaten ook nog een paar buitjes ingebed al begon het later op de avond toch weer overwegend droog te worden. De grote druppeldans heeft het neerslagtotaal weer een flinke boost gegeven vandaag met 12,0 mm erbij.
Zaterdag, 6 april 2024
Tijdens de nacht is er steeds zachtere lucht gaan binnenstromen, en het voelde vanochtend dan ook al bijna zwoel aan bij minima van 14,1 graden. We leken wel ineens naar de zomer gekatapulteerd te zijn, doch er waren twee belangrijke spelbrekers die dat zomergevoel aardig wisten te ondermijnen. Zo was er heel veel bewolking en keken we voortdurend tegen Altostratusbewolking aan waarin de zon vrij weinig kracht kon uitoefenen. We moesten het dus echt van transportwarmte hebben om de temperatuur omhoog te krijgen, maar dat lukte wonderbaarlijk want we haalden net geen zomerse waarden met 24,1 graden in Malderen. En het gemak waarmee we die temperatuur haalden kwam eigenlijk juist van onze tweede spelbreker, en dat was de zuidenwind die vandaag bijzonder nijdig uit de hoek kwam. Op sommige momenten leek het wel alsof we middenin een storm zaten waarbij talloze voortijdig buiten gehaalde tuinmeubelen een eigen leven gingen leiden onder het lijdzame toezicht van hun eigenaars. Bij deze temperaturen leek het wel alsof we onder een f hn stonden of zo'n warmeluchtblazer aan de ingang van een winkelcentrum tijdens de kerstperiode. Maar tijdens de namiddag lukte het ons dan toch nog om n van die spelbrekers uit te schakelen en dat was de bewolking die tijdelijk wat dunner werd waardoor de zon feller kon gaan schijnen. Na een uurtje werd het echter opnieuw aardedonker in het westen, al leek deze bewolking eerder van Saharastof te komen. Het dreigende uiterlijk van deze wolken ten spijt bleef het gewoon droog en tijdens de avond begon ook de rust er een beetje in te komen toe die brutale wind een paar versnellingen lager schakelde. Het bleef bij dit alles zacht waardoor het zomergevoel er nu pas echt in kwam, het werd zelfs een ideale terrasjesavond zoals we die in het midden van de zomer zelfs niet te vaak krijgen. En zo konden we in deze hal bewolkte omstandigheden afsluiten met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Zondag, 6 april 2025
Het was opvallend fris vanochtend, maar de zone met negatieve temperaturen is niet verder dan halverwege Nederland (en de Ardennen) geraakt waardoor de fruitbloesems nog van 1 extra dag levensvatbaarheid kunnen genieten in Malderen bij minima van 5,8 graden. De aangevoerde lucht was niet alleen koud maar ook erg droog en er stond een vrij strakke stroming waardoor er geen dauw werd gevormd. Eens de zon wat hoger stond en de thermiek op gang kwam, kreeg de wind een vlagerig karakter wat bij deze lage temperaturen en RV voor een erg kil gevoel zorgde. Het was soms een uitdaging om er op de juiste manier op gekleed te raken: in de zon en op beschutte plekken was men al bijna geneigd om zich helemaal naakt te strippen en zodra er een windvlaag opkwam in de schaduw waren de winterjassen, fleeces, pullovers, sjaals en handschoenen plots niet meer aan te slepen. En ondertussen kon men in veranda's en serres al bijna een ei bakken door het er gewoon maar te leggen. De wind leek tijdens de namiddag weer een beetje af te zwakken al bleef ze ook dan nog goed voelbaar bij momenten. Het warmde nog op tot 14,0 graden en boven ons ontvouwde zich een prachtig display van evenwijdige strepen Cirrus waardoor de hemel een erg bizar uitzicht kreeg. Het leek wel alsof we naar een gigantisch matrozenkostuum zaten te kijken. Dit patroon verdween geleidelijk tegen de avond en we gingen de nacht in onder een open hemel. Hierdoor koelde het snel af en zaten we tegen middernacht al vrij dicht bij de minima van afgelopen ochtend. Tegen die tijd zaten we ook gelijk op het neerslagtotaal dat toen ook 0,0 mm bedroeg.