Vrijdag, 8 april 2005
Reeds in de vroege ochtend werden we getrakteerd op een flinke regenbui welke de voorloper was van een reeks soortgenoten waarmee we in de loop van de dag kennis zouden maken. In tegenstelling tot gisteren bleef het zwaarbewolkt tot betrokken en liet de zon zich maar heel af en toe zien terwijl de neerslag regelmatig in vloeibare vorm in het Brusselse werd afgeleverd. Te Malderen bleef het na de ochtendbui droger maar voorafgegaan door enkele mooie opklaringen kregen we 's avonds een hele reeks verse buien te verwerken die weliswaar minder intens waren dan vanmorgen maar er toch wel mochten wezen. Het bleef erg fris en het kwik haalde met moeite 10,5 graden terwijl het vanochtend 5,1 graden was. Een gure noordwester tot 35 km/h maakte het herfstgevoel compleet. De pluvialiteiten hielden het zonet weer voor bekeken waardoor de tussenstand 3,4 mm bedraagt, maar de komende uren zouden er best wel nieuwe buien kunnen bijkomen wat ook voor morgen en deels voor zondag geldt, doch in de loop van volgende week maken we volgens de meeste modellen de overgang mee naar een heuse zomerinval waardoor de verwarming mogelijks mag plaatsmaken voor de airco...
Zaterdag, 8 april 2006
De opklaringen kregen vandaag duidelijk meer kansen, zij het dat de atmosfeer onstabiele trekjes vertoonde en de eerste buien bijgevolg niet lang uitbleven. Tegen de middag deelde Malderen reeds flink mee in de klappen toen er een pittige stortbui, vergezeld van hagel op bezoek kwam. Na deze bui bleef het nog een paar uur doorregenen met wisselende intensiteit alvorens enkele opklaringen halverwege de namiddag weer wat kleur in het weersbeeld brachten. Dit werd echter al snel afgestraft met een paar nieuwe buien, waarbij op enige afstand van het Malderse weerstation zelfs een licht onweer tot ontwikkeling kwam. De neerslag ging tevens weer over in hagel gedurende korte tijd. Maar uiteindelijk besloten ze hierboven dat het welletjes geweest is en zo verzeilden we al snel in een gebied met droger weer waarin brede opklaringen ons alsnog wat konden opwarmen met de laatste zonnestralen. Dit was overigens wel nodig met de erg lage temperaturen die vandaag tussen 6,2 en 11,3 graden schommelden bij een gure zuidwestelijke wind die er met snelheden tot 43 km/h tegenaan ging. Het neerslagtotaal mocht er trouwens ook best wezen met 4,4 mm. De avondlijke opklaringen waarvan we nu genieten zijn eigenlijk afkomstig van een soort van niemandsland tussen de frontale regen - en buienzones die de voorbije uren over ons trokken en een erg actief buiengebied boven de Britse eilanden dat door een troglijn wordt voorafgegaan. Het hele zootje komt geleidelijk onze kant op waardoor we na de komende vriesnacht morgen terug een aantal actieve voorjaarsbuien te verwerken krijgen. Deze zullen ons ook maandag en dinsdag in mindere mate beïnvloeden al zouden de temperaturen daarna geleidelijk evolueren naar normale waarden voor de tijd van het jaar.
Zondag, 8 april 2007
Zoals gevreesd is het kwik deze ochtend erg laag uitgekomen. De minima in de hut bedroegen slechts 0,5 graden. Op het eerste zicht zijn er echter geen plantaardige slachtoffers gevallen (toch niet om deze reden). De zon was echter snel van de partij om de thermische schade te vergoeden en deze keer waren er geen wolkenvelden die roet in het eten konden gooien. Na de middag ontwikkelde zich Cumulusbewolking, maar het ging om de klassieke mooiweerswolkjes waar verder niet voor gevreesd hoefde te worden. Ze verdwenen naar de avond toe weer helemaal om plaats te maken voor wat verspreide Cirrusplukjes en vooral condensatiestrepen van vliegtuigen. Noch de vliegtuigen noch de mooiweerswolkjes konden verhinderen dat het kwik vandaag weer mooie waarden bereikte, tot 19,3 graden. De wind zat nog steeds in een vrij ongunstige hoek, namelijk het noord- noordwesten, maar gelukkig haalde ze ook vandaag niet meer dan 17,7 km/h. De avondlijke afkoeling loopt achter tegenover gisteren door het ontbreken van overvloedige bewolking overdag, zodat het gevaar voor (grond)vorst aanmerkelijk kleiner is komende nacht.
Dinsdag, 8 april 2008
Het was vanochtend even schrikken toen de omgeving was bedekt met een flinke hoeveelheid rijp en ijs, en dit bij temperaturen die waren weggekwijnd naar -0,8 graden. Een paar minieme Stratocumulusveltjes was immers de enige bewolking die als isolator kon dienen terwijl de aangevoerde lucht nog steeds van polaire oorsprong was. Ondanks de koude luchtmassa's waarin we ons bevinden, deed de rest van de voormiddag erg lente- achtig aan met een stralende zon en nauwelijks bewolking terwijl de wind erg zwak bleef met snelheden tot 16,1 km/h uit het zuid- zuidwesten. Tegen de middag werden er stapelwolkjes gevormd terwijl er vanuit het zuiden hoge sluierwolkjes kwamen opdagen. Dit resulteerde erin dat we regelmatig afstand moesten doen van de uitbundige lentezon tijdens de namiddag, doch het bleef droog terwijl het weertype ook dan best wel fraai kon genoemd worden. Onder invloed van de zon kon de temperatuur uiteindelijk nog oplopen naar 13,6 graden in de namiddag. Naar de avond toe viel op hoe de sluierbewolking zich ging groeperen in een band die de zuidelijke helft van de hemel bedekte terwijl het noorden nog steeds diepblauw gekleurd bleef. Dit zorgde in het zachte licht van de avondzon voor erg mooie uitzichten, zeker toen er in het westen ook nog eens netjes geribbelde Altocumuluswolkjes verschenen. Nog opvallend was dat de laaghangende wolken van links naar rechts bewogen terwijl de vederwolkjes net in omgekeerde richting bewogen (windschering). Tijdens de avond was er een opvallende toename van stapelwolken en Stratocumulus castellanus die in het wegtrekkende schemerlicht nog net zichtbaar waren, maar ondanks hun onstabiele uiterlijk bleef het in Malderen droog. Bovendien werd de avondlijke afkoeling er enigszins door afgeremd.
Woensdag, 8 april 2009
Wie er op tijd bij was, kon vanochtend nog genieten van aangenaam, zonnig lenteweer onder de brede opklaringen aan de voorzijde van een regenzone. Het luchtruim werd toen reeds gedomineerd door oprukkende Cirrusbewolking vanuit het westen terwijl er al snel Altocumulusbewolking opdook. Laatstgenoemde had duidelijk nog geen half uur tijd nodig om alles met grijzigheid in te pakken, waarbij ze overging in Altostratus. Ondertussen konden de oosterlingen onder ons nog een tijdje genieten van de opklaringen, maar in Malderen waren de eerste regendruppels al snel een feit. Opvallend was dat de bewolking niet aaneengesloten was en er met regelmaat nog wat schuchtere opklaringen ontstonden. De regen leek er zich echter weinig van aan te trekken, want op sommige momenten bleef het nog verder druppelen terwijl de hemel boven ons blauw was. De intensiteit was echter niet overdreven te noemen, en er zaten ook nog droge perioden tussen. Na de middag werd de bewolking meer aaneengesloten, en maakten de golvende Altocumulus en Altostratusformaties plaats voor een klassieke regenlucht met Nimbostratus en veel Stratus fractus. Tijdens de avond werd dit dan gevolgd door erg pittige regenval (koufront), waarbij opviel dat de druppels erg fijn waren en er eerder sprake was van een zeer dichte motregen. Vanuit het noordwesten werd het vervolgens lichter en verschenen er bijzonder fraaie opklaringen waardoor deze druilerige regendag even mooi werd afgesloten als hij begonnen was. Hoewel de opklaringen officieel als polaire lucht kunnen beschouwd worden, koelde het nauwelijks af. De regenzone is immers verbonden aan het polaire front dat een beetje verderop vanuit het zuidwesten weer onze richting opkomt. Dit zou de eerste aanzet tot een (onweerachtig) zomeropstootje moeten betekenen, maar vandaag was daar nog niet veel van te merken bij temperaturen van 8,1 tot 11,6 graden en zuidwestelijke rukwinden tot 48,3 km/h. Ondanks alles is het neerslagtotaal vandaag erg beperkt gebleven met 2,4 mm.
Donderdag, 8 april 2010
Het was vanmorgen nog steeds betrokken met wat lichte regen, en daar konden we maar beter aan wennen vermits de weergoden niet meteen op verandering belust waren. Ondanks de isolerende wolkenlaag is het aardig afgekoeld afgelopen nacht, maar aan de achterzijde van een wegtrekkend koufront is dit natuurlijk niet meer dan logisch. De regen trok in de loop van de voormiddag weg naar het oosten, en aan de kust klaarde het tegen de middag reeds op. Het binnenland werd echter geplaagd door laaghangende Stratusbewolking die er tot in de vroege avond bleef hangen en er een sombere, kille bedoening van maakte. De temperaturen raakten dan ook niet verder dan 14,7 graden, al mogen we van geluk spreken dat de wind nog steeds relatief zwak was met hooguit 27,4 km/h uit noordelijke richtingen. Aangezien Malderen zich toevallig in het binnenland bevond, was het ook hier al avond voordat we de bewolking zagen overgaan in Stratocumulus en er opnieuw wat zonnestralen tot op de begane grond konden doordringen. Hierop volgde een vrij plotse overgang naar helder weer, zodat het tegen zonsondergang snel ging afkoelen en het er naar uitziet dat we wel eens erg dicht bij het vriespunt zouden kunnen uitkomen. Een veld van Stratusbewolking boven de Noordzee zal echter een groot deel van de Benelux van het ijskristallengeflonker kunnen sparen. De minima zullen wellicht oplopen naarmate men zich van zuidoost naar noordwest verplaatst. Het neerslagtotaal bleef door een verstopte pluviometer onbekend, maar bedroeg tussen deze avond en gisterenavond omstreeks 19H exact 2,0 mm.
Vrijdag, 8 april 2011
De bewolking is afgelopen nacht wat uitgedund, maar er hing nog steeds veel Stratocumulus waardoor het ondanks de koelere luchtsoort niet kouder dan 5,7 graden werd. Overdag losten de wolkenvelden geleidelijk op en werd het tijdelijk volledig helder. Vanuit het noorden kwamen echter Stratocumulus lenticularisvelden binnengedreven die het de zon soms lastig maakten, maar voor de rest erg fraai waren door hun opvallend hoge aantal en hun speelse golvende vormen. De wolkjes ontwikkelden zich op een noordwestelijke luchtstroming terwijl er aan de grond een noordwestenwind stond die vrij fris aanvoelde met haar snelheden tot 20,9 km/h. De wolkjes zetten na de middag een stapje opzij zodat het kwik nog eventjes 20,8graden kon aantikken en vervolgens namen Altocumulusvelden het op het einde van de namiddag over. Hun zeer fijne ribbel- en korrelstructuren waren een echt staaltje van meesterlijk precisiewerk door onze weergoden en bij zonsondergang werd dit alles nog eens heel k(l)eurig met warme oranjetinten ingeverfd. Daarna zette zich een flinke afkoeling in onder de geleidelijk weer opentrekkende hemel (bewolking trok weg naar Frankrijk) maar het ziet er niet naar uit dat deze afkoeling in vorst zal resulteren. Neerslag is er uiteraard niet gevallen zodat we nog eens met een neerslagtotaal van 0,0 mm konden afsluiten.
Zondag, 8 april 2012
De dag begon in lichtbewolkte en licht onderkoelde omstandigheden bij minima van 1,2 graden. Daarna volgde een lenteachtige periode met Stratocumulusvelden, opklaringen en wat sluierwolken terwijl de zon volop kansen kreeg om er door te breken. In de loop van de namiddag kwamen we onder invloed van een naderende regenzone en zagen we de bewolking vanuit het noordwesten weer toenemen. De maxima waren toen reeds bereikt met 12,1 graden en de wind wakkerde aan tot 35,4 km/h uit het noordwesten. Het werd kil en grijs, maar de neerslag bereikte ons pas na zonsondergang terwijl deze niet veel voorstelde. De plantjes hoefden echter niet te treuren (al deden ze dat ondertussen wel al in de kurkdroge grond) want op de satellietbeelden tekenen zich indrukwekkende frontenstructuren af waarvan we de gevolgen de komende dagen zeker wel zullen merken. Wat er voor middernacht viel aan lichte regen en motregen, bleek goed te zijn voor een ruime 0,2 mm.
Maandag, 8 april 2013
De bewolking is afgelopen nacht verder toegenomen maar het was nog steeds droog terwijl het niet meer heeft gevroren bij minima van 2,0 graden. Veel scheelde het uiteraard niet en op sommige plaatsen is het toch nog tot negatieve minima gekomen. De bewolking bestond uit Cirrostratus en Altostratus maar er was ook nog wat blauw tussen te zien en in tegenstelling tot wat de weermodellen berekenden was het net deze kleur die het vandaag zou winnen. We zagen inderdaad al snel hoe de bewolking weer dunner werd en binnen de kortste keren was het aangenaam lenteweer met veel zon. We moesten het vooral van de krachtige zon en de slechts zwakke wind hebben want het kwik wilde nog niet echt meewerken met 11,6 graden als maximum. Er werd dan ook nog steeds polaire lucht aangevoerd, een proces dat verzorgd werd door een oostelijk briesje dat maximaal 20,9 km/h haalde. De sluierbewolking werd naar de avond toe dikker en er ontstond een mengeling van Cumulus en Stratus fractus bewolking waardoor de dag alsnog somber en kil eindigde. Er trokken uiteindelijk uitgestrekte Stratus en Stratocumulusvelden over al bleven er nog een paar opklaringen over waarin we de zon in matglasversie zagen ondergaan. Neerslag is er niet gevallen zodat we konden afsluiten met een dagtotaal van 0,0 mm.
Dinsdag, 8 april 2014
Tijdens de late avond en vroege nacht is er nog een tweede buienlijn doorgetrokken maar de neerslag was een stuk minder dan het onweer gisteren dat eigenlijk ook al geen overdreven neerslaghoeveelheden loste. We zaten vanochtend reeds ver in de polaire lucht, en daar hoorden mooie, blauwe luchten en stapelwolken bij die werden afgewisseld met Stratocumulus velden en Stratus fractus. In de richting waarin het onweer gisteren is weggetrokken was de lucht nog een beetje nevelig terwijl de vergezichten vanuit het westen geleidelijk toenamen. De lucht was echter nog steeds onstabiel en er werden terug buien gevormd die enerzijds voor fraaie wolkenlandschappen zorgden en anderzijds voor vochtige verrassingen. Niet in Malderen echter want daar bleef het droog en hielden we het bij die schamele 1,0 mm van afgelopen nacht. Brussel wist nog een paar korte en pittige buitjes te vangen maar ook daar stelde het niet veel voor. Tegen de avond ging de meeste buiigheid eruit al kregen we tussen de Stratocumulusvelden die toen overtrokken nog af en toe flinke stapelwolken te zien die opgloeiden in het bleke schijnsel van de wassende maan. Het voelde onaangenaam koud aan (zeker toen er windvlagen optraden wat meestal vanuit het west- zuidwesten gebeurde) en de temperatuur die overdag slechts 14,2 graden haalde, daalde naar de uiteindelijke minima van 8,6 graden.
Woensdag, 8 april 2015
We begonnen de dag met wat verspreide Stratocumulusvelden in een rustieke atmosfeer met zachte kleuren. Deze bewolking loste weer op maar tegen de middag werden er voop stapelwolken gevormd die voor een typische zomerlucht zorgden. De minima deden nochtans niet aan dat seizoen denken met 0,7 graden. Overdag was het dan weer een ander verhaal want de zon was al erg krachtig en het warmde moeiteloos op tot aangename maxima van 15,9 graden. De stapelwolken kregen flinke afmetingen al bleven buien uit en was er ook dan nog ruimte voor flinke zonnige perioden. Tegen de avond losten de stapelwolken weer grotendeels op tot er wat verspreide restjes Stratocumulus bewolking overbleven. De zwakke zuidenwind viel weg en het koelde tamelijk snel af toen we onder de helder wordende hemel het neerslagtotaal van 0,0 mm optekenden.
Vrijdag, 8 april 2016
De dag maakte alvast een veelbelovende start met een strakke blauwe hemel en enkel in het oosten Altostratus bewolking. Het was frisjes met minima van 4,4 graden. Toen we enkele ogenblikken later nog eens naar die mooie heldere hemel keken, bleek die nu opeens grijs te zijn. Neen, we zijn niet kleurenblind en lijden ook niet aan hallucinaties; het was Stratusbewolking die zich op zeer korte tijd wist te ontwikkelen in de met vocht verzadigde atmosfeer. Tot grote frustratie van de lenteliefhebbers onder ons was deze bewolking niet van plan om even snel op te lossen als die was tevoorschijn geplopt, en viel de hele voormiddag in het water waarbij het gelukkig wel droog bleef. Pas naar de middag toe begon de bewolking in Stratus fractus over te gaan zodat er weer een aantal opklaringen in ontstonden, waarbij we de maxima van 14,4 graden haalden bij een zwak westelijk briesje. In de hogere luchtlagen was ondertussen Cirrostratus bewolking te zien maar dan moest je wel vlug zijn want er kwamen Cumuluswolken tevoorschijn die alles weer afdekten toen ze zich tot Stratocumulus uitspreidden. Daarna ontstonden er weer opklaringen en zagen we opeens dat die Cirrostratus eigenlijk Cirrus densus bleek te zijn, en er waren dus weer buien in het land. Deze zorgden tijdens de late namiddag en avond voor vlagen van lichte regen al stelde het niet echt veel voor. Het neerslagtotaal is dan ook beperkt gebleven tot 0,4 mm.
Zaterdag, 8 april 2017
Na een rustige nacht waarbij het is afgekoeld tot ... graden hing er vanochtend Stratus fractus bewolking die geleidelijk overging in vormeloze Cumulusachtige wolkendotten. Deze losten geleidelijk op toen er drogere lucht binnenstroomde vanuit het oosten en de nevelig aandoende blauwe hemel werd ook steeds dieper blauw. Het kwik liep op naar aangename maxima van ... graden terwijl er een zacht zuidoostelijk briesje stond. Tijdens de late namiddag en avond was er dus geen bewolking meer te zien en dankzij een naar het zuiden ruimende stroming werd er ook zachtere lucht aangevoerd waardoor de afkoeling tijdens de avond werd afgeremd. Desondanks ging het onder de open hemel al snel erg kil aanvoelen. De gewoontegetrouwe grote afwezige was ook vandaag de neerslag waardoor we terug blindelings 0,0 mm konden optekenen als dagtotaal.
Zondag, 8 april 2018
Vanochtend leek het definitief voorbij te zijn met de zomergenoegens en maakte een betrokken hemel van Stratocumulus en Altostratus haar opwachting. Wel was het zacht met minima van 11,3 graden. In het westen van het land kwam het tot regen al hield deze niet lang aan ondanks de dikke druppels die vielen. Door al dat vocht werd het klam en broeierig maar na een tijdje klaarde het opeens weer op vanuit het zuiden en sloeg het weer compleet om van somber en mistroostig naar hoogzomers (voor het gevoel dan toch). Het warmde op tot 24,0 graden en de resterende bewolking bestond uit Altocumulus castellanus en Cirrostratus wat voor een onstabiel zomers sfeertje zorgde. Het voelde bij momenten ook drukkend aan. Tijdens de avond zorgde deze wolken in combinatie met dunne Stratocumulusvelden die nu binnendreven voor een leuke avondsfeer in het zachte licht. Het bleef lang aangenaam toeven in de buitenlucht en het neerslagtotaal van 0,0 mm wees erop dat de West-Vlaamse regen dan toch niet of nauwelijks naar het oosten is kunnen oprukken.
Maandag, 8 april 2019
De dag begon somber en kil ondanks de hoge minima van 9,3 graden. De bewolking bestond uit Stratus en volgens de satelliet hing daar nog vanalles boven waardoor er maar weinig licht tot op de begane grond kon doordringen. Het leek wel een sombere midwinterdag en er viel af en toe zelfs wat fijne motregen. Dat er Nederlanders in de zon lagen te bakken bij twintig plussers, klonk dan ook ongeloofwaardig voor de doorsnee Londerzeelenaar en de uren daarop veranderde er niets. Pas halverwege de namiddag werd de bewolking dunner en zagen we opeens de zon in een hemel die zo flets was dat de opklaringen ongemerkt het hele luchtruim hadden ingepalmd. Er was nu alleen Altocumulus floccus te zien, een onweersverklikker en het was dan ook geen toeval dat de overgang van somber naar zonnig al met een eerste regenbui gepaard ging die echter niet meetbaar was. Daarna kwam de bewolking weer even ongemerkt opzetten en het kwik heeft dus nauwelijks kunnen profiteren zodat we op 13,6 graden zijn blijven steken. Gelukkig stond er nauwelijks wind op een zwak zuidoostelijk zuchtje na maar of we daar nu vrolijk van moesten worden is een ander verhaal. Want het was net hierdoor dat de Stratuswolken zo goed in hun vel zaten en er zat ook zeer veel fijn stof in de lucht waardoor we plaatsen als Kathmandu en Peking in verlegenheid brachten qua luchtkwaliteit. De weergoden probeerden met hun sarcastische humor die vuile lucht schoon te spoelen met een nieuw regenbuitje dat een zestal druppels achterliet kort na zonsondergang, en dat de planten achterover lagen kwam dan ook eerder van de droogte dan door het lachen. Later op de avond begon het dan toch nog serieus te regenen waarbij de intensiteit opvallend hoog was en met dikke druppels, wat voor een aparte sfeer zorgde in de nevelige omgeving. De neerslag had een licht buiig karakter maar deze buien waren ondertussen reeds gestript van alle onweersverschijnselen die er volgens de radar een paar uur eerder nog hebben in gezeten. Niettemin was het nog genoeg om het dagtotaal op 4,7 mm te brengen, wat waarschijnlijk het laatste is dat we voor een lange tijd aan neerslag zullen gezien hebben.
Woensdag, 8 april 2020
De minima zijn weer wat hoger uitgekomen met 8,4 graden en dat was natuurlijk geen wonder want we kwamen in een versterkt transport van subtropische lucht terecht. Het kwik schoot dus meteen weer de hoogte in en we kwamen uit op een bijna zwoele 23,7 graden. Er vormden zich stapelwolken tijdens de namiddag, en het waren er voor het eerst van het soort dat zomerse sfeer en warmte uitstraalde. Sterk gekartelde Cumuluswolken met hoge basissen in een lichtjes heiige maar toch nog heldere hemel terwijl de zuidoostelijke wind aangenaam warm aanvoelde. Er was een overvloed van licht en het leek wel alsof we reeds de zomerzonnewende genaderd waren. Het waren echter diezelfde stapelwolken die juist koeler weer aankondigden en daarvan zagen we tijdens de avond al de eerste tekenen toen de wind naar het noordwesten ruimde. Maar toch veranderde dit nog niets aan de warmte die ook tijdens de avond lang bleef hangen en daarmee zelfs de meeste avonden in het putje van een klassieke zomer 30 jaar geleden liet verbleken. De wind ging ondertussen volledig liggen wat de zwoelte nog meer tot haar recht liet komen. De stapelwolken trokken weg naar het oosten en losten op terwijl de avond in zachte kleuren met een onzacht neerslagtotaal van 0,0 mm ten einde liep.
Donderdag, 8 april 2021
De dag begon zwaarbewolkt en kil maar van de ijzige dood van de fruitbloesems zijn we dankzij de Stratocumulusbewolking dan toch gespaard gebleven. Deze wist ons nog net op tijd een reddingsboei toe te werpen en het kwik op 0,1 graden tot staan te brengen. Wat zich vlakbij de grond bevond is bij deze temperaturen waarschijnlijk wel verdronken. Het wolkendek was gebroken waardoor er af en toe een streepje zon doorkwam en er van somberheid dus niet veel sprake was. Overdag ontstond er wat rafelige Cumulusbewolking tussen waardoor de opklaringen als het ware werden dicht gemetst maar gelukkig raakten de weergoden al snel door hun voorraad mortel heen waardoor het wolkendek niet meer verder werd aangevuld en de opklaringen gestaag terrein wonnen. Al snel werd duidelijk waar deze evolutie vandaan kwam want in de hogere luchtlagen zagen we Cirrus binnendrijven die overging in Cirrostratus en het was de advectie die hiermee gepaard ging die de lagere bewolking opruimde. Tegen de avond zat gans het luchtruim ermee vol en het zorgde voor een erg mooie sfeer zodat de weerfotografen nog eens aan het werk konden. Als hun batterijen nog niet leeg waren door de unieke sneeuwtaferelen en buienluchten van de afgelopen dagen tenminste. Warme schemeringskleuren bleven niettemin uit en ook op gebied van temperatuur viel er niet veel warmte te zoeken want ondanks de zon bleef het kwik steken bij 11,4 graden. Hier en daar was nog een hoopje sneeuw te vinden dat het tot het einde van de dag wist uit te zingen. Neerslag is er niet meer aan te pas gekomen en dus mochten de pluviometers nog eens een rustdagje inlassen met 0,0 mm als resultaat.
Vrijdag, 8 april 2022
We werden vandaag grotendeels gespaard van een volgende waterbom die zich met de Lage Landen zou gaan bezig houden. Deze keer lag het zwaartepunt immers net ten zuiden van ons en terwijl Nederland kon genieten van een zonnige dag bleef het in Malderen beperkt tot Altostratusbewolking waaruit geen neerslag viel. Door deze bewolking bleef het wel erg kil al waren de minima positief met 5,3 graden, maar gelukkig was de westelijke wind niet meer zo brutaal als gisteren. Rond de middag verschenen er valstrepen onder de bewolking en leek het alsof we hier in Malderen alsnog een veeg uit de pan zouden krijgen maar uiteindelijk verdampte al deze neerslag voor deze de grond kon bereiken. Op de satellietbeelden zag het er indrukwekkend uit met het contrast tegenover de opklaringen in Nederland en een actieve neerslagzone in het zuiden van het land terwijl we nog iets verder naar het zuiden een lijn van onweersbuien zagen. Dit was niet zo verwonderlijk want de temperatuurverschillen net ten zuiden van Luxemburg waren zo groot dat het aan de ene kant van de onweerslijn maar net boven het vriespunt kwam en aan de andere kant bijna twintig graden. Dit was ook voor een stuk de motor achter deze depressie die ons de hele tijd met Altostratusbewolking opzadelde. In Malderen lag het kwik overigens weer iets hoger met 11,4 graden omdat er geen koeling door neerslag was. Tegen de avond begon de wolkenband naar het zuidoosten te kantelen en kwam de zon er in matglasversie door terwijl er in de resterende bewolking fraaie schemeringskleuren ontstonden. Deze waren overigens maar voor enkele minuten zichtbaar want de zon moest echt in de exact juiste hoek schijnen om via een heel smalle gordel van opklaringen in het noordwesten net die wolkenmuur in het zuidoosten te kunnen aanschijnen. Later op de avond begon de bewolking verder uit te dunnen en werd de hemel dus voldoende open om een versnelde afkoeling toe te laten. Desondanks wist er nu af en toe een buitje doorheen te glippen waardoor het zeker in het begin van de avond af en toe wat ging regenen. Bij deze buitjes viel trouwens op dat ze zich pal van noord naar zuid bewogen terwijl alle andere bewolking van de depressie net van west naar oost ging. En dit terwijl er maar weinig hoogteverschil was tussen beide wolkengroepen. De buitjes bleken uiteindelijk goed te zijn voor een neerslagtotaal van 0,3 mm.
Zaterdag, 8 april 2023
De bewolking is tijdens de nacht weer toegenomen waardoor de dag grijs van start ging onder Stratus en Stratocumulus. Wel was het droog ondanks waarschuwingen die werden gegeven voor plaatselijke neerslag. De bewolking hield de temperaturen op peil, het werd niet kouder dan 6,4 graden. Overdag werkte ze natuurlijk averechts, althans in de voormiddag toen ze geen enkele ruimte liet voor ook maar het kleinste zonnestraaltje. Na de middag begon het dan toch nog voorzichtig op te klaren en zagen we een zachtblauwe lucht tevoorschijn komen tussen velden van Stratocumulus en Cumuluswolken die zich daartussen vormden. Het kwam erg nevelig over met fletse kleuren maar het was een verademing om de zon terug te kunnen zien. En er stroomde ook wat zachtere lucht binnen wat in combinatie met die zonneschijn het kwik weer naar 14,6 graden kon duwen. De bewolking bleef wel nog minstens de helft van het luchtruim bedekken en de noordoostelijke wind speelde ook nog niet in ons voordeel om meer warmte in Malderen te krijgen, al naderen we nu stilaan de periode waarin dat wel zo zal zijn. Neerslag is er vandaag niet aan te pas gekomen waardoor we terug met 0,0 mm afsloten als totaal.
Maandag, 8 april 2024
Tijdens de nacht kwam het nog verschillende keren tot regen maar al snel werd het terug droger en dreven er zelfs brede opklaringen binnen. Bij de eerste schemering was er bijna geen bewolking meer te zien. De temperaturen zijn bij dit alles naar 10,9 graden gezakt en door de combinatie van windstilte en vocht werd er overvloedig veel dauw gevormd wat voor een sfeervolle ochtendsetting zorgde. Vanuit het zuiden kwamen er echter al snel Cirrostratusvelden en Altocumulus opzetten in verschillende vormen en formaten waardoor we de zon dan toch nog niet meteen te zien kregen ondanks de bijna heldere start. Deze bewolking bleef ons samen met Stratus fractus en wat Stratocumulus en Altocumulus gezelschap houden al was er af en toe toch nog ruimte voor een streep zonneschijn waarin het zeker rond de middag nog best zwoel aanvoelde bij maxima van 21,4 graden. Er stond bovendien nauwelijks wind en de zuchtjes die er wel waren, kwamen uit zuidoostelijke richtingen. Halverwege de namiddag ging het er dreigender uitzien en zagen we afzonderlijke plakken Cirrus spissatus die deels verweven leken te zitten met Stratocumulusvelden die er onheilspellend donker uitzagen. Er ontstonden ook rafelige stapelwolken onder en ook viel op dat de zuidoostelijke stroming aan de beweging van de wolken te zien naar het zuidwesten tot westen ruimde met de hoogte, een situatie die in de VS wel menig tornadowaarschuwing zou hebben uitgelokt. De eerste uren bleef het nog bij die onheilspellende windschering terwijl het voor de rest rustig was met veel zonneschijn en fraaie Altocumulus floccus en castellanusveldjes waartussen wat Cirrus en Cirrostratus hing. Maar na zonsondergang konden we in het zuidwesten de eerste bliksemflitsen zien van de gevreesde supercellen die zich in het naderende koufront hebben ontwikkeld. De bliksemactiviteit was hoog voor de tijd van het jaar (en zeker voor Londerzeel). Op een gegeven moment leek de hele westelijke horizon in vuur en vlam te staan, maar het onweer leek ook ten westen van ons te blijven. Plotseling ging alle bliksemactiviteit eruit en keerde de rust weer. Het was nu wachten op de nadering van een nieuwe cluster vanuit het zuidwesten die terug wat bliksem aan boord had en ons uiteindelijk ook een aantal vrij pittige regenbuien bracht maar het was allemaal van korte duur en het werd al snel duidelijk dat we er goedkoop vanaf zijn gekomen. De buien die voor middernacht vielen konden wel nog een neerslagtotaal van 6,0 mm op poten zetten.
Dinsdag, 8 april 2025
De korte opwarming voor middernacht ten spijt is het kwik tijdens het tweede deel van de nacht toch weer flink onderuit gegaan, en was het met 0,4 graden zelfs nog een stukje kouder dan afgelopen nacht. Op de grond waren terug wat rijpplekjes te zien, al was dit door de droge luchtmassa opnieuw erg beperkt. Het was helder en er was niet het minste spoor van bewolking te zien, in tegenstelling tot het noorden van Nederland waar ze nu toch voor het eerst sinds lang weer Stratocumulusvelden zagen opduiken. Het lijkt er overigens niet op dat deze een bedreiging vormen voor Malderen. Daar konden we later op de dag wel wat Cirrusveldjes zien verschijnen die in allerlei soorten en formaten de revue passeerden en geleidelijk in aantal en omvang toenamen. Maar de zon werd er niet door onderbroken, enkel de dikste plukken of contrails van vliegtuigen wisten af en toe nog een heel klein deukje in de grafiek van de zonnepanelen achter te laten. De grafiek van de temperaturen ging dan weer in een vloeiende beweging naar de zeer aangename maxima van 17,5 graden en we bleven daar ook een lange tijd rond steken waardoor we uitgebreid van deze lentedag konden genieten voor zover er verlof of buitenwerk voorhanden was natuurlijk. Tijdens de avond ging het terug verrassend snel met de afkoeling tot de temperatuur omstreeks 21H eventjes stabiel bleef op een plateau van ongeveer 11 graden. Mogelijk zat de wind daar voor iets tussen, deze had af en toe de neiging om weer op te steken waar je na zonsondergang eerder een afzwakking of windstilte zou kunnen verwachten. Dit gebeurde nog steeds in heldere omstandigheden en uiteraard ook droge, want ook vandaag hielden we het weer bij 0,0 mm als dagtotaal.