Zondag, 10 april 2005
Nadat afgelopen nacht een regenzone over ons trok (zowel te Alken als te Malderen) volgde in het Limburgse een mengelmoes van opklaringen en wolkenvelden waarbij deze laatsten de overhand hadden zodat er maar weinig van de lentezon kon geprofiteerd worden. Gelukkig ging het in de late namiddag de goede kant op met het zonne - aandeel boven ons en kwamen er vanuit het noordwesten bredere opklaringen opzetten die een stuk eerder arriveerden in het Malderse dan in Limburg. De temperaturen schommelden hierbij tussen 5,9 en 13,3 graden terwijl er een nog steeds erg vinnige westenwind stond tot 26 km/h. Terwijl de opklaringen zich verder over het land uitbreiden maken we ons op voor een paar mooie lentedagen, maar midden komende week wordt dat al snel afgestraft met nieuwe regenzones die het land zullen overspoelen.
Maandag, 10 april 2006
Kort nadat we konden genieten van een erg sfeervolle zonsopgang kwam de bewolking weer massaal opzetten vanuit het noordoosten, wat resulteerde in een eerder sombere voormiddag en middag, die bovendien erg guur verliep. De temperatuur, die vanochtend was weggezakt naar 0,7 graden, steeg immers niet boven de 11,8 graden, en deze waarde werd pas bereikt in de late namiddag toen brede opklaringen alsnog wat ruimte boden voor de zon. De bewolking bracht ook een aantal buien met zich mee, althans in Brussel want te Malderen heeft de pluviometer geen kik gegeven; als er al iets viel zal het slechts een verdwaalde druppel geweest zijn. Het geheel werd tenslotte op (wan)smaak gebracht door een ongezellige noordoostenwind die snelheden tot 26 km/h haalde. De bewolking is bij zonsondergang slechts beperkt afwezig waardoor het weer snel is gaan afkoelen, en dit zal andermaal een erg koude nacht tot gevolg hebben met licht negatieve temperaturen aan de grond en mogelijk een graadje vorst in de hut. Morgen ziet het ernaar uit dat de pluviometers het een stuk drukker zullen hebben door de passage van twee actieve depressiekernen die respectievelijk morgen en woensdag de revue zullen passeren. Op donderdag lijkt het uiterste noorden van het land even aan de regendans te zullen ontsnappen en wat opklaringen mee te pikken, maar tegen de avond duiken we weer overal de regen in...
Dinsdag, 10 april 2007
"Gedaan met het lenteweer!" moeten sommigen gedacht hebben toen we tijdens de ochtend aankeken op een grijze hemel waarin slechts minuscule blauwe plekjes te zien waren. En ze hebben gelijk want het lenteweer is inderdaad gedaan: het zomerweer gaat nu beginnen. De wolken trokken zich dus geleidelijk terug, de blauwe stukjes werden groter en na een paar uur was er niet veel meer te zien dat op bewolking wees. De temperatuur had door de isolerende werking van de wolken vanochtend reeds een kleine voorsprong met minimumwaarden van 6,1 graden, en in de loop van de dag ging het onder invloed van de uitbundige zon prompt de hoogte in. We kwamen na de middag uit op maxima van 18,3 graden maar ondertussen waren er wel aardig wat stapelwolkjes ontstaan zodat de zon halverwege de namiddag weer flink werd onderbroken in haar activiteiten. De stapelwolkjes (zeg maar wolken want er zaten best wel flinke kolossen tussen) hielden het naar de avond toe voor bekeken maar van de bewolking waren we nog niet helemaal verlost. Er kwamen immers Stratocumulusvelden binnendrijven die eerder in de namiddag zijn gevormd door uitspreiding van de stapelwolken, en mede door de nabijheid van een frontale zone die voor de nodige advectie zorgde. Veel hoefden we hier echter niet voor te vrezen want net als hun voorgangers hielden de Stratocumulusvelden het vrij snel voor bekeken, en alles wat overbleef waren condensatiesporen van vliegtuigen en nog een weinig Cirrusbewolking, beiden ideale ingrediënten voor een sfeervolle zonsondergang. Onder de opklaringen is het naar zonsondergang toe merkbaal gaan afkoelen, maar vorstgevaar zit er zeker niet in, en de afwezigheid van een krachtige wind laat het bovendien niet al te kil aanvoelen (ze haalde nog 22,5 km/h uit het west- noordwesten). We moesten het vandaag opnieuw zonder neerslag stellen waardoor de heersende droogte steeds merkbaarder begint te worden.
Donderdag, 10 april 2008
Het werd opnieuw een fraaie maar eerder frisse lentedag waarbij het luchtruim gedomineerd werd door hoge sluierwolken. De temperatuur kwam 's ochtends uit op een ijzige -1,2 graden en onder invloed van de zon werden er in de loop van de voormiddag stapelwolken gevormd die ook na de middag het weersbeeld bleven beheersen. De zon speelde er op haar beurt af en toe verstoppertje achter, wat ondanks de vrij zachte maxima die op 15,6 graden uitkwamen af en toe een beetje onaangenaam aanvoelde. Er stond bij dit alles een zwak noordelijk briesje met snelheden tot 12,9 km/h. Naar de avond toe nam de stapelbewolking weer af en zorgden de sluierwolken die nog steeds zeer nadrukkelijk aanwezig waren, voor mooie en warme kleurentinten bij zonsondergang. Met een neerslagtotaal van 0,0 mm en in frisse omstandigheden loopt dit etmaal ten einde.
Vrijdag, 10 april 2009
Vanochtend hebben de weergoden er nog een thermisch schepje bovenop gedaan, en bleef het zelfs naar midzomerse normen warm met minima van 11,3 graden. Zeker als we bedenken dat deze kort na middernacht reeds werd opgetekend en werd gevolgd door een gestage opwarming die ons vanmorgen op veel hogere temperaturen deed uitkomen. Daar hoorde bovendien een bijna heldere hemel bij zodat het er erg veelbelovend uitzag. Het gisteren besproken koufront liet er echter geen gras over groeien, en verraadde haar aanwezigheid reeds met Cirrus en Altocumulusbewolking in het westen. Gelukkig bleef het beperkt tot een smalle strook net boven de westelijke horizon. Het duurde tot kort voor de middag eer hier verandering in kwam, en er massaal Stratocumulus castellanus bewolking kwam opzetten vanuit het zuiden, een duidelijke aanwijzing dat we in een 'explosieve' situatie zijn terechtgekomen. Op de weerkaarten was inderdaad een convergentielijntje te zien dat zich tijdens de voormiddag boven het westen van het land ophield. Tegen de middag werd het ding ook in Malderen zichtbaar toen er in het westen een lijn van stapelwolken verscheen. Buien waren daar echter niet bij en er was slechts een flinke toename van de wind merkbaar. Na een paar uur lag het lijntje reeds een heel eind ten oosten van ons, en ontwikkelden de stapelwolken zich alsnog tot indrukwekkende onweersbuien. Op deze locatie bleef het echter droog en wie weinig over wolken afweet, zal niet het minste vermoeden hebben gekregen dat er vandaag onweders actief waren op Belgisch grondgebied. Om te weten dat er veel wind stond, was echter geen weerkundige kennis nodig: met snelheden tot 40,2 km/h uit het zuid- zuidwesten heeft ze voor behoorlijk wat hinder gezorgd tijdens de namiddag. Gelukkig bleef het warm en steeg het kwik uiteindelijk naar een zinderende 24,8 graden. Hoewel we ons nu in de stabiele lucht tussen de convergentielijn en het koufront bevonden, waren er nog flinke stapelwolken te zien en dit zorgde na zonsondergang voor een aantal nieuwe onweders die gevaarlijk dicht in de buurt kwamen. Te Malderen bleef het echter beperkt tot een tiental (dikke) regendruppels en een verre bliksemflits die de opvallend zwoele avond heel even onderbraken. Dat het neerslagtotaal beperkt bleef tot 0,0 mm, was dan ook geen wonder.
Zaterdag, 10 april 2010
Het was vanochtend vrij koel, maar met minima van 5,7 graden bleef de vorstgrens op veilige afstand. Vooral uit de wind werd het aangenaam lenteweer, maar er werden ook stapelwolkjes gevormd die vooral na de middag iets te enthousiast waren in hun uitbreidingsdrang. Ze smeerden immers uit onder een temperatuursinversie waardoor er ook Stratocumulus werd gevormd en de bewolkingsgraad opliep tot 7/8. De Het kwik kreeg veel tegenwind (tot 27,4 km/h uit het noorden) bij haar opwaartse mars en de uiteindelijke maxima bleven beperkt tot 15,7 graden. Door het 'tuineffect' moesten we hier nog een paar graden van aftrekken, om nog maar te zwijgen over de gevoelstemperaturen. Op het einde van de namiddag loste de bewolking weer grotendeels op waardoor we ons weer konden verwarmen in de laatste avondlijke zonnestralen. De afkoeling werd onder de open hemel echter in versneld tempo verdergezet waardoor een partijtje nachtzwemmen in zee toch wel het laatste was waar de meeste mensen zouden aan denken. Net als neerslag trouwens, want met een totaal van 0,0 mm bleef het bakje vandaag weer leeg.
Zondag, 10 april 2011
Het warme luchttransport bereikte vandaag een nieuw hoogtepunt waarbij de minima ondanks de heldere hemel (relatief) zacht waren met 5,6 graden. Overdag warmde het zeer snel op en ging het zelfs een beetje zwoel aanvoelen in de zon bij kwikstanden tot 22,8 graden. Een zwak oostelijk briesje zorgde voor wat verkoeling met haar snelheden tot 20,9 km/h, maar op het einde van de namiddag werd het weer zo goed als windstil. Van bewolking was op geen enkel moment sprake al leek er bij zonsondergang toch wat Cirrus te verschijnen in het noordwesten. De avond verliep boterzacht en met een (gekopieerd) neerslagtotaal van 0,0 mm blijft de droogte onverminderd verder duren.
Dinsdag, 10 april 2012
Een slepend koufront zorgde na een drogere periode afgelopen nacht voor flink wat neerslag overdag. De hele dag door was het grijs en regenachtig waarbij opviel dat de wind geleidelijk zwakker werd naarmate de uren verstreken. De maximumsnelheid werd dan ook al vroeg in de morgen bereikt met 46,7 km/h uit het zuidwesten. Er vormde zich een golfje op het front waardoor het zootje zich eventjes terugtrok naar het westen met wat droger en lichter weer tot gevolg. Maar daarna was het opnieuw prijs en begon het flink te gieten uit een dik Nimbostratus wolkendek met de karakteristieke pannus wolken eronder. Tijdens dat drogere intermezzo warmde het op tot 10,3 graden en de minima werden later bereikt door de geleidelijke opmars van koelere lucht. Maar deze waren niettemin zacht door de bewolking met 7,2 graden. Tijdens de avond kwamen we dan toch nog aan de achterzijde van het front terecht en konden we meegenieten van de opklaringen die in het noordwesten van Nederland al een groot deel van de dag zonnig lenteweer hebben gebracht. De zon zelf kregen we alleen maar in matglasversie te zien, maar toen ze onder was zorgde weerkaatsing van haar laatste stralen voor een vuurrood kleurenspektakel als afsluiter voor deze kille regendag. Tijdens de uren daarop bleef het rustig en zwaarbewolkt met enkele spatjes regen, maar deze was niet meer meetbaar zodat het dagtotaal met 8,0 mm al lang een feit was.
Woensdag, 10 april 2013
Het was vanochtend een wereld van verschil toen het ronduit zacht was bij minima van 7,2 graden. De natuur was actief als nooit tevoren en we werden op een hels kabaal van zanglijsters, merels, mussen en andere vogels getrakteerd. Wel was het zwaarbewolkt tot betrokken en kort na zonsopgang ging het aanhoudend regenen waardoor het lentegevoel voor sommigen weer verdween, en voor anderen juist sterker werd. Daarna werd het terug droger maar het bleef zwaarbewolkt met voortdurend Stratus en Stratus fractus bewolking die niettemin chaotisch en dreigend bleef ogen. Af en toe kwam het nog tot lichte regen of motregen en op andere momenten was er een stroboscoopflits zonlicht. Het warmde op tot 10,3 graden en tegen de avond werd de bewolking dunner met een paar langere flitsen zonlicht als resultaat. De periodieke regen en motregen hield het ook voor bekeken terwijl het erg rustig was met een niet al te krachtige zuidwestenwind die maximaal 20,9 km/h haalde. Tijdens de avond hing er een mystieke sfeer door het zachte licht, de zeer nevelige atmosfeer en de vormeloze, laaghangende Stratus fractusbewolking die het ene moment erg donker was en het andere moment veel licht doorliet. We sloten af in zwaarbewolkte omstandigheden en met een neerslagtotaal van 4,0 mm.
Donderdag, 10 april 2014
Het was vanochtend afgekoeld tot 5,3 graden en er hing wat sluierbewolking met condensatiestrepen ertussen. Het leek het begin van een prachtige zonsovergoten lentedag te zijn, maar de voorwaarde was dat je je niet in Nederland mocht bevinden. Dit land werd namelijk het doelwit van uitgestrekte Stratocumulusvelden die er plaatselijk overgingen in Stratus met zelfs motregen erbij op een aantal locaties. De bewolking schoof een beetje op naar het zuiden tot het vanuit Brussel en Malderen zichtbaar werd als een muur van Stratocumulus en Cirrostratusbewolking die net ten noorden van ons tot stilstand kwam. Vervolgens was het een aparte gewaarwording om toe te kijken hoe deze muur de hele dag door bleef stilstaan waardoor je haast geneigd was om ze op een landkaart in te tekenen. En ondertussen was het dan n en al genieten van aangename lentetemperaturen tot 19,8 graden bij weinig wind en veel zon terwijl de stroming uit noordelijke richtingen kwam. Bepaalde weerfora werden gekenmerkt door berichtjes uit zonnige, Belgische terrassen en parken terwijl de Nederlandse berichten meestal vanuit verwarmde woningen en andere gebouwen vertrokken. Tegen de avond begon de Muur uiteen te vallen en kwamen er ook brokstukken op het Vlaamse binnenland terecht (voornamelijk Cumulus fractus en Stratocumulus) terwijl de hemel melkachtiger werd. Maar veel stelde het niet voor en na zonsondergang leek het terug wat verder op te klaren in een wat nevelig aandoende, fletse en contrastloze atmosfeer. Het koelde hierin snel af maar de thermometers bleven boven de 0,0 mm die de pluviometer aanwees.
Vrijdag, 10 april 2015
Ondanks de zomerse weersvoorspellingen was het vanochtend nog verrassend koud bij minima van 2,2 graden. Op enkele plaatsen is het zelfs nog tot lichte grondvorst gekomen. Daarna stak er een zuidoostelijke bries op en werd er erg warme lucht aangevoerd waardoor de zomerse voorspellingen toch nog ingelost werden. Af en toe dreef er wat sluierbewolking voorbij en tijdens de ochtend was het tijdelijk wat nevelig waardoor er net als gisteren nog een tijdje rechtstreeks in de zon kon worden gekeken. Het kwik kwam uit op 24,7 graden en naarmate de dag vorderde dreef er meer sluierbewolking binnen terwijl er een zacht briesje uit zuidelijke tot zuidoostelijke richtingen stond. Aanvankelijk zorgde de sluierbewolking voor weinig hinder en konden we gewoon van de aangename zomerwarmte blijven genieten. Tijdens de avond veranderde dit en vberschenen er ook stukken Altostratus bewolking waar de zon af en toe achter wegdook (geen egale laag Altostratus dus) en voelde het meteen een stuk frisser aan. In vergelijking met wat we de afgelopen weken gewend zijn geworden was dit echter nog steeds zeer warm weer waar me maar beter ten volle van konden profiteren. Een koufront was immers vastberaden om een einde te maken aan de zomerse aspiraties van de weergoden en ons een redelijk kil weekend te bezorgen. De aan het front verbonden neerslagbanden en buien sloegen er nog niet in om ons vandaag al te bereiken waardoor we de 0,0 mm konden houden.
Zondag, 10 april 2016
Het was vanochtend zo goed als helder waardoor het nog aardig is kunnen afkoelen tot 3,1 graden. De aangevoerde lucht was vrij vochtig waardoor er al snel stapelwolken ontstonden maar gelukkig gebeurde dit op beperkte schaal en was het vooral Cumulus humilis en mediocris dat we te zien kregen. De wind kwam hierbij uit zuidwestelijke richtingen en was vooral overdag goed voelbaar. Tegen de middag begon er vanuit het zuiden Cirrostratus bewolking binnen te drijven, maar verdere gevolgen bleven uit buiten een iets zwakker worden van de zon. deze bewolking ging ook niet over in Altostratus en had later zelfs de neiging om weer te verdwijnen. Ondertussen begonnen de stapelwolken ook op te lossen terwijl de witte kleur van de Cirrostratus voor nog meer daglicht zorgde dan normaal (reflectie). Er volgde een sfeervolle avond waarbij de resterende wolkensluiers oplichtten in warme kleuren. We hebben redelijk wat thermische winst geboekt met maxima van 17,0 graden al bleef het toch aan de frisse kant tijdens de avond. Neerslag is er vandaag uiteraard niet aan te pas gekomen, de eindrekening bedroeg dus weer 0,0 mm.
Maandag, 10 april 2017
Van het zomerse weer waarvan we gisteren konden profiteren, was vanochtend niet veel meer te merken. Het luchtruim was volgelopen met Stratus fractus en Stratocumulus terwijl er een koele noordelijke bries is opgestoken. Zoals verwacht is de verandering der luchtsoorten niet met neerslag gepaard gegaan al zagen de wolkenluchten er met momenten erg dreigend uit. Tegen de middag bevond het zwakke koufront zich reeds ten zuiden van ons en dreven er vanuit het noorden opklaringen binnen waarbij de resterende bewolking overging in Cumulus. Het oogde allemaal een stuk stabieler nu ook al kunnen we zonder neerslag misschien moeilijk zeggen dat het onstabiel geweest is. De zon kwam weer ruimschoots aan bod, en dankzij de erg zwakke wind voelde het ook bij veel lagere maxima van ... graden nog steeds erg aangenaam aan. Tegen het begin van de avond waren bijna alle Cumuluswolken opgelost en kleurde de wat nevelachtig aandoende hemel dieper blauw waardoor het zeker van achter glas zuiders aandeed. In combinatie met de bloeiende fruitbomen zorgde dit voor hemelse uitzichten. Na zonsondergang koelde het snel af en we zagen vanuit het noordwesten ook Cirrus en Cirrostratusbewolking binnendrijven waardoor de azuurblauwe lucht waar we daarnet nog konden van genieten geen lang leven beschoren was. Toen het reeds volledig duister was, zagen we in het goudgele licht van de volle maan hoe er opnieuw bewolking binnendreef vanuit het noorden. Dit bleek vooral Stratus fractus te zijn die afgewisseld werd door opklaringen maar toch gestaag begon toe te nemen naar middernacht toe. De bewolking kon de afkoeling wat temperen waardoor de minima van deze ochtend met ... graden niet meer werden scherp gesteld. Maar ook deze keer kwam het niet tot neerslag en vonden we enkel stofdeeltjes en stuifmeel terug in de ... mm aanwijzende pluviometer.
Dinsdag, 10 april 2018
De bewolking is tijdens de nacht weer afgenomen maar toch is er wat regen gevallen waardoor alles er nat bijlag. In de schemering zagen we vooral Cirrostratus en Altocumulus terwijl het zacht was met minima van 10,4 graden. Daarna evolueerden we weer naar aangenaam zomers weer waarbij er in de loop van de dag mooiweerswolkjes werden gevormd. Het warmde op tot 19,9 graden bij een zuidoostelijk briesje. Gaandeweg begon de bewolking zich echter samen te pakken in het zuiden en oosten en kregen we dreigende formaties van Altocumulus castellanus, in Altostratus ingebedde Cumulus congestus en Stratocumulus te zien. Hier en daar zagen we dichte regengordijnen ontstaan, maar de verschillen waren blijkbaar groot. Zo vielen er in Mechelen niet meer dan wat druppels terwijl er in Malderen 2,3 mm aan neerslag kon verzameld worden. Of er ook onweer bij was is niet duidelijk maar de wolkenluchten waren er wel naar. De avond verliep klam en zacht waarbij het overal weer droger werd met nog steeds veel bewolking.
Woensdag, 10 april 2019
De bewolking is tijdens de nacht gevoelig afgenomen en tegen zonsopgang hing er enkel nog Cirrostratus met hier en daar nog een flauwe neiging naar Altostratus translucidus. Er is een frisse wind opgestoken uit oostelijke tot noordoostelijke richtingen al bleven de minima nog redelijk op peil. Daarna volgde er een erg fraaie lentedag en hoewel er nu geleidelijk polaire landlucht begon binnen te stromen, werd het uit de schrale noordoostenwind en in de krachtige aprilzon erg aangenaam bij maxima van 15,0 graden. Het was ook een luchtig weertype, ideaal voor sporten en buitenactiviteiten. Bewolking werd er niet gevormd wat niet zo verwonderlijk was bij een RV die beneden de 50% zakte. Wel was er de ganse dag Cirrostratus en Cirrus spissatus bewolking te zien in het zuiden, van de storing die twee dagen over Malderen sleepte en nu slechts langzaam naar het zuiden trekt. Al zouden de fruittelers die storing meteen weer willen terughalen want onder de heldere hemel koelde het natuurlijk snel af met alle gevolgen vandien. Gelukkig bleef de wind na zonsondergang doorwaaien waardoor er luchtmenging plaats vond en we misschien toch nog uitstel van executie krijgen komende nacht. De minima van 4,8 graden werden niettemin nu pas bereikt en dit terwijl het neerslagtotaal van 0,0 mm al in de eerste seconde van het etmaal een feit was.
Vrijdag, 10 april 2020
Het is weer helemaal opgeklaard en het kwik kwam uit op een zachte 8,4 graden. Overdag was het dan weer een en al zonneschijn wat de klok sloeg, doch de storing die gisteren over ons trok wist er blijkbaar nog een paar naweeën uit te persen in de vorm van Cumuluswolken die overdag ontstonden. Deze waren niet erg gelijk verdeeld over het luchtruim want op veel plaatsen was het nog volledig helder. En wie bij het aanschouwen van die wolken op een verlossende regenbui hoopte kwam bedrogen uit want er gebeurde helemaal niets en naar de avond toe begonnen deze wolken weer in elkaar te zakken. Mede door de dagelijkse gang, maar ook door het binnenstromen van drogere lucht nu de noordwestelijke stroming van gisteren weer plaats heeft gemaakt voor een zwoele zuidelijke variant die het kwik op 21,4 graden wist te brengen. Tijdens de avond koelde het wel nog redelijk af en dat was ook niet verwonderlijk daar de droge lucht niet zo goed warmte kan vast houden. Het neerslagtotaal was ondanks de stapelwolken gemakkelijk te raden met 0,0 mm.
Zaterdag, 10 april 2021
Tijdens de vroege ochtend was het nog droog maar het luchtruim was reeds volgelopen met Altostratus en Stratus fractus waaruit het tijdens de voormiddag al snel ging druppelen. Het is door de bewolking vorstvrij gebleven met 5,3 graden. De neerslagintensiteit nam geleidelijk toe en op de satellietbeelden was mooi te zien hoe een golvende regenzone aanstalten maakte om vanuit Frankrijk in haar lengte over Malderen te trekken. Het werd dus een klassieke regendag zoals we er tegenwoordig in deze tijd van het jaar niet veel meer meemaken. Eerst was de neerslag stratiform (en dus continu) maar na de middag werd het een afwisseling van fellere regenvlagen en lichtere motregen. Toen waren er ook flinke stapelwolken te herkennen in de nog steeds grijze Nimbostratuslucht. We kregen dus met ingebedde buien op het koufront te maken en soms viel het water er met bakken uit. Tijdens het tweede deel van de namiddag leek het langer droog te blijven tussen de buien in en waren de buien ook lichter maar daarna begon de activiteit weer toe te nemen. Het kwik werd helemaal weggespoeld met maximaal 9,3 graden tot gevolg. Het duurde tot een heel eind in de avond en lang na zonsondergang eer het weer droog werd en toen was ook het indrukwekkende neerslagtotaal van 11,1 mm een feit geworden.
Zondag, 10 april 2022
Onder een open hemel is het terug flink afgekoeld maar in de hut is het vorstvrij gebleven met 3,1 graden als minimum. De eerste paar uur van de dag verliepen zonovergoten onder een strakblauwe lucht maar al snel begonnen er weer stapelwolkjes te ontstaan die steeds talrijker werden en groter. Tegen de middag kreeg de zon het weer lastig, en toen we een deel van de stapelwolken zagen uitspreiden tot Stratocumulus ontstond al snel de vrees op een zeer somber en kil vervolg. Gelukkig zorgde warmte advectie van een storing ten zuidwesten van ons voor redding en werd de ontwikkeling van deze wolken nog op het nippertje een halt toegeroepen. De opklaringen werden weer gestaag breder en uiteindelijk bleef er amper Cumulus en Stratocumulus over. De prijs die we hiervoor betaalden was het incasseren van Cirrostratusbewolking maar uiteindelijk was dit zo goed als gratis want de zon scheen daar vlot doorheen. En zo werd het nog best aangenaam in de zon bij maxima van 13,9 graden en nauwelijks wind (uit westelijke richtingen) Toen de bewolking later overging in Altostratus was de zon al bijna onder en maakte het voor ons niet veel meer uit als zonneliefhebber. De tuinsector zag deze wolken overigens wel graag afkomen want het betekent een afgeremde afkoeling en dus minder kans op nachtvorst. Na zonsondergang leek deze bewolking weer af te nemen, maar de temperaturen lagen toen nog rond een graad of elf waardoor we voldoende thermische reserve lijken te hebben om deze nacht zonder vorstscheuren door te komen. Van neerslag was er ondanks de opzettende sluierbewolking natuurlijk ook geen sprake en zo konden we dus weer afsluiten met 0,1 mm als totaal.
Maandag, 10 april 2023
De bewolking is tijdens de nacht dikker geworden en enkel in het oosten was bij zonsopgang nog een oranje band te zien van de wegtrekkende opklaringen. Het is niet meer kouder dan 8,6 graden geworden en tijdens de voormiddag moesten we het doen met een zwak waterzonnetje dat dikwijls helemaal verdween achter Altocumulus formaties. Wel bleef het droog terwijl het door de zachte temperaturen niet al te onaangenaam aanvoelde buiten. Althans uit de wind toch want die begon nu wel flink aan te spannen uit zuidwestelijke richtingen waardoor de gevoelstemperaturen naar beneden tuimelden. Ze lagen in elk geval een stuk onder de maxima van 15,8 graden die we nog konden optekenen. Hoewel de hoofdkleur grijs was, viel er nog heel wat te zien en te beleven met de fraaie undulatus structuren die tussen en onder het Altostratus wolkendek te zien waren. Rond de middag leken we in een andere luchtsoort te belanden en werd de bewolking weer dunner met Altocumulus floccus, castellanus en lenticularis in een melkwitte tot lichtblauwe hemel. Daarna kwam er terug steeds meer Altostratus opzetten en voorafgegaan door een aantal erg pittige windvlagen begon het dan te regenen aan een lichte tot matige intensiteit. Soms vielen er dikke druppels, soms was de regen wat fijner en er zaten heel soms ook droge perioden tussen de neerslag. Ze had daardoor een wat grillig en buiig karakter. Aan het einde van de namiddag volgde er een intensere regenvlaag die wellicht het koufront markeerde want even later werd de hemel weer lichter in het westen. Kort voor zonsondergang verschenen daar opklaringen waardoor de wolkenlaag langs onder werd aangeschenen wat een erg fraai effect gaf. De flardjes pannus bewolking kleurden knaloranje en de Altostratus kreeg een bruinachtige gloed. Daarna werd alles weer grijs want de opklaringen namen er hun tijd voor om verder het land in te trekken. Het bleef droog en uiteindelijk viel het met de neerslag nog mee als we het dagtotaal van 4,2 mm erbij nemen.
Woensdag, 10 april 2024
Het is tijdens de nacht weer volledig helder geworden en door het wegvallen van de wind ging dat gepaard met een flinke afkoeling. Met minima van 5,9 graden zijn de overenthousiaste tere plantjes er echter heelhuids vanaf gekomen. Er werd wat dauw gevormd al bleef het beperkt tot kleine hoeveelheden. Tijdens de voormiddag bleef het eerst nog helder met een strakblauwe lucht doch in het zuidwesten zagen we al snel weer Cirruswolkjes verschijnen. Een uurtje na zonsopgang zagen we plotseling ook 2 kleine Cumuluswolkjes ontstaan waardoor meteen alle alarmbellen afgingen en de reisbureaus er goed aan leken te doen om extra personeel standby te houden. Maar gelukkig bleek het zo n vaart niet te lopen. Er dreven weliswaar meer Cirrusvelden binnen en er ontstonden meer Cumuluswolken maar het bleek om de onschuldige humilis variant te gaan en de Cirrusveldjes hadden ook nauwelijks invloed op de zon. Deze dook slechts af en toe weg achter een van die Cumuluswolken terwijl het voor de rest best aangenaam voorjaarsweer werd. De zuidwestenwind is ook enorm afgezwakt tegenover gisteren en in de zon kon je dus ondanks de eerder bescheiden maxima van 15,9 graden (in vergelijking met afgelopen weekend toch) gewoon in zomerkledij gaan rondlopen. De stapelwolkjes werden schaarser tijdens de late namiddag en uiteindelijk klaarde het grotendeels op al begon er kort voor zonsondergang steeds meer Cirrostratus op te duiken in het westen die geleidelijk overging in Altostratus met wat Stratocumulusvelden eronder. Op de satellietbeelden is dan ook al een hele tijd zichtbaar hoe een regenzone gestaag dichterbij komt. Deze kon ons overigens nog nik voor middernacht bereiken waardoor het dagtotaal nog op 0,0 mm bleef steken.
Donderdag, 10 april 2025
Het is al een tijdje geleden dat we ze nog eens gezien hebben maar vanochtend waren ze er weer: de beruchte Stratuswolken die afgelopen winter nog onze trouwe metgezel waren. Ze werden vanuit het noorden aangevoerd waar ze al eerder toesloegen in Nederland en ze brachten vochtigere lucht met zich mee. Dankzij deze wolken is het kwik op peil gebleven, het werd niet kouder dan 3,4 graden en dat was dan nog kort na middernacht toen de bewolking vermoedelijk gearriveerd is. Op het moment dat we de laagste temperatuur zouden verwachten (kort na zonsopgang) was het alweer een zevental graden. Voor de gevoelige plantjes en de uitlopende fruitbloesems (die ondertussen nog niet geveld zijn door de eerdere nachtvorsten) was dit dus goed nieuws. De zonneaanbidders onder ons hoefden trouwens niet te treuren bij de grijze aanblik vanochtend want de bewolking ging geleidelijk over in Stratocumulus en we zagen weer wat blauwe plekjes in het luchtruim waarlangs de zon terug af en toe kon doorbreken. Rond de middag werd de bewolking tijdelijk weer dikker waarbij ze terug overging in Stratus maar daarna loste ze grotendeels op om plaats te maken voor toefjes Stratocumulus die subtiel overgingen in Cumuluswolkjes. Deze losten later in de namiddag op en er waren dan alleen nog wat plukjes Cirrus te zien. Door de bewolking werd de opwarming afgeremd waardoor we het met 13,5 graden moesten doen, maar uit de wind en in de zon was het terug heerlijk toeven buiten. Tegen de avond koelde het terug snel af en tegen middernacht was het nog maar 4,9 graden waardoor er zeker aan de grond weer wat lichtje vorst dreigt. Hoewel er in Nederland plaatselijk meldingen waren van motregen uit de wolkenvelden die we vanochtend zagen, bleef het in Malderen droog en konden we dus weer 0,0 mm bijschrijven als dagtotaal.