Maandag, 11 april 2005
Hoewel we het eerste paar uur van de daglichtperiode geplaagd werden door uitgestrekte wolkenvelden, volgde hierop een stralende lentedag waarbij de zon flink haar best deed vanaf halverwege de voormiddag. Eens de zon de omgeving enigszins had opgewarmd vormden zich prompt mooie stapelwolkjes waardoor er een zomerse sfeer ontstond doch in de namiddag werden deze wolkjes iets te talrijk en gingen ze zelfs tijdelijk over in meer stratiform gedoe waar de zon het best moeilijk mee had. Gelukkig verdween de bewolking weer naar de avond toe en werd het zelfs helder. Ondanks de erg frisse ochtend bij 3,1 graden hebben we op thermisch gebied weinig te klagen want in de namiddag genoten we volop bij kwikstanden rond 18,5 graden terwijl er een eerder zwakke tot matige wind stond tot maximaal 19 km/h. Neerslag viel er niet ondanks het bewolkte intermezzo.
Dinsdag, 11 april 2006
Tijdens de vroege ochtenduurtjes ontwaakten we onder een bijna heldere hemel, met als resultaat dat we niet alleen de sterren, maar ook de ijskristallen zagen schitteren. Het kwik is er immers in geslaagd om ook in de hut onder het vriespunt te kruipen, en bij zonsopgang bereikten we dan de minima van -0,7 graden. De opklaringen bleven tijdens de voormiddag nog nadrukkelijk aanwezig waardoor de zon weinig moeite had om het landschap van haar witte glans te ontdoen, maar langzaam maar zeker kwamen er vanuit het westen steeds meer hoge wolkensluiers binnendrijven als voorbode van een regenzone die niet alleen vocht, maar ook zachtere zeelucht naar Malderen zal transporteren. Tegen de late namiddag was de stralende lentezon reeds gereduceerd tot een waterzonnetje terwijl een mengeling van Altostratus en wat restanten van Cumulus het luchtruim stelselmatig veroverden. We bevonden ons echter nog in de koudere luchtmassa's waardoor het kwik niet meteen hoge toppen kon scheren en we genoegen moesten nemen met de 11,3 graden die als maximumtemperatuur uit de bus rolden. Ongeveer een uurtje voor zonsondergang bereikten dan de eerste regendruppels Malderse bodem, maar echt grote hoeveelheden vielen er in de loop van de avond niet; omstreeks 21H was er nog maar 0,2 mm gevallen. De noordwestelijke wind maakte dan weer meer indruk door met haar snelheden tot 40 km/h voor de hoofdrol te gaan.
Woensdag, 11 april 2007
Alsof we vandaag naar het spiegelbeeld van gisteren keken, begonnen we de dag nu onder een stralende, veelbelovende lentehemel. Er was een weinig Cirrusbewolking aanwezig en het was tijdens de nacht ook aardig afgekoeld door de opklaringen, namelijk tot 5,8 graden. Overdag kwamen dan uitgestrekte Stratocumulusvelden opzetten en deze waren al snel zo dominant dat we een paar uur zonder zon kwamen te zitten. Wel bleef het droog en in de loop van de namiddag begon het weer terug om te slaan in de goede richting: de Stratocumulusbewolking rafelde weer uiteen en steeds bredere opklaringen zorgden voor een terugkeer van het zonnige weersbeeld waarmee we vanochtend van start zijn gegaan. We konden aldus nog een maximumtemperatuur van 19,7 graden uit de brand slepen. Tijdens het tweede deel van de namiddag zag het er terug uit als dezelfde periode gisteren, namelijk wat verspreide restanten van Cumulusbewolking en Stratocumulus partijtjes. Tijdens de avond evolueerden we verder naar een helder weertype waarmee het etmaal werd afgesloten. Het was terug een droge dag waarbij de wind voornamelijk uit het zuiden kwam en snelheden tot 16,1 km/h heeft gehaald.
Vrijdag, 11 april 2008
De dag begint rustig maar nog steeds erg fris met temperaturen die op 1,7 graden zijn uitgekomen. De bewolking bestond uit Cirrostratus en Altostratus toen het eerste daglicht in het Malderse luchtruim doordrong, en opvallend hierbij was dat de Altostratusbewolking scherp begrensd was tot een aaneengesloten band in het zuidoosten. Overdag kregen we vooral Cirrostratusbewolking te zien die de hemel een melkachtige aanblik gaf terwijl het ook opvallend heiig was. Naar de middag toe ontwikkelden zich flinke stapelwolken, maar door de nevelige omstandigheden, zijn ze nauwelijks van de rest van de witte hemel te onderscheiden. Dit verandert in de late namiddag toen er heldere lucht werd aangevoerd en de sluierbewolking zich terugtrok naar het zuidoosten. Deze weersomslag was behoorlijk indrukkend want nog geen twee uur later keken we weer tegen een donker tot zwartblauwe hemel aan waarin de aanwezige Cumulus, Stratocumulus en Cumulus fractus sterk contrasteerden met hun spierwitte uiterlijk. Tijdens de avond verdwijnt alle bewolking en blijft er enkel in het zuidoosten nog wat Cirrusbewolking over. Het koelt hierbij weer flink af zodat er al snel niet veel meer overblijft van de 15,3 graden die we overdag haalden. Voorts werd deze dag nog gekenmerkt door een west- zuidwestelijke wind met snelheden tot 30,6 km/h terwijl er geen (meetbare) neerslag meer is bijgevallen.
Zaterdag, 11 april 2009
Het hoogzomerse weer kreeg ook vandaag een schitterend vervolg aangebreid, toen we het daglicht onder brede opklaringen en in een zwoele atmosfeer zagen weerkeren. Met dat convergentielijntje in de buurt was de boel echter niet zo stabiel te noemen, en werden er al snel stapelwolken gevormd. Deze concentreerden zich vooral ten oosten van Malderen, niet toevallig de plaats waar dat lijntje zich bevond. In de loop van de namiddag ontpopten zich hierin de eerste onweersbuien, maar net als gisteren waren ze enkel voor de 'kenners' onder ons herkenbaar. Voor de weerkundige leek was het immers een bedrieglijk onschuldig ogende zomerlucht waarin wat vredig ogende bloemkooltjes en aambeeldvormige wolkenplukken voorbijdreven. Dat we in deze omstandigheden heel wat zonne uurtjes konden kloppen is maar al te logisch, en de temperatuur had dan ook weinig moeite om naar een zomerse 23,5 graden op te klimmen. De wind ging een beetje minder brutaal te keer dan gisteren, maar met snelheden tot 27,4 km/h uit het zuiden was ze toch niet te onderschatten. Later volgde een in warme kleuren getinte zonsondergang als inleiding tot een gevoelig frissere avond die ons tegen middernacht naar de minima van 11,3 graden bracht. Terwijl er uit Nederland onweersmeldingen aan de lopende band binnenkomen, en er ginder in het noorden zelfs 'hagelstenen als duiveneieren' werden gemeld op de weersfora, sloot Malderen opnieuw af met een mooi rond neerslagtotaal.
Zondag, 11 april 2010
Na een frisse en plaatselijk vorstige ochtend waarbij de temperaturen in Malderen naar 0,8 graden zijn gedaald, zag het er opnieuw veelbelovend uit. Het was aanvankelijk helder en in de loop van de voormiddag werden er stapelwolkjes gevormd die haasje over speelden met de zon. Na de middag spreidden ze zich uit tot Stratocumulusvelden die steeds uitgestrekter werden en al snel tot een volledig betrokken uitspansel leidden. Het wolkendek was dik genoeg om af en toe een paar regendruppels te lossen, en hield het kwik goed in bedwang zodat de maxima niet hoger dan 12,6 graden uitkwamen. Voeg daar nog eens een snijdende noord- noordoostenwind met snelheden tot 30,6 km/h aan toe en het werd een (namid)dag om snel te vergeten. Gelukkig kon het sombere wolkendek ons op het einde van de namiddag nog entertainen door indrukwekkende mammatus structuren voort te brengen die de weerliefhebbers onder ons deden gapen van verbazing. De andere mensen deden hetzelfde echter uit verveling want ook deze unieke wolkenformaties waren grijs en konden dus weinig veranderen aan het donkere en gure weertype. Tijdens de avond kregen we terug een paar minuscule opklaringen te zien die na zonsondergang plots breder werden vanuit het noordoosten. De open hemel na een kille en bewolkte dag staat natuurlijk garant voor een andermaal erg koude nacht waarbij de kansen op vorst opnieuw erg groot zijn. Neerslag lijkt er zonder bewolking dan weer niet in te zitten, en aangezien de buitjes overdag weinig voorstelden, bleef het dagtotaal beperkt tot 0,0 mm.
Maandag, 11 april 2011
Het leek vandaag wel alsof het vroege zomerweer eindeloos zou blijven duren, want we konden ons terug koesteren in zachte minima van 6,2 graden waarna de krachtige zon er weer vurig tegenaan ging. Toch was dat einde dichterbij dan men zou denken, want op de satellietbeelden moesten we met lede ogen toekijken hoe omvangrijke polaire luchtmassa's met veel kracht naar het zuidoosten werden gestuwd. Tussen de subtropische luchttong en de opstomende poollucht bevond zich een zwak koufrontje dat reeds tijdens de voormiddag en ochtend voor Cirrus en Altocumulusbewolking zorgde. Voor het front uit ontstond een convergentielijntje waardoor het erg typerend was voor een zomerse configuratie, maar wie hiermee op een onvergetelijk klank en lichtspel hoopte kwam uiteraard bedrogen uit. De aangevoerde lucht was te droog, de invloed van het wegtrekkende hogedrukgebied was nog te groot en zo vroeg op het seizoen was de instraling van de zon nog niet sterk genoeg. We kregen dus enkel dreigende wolkenvelden te zien die vooral uit Stratocumulus castellanus en Cumulus congestus bestonden terwijl er tijdelijk een westelijke bries met snelheden tot 33,8 km/h opstak. Het kwik had ondertussen haar hoogste stand bereikt met een voor de tijd van het jaar indrukwekkende 24,3 graden. Tijdens de avond stroomde er geleidelijk sluierbewolking binnen vanuit het westen en werden er aan de kustgebieden reeds een aantal regenbuien gespot die komende nacht ook ons deel zouden worden. Voor vandaag konden we echter nog afsluiten met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Woensdag, 11 april 2012
Het wegtrekkende koufront was nog net in het oosten te zien bij zonsopgang in de vorm van Altostratusbewolking. Deze was scherp begrensd en dus was het luchtruim elders zo goed als helder. De koude lucht achter het front is nog niet volledig over ons uitgestroomd waardoor we ondanks de schaarse bewolking vorstvrije minima van 5,0 graden konden optekenen. Maar de lucht was vochtig en de hogere luchtlagen koud, en zodra de zon erbij kwam zorgde dat meteen voor de vorming van stapelwolken. Dit begon reeds vroeg in de voormiddag als losse wolkenflarden die er vredig en onschuldig uitzagen, maar nog voor de middag kwam het tot Cumulus congestus wolken waartussen zich in het westen van het land de eerste buien ontwikkelden. Daarna werd de buienactiviteit er alleen maar groter op en werden veel plaatsen gegeseld door felle hagel- en regenbuien. Hier zat ook onweer op en ook Malderen kon hiervan een graantje meepikken in de vorm van zwoele donderslagen in het zuidoosten omstreeks 17H. Of het eerder op de dag daar al tot onweer kwam is niet duidelijk, maar verspreide hagelbolletjes op Malderse bodem bij thuiskomst wezen erop dat het er in elk geval niet rustig is gebleven. Niettemin bedroeg het neerslagtotaal op dat moment nog maar 3,2 mm. Kort voor zonsondergang en later op de avond volgden nog een paar gezapige maar onweersvrije buien die het dagtotaal verder aanvulden tot 5,2 mm. De aangevoerde lucht was van polaire oorsprong maar dankzij de zon die zich vaak in meesterlijk fraaie en diepblauwe opklaringen en dito wolken landschappen vertoonde kon het nog opwarmen tot 13,2 graden. De wind was tamelijk zwak en haalde slechts eventjes 32,2 km/h uit het zuidwesten door toedoen van valwinden uit één van de buien.
Donderdag, 11 april 2013
Terwijl het gisterenochtend al aangenaam zacht aanvoelde, was het vanmorgen nog stukken warmer bij minima rond 10 graden. Doch de temperatuusverschirllen boven de Benelux waren weer opvallend groot met slechts een drietal graden in het noorden van Nederland en een ruime tien in delen van België . Het oogst dan ook weinig verwondering dat er ergens in dat overgangsgebied een regenzone ligt, en het was deze die vooral het tweede deel van de nacht in druipnatte omstandigheden liet verlopen. Het neerslaggebied was bij zonsopgang al een eind naar het noorden geschoven waardoor het in Malderen droog was en nu in Nederland volop regende. Er volgde een zwaarbewolkte dag waarbij we steeds tegen Stratus, Stratocumulus en Stratus fractus aankeken, doch op sommige momenten ontstonden er opklaringen. Daarin viel op hoe de bovenlucht zeer diepblauw kleurde, bijna tot het blauwzwarte toe. Verder dan die opklaringen kwam het echter niet en de bewolking bleef overheersen met nu en dan nog wat lichte regen of motregen. Er stond opvallend veel wind, en deze is naar het westen gedraaid met snelheden die tot 45,1 km/h opliepen. Vanuit het zuidwesten kwam op het einde van de namiddag een zwak buiengebiedje aangezeild, en dit werd gevolgd door nieuwe opklaringen. We kregen de zon dus alsnog te zien, maar de lentesfeer was ver te zoeken want de wind bleef flink doorwaaien terwijl het nog tamelijk kil was bij maxima van 13,9 graden. De bewolking bestond nu uit Cirrostratus en Altostratus terwijl er Cumuluswolken onder voorbijdreven. De Altostratusbewolking zag er dreigend uit op sommige momenten maar toch bleef het op deze lokatie droog. De buien die wat verderop in het stromingsgebied lagen zouden ons immers maar pas in het tweede deel van de nacht bereiken. Wel werd de bewolking nu overal dikker met vooral Cumulus fractus in zeer grote hoeveelheden en Altostratus die eventjes geel oplichtte door de ondergaande zon. We sloten de dag af met een neerslagtotaal van 4,4 mm. en het koelde flink af zodat we nu pas de minima van 6,9 graden bereikten. aanwees.
Vrijdag, 11 april 2014
Tijdens de nacht is er wat meer bewolking binnengedreven waardoor de minima iets hoger uitkwamen met 9,1 graden. Het ging om Stratocumulusvelden terwijl Cirrostratusbewolking en Stratus nebulosis voor melkachtige, fletse en nevelige kleuren zorgden. De omgeving deed dus weer erg denken aan een kleurenafdruk van een printer die net de laatste druppels uit zijn inkttoners heeft geperst. Er dreef meer Stratus en Stratus fractus bewolking binnen maar na een uurtje trok de bewolking zich terug en werd het terug aangenaam en zonnig lenteweer bij niet al te veel wind uit noordelijke richtingen. De bewolking bestond uit Cumulus humilis, doch tijdens de late namiddag nam de Stratocumulus bewolking die ondertussen weer verscheen, toe waardoor de zon het moeilijk kreeg. Het kwik mocht dan ook vroeger huiswaarts keren van haar werkdag die op 17,9 graden eindigde. Daarna volgde een korte, sombere episode die gelukkig weer gevolgd werd door nieuwe opklaringen. Daarbij kregen we een afwisseling van Stratocumulus en Cumulus bewolking te zien in nog steeds fletse kleuren die later op de avond overgingen in oranjetinten. Dit stond garant voor een prachtige zonsondergang waardoor deze met bleekmiddel behandelde dag toch nog een kleurrijk einde kende. Daarna moesten we ons schrap zetten voor een frisse avond want de afkoeling na zonsondergang was er eentje om gevoeld te worden zonder dat er echter onmiddellijk gevaar dreigt voor nachtvorst. We sloten af met een neerslagtotaal van 0,0 mm in een verder uitklarende hemel waarin geleidelijk nevel werd gevormd.
Zaterdag, 11 april 2015
Terwijl het noordoosten van Nederland nog eventjes van zonneschijn en warmte kon genieten lag Malderen reeds onder een dik pak wolken bedolven. De regen liet niet lang op zich wachten en het grootste deel van de voormiddag verliep in herfstachtig aandoende omstandigheden bij een aanwakkerende zuidwestenwind. Toch stelde de neerslag niet veel voor en tegen de middag was er nog geen meetbare neerslag gevallen. Kort na de middag kwamen we in een zone van opklaringen terecht waardoor we toch nog wat zonnewarmte konden absorberen alvorens het wolkendek zich terug sloot en er weer wat lichte regen volgde. Dan dreven er weer opklaringen binnen en konden we van overtuigende zonneschijn genieten waarbij het nog opwarmde tot 20,2 graden. Het voelde ook een stuk aangenamer aan doordat de wind ging liggen, maar dit was al meteen een voorteken van de volgende buienlijn die de lucht naar zich toezoog en zo de heersende windsnelheid neutraliseerde en de bedrieglijke rust veroorzaakte. Het ding verscheen meteen als een dreigende wolkenmuur in het noordwesten en voorafgegaan door een Arcus kregen we een aantal buiige regenvlagen over ons heen. Reeds voor de passage van deze buienlijn was echter al duidelijk dat het weinig zou voorstellen want je kon dwars door de regengordijnen heen kijken en de blauwe lucht met onschuldige stapelwolkjes erachter al ontwaren. En zo geschiedde: de neerslag was van korte duur en de pluviometer kwam niet verder dan 0,2 mm. Daarna klaarde het definitief op en kregen we terug een interessante wolkenlucht te zien: namelijk de sluierbewolking van het koufront die scherpbegrensd van noordoost naar zuidwest liep en de sluierbewolking van een volgend warmtefront dat van zuidoost naar noordwest liep. Beide lijnen begrensden de zuidelijke flank van de koude luchtmassa die over ons was uitgestroomd en de diepblauwe poolucht had echt de vorm van een scherpe hoek waar het koufront overging in warmtefront. Het geheel trok snel weg naar het oosten en de warmtefrontbewolking schoof vervolgens binnen vanuit het zuidwesten. Verder dan Cirrostratus kwam het echter niet waardoor de rest van de namiddag en avond zonnig verliepen bij een naar noordwest geruimde wind. Aan de weersverbetering hing echter een prijskaartje en we moesten aan de kassa betalen met een sterke afkoeling die ons 's avonds op de uiteindelijke minima van 9,8 graden bracht onder een licht versluierde sterrenhemel.
Maandag, 11 april 2016
Onder een open hemel is het tijdens de nacht afgekoeld tot 8,5 graden en daar stond vanmorgen een vriendelijk, veelbelovend zonnig lenteweertje tegenover. Het warmde snel op en de zon kon het beste van zichzelf geven in een diepblauwe hemel. Het bleef enkele uren helder maar daarna werden er verspreide stapelwolken gevormd. Deze waren op zich onschuldig, doch de Altocumulusvelden die erg plots kwamen opzetten vanuit het zuiden waren dat niet en waren de voorbode van een set regen- en buiengebieden die vastberaden waren een einde te maken aan het prille lenteweer. Voor het zover was konden we nog een pieken op een bijna zomers aandoende 21,6 graden, en dat gebeurde tenmidden van onstabiele castellanus bewolking waaruit zich forse stapelwolken ontwikkelden. We moesten wel rekening houden met een erg krachtige en vlagerige zuidwestenwind. Af en toe dreven er dikke banden Stratocumulus over en zag het er zeer dreigend uit al bleef het voorlopig nog droog. Tijdens de avond werd er langs de Frans- Belgische grens plaatselijk onweer waargenomen en kort na zonsondergang begon het dan ook in Malderen te druppelen. Deze neerslag stelde echter niets voor, en ondertussen daalde er een spookachtige stilte neer toen ook de wind ging liggen en we tegen dreigende wolkenluchten bleven aankijken in het schemerlicht. Hierbij voelde het nu klam en vochtig aan. De gavallen neerslag was nog niet meetbaar zodat we alsnog met een dagtotaal van 0,0 mm konden afsluiten.
Dinsdag, 11 april 2017
De binnendrijvende bewolking gisterenavond is tijdens de nacht verder toegenomen waardoor we het daglicht in een sombere, grijze hemel zagen terugkeren. Door de bewolking is het niet kouder dan 5,8 graden geworden, maar de koude noordenwind die later meer naar noordwestelijke richtingen ruimde, herinnerde er ons aan dat we ons al lang niet meer in de bel van subtropische lucht bevonden waar we afgelopen weekend nog konden van genieten. Maar toch was het moeilijk om de woorden "slecht" en "weer" in dezelfde zin te gebruiken, want het klaarde tegen de middag alweer op en het bleef ook droog en vrij rustig. De zon had het weliswaar knap lastig in de mengeling van Stratocumulus en Cumulus die zowat 6/8 van het luchtruim bedekte, maar naar de avond toe werden de opklaringen breder en was het zeker uit de wind erg aangenaam toeven in de buitenlucht. De maxima konden alsnog pieken op 15,8 graden. Tijdens de avond zagen we vanuit het noorden Cirrostratus en Cirrusbewolking opzetten die bij een volgend frontensysteem hoort waar nog koelere lucht achter zit die onze richting uitkomt. Maar voorlopig bevond deze wolkenband zich op veilige afstand en zagen we enkel Cirrus en Cirrostratus voorbijdrijven. Door toenemend vochtige lucht die binnenstroomde had de maan net als gisterenavond weer een erg fraaie goudgele kleur en de afkoeling werd in deze omstandigheden ook wat afgeremd al was het daarmee zeker niet warm te noemen. Vochtige lucht wil natuurlijk niet zeggen dat het water met bakken naar beneden kwam want de bakken waren nog steeds kurkdroog met een dagtotaal dat al voor het tiende etmaal op rij 0,0 mm bedroeg.
Woensdag, 11 april 2018
Er zijn terug opklaringen ontstaan en de resterende bewolking bestond uit Stratocumulus en Altocumulus met wat veegjes Cirrus erboven. Door de opklaringen kon er zich nevel vormen wat voor schitterende uitzichten zorgde bij zonsopgang. Het koelde ook wat af maar koud was het zeker niet met minima van 7,3 graden. Overdag nam de bewolking echter toe vanuit het oosten en ging het toch nog kil aanvoelen terwijl er hier en daar regen viel. De binnentrekkende bewolking bestond uit Altostratus al verschenen er later opklaringen in het zuiden en zuidwesten. Noordelijk van ons ontwikkelden zich buien met onweer al waren dit Nederlandse aangelegenheden en bleef het in Malderen rustig bij iets bescheidenere maxima van 14,7 graden. Tijdens de avond rukten de opklaringen verder op en kregen we wat zonneschijn. De lucht was echter zwanger van het vocht waardoor er geleidelijk nevel werd gevormd die later overging in mist. In de overgangsfase die net bij zonsondergang plaats vond zorgde dit echter voor extra sfeer en de humusachtige geuren boven de velden gemixt met lentebloesems maakten het helemaal af. We sloten de dag af met opzettende mist terwijl de buien vanmorgen goed waren voor een neerslagtotaal van 0,6 mm.
Donderdag, 11 april 2019
De wind heeft inderdaad het kwik op peil kunnen houden, maar deze zorgde er meteen voor dat het voor het gevoel een stuk frisser was waardoor we toch maar beter niet in zwemuitrusting de woning konden verlaten. De minima zijn op 0,7 graden uitgekomen en een heldere hemel met enkel wat condensatiesporen en heel ver in het zuiden nog sluierbewolking, maakte haar opwachting. Aanvankelijk was er nergens echte bewolking te zien op die sluiers na, maar vanuit de Baltische Zee stroomde er vochtigere lucht de Benelux binnen waardoor men in de noordelijke helft van Nederland toch al met stapelwolken te maken kreeg. Tegen de late namiddag verschenen er ook in Malderen enkele losse wolkenflarden maar dit kon niet voorkomen dat de zon hier zo goed als ononderbroken heeft kunnen schijnen en het kwik daarmee nog kon omhoog krabbelen naar 13,6 graden. De schrale noordoostenwind bleef ook na zonsondergang nog verder waaien waardoor de afkoeling een beetje werd afgeremd al lijkt het door de lage dauwpunten en de kleine thermische reserves niet meteen een goed idee om nog planten buiten te laten overnachten. Met 0,0 mm was het neerslagtotaal ook vandaag niet echt het vermelden waard.
Zaterdag, 11 april 2020
De zomer zat weer stevig in het lentezadel vandaag. Na minima van 6,6 graden te hebben opgetekend, vloog het kwik weer als een speer de hoogte in terwijl de luchten zuiders aandeden met diepblauwe kleuren voor zover het oog reikte. De aangevoerde lucht was kurkdroog en op verschillende plaatsen werden er records gemeten inzake luchtvochtigheid. Al leek dit in Malderen met 43% nog redelijk mee te vallen. Maar de droge lucht zorgde ervoor dat het snel kon opwarmen en de maxima spraken dus weer boekdelen met 22,6 graden tijdens de namiddag. Tijdens de avond bleef de warmte lang hangen en dat was mogelijk al een eerste teken van onstabiele luchtmassas die zo zoetjesaan vanuit het westen dichterbij begonnen te kruipen. Maar voor de rest was er nog niets te merken en konden we in zomerse sferen blijven vertoeven terwijl de pluviometer terug een woestijnachtige 0,0 mm aanwees op het einde van de avond.
Zondag, 11 april 2021
Tijdens de ochtend kregen we te maken met Altostratus en Stratus fractus bewolking van een net langstrekkende storing. Het was het golvende koufront dat ons gisteren een kletsnatte voorjaardag heeft bezorgd maar deze keer lag het systeem net ten oosten van ons. We zaten dus onder de wolken maar hielden het droog. Op de satellietbeelden was te zien hoe de regenzones een golvende beweging maakten en tijdens de voormiddag weer gevaarlijk dichtbij kwamen maar uiteindelijk konden we het hier droog houden en vanuit het noordwesten (eigenlijk uit het zuidwesten maar door de beweging van het front was dit optisch bedrog) dreven dan definitief opklaringen binnen die tijdens de namiddag voor een heel wat vriendelijker weertype zorgden. Maar er ontstonden ook stapelwolken die zich op zeer gering niveau uitspreidden tot pannenkoeken van Stratocumulus. Hierdoor was het zeker geen overvloed aan zonneschijn die we kregen maar desondanks kregen we toch af en toe nog een half uurtje om de ergste onderkoelingsverschijnselen in te dijken. En die waren er zeker met een erg kille noordwestenwind en temperaturen die op 10,5 graden bleven steken. Tijdens de late namiddag begonnen de wolken dan op te lossen en uiteindelijk werd het helder nadat er nog een paar wolkenstraten van Cumulus mediocris eventjes bleven hangen. Maar dat heldere weer deed de fruittelers in geklaag en gevloek ontsteken want dit zorgde voor een zeer snelle afkoeling eens de zon lager ging staan die wel eens voor een gevaarlijke lentenachtvorst zou kunnen zorgen. Deze keer was er niets op de satellietbeelden of analysekaarten te zien wat ook maar een beetje op een reddingsboei of strohalm leek en voor de beleggers onder ons was het dan ook geen slecht idee om op fruit te speculeren. De wind viel na zonsondergang weg en tegen middernacht was het kwik reeds op de minima van -0,1 graden uitgekomen. De neerslag van de storing heeft tijdens de nacht nog 0,1 mm in het bakje gebracht.
Maandag, 11 april 2022
Het is tijdens de nacht een stuk zachter gebleven ondanks de open hemel en dat was natuurlijk te danken aan het zachtere luchttransport dat op gang gekomen is. De minima zijn op 6,5 graden uitgekomen. De dag begon zonnig al zagen we vanuit het zuiden en westen Cirrusbewolking en niet- oplossende condensatiestrepen binnendrijven. Af en toe verscheen er ook een Altocumulusbankje maar de opklaringen waren zwaar in de meerderheid. Langzaam maar zeker begon de Cirrusbewolking dikker te worden en dreven er velden van Cirrostratusbewolking binnen al verloor de zon niet veel kracht. Er kwam een duidelijk zachter luchttransport op gang en het was enkel de zuidoostelijke wind die op sommige momenten wat schraal aanvoelde. Tegen de avond kregen we meer te maken met Altostratus translucidus bewolking waar de zon in matglasversie doorheen scheen al bleef dit zonder verdere gevolgen. We haalden maxima van 19,0 graden en zeker uit de wind was het al heerlijk om op terrasjes of in de tuin te vertoeven. Neerslag is er in deze omstandigheden uiteraard niet aan te pas gekomen en we eindigden dus met een dagtotaal van 0,0 mm.
Dinsdag, 11 april 2023
De dag begon onder een strakblauwe hemel waarbij het is afgekoeld tot 6,9 graden. Een vrolijk lentezonnetje maakte haar opwachting, doch de lucht was vochtig en eens de zon wat hoger stond begonnen zich wolkenflarden te ontwikkelen. Deze dreven met een erg strakke westelijke tot noordwestelijke wind het land binnen. Er begonnen zich stapelwolken uit te ontwikkelen en deze werden steeds groter en dreigender. De eerste valstrepen uit actieve buien verschenen kort na de middag en er volgde een reeks buitjes waarvan sommige vrij intens waren. Maar de krachtige wind zorgde ervoor dat elke bui maar hooguit een minuut of twee duurde. En tijdens de namiddag werd de lucht stabieler op nadering van een storing die voor advectiestromingen zorgde. De zon scheen tijdelijk wat meer waarbij het opwarmde tot 14,6 graden. Er verschenen plakken Cirrostratus in het zuiden en later ontstond er boven onze hoofden een melkachtige waas van Cirrostratus die langzaam dikker werd vanuit het zuidwesten. De stapelwolken spreidden zich nu vooral uit tot Stratocumulus waarna ze kleiner werden en tegen zonsondergang bijna volledig verdwenen. Het was nu wachten op de neerslag uit de storing zelf en deze bereikte ons omstreeks 22H in de vorm van lichte regen en motregen. Het duurde echter nog tot 23H eer de druppels voldoende waren om het mechanisme van de pluviometer aan het werk te zetten, al kon er in dat laatste uurtje van het etmaal toch al 0,8 mm bijeen gesprokkeld worden. Dit was ook het dagtotaal want de buien overdag duurden veel te kort om meetbaar te kunnen zijn.
Donderdag, 11 april 2024
De bewolking is tijdens de nacht verder toegenomen waardoor het grijs en somber was vanochtend. In ruil kregen we er wel zachte minima van 11,9 graden voor terug. Meestal was het droog maar af en toe viel er toch een druppel motregen en later in de voormiddag passeerde er nog een zwakke regenzone die goed was voor 0,6 mm. Het werd gevolgd door een aantal vluchtige opklaringen die werden afgewisseld door erg laaghangende, snel bewegende wolkenflarden. Daarna keerden we terug naar het zachte en grijze weertype waarbij Stratus en dicht op elkaar gepakte Stratocumulus de plak zwaaiden. Het was erg donker en het leek dikwijls alsof er nog intense regen zat aan te komen maar meer dan wat verdwaalde druppeltjes motregen viel er niet uit de wolken. Het kwik steeg bij dit alles naar 14,9 graden en de zuidwestenwind was eerder zwak. Er veranderde weinig aan dit weertype en enkel tijdens de vroege avond was er eventjes een onderbreking toen er een klein gaatje in de bewolking kwam en we de zon gedurende een zestal seconden zagen doorbreken. Daarna sloot het wolkendek zich weer en de dag eindigde even somber en ongeveer even zacht als ze begonnen was.
Vrijdag, 11 april 2025
Het leek vanochtend alsof we een tijdsprong naar de herfst gemaakt hebben toen dichte mistvelden de omgeving aan het zicht onttrokken. Alles lag er flink bedauwd bij en de druipende natuur kon de aanhoudende droogte dus eventjes vergeten. De mist was dun want boven ons zagen we al een duidelijke blauwe zweem, en het duurde nog geen uur (na zonsopgang) eer alles was opgetrokken. Er volgde helder en zonnig weer en het warmde snel op waardoor er van de erg frisse minima van 1,4 graden ook al vlug geen sprake meer was. Nog voor de middag kwamen we boven de normale maxima voor deze tijd uit en tijdens de namiddag liep het kwik verder op naar een zeer aangename 19,2 graden. Ondertussen zagen we steeds meer Cirrusbewolking binnendrijven, meestal in de vorm van eenzame plukjes en vlokjes aan de nog steeds diepblauwe hemel. Andere bewolking liet zich niet zien, het vocht dat de mistvelden veroorzaakte is dus discreet kunnen wegstromen. Tijdens het begin van de avond konden we nog een tijdje van de zachte temperaturen genieten, zeker in de zon en uit de oostelijke wind maar tegen zonsondergang ging het terug steeds sneller met de afkoeling waardoor het binnen de kortste keren weer een kille bedoening werd buiten. We konden de dag wel nog droog afsluiten ondanks de klammigheid die er hing en de grote hoeveelheden dauw en condens die er deze ochtend waren. We eindigden dus weer met 0,0 mm als dagtotaal. Kort voor middernacht zwakte de afkoeling wat af waardoor we wellicht nog net van vorst gespaard zullen blijven.