Woensdag, 13 april 2005
Na de erg droge periode die we achter de rug hebben, tapte het weer vandaag letterlijk uit een heel ander vaatje. De voormiddag verliep nog droog maar onder een sombere betrokken hemel waarin voor de zon totaal geen plaats gereserveerd was, en rond de middag ploften dan de eerste druppels neer (te Brussel althans). Het ging eerst om lichte tot matige regen bij tussenpozen, maar tegen de avond kwam dan het zwaardere werk onder vorm van een reeks flinke buien die op dit moment nog steeds bezig is. Wat we aan water gewonnen hebben, hebben we blijkbaar verloren aan warmte want het werd vandaag niet warmer dan 13,7 graden bij een noordelijke wind tot 32 km/h al was het vanochtend wel zachter met 8,6 graden. Het neerslagtotaal is ondertussen opgelopen tot 3,8 mm maar daar zal de komende uren nog wel wat bijkomen al is de neerslag nu wat minder intens. Ook morgen wordt erg vochtig, al zou de nadruk dan meer gelegd worden op buiige regen waarbij er tussendoor opklaringen kunnen opduiken.
Donderdag, 13 april 2006
De eerste uurtjes van de dag werden gekenmerkt door winderig, zacht en licht regenachtig weer, maar het werd langzaam droger vanuit het westen terwijl de zon op toneel verscheen. We kwamen immers net boven een langgerekte regenzone te liggen die echter niet ver genoeg doorzakte naar het zuiden om ons volledig van bewolking te ontdoen. Wat we van de zon zagen was dan ook niet meer dan een waterachtige versie in een met Altostratus translucidus en Cumulus bedekte hemel. Het kwik heeft duidelijk geen moeilijkheden met de zwakke aanwezigheid van de zon zodat we met gemak 7,2 tot 15,2 graden haalden. De wind was echter ook uit op hoogstandjes, deze haalde 40 km/h uit het noorden, al werden de meeste windstoten uit zuidwestelijke richtingen genoteerd. Al bij al is de neerslag binnen de perken gebleven, ze was zelfs maar net waarneembaar met 0,2 mm. De opnieuw toegenomen bewolking met wat verse regen in de late namiddag bracht hier geen verandering in al zou er de komende uren nog een weinig neerslag kunnen bijvallen.
Vrijdag, 13 april 2007
Vandaag werd het pas echt zomerweer waarbij er enkel sluierwolkjes de revue passeerden en vanuit het oosten zeer warme lucht werd aangevoerd. De temperatuur die vanochtend reeds erg hoog zat met 9,4 als minimum, ging dan ook als een raket de hoogte in om in de vooravond te eindigen op een hallucinante 27,6 graden. Zelfs voor putje zomer is dit nog erg hoog, en dit terwijl het zuiden van Europa het momenteel moet stellen met maxima van om en bij de 12 graden. Niettemin was het kantje boordje, want de noordelijke helft van Nederland zat nog onder een dikke wolkenband verscholen waardoor men daar eveneens met moeite boven de 15 graden raakte met een kille noordooster. Te Malderen was het daarentegen een erg zwak briesje van hooguit 16,1 km/h uit het noordoosten. Eveneens markant is dat er nog steeds geen druppel regen gevallen is deze maand en daarmee op een absurd maandrecord qua neerslag afstevenen. Er is immers nog geen enkele aanwijzing op neerslag van betekenis de komende dagen. Tijdens de avond bleef het erg zwoel: om middernacht zaten de temperaturen nog steeds rond de 18 graden.
Zondag, 13 april 2008
Tijdens de ochtend en een flink deel van de voormiddag waanden we ons weer in de herfst toen het luchtruim was overdekt met Nimbostratusbewolking waar eerder continue regen uitviel. Gelukkig was dit maar een tijdelijk gebeuren, afkomstig van een trogpassage, waardoor we nog voor de middag de eerste opklaringen zagen verschijnen in het zuidwesten. We schakelden hierbij snel over naar een licht bewolkt weertype waarbij enkele stapelwolkjes en wegtrekkende Cirrus densus bewolking van de regen/buienzone vanochtend overbleven. Na de middag werd de atmosfeer onstabiel en torenden de stapelwolken flink op, maar tot buien is het in Malderen niet gekomen. De stapelwolken waren niettemin indrukwekkend en fraai om aan te zien terwijl de temperatuur geleidelijk opliep van 6,7 naar 15,8 graden in een tamelijk rustige atmosfeer waarin de wind wel nog 32,2 km/h haalde uit het zuid- zuidwesten. De onstabiliteit bereikte in de late namiddag een hoogtepunt toen het tijdelijk zwaarbewolkt werd en er twee regendruppels neervielen op Malderse bodem. Later vormden zich vooral over de westelijke helft van België buien die aan de kust zelfs voor aardig wat onweer zorgden. De aambeeldvormige top van dit onweer reikte ver landinwaarts waardoor we er in Malderen ook konden van genieten, doch van onweersverschijnselen zelf was hier niets te merken. Nieuwe buien probeerden ons vanuit Frankrijk te bereiken rond en na zonsondergang maar ook dit leverde niets op doordat ze allemaal ten oosten van ons langstrokken. We hielden het dus bij de 1,4 mm die er vanmorgen is gevallen.
Maandag, 13 april 2009
Brede opklaringen en uitbundige zonneschijn deden ons het grijze intermezzo van gisterenvoormiddag snel vergeten. Toch was het zonnige lenteweer niet aan iedereen gegeven, want de kustgebieden waren vandaag erg gevoelig voor zeemist die er voor een somber weerbeeld en temperaturen die nauwelijks 10 graden haalden zorgde. Zwakke uitlopers van de zeemist brachten ons te Malderen wat losse wolkenflarden die echter weinig voorstelden qua aantal en volume. Halverwege de namiddag was het dan weer de beurt aan het al dagenlang ter plaatse trappelende koufront, om haar invloedsperikelen te laten gelden. Maar ook dit leverde hooguit wat veldjes Altocumulusbewolking op die de zon nauwelijks konden afzwakken. Het kwik had dan ook geen enkele moeite om van 6,4 naar 21,4 graden te stijgen, waarbij de noordwestelijke bries tot 20,9 km/h op sommige momenten als een welkome gast kon beschouwd worden. Tegen de avond was er geen bewolking meer te zien, maar door het landinwaarts trekken van de zeemist werd het erg nevelig en ging het na zonsondergang erg kil aanvoelen. Van neerslag bleven we echter gespaard zodat we met een totaal van 0,0 mm kunnen eindigen.
Dinsdag, 13 april 2010
Ook vanochtend hebben de weergoden zuinig omgesprongen met hun thermische reserves, waardoor we nog maar eens erg frisse minima van 4,8 graden moesten optekenen. Daar hoorde een heldere hemel bij, die deze keer voor een groot deel van de dag van stapelwolken en andere rommel gevrijwaard bleef. Wel was het erg nevelig en oogde alles nogal flets in de opvallend heiige atmosfeer. Niet dat de zon hier grote problemen mee had, want het werd alsnog aangenaam zacht bij maxima die tot 18,5 graden opliepen. De stroming had nog steeds een oostelijke component (tot 35,4 km/h uit het noorden op de begane grond) waardoor het vooral op onbeschutte plaatsen schraal aanvoelde. Er werden in de loop van de namiddag wat stapelwolkjes gevormd, maar deze konden zichzelf een stuk beter beheersen dan hun voorgangers gisteren en eergisteren zodat het maximaal 3/8 bewolkt werd. Op de satellietbeelden zijn ook Cirruswolken te zien die naar het zuiden afzakten, maar deze werden vooral aan de Nederlanders overgelaten terwijl het Belgische luchtruim er pas op het einde van de namiddag mee gevuld werd. Verdere gevolgen bracht het echter niet met zich mee terwijl de zon er nog zwakjes doorheen kon schijnen. De stapelwolken losten grotendeels op tijdens de avond terwijl er wat Stratocumulus overbleef en de sluierwolken voor een fraai uitzicht zorgden bij zonsondergang. De afkoeling was daarna weer goed voelbaar, al leek het in vergelijking met de voorbije dagen nog mee te vallen dankzij de isolerende werking van de bewolking. We eindigden de dag met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Woensdag, 13 april 2011
De nachtelijke afkoeling heeft zich afgelopen nacht flink doorgezet onder de heldere hemel. Hierdoor lag de omgeving er witberijpt bij terwijl de vorstgevoelige plantjes er ook bij lagen. In thermometerhut bleef het nog net vorstvrij bij minima van 2,6 graden, en de zon had vervolgens weinig problemen om de boel weer min of meer op temperatuur te krijgen. Tegen de middag werden er stapelwolken gevormd (Cumulus mediocris) terwijl er geleidelijk sluierbewolking (Cirrus en Cirrostratus) binnendreef vanuit het westen. Deze werd geleidelijk dikker waardoor de zon tijdens het tweede deel van de namiddag verstek gaf en het kwik er de brui aan gaf bij 15,9 graden. Vanuit het westen dreven toen dikke Stratocumulus en Altocumulusvelden binnen. Er verschenen virgastrepen onder de Altostratusbewolking die zich ondertussen had gevormd en de forse stapelwolken maakten een wat onstabiele en dreigende indruk. Het duurde dan ook niet lang voordat er buien vielen al bleef de neerslag opnieuw beperkt tot 0,2 mm. Het klaarde weer op vanuit het westen en het was nagenoeg windstil (voor de neerslagzone uit stond er nog een westelijk briesje tot 25,7 km/h). De avond verliep onder wisselend bewolkte omstandigheden waarbij de hoge vochtigheidsgraad, de resterende stapelwolken en de dikke sluierbewolking voor een wat bizar aandoende amberkleurige zonsondergang zorgden.
Vrijdag, 13 april 2012
Net als gisteren was het erg nevelig vanochtend, maar deze keer met lagere minima (0,7 graden) en zeer verraderlijke mistbanken. Op sommige plaatsen was het zicht beperkt tot een tiental meter terwijl het een honderdtal meter verderop nagenoeg helder was. In de hogere luchtlagen vonden we vooral Stratocumuluswolken terug met een aantal opklaringen ertussen en een beetje sluierbewolking. Er stond ons een rustige dag te wachten met een afwisseling van wolken en opklaringen bij maxima van 15,2 graden terwijl er op sommige plaatsen een aantal buien tot ontwikkeling kwamen. Vooral in Nederland waren deze tamelijk actief, maar wie zich in Malderen bevond stond eveneens een verrassing van formaat te wachten. In de schijnbaar stabiel ogende hemel was in de verte het vezelachtige aambeeld van een buienwolk zichtbaar en terwijl alle aandacht op deze wolk gevestigd was, begon er pal boven Malderen opeens een stapelwolk uit te groeien die in een mum van tijd het buienstadium bereikte. De valstrepen tekenden zich fraai af tegen de oranjeachtig getinte lucht, en werden snel dichter en talrijker. Het was slechts een kwestie van minuten voordat een bliksemflits door het Malderse luchtruim schoot en gevolgd werd door het zwoele gerommel van de eerste donder. Daarna kwam het tot tamelijk zware regenval met dikke druppels en een weinig hagel. Niettemin leek het zwaartepunt van de bui zich ten oosten van ons te bevinden, maar het onweer bleek toch goed te zijn voor 3,4 mm. Sterke valwinden traden er niet op deze locatie, de maximumsnelheid bleef beperkt tot 16,1 km/h uit het westen. Het regende nog een poosje door al ging de onweersactiviteit er na vier bliksemflitsen weer uit. Daarna volgde een rustig en droog sluitstuk van de avond dat weliswaar voorzien was van een stevig koelelement.
Zaterdag, 13 april 2013
De dag begon veelbelovend met Cumulus fractus bewolking, Stratocumulus en tamelijk brede opklaringen ertussen. Er stroomde zachtere lucht binnen waardoor het niet kouder dan 7,2 graden is geworden. In samenwerking met de zon kon het opwarmen tot 16,6 graden. Maxima die tamelijk vroeg werden bereikt want kort na de middag kwam een regenzone er zich mee moeien en dreef er massaal bewolking binnen. Deze bestond uit Altostratus en Stratocumulus en het ging al snel regenen vanuit het zuidwesten. Regen die we graag (moeten) zien komen want enerzijds markeerde de storing de overgang naar aangenaam warme lucht en anderzijds was het een zegen voor de uitgedroogde natuur. De regen bleef een groot deel van de dag aanhouden, maar concentreerde zich toch vooral op het westen van het land terwijl het in Malderen erg mee (of tegen) viel met de neerslag. Het bleef daar bij een bescheiden dagtotaaltje van 0,6 mm al hing er evenveel bewolking als in het westen met nagenoeg voortdurend een betrokken hemel. De wind was niet overdreven krachtig maar toch nog goed voelbaar met haar snelheden tot 38,6 km/h uit het west- zuidwesten. Er volgde een zwaarbewolkte, rustige en overwegend droge avond waarbij de warme lucht achter de regenzone merkbaar begon binnen te stromen. Het koelde immers nauwelijks af en tegen middernacht was het nog steeds erg zacht met een twaalftal graden.
Zondag, 13 april 2014
Van de mist bleven we deze keer gespaard, doch nu hingen er Stratocumulusvelden waardoor deze dag een sombere start nam bij minima van 7,3 graden. Na een tijd ontstonden er opklaringen in, maar daarin ontstonden stapelwolken die zich uitspreidden tot Stratocumulus waardoor het een zeer onaangename, kille en sombere voorjaarsdag dreigde te worden. Gelukkig was niets minder waar, want vanuit het westen naderde een storing die de wolkenvelden door advectie weer liet oplossen. Vooral na de middag was dit het geval en de resterende bewolking ging over in Cumulus die steeds kleiner werd om uiteindelijk te verdwijnen. De temperaturen konden in zonnige omstandigheden stijgen naar 16,5 graden terwijl de wind aan de zwakke kant bleef uit noordwestelijke richtingen. Op het einde van de namiddag was alle bewolking opgelost, maar kregen we de storing zelf te zien als Cirrus en Cirrostratus bewolking vanuit het westen. Deze bewolking bleef echter flinterdun en met de storing zelf kregen we niet te maken waardoor er een heldere avond volgde. In polaire luchtmassa's zorgde dit echter voor een snelle afkoeling waardoor de temperaturen binnen de kortste keren weer onder de tien graden zakten. Voorlopig lijkt het er niet op dat de 0,0 mm neerslag van vandaag komende nacht zal bevriezen.
Maandag, 13 april 2015
Het koufront is afgelopen nacht langzaam maar zeker in zuidelijke richting afgezakt. Het kwam dus onvermijdelijk Malderen tegen maar het front was zodanig verzwakt dat het slechts tot wat fijne motregen kwam omstreeks 6H. De daglichtperiode begon in betrokken omstandigheden, en naarmate het front tergend langzaam verder trok zagen we in het noorden een band van opklaringen verschijnen. Het was reeds middag eer de zon er goed en wel was doorgebroken en er hing veel sluierbewolking (Cirrus en Cirrostratus). In de onderste luchtlagen zagen we de bewolking overgaan van Stratus naar Cumulus humilis, en we konden van een erg vriendelijk lenteweertje genieten waarbij het opwarmde tot 15,8 graden. De wind kwam uit westelijke tot zuidwestelijke richtingen en was meestal aan de zwakke kant. De stapelwolken losten tegen de avond op door de dagelijkse gang en de avond verliep in lichtbewolkte omstandigheden met enkel nog de eerdergenoemde sluierbewolking. Het neerslagtotaal bleef beperkt tot 0,1 mm en het koelde af naar de uiteindelijke minima van 7,5 graden.
Woensdag, 13 april 2016
Tijdens de nacht heeft zich een stevig onweerscomplex gevormd boven het noorden van Frankrijk. Het leek pal op Malderen af te stevenen, maar door aangroei aan de zuidoostkant boog het complex af in oostelijke richting en zo zagen we op minder dan tien uur tijd reeds de tweede onweerssituatie van het nog steeds prille seizoen door onze pijnlijke neus geboord. We zouden uit frustratie haast vergeten de minima van 4,5 graden op te tekenen. Wat we dan weer w l kregen waren de erg fraaie vezelachtige toppen van het onweerscomplex ten zuiden van ons die in de zachte schemeringskleuren opgloeiden. De aambeelden waaierden uit tot fraaie Cirrus intortus en Cirrus uncinus veertjes. Er zat een lagedrukgebied in de buien verwerkt (of omgekeerd) waardoor de wind tijdelijk naar zuidoostelijke richtingen draaide alvorens later in de dag zuidwestelijk te worden. Naarmate de voormiddag vorderde dreef er steeds meer Cirrostratus en Altostratus binnen terwijl de noordelijke hemel lichtbewolkt tot helder bleef. Daar de zon zich bij ons overdag meestal in het zuiden bevindt, moge het duidelijk zijn dat de zonnekloppers niet meteen de gelukkigste mensen onder ons waren. Ze waren overigens niet veel slechter af dan de warmteliefhebbers, maar je zal maar beide zijn bij maxima van nog slechts 15,7 graden. Pas tijdens de late namiddag begon de wolkenband verder naar het zuiden terug te trekken waardoor de zon er ook in Malderen kon doorbreken. Dit proces ging gepaard met de ontwikkeling van forse stapelwolken en net ten noorden van ons was een stevig onweerscomplex te zien dat gedurende opvallend lange tijd de hemel wist te sieren. Door aangroei aan de zuidwestelijke zijde verplaatste het systeem zich tegen de wind in waardoor het bijna ter plaatse bleef hangen. Het was al een paar uur later, tegen zonsondergang, toen het systeem aftakelde en we zouden kunnen zeggen dat de rust is weergekeerd al is die in Malderen natuurlijk nooit weggeweest. We kregen een fraaie zonsondergang met mooie schemeringskleuren dankzij de dunne Cirrostratusbewolking die zich nog lange tijd kon handhaven (nog steeds bij de wolkenband die ons deze sombere dag bezorgde horende). Het neerslagtotaal is zoals verwacht beperkt gebleven tot 0,0 mm.
Donderdag, 13 april 2017
Ook tijdens de nacht hebben de buien ons niet kunnen bereiken en we zagen het daglicht terugkeren onder een mengelmoes van Cirrus, Cirrostratus, Stratocumulus en Stratus fractus. Hierbij was het afgekoeld tot 7,2 graden. De bewolking kreeg onstabiele trekjes tijdens de voormiddag, waarbij we steeds meer forse Cumuluswolken zagen ontstaan uit de losse wolkenflarden die er eerst te zien waren. Maar tot buien is het op de meeste plaatsen niet gekomen en tegen de middag begonnen de stapelwolkjes weer over te gaan in een afgeplatte mooiweersvariant. Deze was echter erg talrijk waardoor de zon het zwaar te verduren kreeg en met een goed voelbare west- noordwestenwind en temperaturen die niet boven 14,8 graden stegen voelde het niet bepaald gezellig aan tenzij dan tijdens de korte zonnige episodes op een beschutte plaats. Op het einde van de namiddag werden de opklaringen breder waardoor de zon wat meer aan bod kon komen. De nevelig aandoende blauwe lucht erboven kleurde ook wat transparanter waardoor het er vanachter glas weer erg zuiders uitzag. Bij een helemaal wegvallende wind ging het echter zeer snel afkoelen en de Cirruswolkjes die vanuit het oosten binnendreven konden daar maar weinig aan veranderen. Net zomin ze trouwens iets aan de droogte konden veranderen, want ook vandaag ging als een neerslagvrije dag de boeken in met 0,0 mm.
Vrijdag, 13 april 2018
Ondanks het zwoele onweersgeweld dat gisteren plaatselijk toesloeg, was het vanochtend weer erg koud met minima van 6,4 graden. Daar stond echter een mooie open hemel met Cirruswolken tegenover en fraaie ochtenddauw die de lentebloesems als parels sierde. Daarna volgde een mooie lentedag al werd zeker niet het onderste uit de kan gehaald zant grote delen van de Benelux zuchtten en kreunden onder hardnekkige Altostratus bewolking. Het was meestal grijs met soms een zwak waterzonnetje dat tijdens de namiddag tijdelijk wat krachtiger werd. De zwakke wind kwam uit zuidelijke tot zuidoostelijke richtingen. Het kwik bleef op 15,3 graden steken al koelde het tijdens de avond langzamer af waardoor het toch nog mogelijk was om zonder poolreizigersuitrusting een terrasje mee te pikken. De dag liep droog ten einde met 0,0 mm.
Zaterdag, 13 april 2019
Het is inderdaad meegevallen met de vorst bij minima van -0,9 graden, maar toch waren dit negatieve temperaturen en zullen de fruitbomen dus wel degelijk een ferme tik hebben gekregen. Op verschillende plaatsen was de vorst bovendien een stuk scherper en in het oosten van Nederland kwam het zelfs tot strenge vorst aan de grond. Hoe dan ook had de zon het voor het zeggen en kon de boel dus vrij snel ontdooid worden. De gure noordooster bleef echter als een bezetene koude lucht over Malderen pompen waardoor de maxima op 9,6 graden bleven steken. Bovendien arriveerde er tijdens de namiddag een bel koude lucht op hoogte waardoor de stapelwolkjes die tijdens de middag ontstonden opeens uitgroeiden tot sneeuwbuitjes. Hierbij viel op dat het al erg kleine wolken waren die valstrepen produceerden en ook het verwaaide uiterlijk van de neerslagstrepen was opvallend maar typisch voor sneeuw. In Malderen bleef het echter beperkt tot vijf symbolische vlokken en we konden dus alweer raden wat het neerslagtotaal is maar voor het geval dat het daar toch mis loopt is het dus 0,0 mm. Op andere plaatsen sneeuwde het hard genoeg om een witte wereld te creeren en in Nederland kwam het plaatselijk zelfs tot hagel en een donderslag. Hoewel je nu gure blizzard toestanden zou verwachten, is de wind sterk afgezwakt waardoor de gevoelstemperatuur juist omhoog ging bij dalende waarden in thermometerhut. Na zonsondergang losten de buien op en hadden we er al snel spijt van om de windstilte toe te juichen want het kwik ging nu pas echt in vrije val waardoor het er meer en meer naar uitziet dat we het dit jaar met geïmporteerd fruit zullen moeten doen.
Maandag, 13 april 2020
Omstreeks 2H30 werd de omgeving door een donderslag opgeschrikt en er vielen regendruppels. Maar na enkele minuten werd het weer droog en toe de ochtend aanbrak was er niets meer te zien van dit onweer. Er hingen nu Srtratocumulusvelden en vanuit het noorden zagen we de bewolking toenemen met ook Altostratus en Altocumulus lenticularis die van west naar oost gericht was. Deze wolkenbanden lagen haaks op het koufront dat van noord naar zuid over ons trok, en het was opnieuw voldoende om de grond helemaal nat te maken toen er een bui uit volgde. Maar om een teken van leven uit de pluviometer te toveren was dit net niet genoeg en het dagtotaal zou zich dus later al laten raden met 0,0 mm. Het enige dat er vlot in kwam was de polaire lucht want het kwik bleef nu steken op 14,8 graden en in vergelijking met gisteren was dat een flinke aderlating. Maar zo kwaad waren die weergoden boven ons nog niet, want ze trakteerden ons op opklaringen die al snel vanuit het noorden weer binnen trokken. De bewolking ging over in Stratocumulus met steeds breder wordende blauwe stukken erin tot er tegen het einde van de namiddag nog maar amper bewolking overbleef. De resterende Stratocumulusdotten gingen over in Cumulus humilis en deze loste later ook op. De noordenwind ging liggen en het kwik dook snel naar beneden, doch vanuit het noorden zagen we in de schemering weer Stratocumulus opzetten en deze wist het kwik in haar vrije val te stuiten waardoor het vriespunt nog op een afstandje bleef met 5,5 graden tegen middernacht. Er viel geen neerslag meer uit de opzettende bewolking.
Dinsdag, 13 april 2021
Het is opnieuw erg koud geworden tijdens de nacht en in thermometerhut is het kwik op een desastreuze -2,5 graden uitgekomen. De dag begon helder en het duurde nu eventjes voordat de eerste stapelwolken en Stratocumulusvelden verschenen. Ze waren ook kleiner en groeiden niet meer uit tot buien. Al waren ze toch wel vrij talrijk tijdens de namiddag en het kwik werd dan ook enigszins afgeremd met maximaal 11,9 graden. Er stond een zwak noordwestelijk briesje en tijdens de namiddag begon de lucht een fletse kleur te krijgen door het binnenlopen van Cirrostratus bewolking. Tijdens de avond werd het echter weer zonniger en begonnen de stapelwolken ook op te lossen. Opnieuw een zorgelijke evolutie dus voor de fruittelers voor zover ze door de vorige nachtvorst nog niet zijn uitgeschakeld tenminste. De afkoeling liet niet lang op zich wachten en de wind viel ook weer volledig weg waardoor deze nog versnelde. In elk geval hoeven we ons minder zorgen te maken om gladheid morgenvroeg daar het neerslagtotaal op 0,0 mm is blijven steken.
Woensdag, 13 april 2022
Tijdens de vroege ochtend konden we nog even van een versluierd zonnetje genieten, maar de Altostratusbewolking werd gestaag dikker vanuit het westen. Door de bewolking en de zachte lucht waar we nog in zaten is het niet kouder dan 9,4 graden geworden. De rest van de voormiddag verliep in betrokken omstandigheden maar aan de voorzijde van het koufront kon de warme luchtmassa zich nog doen gelden waardoor het erg broeierig en klam ging aanvoelen. Er stond ook nauwelijks wind uit zuidelijke richtingen. Het zorgde voor een typisch zomergevoel en gaf voor een stukje aan dat we de koude jaarhelft stilaan achter ons kunnen laten. Dit wilde overigens niet zeggen dat het mooi weer wordt want tegen de middag bereikte de neerslag ons en begon het lichtjes te druppelen. De regen werd snel intenser en op sommige momenten viel het er flink uit. Het kwik kon ondanks alles nog 18,0 graden halen. Vanuit het westen verschenen er op het einde van de namiddag opklaringen maar het bleef opvallend lang naregenen uit het wegtrekkende koufront. Zelfs toen de bewolking boven ons uit Cirrostratus bestond en de zon reeds volop scheen druppelde het nog. Pas na een tijdje werd het droog en toen keerde het broeierige gevoel weer al ging de zon af en toe schuil achter een paar Cumulus achtige wolkenflarden die voorbijdreven. De Altostratusbewolking had na een tijdje de neiging weer dikker te worden en vooral in het zuidoosten zag het er behoorlijk donker en dreigend uit. Nu bleef het echter wel droog en het neerslagtotaal van 1,8 mm was dan ook reeds definitief. Na zonsondergang werd het erg klam en begon er zich wat nevel te vormen in de windstille atmosfeer.
Donderdag, 13 april 2023
Er hing een erg chaotische mix van Stratus fractus, Stratocumulusvelden, Cirrostratus en Altostratus waarbij het is afgekoeld tot 6,1 graden. Het was overwegend droog al zullen er hier en daar wel nog buitjes actief zijn geweest, getuige de aambeeldvormige formaties die vooral in het noorden nog net te zien waren vanuit Malderen. Toen de zon hoger klom begon er zich thermiek op te bouwen waardoor de meeste wolken door elkaar werden gewoeld en oplosten terwijl de hogere bewolking weg trok naar het noordoosten. Er ontsonden nu Cumuluswolkjes en dit werd de dominante wolkensoort voor een groot deel van de dag. We kregen klassieke zomerluchten te zien waarbij deze mooiweerswolkjes zich fraai aftekenden tegen de diepblauwe lucht. Daarbij haalden we maxima van 14,5 graden en de wind bleef aan de zwakke kant. Pas tegen het einde van de namiddag begon er zich in het zuiden en zuidwesten een muur van Cirrus densus af te tekenen waaronder grote stapelwolken en Cumulonimbus calvus te zien waren. Het fraaie weertype was dus toch niet zo stabiel als dat het zich eerst liet uitschijnen. De buienwolken bleven eerst nog een hele tijd ten zuiden en zuidwesten van Malderen waardoor we hier vooral hun schoonheid konden bewonderen. Omstreeks 19H30 veranderde dat echter en wisten de buien ook verder naar het noordwesten op te rukken. Zo kwam het ook hier tot een aantal buitjes waarbij het gedurende een paar minuten flink ging plenzen met ook wat hagel erbij. Het grootste deel van deze buiencluster was echter al afgestorven en de resterende bewolking zorgde voor een erg mooi uitzicht toen de zon er met haar warme avondkleuren onderdoor scheen. Daarna klaarde het weer grotendeels op waardoor het versneld ging afkoelen. Het neerslagtotaal is door deze buien toch nog op een niet te onderschatten 5,2 mm uitgekomen.
Zaterdag, 13 april 2024
We zijn vandaag dieper in de tropische luchtmassa terecht gekomen, en vanochtend was het dan ook al bijna zwoel met minima van 12,0 graden. De zon scheen volop, al zorgde de sluierbewolking (vooral Cirrus en Cirrostratus) ervoor dat ze niet altijd al haar krachten kon benutten. Overdag ontstonden er ook enkele stapelwolkjes die gelukkig van het mooiweertype waren (Cumulus mediocris). Hierbij viel op dat ze erg hoog leken te hangen wat bij een typische zomerse setting hoort. De wind was op sommige momenten wel wat vlagerig (nog steeds uit zuid- zuidwestelijke richtingen) al was het iets rustiger dan bij de warmtegolf die we vorige week over ons kregen. Niettemin was het wel uitkijken voor gevaarlijke toestanden bij het barbecueën want de omgeving is al aardig kunnen gaan opdrogen en er was nog veel verdorde/droge vegetatie aanwezig van afgelopen winter. Tijdens de namiddag haalden we maxima van 24,2 graden en ook de avond verliep in aangenaam zachte omstandigheden waardoor de terrasjes weer vol konden lopen. De sluierbewolking begon nu wel wat toe te nemen vanuit het westen en noordwesten en er verschenen soms ook wat Altocumulusbankjes als voorbode van de weersomslag die ons vanaf morgen naar een veel koelere episode zal leiden die volgens de weermodellen ook nog eens erg lang zou kunnen gaan duren. Maar voorlopig zaten we dus nog aan de zomerse kant van het koufront en konden we met 0,0 mm ook weer een droge dag bij schrijven.
Zondag, 13 april 2025
Kort na middernacht bleef het nog erg warm met een zeventiental graden, maar omstreeks 1H leek er dan toch een koufront of convergentielijn te passeren waardoor de temperatuur op een half uurtje tijd bijna vier graden kelderde. Op de neerslag was het echter nog een paar uur wachten, pas om 3H 's nachts begon het (meetbaar) te druppelen en dit bij een constant blijvende temperatuur. De meeste neerslag viel tussen 4H en 5H in de ochtend al hield het niet veel over, meer dan 1 mm viel er niet. Tegen de ochtend was het zwaarbewolkt met Stratocumulusvelden waartussen mooie stapelwolken uitgroeiden. Vooral in het zachte schemeringslicht zorgde dit voor een fraai uitzicht. Hoewel het nu een stuk warmer was dan alle ochtenden die we de voorbije weken gekend hebben, kon je meteen voelen dat de warmte uit de lucht was gespoeld en we weer in een polaire luchtsoort zijn terecht gekomen. De temperatuur bleef aan het begin van de voormiddag dan ook nog steeds constant tegen de dagelijkse gang in. De nadruk kwam nu meer en meer op Stratusbewolking te liggen waardoor het er erg somber ging uitzien. De wind is bij dit alles naar het zuidwesten geruimd en was overwegend zwak. Eens de zon wat hoger stond begon de Stratus over te gaan in een rafelige mengvorm met Cumulus die afwisselend in grotere en kleinere hoeveelheden te zien was. Wat dus betekende dat de zon af en toe kansen kreeg om er weer bij te komen. Vooral na de middag (pakweg 14H) was dit het geval en kregen we erg vriendelijk lenteweer ondanks de temperatuur die op een ruime vijftien graden bleef steken waar we kort na middernacht nog de maxima van 17,0 graden hadden. Met die opklaringen kwam er ook weer stabielere lucht binnen waardoor de kans op extra buitjes verkeken was. Wat er afgelopen nacht viel zou ook het dagtotaal worden al kwam het wat oostelijker van ons nog tot pittige buien en zijn er zelfs een aantal onweerscellen gepasseerd. De avond verliep licht bewolkt, rustig maar kil in deze nieuwe luchtsoort. Vooral tot omstreeks 22H koelde het snel af waarna de temperatuur plots stabiel bleef op 10,5 graden wat ook de minima voor vandaag werden.