Zaterdag, 16 april 2005
Dat het vandaag typisch Allerheiligenweer was, zal wel niemand kunnen ontkennen, want het bleef de ganse dag door somber en betrokken. De eerste uurtjes van de dag leek het of het een grijze, droge en rustige dag ging worden, doch kort voor de middag begon het lichtjes te druppelen en dat was het begin van een periode van aanhoudende regen die op sommige momenten best wel pittig was. De temperaturen schommelden hierbij tussen een ondermaatse 5,2 tot 8,1 graden terwijl de wind naar het noordwesten draaide en van hieruit maximaal 26 km/h haalde. Nadat de pluviometer 6,6 mm bereikte als neerslagtotaal, is het uiteindelijk gestopt met regenen en lijkt de bewolking dunner te worden, doch blauwe tinten of iets dat op een zon lijkt viel er tot nu toe niet te ontwaren. Wel lijkt het erop dat de regenzone verder zal evacueren in oostelijke richting waarna we morgen met wat geluk van een iets vriendelijker en vooral droger weertype zullen kunnen genieten.
Zondag, 16 april 2006
Doorheen een mengelmoes van nevel en laaghangende wolken kwam geleidelijk een aarzelend zonnetje tevoorschijn nadat nachtelijke regenzones het neerslagtotaal op 2,4 mm gevestigd hadden. De atmosfeer toonde echter nog tekenen van onstabiliteit want rond de middag ontwikkelden zich flink uit de kluiten gewassen Cumulus congesti, en dit zorgde nu en dan voor wat gedruppel op Malderse bodem, al bleef de pluviometerstand ongewijzigd. Ten zuiden van Malderen zijn echter vrij indrukwekkende neerslaghoeveelheden gevallen door toedoen van een stationaire buienlijn die er de ene stortbui na de andere naar beneden deed denderen, terwijl er op sommige locaties zelfs onweersverschijnselen werden vastgesteld. Door de vochtige lucht en de broeierige atmosfeer ontstond er een zomers gevoel, en dat vertaalde zich ook in de temperaturen die vlot konden stijgen van 9,3 naar 16,7 graden. Niettemin moesten we dit gevoel al snel ruilen voor een herfstgevoel toen er vanuit het noordwesten Stratusbewolking kwam opzetten die tot ver na zonsondergang het weersbeeld bepaalde. In combinatie met een zuidwestelijke bries die verder aanwakkerde tot 32 km/h was dit niet meteen gezellig te noemen.
Maandag, 16 april 2007
Net als gisteren werd de dag weer aangevat onder azuurblauwe luchten en konden we starten bij erg hoge minima van 9,1 graden. Toch waren er kapers op de kust want hernieuwde hogedrukopbouw net ten westen van ons zorgde ervoor dat in de loop van de dag de wind resoluut het noorden ging opzoeken en er een forse afkoeling volgde. Deze gebeurtenis werd geruime tijd daarvoor reeds ingeleid door het zeer melkachtig kleuren van de lucht door een soort van nevel die voor de zon weliswaar weinig hinder opleverde, maar wel de blauwe kleur van de lucht bijna volledig deed verdwijnen. Het noordwesten van de Benelux werd reeds voor de middag met de "koelbloedige" ommezwaai van het weer geconfronteerd maar Malderen kon nog genieten van de subtropische warmte (met maxima van 28,6 graden) tot omstreeks 17H toen ook hier de wind flink opstak en het kwik aan een acrobatische duik begon. De enige neerslag die hier viel was afkomstig van duizenden witte blaadjes van de Japanse kerselaars die er door het plots aanzwellen van de west- noordwestelijke wind tot 29,0 km/h met massa's tegelijk werden afgerukt. Een erg sfeervolle gebeurtenis, die door de eigenaars van vijvers en openluchtzwembaden echter minder werd geapprecieerd. De wind nam vrij snel weer af in kracht maar de temperatuursdaling ging onverminderd verder waardoor het tijdens de avond ronduit kil aanvoelde. Vanuit het westen verschenen kort voor zonsondergang wat sluierwolkjes, maar voor dit etmaal bleef het daarbij en konden we de dag rustig afsluiten.
Woensdag, 16 april 2008
Het leek vanochtend wel putje winter toen de omgeving er flink berijpt bijlag en het kwik was weggedoken naar een zeer koude -1,6 graden. Bij het doorbreken van het eerste ochtendlicht deed dit alles erg surrealistisch aan doordat de vogels er ondertussen weer flink op los kwetterden. Even later sprong dan de zon tevoorschijn die meteen komaf maakte met het winterse landschap, maar echt warm werd het niet doordat een oost- zuidoostelijke stroming met windsnelheden tot 20,9 km/h het kwik goed in toom hield. Niettemin bevonden we ons wat het weer in de Benelux betreft op de 'place to be' voor de zonneliefhebbers want vanuit de Noordzee werden uitgestrekte wolkenvelden aangevoerd die in de rest van het gebied voor een zwaarbewolkt tot betrokken weersbeeld zorgden waarin zelfs een aantal lichte buitjes opdoken. Te Malderen bleef het beperkt tot helder weer tijdens de voormiddag en de vorming van minuscule Cumulus humiliswolkjes naar de middag toe. Tijdens de namiddag nam de bewolking ook hier merkbaar toe maar veel verder dan Cumulus mediocris die de zon amper kon wegstoppen, kwam het niet. Onder invloed van het zonnige weer liep het kwik geleidelijk op tot 13,4 graden in de namiddag. Tijdens de avond nam de bewolking weer af door het wegvallen van de thermiek en konden we genieten van de schemeringskleuren in een heldere hemel tegen zonsondergang. Het is hierbij echter niet verwonderlijk dat de afkoeling zich weer razendsnel inzette zodat we opnieuw met een erg koude vorstnacht zullen opgezadeld worden. Deze fraaie en zonnige maar frisse lentedag wordt uiteindelijk met een neerslagtotaal van 0,0 mm afgesloten.
Donderdag, 16 april 2009
Afgelopen nacht is het koufront in hoogst eigen persoon bij ons gearriveerd. Dit zorgde voor een betrokken hemel die uit Altostratus, Stratocumulus castellanus en Altocumulus bestond. De minima bleven hierdoor hoog met 10,6 graden. Op sommige plaatsen werd er onweer waargenomen, maar in Malderen bleef het beperkt tot een paar regendruppels. Het zwaarbewolkte of betrokken weertype bleef de hele dag aanslepen zodat we de zon slechts af en toe in waterige versie konden zien doorbreken. Hoger dan 17,7 graden is het kwik dan ook niet meer geraakt. De stroming zat immers geblokkeerd waardoor alle fronten, convergentielijnen en bijhorende bewolking min of meer ter plaatse bleven trappelen. Via de zuidoostelijke stroming werden er echter buitjes aangevoerd die in de lengte van de wolkenbanden voorbijtrokken. Dit zorgde tijdens de avond alsnog voor wat lichte regen, terwijl er vooral in Nederland onweersbuien ontstonden. Deze konden er gemakkelijker uitgroeien dankzij de zon die er uitbundiger scheen, warmere lucht en de aanwezigheid van twee convergentielijnen over het midden van het land. Niettemin zijn er een paar onweersbuien in geslaagd om zich ook in de minder gunstige omstandigheden op het eigenlijke koufront te ontplooien. Deze zullen op sommige plaatsen langs de Belgisch- Franse grens niet onopgemerkt zijn voorbijgegaan. Malderen bevond zich dus nog maar eens in het 'niemandsland' zodat het ondanks de dreigende en chaotische wolkenluchten een vrij saaie dag is geworden. De geleidelijk intenser wordende regen zorgde uiteindelijk nog voor een dagtotaal van 3,2 mm. De wind heeft bij dit alles het west- zuidwesten opgezocht en haalde snelheden tot 22,5 km/h.
Vrijdag, 16 april 2010
Afgelopen nacht is er in het zog van het zwakke koufront laaghangende bewolking binnengedreven. Het ging om Stratocumulus, welke het volledige luchtruim bedekte maar nog een weinig blauw overliet tussen de afzonderlijke compartimenten. Ze hield de temperatuur op peil, maar zweten en puffen zat er nog niet in bij minima van 3,9 graden. Naar de middag toe kwamen de wolkencompartimenten steeds dichter tegen elkaar te liggen waardoor het grijs en kil werd in volledige afwezigheid van de zon. Dit was vooral boven België het geval want in de ons omringende landen bleef het volgens de satellietbeelden beperkt tot afzonderlijke wolkenvelden met plaatselijk zelfs volledig heldere weersomstandigheden. Aangezien de wind nog steeds een noordelijke component had (snelheden tot 25,7 km/h uit het noord- noordoosten), bereikten de Nederlandse opklaringen ons in de tweede helft van de namiddag. Deze hadden echter gezelschap bij zich, meerbepaald een nieuwe aswolk van de Eyjafjallajökull vulkaan die deze keer ook met het blote oog zichtbaar was. Ze deed het blauwe luchtruim wit verkleuren en deed een beetje denken aan Cirrostratusbewolking. Het ontbreken van optische verschijnselen gaf echter aan dat het wel degelijk om as ging en niet om ijskristallen zoals in echte Cirrostratus. Op de analysekaarten toonde de wolk zich als een langgerekte band die van west naar oost liep, zij het dat de Vlaamse media de Stratocumuluswolken ten onrechte als aswolk aanzagen. Hoe dan ook, de wolk schoof snel op naar het zuiden en de lucht kleurde hierbij geleidelijk weer blauw vanuit het noorden. Deze keer was er geen zwavelgeur merkbaar, maar het vliegverkeer lag nog steeds stil waardoor we terug tegen een unieke van condensatiesporen gevrijwaarde hemel aankeken. De Stratocumuluswolken verdwenen na zonsondergang volledig en we gingen een rustige maar frisse avond in waarin we het neerslagtotaal van 0,0 mm konden aflezen. Ondanks de vurige herkomst van de aswolk werd het niet erg warm en bleven de maxima beperkt tot 13,7 graden.
Zaterdag, 16 april 2011
De bewolking is afgelopen nacht grotendeels opgelost, maar het was nog steeds nevelig met fletse, lichtblauwe luchten. Hierin werden na verloop van tijd weer wat stapelwolkjes gevormd die zich op beperkte schaal uitspreidden tot Stratocumulus. Er stak een noordelijk briesje tot 19,3 km/h op en het werd aangenaam zacht bij temperaturen die van 3,9 naar 12,1 graden stegen. Tegen de avond losten de wolken grotendeels op en het koelde minder snel af dan gisteren waardoor het een tijdje duurtde voordat de kilte onaangenaam werd. Naar goede oude gewoonte sloten we nog maar eens af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Maandag, 16 april 2012
Zoals verwacht begonnen we de dag inderdaad met grondvorst, flonkerende ijskristallen en minima van -0,1 graden. Alle wolken waren bijna verdwenen met uitzondering van wat Stratocumulus, een condensatiestreep en 1 Cumuluswolk. Na een paar uur konden we beginnen met het toevoegen van nullen achter dat aantal want er werden langs alle kanten Cumuluswolken gevormd in de vochtige zeelucht die kennelijk nog erg onstabiel was. Ze groeiden eerder in aantal dan in volume, maar na verloop van tijd wisten er toch een aantal het buienstadium te bereiken. In Brussel leverde dat een aantal kortdurende regenvlagen op terwijl de neerslag in Malderen niet meetbaar was. De buienwolken werden steeds meer afgeplat en de opklaringen ertussen werden op het einde van de namiddag opnieuw breder. Dit zorgde voor een fraai en zonnig weertype al voelde de wind onaangenaam koud aan bij de onderkoelde maxima van 12,4 graden. Gelukkig waren de snelheden niet overdreven met 40,2 km/h uit het noorden als enige uitschieter. De wolken losten 's avonds verder op en met uitzondering van wat Stratocumulus in het westen werd het helder. Hierbij vielen de diepblauwe luchten op die kenmerkend zijn voor de polaire luchtmassa die overigens snel afkoelt. Het zal komende nacht wellicht tot grootschalige nachtvorst komen aangezien het kwik tegen middernacht nog maar een paar graden van het vriespunt was verwijderd.
Dinsdag, 16 april 2013
De dag begon veelbelovend met brede opklaringen en een paar Stratocumulusbankjes die we konden aanschouwen terwijl het kwik was weggezakt naar 9,6 graden. Fraai lenteweer werd het echter niet want vanuit het westen kwam steeds meer Stratocumulus opzetten en binnen de kortste keren was het weer volledig betrokken. Het bleef aanvankelijk droog en na de middag ging het opnieuw opklaren met meer verspreide Altocumulus en Stratocumulusbewolking. Er stak een west- zuidwestelijk briesje op dat snelheden tot 33,8 km/h haalde. Op grotere hoogte dreef ondertussen echter Altostratus en Cirrostratus bewolking binnen, en dat was een overduidelijk teken dat er nog het een en ander boven ons hoofd hing. Tijdens de late namiddag zagen we inderdaad hoe donkere wolkenmassa's zich samenpakten in het zuidwesten en de zon het opnieuw liet afweten. De maxima van 17,8 graden werden ongeveer op dat tijdstip bereikt en vervolgens ging het lichtjes regenen. Er volgde een betrokken avond waarin het terug droger werd, maar later op de avond volgden er alsnog een paar buien die het dagtotaal verder konden aanvullen tot 3,0 mm.
Woensdag, 16 april 2014
De nachtvorst is er vanochtend inderdaad gekomen, al ging het vooral om grondvorst daar het in thermometerhut niet kouder werd dan 0,6 graden. Toch zag het er een stuk winterser uit dan op een doorsnee winterdag die we het afgelopen seizoen gekend hadden met gedeeltelijk berijpte grasperken en een aantal gevoelige planten die de zwoele warmte van een midzomeravond nooit meer zullen meemaken. Tijdens de voormiddag warmde het weer snel op maar ondertussen verschenen er meer Cirruswolkjes in de diepblauwe hemel. Daar bleef het gelukkig bij zodat we alle kansen kregen om terug op temperatuur te komen. De ijzige nacht was snel vergeten en dankzij de uitbundige zon in een diepblauwe hemel warmde het ondanks de van origine polaire luchtmassa's op tot aangename maxima van 16,7 graden. Tegen de avond verschenen er wat meer Cirrus wolken in het noorden en noordwesten maar ook dat had geen verdere gevolgen. De wind draaide ondertussen naar het oost - zuidoosten en was eerder aan de zwakke kant om tijdens de avond weer weg te vallen. Toen zette zich weer een flinke afkoeling in onder een grotendeels open hemel, maar doordat we enerzijds meer zon en hogere temperaturen kenden en de lucht anderzijds van minder koude oorsprong was lijkt het erop dat de temperaturen komende nacht hoger zullen blijven. Niettemin is de kans groot dat het aan de grond opnieuw tot negatieve temperaturen zal komen, zeker buiten bebouwde gebieden, op lager gelegen plaatsen en op zandgronden. Ook vandaag was het mogelijk om gewoon op intuïtie voort te gaan en daaruit het neerslagtotaal van 0,0 mm af te leiden (bleek achteraf inderdaad zo te zijn).
Donderdag, 16 april 2015
Het was vanochtend nog steeds bijna helder, maar de atmosfeer maakte een nevelige indruk en wie goed keek kon in het noordwesten een band van sluierbewolking ontwaren die wellicht reeds bij het naderende koufront hoorde. De bewolking zat nog op grote afstand en zo maakte deze dag alvast een veelbelovende, zomerse start waarbij het snel opwarmde onder een uitbundige lentezon. In de loop van de voormiddag dreven er af en toe Altocumulus castellanus en floccus veldjes over. Hierbij zagen we de zichtbaarheid van de atmosfeer in horizontale richting wat toenemen terwijl de zon er af en toe achter wegdook. Het koufront zelf bleef echter boven het midden van Nederland steken en was volgens de satellietbeelden erg smal zodat het zowel in het noorden als in het zuiden van de Benelux vrij zonnig bleef. Ten noorden van het front bleef het kwik beneden 15 graden en in Malderen kon het nog opwarmen tot 22,1 graden. Op het einde van de namiddag sloeg het koufront er in om zich ook een weg naar Malderen te forceren waardoor de Castellanus en floccus bewolking er flink toenam en de zon het grotendeels liet afweten. Er stak een koele noordelijke tot noordoostelijke bries op, al was de snelste afkoeling wat later op de avond (19H) voelbaar toen een buienlijn van noord naar zuid over Malderen trok. De meeste regen verdampte voor hij de grond bereikte, maar het leverde wel fraaie virga strepen op die snel van noordwest naar zuidoost bewogen en daarbij af en toe wat kortstondige rotatie vertoonden. Het waren de ideale wolkenluchten voor natuurfotografie of gevloek om lege batterijen. Kort na zonsondergang trok een tweede buienlijn over het weerstation, maar net als de eerste had deze weinig om het lijf met slechts een twintigtal regendruppels in de nabijheid van het weerstation. Het enige wat veel om het lijf had waren de mensen die toekeken, want het koelde snel af en zeker in het noorden van Nederland kon er al terecht gevreesd worden voor grondvorst de komende nacht. De uiteindelijke minima werden pas tegen middernacht bereikt met 7,0 graden en het neerslagtotaal is ondanks de twee buienlijnen beperkt gebleven tot een niet meetbare 0,0 mm.
Zaterdag, 16 april 2016
Er hing veel Cumulus fractus en Stratocumulus bewolking terwijl het is afgekoeld tot 8,3 graden. Tussen deze wolken gingen zich buien ontwikkelen al stelden deze niet zoveel voor. De zon kregen we niet veel te zien en het was erg kil en guur met een koude noordwestenwind en gebieden van aaneengesloten bewolking die over ons dreven. Hiertussen zat ook Cirrostratus en Altostratus waardoor de zon, als ze al tevoorschijn kwam, enkel in matglasversie te bewonderen viel. Kort na de middag kwam het tot een aantal perioden van lichte regen (in Gent in ieder geval) waarna de atmosfeer terug wat stabieler werd. De bewolking bleven we echter houden, deze bestond nu voor grote delen uit Stratocumulus terwijl het erg kil bleef met maxima van slechts 14,2 graden. Er volgde een rustige avond waarin het geleidelijk weer opklaarde. Het neerslagtotaal bleef beperkt tot <0,5 mm.
Zondag, 16 april 2017
Ondanks de hoge verwachtingen van de dorstige plantjes en de tuinierders die zich met hun gieters en emmers bijna een RSI- arm gesleept hebben, heeft de regenzone/buienlijn afgelopen nacht niets opgeleverd in Malderen. Tot overmaat van ramp kwamen we in een west- noordwestelijke stroming terecht waardoor de Noordzeebuien die ons van het waardevolle vocht zouden voorzien netjes werden geabsorbeerd door de Britse Eilanden. Het enige dat tot bij ons raakte , waren Cumuluswolken en een koele bries terwijl er in het zuiden veel dreigende Altostratus bewolking te zien was Deze was afkomstig van het koufront dat net ten zuiden van ons bleef slepen waardoor we daarvan ook niet veel meer hoefden te verwachten. Ondertussen kreeg men in Nederland wel met talloze buien te maken die soms ook een winterse lading aan boord hadden terwijl het plaatselijk zelfs tot een donderslag kwam. In de loop van de dag trok het koufront verder weg naar het zuiden waardoor de bewolking overging in dunnere Cirrostratus en de zon meer kansen kreeg. Voor zover deze kansen iets voorstelden want de stapelwolken die zich vormden, spreidden zich maar al te graag uit tot uitgestrekte schermen van Stratocumulus die de zon nog steeds grotendeels buiten beeld wisten te houden. De stroming kantelde ondertussen meer naar het noordwesten waardoor de Nederlandse buien dichterbij kwamen, maar vandaag konden ze ons nog niet bereiken waardoor het ondanks de erg koele bries tegen de avond een vriendelijk en zonnig weertype werd met mooiweerswolkjes toen de thermiek afzwakte en er minder uitspreiding tot Stratocumulus plaatsvond. Natuurlijk was het tegen die tijd reeds te laat om het kwik op te krikken waardoor we ons met maxima van 13,1 graden tevreden moesten stellen. De minima waren vrij zacht met 6,5 graden. En de brede opklaringen deden het natuurlijk erg snel afkoelen al zorgde de niet volledig weggevallen wind voor voldoende luchtmenging om een nog snellere afkoeling te voorkomen. Na zonsondergang dreef er bovendien meer bewolking binnen die voor isolatie zorgde en omstreeks 23H bereikten die Nederlandse buien ons dan toch nog zodat het ook in Malderen begon te regenen. Daar deze neerslag tot na middernacht aanhield, is het dagtotaal voor vandaag niet duidelijk.
Maandag, 16 april 2018
Net als gisteren maakten brede opklaringen weer hun opwachting. Het koelde af tot 7,9 graden en weer was de lucht vochtig waardoor er terug stapelwolken werden gevormd. Ze groeiden tot dreigende afmetingen maar net voordat het kritiek werd voor de paraplulozen, spreidde de bewolking zich uit tot Stratocumulus en stabiliseerde de boel zich. Deze keer geen aandikkende Altostratus zoals gisteren maar aan de Stratocumulusvelden hadden we al een hele dikke kluif waar het kwik haar tanden op stuk beet zodat het niet verder dan 16,5 graden kwam. Voor een stuk lag het ook aan de naar het noordwesten geruimde wind. Tegen het einde van de namiddag zakten de stapelwolken weer in elkaar en zagen we terug sluierwolken binnendrijven uit een volgende storing die naderbij kwam. Het was echter al zonsondergang toen we de eerste Cirruswolken zagen in een opvallend nevelig aandoende atmosfeer en de zon bleef schijnen tot ze onder was behalve voor degenen die zich net achter de paar sfeervolle Cumulus dotjes bevonden die waren overgebleven. We konden de dag nog eens droog afsluiten met 0,0 mm terwijl het snel afkoelde onder de open hemel bij een wegvallende wind.
Dinsdag, 16 april 2019
De fletse lucht is terug helderder en transparanter geworden waardoor de dag zeer zonnig van start ging. Het heeft deze keer niet gevroren bij minima van 5,4 graden en het warmde aan een razend tempo op. De wind draaide hierbij naar oostelijke tot zuidoostelijke richtingen. We haalden verrassend hoge maxima van 20,4 graden al heeft de wind een paar tandjes bijgestoken en voelde het door de lage luchtvochtigheid best wel frisjes aan. Na de middag kwam er Cirrostratus opzetten uit het zuidwesten, en wat verderop hing Cumulusbewolking die zich opvallend alleen maar onder die band van sluierwolken ophield. Al deze bewolking kwam onze richting uit en de kleuren werden terug flets en nevelachtig waardoor het weer een sombere bedoening werd bij uitspreidende stapelwolken en Altostratusbewolking die er ondertussen ook was bijgekomen. Tijdens de late namiddag begon de laaghangende bewolking weer op te lossen en bleef enkel Cirrostratus en Altostratus over waardoor een zwak matglaszonnetje te zien was. Er volgde een zachte avond en het bleef droog waardoor we toch weer met 0,0 mm afsloten.
Donderdag, 16 april 2020
Met minima van 3,8 graden bleef het vriespunt op veilige afstand en overdag was het weer een en al zonneschijn wat de klok sloeg. Het hogedrukgebied dat eerst voor een kille noordelijke stroming en de nachtvorsten zorgde, maakte een achterwaartse salto om zich als eurohoog te kunnen profileren, en zo zagen we de wind dus steeds meer naar het oosten ruimen waar we morgen naar een zuidoostelijke tot zuidelijke stroming zullen evolueren. De noordoostelijke variant waarmee we vandaag te maken hadden, zorgde voor zomers weer met maxima van 24,5 graden in de zuidelijke helft van de Benelux, naar noordelijker werd er koude lucht van de Baltische zee meegenomen en daar was het al snel meer dan 15 graden kouder dan in Malderen. En de lucht was er ook iets vochtiger want het zuiden kreeg weer met gortdroge lucht te maken. Gelukkig konden we met zonnepanelen onafgebroken elektriciteit halen uit de uitbundige zon, want om met pullovers stroom op te wekken was het nu echt wel te warm. Hier en daar kwam het nochtans tot gedruppel, maar dit bleek zweet te zijn van de moedige plantenkwekers die zich ondertussen al een bultrug hadden gesleept met emmers en gieters. Als we deze neerslag niet meetelden kwamen we dus weer uit op een ontnuchterende 0,0 mm.
Vrijdag, 16 april 2021
Het was weer erg fris tijdens de ochtend met -1,9 graden en er heeft zich terug wat ijs gevormd in emmers en waterschalen die buiten stonden. Maar toch was er een stuk minder rijp te zien dan de voorbije dagen wat mogelijk door de aanvoer van een iets drogere luchtsoort te verklaren viel. Het was aanvankelijk helder maar op de satellietbeelden was te zien hoe de oostelijke helft van de Benelux werd geplaagd door Stratocumulus en Stratus. Deze wolkenband leek parallel met de noordoostelijke wind te bewegen waardoor de grens min of meer ter plaatse bleef hangen doch daarbij wat heen en weer golfde. Hierdoor duurde het niet lang of de eerste wolkenvelden verschenen ook op onze netvliezen en toen er plotseling overal stapelwolken ontstonden was de hoop op een zonovergoten lentedag ook elders verzwonden. Hoe dan ook kleurde de lucht weer dieper blauw en tijdens de voormiddag konden we nog van uitgebreide zonnige perioden genieten. Na de middag ontstonden er dan overal stapelwolken en deze gingen zich uitspreiden tot pannenkoeken van Stratocumulus. Deze brachten het kwik bij 13,7 graden tot staan al zat er door de koude noordelijke luchtstroming niet veel meer in moest het toch zonnig zijn gebleven. Tijdens de avond begon de bewolking dan toch weer op te lossen en werden de opklaringen geleidelijk breder tot er uiteindelijk bijna geen bewolking meer overbleef. Hoe dreigend het er overdag soms uitzag, neerslag is weer de grote afwezige gebleven met 0,0 mm. We sloten af met een koude, rustige en heldere nacht die ons waarschijnlijk weer een flinke pot nachtvorst zal opleveren.
Zaterdag, 16 april 2022
Na een opnieuw koele nacht met 5,3 graden lag de omgeving er flink bedauwd bij al was het iets minder dan gisteren nu de mist en nevelbanken zijn uitgebleven. Met een oostelijk briesje is er immers drogere landlucht gaan binnenstromen en hierdoor kon de zon nu vrijwel ononderbroken schijnen. Er zat nog een kleine hoeveelheid vocht in de lucht en hierin ontstonden later in de voormiddag wat rafelige wolkenflarden. Dit waren kennelijk restanten van een uitgestrekt Stratusveld dat aan een onstuitbare opmars richting Malderen bezig was maar nog op het allerlaatste nippertje uit elkaar viel om ons van een grijze en kille nachtmerrie te redden. De wolkenflardjes gingen na de middag over in Cumuluswolkjes en deze losten naar de avond toe op en we haalden nog maxima van 20,4 graden. De zon is er uiteindelijk maar nauwelijks achter schuil gegaan al bleef het wel frisjes aanvoelen in de
0,0 mm
Zondag, 16 april 2023
Het zonnige weer van gisteren moest vandaag terugbetaald worden, en het was aan een stevige rentevoet want het was vandaag huilen met de pet op toen somber, kil en nat weer ons deel werd. Het enige letterlijk positieve is dat de bewolking het kwik boven nul hield met 6,2 graden waar het er gisteren even naar uitzag dat de heldere lucht en afzwakkende wind tijdens de avond een vorstige nacht zou gaan inluiden. Maar overdag warmde het maar nauwelijks op en vooral tijdens de voormiddag kregen we af en toe regen terwijl we tegen een wolkendek aankeken dat dik genoeg was om ons qua lichtinval te laten geloven dat het midwinter was. Het ging om Stratus met daarboven dikke lagen Altostratus uit een storing die vanuit het oosten onze kant werd op getrokken. In het westen was de hemel lichter en daar zaten natuurlijk de opklaringen die gisteren nog boven ons hingen. Deze lichte zone leek echter geleidelijk weg te worden geduwd waardoor het in alle richtingen somber en grijs oogde. Met maxima van 10,5 graden moesten we uiteindelijk zelfs een aantal zachtere winterdagen aan ons laten voorgaan en dan hebben we het niet alleen over de absurd zachte exemplaren die we rond nieuwjaarsdag hadden. Gelukkig is de schrale noordoostenwind er grotendeels uit gegaan, deze werd nu vervangen door een milder briesje dat vooral uit noordelijke tot noord- noordoostelijke richtingen kwam. Tegen het einde van de dag begon de lichte band terug in het westen te verschijnen met een neiging tot verder opklaren maar uiteindelijk leverde het niet veel meer op in Malderen qua zonneschijn. De rest van de avond verliep zwaarbewolkt maar droog waardoor het neerslagtotaal is blijven steken op 0,2 mm.
Dinsdag, 16 april 2024
Tegen de ochtend kregen we opnieuw met buien te maken, maar deze zaten zodanig op elkaar geclusterd dat het eerder in een stratiform regengebied is veranderd met alles dat daarbij hoorde (duisternis, saaiheid en langdurige regenval). De neerslag had overigens nog een beetje een buiig karakter want op sommige momenten plensde het flink terwijl het op andere momenten alleen maar een beetje druppelde. Ook de wolken wisselden regelmatig tussen erg donkere luchten en meer transparante, lichtgrijze kleuren. Deze wolken hielden de minima wat op peil met 5,2 graden. Tijdens de namiddag kregen we toch weer iets meer met de klassieke buienluchten te maken die werden afgewisseld door opklaringen en kwam de schoonheid van de buienwolken zelf ook meer tot haar recht. Daar waren na een tijdje weer fraaie aambeelden en statige Cumulus congestus wolken tussen te zien. Wel stond er veel wind uit noordwestelijke richtingen en met maxima van slechts 10,7 graden voelde dat guur aan. Tijdens de late namiddag kregen we met een indraaiende buienlijn te maken en ging het terug langduriger regenen waarbij het water er soms met bakken uitviel. Ook tijdens de avond bleef de buienmolen rondjes draaien al begon de activiteit er geleidelijk weer uit te gaan en kregen we later weer wat opklaringen te zien. Het neerslagtotaal was toen al aangevuld tot 11,2 mm.
Woensdag, 16 april 2025
Tijdens de nacht is het weer helemaal overtrokken geraakt met Altostratusbewolking terwijl de temperaturen erdoor op peil werden gehouden met 8,7 graden als minimum. Er hingen ook wat wolkenflarden en veldjes Stratocumulus onder die onstabiele trekjes vertoonden (Castellanusachtige structuren). En dat is ook geen wonder want deze wolkenband zat op de scheiding met veel warmere lucht verder naar het oosten en er ontstonden dus buien op. Malderen lag echter te westelijk om daar van mee te profiteren en de droge natuur moest het stellen met wat verdwaalde druppels die tussendoor vielen. Tegen de middag was het ook met die druppeltjes gedaan en werd het helemaal droog terwijl de zon erdoor kwam. Eerst in waterige versie maar later ook feller doordat de bewolking in Cirrostratus overging. De thermiek was voldoende om mooiweerswolkjes te laten ontstaan maar in de koelere luchtsoort met een zwak noordelijk briesje haalden we overdag zelfs de maxima niet meer die afgelopen nacht al een feit waren met 13,7 graden. De situatie bleef de hele tijd onveranderd en we zagen dan ook de lichtere stukken in de wolkenlaag ten westen van ons en de donkerdere stukken in het oosten, in de richting van de regenzone die plaatselijk toch nog een flinke slok hemelwater heeft opgeleverd. We zagen ook valstrepen onder deze laag hangen, regen die verdampte lang voor ze de Malderse pluviometer kon bereiken die tot de laatste seconde van dit etmaal 0,0 mm zou blijven aanwijzen. De valstrepen (virga) waren aanvankelijk vrij moeilijk te zien, maar tegen zonsondergang lichtte alles in knaloranje en later vuurrode kleuren op waarbij deze strepen voor een extra spectaculair effect zorgden. Even snel als dat de kleurenshow kwam, ging ze ook waardoor we weer naar de kille, grijze situatie van overdag terugkeerden en waarbij de duisternis het langzaam overnam. Het bleef rustig en droog terwijl het door de bewolking vertraagd afkoelde.