Maandag, 18 april 2005
De eerste uurtjes van de ochtend verliepen weliswaar nog in somber grijze en mistige omstandigheden, doch nadien kwam de weermolen eindelijk op gang en ging de lage bewolking breken door de invloed van een actieve regenzone die dichterbij kwam. Nadat we tijdelijk wat opklaringen te zien kregen ging dan vanuit het zuidwesten de bewolking gevoelig toenemen en af en toe viel er matige regen, zij het in kleinere hoeveelheden dan de weermodellen lieten uitschijnen, er kwam namelijk maar 0,6 mm in de pluvio terecht. Een blik op de thermometer maakte ons niet meteen enthousiast al was het toch een stuk zachter dan de voorbije 48 uur met waarden tussen 6,7 en 14,1 graden terwijl er een noordwestelijke bries stond tot 31 km/h. Gelukkig is de regenzone doorgeschoven zodat we in extremis nog wat zon konden meepikken te Malderen, maar dit is geen lang leven beschoren want de regenzone zal terugveren waarna we het zootje morgen nog eens mogen verwerken. Maar vanaf woensdag zou er dan toch een tijdelijke weersverbetering inzetten onder invloed van flinke drukstijgingen...
Dinsdag, 18 april 2006
Opnieuw werden we op een vrij rustige en droge lentedag getrakteerd. Door de vrij krachtige lentezon ontwikkelden zich in de loop van de dag een aantal stapelwolken die zich uitspreidden tot Stratocumulus velden, maar zelfs toen dit proces haar hoogtepunt bereikte in de namiddag, bleef er nog voldoende ruimte over voor een aantal mooie opklaringen. Dichter bij de kust waren de wolken overigens in de minderheid door het ontbreken van convectiestromen vlakbij het koude zeewater. Tegen de avond kwamen er eveneens wat hoge sluierbewolking opzetten welke voor een melkachtige kleur van het luchtruim zorgde, maar verdere gevolgen bleven uit terwijl de Stratocumulusbewolking tegen zonsondergang bijna volledig uit beeld verdween. Ondanks de passage van een buienlijn boven Nederland bleef het in België vrijwel overal droog, en dit bij temperaturen die zich tussen 6,4 en 13,8 graden ophielden en een noordwestelijk tot noordelijk briesje met snelheden tot 31 km/h.
Woensdag, 18 april 2007
De dag ging erg sfeervol van start toen er in de ochtend dunne Stratocumulusvelden voorbijdreven die even later in het oranje ochtendlicht in een rijk kleuren palet gehuld werden. De wolkenvelden bleven een groot deel van de dag het weersbeeld bepalen en rond de middag waren ze al heel wat dikker geworden zodat er een vrij somber weertype tot stand kwam. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de temperatuur, die vanochtend reeds was weggezakt tot een frisse 4,2 graden, niet hoger uitkwam dan 16,1 in de namiddag. De bewolking hoorde bij een buiengebiedje dat onderandere in een deel van Nederland en sommige locaties in België voor wat lichte en zeer welkome neerslag heeft gezorgd, maar de buien hebben duidelijk hun Malderen-o-fobe eigenschappen nog niet verloren want het bleef hier de hele dag kurkdroog. In de loop van de avond werd de bewolking weer flink uitgedund en opvallend was hoe de resterende Stratocumulusveldjes in een zeer fijn strepenpatroon vanuit het noordoosten naar het zuidwesten werden gevoerd. We hebben hier meer dan waarschijnlijk te doen met de zogenaamde Radiatus- variant van deze wolkensoort. Vele kilometers hogerop in de atmosfeer was er veel hoge bewolking te zien waarvan het grootste deel uit condensatiesporen van vliegtuigen bestond. Op eender welk moment van deze dag was deze hoge bewolking te zien als er opklaringen voorbijdreven. Buiten dit alles werden we nog geconfronteerd met een noordwestenwind die het met haar snelheden tot 12,9 km/h gelukkig niet te fris deed aanvoelen, maar dat koudegevoel is eerder een gevolg van de grote warmte die we gewend zijn in plaats van de koude luchtaanvoer die nog steeds bovengemiddeld warm was.
Vrijdag, 18 april 2008
Ondanks de oprukkende sluierwolken gisterenavond, en de satellietbeelden die toen een dreigende wolkenband afbeeldden die op Malderen afstevende, deed het weersbeeld vanochtend nog steeds lente- achtig aan. Brede opklaringen waren nog steeds een feit waarbij de bewolking vooral uit Cirrostratus, Cirrus spissatus en Altocumulus undulatus bestond. Bij het opkomen van de zon stond dit opnieuw garant voor sfeervolle en zachte kleurencombinaties. Bij het aanbreken van de dag konden we eveneens profiteren van een vrolijk lentezonnetje, maar deze werd al wat afgezwakt door de bewolking die geleidelijk overging in Altostratus op nadering van een regenzone vanuit het zuiden. De neerslag bleef op deze locatie echter beperkt tot een paar sporadische druppels tijdens de late namiddag terwijl het daarna rustig en droog bleef. De bewolking bleef echter hardnekkig standhouden tijdens de rest van de dag. Het bleef vrij fris met temperaturen die zich vandaag tussen 4,7 en 14,7 graden ophielden terwijl de wind voor oost- zuidoostelijke richtingen koos met een pieksnelheid van 30,6 km/h. Het neerslagtotaal van deze droge dag kwam uit op 0,0 mm.
Zaterdag, 18 april 2009
Grijzigheid en somberheid waren opnieuw de troefkaarten die we vanochtend kregen uitgedeeld. Na een paar uurtjes geduld oefenen brak het wolkendek open en kwam de zomer weer om het hoekje kijken. Op veel plaatsen bleef de bewolking dan weer langer plakken en was het wachten tot na de middag vooraleer er ook daar zonnestraaltjes aan te pas kwamen. Genieten was vooral in de oostelijke provincies de boodschap, want vanuit die hoek kwam een wolkenband dichterbij die de dag even somber liet eindigen als hij begonnen was. Het uiterste westen kreeg pas bij zonsondergang met wolken af te rekenen terwijl Malderen nog een tweetal uurtjes zonneschijn moest prijsgeven. De bewolking, die werd voorafgegaan door Cirrocumulus castellanus en Stratocumulus, bracht ons wat lichte regen uit een gesloten Stratuswolkendek. Meer dan 0,0 mm leverde dat echter niet op, en als we naar de temperaturen kijken die zich tussen 9,7 en 19,9 graden hebben opgehouden, hebben we niet te klagen over deze lentedag. De wind heeft bij dit alles het noordoosten opgezocht en haalde uit tot 27,4 km/h.
Zondag, 18 april 2010
De heldere lucht heeft vanochtend weer plaats gemaakt voor een nevelig en flets alternatief waar de vulkaanas wellicht voor iets tussen zit. Veel warmte kon de stofwolk in elk geval niet tegenhouden, want de minima waren opnieuw vrij fris met 1,6 graden. Zonnewarmte werd er echter evenmin tegengehouden, want het warmde razendsnel op en we kwamen uit op een zomers aandoende 22,1 graden. Verkoeling konden we vinden in een noordelijk briesje tot 20,9 km/h, maar wie wachtte tot 's avonds kwam op dat gebied ook ruimschoots aan zijn/haar trekken. Het koelde immers aan een ongeziene snelheid af en omstreeks 22H dook het kwik onder de 7 graden. De invallende kou is alvast een voorsmaakje van een gevoelig frissere episode die ons de komende dagen te wachten staat. Vanuit het noorden is immers een zwak koufrontje komen afzakken dat tijdens de avond wat Stratocumuluswolkjes genereerde. De met vulkaanstof gevulde atmosfeer werd op deze manier duidelijk zichtbaar, want de wolken wierpen nu duidelijke slagschaduwen in de atmosfeer die naar zonsondergang toe een amberkleurige tint meekreeg. De zon ging niet zo spectaculair onder, maar kleurde opvallend citroengeel. Ondanks het oprukkende koufront viel er geen neerslag zodat de droogte met een dagtotaal van 0,0 mm onverminderd blijft voortduren.
Maandag, 18 april 2011
We zijn vanochtend duidelijk in een andere luchtsoort terecht gekomen wat zich vertaalde in zeer heldere diepblauwe luchten met nauwelijks bewolking. De minima waren hierbij uitgekomen op 3,6 graden terwijl de zon het snel liet opwarmen. Hier en daar was wat Cirrus bewolking te zien, maar hun aanwezigheid was nauwelijks het vermelden waard. Er stak een uitdrogende oostenwind tot 22,5 km/h op die samen met de maxima van 22,6 graden en de warme zonnestralen het watertekort van moeder natuur verder liet oplopen. De weinige restjes vocht die in de atmosfeer aanwezig waren zorgden tijdens de namiddag wel voor een paar stapelwolkjes die 's avonds overgingen in een paar Stratocumuluspartijtjes. Doch ze stelden niets voor in vergelijking met hun broertjes die we gisteren op visite kregen en al snel bleef er niets dan een diepblauwe lucht met in het westen wat sluierwolkjes over. Het koelde aardig af tijdens de avond, maar door de hoge maxima overdag duurde het nog tot laat op de avond voordat het kwik onder de 15 graden dook. De met zand en woestijnstof beklede pluviometer gaf tegen het einde van de dag nog steeds 0,0 mm aan.
Woensdag, 18 april 2012
We begonnen de dag met afwisselend Stratocuymulusvelden en opklaringen, waarbij de bewolking steeds meer terrein won. We hielden het vorstvrij met minima van 5,3 graden. Er volgde een sombere en kille periode die werd gekenmerkt door laaghangende bewolking. De afkoelende bovenluchten maakten de boel onstabiel waardoor convectiestromingen een aantal scheuren in het wolkendek veroorzaakten. Hiertussen ontwikkelden zich een aantal buienwolken waarmee we in de loop van de namiddag te maken kregen. In Brussel kwam het bijvoorbeeld al tot flinke stortregens omstreeks 15H en een tweede stortbad omstreeks 16H. In Malderen is ook wat neerslag gevallen, maar het is niet duidelijk of er onweer bij was en de hoeveelheden waren beperkt. Daar kreeg men vooral na 17H een aantal buien over de vloer al waren deze onweersvrij en niet zo intens. Ze blonken vooral uit in duur en saaiheid terwijl het erg winderig was met snelheden tot 51,5 km/h tijdens de regenvlagen. Toch waren de temperaturen iets zachter dan gisteren met 11,8 graden en vooral tijdens die paar korte stroboscoopflitsen zonlicht voelde het tamelijk warm aan. We sloten de dag af met breder wordende opklaringen en een mix van Stratocumulus en Cirrus densus. Deze laatste was afkomstig van een intens buiengebiedje over het westen van het land, maar daar het Malderen niet meer kon bereiken, was het neerslagtotaal reeds een feit met 1,8 mm.
Donderdag, 18 april 2013
Het was vanochtend merkbaar koeler en de heldere, diepblauwe lucht gaf duidelijk aan dat we in een andere luchtsoort zijn terechtgekomen. De koelte werd extra in de verf gezet door een aanspannende zuidwestenwind en er werden Cumulus fractus wolkjes gevormd die gezelschap kregen van wat fijne vederwolkjes (Cirrus). Hier dook de zon af en toe achter weg maar toch bleven de opklaringen de overhand houden en was het vooral op beschutte plaatsen aangenaam toeven. Die beschutting was wel nodig want de wind zwol verder aan tot pieken van 67,6 km/h uit het westen waardoor de relatief zachte maxima van 18,7 graden een stuk kouder aanvoelden dan ze waren. Tijdens de namiddag was er Cumulus en Cirrusbewolking te zien welke een rustige, stabiele en mooie zomerdag deed vermoeden, maar we wisten natuurlijk wel beter. Tijdens de avond zwakte de wind af maar wegvallen deed ze zeker niet en ook tegen middernacht kwam het nog steeds tot flinke rukwinden in de reeds sterk afgekoelde atmosfeer. De minima werden nu pas bereikt met 9,6 graden terwijl we het over de gevoelstemperaturen maar niet zullen hebben. We sloten af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Vrijdag, 18 april 2014
Tijdens het begin van de nacht regende het nog lichtjes maar daarna kwamen we al snel aan de achterzijde van het koufront terecht. Vanochtend zaten we volgens de satellietbeelden aan het puntje van een tong van polaire lucht, zowel ten zuiden, oosten als westen van ons zat men aan de warme zijde van het polaire front. De minima waren door de bewolking eerder deze nacht niet al te laag met 5,2 graden en vanochtend bevonden we ons in transparante zeelucht wat voor diepblauwe luchten en fraaie wolkenlandschappen (buien) zorgde. Zodra de zon wat geklommen was, begon de wind aan te trekken en groeiden de buienwolken verder uit zodat we de zon vaak moesten prijsgeven. Samen met een krachtige, gure noordenwind en lage maxima van 14,3 graden zorgde dit vooral tijdens de buien voor onaangename toestanden. Deze waren echter niet zo actief en kwamen vooral in het oosten van het land voor. Tijdens de namiddag kwam er advectie op gang door een naderend warmtefront waardoor de buien uitstierven en de diepblauwe kleur van de lucht wat lichter werd. De opklaringen werden op hun beurt wat breder al kwam er aanvankelijk nog veel Stratocumulus en Cumulus voor. Deze bewolking leek zich vooral in het oosten te concentreren terwijl ook de oranjeachtige kleuren van het invallende licht erg opvallend waren. We sloten terug af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Zaterdag, 18 april 2015
Het was vanochtend erg fris bij minima van 2,5 graden en uitermate helder. De lucht had een diepblauwe kleur zoals je ze normaal alleen maar in het hooggebergte ziet en de zon had dan ook al meteen veel kracht. De aangevoerde lucht was erg koud en hoe krachtig de zon ook moge zijn, lang kon je bij dit weer niet stilzitten in zomerkledij. Een deel van het koudegevoel werd veroorzaakt door een erg krachtige noordelijke wind die een erg vlagerig karakter had en vooral tijdens de namiddag erg hinderlijk was. Toen werden er ook stapelwolken gevormd die snel talrijker werden waardoor er een grijs en kil vervolg dreigde. Alsof er magische krachten in het spel waren, werden de stapelwolken echter plotseling door een onzichtbare macht vanuit het noordoosten verdreven en waren er al snel alleen maar heel kleine wolkenflardjes te zien die uiteindelijk ook oplosten. Zo verliep de namiddag dan toch nog in zonnige omstandigheden, al had de onzichtbare kracht geen invloed op de wind die onverminderd met brute kracht op onze onderkoelde lichamen bleef inbeuken. Het kwik bleef steken op 16,1 graden. Kort voor zonsondergang zwakte de wind af en voelde het weer wat warmer aan in de zon, maar eens deze onder was stond daar weer een erg snelle afkoeling tegenover waardoor terrasjes doen toch wel het laatste was dat in ons opkwam ondanks de zuiders ogende azuurblauwe hemel. Hoewel, neerslagtotalen opmeten zou ook niet meteen in ons opkomen want net als de voorbije dagen kwamen we op 0,0 mm uit en krijgt de traditionele voorjaarsdroogte steeds meer vorm.
Maandag, 18 april 2016
Daar waar we de voorbije jaren rond deze tijd al eens bruine of gele grasperken te zien kregen, waren er dat nu voor de verandering eens witte bij minima van -0,6 graden. Toch was de nachtvorst niet algemeen, het bleef beperkt tot wat verspreide witte vlekken terwijl de dauwdruppels daar rond vloeibaar bleven. Daarna werd alles al snel vloeibaar want er hing nauwelijks bewolking en de zon kon dan ook het beste van zichzelf geven in de nog steeds heldere, transparante poollucht. Wie daar van wilde genieten moest echter snel zijn want er werden stapelwolkjes gevormd die zich na korte tijd gingen uitspreiden tot massieve Stratocumulusvelden. De zon kregen we maar nauwelijks te zien en het werd een grijze en kille dag met temperaturen die op 13,8 graden bleven steken. Er stond ook een erg kille noordwestenwind die het er niet bepaald gezelliger op maakte. Tegen de avond vielen er dan toch weer wat gaatjes in de bewolking al was de bovenlucht nu veel fletser geworden door dunne Cirrostratus terwijl de contrasten aanzienlijk afnamen. Toch bleef de lucht erg transparant waardoor we een zeer goed zicht in horizontale richting bleven houden. Tijdens de avond stroomde er dan toch vochtigere lucht binnen waardoor het op alle niveau's en in alle richtingen nevelig werd met teruglopende zichtbaarheden. Dit alles was overigens niet de voorbode van een regenzone want de bewolking nam niet verder toe tijdens de avonduren en in de lagere niveau's zagen we de Cumulus - en Stratocumulus bewolking verder oplossen. Dit gaf de afkoeling echter vrij spel waardoor we de krabbertjes maar beter standby konden zetten voor morgenochtend. Neerslag is er niet aan te pas gekomen dus veel zal er van die 0,0 mm niet kunnen aanvriezen in het ergste geval.
Dinsdag, 18 april 2017
We zagen de eerste schemering nog in een heldere hemel aanbreken terwijl het onder de open hemel al is afgekoeld tot een erg frisse 3,6 graden. Maar de buiencluster die we gisteren op de satellietbeelden reeds zagen bereikte ons, en toen ging het heel snel van een heldere naar een betrokken hemel die vol met Cirrus densus en Stratus fractus zat. de regen liet ook niet lang op zich wachten en deze had een buiig karakter met af en toe flinke stortregen en op andere momenten alleen wat fijn gemiezer. Van statige buienluchten die zich tegen diepblauwe uitspansels aftekenden was er echter geen sprake daar het geheel van de buien reeds veel te veel was geclusterd en meer de eigenschappen van een klassieke regenzone had aangenomen. Halverwege de voormiddag ging dat gelukkig al de goede kant op en kwamen we ten noorden van de buiencluster terecht waar heldere polaire lucht binnenstroomde die doorspekt was met talloze kleine buienwolken. Plaatselijk kwam het daarbij tot winterse buien die vooral in Nederland uit smeltende sneeuw en hagel bestonden, maar zoals dat gewoonlijk bij buien gaat, bleef het op andere plaatsen droog en waren de weersverschillen op korte afstand zeer groot. De lage temperaturen waren echter op alle plaatsen (behalve binnen dan) een constante want het kwik haakte reeds af bij 13,2 graden terwijl er een erg gure noordenwind stond. Op het einde van de namiddag werden de opklaringen veel breder tussen de wolken door en zwakte de wind ook wat af waardoor het dan toch nog eventjes genieten was van de aprilzon die in de kraakheldere, diepblauwe lucht het beste van zichzelf kon geven. Natuurlijk bleef dit niet duren, want tegen zonsondergang stond daar een ferme afkoeling tegenover onder de nog steeds open hemel bij een verder afzwakkende wind. Het ziet er naar uit dat het plaatselijk tot flink wat nachtvorst zal komen en we morgenochtend in een wit berijpte wereld zullen ontwaken. Voorlopig was de omgeving echter nog ijsvrij en we sloten de dag af met een neerslagtotaal van 0,0 mm in Malderen.
Woensdag, 18 april 2018
Ondanks de heldere hemel was het zacht met minima van 10,1 graden. Er waren enkele sluierwolkjes en Altocumulusbankjes te zien terwijl de velden met fraaie nevelslierten werden gesierd. Daarna maakte een brandende zon haar opwachting en was er buiten die sluierwolken enkel een heldere hemel te zien. Het warmde op tot een zwoele 25,5 graden terwijl de wind uit zuidelijke richtingen kwam. Tijdens de avond koelde het nauwelijks af waardoor we een avond beleefden die zelfs in het putje van de zomer zeldzaam is. Door de aanwezige Cirrusveldjes werd de zonsondergang in fraaie oranjetinten gehuld waarna we onder dezelfde omstandigheden het neerslagtotaal van 0,0 mm optekenden.
Donderdag, 18 april 2019
Het was nog steeds helder en het voelde klam aan in een bedauwde omgeving bij minima van 6,3 graden. Overdag maakte de klamme vochtigheid plaats voor luchtige, droge warmte en leek het wel zomer toen het kwik hoge toppen scheerde in de namiddag. We haalden maxima van 24,2 graden. Er hing wat sluierbewolking en enkele condensatiestrepen. De Cirrus en Cirrostratusbewolking leek zich in het zuidwesten samen te pakken en wat dichterbij te komen. In het oosten waren aambeeldvormige ijskappen te zien die gezien de oostenwind eventjes hoop brachten op een verlossende regenbui maar al snel bleek het om Cirrus spissatus te gaan want onder die kappen hing blauwe lucht en nog meer droogte. De warmte bleef lang hangen in de avond en hierdoor stak deze prille lentedag al met kop en schouders uit boven de meeste hoogzomerse periodes die we voor de eeuwwisseling gekend hebben. De neerslag deed dat ook maar hiervoor moesten we wel op onze kop gaan staan want met 0,0 mm was dat dus in de andere richting het geval.
Zaterdag, 18 april 2020
Na een luidruchtige nacht met een onweer dat net ten noordwesten van ons langs trok, begon de dag zonnig en zacht met minima van 8,1 graden. De lucht was echter gesluierd en in het westen konden we aambeeldvormige contouren ontwaren in die melkachtige lucht. Na een tijdje dreven er Altocumulus castellanus velden binnen en er was duidelijk een zeer krachtige shear te zien waarbij de wolken aan hoge snelheid in verschillende richtingen trokken. De hogere wolken kwamen uit het noordwesten en de lagere uit het zuidoosten. Dit was het werk van een regenzone die vanuit het zuidwesten het land in trok en het duurde dan ook niet lang of het begon aardig te plenzen. De storing was vrij van onweersverschijnselen maar soms vielen er opvallend dikke druppels. na een paar uur werd het weer droog vanuit het zuiden en begon de zon weer voorzichtig tussen de dunner wordende Altostratus bewolking te priemen. Er dreef echter veel Stratus en Stratus fractus bewolking binnen waardoor het overwegend somber bleef en dat zagen we ook aan het kwik dat nu op 17,0 graden bleef steken. Tijdens de avond klaarde het weer op en door het vocht in de atmosfeer verliep de schemering erg kleurrijk. Tegen zonsondergang was er alleen nog wat verspreide fractus bewolking en enkele Cirrusveldjes te zien.
Zondag, 18 april 2021
Opnieuw heeft het kwik een flinke duik gemaakt en begon de dag in heldere en berijpte omstandigheden met minima van 0,8 graden. Vervolgens konden we een paar uur opwarmen in de krachtige zon maar dan verschenen ze weer: de eerste vormeloze wolkenflardjes die overgingen in Cumulus. Eerst in het noorden en later zowat overal. Maar toch waren de wolkjes slechts beperkt in omvang en kwam het niet verder dan de humilis- vorm waarbij ze rond de middag zelfs weer oplosten. Ze maakten plaats voor een band van Cirrostratus die scherp was afgetekend in het westen met daar vooruitstekend mooie evenwijdige toefjes Cirrus uncinus. Het leek wel een kunstwerkje van de weergoden en de luchtstromingen die met deze wolkenband gepaard gingen waren waarschijnlijk verantwoordelijk voor het oplossen van de stapelwolkjes. Maar de wolkenband rukte niet meer verder op en na een paar uur leek ze zelfs op mysterieuze wijze verdwenen te zijn waarna er terug Cumulus humilis wolkjes ontstonden. Deze zagen er echter eveneens wat apart uit en leken meer uit een soort van afzonderlijke Stratocumulus toefjes te bestaan. Het voelde nog best kil aan ondanks de maxima van 16,6 graden toen de zon daarachter dook. De noordoostelijke wind voerde immers koele, wat schrale landlucht aan. Op de satellietbeelden was te zien dat het inderdaad uitlopers waren van dichtere wolkenvelden die zich ten noorden en noordoosten van ons bevonden, en dus geen klassieke mooiweerswolkjes waren. Hoe dan ook losten ze tegen de avond dan toch nog op en sloten we de dag in heldere omstandigheden af. Het koelde snel af en er was nog steeds niets te zien van de wolkenband die er rond de middag hing. Laat staan neerslag want de pluviometers gaven nog steeds 0,0 mm aan.
Maandag, 18 april 2022
Vandaag stond er een weersomslag op het programma die vooral voor meer bewolking zou gaan zorgen de komende dagen. Al zou het vooral bij sluierbewolking blijven en zijn de modellen die zonuren voorspellen hierdoor aan de pessimistische kant. De eerste band van sluierbewolking bereikte ons al snel in de voormiddag en deze bestond uit Cirrus en Cirrostratus. Daarna kwam er een westelijke stroming op gang en werd de lucht weer diepblauw. Korte tijd later verscheen er in het westen weer dikke en geslotren Cirrostratusbewolking maar deze kwam slechts zeer langzaam dichterbij waardoor de zon dan toch weer het beste van zich kon geven. We haalden maxima van 22,2 graden terwijl het tijdens de ochtend ook al niet te koud was met 6,3 graden. Een mix van Cirrostratus en Altostratus zorgde later in de avond voor sfeervolle plaatjes. Al deze bewolking ten spijt hebben we het weer droog gehouden met 0,0 mm als dagtotaal.
Dinsdag, 18 april 2023
De bewolking is tijdens de nacht dan toch nog opgelost geraakt waardoor de dag helder van start ging bij 6,2 graden. De omgeving lag er bedauwd bij want de wind is tijdens de nacht weggevallen en de afkoeling kon dus ook haar werk doen. Het duurde echter niet lang of de wind begon weer aan te wakkeren uit oostelijke richtingen terwijl er een aantal Stratocumulusvelden over ons werden gezonden. Het voelde dus meteen een stuk killer aan. Tot overmaat van ramp begonnen er ook Cumuluswolkjes te ontstaan die snel talrijker werden en uiteindelijk bijna het hele luchtruim bedekten met hun rafelig uiterlijk dat nogal wat weg had van Stratus bewolking. De zon wist gelukkig nog een beetje weerwerk te bieden waardoor er na de middag toch weer wat spaarzame opklaringen voorbij kwamen. Tussen de wolkenflarden zagen we nu ook knobbelige toppen van grote Cumuluswolken ontstaan maar dit bleef zonder buiige gevolgen. De schrale oostenwind bleven we echter houden en ook toen de opklaringen tijdens het tweede deel van de namiddag veel breder werden bleef dat zo. Hogere maxima dan 14,2 graden hoefden we dus al niet te verwachten en over de gevoelstemperaturen konden we het maar beter niet hebben. Tijdens de avond klaarde het verder op en verdween alle laaghangende bewolking. In de hogere luchtlagen zagen we nu wel wat Altocumulus en Cirrus voorbij komen die vooral in het zuiden vaak opdoken. De wind zwakte ondertussen wat af en het begon terug flink af te koelen in de droge en heldere lucht. We eindigden met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Donderdag, 18 april 2024
Tijdens de nacht is het verder uitgeklaard en er was vanochtend nog nauwelijks bewolking te zien op wat Stratocumulusveldjes na. Het koelde daarbij af tot 3,1 graden. Deze wolkjes losten eveneens op tijdens de voormiddag maar maakten wel plaats voor stapelwolken die zich in de vochtige lucht begonnen te ontwikkelen. Tegen de middag had de zon het dan ook al erg lastig en tot overmaat van ramp spreidden de stapelwolken zich al snel uit tot Stratocumulus waardoor ze het nog moeilijker kreeg. Volledig betrokken werd het overigens niet maar bij onderkoelde maxima van 12,7 graden was dit toch niet de meest aangename evolutie. Gelukkig was de west- zuidwestenwind zwak en nog gelukkiger begonnen de Stratocumulusvelden er tijdens de late namiddag weer uit te gaan waarna de stapelwolken ook geleidelijk kleiner werden. Zo werd het dan toch nog zonnig en vriendelijk weer al was dit wel het gevolg van een naderende regenzone die vandaag al Cirrostratus over ons stuurde die zich vanuit het noordwesten snel over het luchtruim uitbreidde. We keken binnen het uur al tegen een witte melklucht aan en nog een uur later was alles al overgegaan in grijze Altostratus translucidus met een waterzonnetje. De regen zelf deed er langer over om ons te bereiken en zo konden we het dagtotaal dus nog beperken tot 0,0 mm. Het koelde door de bewolking ook maar langzaam af waardoor we ondanks deze polaire luchtsoort toch nog een vrij zachte nacht beleefden.
Vrijdag, 18 april 2025
Er is eindelijk wat beweging in de wolkenband gekomen waardoor het zaakje een beetje verder naar het oosten is geschoven. Hierdoor was het enkel dunne Cirrostratus en Cirrusbewolking die nog overbleef. In het westen zagen we nu een scherp begrensde zone met helderblauwe lucht. De bewolking was kennelijk nog in staat om de temperaturen op peil te houden want het is niet kouder dan 5,8 graden geworden ondanks dat we aan de polaire zijde van het front zitten. Eens de zon wat hoger kwam, ging het vlot met de opwarming waarbij het ook meehielp dat het westelijke tot zuidwestelijke briesje aan de zwakke kant was. Overdag werden er wat Cumuluswolken gevormd waar de zon af en toe achter wegdook, maar dit was slechts een tijdelijk gebeuren. De stapelwolken losten immers met de dagelijkse gang op naar de avond toe. De sluierbewolking zelf bleef min of meer op haar plaats hangen, er zat maar nauwelijks progressie op het front al leek het tijdens de namiddag toch langzaam verder naar het noordoosten te trekken. We konden de Cirrusplukjes dus de hele dag door zien hangen waarbij ze voor extra sfeer zorgden. We haalden een zeer comfortabele 17,6 graden en konden een paar uur van deze temperatuur genieten alvorens de polaire lucht toch weer haar stempel op het weersgebeuren ging drukken door ons een snelle afkoeling op te dringen. Vorstige toestanden lijken er in Malderen niet in te zitten daar het pas tegen middernacht onder de tien graden kwam, al lijkt het verderop in Nederland (waar men net onder de as van een hogedrukgebiedje zit) een ander verhaal te zullen worden. Dat hogedrukgebiedje hielp trouwens mee om het neerslagtotaal op 0,0 mm te houden waardoor het ondertussen bijna een traditie is geworden om dergelijke neerslagtotalen neer te pennen.