Dinsdag, 10 mei 2005
Na een vrijwel heldere nacht heeft het kwik inderdaad het vriespunt opgezocht. Her en der waren velden en grasperkjes voorzien van een laagje rijp terwijl de temperatuur daalde tot 1,7 graden in de hut. De grastemperatuur blijft een beetje een onbekende doordat bladeren en ander weggewaaid vuil zich rond de sensor hadden opgehoopt en deze erdoor niet verder afkoelde dan 4,4 graden. Er waren tegen zonsopgang opnieuw stapelwolken te zien die zich in de loop van de dag onder impuls van de toenemende zonnewarmte verder ontwikkelden en uiteindelijk een aantal buitjes opleverden, zodat het neerslagtotaal vandaag opliep tot 0,4 mm. De maxima bleven erg laag voor de tijd van het jaar, meer dan 13,8 zat er vandaag niet in terwijl de wind zich opnieuw in de noordelijke hoek heeft vastgebeten met 23 km/h als maximumsnelheid. Of het vannacht opnieuw tot vorst zal komen is een beetje twijfelachtig want de bewolking blijft hangen en zal wellicht de warmte beter vasthouden komende nacht. Morgen belooft dan weer mooi en zonnig uit te pakken onder invloed van de gisteren besproken hogedrukwig. Toch zit de kans erin dat het met de zon zal tegenvallen doordat zich in de onderste luchtlagen waarschijnlijk stapelwolken zullen vormen die zich zullen uitstrekken tot uitgestrekte Stratocumulusvelden en aldus voor een somber weersbeeld zouden kunnen zorgen, vooral na de middag.
Woensdag, 10 mei 2006
Opnieuw werd het een dagje dat herfstachtig begon, zomers verliep en tropisch eindigde met hevige onweders. Het herfst-hoofdstuk werd een beetje voor de middag afgesloten toen de mist en laaghangende bewolking geleidelijk aan flarden werd gescheurd door de machtige meizon en we later onder een wolkeloze, zei het erg heiige lucht vertoefden. Het onweersgeweld viel in Malderen echter mee (of tegen): de eerste onweerscellen die omstreeks 15h boven de Ardennen tot ontwikkeling kwamen, stierven vrij snel weer af zodat we enkel wat sluierwolken hiervan te zien kregen. Nieuwe onweerscellen die zich ten oosten van Antwerpen vormden, misten Malderen rakelings langs het noorden en een derde onweerscomplex dat zich boven Leuven aarzelend ontwikkelde, was net Malderen voorbij toen het zich explosief begon te ontwikkelen, zodat we genoegen moesten nemen met enkele zeer dikke regendruppels die niet meer dan 0,2 mm opleverden. De bliksemontladingen waren vanop afstand echter vrij indrukwekkend wat dit alles enigszins compenseerde. Meer compensatie kwam van de temperaturen die met 10,1 tot 25,3 graden zeer aangenaam te noemen zijn terwijl de oostelijke wind ons niet teveel stoorde met haar maximale 17,7 km/h. Deze windstoot werd echter vanuit het westen genoteerd door de outflow van de onweerscellen.
Donderdag, 10 mei 2007
Zowel de ochtend als de afgelopen nacht verliepen zwaarbewolkt en somber waarbij er tijdens de voormiddag weer regelmatig wat regen viel op Malderse bodem. Een pluspuntje waren wel de zachte minima (13,0 graden) die we aan de wolken te danken hebben. De temperaturen overdag vallen overigens ook best mee daar we ons tijdelijk ten zuiden van het polaire front bevinden. We konden in de namiddag dan ook maxima van 17,7 graden neerschrijven. Na de middag werd het trouwens weer wat droger terwijl de zon er heel af en toe in slaagde om een doorbraak te forceren. De wolken waren echter nog steeds in de overgrote meerderheid waardoor het nog steeds geen fraai weerstype kan genoemd worden. Bovendien stond er nog flink wat wind met snelheden tot 40,2 km/h uit het west- zuidwesten. Naarmate de namiddag vorderde, ging de bewolking wat meer breken waardoor het ook zonder microscoop mogelijk werd om stukjes blauw te herkennen in het sterk vergrijsde luchtruim. De Altostratusbewolking die nu steeds meer zichtbaar wordt door het afnemen van lage bewolking, zijn geen restanten van de regenzone die we achter de rug hebben (waar trouwens 1,4 mm uitkwam), maar reeds de voorboden van een volgend exemplaar dat ons de komende uren in haar vochtige producten zal onderdompelen. Samen met veel regen lijkt er ook een klein maar fijn stormpje in verwerkt te zitten waardoor we vooral rond morgenmiddag met stevige rukwinden zullen geconfronteerd worden. Door de reeds flink in de was gekomen vegetatie kan dit een best wel spannende situatie opleveren...
Zaterdag, 10 mei 2008
De felle zon zorgde ervoor dat de ochtendkoelte (12,5 graden) snel verdween en we opnieuw een zwoele, zomerse dag tegenmoet gingen. De Cirrus- en Cirrostratusbewolking van gisteren heeft zich echter over een groot deel van de hemel uitgebreid waardoor enkel in het noordoosten nog een wolkeloze lucht te zien was. De ijle vederwolkjes konden de krachtige zon echter nauwelijks temperen zodat het kwik weer uitkwam op een erg hoge 29,0 graden. Gelukkig stak er een briesje op dat met snelheden tot 29,0 km/h uit het oost- zuidoosten verkoeling bracht. Tijdens de avond verscheen er Stratocumulus castellanusbewolking, maar dit bleek geen verdere gevolgen te hebben voor het zomerse weersbeeld. We sluiten deze dag dus weer af met 0,0 mm als neerslagtotaal terwijl de warmte nog urenlang blijft nazinderen.
Zondag, 10 mei 2009
De opklaringen zijn afgelopen nacht opnieuw breder geworden, waardoor we vanochtend weer werden opgewacht door een vriendelijk lentezonnetje. Het was echter geen kraakheldere hemel waar we tegenaan keken, want er dreef behoorlijk wat Cirrus en Cirrostratusbewolking voorbij. Deze werd na een tijdje aangevuld met Cumulus humilis wolkjes die de hemel een typisch zomerse aanblik gaven. Na de middag kregen we ook veel Altocumulus en Stratocumulus castellanus te zien, welke een stuk minder onschuldig zijn dan de eerdergenoemde Cumuluswolkjes. Maar wie hoopte dat de tuinslang weer op zolder kon, kwam bedrogen uit want het bleef de hele dag droog en rustig. De Cirrostratusbewolking ging over in Altostratus translucidus, welke nog steeds niet in staat was om neerslag voort te brengen. Boven de uitgedroogde bodem warmde het snel op, en zo konden we vandaag weer genieten van zomerse temperaturen die zich tussen 5,2 en 23,6 graden ophielden. De wind was ook weer van de partij, maar met snelheden tot 22,5 km/h uit noordoostelijke richtingen heeft deze weinig hinder veroorzaakt, wat we dan weer niet kunnen zeggen van de pollen die erdoor werden voortgedreven. Tijdens de avond hielden de Cumuluswolkjes het voor gezien, en verdween de Stratocumulus castellanus ook grotendeels. Wat overbleef was een met Cirrostratus en Altostratus getooide hemel die met een paar Altocumulusbankjes in het zuiden werd opgesmukt, en voor aangenaam warme kleurentinten zorgde bij de ondergaande zon. Zoals enigszins verwacht kon worden, stelde het neerslagtotaal letterlijk en figuurlijk niets voor met 0,0 mm.
Maandag, 10 mei 2010
In tegenstelling tot de voorbije dagen zag het er vanochtend eens niet veelbelovend uit en lag alles toegedekt onder een dik Stratocumulus wolkendek. Daaronder hingen afzonderlijke Stratocumulus castellanus partijtjes waardoor het er best wel apart uitzag, al zullen de meesten onder ons aan dit alles geen boodschap hebben. De vorstvrije minima van 4,7 graden waren dan weer wel bruikbaar, net als de opklaringen die kort voor de middag langzaam kwamen aangetuft vanuit het zuidwesten. Deze werden op hun beurt echter gevolgd door nieuwe Stratocumulusbewolking die het grootste deel van het luchtruim in beslag nam. Er bleven nog enkele minuscule opklaringen over, maar dat het voor de zonnekloppers onder ons geen geluksdag zou worden was al snel duidelijk. Onder het Stratocumulus wolkendek was ook wat Cumulus en Stratus fractus te zien, maar geen enkele wolk slaagde erin om neerslag voort te brengen. Het zwaarbewolkte weertype zorgde in combinatie met de polaire luchtaanvoer terug voor lage maxima die niet boven 14,1 graden uitklommen. De wind zocht het vandaag in de noord- noordoostelijke hoek en blies 's avonds met snelheden tot 22,5 km/h nieuwe opklaringen het land in. Dit gebeurde bij een uitrafelend Stratocumulus wolkendek waarbij tussen de wolkencompartimenten opvallende stralenbundels te zien waren. Deze zijn het werk van een opstomende depressie die reeds extra vocht in de onderste luchtlagen aan het pompen is. Verder was hier nog niets van te merken, en tegen zonsondergang was het zelfs zo goed als helder. Het neerslagtotaal van 0,0 mm is dus opnieuw buiten schot gebleven en ook morgen zal het wellicht weinig voorstellen qua neerslag aangezien de regenzones ten zuidoosten van Malderen zullen voorbijtrekken. De bijhorende wolkenvelden zullen ons echter niet vergeten en hun reddingsoperatie van de nachtvorst afstraffen met een sombere en kille nawinterdag.
Dinsdag, 10 mei 2011
Het koufront slingerde nog steeds over de lage landen waarbij overvloedige bewolking in een zachte nacht met minima van 12,1 graden resulteerde. Op het koufront was echter een golfje ontstaan waardoor een deel van de regenzones actiever werd en we ons alsnog konden opmaken voor een broodnodig stortbad. De regenzone had een sterk buiig karakter, en trok langzaam van west naar noord terwijl er een zuidelijke stroming stond. Af en toe werd er een ontlading op geregistreerd maar het is niet duidelijk of daar in Malderen iets van te merken was. In Brussel bleef het in ieder geval onweersvrij en zagen we na een uurtje regenval weer opklaringen verschijnen vanuit het westen. De stabiele golf op de regenzone schoof geleidelijk weer Nederland in en de opklaringen veroverden vanuit het oosten opnieuw het land. De regenzone bleek uiteindelijk 3,0 liter vers hemelwater te hebben opgeleverd. Na de middag warmde het flink op door de brede opklaringen en door al het vocht dat is gevallen voelde het erg broeierig aan. De temperaturen bereikten 24,7 graden terwijl er wat verkoeling kon worden gezocht in een noordwestelijk briesje tot 12,9 km/h. Op het einde van de namiddag schoof er weer behoorlijk wat sluierbewolking binnen vanuit het zuiden terwijl er dreigende stapelwolken ontstonden. Deze zorgden echter alleen in het zuiden en oosten van het land voor nieuwe onweersbuien. In Malderen moesten we het stellen met een aantal kolossale stapelwolken terwijl de sluierbewolking geleidelijk weer wegtrok naar het noorden. Er stroomde gevoelig frissere lucht binnen en de temperatuur bedroeg tegen zonsondergang nog maar een ruime zestien graden. De resterende bewolking maakte nog steeds een wat onstabiele indruk terwijl er volgens de analysekaarten een troglijn op doortocht is. Maar als we de radar erbij nemen, is er in de verste verte niets te vinden dat op neerslag lijkt.
Donderdag, 10 mei 2012
We begonnen de dag in tropische omstandigheden bij temperaturen die niet beneden 16,1 graden zijn gezakt. Bij dat tropische hoorden natuurlijk ook buien, en daar werd al vroeg in de ochtend voor gezorgd. Met momenten plensde het stevig door (Brussel) terwijl er tussendoor drogere perioden waren. De bewolking bestond uit Altostratus, Stratocumulus castellanus en Stratus fractus waartussen de buien verscholen zaten. Ten westen van ons was een koufront en een convergentielijn terug te vinden en deze trokken langzaam maar zeker het vasteland op. Aan de voorzijde hiervan werd het overdag drukkend en zwoel al hield de regen tijdelijk op. Na de middag waren er zelfs even opklaringen te zien, welke vooral in het oosten goed vertegenwoordigd waren maar uiteindelijk ook Malderen van 10 minuten zonneschijn konden voorzien. Dit leverde ons hoogzomerse maxima van 24,6 graden op terwijl de zonnestralen erg heet aanvoelden door de met vocht verzadigde lucht. Ten westen van ons ontstonden plots felle buien met onweer, waarvan eentje tot een roterende supercell kon ontwikkelen. Deze trok langs Gent en de wallcloud was nog net te zien aan de noordwestelijke horizon. De bui bleek zelfs een windhoos te veroorzaken met bijhorende schade al was er vanuit Malderen nauwelijks onweersactiviteit te merken met slechts twee donderslagen in de verte. Wat ons wel kon bereiken was de wind die er met snelheden tot 38,6 km/h uit het zuid- zuidwesten kort voor de middag maar ook 's avonds flink tegenaan ging. Het kwam ook even tot regen, maar de hoeveelheden waren nauwelijks meetbaar en daar de buien van deze voormiddag ook niet erg tuk waren op Malderen sloten we alsnog met een zeer bescheiden neerslagtotaaltje van 0,4 mm af. De invasie van polaire lucht leek wat vertraging op te lopen want het bleef tot diep in de nacht drukkend en zwoel bij temperaturen rond of dichtbij 20 graden.
Vrijdag, 10 mei 2013
Uitgestrekte wolkenvelden en een strakke zeewind zorgden ervoor dat het vandaag eerder aan herfst dan aan lente deed denken. De wind hield de luchtlagen wel goed gemengd waardoor de minima nog relatief hoog waren met 10,4 graden. Zoals zo typisch is voor pure zeelucht, kleurde de lucht bijna zwartblauw tijdens de weinige momenten dat er een opklaring voorbijvloog. Op andere momenten zagen de wolken er zeer dreigend uit (vooral bij tegenlicht) maar een stevige temperatuursinversie op tamelijk geringe hoogte zorgde ervoor dat de buien die zich door de krachtige zon in de vochtige lucht ontwikkelden beperkt bleven tot hooguit een paar spatjes regen die niet meetbaar waren. Voelbaar waren ze dan wel want opgejaagd door de furieuze west-zuidwestenwind tot 41,8 km/h gedroegen ze zich als winterse projectielen die ijzig koud aanvoelden wanneer ze op onze huid uiteenspatten. Tijdens de late namiddag werd het zonniger en tussen twee windvlagen in slaagde het gevelde kwik erin om weer overeind te krabbelen zodat we nog maxima van 16,9 graden haalden. Vooral achter glas voelde het aangenaam aan maar op een beschut terras viel het ook nog wel te (zuur)pruimen. Tijdens de avond loste de bewolking verder op en zwakte de wind af zodat het weer rustig, helder en zeer zonnig was. Voor wie aan acuut geheugenverlies lijdt moeten dit gouden momenten geweest zijn die voelden alsof ze deel uitmaakten van een eindeloze lenteperiode die er altijd al geweest is en nooit zou eindigen. Maar voor de mensen mét geheugen en een satellietbeeld op hun computerscherm was dit natuurlijk niet meer dan een korte adempauze als aanloop naar een weekend dat nog somberder, killer, guurder en ook nog eens stukken natter zal verlopen dan vandaag dat nog met 0,0 mm kon worden afgesloten.
Zaterdag, 10 mei 2014
De dag begon somber en guur met vlagen van motregen die door een snijdende west- noordwestenwind werden opgezweept. Dit alles gebeurde bij minima van 10,2 graden en onder een Stratus wolkendek. De motregen kreeg na een tijdje een buiig karakter met ook gewone regen ertussen en de neerslag kwam soms met een flinke intensiteit naar beneden. Daarna werd het weer wat rustiger en kregen we terug betrokken weer met af en toe vlagen van motregen. Dit ging zo verder tot omstreeks 16H40 toen er plots een zeer actieve buienlijn doorheen Malderen spoelde waarbij het water met bakken naar beneden kwam. Het neerslagtotaal werd in één uithaal omhoog geslingerd naar 10,7 mm maar voor we wisten wat er ons overkwam klaarde het plots weer uit in het westen. We zagen de buienlijn nu als een donkere wolkenmuur wegtrekken naar het zuidoosten en de zon kwam er nu zowaar door zodat het opeens weer wat aan zomer deed denken. De wind zwakte immers tijdelijk af, de zon brandde flink in de polaire lucht die over ons uitstroomde en het voelde ook drukkend aan door al het vocht in de lucht. De maxima werden nu pas bereikt met 15,2 graden en ze voelden een stuk warmer aan dan ze waren. Voor eventjes toch want er kwam als snel weer Stratus fractus bewolking binnendrijven waardoor de zon weer wegdook en de wind wakkerde terug aan zodat het alweer guur ging aanvoelen. De bewolking bestond op het einde van de avond uit een mengeling van Stratus fractus, Cumulus congestus, en wat Stratocumulusvelden al bleef het wel droog zodat het neerslagtotaal van daarnet ook het dagtotaal.
Zondag, 10 mei 2015
De wind is tijdens de nacht verder afgezwakt waardoor het vanochtend vrij rustig was bij minima van 8,3 graden. De bewolking bestond uit Cumulus fractus die geleidelijk uitgroeide tot Cumulus mediocris terwijl er in de hogere luchtlagen Cirrostratus bewolking voorbijdreef die in het zuidwesten dikker was. Hoewel de wind een flink stuk is afgezwakt, was ze nog steeds goed voelbaar op sommige momenten, en ze voelde best wel fris aan. De sluierbewolking was duidelijk afkomstig van een warmtefront, want tegen de middag klaarde het vanuit het zuidwesten weer op en zagen we een heel ander wolkenbeeld terwijl de aangevoerde lucht duidelijk vochtiger en warmer ging aanvoelen. We keken nu tussen afgeplatte Cumulus humilis wolkjes aan terwijl er in de hogere luchtlagen Altocumulus translucidus en Cirrostratus te zien was. De zon ging behoorlijk steken en in plaats van onaangenaam fris voelde de zuidwestenwind nu heerlijk zacht aan. Vooral tijdens het tweede deel van de namiddag was de aankomst van de subtropische lucht goed voelbaar. We haalden maxima van 21,9 graden terwijl de Cirrostratus bewolking geleidelijk dikker werd in het westen met hier en daar zelfs al Altostratus bewolking ertussen. De eerdergenoemde Altocumulusveldjes verdwenen hierbij geleidelijk. Ondanks de aanvoer van zachte tropenlucht koelde het tijdens de avond toch nog vrij sterk af waardoor terrasjesweer maar tot rond 21H mogelijk was. Neerslag is er ondanks de bewolking en de warmtefrontpassage vandaag niet meer aan te pas gekomen waardoor we de dag andermaal afsloten.
Dinsdag, 10 mei 2016
De convergentielijn met buien is verder naar het noorden opgeschoven waardoor we vandaag met veel bewolking te maken kregen. We zaten wel nog in de warme lucht waardoor we terug hoge minima van 15,8 graden konden optekenen. Tijdens de voormiddag kwam het tot een aantal perioden van lichte of matige regen in een nogal chaotisch wolkendek waarin vooral uitspreidende Stratocumulus en Altostratus te zien was met daaronder en tussen stapelwolken. Het hele zootje had de neiging om zich in banden te gaan schikken en het was hierdoor een beetje misleidend om de buien schijnbaar weg te zien trekken naar het noordwesten (de wind kwam uit het zuidoosten) terwijl de banden van regen net vanuit het zuidwesten pal op ons af kwam. Deze misleidende beweging zal de nietsvermoedende fietsers hier en daar wel een nat pak opgeleverd hebben. Na de middag werd de neerslag uit iedere band intenser en uiteindelijk kwam het tot erg felle stortbuien al zat er geen onweer op. Toch vertoonde een van de buien Supercell kenmerken en was er op een gegeven moment een indrukwekkende meso te zien vanuit Malderen. Daarna kwam het weer tot een reeks buien waarbij de ene al heviger toesloeg dan de andere. De warmte werd hierdoor wel uit de lucht gewassen al hebben we toch nog maxima van 23,3 graden kunnen optekenen. Tijdens de avond veranderde de aanblik van de wolken een beetje en kregen we ook Cirrus densus te zien terwijl alles overdag eerder door uitspreidende Stratocumulus en Altocumulus werd gedomineerd. De buien leverden ons een indrukwekkend neerslagtotaal van 1
Woensdag, 10 mei 2017
Onder de heldere hemel is het tijdens de nacht afgekoeld tot 4,3 graden en aan de grond is het kwik duidelijk onder het vriespunt gekomen want de grasperken lagen er (gedeeltelijk) wit berijpt bij. Daarna maakte de zon al snel komaf met de vorst die komaf maakte met de bloesems en was het weer genieten voor de zonneliefhebbers van een erg vriendelijk en zonnig weertype. Door de stabiliserende werking van warmte advectie in de hogere luchtlagen werden er nauwelijks stapelwolken gevormd en kon de zon dus ononderbroken schijnen. Dit vertaalde zich later wel in het binnenschuiven van Cirrus en Cirrostratus wolken, maar we zagen ze graag komen want ze markeerden de overgang naar een zachter weertype zonder vorstgevaar en met redelijke neerslagkansen voor de natuur. Die verzachting was overigens vandaag al te merken want we haalden reeds maxima van 21,6 graden bij een zwak briesje uit veranderlijke richtingen, al is dit nu nog vooral aan de afwezigheid van (afschermende) bewolking te wijten. Tijdens de avond verliep de afkoeling een stuk langzamer en bleef het tot kort voor zonondergang aangenaam zacht ondanks de slechts licht bewolkte hemel. De neerslag die verderop zit kon ons nog niet bereiken waardoor we terug met een dagtotaal van 0,0 m.
Donderdag, 10 mei 2018
Na de bescheiden afkoeling gisteren is de klad er vandaag helemaal in gekomen en was het vanochtend fris met minima van 7,0 graden. Vochtige polaire lucht is over ons uitgestroomd en zodra de zon op was gingen daarin stapelwolken ontstaan die zich uitspreidden tot Stratocumulus. Er stond ook nog eens een kille noordwestenwind en de zon kregen we maar met mondjesmaat te zien. Na de middag kregen we ook nog met buien te maken maar dit waren telkens schampschoten en een feller exemplaar halverwege de namiddag kon het neerslagtotaal niet veel verder krijgen dan 0,5 mm. Het kwik bleef ondertussen steken op 15,9 graden al kregen we tegen de avond weer met bredere opklaringen te maken die samen met de wegvallende wind echter voor een snelle afkoeling zorgde en dat zorgde weer voor de nodige kopzorgen bij de eigenaars van sommige planten.
Vrijdag, 10 mei 2019
Tijdens het tweede deel van de nacht heeft zich een lange lijn van buien gevormd die min of meer in haar lengte van Zeeland tot Luik leek te trekken. Hierdoor kwam het plaatselijk tot flink wat neerslag terwijl het op andere plekken zo goed als droog bleef. Voor de verandering was het eens Londerzeel dat tot die bevoorrechte (natte) plaatsen hoorde en daar kregen we dus weer enkele gezapige buien te verwerken. Al was het ook deze keer niet bijster veel in vergelijking met een aantal weerstations die langs deze buienlijn lagen. Tijdens de namiddag kwam er weer meer ruimte voor opklaringen en kon de zon er hier en daar nog doorheen prikken met 16,1 graden tot gevolg. Daarna nam de bewolking weer verder toe waarbij deze vooral uit Stratus fractus en Altostratus bestond. Tijdens de late uurtjes maakten de lichte buitjes die er eerst al vielen plaats voor meer continue regen die vanuit het zuidwesten kwam opzetten uit een naderende golfstoring die volgens de weerberichten morgen een kleine zondvloed zal ontketenen in Vlaanderen. Het voelde kil aan maar de minima van 9,5 graden werden niet meer scherp gesteld. Het neerslagtotaal werd dat dan weer wel met 7,3 mm als eindresultaat.
Zondag, 10 mei 2020
De bewolking is tijdens de nacht verder toegenomen en het voelde een beetje broeierig aan. De minima zijn op 10,6 graden uitgekomen en vooral tijdens de voormiddag was er af en toe nog een streepje zon tussen Altostratus en Altocumulusvelden. Na de middag overtrok het helemaal en we zagen nu flinke stapelwolken ontstaan onder en tussen de eerdergenoemde wolkensoorten. Deze bolden verder op bij maxima van 22,3 graden en het zag er af en toe dreigend uit aan de horizon in verschillende richtingen. De wind was zwak en kwam eerst uit zuidwestelijke richtingen. Later begon het te druppelen maar het stelde aanvankelijk weinig voor. In het westen werd de hemel echter donker en er was een tijdlang een band van stapelwolken te zien die van zuidwest naar noordoost liep. De regen werd intenser en er volgde een stevige plensbui waarbij de wind ging liggen. Het leek wel alsof het weer boven ons tot stilstand kwam en dat de regenbui voor eeuwig boven ons zou blijven hangen. Maar dan stak er opeens een kille noordenwind op die de bui maar ook de broeierige warmte verjoeg. Het bleef nog wat naregenen uit nog steeds dezelfde mix van Altostratus en Cumulus al werd de bewolking geleidelijk wat lichter en dunner. De wind bleef echter steeds verder aanwakkeren en de dag eindigde in erg stormachtige omstandigheden met een vrij fors neerslagtotaal van 9,7 mm.
Maandag, 10 mei 2021
Het leek wel herfst met krachtige windvlagen en striemende regenbuien die ons reeds sinds vroeg in de nacht overvielen. Het daglicht keerde weer onder een grijze hemel maar het was nog zacht met temperaturen die niet onder 13,4 graden zijn gezakt. Al snel werd duidelijk dat we niet onder een uitgestrekte regenzone lagen maar in onstabiele lucht boordevol buien. En dankzij die strakke zuid- zuidwestenwind klaarde het in een mum van tijd weer op om vervolgens weer te overtrekken wanneer de volgende buiencluster eraan kwam. De bewolking bestond uit Stratocumulus, Stratus fractus, Cirrus densus en Cumulus. Langzaam begon de atmosfeer weer tot rust te komen, de zuidwestenwind zwakte af en de opklaringen werden breder. Na de middag bleven er enkel vredige stapelwolkjes over al begonnen die met het verstrijken van de uren weer op te bollen waarbij het er uiteindelijk terug wat dreigend ging uitzien. Desondanks voelde het hoogzomers aan door de krachtige zon en het felle licht dat door deze wolken werd weerkaatst. Voeg daar nog eens de geur van gemaaide gazons, bloesems en maxima van 21,3 graden aan toe en de zomersfeer was helemaal compleet. Tijdens de avond begonnen de stapelwolken weer op te lossen en kwam de zon er meer aan te pas. De rest van de avond verliep rustig en lichtbewolkt terwijl we afsloten met een neerslagtotaal van 0,9 mm.
Dinsdag, 10 mei 2022
De sluierbewolking die gisteren al begon binnen te drijven is tijdens de nacht dikker geworden. De dag startte grijs en opvallend zwoel bij minima van 13,8 graden. De wind is dan ook helemaal om naar het warme(re) zuidwesten terwijl die wolken een goede isolator waren. Het zag er naar uit alsof het elk moment kon gaan regenen en dat bleek nog waar te zijn ook. Twee straten verderop werd er immers een druppel waargenomen en vlakbij het kruispunt achter de spooroverweg is er een andere druppel neergekomen. Hier moesten we het dan mee doen want de bewolking werd weer dunner en er kwam nu een waterzonnetje tevoorschijn in een mix van Altocumulus en Altostratus. Wie dacht dat de broeierige lucht en de bewolking (met de eventuele regendruppel voor de gelukkigen die er net onder zaten met hun tuin) verlichting zouden brengen in de droogte kwam echter bedrogen uit. De zuidwestenwind wakkerde immers fel aan en kwam op sommige momenten stormachtig uit de hoek waardoor de laatste restjes vocht nu aan een moordtempo uit de grond en de planten werden geföhnd. De steeds zonnigere perioden tijdens de namiddag versterkten dit effect nog. Ondertussen was de aangevoerde lucht opvallend warm en we haalden zomers aandoende maxima van 26,1 graden ondanks het herfstachtig ogende, winderige weertype. Tijdens de tweede helft van de namiddag veranderde het weerbeeld een beetje en kregen we vooral Altocumulus floccus en Stratocumulusvelden te zien terwijl de bovenlucht weer helder blauw was. Het oogde erg onstabiel en er leek onweer in de lucht te hangen. Dit was overigens al de hele dag zo want ook vanochtend zagen we hier en daar al de typische castellanus structuren in de Altocumulusvelden. Hoe dan ook werd deze dreiging niet verzilverd en we kregen alleen maar bredere opklaringen te zien. Na een tijdje begon de bewolking zich weer samen te pakken in het westen maar uiteindelijk leverde ook dat geen nieuwe druppels meer op, laat staan meetbare neerslag. Het begon weer merkbaar af te koelen tijdens de avond maar daartegenover stond een afzwakkende wind waardoor het voor het gevoel nog meeviel. Zoals wel verwacht kon worden, wees de pluviometer op het einde van de dag nog steeds 0,0 mm aan.
Woensdag, 10 mei 2023
Het was tijdens de ochtend voor de verandering nog eens droog onder een mix van Stratocumulus, Stratus fractus en Cirrostratus bewolking. De omgeving lag er druipnat bij door een combinatie van dauw en de regen van gisteren die nog lang niet was verdampt. Niettemin zag het er sfeervol uit en kouder dan 12,0 graden is het ook niet geworden wat in combinatie met de windstilte nog best aangenaam was. De zon kwam er af en toe zwakjes door wat in combinatie met het warme ochtendlicht foor fotogenieke plaatjes zorgde, maar al snel begonnen dikkere massa's Stratusbewolking vanuit het westen binnen te trekken waardoor het opnieuw somber, duister en kil werd. Deze bewolking bleef ons de hele dag gezelschap houden waarbij ze een wat rafelige structuur had. Er zat ook Stratocumulus tussen gemengd terwijl het rustig was met nauwelijks wind uit zuidwestelijke tot zuidelijke richtingen. Na verloop van tijd begon zich tussen en boven deze wolkenmassa's een laag Altostratusbewolking te nestelen en toen de zon erdoor probeerde te komen was dat dus niet meer dan een zwakke waterige versie wat we te zien kregen. Warmer dan 14,6 graden kon het zo niet worden en het werd tegen de avond alweer gevolgd door neerslag die vrij intens werd en een wat buiig karakter had. Deze vulde het neerslagtotaal aan tot 2,4 mm waarna er een rustige, bijna windstille en kille nacht volgde.
Vrijdag, 10 mei 2024
Tijdens de ochtend hing er wat sluierbewolking in de nevelige lucht en het is daarbij afgekoeld tot 7,9 graden. De wind is naar het noordoosten gedraaid en was heel de dag door erg zwak wat ondanks de nog vrij koele luchtaanvoer nog voor een zomers gevoel zorgde. De krachtige zon hielp daar ook aan mee want ook met die sluierwolken, welke in de loop van de dag zelfs dikker werden verloor ze weinig potentieel. We haalden uiteindelijk maxima van 22,2 graden. Tijdens de namiddag ontstonden er Cumuluswolken waarachter de zon af en toe wegdook maar het kwam niet tot buien. De stapelwolken losten met de dagelijkse gang weer op en de sluierbewolking werd later op de avond ook weer dunner om vervolgens te verdwijnen op nog wat sluiers in het noorden na. Net op tijd dus om voluit te kunnen genieten van het poollicht dat heel uitzonderlijk tot op onze breedtegraad te zien was en voor een lichtshow zorgde waarbij vooral paarse kleurentinten te bewonderen vielen. De pluviometer die we hierin met dito kleuren zagen opgloeien, wees ondertussen 0,0 mm aan als neerslagtotaal. Tegen middernacht leek de activiteit van het verschijnsel er weer wat uit te gaan.
Zaterdag, 10 mei 2025
Het was opnieuw helder en fris vanochtend bij minima van 5,5 graden. Boven ons was de hemel staalblauw, maar wie een eindje buiten de bebouwde kom ging om een vrij zicht op de horizon te krijgen, kon zien dat er in oostelijke richting een zone met sluierwolkjes en niet- oplossende vliegtuigstrepen te zien waren. Een zone die scherp begrensd was en een wat apart contrast vormde met de rest van de heldere hemel. De sluierbewolking had de neiging om zich te verplaatsen naar de zuidoostelijke en later zuidelijke horizon waarna ze zich uitbreidde over de rest van het luchtruim. Hierdoor kregen we nu overal mooie vederige structuren en strepen te zien. De zon bleef bij dit alles ononderbroken schijnen want voor de vorming van stapelwolken of middelhoge bewolking waren de onderste luchtlagen nu veel te droog. Een nog steeds krachtige noordoostelijke wind zorgde er samen met de lage vochtigheidsgraad voor dat het lekker luchtig aanvoelde, maar als planten konden praten zouden we waarschijnlijk langs alle kanten gekreun en gereutel horen want deze werden nu tot op het uiterste op de proef gesteld. Zelfs voor een ervaren cactus was dit weer geen 'walk in the park' meer en dus moesten hun eventuele eigenaars zich weer een bultrug werken om die allemaal overeind te houden. Veel intuïtie hadden ze vandaag niet nodig om aan te kunnen voelen at hun collega-meteorologen dezelfde avond nog een neerslagtotaal van 0,0 mm zouden optekenen. We haalden maxima van 22,7 graden en daarbij viel op dat deze temperatuur pas om 17H30 gehaald werd. Tijdens de avond volgde er dan weer een snelle afkoeling want met een vochtigheidsgraad die deze namiddag naar 28,8% zakte kon deze lucht niet veel warmte vasthouden. Dit maakt het allemaal nog steeds luchtig en slaapbaar ondanks het hoogzomerse uiterlijk van dit weertype. Alvorens die slaap aan te vatten konden we overigens nog van een fraaie zonsondergang genieten met als die sluierbewolking. De wind zwakte sterk af na zonsondergang maar ging niet volledig liggen en dat betekent dus slecht nieuws voor de plantjes die op een likje vocht uit ochtenddauw rekenen. Net als deze ochtend zal daar morgenvroeg wellicht niet veel van terug te vinden zijn. Van de andere kant is het dan weer een goede zaak voor het vorstvrij houden van onze tuinen en plantsoenen want met de koele nachten die we dezer dagen beleven is er niet veel nodig om het kwik (zeker aan de grond) onder nul te krijgen.