
Het gebied wat je beschrijft is één van de oudste cultuurlandschappen van West-Europa. Waar ooit de zee heerste en de eerste mensen zich vestigden op zelf opgeworpen woonheuvels (terpen en wierden) en met behulp van de monniken dijken aanlegden en de zee steeds verder terugdrongen. Soms duizenden doden door woeste stormen. Maar uiteindelijk won de volhardende Noorderling.
Hier is geen leegte maar nog ruimte en lucht. Pittoreske dorpjes met vol monumentale panden en beschermde dorpsgezichten. Een landschap waar wij als Noorderlingen verschrikkelijk trots en zuinig op zijn. Voor de Westerling wellicht leeg. Voor ons vol van geschiedenis en verhalen.
Vorig jaar juli verraste mij ook de omgeving van Sebaldeburen en ik dacht Westerkwartier (?), met mooie landschappen met houtwallen, vennetjes en moeras achtige weides, iets dat mij een beetje aan Zeeuws Vlaanderen deed denken, ook tijdens een stormchase op 20 juli in Friesland en Groningen
Klopt helemaal Hein. Sebaldeburen en mijn dorp maakt onderdeel uit van het coulissenlandschap Zuidelijk Westerkwartier. Geen kaal landschap hier, hoewel hier en daar wel afgewisseld met meer open veengebiedjes.
Veel houtsingels tussen de (vaak kleinschalige) weilanden, voornamelijk Elzen en op de wat hogere zandgronden afgewisseld met o.a. eiken, berken en ondergroei struiken.
In de Achterhoek en grote delen van Overijssel zie je ook gelijkaardige landschappen.
( 342)
( 433)
( 210)
( 91)
Ezinge een mooi voorbeeld van, Winsum ook.
( 69)
( 36)
( 18)