Woensdag, 19 mei 2004
Opnieuw slaagde een uitbundige meizon erin om ons te trakteren op een schitterende lentedag. Voor het kwik was het dan ook een koud kunstje om over de 25 graden grens te klimmen zodat we met 26,5°C de derde zomerse dag op rij binnenrijfden te Malderen. Tegen de namiddag waren er opnieuw stapelwolkjes present maar in vergelijking met gisteren was hun optreden zeer bescheiden. De wind daarentegen heeft een paar tandjes bijgestoken en kwam nu al tegen 25,7 km/h uit de west - noordwestelijke hoek aanzetten. Op veel plaatsen waren ook al tuinslangen tevoorschijn gekropen terwijl een aantal planten en gewassen het behoorlijk moeilijk beginnen te krijgen door de droogte. Hier zal nog niet meteen veel verandering in komen, morgen blijkt in tegenstelling tot wat eerder verwacht werd nog een mooie lentedag te zullen worden al wordt het wel al een viertal graden frisser dan vandaag. Er zouden slechts zeer lokaal een paar schamele buitjes kunnen vallen. De dagen erna gaat onze lente weer de koelkast in en halen we met moeite nog vijftien graden. Een heel verschil dus, maar wat neerslag betreft moeten we het hebben van een paar lichte buitjes in het beste/slechtste geval.
Donderdag, 19 mei 2005
Vanmorgen waren de weergoden duidelijk in een optimistischere stemming. Door het binnenschuiven van uitgestrekte wolkenvelden is het vannacht niet meer zo sterk afgekoeld en noteerden we deze keer 8,1 graden als minimum. In de loop van de voormiddag kozen de wolkenvelden echter het hazenpad en volgde er een aangename zonnige episode waarbij het kwik kon oplopen naar 20,8 graden - al een heel verschil met wat we gewend zijn de voorbije dagen en te danken aan het feit dat een zuidwestelijke bries de noordelijke stroming heeft afgesneden, doch hierbij iets te enthousiast tekeer ging met haar snelheden tot 35 km/h, vooral dan later op de namiddag als aankondiging van een regenzone. De bewolking is tegen de avond weer flink gaan toenemen en zo is het sinds een uurtje lichtjes aan het regenen, ondertussen al goed voor 0,2 mm. De komende uren en dagen zullen we trouwens nog meer water te slikken krijgen bij redelijk zachte temperaturen en een eerder buiig weertype met stijgende onweerskansen. Op de langere termijn lijken de weerkaarten echter te wijzen op een hernieuwde inval van noordelijke stromingen waardoor we begin juni terug onderkoeld en grijs Noordzeeweer zouden krijgen. Dit is gelukkig nog veraf en kan dus nog herzien worden.
Vrijdag, 19 mei 2006
Het Malderse watertekort werd uiteindelijk dan toch nog aangevuld: een werk dat gisterenavond reeds werd aangevat toen een aantal stevige buien op bezoek kwamen. Er was ook onweer bij maar het stelde weinig voor met hooguit wat gerommel in de verte en een paar flitsen. De inzet was echter wel de moeite met stevige rukwinden, een indrukwekkende shelfcloud en gedurende korte tijd stortregen. Het "onweer" was nog maar net voorbij of een nieuwe reeks buien diende zich aan, al waren deze onweersvrij maar regenrijk des te meer. Tijdens de ochtenduurtjes van vandaag was het nog steeds erg regenachtig, maar het ging nu om meer continue regen uit een gesloten wolkendek dat tot een eind in de namiddag voor een herfstachtige sfeer zorgde. Vooral de wind deed dit herfstgevoel alle eer aan met snelheden die opliepen tot maarliefst 61,2 km/h uit zuidwestelijke richting. Her en der in de Benelux was er dan ook windschade, variërend van afgebroken takken tot weggevlogen dakpannen, tenten of omgewaaide reclamepanelen. In de tweede helft van de namiddag werd er dan toch nog werk gemaakt van enig lentegevoel toen zich een aantal opklaringen vormden die steeds breder werden. Tussendoor waren er echter nog een paar buien die het neerslagtotaal op 5,2 brachten terwijl de nijdige wind maar niet wilde kalmeren. Het was overigens wat frisser dan gisteren maar met temperaturen tussen 10,8 en 16,3 graden zaten we toch nog op vrij normale waarden voor de tijd van het jaar.
Zaterdag, 19 mei 2007
Een heel stuk frisser dan gisteren, maar we keken wel aan tegen zowat dezelfde Stratocumulusvelden zodat het leek of dat koufront van afgelopen nacht hier nooit gepasseerd was. Het weersbeeld veranderde voor de rest weinig al ging de Stratocumulus langzaam over in Cumulus humilis zonder echter dreigende vormen of afmetingen te bereiken. De bewolking was erg overvloedig en bij temperaturen tussen 10,8 en 19,4 graden leverde dit een erg fris gevoel op in vergelijking met gisteren, zeker als men er de wind bijnam die snelheden tot 27,4 km/h uit het west- zuidwesten haalde. Pas na zonsondergang toe nam de bewolking verder af, terwijl de wind weer ging liggen, maar het bleef wel erg fris en nogal klampig aanvoelen in open lucht. In het laatste schemerlicht komen echter nieuwe wolken opzetten die horen bij een warmtefront (het koufront van gisteren dat op haar stappen terugkeert) en dus het komende etmaal weer een flinke opwarming zal veroorzaken tezamen met een onstabiel weertype waarin zich nieuwe onweerskansen zullen voordoen. Vandaag wordt echter nog rustig en droog afgesloten. De koufrontpassage afgelopen nacht betekende meteen ook het neerslagtotaal voor dit etmaal met 2,4 mm.
Maandag, 19 mei 2008
Het was vanochtend weer bibberen (een beetje toch) bij temperaturen die naar 5,0 graden waren gezakt. Overigens had het erger gekund want er was nog tamelijk veel Stratocumulusbewolking aanwezig die als een soort van reddingsdeken voor de buiten slapende kamerplantjes ging fungeren. Overdag verdween de Stratocumulusbewolking en kregen de een paar uur helder en zonnig weer, doch later werden er kleine stapelwolkjes gevormd waardoor de zon het uiteindelijk niet helemaal voor het zeggen had vandaag. Niettemin oogde het weersbeeld een heel stuk vriendelijker dan gisteren en konden de temperaturen overdag weer wat winst boeken zodat we maxima van 17,5 graden kunnen optekenen. Hierbij zocht de wind het noordoosten op om van daaruit snelheden tot 20,9 km/h te halen. Na de middag werden de stapelwolkjes wel heel erg talrijk, maar ook dan kreeg de zon tussendoor nog een paar gelegenheden om door te breken. Bovendien was het maar tijdelijk vermits Cumuluswolken meestal afhankelijk zijn van thermiek en deze naar zonsondergang wegviel. De bewolking loste geleidelijk op waardoor we op het einde van de dag weer met een nagenoeg heldere hemel zaten. Net als gisteren koelt het echter razendsnel af waardoor heel wat land- en tuinbouwers een spannende nacht tegenmoetgaan, zeker in het oosten van het land en op de Kempische zandgronden. Het neerslagtotaal bedroeg 2,2 mm.
Dinsdag, 19 mei 2009
Van buien was er vandaag niet veel meer te merken, waardoor we weer een rustige dag beleefden. In de met Cirrus en Cirrostratusvelden opgefraaide hemel werden al snel stapelwolkjes gevormd die zich als mooiweerwolkjes bleven gedragen. De temperatuur boekte aardig wat winst waardoor we kwikstanden van 7,8 tot 21,3 graden konden noteren, bij een naar het zuidwesten draaiende wind die 32,2 km/h haalde. Naar de avond toe kwamen we meer onder invloed van Stratocumulusvelden te liggen, welke bij zonsondergang voor sfeervolle en rustgevende avondtafereeltjes zorgden. We sloten de dag af met het zelfde neerslagtotaal als vanochtend, namelijk 0,0 mm.
Woensdag, 19 mei 2010
De gisteren aangehaalde depressie die vanuit het oosten onze richting uitkwam, is afgelopen nacht dichterbij gekropen en veroorzaakte extra bewolking. Het ging vooral om dichte Cirrus spissatus partijen die echter niet konden voorkomen dat het is afgekoeld tot 3,2 graden. Later dreef er ook Stratus fractus binnen, welke zich in langgerekte wolkenstraten ging ordenen en op deze manier voor een erg bizar effect zorgde. Ze kregen later vanuit het oosten gezelschap van Altocumulus en Stratocumulusbewolking waardoor het tijdelijk wat minder lenteachtig aandeed. Gelukkig losten de wolken na een tijdje weer op tot enkel de eerdergenoemde sluierwolken overbleven en we terug van uitbundige zonneschijn konden genieten. Deze Cirrus spissatus vormde een ongeveer 20 kilometer brede band die van noord Frankrijk tot het noorden van Nederland liep en naar het westen trok. Na de middag werden er dan weer stapelwolkjes gevormd die echter zeer bescheiden bleven qua omvang en aantal (Cumulus humilis). De stapelwolken hielden ons de ganse namiddag gezelschap terwijl er af en toe toefjes Cirrus voorbij trokken. Bij het vallen van de avond verdwenen ze weer en trokken de sluierwolkjes zich eveneens terug. De lucht kleurde toen diepblauw waardoor er een zuiderse sfeer ontstond ondanks de nog steeds erg fris aanvoelende noord- noordoostenwind die het met haar snelheden tot 29,0 km/h schraal deed aanvoelen. De afkoeling voltrok zich tegen zonsondergang aan een duizelingwekkend tempo waarbij de temperaturen een uurtje later reeds onder 10 graden zakten en er van die zuiderse sfeer niet veel meer te merken was. Ook het neerslagtotaal was met 0,0 mm maar nauwelijks merkbaar.
Donderdag, 19 mei 2011
De Stratocumuluswolkjes zijn afgelopen nacht overgegaan in een dikke laag Stratus waardoor het erg zacht is gebleven bij minima van 10,3 graden. Maar de bewolking wilde van geen wijken weten waardoor het grootste deel van de dag in een sombere en herfstachtige sfeer verliep. Het koufront waar dit alles bij hoorde, sleepte over het westen van het land waar men een paar mm broodnodig hemelvocht in ontvangst kon nemen. Deze regenzone trok langzaam naar het noordoosten en zorgde ervoor dat de bewolking tijdens de namiddag dikker werd met wazige Cumulus congestus wolken eronder. Een paar uur later bevond het koufront zich ten oosten van ons en konden we vanuit het noordwesten weer wat opklaringen zien binnendrijven. Het maakte allemaal echter een onstabiele indruk met veel Stratus fractus, Altocumulus floccus, Stratocumulus en Cirrostratusbewolking. Het zicht was ook tamelijk slecht in de weinig contrastrijke lucht, maar de warme kleuren van het invallende licht wisten er toch wat moois van te maken. De temperaturen haalden nog 18,0 graden terwijl er relatief weinig wind stond met maximaal 17,7 km/h uit het noorden. De mooiste uitzichten en kleurencombinaties deden zich rond zonsondergang voor terwijl het er op sommige momenten erg dreigend uitzag door de gebroken Stratusvelden in het tegenlicht. Het bleef echter droog en we eindigden weer op een gemakkelijk te raden dagtotaal van 0,0 mm.
Zaterdag, 19 mei 2012
De warmte en de zomersfeer konden vandaag eindelijk volledig tot in Malderen doordringen. Het begon net als gisteren met een brandende zon, die deze keer dus bleef branden terwijl het 's nachts niet kouder werd dan 12,2 graden. Overdag werden er stapelwolken gevormd en er was ook Stratocumulus castellanus en floccus te zien. De stapelwolken groeiden net niet uit tot de congestus variant terwijl de Stratocumuluswolken schaarser werden. Het kwik liep ondertussen op naar een zomerse 23,2 graden terwijl er een verkoelend briesje tot 25,7 km/h uit het zuid- zuidwesten opstak. Op het einde van de namiddag verscheen er achter de stapelwolken Cirrus die vanuit het zuiden tamelijk snel kwam oprukken. Deze ging over in Cirrostratus en dan Altostratus met Altocumulus eronder, maar de neerslag bleef uit en voor de rest van de avond bleef het bij een wat chaotische Altostratus en Altocumulusrommel waartussen de zon slechts in matglasversie te zien was. Met deze bewolking koelde het enkele graden af, maar in vergelijking met wat we gewend zijn was het zeker een zachte zomeravond te noemen. We sloten af met een droog neerslagtotaal van 0,0 mm.
Zondag, 19 mei 2013
Na een vrij zachte nacht bij minima van 7,5 graden was er aan wolken opnieuw geen gebrek. Het ging nu om Altocumulusvelden en Altostratusbewolking waartussen af en toe echter blauw te zien was. Erg onverwachts evolueerde dit naar opklaringen die snel breder werden zodat het lichtbewolkt tot helder werd. Op de satellietbeelden konden we toekijken hoe er vanuit het oosten een teug warme lucht binnenstroomde zodat we voor één dag konden meegenieten van dezelfde zomerse condities die in het oosten en noorden van Europa heersen. We hadden veel geluk, want de warme luchttong was nog geen 50 kilometer breed en alles wat daarbuiten lag werd gekweld door lage bewolking en temperaturen die nauwelijks boven 10 graden uitstegen. Malderen lag tamelijk zuidelijk in deze smalle band waardoor we aan de zuidelijke horizon de Franse slechtweerwolken zagen hangen: een scherp begrensde band van Altocumulus en Altostratus. Deze verloor na een tijdje haar structuur en leek op te lossen terwijl er in het noorden stapelwolkjes werden gevormd. Ondertussen was het opgewarmd tot 21,8 graden en stak er een vrij krachtige oostelijke bries op (pieksnelheid uit het noorden met 22,5 km/h) die vooral naar de avond toe tamelijk kil ging aanvoelen in de schaduw. De stapelwolken verdwenen weer en het werd tamelijk nevelig met fletse kleuren bij zonsondergang. Bewolking was echter nergens meer te zien en regenwater evenmin met een dagtotaal van 0,0 mm.
Maandag, 19 mei 2014
Ook vandaag werden we door een stralende lentezon opgewacht, maar deze keer lagen er kapers op de kust. Boven ons hingen talloze dotjes Stratocumulus castellanus en floccus bewolking die zeer duidelijk aangaven dat we in een onstabiele luchtmassa terecht waren gekomen. Het was ook erg warm bij temperaturen die niet beneden 11,7 graden zijn gezakt. Tijdens de voormiddag verdwenen de meeste 'onweersverklikkers' weer al was er in het noorden wel wat Cirrostratus bewolking te zien. Daarna werden er stapelwolkjes gevormd en hierbij viel op dat de eerste exemplaren zo klein, hoog en compact waren dat ze eerder aan toefjes Altocumulus flocces deden denken. Geleidelijk werden het er meer en werden ze groter, maar hun basissen bleven opvallend hoog hangen waardoor het toch een heel andere indruk gaf dan de klassiekje mooiweerswolkjes die we hier anders zien. Ze waren ook spierwit gekleurd waarbij ze tegen een azuurblauwe hemel afstaken met zeer goede vergezichten. Samen met de hoge temperaturen die 27,8 graden haalden, de zwakke zuidwestenwind en de stekende zon deed het meer denken aan een klassieke dag tijdens het droogseizoen in de Afrikaanse savannes. Tegen de avond kwam daar echter verandering in, want omstreeks 19H stak er opeens een verkoelende bries op die samen met het wegduiken van de zon achter een veld dicht opeen gepakte stapelwolken toch wat meer aan België deed denken. In het uiterste westen was ook Cirrostratus te zien maar dit was scherpbegrensd en hing zo laag boven de horizon dat het amper werd opgemerkt. De wind ging daarna weer liggen en de zon kwam er weer door zodat we terug meer aan die savannes gingen denken. Sterker nog, het regenseizoen was nu begonnen want omstreeks 21H30 kwam het plots tot een korte bui uit een nieuw veld opeengepakte stapelwolken met Stratocumulus castellanus ertussen. De rest van de avond verliep dan weer rustig en droog en de neerslag bleef beperkt tot 0,1 mm.
Dinsdag, 19 mei 2015
Dankzij de doorstaande wind is het afgelopen nacht ondanks de heldere hemel niet kouder dan 7,2 graden geworden. De bijna wolkenloze lucht was echter bedrieglijk, want wie goed keek kon in het westen en noordwesten een muur van stapelwolken ontwaren waarvan een deel reeds tot het buienstadium was uitgegroeid. Zowel op de radar als op het weerforum zagen we dan de bevestiging van het naderende onheil dat geleidelijk het binnenland introk. Vooral in Nedeland ging het flink tekeer waar een deel van de buienwolken tot supercells uitgroeide met bijhorende randverschijnselen. Maar ook in België waren de buien niet te onderschatten en kwam het onderandere in Brussel tot een aantal korte maar flinke stortbuien. In Malderen bleek het buiengeweld goed te zijn voor een dagtotaal van 4,8 mm. Tijdens de avond bleven we tegen buienwolken aankijken waardoor we van de meest tot de verbeelding sprekende wolkenformaties konden genieten in de heldere zeelucht. De meeste van deze buien trokken echter langs waardoor we het tijdens de avond op deze locatie konden droog houden. De krachtige zuidwestenwind bleef ook tijdens de avond doorstaan, en zorgde door luchtmenging voor een langzamere afkoeling. De gevoelstemperaturen compenseerden dit echter waardoor het eerder aan een gure herfstdag dan aan een zachte lenteavond deed denken.
Donderdag, 19 mei 2016
We waren verondersteld om ons vandaag vlakbij de kern van de oprukkende depressie te bevinden, maar in de praktijk was daar niet veel van te merken. De dag begon in heldere omstandigheden waarbij het was afgekoeld tot 7,3 graden. Na een tijdje werd er Stratocumulus lenticularis en Cumulus mediocris gevormd. De zon dook daar af en toe achter weg al bleef het erg fraai lenteweer. Het warmde op tot 21,3 graden, maar me moesten wel rekening houden met een behoorlijk pittige zuidwestenwind. Naar de avond toe begon er geleidelijk Cirrostratus bewolking binnen te lopen vanuit het zuidwesten. De kleuren werden ook geelachtiger terwijl de contrasten en transparantie van de atmosfeer terugliepen. De kleuren straalden warmte uit maar er stak al snel een verlammend koude bries op die het erg ongezellig maakte op de terrasjes. De luchten zagen er ook behoorlijk dreigend uit (hingen ook forse stapelwolken en Stratocumulusvelden onder) al bleef het droog en konden we de dag alsnog afsluiten met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Vrijdag, 19 mei 2017
Terwijl men in het uiterste westen van het land een woelige onweersnacht beleefde, is het in Malderen rustig en grotendeels droog gebleven. Maar de buien mogen dan plaatselijk geweest zijn, de overgang naar koude lucht was algemeen waardoor het vanochtend wel diepe herfst leek bij temperaturen die naar 11,6 graden waren geraakt terwijl er een kille bries uit noordwestelijke richtingen was opgestoken en het erg donker was met een dikke laag Stratus bewolking boven ons. Hier viel af en toe wat motregen uit en er waren ook een aantal perioden met zwat zwaardere regen, zonder dat het echter tot zondvloeden of wolkbreuken kwam. Het zwaartepunt van de regen lag in het oosten en noordoosten waar we een koufront terugvinden die de polaire lucht waar we nu in vertoeven voorafging. Rond de middag werd de bewolking wat dunner maar de zon kregen we nauwelijks te zien en het werd korte tijd later alweer afgestraft met dikke bewolking die vanuit het zuidoosten binnendreef. Hieruit ging het terug bij momenten licht of matig regenen. In de koele lucht hoefden we natuurlijk geen hogere maxima dan 19,2 graden te verwachten waardoor het weer een dagje was om snel te vergeten (of goed te onthouden als liefhebber van guur weer). Tegen het einde van de namiddag ontstonden er flinke buien en konden we ons tegoed doen aan fraaie wolkenlandschappen die de somberheid van vandaag snel deed vergeten. Op het eerste zicht zat daar geen onweer op, maar het water kwam soms met bakken naar beneden, met dikke druppels waarbij ook Malderen niet ontzien werd. Het neerslagtotaal bleef desondanks beperkt tot ... mm daar er slechts een paar korte buien zijn gepasseerd op deze locatie. Later op de avond werd het definitief droog met Cirrus densus, Cumulus congestus en door uitspreiding gevormde Stratocumulusvelden. De opklaringen daartussen werden snel breder al zorgde dit wel voor een vrij snelle afkoeling.
Zaterdag, 19 mei 2018
Tijdens het tweede deel van de nacht heeft zich nieuwe Stratusbewolking gevormd waardoor de dag in sombere en gure omstandigheden van start ging. Er stond een schrale noordoostenwind en het warmde nauwelijks op nadat we de minima van 5,2 graden hebben opgetekend. Het was wachten tot laat in de namiddag toen de scherp begrensde overgang naar opklaringen ons bereikte, en dit leidde tot zeer grote lokale verschillen. Zo was het in het centrum en het oosten van Londerzeel al ruim een uur eerder zonnig lenteweer dan in Steenhuffel en Malderen. Waarschijnlijk lagen de maxima daar ook hoger dan de 14,0 graden die we hier optekenden. Tijdens de avond veroverden de opklaringen ook Malderen en Buggenhout maar het was al te laat om te voorkomen dat velen hun centrale verwarming weer hadden aangelegd, wat overigens geen overbodige luxe was want nu deed de open hemel het nog sneller afkoelen en mogen de planten zich alvast weer schrap zetten om zich nooit meer schrap te hoeven zetten. Neerslag is er ondanks de grote weersverschillen op korte afstand niet aan te pas gekomen en dus sloten we weer af met 0,0 mm
Zondag, 19 mei 2019
Tijdens het tweede deel van de nacht is de bewolking toegenomen en daar zat zowaar regen bij die vooral tijdens de eerste helft van de voormiddag aan een gezapig tempo naar beneden kwam. De bewolking bestond uit Nimbostratus en we wisten 0,7 mm bij elkaar te sprokkelen voor het weer droog werd. Door de bewolking en neerslag warmde het slechts langzaam op nadat we de minima van 12,2 graden hebben opgetekend. Tegen de middag kwam de zon er weer door, maar het was slechts een verzwakte versie en er stak een strakke noordoostenwind op waardoor het erg fris bleef aanvoelen. De bewolking bestond uit Altostratus en Cumulus terwijl het zeer nevelig was en enkel omstreeks 14h was het gedurende een uurtje aangenaam toeven toen we de maxima van 16,4 graden haalden en de zon iets harder kon schijnen doorheen Cirrostratusbewolking. Daarna kromp de wind naar het noordwesten en dreef er Stratusbewolking binnen waardoor we in somberheid en kilte terecht kwamen. Vanuit het oosten was ondertussen gerommel te horen wat van vliegtuigen leek te komen maar volgens de radar bleek al snel dat we weer eens nipt aan een onweersbui zijn ontsnapt die bijna letterlijk aan onze voordeur oploste waardoor we weer tientallen emmers door de achterdeur mochten slepen om onze plantencollectie van een gewisse dood te redden. De rest van de avond verliep somber en kil en het werd vroeg donker waardoor het wel herfst leek.
Dinsdag, 19 mei 2020
Met minima van 9,2 graden was het koel maar zeker niet koud in vergelijking met vorige week. Diepblauwe luchten maakten weer hun opwachting en later ontstonden er weer wat Cumulus humilis wolkjes. Op het moment dat ze werden verondersteld hun maximale afmetingen te bereiken, waren ze echter al opgelost wat op het binnenstromen van drogere lucht en/of subsdentie leek te wijzen. Wie van een kloeke regenbui droomde hoefde zich dus geen illusies te maken (of net wel). De zuidwestelijke bries maakte in de namiddag wel plaats voor een noordelijk briesje maar toch bleef het warm met maxima van 24,8 graden terwijl er wat veldjes Cirrus voorbijdreven. Maar verder bleven de dieblauwe, mediterrane kleuren overheersen en daar het nog niet echt zwoel was, was het zeker tijdens de avond een pure weldaad om van het intense en aangenaam warme zonlicht te genieten. Door de lage vochtigheidsgraad waren er ook niet zoveel zweetdruppeltjes meer te zien op de boeren en tuinierders die zich met een neerslagtotaal van 0,0 mm weer te pletter moesten zwoegen.
Woensdag, 19 mei 2021
De bewolking is na de passage van de buien gisteren grotendeels blijven hangen waardoor de dag een sombere start maakte. Het is afgekoeld tot 7,5 graden en op de radar was terug een buienlijn te zien die vanuit het west- zuidwesten onze richting uitkwam. Maar het was er nog eens eentje uit de Londerzeelse klassiekers die gewoon in tweeën brak en zo wisten we er net tussendoor te glippen zodat het droog bleef. En dan kwam de zon er weer met mondjesmaat doorheen in een mengeling van Cirrus densus, Altocumulus, Stratocumulus en Cumulus in allerlei formaten en vormen. Op de radar was ondertussen nog meer buienactiviteit te zien en deze buienclusters wisten ons dan toch nog af en toe mee te pakken. Maar toch leek er een duidelijke tendens te zijn tot het ontwijken van het weerstation en het was dan ook vooral met wolkenvelden dat we te maken kregen. We haalden nog maxima van 16,1 graden en de avond verliep in half bewolkte, rustige omstandigheden. Het neerslagtotaal is op 0,2 mm uitgekomen.
Donderdag, 19 mei 2022
De eerste uren van de nacht verliepen nog zoals gisterenavond, met zwoele temperaturen (minima van 15,3 graden) en het regelmatig voorbij drijven van Altocumulus castellanus veldjes vanuit het zuiden tot zuidoosten. Maar in de vroege ochtend werden we plots opgeschrikt door donderslagen en bliksemflitsen. Het kwam tot onweer en deze keer werd ook Malderen niet ontzien waar het twee keer flink ging plenzen met een kortere droge tussenpauze. Dit begon al omstreeks 3H30 in de ochtend maar de meeste pendelaars konden tijdens het begin van de ochtendspits hun rit naar kantoor eveneens onder luid tromgeroffel aanvatten. Het regende toen nog wat na en daarna was het dan genieten van de fraaie wolkenluchten die deze setting met zich meebracht. Deze bestonden nog steeds uit Altocumulus castellanus en floccus, maar dan met Cirrus densus van de onweersbuien erboven terwijl we mooi konden zien hoe een deel van die wolken vanuit middelbaar niveau uitgroeide tot volwassen buiencomplexen. In het oranje ochtendlicht konden we kort daarna zien hoe zich ten oosten van ons een hele lijn van buien heeft gevormd met fraaie blauwgrijze valstrepen eronder. De rust keerde snel weer en er stroomde wat koelere lucht binnen vanuit het westen tot zuidoosten terwijl het opklaarde. Er was nu nog veel sluierbewolking te zien van oplossende ijskappen en andere rommel die de onweersstoring heeft achter gelaten. Hoe dan ook kon Malderen weer herademen na deze weldoende regenbuien al hield het met 2,1 mm niet echt over. Voorlopig dan toch want na een periode van opklaringen begon zich kort voor de middag een muur van Cirrus densus af te tekenen terwijl het zwoel en plakkerig aanvoelde met nauwelijks wind. Daarna ging het bijzonder snel en verscheen er binnen de kortste keren een shelfcloud (waarneming in Brussel) waarna felle rukwinden het weerstation geselden. Daarna volgde een ware Apocalyps met aardedonkere luchten, slagregens, hagel, donder en bliksem. Het water stroomde over de straten en daarboven was het weer een chaos van rondvliegende tuinmeubelen en ander puin. De buienpassage was van korte duur maar er volgde al snel een nieuwe reeks stortbuien waarna er na een korte periode van opklaringen nog een laatste buienlijn passeerde. Dan kwam de zon er weer door al begon er stilaan koelere lucht binnen te stromen met een naar zuidwestelijke tot westelijke richtingen geruimde wind. We haalden niettemin nog maxima van 28,1 graden en zeker in de zon voelde het nog behoorlijk warm aan. De bewolking bestond nu uit Cumulus fractus en wat Stratocumulusvelden en er begon terug wat sluierbewolking binnen te drijven vanuit het zuidwesten. Deze is de voorbode van een nieuwe golf van onweer die ons morgen te wachten staat. Hoe dan ook heeft de natuur vandaag al een flinke slok gekregen met 30,0 mm als dagtotaal dus zelfs als er morgen niets meer zou vallen kunnen we weer een hele poos verder.
Vrijdag, 19 mei 2023
Het is opnieuw flink afgekoeld tijdens de heldere nacht. Het kwik is uitgekomen op 4,3 graden en er werd terug wat dauw gevormd. De Cirrus- en Cirrostratusbewolking is grotendeels opgelost op een paar plukken Cirrus na, waardoor we nu weer van blauwere luchten konden genieten die zuiderser aan deden. Maar dat was dan puur visueel want voor het gevoel bleef het frisjes tot een beetje schraal aanvoelen, zeker in de schaduw. De noordoostelijke wind voerde droge landlucht aan al werden er tijdens de namiddag tijdelijk wat kleine Stratocumulusachtige dotjes Cumulus gevormd. We boekten wat thermische winst met maxima van 20,3 graden en de wolkjes losten, op de Cirrus na dan, weer op tijdens de avond. Eens de zon bijna onder was zette zich dan weer een snelle afkoeling in. Net als gisteren was het andermaal een droge dag met 0,0 mm als eindscore.
Zondag, 19 mei 2024
Ook vanmorgen was het weer een en al somberheid en treurnis wat de klok sloeg met een egaal Stratus wolkendek en kil aanvoelende minima van 12,0 graden. We waanden ons ergens diep in de winter tijdens een zacht intermezzo, maar dan met het verschil dat de natuur in volle bloei stond en de daglichtperiode langer was. Ook de zompige, deels ondergelopen weilanden waren een beeld dat je normaal eerder rond nieuwjaar zou verwachten. Net als gisteren was het nu de vraag of en wanneer de bewolking zou optrekken. Tegen de middag leek de verlossing er dan toch nog te komen en brak de bewolking open in Stratus fractus terwijl er in de nevelige atmosfeer enkel wat Cirrus overbleef. Het voelde meteen warm aan in de zon en we zagen dat ook aan de kwikbuis waarin weer een aangename 21,7 graden als maximum af te lezen viel. Dit ging wel gepaard met onstabiliteit want noordelijk van het zwalpende koufront met haar ongebruikelijke zuidoost- noordwest oriëntatie bevond zich een tong van onstabiele warme lucht dat in Nederland voor talloze onweersbuien zorgde. Vanuit het noordoosten stroomde deze luchtsoort later ook over Malderen en er werden meteen flinke stapelwolken en aambeeld bewolking meegezogen. In het noordoosten zagen we al een dreigend donkere lucht ontstaan, al bleek het onweer al lang uit deze bui te zijn verdwenen en uiteindelijk hielden we het hier zelfs droog. Wel was het nu genieten van erg mooie en forse stapelwolken, ijskappen van onweer op afstand en een zwoele warmte door de nog steeds vrij zwakke wind. Het zomergevoel was dus compleet en er volgde ook een zachte avond op waarin we uiteindelijk afsloten met 0,0 mm als neerslagtotaal.
Maandag, 19 mei 2025
Vochtige lucht in combinatie met windstilte (wat we al een hele poos niet meer meegemaakt hebben, zelfs niet tijdens de nachten) zorgden ervoor dat de dag erg fris (6,3 graden) maar sfeervol begon met mistbanken waardoor de zon in goudgele kleuren kon schijnen. Een deel van die nevel- en mistbanken wist ook tot over het weerstation in Malderen te rollen en daarbij viel op dat de mist niet op de grond hing maar ongeveer anderhalve meter erboven. Misschien was het wel een gevolg van de kurkdroge bodem die nu als vochtvreter dienst doet. Dit zorgde voor leuke contrasten met bomen en gebouwen die in de wolken verdwenen, zelfs als ze maar heel klein waren. Men zou er haast geneigd door zijn om de definitie van ‘wolkenkrabber’ aan te passen. Deze mist was met de krachtige zon in deze tijd van het jaar natuurlijk geen lang leven beschoren en de zon brandde alles in een mum van tijd weg waarbij het met die dauwdruppeltjes ook al snel afgelopen was. Althans toch in Malderen want op sommige plaatsen is de mist overgegaan in een wat hardnekkiger Stratus wolkendek dat meer tijd nodig had om op te lossen. Deze Stratusbewolking zat zelfs niet ver van ons en de mist was mogelijk een uitloper ervan. We konden vervolgens van helder en zonnig weer genieten met diepblauwe luchten, al werd het vocht dat in de lucht aanwezig was al snel opnieuw zichtbaar in de vorm van Cumuluswolken. Deze ontwikkelden zich erg snel tot vrij grote afmetingen waardoor het leek alsof we binnen de kortste keren buien zouden krijgen. Maar al snel leek het alsof er een onzichtbare glazen plaat werd boven geschoven waardoor deze wolken letterlijk werden platgedrukt en we terug de typische 'humilis' variant te zien kregen. Deze zorgde voor de rest van de middag en namiddag voor de typische zomerse luchten en bij temperaturen die naar 22,4 graden stegen leek het ook alsof we al middenin die zomer zaten. De temperatuur bleef urenlang boven de twintig graden grens zweven en we doken daar pas rond 21H onder. Eens het zover was, ging het wel snel en tegen middernacht zaten we nog maar op een ruime twaalf graden. Ondertussen zagen we de planten en tuinierders onder ons een diepe buiging maken, en al snel bleek dat dit niet uit nederigheid was maar doordat ze slap hingen van de droogte wat de planten betreft terwijl het bij die tuinierders door een bultrug kwam na het vele gesleep met emmers en gieters. Wie een manuele pluviometer had bleef dan weer fier rechtop staan want die moest zich er niet eens over buigen om te weten dat het neerslagtotaal 0,0 mm bedroeg.