Maandag, 24 mei 2004
(Weersverslag Tenerife) De dag nam een droge en vrij zonnige aanvang. Van de straalstroom was dus niet veel meer te merken althans niet op dit deel van het eiland. Op het tegenoverliggende eiland La Gomera veroorzaakten de bergen een golvend wolkenpatroon dat zich tot boven ons als een dunne Altocumulusdeken uitspreidde en dat was maar goed ook want men geeft hier een UV index van 10 op en wetende dat de UV index maar van 0 tot 10 gaat is het dan ook te begrijpen dat tien minuutjes zon reeds voldoende waren om er zo rood als een kreeft vanachter te komen, deze theorie werd gisteren trouwens al op pijnlijke wijze aan de praktijk getoetst. In het hotel verneem ik ondertussen dat er een nieuwe scheur ontstaan is in de Teidevulkaan waarlangs reeds 2 m3 lava werd uitgebraakt. De vulkaan dreigt voor het eerst sinds haar laatste uitbarsting in 1798 weer te ontwaken, tussen 8 en 13 mei alleen al werden er 11 lichte aardbevingen waargenomen. Vanuit ons hotel dat op de zuidelijke flank van de vulkaan gelegen is, kon ik echter nog niets verdacht waarnemen maar het zou dus best wel eens kunnen dat het gedonder van een andere kant zou komen dan de meteorologische. De dag wordt uiteindelijk met een sublieme zonsondergang afgesloten.
Dinsdag, 24 mei 2005
Bij het eerste ochtendgloren bleek al snel dat het Malderse luchtruim vol zat met middelhoge bewolking die de hele dag door in de meerderheid bleef. De bewolking was afkomstig van het warmtefront van een depressie die de komende dagen tropische lucht naar de Lage Landen zal pompen. Er schoven weliswaar opklaringen binnen in de loop van de namiddag maar vanuit het westen dreven tegen de avond weer uitgestrekte Stratocumulusvelden binnen waaruit af en toe zelfs een druppel motregen viel. Dat er warme lucht wordt aangevoerd was al een beetje merkbaar: het kwik liep vandaag op van 9,3 naar 19,9 graden en de wind draaide van het kille noorden naar het zachte zuidwesten (maar bleef wel kil aanvoelen door haar erg hoge snelheid tot 35 km/h). De komende nacht zal het waarschijnlijk weinig afkoelen door de bewolking en de steeds zachtere lucht die binnenstroomt doch het zomerse intermezzo lijkt volgens de meeste weermodellen twee dagen vroeger afgesloten te worden dan ze gisteren lieten uitschijnen. De onweersneiging zou reeds donderdag flink toenemen terwijl het koufront in de nacht van vrijdag op zaterdag haar doortocht zal inzetten. De onweersliefhebber kan echter beter zijn boeltje bijeenpakken en naar het noorden trekken want de gunstigste parameters voor georganiseerd onweer worden steeds boven het oosten en noordoosten van Nederland berekend al is het niet uit te sluiten dat de onweders ook in België temperamentvol uit de hoek kunnen komen. Na het onweersgeweld krijgen we weer gematigd zomerweer met normale temperaturen en vrij zonnig weer.
Woensdag, 24 mei 2006
Hoewel diverse weerberichten vandaag als somber, kil en regenachtig aankondigden, hadden we het geluk aan onze kant doordat de nieuwe oceaandepressie die vandaag haar intrede deed, geen klassieke frontenstructuur had, doch was hij bijna volledig opgebouwd uit convectieve bewolking door de aanwezigheid van een koude luchtbel in de hoogte. Een hele reeks fikse buien was hiervan het gevolg, terwijl er tussendoor ook aangename zonnige perioden waren, vooral voor de middag. De wind ging echter opnieuw voor de hoofdrol met snelheden tot 48 km/h uit zuidwestelijke richtingen, en in combinatie met temperaturen die tussen 7,7 en 15,7 graden lagen, was dit niet meteen het aangenaamste lenteweer dat een mens zich kan voorstellen. De buien hadden echter een erg plaatselijk karakter, zo kreeg Nederland een duidelijke voorkeursbehandeling met massale stortbuien en vrij hevig onweer, maar ook in Brussel werden de hemelsluizen kort na de middag volledig opengedraaid. Voor degenen die de regen moe gezien zijn was Malderen uiteraard de "place to be" want hier bleef het beperkt tot een komen en gaan van dreigende wolkenlandschappen terwijl er geen neerslag is gevallen. Of dit de komende dagen zo blijft is een andere vraag want talrijke regenzones zijn momenteel in file aan het aanschuiven voor een grootschalige invasie van de lage landen waardoor het verlengde weekend zich eerder herfstachtig aankondigt. Een zeer bescheiden weersverbetering is echter mogelijk vanaf zondag.
Donderdag, 24 mei 2007
Er werd iets drogere lucht aangevoerd waardoor er vanochtend niet veel te merken was van nevel of mistbanken. Hoewel droge lucht sneller afkoelt kwamen we vanochtend uit op een zachtere 9,4 graden in vergelijking met gisteren. Het weze dus duidelijk dat er warmere luchtmassa's binnenstromen en het duurde ook niet lang voordat het buiten aangenaam zacht werd. Het kwik zette haar steile opmars rustig verder tijdens de namiddag en het enige neveneffect was het ontstaan van een drietal kleine Cumulus humiliswolkjes kort na de middag. De lucht werd immers weinig in beweging gebracht door de opwarming en meer dan 16,1 km/h uit het noordoosten gaf de windmeter dan ook niet aan. De thermometer was dan weer een stuk royaler met haar gegevensuitvoer: we haalden immers een hoogzomerse 27,8 graden. Tijdens de avond ging de wind niet helemaal liggen en dit is wellicht een resultaat van valwinden uit onweerscomplexen die niet eens zo ver hiervandaan tot ontwikkeling zijn gekomen. De statige aambeeldvormige toppen van de onweders (die tot net voorbij de Frans- Belgische grens zijn gesukkeld) waren te Malderen zelfs enige tijd zichtbaar voor wie een vrij uitzicht had op het zuiden en zuidoosten (of op een ladder klom). Maar vooralsnog blijft het hierbij. Mogelijk dat er wat bliksemflitsen zichtbaar worden komende nacht maar het echte onweer zou zowel vannacht als morgen meer voor het oosten zijn weggelegd. Misschien biedt zaterdag gunstigere perspectieven voor de onweersliefhebber, maar ook dat lijkt nog erg twijfelachtig.
Zaterdag, 24 mei 2008
Voor de verandering beginnen we nog eens met een vrijwel heldere hemel waarbij de temperaturen zich vanochtend ophielden bij 12,3 graden. De felle zon gaf aanleiding tot de ontwikkeling van wat verspreide stapelwolkjes die echter geen bedreiging vormden voor het zomerse weersbeeld. Deze bedreiging kwam immers van de Altocumulusbewolking die na de middag vanuit het zuiden kwam opzetten en tijdens de namiddag steeds nadrukkelijker aanwezig werd. Niettemin waren de golvende structuren best wel fraai om te zien, al moest de zon er uiteindelijk de duimen bij neerleggen terwijl het weersbeeld er minder mooi op werd. Er stond bovendien een nijdige oostenwind die met snelheden tot 27,4 km/h niet onopgemerkt bleef, maar dit kon niet verhinderen dat de temperaturen erg hoog uitkwamen met 23,9 graden. Tijdens de rest van de namiddag bleef het zwaarbewolkt, al verschenen er af en toe nog wat opklaringen en bleef het bovendien droog. Tijdens de avond nam de wind geleidelijk af in kracht zodat we het etmaal in alle rust en met een neerslagtotaal van 1,4 mm kunnen afsluiten.
Zondag, 24 mei 2009
Tijdens de nachtelijke uurtjes is er nog wat lichte regen bijgevallen (niet meetbaar met 0,0 mm), maar vanmorgen leken alle wolken als bij toverslag verdwenen te zijn. De ontwaakten dus andermaal onder een heldere, diepblauwe lucht waarin het naar 11,8 graden weggezonken kwik al snel de hoogte inschoot. Na de middag verschenen er in het noorden Stratocumulusveldjes die later ook in het noordwesten te zien waren. Ze zagen er echter onschuldig uit en de opwarming zette zich ongehinderd verder richting 27,0 graden. Later verspreidden de wolkjes zich over de rest van het luchtruim en gingen ze over in fraaie in banden geschikte Stratocumulus castellanus velden om ons voor een onstabielere luchtsoort te waarschuwen. Boven Frankrijk zijn inderdaad onweershaarden tot ontwikkeling gekomen die enige tijd twijfelden over een Belgisch bezoekje. Uiteindelijk bleef het echter beperkt tot aambeeldbewolking uit afgestorven buienresten, die 's avonds in het zuidwesten zichtbaar werd. De Stratocumulus verdween weer en de tot 16,1 km/h aangespannen noordenwind ging liggen zodat we een rustige en vredevolle avond ingingen. Het bleef hierbij opvallend zacht waardoor we ons morgenvroeg aan erg hoge minima kunnen verwachten.
Maandag, 24 mei 2010
In Nederlands Limburg begon de dag helder, maar werden er kort voor de middag Stratocumulus castellanus velden gevormd die later over gingen in Cumulus congestus. Een erg fraai en zomers ogend plaatje dus, maar de onweders die hieruit ontstonden bleken pas halverwege Duitsland tot leven te komen. De Stratocumulusvelden bleken bij een koufront te horen, en bij de terugtocht naar Malderen bleek de bewolking over te gaan in Cumulus mediocris. Het was hierbij opvallend warm bij temperaturen die stegen naar 28,9 graden. Vooral de combinatie van hoge temperaturen en een overwegend noordwestelijke stroming was opmerkelijk, de hoogste windsnelheid liep op tot 25,7 km/h uit het west- noordwesten. Naast hoge maxima waren er ook aangenaam zachte minima die eens niet beneden de 10,9 graden zijn gezakt. De bewolking loste tijdens de avond volledig op, maar toen de schemering inviel werd er in het noorden terug Stratocumulus castellanus gevormd die bij het opdringende koufront hoorde. Toch bleef het erg zacht en konden we voor de tweede keer dit jaar nog eens de avond buiten door brengen zonder in elkaar te schrompelen van de kilte. De plantjes deden dat dan weer wel, maar dan van de droogte bij het neerslagtotaal dat andermaal op 0,0 mm uitkwam.
Dinsdag, 24 mei 2011
Na een vrij koele ochtend bij minima van 8,9 graden konden we opnieuw van aangenaam lenteweer genieten waarbij de zon ruim aan bod kwam en er slechts wat stapelwolkjes werden gevormd als aanvulling op de aanwezige sluierbewolking. De temperaturen deden het iets minder goed dan gisteren met niet meer dan 20,8 graden, al zitten we ook hiermee nog ruim boven de normaalwaarden. Bovendien was de wind een stuk minder krachtig dan de voorbije dagen en kwamen we er met snelheden tot 38,6 km/h uit het west- noordwesten reeds vanaf. De stapelwolkjes losten tijdens de vroege avond weer op en bij zonsondergang trok er een smal bandje met Stratocumulus wolkjes voorbij. Dit wolkenbandje bleek het beruchte koufront te zijn waarvan we enkele dagen geleden nog hoopten dat het met een stevige bak regen een voorlopig einde aan de droogte zou maken. Het spreekt dan ook voor zich dat we in een andere bak 0,0 mm terugvonden als dagtotaal.
Donderdag, 24 mei 2012
Een dichte mistlaag onttrok bijna alles aan het zicht en het voelde klam aan bij minima van 13,3 graden. Deze keer klaarde het echter snel op en binnen de kortste keren was het terug aangenaam lenteweer met flink wat zon maar ook wat Stratocumulus floccus veldjes. Deze hoorden bij een uitgemergeld koufrontje dat de overgang vormt naar koele en droge landlucht. De temperaturen liepen niettemin vlot op en haalden 30,4 graden tijdens de namiddag terwijl er een briesje tot 20,9 km/h uit noordelijke richtingen opstak. Tegen de avond explodeerde de (nog) vochtige en onstabiele atmosfeer opeens, en kwam het in grote delen van België tot krachtige stortbuien met onweer en hagel. Deze trokken met een noordnoordoostelijke stroming geleidelijk naar Malderen, maar op deze locatie kwam het niet verder dan dreigend gerommel, twee wolkbreuken van 15 seconden en een kwartiertje motregen die samen goed waren voor een neerslagtotaal van 0,2 mm. De warmte bleef tijdens en na de bui hangen waardoor we een echt tropengevoel kregen. Achter het onweer dat we ten zuiden van ons snel zagen oplossen, rukte opeens een metallic blauwe lucht op die duidelijk de droge, continentale luchtsoort markeerde die nu binnenkwam. De abrupte overgang van fletse melkkleuren naar het diepste blauw dat men zich maar kan inbeelden was ronduit spectaculair en toen de grens boven ons lag leek het alsof de Malderse hemelkoepel als het ware in twee was gesplitst met een blauwe en een witte helft. Na een tijdje ging het merkbaar afkoelen, maar door het ontbreken van wind was het zelfs in bloot vel aangenaam toeven in de buitenlucht tot diep in de nacht.
Vrijdag, 24 mei 2013
Het was vanochtend volledig helder bij minima die erg laag uitkwamen met 4,7 graden. Dat heldere bleek echter optisch bedrog te zijn: in het oosten was een bandje met Cirrusbewolking te zien, en wie heel goed keek kon zien dat dat bandje de rand van een enorm Altostratusveld markeerde dat door het invallende schemerlicht dezelfde kleur had als een onbewolkte lucht. Het was dus met andere woorden al zo goed als betrokken, al ontstonden er tijdens de voormiddag toch weer opklaringen. Deze werden vrij snel opgevuld met Cumulusbewolking en deze ontwikkelde zich op haar beurt tot stevige buien die plaatselijk hagel of een donderslag opleverden. Daarna volgde een periode van meer egale regen uit Altostratus bewolking al bleef dit hoofdzakelijk ten zuiden van Malderen. De bewolking hield het kwik wel in toom zodat het niet warmer werd dan 10,4 graden. Gelukkig bleef de wind eerder zwak op een rukwind tot 33,8 km/h uit het zuid- zuidwesten na tijdens één van de buien. Tijdens de avond werd de bewolking geleidelijk dunner en werd het droog en rustig maar tamelijk koel. In Malderen althans want in de verte waren imposante buienwolken te zien en de radar bevestigde inderdaad een hoge buienactiviteit boven onderandere Nederland en noord Frankrijk. Deze buien bereikten ons niet meer zodat we met de deze middag al bereikte 1,2 mm konden afsluiten.
Zaterdag, 24 mei 2014
Ook vandaag bevonden we ons in onstabiele buienlucht. Dit vertaalde zich in flinke buienwolken die zich reeds vanochtend vroeg vormden terwijl het was afgekoeld tot 12,8 graden. De lucht werd echter snel stabieler waardoor de stapelwolken snel kleiner werden en uiteindelijk konden we dan toch nog genieten van mooie, zonnige perioden met af en toe wolkenvelden (Cumulus en Stratocumulus). Wel moesten we rekening houden met een frisse zuid- zuidwestelijke bries waardoor het zeker geen hoogzomerweer werd. Ook de maxima bleven eerder bescheiden in de polaire lucht met 20,0 graden al was het in de zon wel aangenaam toeven. Tijdens de late namiddag begon de buienactiviteit toch weer op te leven (in Nederland leek die trouwens niet echt te zijn weggeweest) en zagen we terug forse stapelwolken, Stratocumulus castellanus en neerslagstrepen verschijnen. In Malderen bleef het echter droog waardoor we alsnog met een dagtotaal van 0,0 mm konden afsluite.
Zondag, 24 mei 2015
De open hemel en snelle afkoeling heeft afgelopen nacht voor vorst gezorgd in de noordelijke en oostelijke delen van Nederland. Ook in België is het hier en daar wellicht tot grondvorst gekomen op zandleemgronden in lager gelegen, beschutte gebieden. In Malderen bleef het kwik steken op 4,9 graden, en een enthousiaste lentezon deed ons de nachtelijke koude snel vergeten tenzij we plantenkwekers in eerdergenoemde gebieden waren. Tegen de middag dreef er wat Cirrus bewolking binnen maar de diepblauwe kleur van de hemel bleef overheersen en het voelde verrassend warm aan in de zon. Het deed erg aan hoogzomer denken en het kwik kwam uit op 22,4 graden bij een noordoostelijk briesje. De avond begon ook erg zonnig en het leek alsof er geen einde aan het warme, droge weer zou komen. Dat einde bleek echter een stuk dichterbij te zitten dan we zouden vermoeden, want nog voor iemand er erg in had kwam er vanuit het westen gesloten Cirrostratus, Altocumulus en Stratocumulus opzetten. Dit zorgde kort na zonsondergang reeds voor een aantal gezapige buien waardoor de dag in betrokken en natte omstandigheden werd afgesloten. De nogal buiige neerslag hield aan tot na middernacht waardoor het dagtotaal voor vandaag niet helemaal duidelijk was.
Dinsdag, 24 mei 2016
Het was nog steeds grijs, somber en kil bij minima van 10,4 graden en een koude noordenwind. Het continue gedruppel is echter eindelijk gestopt waardoor we enkel nog het gesloten wolkendek konden vervloeken (en de kou natuurlijk). De bewolking bestond uit Altostratus met Stratus fractus eronder. Kort voor de middag trok de Altostratus weg naar het noorden en konden we van een blauwe lucht met bijhorende zonneschijn genieten. De Stratus fractus hing daarbij over in Cumulus. Vanuit het noorden dreef er echter opnieuw Altostratus binnen waardoor de zon weer afzwakte. Maar vanuit het zuiden kwam er terug blauwe lucht opzetten waardoor de zon weer ietsje in kracht toenam. Veel veranderde dit niet aan het koele weertype, bij 15,8 graden hield het kwik het reeds voor bekeken. Een belangrijk winstpunt is dat het droog is gebleven en over het algemeen kwam dit weertype toch al een stuk vriendelijker over dan gisteren. Tijdens de avond kwam de Stratocumulus bewolking nog maar een keer opzetten en deze keer was het definitief en eindigde de dag in sombere en kille omstandigheden bij een gelukkig afzwakkende noordenwind. We sloten af met 0,0 mm als neerslagtotaal.
Woensdag, 24 mei 2017
Na een heldere nacht met zonnige start waarbij het is afgekoeld tot 11,1 graden, lieten de weergoden opeens een steek of twintig vallen toen het luchtruim werd overspoeld door Stratusbewolking en we dus in een sombere en kille wereld achterbleven. Het was wachten tot kort voor de middag voordat het weer ging opklaren maar er kwam al snel nieuwe Stratus en Stratocumulus opzetten waardoor we terug in een sombere episode belandden. Deze bewolking leek bij een koufront te horen want na de middag werd de bewolking Cumuliform en stroomde er heldere lucht binnen vanuit het westen met brede opklaringen. De zon kon zo nog het beste van zichzelf geven om weer wat licht in onze sombere harten te brengen al bleven de maxima desondanks steken op 24,7 graden. De wind ruimde naar westelijke tot noordwestelijke richtingen en ging tijdens de avond geleidelijk liggen waarbij het tamelijk koel werd onder een lichtbewolkte tot heldere hemel. We sloten af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Donderdag, 24 mei 2018
De dag ging nevelig van start en het was zwoel met minima van 13,8 graden. Op wat restanten van Cirrus densus en Altocumulusveldjes na was het helder. Dit was overigens niet overal zo want boven Nederland hing veel bewolking waarbij het plaatselijk tot regen kwam. Ondertussen kon de boel in Vlaanderen flink opwarmen en energie verzamelen om er een nieuwe bliksemshow van te maken. Na de middag bolden de stapelwolken al flink op bij temperaturen die 24,1 graden haalden en waren reeds verschillende aambeelden te zien. Deze waaierden sterk uit waardoor het somber en grijs werd maar de rust die hier van uit leek te gaan was bedrieglijk want er was wel degelijk onweer in aantocht. Een eerste onweer trok net ten zuiden van ons langs en daarna zagen we een tweede complex met veel activiteit pal op ons afstormen. Meestal vonden de ontladingen in de hoogte plaats maar ze waren er niet minder om. De typische shelf of rolwolk die je bij onweer zou verwachten werd pas gevormd toen de bui al boven ons hing, maar de ontwikkeling ervan ging snel wat voor een apart zicht zorgde daar er eerst geen laaghangende bewolking zichtbaar was. Na een tijdje gezapig regenen werd het al snel lichter vanuit het oosten en bleek het neerslagtotaal tegen te vallen met 4,1 mm. Er waren terug brede opklaringen met resten Cirrus densus en wat Altocumulusveldjes zichtbaar. Kort voor zonsondergang werden we echter opeens verrast door een indrukwekkende rolwolk die van oost-noordoost naar west-zuidwest trok, pal over Malderen heen. De moederbui die erbij hoorde was echter nergens te zien en de rolwolk leek een heel eigen leven te leiden waarbij hij na enkele minuten reeds achter de westelijke horizon verdween. De passage ging gepaard met een lichtjes aantrekkende koele wind al bleef het overwegend rustig en viel er ook geen neerslag meer.
Vrijdag, 24 mei 2019
Ook tijdens de nacht hebben we niets van de Franse buien gemerkt en het feit dat het luchtruim verzadigd was met onweersverklikkers veranderde daar vanochtend niets aan. Het was vrij klam en vochtig waardoor de zon in warme kleuren opkwam, en dit bij al even warme minima van 10,3 graden. De bewolking bestond uit Cirrus, Cirrostratus en Stratocumulus castellanus. Overdag groeiden de stapelwolken die er ontstonden flink aan maar dat leidde enkel landinwaarts tot buien en Londerzeel bevond zich ruim in de stabiele luchtmassa. Het draaide er vooral rond Stratocumulusvelden en enkele opklaringen terwijl het kwik bleef steken op 25,7 graden. Tijdens de avond begonnen deze wolkenvelden weer op te lossen en ontstonden er weer opklaringen. De dag liep ten einde met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Zondag, 24 mei 2020
De rust is weer teruggekeerd en er hing nu veel bewolking die uit Stratocumulus en Altostratus bestond. Het was droog en het voelde behoorlijk kil aan, vooral omdat er toch nog een matige west- zuidwestenwind stond. De minima waren ook weer wat frisser met 11,5 graden. Na de middag werd de bewolking weer dikker en begon het zowaar te regenen, al stelde het weinig voor tegenover het actievere regengebied dat tijdens de voormiddag al net ten noorden van ons is gepasseerd volgens de radar. Met 0,0 mm hielden we het hier reeds voor bekeken. En het werd al snel weer droog waarna het broeierig ging aanvoelen. De zon kwam er af en toe door en we zagen nu veel Stratocumulus, Cirrostratus en Altostratus. Dan verschenen er weer dikkere wolkenpakken en hierbij viel op dat het merkbaar koeler ging aanvoelen eens de infraroodstraling van de zon er niet meer door raakte. De maxima hebben tijdens de broeierige momenten nog kunnen pieken op 19,3 graden. Tijdens de avond begon het dan toch op te klaren en ging de bewolking over in gebroken Stratocumulusvelden die voor een sfeervol uitzicht zorgden. We evolueerden naar bijna helder weer na zonsondergang en dit zorgde voor een aardige afkoeling.
Maandag, 24 mei 2021
We bevonden ons opnieuw volop in de regen en het herfstgevoel was dus weer compleet. Er stond een brutale zuidwestenwind en het luchtruim was met Nimbostratus bedekt terwijl de minima vrij zacht waren met 7,9 graden. De regenzone liep van zuid naar noord maar werd naar het oosten gedrongen waardoor we tegen de middag dan toch aan de achterzijde ervan terecht kwamen. Het bleef nog een tijdje grijs maar de neerslag minderde en er waren droge perioden. Dan kwamen er plots opklaringen opzetten vanuit het zuiden welke nog door een buitje werden vooraf gegaan maar een korte periode van fraai lenteweer met zich meebrachten. De lucht kleurde diepblauw, de zon stak behoorlijk en er ontstonden donzige stapelwolkjes in terwijl we maxima van 16,1 graden haalden. De wind die tijdens de voormiddag flink afnam, kwam nu echter weer brutaal opzetten en de volgende reeks buien was dan ook al snel ter plaatse. De neerslagintensiteit leek echter nog redelijk mee te vallen ondanks de felle signalen op de radar en de erg hoge ijskappen van de buienwolken. Na de passage van de eerste reeks buien bleef het weer een tijd grijs met erg indrukwekkende whale's mouth structuren in Stratocumulusachtige bewolking die vanuit het zuidwesten binnendreef. Dit werd weer door een buitje gevolgd en later zagen we dan nieuwe opklaringen verschijnen waarin zich echter weer ijskappen van een volgende reeks buien aftekenden. Deze bereikten ons na zonsondergang en vulden het dagtotaal aan tot 7,2 mm.
Dinsdag, 24 mei 2022
Diepblauwe luchten maakten hun opwachting bij koele minima van 11,5 graden. Er hingen ook rafelige stapelwolken die tijdens de voormiddag steeds talrijker werden en flink gingen opbollen. Ze dreven op een zwak west- zuidwestelijk briesje, en net door deze rustige omstandigheden ging het erg aangenaam aanvoelen telkens de zon erdoor kwam. Nog voor het einde van de voormiddag begonnen dan de eerste buitjes te vallen en in het zuidwesten zagen we ook spoedig de eerste ijskappen van volwassen buienwolken verschijnen. Wat daarna volgde waren dan de echte voorjaarsluchten die we normaal aan het begin van de lente mogen verwachten, vol contrast, felle kleuren en een feest voor de wolkenfotografen onder ons. Na een tijdje leek het echter alsof er alleen nog maar ijskappen hingen al wilde dit niet zeggen dat de buien zelf uitgedoofd waren want deze lieten het wel degelijk flink plenzen tussendoor, ook in Malderen. En tussendoor was er dan telkens ruimte voor een streep zonneschijn in broeierig aandoende omstandigheden ondanks een eerder bescheiden kwik dat zich aan maxima van 18,9 graden hield. Omstreeks 17H ging de buienactiviteit er dan definitief uit waarbij we de bewolking weer zagen overgaan in Cumulus congestus die steeds schaarser en kleiner werd. De zon kreeg het weer meer voor het zeggen en er volgde een rustige avond waarin het terug vrij snel afkoelde. De buien bleken goed te zijn geweest voor een neerslagtotaal van 3,8 mm.
Woensdag, 24 mei 2023
Tijdens de nacht is het helder gebleven en op verschillende plaatsen is het tot flink wat grondvorst gekomen. In thermometerhut waren de temperaturen wel nog positief met 3,8 graden en in Malderen was gelukkig geen schade aan de tere plantjes te zien. De lucht was diepblauw maar vanuit het noorden dreven er al snel Stratocumulusvelden binnen op een noordelijk briesje. Later ontstonden daar ook Cumuluswolkjes onder waardoor de zon het moeilijk kreeg. Gelukkig was en bleef de Stratocumulus transparant en zaten er ook nog een paar open stukken tussen waardoor het zeker niet somber werd. De temperaturen waren dan misschien aan de koele kant met 18,5 graden terwijl het tijdens een windstootje best koud aanvoelde, maar in de zon was het al snel aangenaam toeven in deze tijd van het jaar. Tijdens de namiddag wisselden deze wolkenvelden af met opklaringen en ontstonden er meer Cumuluswolkjes. De Stratocumulusvelden bleven echter een constante en ook tijdens de avond was dit het geval. Het was de enige bewolking die overbleef na het wegvallen van de thermiek al waren de opklaringen in dit deel van de Benelux wel in de meerderheid. Door de bewolking ziet het ernaar uit dat het komende nacht niet meer zo sterk zal afkoelen (volgens de satellietbeelden komt er nog meer aan). De aanwezigheid van inversielagen en een hoge luchtdruk zorgde er niettemin voor dat alles stabiel bleef en de droogte met een dagtotaal van 0,0 mm bleef verder duren.
Vrijdag, 24 mei 2024
De bewolking is tegen de ochtend weer toegenomen vanuit het zuidoosten en deze bestond vooral uit Altostratus en Altocumulus. Het is daarbij afgekoeld tot 10,8 graden en de zuidelijke tot zuidoostelijke wind was zwak. De bewolking werd vanuit die richting ook dikker en op de radarbeelden was ook te zien hoe daar een actief regengebied opdoemde. Maar voorlopig leek het erop dat we in Malderen nog respijt kregen want de bewolking werd tijdens de rest van de voormiddag juist dunner en het bleef dus ook droog. De zon kwam er echter nauwelijks door en we moesten het dus vooral van het fellere licht en wat toegenomen infraroodstraling + een flinke dosis fantasie hebben om dat zomergevoel er weer in te brengen. Tegen de middag leek de zon dan toch nog even door te breken maar dit werd al snel afgestraft met nieuwe bewolking die deels convectief van aard was. En nu begon het wel te regenen waarmee de maat voor de rest van de namiddag gezet was. De hoeveelheden waren niet zo groot en het leek alsof we een beetje op de rand van de zwaardere neerslagkernen bleven balanceren. Door infraroodlicht dat doorheen de bewolking drong konden we nog maxima van 16,7 graden halen. Maar tegen het einde van de namiddag bleef daar niet veel meer van over en werd de neerslag geleidelijk intenser toen een deel van de neerslagkernen die het oosten en zuidoosten van het land in hun greep hielden zich afsplitsten en een tweede haard begonnen te vormen in de regio van Antwerpen. Deze cluster breidde zich gestaag uit en zo kregen we ook in Malderen steeds meer met steeds zwaardere regenval te maken. Het was vooral tijdens de late avond een echt waterballet met dikke Nimbostratusbewolking. Lichtere kleuren aan de westelijke en zuidelijke horizon herinnerden er ondertussen aan dat de regenzone ondanks alles erg compact en scherp begrensd was. Maar daarmee wordt de regen er niet minder nat op natuurlijk en hetgene dat we tegen middernacht uit de pluviometer konden kappen kon dan ook weer (flink) tellen met 8,2 mm.
Zaterdag, 24 mei 2025
De bewolking is tijdens de nacht toegenomen en tegen de ochtend was alles reeds vol gelopen met Altostratus en Altocumulus. Hier en daar waren wel nog dunnere stukjes met Cirrostratus te zien waar we de blauwe lucht nog doorheen konden zien. Dit bleef zo voor een belangrijk stuk van de voormiddag en we kregen na een tijdje zelfs nog een waterzonnetje te zien. Ondertussen is er wel al een stevige zuidwestenwind opgestoken en bij temperaturen die afgelopen nacht nog naar 7,6 graden konden zakken voelde het verlammend koud aan. Tijdens de voormiddag krabbelde het kwik dan met mondjesmaat omhoog al bleef de wind er nog flink haar stempel op drukken. Wie vandaag een barbecue had ingepland zal het zich dus zeker beklaagd hebben en al volop aan het googlen zijn geslagen over winterbarbecue setups of hoe glühwein uit zomerwijn te maken. Zoals het in dit droge voorjaar ondertussen al een traditie is geworden, deed de regen er weer erg lang over om ons te bereiken en leek het maar niet op te willen schieten. De eerste neerslagsignalen op de radar betroffen waarschijnlijk opnieuw neerslag die onderweg naar beneden verdampte al begon het kort voor de middag toch nog te druppelen. De intensiteit was eerst laag, zeker in verhouding tot de radarbeelden al begin het na een paar droge tussenpozen toch wat harder te regenen. Eerst was dit klassieke regen, en geleidelijk aan werden de druppels fijner daar we met een warmtefront te maken hebben en de wolkentoppen dus steeds langer komen te liggen naarmate het front verder opschuift over Malderen. Het was daardoor geen al te zware regen die ruim de tijd kreeg om in de grond te trekken. De maxima werden net voor de middag bereikt toen het nog maar lichtjes druppelde, met 15,3 graden. Het koelde daarna enkele graden af maar omstreeks 14H50 kwamen we dan in de warme sector terecht en begon de temperatuur tegen de dagelijkse gang in weer op te lopen. Dit terwijl er af en toe nog wat motregen viel al kwam er vanaf 19H geen neerslagsignaal meer binnen en was de fijne miezer die nog in de lucht leek te zweven dus niet meer detecteerbaar. De gestage opwarming bracht ons tegen middernacht opnieuw op de maxima die we deze middag noteerden, het was dus een wat apart temperatuursverloop met twee pieken op één etmaal. Met 5,6 mm als uiteindelijk neerslagtotaal heeft de natuur in ieder geval weer wat te drinken gekregen en zijn onze regenwatertanks ook weer wat bijgevuld voor zover ze ondertussen nog niet samen met de als nutteloos beschouwde regenmeters op het stort zijn beland.