Woensdag, 26 mei 2004
(Weersverslag Tenerife) De dag begon tamelijk bewolkt al was de lucht boven zee wolkeloos met uitzondering van het tegenoverliggende eiland waar bijna voortdurend een hoed van Cumulusbewolking over hangt. We zoeken het vandaag hogerop, in het nationaal park van de Teide. Zodra we boven 1950 meter zitten zijn we boven de wolken, met adembenemend uitzicht op het wolkendek beneden ons. Op de hoogvlakte zelf is er van wolken niets meer te zien, die zitten namelijk beneden de rand van de hoogvlakte buiten ons zichtveld. Hier en daar zijn sneeuwresten te zien, vooral aan de top van de vulkaan maar door de felle zon is het puimsteen zeer warm en dat was blijkbaar voldoende om een zandhoos te veroorzaken die plots uit het niets achter me ontstond en met luid geraas op een halve meter van me voorbij scheurde, daarbij keien van zo'n 5 cm grootte met zich over de grond meesleurend. De slurf was een kleine tien meter hoog en verdween even plots als hij gekomen was, wat meteen de eerste dichtbij- ervaring met een windhoos in mijn leven betekende. Blijkbaar was dit fenomeen hier niet ongewoon want een uurtje later zie ik enkele honderden meters verderop een nieuwe zandhoos door de puimsteenwoestijn ronddolen. Bij de afdaling komt opnieuw het wolkendek in zicht en eens we hierin verzeild raken zien we de vegetatie snel veranderen van droog struikgewas naar lage naaldbomen, daarna hoge naaldbomen met door mos overdekte takken, dan eucalyptus en vervolgens dadelbomen, bananenbomen, enz. Beneden sluiten we de dag af met dezelfde weerssituatie als deze morgen en de oceaan is opnieuw erg rustig.
Donderdag, 26 mei 2005
Voor de tweede maal in deze meimaand zocht het kwik weer de andere kant van de dertig graden-grens op. Dit ging uiteraard gepaard met veel zon maar de bewolking liet niet op zich wachten zodat we na de middag veel sluierbewolking te zien kregen die steeds dikker werd en in de vroege avond de strijd tegen de zon in haar voordeel beslechtte. Na een paar uur kwamen er wat opklaringen binnendrijven zodat we uiteindelijk nog een glimp van de zon konden opvangen doch samen met de opklaringen kwamen er ook een paar lichte buitjes op de proppen, zij het dat deze weinig actief waren en slechts een viertal regendruppels op Malderse bodem dropten. Uiteindelijk konden we vandaag temperaturen tussen 13,1 en 30,2 graden optekenen. De wind liet zich goed voelen met maximaal 30,6 km/h uit het zuidwesten.
Vrijdag, 26 mei 2006
Over deze tweede dag op Nederlandse bodem valt niet meteen veel te vertellen. We ontwaakten onder een somber grijze wolkenlucht met Allerheiligen trekjes terwijl er lichte regen viel, een situatie die de ganse dag nauwelijks veranderen, zij het dat de neerslag op sommige momenten vrij intens was en op andere momenten wat meer gematigd was. Tijdens de avond kwam er korte tijd wat verandering in dit saaie weersbeeld doordat het eventjes droog werd en er in de verte zelfs een lichtere kleur in het wolkendek viel te ontwaren, maar na een half uurtje "droogte" werd dit enige sprankeltje hoop weer verscheurd toen het weer met matige intensiteit is gaan verder regenen onder een zich samenpakkende, duistere wolkenmassa. Te Malderen was het eveneens een herfstachtige bedoening: de temperaturen haalden slechts 8,6 tot 15,4 graden terwijl er een zuidwestelijke bries stond met snelheden tot 38,6 km/h. Er viel in totaal 7,8 mm regen.
Zaterdag, 26 mei 2007
Erg fraai kunnen we het vanochtend zeker niet noemen onder een vormeloos grijs wolkendek. Het was goed voor superzachte minima van 15,7 graden maar daarmee was alles al gezegd. Naarmate de dag vorderde, kleurde het wolkendek afwisselend lichtgrijs, donkergrijs of ergens daar tussenin en dit bij een zeer zwak noordoostelijk briesje (12,1 km/h max) en een langzaam richting 19,6 graden stijgende temperatuur. Zo rond 20H 's avonds werd het plots véél interessanter toen de Stratustroep eensklaps werd opgeruimd door een onweerscomplex dat vanuit het zuidoosten naderde en foor dreigende wolkenluchten zorgden. Er waren een paar donders hoorbaar en één bliksem kort na zonsondergang terwijl er reeds een periode met flinke regenval plaatsvond. Volgens de radar wemelt het van de buien in de aanvoerrichting van Malderen dus het neerslagtotaal van vandaag kan nog niet worden weergegeven. De komende uren lijkt er aan elektriciteit geen gebrek te zullen zijn, maar een plotse wijziging van de situatie (zowel positief als negatief) is altijd mogelijk, zeker in Malderen...
Maandag, 26 mei 2008
Het begin van deze dag krijgt al meteen een herfstachtig tintje mee in de vorm van een gezapige regen die voortdurend uit een betrokken hemel naar beneden kwam. Dit geschiedde bij temperaturen die naar 14,3 graden waren gedaald. De regen is afkomstig van een warmtefront dat zich van oost naar west verplaatste over ons land: een vrij ongebruikelijke situatie maar wel de voorbode van een op handen zijnde warmer weertype. Na een paar uurtjes druppels tellen werd het vanuit het oosten inderdaad droger maar de wolken lieten niet met zich sollen en hielden ons tot een heel eind in de namiddag in hun greep. Uiteindelijk kwamen er dan toch nog wat opklaringen langsgedreven die een met fraaie Altocumuluswolkjes bedekte hemel onthulden, waarin een twijfelend zonnetje tevoorschijn kwam gekropen en het kwik deed stijgen naar 23,0 graden. Het overvloedige vocht in de atmosfeer en op de grond in combinatie met de bijna windstille omstandigheden deden echter Stratusvelden ontstaan die soms erg verraderlijk waren en uit het niets kwamen opzetten, ons achterlatend in een somber en grijs weertype. Laatstgenoemde wolkentype ging na een poosje over in Stratocumulus castellanus als aanwijzing dat de lucht onstabiel werd, en dit in combinatie met Altostratusbewolking die hogerop kwam binnengedreven. Wie iets wilde meepikken van de bijhorende onweersbuien kon echter maar beter niet in Malderen verblijven want een eerste buiencomplex trok langs het uiterste westen van het land voorbij terwijl later op de avond het oosten door een nieuwe reeks buien werd aangedaan. Wel vielen er soms wat verdwaalde druppels die erg dik waren maar veel veranderde dit niet aan het neerslagtotaal dat ondertussen was opgelopen tot 2,0 mm. De convectieve bewolking zorgde niettemin voor leuke maar soms dreigende uitzichten. De dag die voorts werd gekenmerkt door een naar noordoost draaiende stroming met snelheden tot 27,4 km/h loopt in rustige en erg zachte omstandigheden ten einde.
Dinsdag, 26 mei 2009
Kort na de supercel die afgelopen nacht langstrok, kregen we inderdaad bezoek van de squall waarvan de passage een stuk rustiger leek te verlopen. Hoewel rustig misschien veel gezegd is door de nabije inslagen die het weerstation lieten trillen en beven op haar grondvesten. Op het eerste zicht leek er geen hagel tussen te zitten en waren er ook geen felle rukwinden meer. Nadat we het hele zootje over ons heen hadden gekregen, bleef het nog narommelen tot het weer licht werd. We konden vervolgens toezien hoe het onweer als een donkere lucht naar het noorden wegtrok, en in het zuiden terug een veelbelovende heldere hemel te zien was. De lucht was echter vochtig en er werd plots Stratus en Stratocumulusbewolking gevormd die alles weer netjes toestopte. Nadien kwamen we dan onder de invloed van de buien vlakbij het eigenlijke koufront, welke de definitieve genadestoot zal geven aan het zomeropstootje. Het koelde weer af zodat de maxima van 18,6 graden reeds in de voormiddag werden opgetekend, en we keken aan tegen een herfstachtige hemel waaruit met regelmaat nog pittige buien vielen. Kort na de middag werd het droger, maar al snel bereikten de koufrontregens ons en werden we weer in nattigheid ondergedompeld. De naar het west- noordwesten draaiende wind zorgde dan weer voor de nodige aanvulling met haar snelheden tot 45,1 km/h. In de late namiddag kwamen er terug opklaringen tevoorschijn en zagen we het duidelijk begrensde koufront met dikke Stratocumuluslagen wegtrekken naar het oosten. Wat 's avonds nog resten waren heel onschuldig ogende Stratocumulus translucidus veldjes die in de diepblauwe lucht voorbijdreven. Het koelde af naar 9,2 graden en we eindigden het etmaal met een neerslagtotaal van 1,6 mm.
Woensdag, 26 mei 2010
Het voelde vanochtend erg fris aan ondanks de relatief zachte temperaturen die rond 10 graden schommelden. Dankzij de bewolking werd een veel sterkere afkoeling vermeden, want in Nederland is het op sommige plaatsen tot nachtvorst gekomen bij grasminima van -2 graden en lager. De zon deed het vervolgens snel weer opwarmen, maar dan wel in onze dromen want de bewolking nam verder toe zodat we haar niet te zien kregen. De lucht kleurde onheilspellend donker in het zuiden en vanuit die richting ging het flink regenen, wat gepaard ging met een sterke afkoeling. De minima werden hierdoor op veel plaatsen rond de middag bereikt, en in Malderen bedroegen deze 8,6 graden. Toen kwamen we ten zuiden van de regenzone terecht, in de onstabiele buienlucht die gisteren voor onweer zorgde in het noorden van Frankrijk. Doordat de lucht nog steeds volgesmeerd was met bewolking (Stratus fractus, Altostratus, Cumulus, Nimbostratus) was er echter weinig 'voeding' voor eventuele onweersbuien. De lage temperaturen die niet boven 13,0 graden uitkwamen waren hier al evenmin bevorderlijk voor, maar de nabijheid van warmere luchtmassa's kon alsnog een paar onweersbuien triggeren. Deze konden tot net ten zuiden en oosten van Brussel doorstoten, terwijl er elders nog regenbuien vielen die op sommige momenten erg pittig waren. Ze lieten zich voortdrijven op een noordoostelijk briesje tot 22,5 km/h en waren goed voor een vrij indrukwekkend neerslagtotaal van 12,6 mm. Op het einde van de namiddag brak er een drogere periode aan, maar veel meer dan een waterzonnetje kregen we niet te zien in de zwaarbewolkte hemel. De opklaringen kwamen pas tegen zonsondergang met mondjesmaat binnengedreven, waarbij de bewolking overging in Stratocumulus, Stratus fractus, Altostratus en Cirrostratus. De rest van de avond verliep onder half bewolkte omstandigheden terwijl het vrij koel aanvoelde bij temperaturen rond 11 graden.
Donderdag, 26 mei 2011
Uitgestrekte Altocumulus en Stratocumulusvelden zorgden voor een sterk contrast met het vrijwel wolkeloze gisteren, maar zoals verwacht viel er vrijwel geen neerslag uit het koufront. Na een tijdje ging de bewolking over in erg chaotische Stratus fractus die vervolgens werd afgewisseld met Stratocumulusvelden en Cumuluswolken. Hierbij stak een bijzonder krachtige west-zuidwestenwind op die met haar snelheden tot 45,1 km/h voor de nodige hinder en schade zorgde, niet in het minst bij de bluswerken aan de heidebrand in het noorden van het land. De stapelwolken groeiden uit tot buien, maar naar goede gewoonte trokken deze bijna allemaal Nederland in terwijl een groot deel van België waaronder Malderen stof bleef happen. De wind zorgde voor lage gevoelstemperaturen en ook de maxima waren een stuk lager dan gisteren met niet meer dan 18,8 graden. Tijdens de avond zorgde de nadering van een hoogtetrog voor extra onstabiliteit en dit resulteerde in fraaie wolkenlandschappen die zich tegen de diepblauwe lucht aftekenden en veel weg hadden van een typische voorjaarsbuiensituatie. E n van de buien raakte zelfs tot in Malderen, maar de neerslag was net niet meetbaar ondanks de korte maar krachtige slagregens die op het einde van de bui optraden. Daarna kwamen we onder uitgestrekte Stratocumulusvelden terecht waarbij de bewolking toenam tot 7/8 terwijl de wind tijdelijk weer flink aanwakkerde. Het bleef echter droog tot het einde van het etmaal. Volgens de radarbeelden is er voor komende nacht nog wat hoop op verse neerslag aangezien de troglijn zelf nog over het land moet trekken terwijl daar volgens de radar een reeks flinke buien op zit. Of we daar effectief eentje van zullen meepikken blijft echter nog maar de vraag. Door het binnenstromen van steeds koelere lucht werden de dagminima van vanochtend (11,7 graden) net niet scherp gesteld. Het neerslagtotaal bleef steken op 0,0 mm terwijl het vocht van de korte regenbui bij zonsondergang reeds lang weer verdampt was.
Zaterdag, 26 mei 2012
Het was nog steeds helder bij minima van 12,8 graden en zeer diepblauwe luchten. De zon gaf veel warmte maar in de loop van de voormiddag kwam de atmosfeer steeds meer in beweging waardoor er een krachtige wind opstak. Deze haalde snelheden tot 29,0 km/h uit het oosten. De aangevoerde lucht was zeer droog en wie door zweet of een zwempartij nat was zou snel geweten hebben dat de dauwpunten amper vijf tot tien graden bedroegen. Zodra dat zweet en ander vocht verdampt was, voelde het vooral uit de wind heet aan bij maxima van 27,3 graden. Naar de avond toe dreef er Cirrusbewolking binnen die vooral in het oosten talrijk aanwezig was. Deze bewolking bleef niettemin zonder gevolgen en het was dus de moeite niet om naar de pluviometer te lopen en er 0,0 mm uit te gieten. De nijdige wind ging naar zonsondergang toe liggen waardoor het tijdens de avonduurtjes nog steeds heerlijk toeven was in de buitenlucht.
Zondag, 26 mei 2013
De neerslag is rond middernacht een flink stuk intenser geworden, en het vochtige goedje kwam al snel met bakken naar beneden. Door de bewolking bleef het tamelijk zacht bij minima van 7,8 graden. De neerslag hield enkele uren aan en tijdens de vroege voormiddag regende het nog lichtjes na met vooral motregen. Daarna volgde een bewolkte maar droge periode, en werd de bewolking langzaam maar zeker dunner vanuit het noorden (Altostratus, Cirrostratus en Altocumulus). Het oogde tijdelijk onstabiel toen er een veld met mooi gevormde Stratocumulus castellanus wolken voorbijdreef maar het bleef zonder gevolgen. Tegen de middag kwam de zon er door en werd het ondanks de bijzonder pessimistische weersvoorspellingen voor deze dag nog een tamelijk vriendelijk weertype. Om de afgang van die weersvoorspellingen niet al te groot te maken, werd er wel voor een stevige bries tot 33,8 km/h uit het noordwesten gezorgd die alles behalve aangenaam was. Vooral in de schaduw of onder een wolk voelde het nog snijdend koud aan bij temperaturen die nog laag bleven met maximaal 16,1 graden. Net als gisteren was er op het einde van de namiddag weer een periode waarin de bewolking tijdelijk dikker werd om dan weer plaats te maken voor opklaringen. Er bleef wel een waas van Cirrostratus en wat Altocumulusbanken over, en deze bewolking bleef voor de rest van de avond hangen. We sloten af met een stevig neerslagtotaal van 5,2 mm dat vooral aan de nachtelijke stortvloed te danken was.
Maandag, 26 mei 2014
Tijdens de nacht is het droog gebleven en koelde het af tot 12,4 graden onder een halfbewolkte hemel die met Altostratus en Stratocumulus castellanus was gevuld. Niet meteen de wolken die je wil zien als je op een droge en zonnige lentedag hoopt, maar de onweersliefhebbers hadden weer alle redenen om met gespitste oren op het puntje van hun stoel te gaan zitten. De afwisseling van Altostratus en Castellanus bewolking bleef een groot deel van de voormiddag verderduren en uiteindelijk kwam het hierbij ook tot perioden van regenval waardoor het in Malderen een druilerige lentedag met herfsttintjes werd. Het onweersgeweld kwam echter een stuk noordelijker uit dan aanvankelijk werd berekend en ook de 'waterbom' die voor dagtotalen van 80 mm of meer zou zorgen is er uiteindelijk niet meer gekomen. Integendeel, op vele plaatsen is het gewoon droog gebleven en ook in Malderen kwamen we niet verder dan 1,9 mm, alle onweersverklikkers en andere onheilsvoorboden die we in de wolken konden herkennen ten spijt. Door het ontbreken van de wind en de met vocht verzadigde atmosfeer voelde het een groot deel van de tijd drukkend en zwoel aan ondanks het ontbreken van zonneschijn en maxima van 21,7 graden die niet meteen met zwoele plaktoestanden zouden geassocieerd worden. Tijdens de late avond vielen de laatste zwakke zuchtjes wind die vooral uit het noord- noordwesten leken te komen maar eigenlijk alle windrichtingen vertegenwoordigden, weg en werd er wat nevel gevormd. Verder daalde er een doodse stilte over de omgeving neer en leek het ook boven ons een kerkhof van wazige wolkensoorten te zijn in een wereld van 50 grijstinten en bij zonsondergang een drietal oranjetinten. Wat we aan wolkensoorten nog konden herkennen bestond voornamelijk uit Cirrostratus, Stratus fractus, Stratocumulus en Cumulus congestus.
Donderdag, 26 mei 2016
Alle bewolking was verdwenen en de lucht is weer diepblauw gekleurd. Hierdoor is het wel afgekoeld tot een frisse 8,6 graden. De krachtige zon zorgde meteen weer voor warmte al moesten we rekening houden met wat Stratocumulus bewolking. Later werden er stapelwolken gevormd al bleven deze onschuldig. Het werd aangenaam warm ondanks de nog steeds noordelijke wind. Tijdens de namiddag kreeg de lucht terug een nevelige waas en zagen we Cirrus en Cirrostratus binnendrijven vanuit het zuiden. Ondertussen was het opgewarmd tot 23,7 graden. Tijdens de avond koelde het echter snel af en begon de noordelijke wind weer onaangenaam aan te voelen. Toch begon de lucht er nu zomers uit te zien met Altocumulus floccus en castellanus bewolking die vanuit het zuiden binnendreef bij zonsondergang. De atmosfeer werd duidelijk onstabiel en vanachter glas leek het zelfs op een zwoele zomeravond wat het natuurlijk alles behalve was. Ondanks het dreigende karakter van de wolken konden we het neerslagtotaal van 0,0 mm voorlopig nog behouden.
Vrijdag, 26 mei 2017
Nog steeds zaten we in droge lucht en het was aangenaam koel met minima van 13,0 graden. De wind ruimde echter verder naar het zuidoosten en er werd nu droge en warmere landlucht aangevoerd waardoor we vandaag geen enkele wolk zagen verschijnen. De hemel kleurde zeldzaam diepblauw en het warmde op tot 28,9 graden. Dankzij de droge lucht voelde het echter alles behalve zwoel aan en was het voor velen dus aangenaam weer zolang men maar niet met de diagnose "seizoensgebonden rhinitis" rondliep. Tegen de avond koelde het snel af doordat de droge lucht weinig warmte kan vasthouden, maar desondanks was het ook tijdens de late uurtjes nog aangenaam toeven buiten bij een wegvallende wind. Neerslag is er ook vandaag niet aan te pas gekomen met 0,0 mm maar misschien brengt een naderende convergentielijn daar morgen verandering in...
Zaterdag, 26 mei 2018
Na een zachte nacht met minima van 15,9 graden zag de lucht er onstabiel uit met diverse Altocumulus floccus veldjes. Het werd ook al snel drukkend warm maar er gebeurde niets. De zuidoostelijke wind bracht maar amper verkoeling in de desondanks vochtige lucht toen we de maxima van 28,7 graden optekenden. Hier en daar verschenen er wat stapelwolkjes of dreef er een Cirrusveldje voorbij maar het bleef overwegend zonnig. Er volgde een plakkerige avond waarbij het vocht voor warme kleuren zorgde. De bewolking zag er nog hetzelfde uit als tijdens de ochtend en het neerslagtotaal ook met 0,0 mm.
Zondag, 26 mei 2019
Warme luchtmassas hebben de minima afgelopen nacht hoog gehouden met 8,1 graden en tijdens de voormiddag voelde het al snel broeierig aan toen de zon er doorkwam. De bewolking bestond uit Stratocumulusvelden en Cumulus terwijl we in de hogere luchtlagen Cirrus en Cirrostratus terugvonden. Kort voor de middag ging het drukkende eruit doordat er een krachtige zuidwestenwind opstak. Maar deze was erg warm waardoor het nog niet nodig was om de winterkledij uit de kast te trekken. We kregen afwisselend met dikkere bewolking en dan weer bredere opklaringen te maken maar het bleef droog en we haalden hoge maxima van 23,7 graden. Tijdens het tweede deel van de namiddag leek de bewolking het pleit weer te winnen maar hoewel het er nu zeer dreigend uitzag bleef het ook deze keer droog. Daarna volgden er weer Stratocumulusvelden in een rustgevend, zacht licht terwijl de zon er af en toe terug doorkwam. De avond werd gekenmerkt door opklaringen en een afzwakkende wind en het neerslagtotaal is blijven steken op 0,0 mm.
Dinsdag, 26 mei 2020
Het was nog steeds helder en de minima zijn op een zachte 10,3 graden uitgekomen. Het werd snel zwoel en de zon brandde flink al werden er na een tijdje weer stapelwolken gevormd en dreven er ook weer sluierwolken voorbij. Deze werden voorafgegaan door erg fraaie lenticularis wolkjes waar sommigen uit leken ontstaan te zijn. Er dreven ook wat gewone Altocumulusveldjes voorbij. Ook waren er weer flink wat condensatiestrepen te zien al bleef het voor de rest stralend lenteweer. Tijdens de namiddag werd het zomers met maxima van 27,0 graden en dit ondanks een noordelijk briesje. De stapelwolken losten op en de Altocumulusvelden waren al een hele tijd daarvoor verdwenen waardoor enkel de sluiers overbleven. Omstreeks 21H15 stak er tijdelijk wel een opvallend sterke bries op die mogelijk door een ver uitgelopen zeewindfront veroorzaakt werd. Daarna werd het echter weer wat rustiger en we eindigden weer droog met 0,0 mm.
Woensdag, 26 mei 2021
De wolkenfotografen kwamen vanmorgen flink aan hun trekken toen Stratocumulusvelden, een paar verwaaide ijskappen van buienwolken en neerslagstrepen goed tot hun recht kwamen in het warme ochtendlicht bij een koele 6,7 graden. Met deze bewolking kon je hier en daar nog een buitje verwachten maar Malderen bleef daar (voorlopig) van gespaard. Overdag begonnen er rafelige Cumuluswolken te ontstaan die er eerst onschuldig uitzagen maar al snel tot forse exemplaren uitgroeiden. Rond de middag kwam het dan onderandere in Buggenhout tot een paar flinke stortbuien maar daarna begon de boel dan toch te stabiliseren en zagen we de stapelwolken uitspreiden tot Stratocumulus. Het niveau van de uitspreiding kwam steeds lager te liggen en we konden tussendoor ook van wat zon genieten terwijl de maxima al 17,0 graden wisten te halen. De wind kwam uit west- noordwestelijke richtingen en begon wat af te zwakken al bleef ze nog goed voelbaar. Later op de avond begonnen de resterende Cumuluswolken talrijker te worden en werden vervolgens aangevuld met dreigend donkere Stratocumulusvelden die echter niets meer veranderden aan het neerslagtotaal van 0,0 mm.
Donderdag, 26 mei 2022
De bewolking is tijdens de nacht overgegaan in Stratus fractus die een beetje de neiging had om zich in straten te schikken die van zuidwest naar noordoost liepen. Het is afgekoeld tot 13,7 graden en het was droog en rustig. De bewolking ging heel subtiel over in Cumulus en in de hogere luchtlagen zagen we wat Cirrus verschijnen die overging in Cirrostratus. Het leek allemaal de opmaat naar een vriendelijke lentedag te zijn, maar tijdens de namiddag ging het plotseling de verkeerde kant uit toen de Cumuluswolken weer dichter op elkaar gingen zitten en terug meer op Stratus fractus gingen lijken. De Cirrostratus ging over in Altostratus en er stak een erg krachtige, vlagerige west- zuidwestenwind op die voor het nodige herfstgevoel ging zorgen. Maar het bleef droog en uiteindelijk deden de temperaturen het lang niet slecht met 22,1 graden als maximum. Tegen het vallen van de avond was het zo goed als betrokken en heerste er een herfstachtige somberheid al leken er nu meer opklaringen te zitten in het noorden. De wind leek nu een versnelling lager te schakelen (maar er kon nog gerust een twintigtal keer geschakeld worden naar de laagste stand) en de sluierbewolking werd weer wat dunner. Deze hoorde vermoedelijk bij een warmtefront al lijkt het eerder een dubbel front te zijn als we naar de satellietbeelden kijken en was er aan de golf van bewolking die nu boven Malderen hing geen actief neerslaggebied verbonden te zijn in tegenstelling tot een golf die parallel noordelijk daarvan liep. Een ritje naar de 0,0 mm aanwijzende pluviometer was dan ook de moeite niet waard.
Vrijdag, 26 mei 2023
De heldere nacht en polaire lucht hebben opnieuw voor koele minima van 8,2 graden gezorgd. De wind is echter al snel weer opgestoken waardoor het meteen schraal aanvoelde. In deze omstandigheden kon zich geen ochtenddauw vormen maar vocht zat er wel in deze luchtsoort en dit vertaalde zich al snel in rafelige Cumuluswolkjes die zich tijdens de voormiddag begonnen te vormen. Ze werden snel talrijker en vormden dus een bedreiging voor het zonnige weer. Maar na een paar uur na deze bewolking weer af en uiteindelijk bleef er enkel wat verspreide Cirrus over. Het werd dus alsnog stralend lenteweer waarbij de schrale noordoostenwind en de eerder bescheiden maxima van 20,0 graden wel nog een beetje voor spelbreker zorgden. Maar in de zon was het aangenaam toeven en uit de wind was het zelfs al snel te warm. De droge polaire lucht zorgde na zonsondergang weer voor een snelle afkoeling. We eindigden met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Zondag, 26 mei 2024
De bewolking is tijdens de nacht weer toegenomen en we begonnen de dag in betrokken omstandigheden. Het voelde wel zwoel aan bij minima van 11,9 graden. De bewolking bestond uit de typische onweersverklikkers met dikke Altostratus, velden Altocumulus castellannus en floccus, enkele Cumulus congestus wolken die zich vanuit middelbaar niveau ontwikkelden en hier en daar terug de apart ogende undulatus asperitas structuren erin. Dat de neerslag een buiig karakter had was dan ook geen wonder, al waren de hoeveelheden aanvankelijk niet zo groot. Wel viel het er al uit met dikke, tropische druppels telkens er zo'n buitje passeerde. Tegen de middag begon de bewolking gedeeltelijk op te lossen en uiteen te vallen. Ze bleef wel nog in de meerderheid maar de zon kon er nu af en toe door breken en ook op momenten dat ze er niet was, was het licht een stuk intenser en voelden we haar warme straling in de lucht doordringen. Het werd nu echt zwoel en plakkerig in de vochtige omgeving en het warmde op tot 21,8 graden. Kort na de middag zagen we de bewolking echter alweer toenemen vanuit het zuidwesten en we zagen nu flink opbollende stapelwolken tussen de nog steeds aanwezige Altocumulusbanken door. Nog een beetje later omstreeks 15H begon het dan te donderen uit dreigend donkere luchten die zich vulden met ijskappen van aambeeld bewolking. Het onweer was erg actief al had het soms de neiging om af en toe tijdelijk af te nemen, in ieder geval wat ontladingen betreft. Maar het leefde telkens weer op en even later begon het dan in Malderen flink te plenzen met dikke tropische druppels. De wind trok ook een beetje aan bij het inzetten van het onweer al bleven de felle randverschijnselen zoals rukwinden en hagel hier uit. Voor de fotografen onder ons was het een beetje een teleurstelling daar de interessante shelfclouds en dergelijke ontbraken en ook na het wegtrekken van het onweer keken we nog tegen velden Altocumulus aan die de buienwolken zelf grotendeels aan het oog onttrokken. Later op de avond ging het er op dat gebied wel op vooruit toen we weer een kraakheldere transparante lucht zagen ontvouwen waarin we een aantal andere buienwolken ten zuiden van ons heel mooi konden zien voorbijtrekken met hun vezelachtige toppen. Later op de avond klaarde het dan verder uit en losten de wolken op. De resterende plukjes van voormalige ijskappen wisten het luchtruim wel nog enigszins te sieren, na zonsondergang ontstonden er ook tijdelijk weer wat rafelige Cumuluswolkjes. Tussen die resten van oplossende ijskappen zagen we ook een aantal Cirrus uncinus plukjes hangen en hoewel deze niet opvielen tussen de andere restbewolking (het was immers dezelfde soort en op dezelfde hoogte) was dit al een voorbode van een volgende portie somber weer die ons morgen zal geselen. En deze keer zal het wel met kilte gepaard gaan want de warmte is door de onweersbuien vandaag bijna letterlijk uit de lucht gewassen en we zijn nu in een veel frissere luchtsoort terecht gekomen. Dat gewas was overigens goed voor een dagtotaal van 7,4 mm.
Maandag, 26 mei 2025
Het was helder en rustig vanochtend bij minima van 11,1 graden. Er heeft zich wat dauw gevormd al bleef het redelijk beperkt. Het meeste vocht zat in de atmosfeer zelf, want dat werd al snel zichtbaar in de vorm van stapelwolken die zich meteen ontwikkelden zodra de zon een beetje hoger stond. Deze bereikten flinke afmetingen doch de atmosfeer was stabiel opgebouwd waardoor ze zich gingen uitspreiden tot Stratocumulus. De zon kreeg het daardoor lastig al bleef er nog wat ruimte voor enkele opklaringen en was de lichtinval ook erg sterk tijdens de zonloze momenten. Meestal was het voor 6/8 of 7/8 bewolkt en tussendoor brak de zon er dus door. Dit liet nog aangename maxima van 19,5 graden toe al moesten we wel rekening houden met een erg vlagerige westelijke tot zuidwestelijke wind die vrijwel de hele dag door flink haar stempel op het weerbeeld wist te drukken. Op sommige momenten zag de bewolking er erg dreigend uit al bleef het droog op deze locatie. Tijdens de namiddag begon er op grotere hoogte wat Cirrus en Cirrostratus binnen te lopen vanuit het zuidwesten en dit was de eerste voorbode van een depressie die morgen voor heel wat regen zou kunnen zorgen (als we de modellen en weerberichten mogen geloven toch). De sluierbewolking werd geleidelijk talrijker terwijl de Cumuliforme bewolking begon op te lossen door het wegvallen van de thermiek. Er bleef wel nog wat van over tegen zonsondergang en dit zorgde voor erg mooie uitzichten toen de warme schemeringskleuren er weer bij kwamen. Na zonsondergang werd de afkoeling geremd door de wind die niet volledig is gaan liggen en dus voor luchtmenging zorgde. De natte producten van de naderende depressie bleven tot middernacht nog ver buiten onze landsgrenzen en dus konden we nog eens 0,0 mm bijschrijven als neerslagtotaal.