Donderdag 27 mei 2004
(Weersverslag Tenerife) We gingen vandaag van start met veel wolken, meer nog dan gisteren. Ze hangen nu overal, boven zee, boven de eilanden, rond de bergtoppen, al hebben de opklaringen die nog overbleven nog steeds de voorkeur om zich boven de open zee op te houden. Niettegenstaande is het erg rustig met nauwelijks wind en een zeer kalme oceaan. Naarmate de voormiddag vordert breekt de bewolking meer open en laat de zon zich weer van haar beste kant zien. Er steekt nu wat wind op terwijl er meer leven in de oceaan komt maar naar de avond toe komt de weermachine opnieuw tot rust en blijft het daardoor nog tot laat in de avond aangenaam zacht om buiten naar de sterrenhemel te kijken. Ondanks dit alles wordt de oceaan steeds onrustiger en staat er weer een flinke branding in de late uurtjes.
Vrijdag, 27 mei 2005
Vandaag werd het zo mogelijk nog heter dan gisteren mede door de meedogenloze en brandende zon nauwelijks concurrentie te vrezen had. Enkel 's morgens en 's avonds waren er een paar dotjes Altocumulus te ontwaren, maar het vergde nogal wat speurwerk om deze aan het hemelgewelf op te merken. Ze gaven wel aan dat de atmosfeer wat onstabiele trekjes vertoonde op nadering van een koufront vanuit het westen maar de lucht is kurkdroog zodat eventuele buien machteloos waren. De temperaturen liepen op van een boterzachte 13,0 in de ochtend naar een verschroeiende 33,9 graden in de namiddag terwijl het ook in de avonduurtjes opmerkelijk zacht, zeg maar zwoel, bleef. De wind kwam uit zuid-zuidwestelijke richting en haalde maximaal 22,5 km/h.
Zaterdag, 27 mei 2006
Tijdens de nachtelijke uurtjes heeft het vormeloze wolkendek duidelijk geen vin verroerd. Het was vanmorgen dus nog steeds al grijs wat de klok sloeg met als enig winstpuntje dat het droog was. Maar eens de middag voorbij moesten we ook deze winst weer inleveren toen het vanuit het westen opnieuw begon te regenen. Het ging nu om koufrontregens wat resulteerde in een erg grote neerslagintensiteit bij momenten, maar door de trage progressie van het golvende front viel zowat de ganse namiddag en een groot stuk van de avond letterlijk en figuurlijk in het water. Rond een uur of acht zaten we eindelijk aan de achterzijde van het front waardoor het ophield met regenen. Hoewel opklaringen zelfs in de verste verte nog niet te bespeuren vielen, kwam er toch een aangename variatie in het weer doordat we konden genieten van chaotische en dreigende wolkenstructuren die aan een duizelingwekkende snelheid over het luchtruim joegen, en hiermee een aparte sfeer creëerden. Te Malderen werden er dezelfde dag temperaturen van 13,2 tot 15,6 graden gemeten bij windsnelheden tot 32,2 km/h uit het WZW terwijl er in totaal 6,2 mm neerslag viel.
Zondag, 27 mei 2007
Verschillende buien, ook met onweer, waren afgelopen nacht actief, maar Malderen moest het vooral van de regen hebben waardoor de omgeving er vanochtend erg drassig bijlag. Er hing veel laaghangende bewolking maar deze loste al snel op waarna we konden genieten van brede opklaringen. De zon was echter niet al te sterk door toedoen van Cirrostratusbewolking die de hemel steeds een melkachtige aanblik verleende. De stapelwolkjes die voorbijdreven, werden in de loop van de namiddag plots gevolgd door dichtere bewolking (Stratocumulus die vanuit het zuidwesten kwam opzetten. Het werd hierdoor erg kil, zeker door toedoen van de zuidwestenwind met haar snelheden die opliepen tot 30,6 km/h. Op de satellietbeelden tekende zich een prachtige depressiestructuur af waarbij de wolken en regenzones in spiraalvormige banden rond de kern draaiden. Tussen deze 'banden' zaten nog wat opklaringen die eveneens een spiraalvorm hadden (op macroschaal tenminste) waardoor we na het oprukken van de bewolking opnieuw de zon te zien kregen. Het waren vooral Stratocumulusvelden die door de aanwezige luchtwervelingen dreigende mammatusstructuren vertoonden, een niet alledaags gezicht. Zoals het een echte Stratocumulus betaamt, zat daar nauwelijks regen in en meer dan paar druppeltjes kregen we dan ook niet te zien tijdens de namiddag en een groot deel van de avond. Later kreeg de bewolking gezelschap van Altocumulus en Altostratus, en deze brachten al wat meer nattigheid voort, al maakte het allemaal maar weinig indruk, zeker in vergelijking met wat er gisteren aan vocht is naar beneden gekomen. We zijn het niet meer gewend, maar op thermisch gebied was het nogal aan de frisse kant met temperaturen tussen 11,7 en 18,7 graden, terwijl de neerslag die we vandaag opmaten (8,6 mm) vooral van de buien in de vroege ochtend afkomstig zijn.
Dinsdag, 27 mei 2008
De warme, subtropische lucht zorgde ervoor dat het vanochtend niet kouder werd dan 15,4 graden, terwijl er brede opklaringen hingen die slechts werden onderbroken door een dikke laag scherp begrensde Cirrostratusbewolking in het westen en een combinatie van Stratus en Stratocumulus in het oosten. Vermits de stroming nog steeds een oostelijke component had, waren het deze laatsten waarmee we al snel geconfronteerd werden en zich zodanig gingen uitbreiden dat we snel met een grijze, volledig betrokken hemel opgezadeld werden. Wie vandaag een snipperdag nam en uitsliep heeft waarschijnlijk niet eens een glimp van de mooie opklaringen 's ochtends opgevangen, maar kon wel genieten van de zeer zachte lucht die het ondanks de bewolking erg aangenaam deed aanvoelen. Kort na de middag moesten we tijdelijk rekening houden met lichte of matige regen, maar het grootste deel van de namiddag verliep alsnog droog terwijl de temperatuur verder opliep naar 22,1 graden onder begeleiding van een oostelijk briesje met snelheden tot 19,3 km/h. De bewolking ging tijdens de vooravond steeds onstabieler ogen en dit resulteerde te Malderen in een drietal (zeer dikke) regendruppels. Vervolgens kwamen er opeens brede opklaringen opzetten vanuit het zuidoosten waardoor er al snel niets anders dan een dunne laag Cirrostratus fibratus te zien was aan een voorts heldere hemel. Het meest indrukwekkende van de dag volgde ongeveer een uurtje voor zonsondergang toen er met een zeer hoge snelheid ragfijne Stratocumulus castellanusveldjes werden voortgejaagd onder de vezelachtige Cirrostratus. Zowel de hoge snelheid van de wolken als hun fijne structuur alsook de minder gebruikelijke bewegingsrichting (ZO naar NW) gaven dit alles een erg bizar karakter. Na een tijdje verdwenen deze wolkjes maar trok er nog een bandje van Stratus fractus bewolking voorbij. Na zonsondergang bleef echter alleen de Cirrostratusbewolking over. Naast dit alles was ook de temperatuur opvallend: het was na zonsondergang niet eens zacht te noemen maar gewoonweg wàrm. Het neerslagtotaal voor deze dag bereikte 0,4 mm.
Woensdag, 27 mei 2009
De herinneringen aan het onweersgeweld van het voorbije etmaal borrelden spontaan weer op toen we grote hoeveelheden Stratocumulus castellanus zagen voorbijdrijven in het zachte ochtendlicht. Maar het was vals alarm want het bleef rustig en de wolkjes verdwenen weer. Ze maakten plaats voor Cumulus fractus die zich in de loop van de voormiddag ging ontwikkelen terwijl er vanuit het zuidwesten Cirrostratusbewolking kwam opzetten. Deze betekende het begin van het einde van het fraaie lenteweer want ze was de voorbode van een regenzone die op de Lage Landen afstevende. Voor het zover was konden de stapelwolkjes echter nog uitgroeien tot een aantal buien terwijl er ook erg veel Stratocumulus werd gevormd door uitspreiding. Het werd dus somber en kil bij temperaturen die met 9,3 tot 15,9 graden flink achter bleven tegenover de voorbije dagen. Na de middag werden de stapelwolken en Stratocumulusvelden weer schaarser, maar de Cirrostratus was ondertussen aangedikt tot een uitgestrekt Altostratusdek waaruit het al snel begon te regenen. De wind spande aan tot 38,6 km/h uit zuidwestelijke richtingen waardoor het er qua gezelligheid ook al niet veel op vooruitging. Gelukkig was de regen erg licht en werd hij afgewisseld met motregen en droge perioden. Tijdens de avond werd het uiteindelijk helemaal droog en werd het neerslagtotaal van 1,0 mm definitief een feit. De wind bleef daarentegen aanhouden door de nabijheid van de golvende regenzone.
Donderdag, 27 mei 2010
In de nasleep van de regenzone die gisteren op visite was, hing er vanochtend veel bewolking en was het aan de nevelige kant. Het ging aanvankelijk om Stratocumulusvelden die erg fraai oogden in het vroege ochtendlicht, maar later werd er ook Cumulus en Stratus fractus gevormd terwijl de Stratocumulusvelden meer aaneengesloten werden. Het rustige en half tot zwaarbewolkte weertype kabbelde voort tot na de middag toen een zwakke regenzone vanuit het westen haar intrede probeerde te maken. Dit werd vooral in Nederland een succes, want in Malderen werden er hooguit wat verdwaalde regendruppels gespot. We kregen vooral de bewolking ervan te verwerken die voor een grijs en nevelig weersbeeld zorgde, waarin we natuurlijk geen hogere temperaturen dan 8,1 tot 18,5 graden konden verwachten. De wind was hierbij ook erg zwakjes met snelheden tot 16,1 km/h uit noord- noordoostelijke richtingen. Ook de avond verliep rustig, grijs en nevelig waardoor er uiteindelijk niet zoveel over deze dag te vertellen valt. We sloten af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Vrijdag, 27 mei 2011
Tot eenieders teleurstelling heeft de trogpassage geen neerslag opgeleverd in Malderen. Wel dreven er bij zonsopgang een aantal buitjes voorbij die nog net voldoende waren om het stof (opnieuw) te blussen. Deze buien waren de zuidelijke uitlopers van een onstabiele luchtmassa die vooral in Nederland voor behoorlijk wat neerslag heeft gezorgd. Ten zuiden van Malderen bleef het zo goed als droog terwijl er vooral Stratocumulusvelden voorbijdreven met opvallend diepblauw gekleurde opklaringen ertussen. Ondanks de koele zeelucht was het vanochtend niet echt koud bij minima van 9,8 graden, maar daar zaten de wolkenvelden natuurlijk voor iets tussen. In de loop van de voormiddag vond er steeds meer uitspreiding plaats van de buienwolken tot Stratocumulus en Altocumulus. Dit zorgde voor een erg somber weersbeeld waarbij de combinatie van lage temperaturen (tot 16,9 graden) en een gure westenwind tot 25,7 km/h veel mensen deed spijt krijgen dat ze vandaag verlof namen of omgekeerd. Er vielen nog wat lichte buitjes tussendoor maar de hoeveelheden waren verwaarloosbaar met 3 tot 5 druppels per stuk en 's avonds ontstonden er weer opklaringen. De avond verliep grotendeels droog al deed een felle regenboog bij zonsondergang vermoeden dat de dorre vegetatie opnieuw achter het net viste. Het werd een kille avond met nog redelijk wat wind terwijl we afsloten met een neerslagtotaal van 0,3 mm.
Zondag, 27 mei 2012
Door de droge landlucht werd het terug een aangenaam verkoelende nacht en ochtend bij minima van 12,3 graden. De lucht was nog steeds azuurblauw en werd onderbroken door een aantal Cirruswolken die vooral in het zuidwesten goed vertegenwoordigd waren. In die richting was ook soms gesloten Cirrostratusbewolking te zien. Ook deze keer bleef dit echter zonder gevolgen. Het werd opnieuw zeer warm bij maxima van 29,1 graden terwijl we verkoeling konden vinden in de droge oostenwind die met snelheden tot 19,3 km/h over Malderen streek. Halverwege de namiddag verschenen er plots stapelwolken die vanuit het niets leken te ontstaan en vanuit het oosten steeds talrijker werden. Naar de avond toe zakten deze weer in, maar bij zonsondergang kwam er vanuit het oosten opeens dikke en dreigende Stratocumulus opzetten waardoor we op een nachtelijk stortbad leken af te stevenen. Maar het bleef droog en de pluviometer wees op het einde van de avond nog steeds 0,0 mm aan.
Maandag, 27 mei 2013
Terwijl er in het oosten veel Altocumulus bewolking te zien was, was de lucht in het westen helder en diepblauw gekleurd. We zijn het dit jaar misschien niet meer gewoon, maar het was wel degelijk de blauwe lucht die terrein won en niet de wolken. En... ze bracht ook nog eens zachte lucht met zich mee voor zover dat nu al te merken was bij minima die mei- onwaardig zijn met 6,5 graden. Overdag ging het dan de goede kant op en warmde het snel op bij een heldere hemel met 2 condensatiesporen erin. Daarna werden er stapelwolkjes gevormd en kregen we een typische zomerlucht te zien. De aangevoerde lucht was erg droog wat zich vertaalde in sterke contrasten en een goede zichtbaarheid. Vooral in Nederland waren er meldingen van uitzonderlijke vergezichten bij een vochtigheidsgraad die beneden 25% zakte. Het werd een stuk warmer dan de afgelopen dagen met 21,3 graden terwijl er een zacht westelijk briesje opstak met snelheden tot 22,5 km/h. De stapelwolken losten tijdens de avond weer op en het werd zo goed als helder met een diepblauwe lucht waarin zelfs de laagstaande zon vlak boven de horizon nog felwit scheen. Na een tijdje verschenen er een paar Altocumulusbanken in het westen die een eerste voorbode zijn van koel en regenachtig weer dat ons voor de komende dagen boven het hoofd hangt. We sloten deze fraaie lentedag af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Dinsdag, 27 mei 2014
In een met vocht verzadigde, windstille omgeving werd afgelopen nacht volop nevel en Stratusbewolking gevormd waardoor het allemaal veel weg had van een zachte en nevelige oktoberdag. Ook deed het wat aan tropische bergwouden denken want de minima waren echt wel aan de hoge kant met 15,1 graden. De zon was met heel veel moeite nog net door de nevel te zien en aan haar typische matglastint kon ook gemakkelijk de aanwezigheid van Altostratus translucidus afgeleid worden in de hogere luchtlagen. Een wolkensoort die onlosmakelijk verband houdt met regen, en de radarbeelden slaagden erin om dat verband mooi aan te tonen met blauwe kleuren boven de Benelux. De neerslag bleek echter zeer ongelijk verdeeld te zijn want net als gisteren kregen de noordelijke delen van Nederland het zwaar te verduren terwijl de overige gebieden slechts met beperkte neerslagtotalen (on)vrede moesten nemen. Vooral rond en na de middag kwam het vaak tot regen of buien, en daar hoorde een zwaarbewolkt weertype bij met voornamelijk Altostratus, Cumulus congestus en Stratus fractus bewolking. Nog steeds was het erg nevelig en de zachte temperaturen die 's ochtends nog voor een tropische stemming zorgden, sloegen om in een herfstachtige kilte bij maxima van 19,0 graden na de middag. Niet zo verwonderlijk met de as van een lagedrukgebied boven onze koppen, en deze situatie zorgde ook nog eens voor grote tegenstellingen wat windrichting betreft. Zo kregen de vochtige, noordelijke gebieden van de Benelux met een strakke, oostelijke wind te maken terwijl het in de centrale delen windstil was en in het zuiden tot een westelijke wind kwam die eerder aan de zwakke kant was. Dit laatste gold dus ook voor Malderen, en dat was dan een dorpje waar men grotendeels naast de waterprijzen heeft gegrepen als we die 1,2 mm in de pluviometer mogen geloven. De avond verliep daar uitermate somber en kil met een gesloten Stratus wolkendek waaruit het regelmatig motregende of lichtjes regende. Deze neerslag was niet meer meetbaar waardoor het eerdergenoemde neerslagtotaal ook het dagtotaal werd.
Woensdag, 27 mei 2015
Het was vanochtend nog steeds helder en het kwik is uitgekomen op een erg koele 4,9 graden. Het zag er veelbelovend uit voor wie naar het oosten keek en de zon in een staalblauwe hemel zag opkomen, doch vanuit het westen kwam er al snel een veld met dichte Stratocumulus bewolking opzetten welke snel overging in Stratus. Doch na een uurtje leek het alsof er getoverd is, en was de Stratocumulus verdwenen op een paar flinterdunne toefjes in het oosten na. De zon bleef dus ononderbroken verder schijnen tot er stapelwolkjes werden gevormd die echter onschuldig bleven. Het warmde op tot 22,2 graden terwijl er een goed voelbare zuidwestelijke wind stond. Naar de avond toe verdwenen de Cumuluswolken weer, doch vanuit het zuidwesten kwam nu Cirrus en Cirrostratus bewolking opzetten die snel dikker werd en aan de horizon reeds overging in Altostratus. Ook dit leverde echter nog geen meetbare neerslag op waardoor we toch weer stilletjesaan naar een droogte beginnen te evolueren met het zoveelste dagtotaal van 0,0 mm.
Vrijdag, 27 mei 2016
Tijdens de nacht is het tot een licht regenbuitje gekomen, maar meer dan dat werd het ook niet en er is ook geen onweer meer aan te pas gekomen (toch niet hier). Vanmorgen voelde het luchtig aan bij minima van 14,2 graden en een briesje uit zuidelijke richtingen. Er werden wat vormeloze wolkenflarden gevormd die overgingen in Cumulus al zag het er zeker niet onstabiel uit. Het voelde ook niet zo aan met de koele wind. Tijdens de namiddag veranderde dit echter en hing de zon behoorlijk steken terwijl het kwik alsnog doorschoot naar 24,4 graden. Er waren een aantal Cumulonimbi te zien in het oosten maar zonder veel erg in Londerzeel. Tijdens de avond pakte de Cirrus densus bewolking zich echter samen in het zuiden en zuidoosten en na een tijdje ging het daar dan toch uit onweren terwijl de lucht inktzwart kleurde in die richting. Maar het onweer bleef ten zuidoosten van ons en zakte uiteindelijk weer in elkaar. Dan probeerde een nieuwe cel ten zuidwesten van ons het over te nemen die echter eveneens in elkaar stuikte. Vervolgens ontstond er op de outflow een nieuwe bui maar ook deze haalde het niet. Kortom, dit was een doordeweekse huis-tuin-en-keuken - onweerssituatie voor Malderen en omstreken. Het ging tijdelijk flink druppelen na zonsondergang maar het was net niet voldoende om meetbaar te zijn zodat we met een even doordeweekse 0,0 mm afsloten.
Zaterdag, 27 mei 2017
Na een aangenaam koele nacht die in heldere omstandigheden was verlopen met minima van 14,2 graden, maakten we weer een veelbelovende start onder een azuurblauwe hemel en met een brandende zomerzon. Maar wie goed keek zag in het zuidwesten een rij met Cumulus congestuswolken die snel uitgroeiden tot Cumulonimbus. Deze band van onweersbuien met vochtige lucht op hoogte (de condensatiestrepen losten daar niet meer op) kwam geleidelijk onze richting uit en nog voor de middag zag het er zeer dreigend uit met statige wolkentorens die nu vlakbij oprezen. Voor deze band van wolken uit ontstond net ten zuidoosten van Malderen hevig onweer maar dit miste ons rakelings en we kregen naar goede gewoonte weer een klassiek "glazen front" over ons heen. De wind ruimde naar het noordwesten tot noorden en de temperatuur die nog naar 33,4 graden was gestegen stuikte meteen naar beneden. Niettemin bleef het aangenaam en de koelte deed zelf erg veel deugd voor velen. De dreigende wolkentorens verdwenen snel naar het oosten en vanuit het zuidwesten dreef er Cirrostratus en Altostratus binnen terwijl de Altocumulus floccus die na het front binnendreef met de sluierbewolking weer oploste en verdween. We bleven andermaal met een droge keel van 0,0 mm achter waarmee we de dag afsloten.
Zondag, 27 mei 2018
De onstabiele lucht met buien is terug tot in Malderen kunnen doordringen waardoor we meteen werden begroet door een rij imposante stapelwolken in het zuidwesten. Maar we hadden een traditie te respecteren en dus stuikten de buien in elkaar toen ze dichterbij kwamen en leverde het enkel wat gedruppel op dat niet meetbaar was. Het vocht zorgde wel voor extra zwoelte, en dit bij temperaturen die niet beneden 17,9 graden zijn gedaald. Daarna volgden opklaringen en zagen we onstabiele wolkenpartijen over drijven, afgewisseld met opklaringen. Meestal ging dit om Altocumulus floccus en castellanus waaruit zich stapelwolken ontwikkelden die soms uitgroeiden tot Cumulonimbus. Er passeerden zo verschillende buienlijnen, maar elk waren ze reeds op de hoogte van de lokale tradities en regels: steeds enkele druppels laten vallen en weer verder schuiven. Door de bewolking viel het nog mee met de hitte en kwamen de maxima lager uit met 26,5 graden terwijl het normaal warmer moest worden dan gisteren. De wind is hierbij naar zuidelijke tot zuidwestelijke richtingen geruimd. Ook een gordel met bredere opklaringen veranderde daar niets aan. Tijdens de avond pakten de wolken zich opnieuw samen tot een erg actief onweer met veel gerommel in de hoogte, maar ook deze bui heeft reeds een inburgeringscursus gevolgd en hield zich perfect aan de ongeschreven wet om na enkele druppels weer verder te trekken of op te lossen. Het neerslagtotaal was dan ook weer zoals te verwachten met 0,0 mm.
Maandag, 27 mei 2019
Tijdens de nacht is het dan toch nog tot regen van betekenis gekomen maar de totalen waren weer zeer magertjes met 2,8 mm. Amper de helft van de verwachting, die op zich al teleurstellend was. Enkel in Nederland kwam het naar goede gewoonte tot serieuzere neerslagtotalen al vielen er ook daar veel weerstations uit de boot (of ze geraakten er net niet uit). Bij zonsopgang was het alweer opgeklaard en de bewolking bestond uit Stratocumulusvelden terwijl het bleke zonlicht de vele druppeltjes op bomen en struiken zilver deed oplichten. Een sfeervolle ochtend boordevol humusgeur en een natuur die leven uitstraalde deed ons deze teleurstelling deels vergeten. Tegen de avond maakten de opklaringen, waarin het nog kon opwarmen tot 22,9 graden, plaats voor forse stapelwolken die in Stratocumulusvelden ingebed zaten. Deze werden steeds groter ondanks dat je door de dagelijkse gang het omgekeerde zou verwachten en op de analysekaarten zagen we dan ook een bel met koude bovenluchten naderen die dit alles op zijn geweten heeft. In het uiterste westen waren al snel de eerste buien actief en deze breidden zich uit naar het oosten, al bleef het in Malderen enkel bij wat gedreig.
Woensdag, 27 mei 2020
Op een paar sluierwolkjes na was het vanochtend helder bij minima van 11,9 graden. De zon was er dus al snel bij om ons weer naar een aangenaam warme lentedag te loodsen, al moesten we vandaag rekening houden met een erg vlagerige wind. Deze heeft zich nog steeds in de noordhoek weten vast te bijten en mede daardoor voelde het niet drukkend warm aan. Het was een droge en luchtige bries die echter vernietigend was voor de reeds flink op de proef gestelde vegetatie. De zon scheen ononderbroken en er dreven enkel rond de middag wat wolkensluiers voorbij die voor het grootste deel uit condensatiestrepen bestonden terwijl het weer erg warm werd met 24,7 graden. Naar de avond toe verdwenen deze weer en het werd weer volkomen helder met strakblauwe zuiderse luchten, waarbij de nog steeds erg krachtige wind een beetje aan de Mistral deed denken in lightversie. Een neerslagtotaal optekenen was ook vandaag de moeite niet met 0,0 mm.
Donderdag , 27 mei 2021
Ondanks de vrij optimistische weersvoorspellingen begon de dag met veel bewolking. Aanvankelijk waren daar nog opklaringen tussen te zien, maar een massa van Stratus en Stratus fractus liet het vervolgens helemaal overtrekken. Naar de middag toe zorgde de zon voor convectiestromingen en dit leverde dan toch nog opklaringen op doch ook een aantal buitjes. Veel stelden ze niet voor en het werd tijdens de namiddag weer gevolgd door perioden van veel bewolking waardoor het uiteindelijk allemaal weer tegenviel op thermisch gebied met maxima van 16,6 graden. Door de bewolking is het echter niet kouder dan 7,4 graden geworden vanochtend waardoor de handschoenen voorlopig nog in de kast konden blijven voor wie er in de vroegte met de fiets doorheen moest. Er werd veel Stratocumulus gevormd en zeker tegen de avond werd dat de overheersende bewolking toen de stapelwolken weer begonnen op te lossen. Gelukkig waren er ook opklaringen en deze kwamen vrij plots vanuit het noordoosten binnendrijven waardoor de mix van Stratocumulus en Stratus fractus die er nu hing scherp begrensd werd en vanuit het niets leek te worden weggejaagd. Later kwam er vanuit die hoek echter weer vergelijkbare bewolking opzetten al werd dit meteen weer gevolgd door nieuwe opklaringen die steeds breder werden. Met een wegvallende wind en de polaire luchtsoort erbij koelde het snel af en ziet het er dus naar uit dat de plantjes het koud zullen krijgen en hun eigenaars warm. De dag werd afgesloten met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Vrijdag, 27 mei 2022
Alle bewolking is tijdens de nacht weer verdwenen en de dag startte dus helder bij frisse minima van 12,5 graden. Met een noordwestelijk briesje werd er vochtige lucht aangevoerd en dit zorgde na een tijdje voor de vorming van Cumuluswolken. Deze werden tijdelijk vrij talrijk maar tot buien kwam het hier niet. We haalden maxima van 21,5 graden en de zonnige perioden begonnen talrijker te worden toen de thermiek afnam en de stapelwolken dus oplosten. De avond kenmerkte zich dan ook door diepblauwe luchten en een snelle afkoeling toen de wind weer helemaal ging liggen. Het is weer droog gebleven met 0,3 mm als neerslagtotaal.
Zaterdag, 27 mei 2023
Na een koele ochtend met minima van 8,1 graden was de zon er al snel weer bij om ons op te warmen. Maar de wind was er ook en deze trok meteen weer flink aan waardoor het bij momenten terug een beetje schraal aanvoelde. Ze voerde nu wel iets warmere lucht aan uit noordoostlijke tot oostelijke richtingen en zeker tijdens de namiddag was dat goed merkbaar. We haalden erg aangename maxima van 22,9 graden en de enige bewolking die er hing bestond uit Cirrus spissatus die er erg sfeervol uitzag in de verder blauwe, zomerse lucht. Andere wolkensoorten werden er niet gevormd en de warmte die we overdag konden opbouwen bleef deze keer goed hangen waardoor het tot laat in de avond aangenaam toeven was in de buitenlucht. Het was hiermee een van de eerste echte zomerse avonden al zullen de tuinierders in deze droge lucht met een neerslagotaal van 0,0 mm weinig tijd gehad hebben om ervan te kunnen genieten.
Maandag, 27 mei 2024
We hebben de zwoele warmte vanochtend opnieuw ingeruild voor een kille variant, de temperaturen zijn verder gezakt naar 11,3 graden en de zuidwestenwind voelde koud aan. Gelukkig was deze aan de zwakke kant en het was ook nog eens droog. De bewolking bestond vooral uit Stratocumulus en Stratus fractus terwijl Cumuluswolken in de loop van de dag pogingen deden om de Stratocumulusvelden bij te voederen. Desondanks kon de zon er wel een aantal keer doorbreken, vooral rond en kort na de middag was dit het geval en het liet nog een klein temperatuurssprongetje naar 18,8 graden toe. Tijdens de namiddag begon de bewolking echter weer toe te nemen vanuit het west- zuidwesten en uiteindelijk werd het hier terug somber en kil maar wel in droge omstandigheden. Of toch in Malderen want volgens de radar waren er toch een aantal buien boven België actief. Tijdens de avond begon het weer wat op te klaren en kregen we een mooi uitzicht op de wegtrekkende en afstervende buiencomplexen die ons passeerden. Dit zorgde voor Cumulus congestus, Cirrus densus en wat Stratocumulus terwijl de bovenlucht helderblauw kleurde. De zuidwestenwind ging ondertussen weer liggen maar het voelde zeker tegen zonsondergang erg kil aan in de buitenlucht waar we het neerslagtotaal van 0,0 mm optekenden.
Dinsdag, 27 mei 2025
Uitgestrekte velden met Altostratus en Altocumulusbewolking hebben vanochtend het luchtruim veroverd en het is daardoor niet kouder dan 12,1 graden geworden. Daar is al wat regen uitgevallen en tijdens de voormiddag vielen er ook buitjes die redelijk plots opdoken en meestal van korte duur waren. Het was niet iets wat men zou verwachten want de bewolking oogde vrij egaal en er waren alleen in het zuiden nog wegtrekkende opklaringen te zien. Het licht buiige weertype hield tijdens de voormiddag aan, de neerslag viel daarbij steeds in tergend kleine hoeveelheden waardoor ze vooral hinder met zich meebracht voor wie buitenactiviteiten had terwijl de natuur er (nog) niet veel aan had. Tegen de middag ontstonden er wel rafelige wolkenflarden en Cumulusachtige wolkenstructuren tussen de stratiforme bewolking en waren de buitjes daardoor dus gemakkelijker te verklaren. Door het vocht in de lucht voelde het een beetje broeierig aan ondanks de lagere temperaturen die het op 18,7 graden al voor gezien hielden. Dit was dan ook nog eens een korte piek die maar een kwartiertje duurde, meestal zat de temperatuur onder de zestien graden. Er stond ook een venijnige zuidwestenwind dus broeierig of niet, er was nog voldoende verkoeling te vinden. Tijdens de namiddag begon intensere regen zich vanuit het westen uit te breiden al was het reeds avond eer het echt serieus ging regenen. Tussen 20H en 21H kwam het water dan echt met bakken naar beneden en uiteindelijk is er niet minder dan 22,0 mm gevallen. Tijdens de avond bleef het nog in vlagen motregenen of lichtjes regenen uit een dik Stratus wolkendek dat de temperaturen vrij constant wist te houden.