Vrijdag, 28 mei 2004
(Weersverslag Tenerife) In tegenstelling tot gisteren was er maar weinig bewolking te zien, zelfs boven het tegenoverliggende eiland was er niet meer dan wat gebroken Stratocumulus te zien. Tijdens de dag kwam er weinig verandering in dit weerbeeld buiten het feit dat de Cumulusontwikkeling boven de eilanden en bergtoppen iets nadrukkelijker werd. Er stond vrij weinig wind waardoor het soms wat drukkend aanvoelde maar ondanks dit alles was er veel leven in de oceaan die vooral na zonsondergang erg temperamentvol op de rotskusten inbeukte. Aan de westelijke horizon doemen ondertussen dichte Cirrus en Altostratussluiers op die onze richting lijken uit te komen. Welke gevolgen dit de komende uren op het weerbeeld zal hebben wordt nog afwachten maar het is niet onwaarschijnlijk dat er een verband is tussen deze wolkenformaties en de vrij forse zeedeining op het ogenblik. Ondertussen is er nog steeds niets verdachts aan de Teidevulkaan te zien maar het nieuws over een dreigende uitbarsting haalt nog steeds de voorpagina's van de lokale kranten. Men vermoedt dat het slechts een lichte uitbarsting zal zijn maar dat er toch gevreesd wordt voor door lavastromen onderbroken wegen en sommige woningen die gevaar lopen aan deze kant van de vulkaan. Of ik dit nog tijdens de reis zal meemaken is echter onzeker.
Zaterdag, 28 mei 2005
Het koufront waar menig zomerliefhebber met grote angst tegen opzag is vannacht over Malderen getrokken, zij het vrijwel ongemerkt en zonder enig onweer te lossen in tegenstelling tot wat in dergelijke situaties gebruikelijk is in onze streken. Enkel een toename van de wind, een daling van de temperatuur en enkele zeldzame wolkentoefjes gaven de passage ervan aan. Het was wel zeer zacht vanochtend met minima die niet beneden de twintig graden daalden, en de 14,1 graden als minimum voor vandaag werd pas in de late avond opgetekend. Overdag werd het daarentegen niet warmer dan 26,5 graden al was het best wel te appreciëren dat de hitte hiermee draaglijker was. De bewolking nam in de namiddag wat toe onder vorm van stapelwolkjes met een opvallend hoge basis en wat sluierbewolking dat vanuit het westen binnenschoof. Deze is afkomstig van een golf op het front dat heel wat meer activiteit bevat dan hetzelfde front dat vannacht en vanochtend over ons trok.
Zondag, 28 mei 2006
Het vierdaagse verblijf in Holland zit er vandaag op dus werd er een einde gemaakt aan het slechte weer: we ontwaakten bij een weliswaar zwaarbewolkte hemel, maar het geheel kwam licht en luchtig over doordat er zich kleine opklaringen vormden. Tegen de middag waren deze opklaringen zodanig uitgegroeid dat er voor het eerst sinds vrij lang weer een zomers gevoel heerste. Ten zuiden van ons was nog steeds Cirrostratusbewolking te zien van het zich terugtrekkende koufront, maar tegen dat we in de vroege namiddag België binnenreden was er enkel Cumulus mediocris te zien welke de diepblauwe hemel een fraai en zomers uitzicht gaf. Af en toe trok er ook nog een weinig Cirrus of Cirrostratus voorbij maar deze vormde geen bedreiging meer. De stapelwolken zakten naar zonsondergang toe geleidelijk weer in zodat het, op een toename van de hoge sluierbewolking na, weer bijna helder werd. Het koelt hierdoor echter snel weer af. Met temperaturen tussen 13,0 en 19,0 graden was dit overigens nog steeds een aardig lentedagje voor Malderen al zorgde de WNW wind met haar snelheden tot 29,0 km/h nog voor enige hinder. Er viel nog een weinig neerslag vanochtend, namelijk 0,2 mm.
Maandag, 28 mei 2007
Hoewel de satellietbeelden nog steeds een wonderschone spiraalvormige depressiekern boven het westen van Europa toonden, zag het er vanop de grond een stuk minder fraai uit. Het deed zelfs een beetje aan de herfst denken met veel laaghangende bewolking, een ondanks haar richting erg frisse zuid- zuidwestenwind met snelheden tot 16,1 km/h en temperaturen die met waarden tussen 10,2 en 18,4 graden erg minnetjes bleven. We mochten ons echter gelukkig prijzen want een actieve regenzone die vanuit het zuidoosten kwam opdagen, miste ons op een haartje en zadelde vooral onze noorderburen de ganse dag met de nodige pluvialiteiten op. In Malderen pikten we nog net een paar opklaringen mee ten zuiden van de regenzone, maar zelfs op de fraaiste momenten was het luchtruim nog steeds bedekt met een flinke hoeveelheid Cirrostratusbewolking met daaronder talrijke Cumulus en Stratocumuluswolken. 's Avonds golfde de regenzone weer wat meer naar het zuiden uit waardoor het alsnog begon te druppelen op Malderse bodem, doch de hoeveelheden bleven erg beperkt terwijl er later op de avond vooral perioden met fijne motregen waren. De neerslag was uiteindelijk goed voor een totaal van 0,2 mm.
Woensdag, 28 mei 2008
Tijdens de ochtend was het de beurt aan een koufront om de warmte van de afgelopen uren een beetje te bekoelen. Doordat thermiek en convectieve bewolking op dit tijdstip van de dag het minst evident zijn, had het koufront echter erg weinig om het lijf: er waren slechts zes regendruppels te tellen in de nabije omgeving van het weerstation. Hoewel dat er drie meer zijn dan wat de buienlijn gisterenavond opleverde, moesten we het vooral hebben van de typische koufrontbewolking die tijdens de ochtend voorbijtrok: een mengelmoes van Stratocumulus, Altocumulus castellanus, Altostratus, een paar Cumulus congestussen die nog net die naam waardig zijn, en een heleboel aambeeldvormige wolkenschermen waarvan de basis tijdens de nachtelijke uurtjes grotendeels is uitgeregend. Degenen die een fototoestal bij de hand hadden, zullen het zeker gewaardeerd hebben terwijl de zeer hoge ochtendminima van 16,1 graden voor dat beetje extra zomersfeer zorgden. Na een paar uur verdween de bewolking grotendeels en bleef er enkel Cirrostratusbewolking over die echter al snel gezelschap kreeg van stapelwolkjes die zich ten westen van ons gingen groeperen en zich langzaam uitbreidden. Naar de middag toe leken de stapelwolkjes wat verder op te rukken over de rest van de hemel, maar echt overtuigend was het niet: het waren vooral de dikke Cirrostratus- sluiers die af en toe overgingen in Altostratus translucidus, die het de zon wat lastiger maakten tijdens de namiddag. Doch dit kon niet verhinderen dat de temperaturen nog een vrij comfortabele ... graden wisten te halen. Dit terwijl de zuid- zuidwestenwind aanwakkerde tot 49,9 km/h. Van stapelwolken was er tijdens de avond niet veel meer te merken terwijl de sluierwolken werden weggeduwd door opklaringen die vanuit het zuidoosten kwamen aanzetten. Het grootste deel van het luchtruim bestond bij zonsondergang nog steeds uit Cirrostratus en Altostratus, wat voor erg fraaie kleureneffecten ging zorgen wanneer deze van onderaf door de zon werden beschenen. De avond verliep voorts rustig en vrij zacht terwijl een laatste blik op de pluvio 0,0 mm aan het licht brengt als neerslagtotaal.
Donderdag, 28 mei 2009
Vanuit het noordwesten zijn afgelopen nacht warmere luchtmassa's Malderen ingestroomd. Het was vanochtend weer aangenaam zacht terwijl de minima reeds vlak na middernacht werden opgetekend met 13,2 graden. De prijs die we hiervoor moesten betalen was een sombere, met Stratus bedekte hemel . Gelukkig zaten er opklaringen in onze aanvoerroute zodat het wolkendek geleidelijk dunner werd en overging in Stratocumulus. Hieronder ontwikkelden zich stapelwolken die de diepblauwe lucht erboven al snel weer opvulden. Tijdens het tweede deel van de namiddag nam de stapelbewolking weer wat af en kon de temperatuur nog oplopen naar 20,2 graden. Een vrij kille noordwestenwind kwam echter roet in het eten gooien met haar snelheden tot 22,5 km/h waardoor het wat frisser aanvoelde. Het bleef echter droog terwijl de bewolking overging in erg fraai dek van Stratocumulus stratiformis duplicatus. In het zuiden was de bewolking dikker en in het zuidwesten verschenen er 's avonds bizarre Stratocumulus lenticularis wolken die als kleine boogjes zichtbaar werden. Sommigen waren zover doorgebogen dat ze bijna een hoefijzervorm kregen. Ze verplaatsten zich van NW naar ZO en veranderden voortdurend van vorm en plaats. Tegen zonsondergang zagen deze wolkjes er terug uit als 'normalere' lenticularis, maar het wolkendek erboven bleef intact. We eindigden dit etmaal met een neerslagtotaal van 0,2 mm.
Vrijdag, 28 mei 2010
De grijzigheid van gisteren is afgelopen nacht kennelijk weer opgetrokken waardoor we terug onder een veelbelovende blauwe lucht ontwaakten. Hier en daar hing wat Stratocumulus en Stratus fractus, en in de windstille omstandigheden kon zich een dunne sluier van nevel vormen boven de velden. De zon had een amberkleurige tint tijdens het eerste ochtendgloren, en werd daarna feller zodat ze iets kon doen aan de ochtendminima van 7,2 graden. Het warmde dus snel op, en nu werden er in de vochtige lucht Stratus fractus wolkjes gevormd die overgingen in Cumulus. In België bleef het daarbij en kon er dus genoten worden van een aangenaam lentedagje dat zich bij maxima tot 19,7 graden afspeelde. In Nederland was de lucht echter een stuk onstabieler en werden er vooral in het noorden buien gevormd waar zelfs onweer en hagel in voorkwamen. Op het einde van de namiddag werd het daar weer rustiger en in Malderen losten de stapelwolken weer op terwijl dat westelijk briesje tot 27,4 km/h grotendeels wegviel. De avond verliep echter vrij koel onder de open hemel. Het neerslagtotaal bleef onveranderd met 0,0 mm.
Zaterdag, 28 mei 2011
De dag begon opnieuw kil en somber onder een gesloten Stratocumulus wolkendek bij minima van 8,6 graden. Er stond veel wind en het leek een echte herfstdag te zullen worden, maar gelukkig verschenen er naar de middag toe wat opklaringen in het dunner wordend wolkendek. De bewolking bleef nog tot de late namiddag voor minstens 7/8 overheersen maar loste in de vroege avond grotendeels op tot er nog wat Cumulus overbleef die later ook oploste. Toen dreef er wel sluierbewolking binnen vanuit het westen door toedoen van een naderend warmtefront. De temperaturen deden het iets beter met maximaal 19,6 graden. De wind was echter nog steeds in topvorm en deed de dag letterlijk voorbijvliegen met haar snelheden tot 35,4 km/h uit het west- zuidwesten. Neerslag is er dan weer niet gevallen zodat we terug met een dagtotaal van 0,0 mm konden afsluiten.
Maandag, 28 mei 2012
Na een heerlijk koele nacht bij minima van 13,3 graden stond ons opnieuw een prachtige 'voorzomerdag' te wachten met diepblauwe luchten, een in 'grill-stand' geschakelde zon en snel oplopende temperaturen. Enkel tijdens de namiddag werd het azuurblauwe onderbroken door de vezelachtige top van een onweersbui die zich een eind ten zuiden van de Franse grens bevond. Het kwik was ondertussen opgelopen naar 27,5 graden en er stak een uitdrogende noordenwind op die snelheden tot 25,7 km/h haalde. Kort na zonsondergang was er weer een wolk te zien, althans de schaduw ervan, want we zagen nu hoe een anticrepusculaire stralenbundel een opvallend donkerblauw spoor door de hemel trok. Het leek wel alsof het Malderse luchtruim erdoor in twee n werd gespleten en het werd meteen duidelijk dat er ondanks de diepblauwe luchten nog flink wat stofdeeltjes in de atmosfeer zaten. De wolk zelf kregen we niet meer te zien en de lucht was nog steeds droog genoeg om er een heerlijk koele avond van te maken waarin we het neerslagtotaal van 0,0 mm aflazen.
Dinsdag, 28 mei 2013
Na een relatief koele nacht (minima nog steeds beneden normaal met 6,9 graden) kwam de lente weer om het hoekje kijken en konden we de dag beginnen met licht bewolkt weer en een krachtige meizon. In het zuidwesten verschenen ondertussen echter steeds meer Altocumulusbanken en na verloop van tijd werd er ook Cirrostratus zichtbaar. We mochten hierbij van geluk spreken dat de zon zich van het oosten naar het westen beweegt en de naderende regenzone juist naar het (noord)oosten trok. Op deze manier konden we toch nog een halve dag lenteweer lospeuteren alvorens de bewolking steeds dikker werd en de eerste buien zich halverwege de namiddag ontpopten. Vlak daarvoor tipte het kwik nog 22,7 graden aan terwijl het vanuit het zuiden sterk afkoelde (in Frankrijk temperaturen rond 12 graden op hetzelfde moment). De koude lucht had de neiging om te stagneren waardoor het front tergend traag over Malderen trok. Er ontstonden buien met licht onweer op de scheidingslijn en deze zorgden voor flinke plensregens die erg lang aanhielden met tussendoor een diep dreunende donderslag (vier stuks in totaal). Er was een korte droge periode tussen de buien door maar omstreeks 19H45 werd het definitief droog onder een met Altostratus en dreigende Stratocumulus castellanus gevulde grijze lucht. Het neerslag totaal had toen een flinke 9,8 mm bereikt. Later op de avond begonnen zich in het zuidwesten dreigende wolkenluchten samen te pakken onder de uitgroeiende Stratocumulus castellanus, welke langzaam maar zeker dichterbij kwamen. Dit was het onweersvrije koufront dat onze richting uitkwam en het kort voor middernacht weer liet druppelen.
Woensdag, 28 mei 2014
Het sombere Stratus wolkendek hing er vanochtend nog steeds waardoor we de dag in zeer mistroostige omstandigheden aanvatten bij weliswaar zachte minima van 13,6 graden. Af en toe leek er wat fijne motregen te vallen, maar over het algemeen bleef het droog en er was ook nauwelijks wind. Overdag werden er stapelwolken gevormd die zich tot Stratocumulus uitspreidden en er zo een erg sombere boel van maakten. De zon kregen we maar nauwelijks te zien al bleef het wel droog ondanks het dreigende vertoon van de dikke pakken Stratocumulus die gevormd werden. De wind was zeer zwak en kwam vooral uit west- zuidwestelijke richtingen al kreeg de noordelijke helft van de Benelux met een noordoostelijke stroming te maken daar er lagedrukkernen pal boven de Lage Landen waren terecht gekomen. De maxima waren natuurlijk navenant met amper 16,5 graden en het was wachten tot de avond voordat het vanuit het zuiden en zuidoosten ging opklaren. De bewolking ging daar over in Stratocumulus translucidus met daarin een bizarre lager hangende Stratocumulusband waarin mooie Helmholtz structuren te zien waren. Deze band bleef bijna een vol uur ter plaatse hangen en begon vervolgens tot Stratus fractus uiteen te rafelen. Op datzelfde moment verscheen er een veelbelovende blauwe lucht die vanuit het zuid- zuidoosten onze richting uitkwam. Deze zou het begin van een fraaier weertype betekenen dat ons tijdens het Hemelvaartsweekend te wachten staat, en waren meteen bij de eersten uit de Benelux om dit fraaie weertype in ogenschouw te nemen. De zon was echter een ander verhaal want die hing in het noordwesten terwijl de opklaringen vanuit het zuidoosten kwamen opgestoomd. Net als iedereen hebben we er dus alsnog een vrijwel zonloze dag opzitten dat we ook nog eens neerslagloos afsloten met 0,0 mm.
Donderdag, 28 mei 2015
De bewolking is tijdens de nacht overgegaan in Altostratus undulatus asperatus, die voor bizarre structuren zorgde. De dikke bewolking zag er dreigend uit en zorgde er tevens voor dat er weinig nachtelijke uitstraling was en we dus tamelijk zachte minima van 12,9 graden optekenden. Er vielen een paar buitjes die aanvankelijk niet meer dan enkele losse regendruppels losten, maar later in de voormiddag volgde er een periode met intensere en meer aanhoudende regenval. Daarna zag de bewolking er heel anders uit met Stratus fractus en Stratocumulus waarvan de basis een stuk lager lag dan de uitsluitend middelhoge wolkenformaties welke we voor de regenzone zagen. De wind wakkerde wat aan en kwam uit west- zuidwestelijke richtingen terwijl er terug een paar schuchtere opklaringen in het wolkendek ontstonden. Langzaam maar zeker werden deze opklaringen breder, maar de bewolkingsgraad bedroeg steeds minstens 6/8 en er hing ook Cirrus en Cirrostratus bewolking in die opklaringen zodat we geen diepblauwe luchten meer te zien kregen. De Stratus fractus ging over in Cumulus welke uitgroeide tot een aantal bescheiden regenbuitjes waarvan er een paar tot in Brussel wisten door te dringen. In Malderen was het echter een heel ander verhaal en troffen we een stoffige woestijnbodem aan waar een pluviometer uitstak die 0,0 mm aangaf. Zelfs de actievere regenzone is er dus niet levend geraakt. De opklaringen werden tijdens het tweede deel van de middag breder zodat de zon ons wat meer warmte kon schenken, maar ondertussen dreef er steeds meer sluierbewolking binnen en de resterende stapelwolken groeiden uit tot flinke afmetingen waardoor de zon daar weer achter wegkroop. Dat het kwik geen hoge toppen scheerde was dan ook geen wonder, we moesten het met maxima van 19,9 graden stellen waarbij de westelijke wind gelukkig aan de zwakke kant bleef. De grote stapelwolken gingen zich in lijnen organiseren waarvan er twee vanuit het noordwesten over het weerstation trokken. De eerste lijn was goed voor vijf regendruppels terwijl de tweede lijn er drie opleverde zodat er niets aan het neerslagtotaal veranderde. Na zonsondergang bleef het rustig en droog.
Zaterdag, 28 mei 2016
Er hing terug maar nauwelijks bewolking vanmorgen en het voelde luchtig aan bij minima van 12,6 graden. Toch waren er volgens de radar al een aantal buien actief in het oosten van de Benelux. Het duurde dan ook niet lang of er werden stapelwolken gevormd in de onstabiele lucht al bleven verdere gevolgen voorlopig nog uit. De zon dook er af en toe achter weg en tijdens de opklaringen ging het weer drukkend aanvoelen bij maxima van 24,6 graden en een zuidelijke tot zuidoostelijke wind. De stapelwolken groeiden uit tot forse afmetingen tijdens de namiddag al klaarde het daarna weer op vanuit het noordwesten. Maar plotseling ontstond er dan toch een nieuwe rij stapelwolken net ten oosten van Malderen die in een mum van tijd uitgroeiden tot onweer waarbij we tegen een indrukwekkende wolkenmuur aankeken. Het onweer genereerde een sterke outflow waarop een nieuwe gordel van stapelwolken ontstond die over Malderen werd gejaagd en waarin aan de achterzijde een typische whale's mouth structuur te zien was. De luchtstroom was net krachtig genoeg om de naar het westen gedraaide wind weer om te zetten in een zwakke noordoostenwind. Er was ook veel donder te horen, maar de bui zakte vrij snel weer in elkaar. We kregen uiteindelijk een aantal dikke druppels te zien waarvan het totaal andermaal niet meetbaar was. De rest van de avond verliep rustig en onweersvrij. En het neerslagtotaal, dat is andermaal op 0,0 mm uitgekomen.
Zondag, 28 mei 2017
Het onweer mag ons dan gemist hebben, een warmtefront waarmee de warme lucht ons weer probeerde te bereiken slaagde erin om nog 0,2 mm regen te droppen tijdens de vroege ochtend. Vanuit het zuiden klaarde het snel weer op en het werd zonovergoten maar met koelere temperaturen waarbij het afgelopen nacht ook niet te zwoel was met minima van 15,5 graden. Er kwam nieuwe sluierbewolking opzetten en later verschenen er ook onweersverklikkers tussen zoals Altocumulus floccus en castellanus. Stapelwolken werden er dan weer niet gevormd. De sluierbewolking werd dikker maar tegen het einde van de namiddag verdween ze weer en werd de bovenlucht helder vanuit het zuidwesten. Maar er dreef nog steeds middelhoge bewolking binnen, de eerdergenoemde onweersverklikkers. De koele bries zwakte af en het werd toch nog vrij zwoel met 30,3 graden maar tijdens de avond ruimde de wind plots van zuidwest naar noord en koelde het weer flink af zonder echter onaangenaam te worden. Na zonsondergang ging de wind liggen en werd het heerlijk buitenzitweer.
Maandag, 28 mei 2018
Na een zwoele plaknacht met minima van 17,0 graden werd het zonovergoten met slechts wat Cirrus plukken die het diepblauwe uitspansel sierden. De wind is weer naar het zuidoosten gekrompen en er werd weer warmere lucht aangevoerd. Het kwik piekte op 28,5 graden tijdens de namiddag en ook de Cirrus spissatus velden in het noordwesten brachten geen schaduw of verkoeling. Hier en daar verraadde en Altocumulus floccus virga veldje onstabiliteit en op de radar zagen we de boel opeens exploderen in het zuidoosten van België. Meteen werd het dreigend donker in die richting met Cirrus densus, geflankeerd door Altocumulus rollen. Maar de bui bevond zich langs de Franse grens en volgde deze netjes in noordwestelijke richting waardoor we enkel sluierbewolking en een neerslagtotaal van 0,0 mm meekregen. Het bleef zwoel en drukkend al was er af en toe wat verkoeling door een zuchtje wind.
Dinsdag, 28 mei 2019
Een uitgestrekt buiengebied trok van noordwest naar zuidoost over de Lage Landen. Maar zoals gewoonlijk lag het zwaartepunt weer over Nederland en kregen we enkel wat gedruppel mee. Onze hoop was dus gevestigd op de passage van een koufront dat de buien zou aanzwengelen en voor meer aaneengesloten neerslag zou zorgen. Het duurde inderdaad niet lang of we werden opgeschrikt door gedonder vanuit het zuidwesten en het ging even flink plenzen. Zodra de pluviometer 2,9 mm aanwees was het echter afgelopen met de pret en het onweer zelf is onder ons door getrokken. De hele dag door ontstonden er nog buien maar deze trokken steeds noord of zuid langs en de weinige druppels die er nog vielen waren niet meer meetbaar. Het enige dat ze hier deden, was het kwik aan de ketting houden met maxima van 17,4 graden bij een kille noordwester. Toen we de bewolking steeds meer zagen uitspreiden tot Stratocumulus, werd duidelijk dat de hoop op regen van betekenis definitief verzwonden was en tegen de avond waren het inderdaad alleen nog Stratocumulusvelden, een enkel Cumuluskadaver en opklaringen die langs trokken. Het koelde aardig af maar de minima van 9,5 graden vanochtend werden niet meer scherp gesteld.
Donderdag, 28 mei 2020
De heldere nacht met minima van 10,9 graden werd gevolgd door een stralende zomerdag met diepblauwe luchten en ononderbroken zonneschijn. Net als gisteren kwam de wind weer uit het noorden en voelde het luchtig aan terwijl de vochtigheidsgraad nog steeds erg laag was. Ook tijdens en na de middag werden er geen wolken gevormd en het was nu ook weer wat aangenamer daar de wind een beetje minder krachtig was. De maxima kwamen uit op 26,3 graden en als de zon al eens ergens achter wegdook was het achter een condensatiestreep van de weinige vliegtuigen die nu nog in de lucht hingen. Maar het was een streep die veel vertelde, want er is wat vochtigere lucht binnengestroomd op hoogte, en dit werd tijdens de avond merkbaar toen er vanuit het noordoosten opeens Altocumulusvelden binnendreven. Ze zorgden voor een sfeervolle zonsondergang en leken onstabiliteit aan te kondigen maar de tuinierders hoefden zich geen illusies te maken. Het neerslagtotaal bleef immers onwrikbaar op 0,0 mm staan.
Vrijdag, 28 mei 2021
De heldere en windstille nacht heeft zoals verwacht lage minima opgeleverd en deze bedroegen 4,1 graden. Het was nog steeds helder vanochtend en deze keer duurde het lang eer de eerste wolkjes verschenen. De eer ging naar Cumulus fractus welke snel gevolgd werd door Cirrus en Cirrostratus die vanuit het zuidwesten kwamen opzetten. Later kwamen er ook Altocumulusbankjes op de proppen al bleef het wel erg zonnig en moet het voor velen een echte verademing geweest zijn om nog eens van echt lenteweer te kunnen genieten dat die naam waardig is. De zuidwestenwind was eerder bescheiden en we haalden maxima van 20,8 graden. In de loop van de namiddag begonnen alle wolkensoorten te verdwijnen met uitzondering van de Cirrostratus en Altostratus die tijdens de avond voor een erg sfeervolle setting zorgden waar met de aangename warmte intens van genoten kon worden. Deze sluierbewolking was overigens niet egaal want in het noorden was de lucht diepblauw en de scheiding bevond zich ongeveer ter hoogte van waar de zon onder ging. Daarna ontstond er plotseling erg fraaie Altocumulus met zeer fijne ribbelstructuren in, deze tekende zich donker af tegen de oranjegele sluierwolken wat voor een fotogeniek uitzicht zorgde. Ondertussen begon de kilte er wel weer in te komen al was het in vergelijking met de avonden die we nu gewoon zijn nog steeds superzacht. Het neerslagtotaal waarmee we afsloten was gemakkelijk te raden met 0,0 mm.
Zaterdag, 28 mei 2022
We startten de dag met brede opklaringen en frisse minima van 9,5 graden. De stroming is nu noordwestelijk geworden waar we gisteren nog met een westelijke tot zuidwestelijke wind te maken hadden. En dit zorgde dus voor een koelere luchtaanvoer die met een aantrekkende wind alles behalve gezellig was. Uit de wind en in de zon hadden we niettemin nog een echt zomer gevoel te pakken want de lucht was diepblauw en de zon scheen fel. Er ontstonden veel stapelwolken en ze groeiden fors uit al bereikten ze in Malderen net niet het buienstadium. Er was ook wat uitspreiding tot Stratocumulus al leek dit bet tot aan Malderen te gebeuren, noordelijker hingen er enkel stapelwolken en zagen we typische Hollandse luchten. Het werd nog 18,6 graden en tijdens de avond gingen de stapelwolken weer oplossen. Met een wegvallende wind koelde het toen snel af al kreeg het achter glas een zomerse uitstraling door de nog steeds strakke diepblauwe luchten. Neerslag is er dus niet aan te pas gekomen en we eindigden dus met een totaal van 0,0 mm.
Zondag, 28 mei 2023
Na een vrij zachte nacht met minima van 8,4 graden zagen we tekenen van een op handen zijnde weersverandering. Er hingen Altocumulusbankjes waar de zon af en toe achter verdween. Of in ieder geval af en toe toch achter kroop, want de wolkjes waren transparant en hadden een fijne structuur waardoor de zonnestralen er alleen wat door verzwakt werden. Na een tijdje verdwenen deze wolkjes weer en het werd helder op wat plukken Cirrus en Cirrostratus na. Deze sluierbewolking nam geleidelijk toe en was vooral in het noordoosten en oosten veel te zien, maar verder dan dat kwam het niet en de zon werd er dus nergens door onderbroken. De warmere luchtsoort werd zeker tegen de middag goed voelbaar toen we meteen weer volop in zomerse sferen vertoefden. De noordoostelijke tot oostelijke wind was eerder aan de zwakke kant en we tekenden maxima van 24,5 graden op. De warmte bleef goed hangen, maar omstreeks 19H30 begon er plots een goed voelbare noordenwind op te steken en deze liet het al snel merkbaar afkoelen. Aanvankelijk was dit een heerlijk verkoelend briesje, maar de zon was nog niet onder of we moesten weer allemaal tegelijk de kleerkast in duiken om onze beste truien en jasjes tevoorschijn te halen. Een weersverandering die vroeger nog wel eens leuk klank- en lichtspel zou opgeleverd hebben maar nu bleef het dus bij een glazen front en een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Dinsdag, 28 mei 2024
We kregen tijdens de ochtend te maken met een zone van opklaringen waarin wat Stratocumulusvelden te zien waren. Het is daarbij afgekoeld tot 9,1 graden. De zon kon er in deze omstandigheden geregeld doorbreken, en door de vochtige luchtsoort zorgde dit voor het ontstaan van stapelwolkjes. Later begon er in het zuidwesten Cirrostratus te verschijnen en het geheel van deze sluierbewolking, de stapelwolken, Stratocumulusveldjes en de diepblauwe lucht boven ons maakte dat alles er zomers en tegelijkertijd luchtig en gezond uitzag. Rond de middag dreven er echter meer stapelwolken binnen en al snel ontstond er op grote schaal Stratus fractus terwijl de Stratocumulusvelden eveneens toenamen. Kort daarna volgde dan regen die eerst begon als motregen met nog een paar droge momenten ertussen maar dan heel snel intenser werd. Verder dan matige regen kwam het echter ook weer niet en het was vooral het aanhoudende karakter van de neerslag dat het onaangenaam maakte. Het kwik werd op 18,9 graden tot staan gebracht en de zuidwestenwind ging kil aanvoelen. De regen ten spijt leek er veel licht doorheen het wolkendek te dringen maar dat was mogelijk deels gezichtsbedrog want we zagen bijvoorbeeld geen grote productie in zonnepaneleninstallaties. Wel zaten we vrij snel aan de achterkant van de regenzone maar wie dacht dat het weer zou opknappen kwam bedrogen uit want hier kwam eveneens nog langdurige motregen voor die werd afgewisseld door perioden van matige regen. Neerslag die in tegenstelling tot het eerste deel van de neerslagzone niet goed door de radar maar des te beter door fietsers werd opgepikt. Tijdens de avond kwamen er dan toch wat meer droge perioden voor al kregen we de zon niet meer te zien. De bewolking was nu afwisselend licht en dreigend donker en na een tijdje konden we flinke Cumulus congestus wolken zien ontstaan onder een laag van Altostratus. Deze werden aangevuld met nog wat Stratocumulusvelden, pannus bewolking en wat lenticularissen op laag niveau. Allemaal tekenen dat de lucht onstabiel begon te worden en tegen middernacht begonnen er inderdaad weer buien te vallen die soms erg fel waren. Deze vulden het neerslagtotaal verder aan tot 3,0 mm.
Woensdag, 28 mei 2025
Tijdens de nacht en ochtend kregen we nog met stratiforme neerslag te maken (met een enigszins buiig karakter) van de wegtrekkende depressie die gisteren voor zo'n mooie dorstlesser heeft gezorgd in de natuur. Bewolking, wind en vocht zorgden weer voor een opvallend lineair temperatuursverloop waarbij het 8 uur aan één stuk voortdurend tussen 14,4 en 14,8 graden was. Vanuit het westen trokken daarna al snel opklaringen binnen en we kregen nu afwisselend blauwe luchten en rafelige wolkenflarden te zien. Hieruit regende het zeker tijdens de voormiddag nog af en toe, maar de neerslaghoeveelheden waren beperkt en het werden al snel weer de vertrouwde buitjes die we tijdens de afgelopen droogte zo vaak gezien hebben. Exemplaren die zich veelbelovend leken aan te kondigen maar uiteindelijk niet eens voldoende waren om de stoeptegels nat te maken. De neerslag viel ook niet uit klassieke buienwolken, maar het leken eerder hopen bijeen gevlokte Stratus fractus te zijn die toevallig net groot genoeg leken te zijn om er een paar druppeltjes uit te gooien. Pas na de middag kregen we meer uitgesproken Cumulus congestus wolken te zien die er echt als dreigende buienluchten in ontwikkeling leken uit te zien. Maar vreemd genoeg was het net nu dat de buien het nog meer lieten afweten terwijl men juist meer zou verwachten. Sommige stoeptegels bleven droog terwijl deze voormiddag zelfs op de meest 'gespaarde' tegels nog minstens drie druppels te vinden waren. Gelukkig ligt alles er nog erg nat bij door de regenzones gisteren, maar het moge duidelijk zijn dat het nog lang geen tijd was om al die emmers, gieters, tuinslangen, sproeiers en medicatie tegen geforceerde rugspieren op te bergen. Tussendoor kregen we flinke zonnige perioden en het warmde op tot 20,0 graden. Een vlagerige westenwind zorgde er echter voor dat er steeds een knipoog van de herfst bleef in zitten. Deze wind begon tijdens de avond wat af te zwakken terwijl de opklaringen iets breder werden al bleef er nog heel wat bewolking over die later steeds meer uit Stratocumulusvelden ging bestaan. het koelde vrij snel af nu we in een nieuwe luchtsoort terecht zijn gekomen, en de minima voor deze dag werden ook nu maar pas bereikt met 13,3 graden net voor middernacht. Het schamele gedruppel tussendoor bleek goed te zijn geweest voor een neerslagtotaal van 0,8 mm.