Zondag 30 mei 2004
(Weersverslag Tenerife) Ook vandaag ging de dag in zeer heiige omstandigheden van start. Van het eiland tegenover ons was nu helemaal niets meer te zien, terwijl de Teidevulkaan bij de opkomende zon een kilometers lange schaduw wierp in de stoffige lucht, wat een bizar effect gaf. De ene helft van de hemel was geel en de andere helft was lichtblauw. Jammer genoeg was er geen gelegenheid om dit spektakel op foto te zetten want korte tijd later zaten we weer hoog boven de wolken met bestemming Brussel. Onderweg neemt vooral de lage bewolking toe maar later raakte het uitspansel helemaal gevuld met Cirrus. Boven noord spanje en de golf van Biscaje wordt het wisselend bewolkt met Altocumulus en nadien weer ijle cirrusbewolking. Plots komen we dan weer boven stapelbewolking terecht waarbij aan de horizon een lijn van onweerscellen zichtbaar wordt. Deze zorgt voor een hobbelige landing te Brussel waar we uiteindelijk in grijzer weer terecht komen dan deze ochtend in Tenerife. Op het ogenblik van de landing was de onweerszone reeds Brussel voorbij getrokken en komen vanuit het westen opklaringen en droger weer binnentrekken. Er is 7,4 mm neerslag gevallen te Malderen.
Maandag, 30 mei 2005
Het was vandaag even wennen met het 'nieuwe' weertype waarmee we mochten kennismaken. Een dicht wolkendek spreidde zich uit over zowat het ganse land en zorgde gisterenavond en deze namiddag voor een portie regen, goed voor 5,8 mm tussen middernacht en nu. De zon kreeg aanvankelijk geen kansen, maar naar de avond toe lieten de weergoden zich weer langs hun vriendelijke kant zien en brak de zon er alsnog door zodat we op dit ogenblik terug van een vrij mooi weertje kunnen genieten. Doch op thermisch vlak viel er weinig te genieten vandaag met kwikstanden die slechts tussen 10,5 en 13,8 graden lagen waarbij deze laatste pas nu wordt geregistreerd dankzij de zon die er is doorgeraakt. De wind heeft bij dit alles het noordwesten opgezocht en haalde maximaal 23 km/h. Ondanks de temperatuurstijging lijkt de nacht zich erg fris aan te kondigen door de open hemel waaronder we zullen vertoeven doch vorstige toestanden hoeven we niet te vrezen. Morgen zal zich in elk geval aangenamer aankondigen met regelmatig zon en droog weer.
Dinsdag, 30 mei 2006
Een chaotisch bewolkte hemel was het eerste dat we zagen toen de ochtendlijke zonnestralen het luchtruim weer verlichtten. Hierin waren ook talloze buien aanwezig waarvan er onderandere rond 6H30 eentje de weg naar de Malderse pluviometer wist te vinden. Bij een voortdurende afwisseling van stapelwolken en diepblauwe opklaringen hield dit weertype de uren daarop stand terwijl de buien geleidelijk in kracht en omvang toenamen door de zonnestraling die de onderste luchtlagen opwarmde en destabiliseerde. Het omgekeerde gold later op de namiddag toen de zon weer in kracht afnam en de buien hun activiteit weer moesten inleveren. Brede opklaringen deden spoedig hun intrede, maar droog bleef het niet: een paar buitjes wisten ons tijdens de avond nog te verrassen. De wolkenluchten waren gans de dag bijzonder fraai, doch over het kwik kan veel minder lof worden gesproken: temperaturen tussen 5,3 en 13,9 graden waren ronduit ondermaats voor eind mei, en de tot 35 km/h uithalende noordenwind deed daar niet veel goeds aan. Regenwater was daarentegen geen zeldzaamheid: de buien brachten in totaal 3,0 mm in de Malderse pluviometer, waar wellicht nog wat kan bijkomen door de nadering van een koude luchtbel in de hogere luchtlagen die de atmosfeer weer destabiliseert.
Woensdag, 30 mei 2007
Na een koele ochtend bij temperaturen die waren weggekwijnd naar 6,7 graden, volgde erg fraai en zonnig weer. Doch in het zuidwesten was reeds Altocumulus en Cirrostratusbewolking te zien, de voorlopers van een nieuwe depressie die zich dadelijk over ons land zal ontfermen. De voormiddag mocht er best nog wezen met een afwisseling van stapelwolken, opklaringen heel wat zon tussendoor al moesten we opboksen tegen een erg venijnige zuid- zuidwestelijke wind die er snelheden tot 38,6 km/h wist uit te persen. De stapelwolken werden steeds talrijker en groter, maar tot buien is het niet gekomen. Ze waren wel goed voor fraaie wolkenlandschappen. Na de middag kwam iets boven de stapelwolken een laag Stratocumulus binnengeschoven terwijl de Cirrostratus overging in Altostratus en dikker werd: het warmtefront heeft ons bereikt. Erg actief was deze niet met wat onmeetbaar gedruppel en in een mum van tijd zaten we reeds in de warme sector waar het droog werd, de bewolking erg chaotisch begon te ogen, maar voor opklaringen nauwelijks ruimte was. Om haar naam eer aan te doen, liep de temperatuur in de warme sector op naar 20,9 graden en nadat er 's avonds een korte opklaring passeerde, werden we meteen met het koufront geconfronteerd. Daar zaten een aantal pittige buitjes op maar te Malderen was het resultaat bedroevend om nog maar te zwijgen over het onweersgehalte van het front dat hier nihil was. Later op de avond druppelde het af en toe nog wat terwijl nieuwe opklaringen binnendreven. Om middernacht bedroeg het neerslagtotaal nog steeds 0,0 mm, maw geen enkele van de regenepisodes was hier meetbaar.
Vrijdag, 30 mei 2008
Na een regenachtige ochtend kregen we een erg saaie en mis(t)troostige dag waar weinig over te vertellen was, zij het dat de temperaturen nog redelijk comfortabel aanvoelden met waarden tussen 13,7 en 18,1 graden. Tijdens de voormiddag werd het geleidelijk droger maar het grijze bleef een constante en bestond voornamelijk uit Stratus waarbij af en toe wat neiging bestond om over te gaan in Stratus fractus. Vergeefs voor de zon echter en het was bovendien erg nevelig door de vochtige lucht waar we in zaten. 's Middags kregen we een gelijkaardig weersbeeld voorgeschoteld en ook tijdens de namiddag veranderde hier weinig aan. Er stond tevens niet al teveel wind met snelheden van hooguit 20,9 km/h uit west- noordwestelijke richtingen, wat een bijkomend voordeel was voor de laaghangende Stratusbewolking. Tegen de avond was de hoofdkleur eveneens grijs, doch kort voor zonsondergang gebeurde er een vrij indrukwekkende weersverandering toen de grijze Stratuslucht geleidelijk overging naar een roosachtig - purperen kleur. Nazicht van de satellietbeelden bracht (letterlijk) aan het licht dat deze kleureneffecten het gevolg waren van weerkaatsende zonnestralen op de ijskappen van een omvangrijk en krachtig onweerscomplex dat zich boven west- Duitsland had ontwikkeld. Tijdens het hoogtepunt van dit kleurenspektakel schoven er ook opklaringen binnen waarbij de bewolking overging in Stratocumulus, maar al snel trok de hemel weer toe zodat de dag met een betrokken hemel eindigt. Het blijft wel droog waardoor het neerslagtotaal beperkt blijft tot 1,4 mm.
Zaterdag, 30 mei 2009
De twee weken stormchasen in de Verenigde Staten nemen alvast een zonnige start doordat we ons vanochtend nog in de heldere landlucht bevonden. Na het opstijgen in Brussel bleek de droge lucht reeds tot voorbij Ierland te zijn gestroomd: pas voorbij de Ierse en Schotse kusten doken de eerste wolkenvelden op die bij een golvend koufront hoorden. Het eigenlijke front staken we net ten zuiden van IJsland over, en werd gekenmerkt door een smalle muur van hoge wolkentoppen die aan de voorzijde werd geflankeerd door uitgestrekte Altocumulus en Altostratusvelden, en aan de achterzijde snel plaats maakte voor de typische opklaringen. Deze lieten een blik op de noord Atlantische oceaan en de Labradorzee toe, welke beiden erg onrustig waren met golven die meer dan tien meter hoog en honderd meter breed moeten geweest zijn (enkele vrachtschepen als referentie gebruikt). De oostelijke helft van de Labradorzee zat verscholen onder immense velden van Stratusbewolking, doch de weinige opklaringen die ertussen opdoken toonden een besneeuwd noorden van Canada, waarbij het witte goedje zelfs tot aan de kust bleef liggen. Halverwege het land maakte de sneeuw duidelijk plaats voor moerassige taiga's en uitgestrekte meren waar geen sneeuw of ijs meer te zien was. De bewolking was hier ook minder uitgesproken met slechts een paar Stratocumulusveldjes. Het mooie weer hield aan tot voorbij Chicago, waarvan de hoge wolkenkrabbers in de heldere lucht zichtbaar waren. Het vlakbij gelegen Lake Michigan bleek echter gevoelig voor Stratusvelden en zeemist. We kregen vervolgens Cumulus te zien die ten oosten van New York flinke afmetingen bereikte en zelfs duidelijke rotatie vertoonden. Meer naar het zuiden toe was de lucht terug stabieler en zo kregen we weer kleinere stapelwolkjes (Cumulus mediocris) te zien die ook bij de landing in Atlanta aanwezig waren. Bij de vlucht naar Oklahoma waren de stapelwolkjes reeds opgelost en was er enkel wat Cirrusbewolking te zien. Vermoedelijk was deze afkomstig van onweersbuien die bij de landing in de verte nog te zien waren. Niettemin werd de dag er rustig en vooral warm afgesloten.
Zondag, 30 mei 2010
Na de buien zijn we afgelopen nacht weer in de regen gedoken, en deed het vanochtend erg herfstachtig aan met ook nog eens die krachtige wind erbij. Toch waren de neerslaghoeveelheden niet erg groot in Malderen en naar de middag toe werd het terug droger vanuit het westen. De bewolking kon ons behoeden van lagere minima dan 10,3 graden, en wist daarmee haar gure optreden een beetje goed te maken. Voor de plantengemeenschap heeft het neerslagtotaal van 1,4 mm dan weer andere dingen goed gemaakt en dat totaal werd reeds kort na de middag bereikt. Het voorspelde buiengeweld is in Malderen immers op een sisser uitgelopen en we kregen enkel de niettemin spectaculaire buienwolken te zien die ons rakelings passeerden. Ze werden opgejaagd door een nijdige west- zuidwestenwind die snelheden tot 45,1 km/h haalde en deze blies koelere lucht het land in zodat de maxima terugvielen naar 18,3 graden. Op het einde van de namiddag scheelde het niet veel toen een buienlijn net ten zuiden van ons voorbij scheerde en alsnog voor een paar hoorbare donderslagen kon zorgen. Deze in haar lengte passerende buienlijn trok langzaam verder weg naar het zuiden en in het noorden werd de hemel kraakhelder. De zonnige episode die hierop volgde, werd afgebroken door nieuwe wolkenvelden die vanuit het noordwesten binnendreven. Ze hoorden bij een back bent- occlusie die komende nacht misschien nog een weinig regen zal brengen.
Maandag, 30 mei 2011
Het naderende koufront zorgde vanochtend voor onstabiel ogende Altocumulus floccus 'virga' en undulatus, maar voor het zover was hadden we nog een stralende zomerdag voor de boeg. De wolkjes losten op en het bleef enkele uren volledig helder. Het warmde zeer snel op en er werden tropische maxima van 31,4 graden opgetekend tijdens de late namiddag. Toen was er vanuit het zuiden reeds Cumulus humilis en Cirrus binnengedreven die vervolgens werd aangevuld met Stratocumulus en Altocumulus castellanus. Dit zag er door het tegenlicht erg dreigend uit en er hingen zelfs neerslagstrepen onder, doch het bijhorende buiengebied bleek niets voor te stellen. De neerslag verdampte voor hij de grond bereikte en van buienwolken was er nauwelijks sprake. Omstreeks 18H30 bereikte de convergentielijn Malderen en stak er een zeer plotse windvlaag op die werd voorafgegaan door een bulderend geraas dat als een stoomtrein vanuit het westen leek aan te zetten. De wind haalde snelheden tot maarliefst 40,2 km/h uit het zuidzuidwesten waarbij talloze zonnekloppers werden verrast met de nodige overlast tot gevolg. Het koelde zeer snel af en er vielen enkele regendruppels terwijl de bewolking nu overging in een chaotische mix van Altostratus en Stratocumulus floccus met enkele opklaringen ertussen. Vanuit het zuiden kwamen er nog wat buitjes binnengelekt, maar meer dan wat verdwaalde druppels leverde het niet op en de wind ging vrij snel weer liggen. De afkoeling zette zich nu aan een rustiger tempo verder en bracht ons op de dichtbij de ochtendminima van 11,4 graden. Vanuit Frankrijk probeerden krachtige onweerscellen ons nog te bereiken, maar de stabiele, koude luchtlaag stak daar een stokje voor waardoor we teleurgesteld achterbleven met 0,0 mm/volt als dagtotaal.
Woensdag, 30 mei 2012
Ondanks de koelere luchtaanvoer en de toegenomen bewolking werd het vandaag opnieuw uitstekend zomerweer. We begonnen eraan bij minima van 10,8 graden terwijl het licht bewolkt was met een paar Stratocumulus veldjes. Overdag werden er een aantal stapelwolken gevormd die geen verdere gevolgen met zich meebrachten. Dit terwijl de temperatuur opliep naar 26,3 graden en de wind het westen opzocht met snelheden tot 19,3 km/h. De blauwe kleuren in de opklaringen waren nog steeds erg flets en het luchtruim oogde vooral naar de avond toe melkachtig. Op de satellietbeelden zagen we hoe een flinke buienlijn vanover Frankrijk pogingen deed om dichterbij te kruipen, maar ook deze keer zonder resultaat zodat we nog maar eens afsloten met 0,0 mm als neerslagtotaal.
Donderdag, 30 mei 2013
De Stratusbewolking hing er vanochtend nog steeds maar nu is het opgehouden met motregenen en er is duidelijk weer wat zachtere lucht binnengestroomd zodat de minima niet beneden 10,5 graden uitkwamen. Het voelde zelfs niet eens koud aan door de ontbrekende wind en de hoge luchtvochtigheid. Er hing mist die het zicht beperkte tot een kilometer, en de wolkenlaag was zeer dik waardoor er maar weinig licht doorheen drong en het leek alsof de zon maar om een uur of negen is opgekomen. Kortom het deed eerder aan een zachte herfstdag ergens laat in het seizoen denken dan aan een mooie lentedag aan de vooravond van de meteorologische zomer. Tijdens de voormiddag bleef het grijs en somber terwijl er geen einde aan leek te komen. Na de middag kwam het tot een aantal regenbuien die onderandere in Brussel hevig uitpakten maar in Malderen viel het mee met ongeveer 0,3 mm uit lichte tot matige regen. Daarna was het droog maar nog steeds grijs en somber. Plotseling was het wolkendek verdwenen en heeft het plaats gemaakt voor een vriendelijke zomerlucht met wat stapelwolkjes erin en aangename zonneschijn. Het leek alsof we net ontwaakten uit een boze droom maar de satellietbeelden toonden dat het allemaal wel degelijk echt was. Het warmde op tot 16,4 graden en voelde wat broeierig aan temeer daar er weinig wind stond met slechts een zuchtje tot 12,9 km/h uit het noordwesten als maximum. Opeens waren de opklaringen weer weg en hebben ze plaats gemaakt voor Stratus en Stratocumulus waaruit wat lichte regen viel terwijl het terug zeer donker en kil werd. Het leek alsof we net ontwaakten uit een mooie droom maar de satellietbeelden toonden dat het allemaal wel degelijk echt was. Het koelde flink af maar tegen zonsondergang begon de bewolking weer gedeeltelijk op te lossen waardoor we de dag in halfbewolkte en zeer rustige maar frisse omstandigheden konden afsluiten.
Vrijdag, 30 mei 2014
Net als gisteren stond het wolkenpallet vooral uit Cumulus en Stratocumulus en het was iets zachter bij minima van 11,3 graden. Overdag ging de bewolking over in een mengeling van Cumulus humilis en Stratocumulus die veel ruimte overliet voor opklaringen. Wel was de atmosfeer erg melkachtig en maakte hij een erg nevelige indruk. Dit weersbeeld bleef zowat de ganse dag een constante, maar toch konden we van zeer aangenaam lenteweer spreken ondanks de iets lagere maxima die op 20,5 graden zijn uitgekomen. Er stond een zwakke, oostelijke wind. De bewolking, die van convectieve aard was, begon tegen de avond weer op te lossen om plaats te maken voor een melkachtige sinaasappellucht waarin ook wat sluierbewolking leek te hangen. Zodra de zon onder was koelde het snel af waardoor de rest van de avond tamelijk fris verliep toen we het neerslagtotaal van 0,0 mm (niet) optekenden.
Zaterdag, 30 mei 2015
Het koufront dat gisteren tijdens de avond over ons trok, was nog te zien in het zuiden en zuidoosten in de vorm van Cirrostratus en Altostratus bewolking. Deze trok vrij snel weg maar over de rest van de hemel werden flinke stapelwolken gevormd die gezelschap kregen van Stratocumulusvelden. De wolken groeiden plaatselijk uit tot buien en vooral rond en na de middag was dit nadrukkelijk het geval. De ene plaats kreeg veel water te slikken, de andere plaats hield het droog en dan zijn er nog andere plaatsen waarvan je sowieso wist dat ze het droog zouden houden zoals Malderen waar de 0,0 mm enkel voor vreemdelingen nog een verrassing kon zijn. Hoe dan ook, tijdens de tweede helft van de namiddag werd het overal stabiel onder breder wordende opklaringen zodat we nog een aangename streep zonneschijn konden meepikken bij een niet al te krachtige westelijke wind. Later op de avond verdween de zon weer achter Stratus fractus en Stratocumulus bewolking terwijl er ook Cirrostratus bewolking begon binnen te lopen uit het koufront dat weer als warmtefront naar het noorden begon uit te slaan. Bij dit proces koelde het sterk af maar de ochtend minima van 6,8 graden werden niet meer scherp gesteld.
Maandag, 30 mei 2016
De dag begon somber bij temperaturen die op 13,9 graden zijn uitgekomen. De bewolking bestond uit Altostratus en Stratus fractus waaruit het omstreeks 8H begon te regenen. Dit was het begin van een sombere, kille, natte en zeer winderige lentedag met herfstallures. De regen was meestal matig al zaten er enkele perioden met lichte motregen tussen. Niet veel om over naar huis te schrijven dus, maar toch hadden de weergoden een verrassing van formaat voor ons in petto. Kort na de middag werd de neerslag immers intenser en ging het plotseling onweren vanuit het noordoosten. Een onweer dat je bij deze temperaturen, de gure naar het noorden gedraaide wind en de egale regen echt niet zou verwachten. Maar wie de radarbeelden volgde wist natuurlijk al een tijdje wat er boven ons hoofd hing. Het onweer hield een uurtje stand en de neerslag was intens zonder dat het echter tot spectaculaire stortvloeden of andere randverschijnselen kwam. Na het onweer neigde de wind meer naar noordoostelijke richtingen terwijl de regenbuien duidelijk aan een oostelijke stroming waren blootgesteld. Hierdoor kwamen we in wat zachtere landlucht terecht al bleef het kil bij maxima die niet hoger dan 17,1 graden kwamen. Een heel verschil met Nederland waar men in het oosten nog tegen de 25 graden aan zat in drukkende en vochtige omstandigheden. De bewolking werd dunner vanuit het oosten en het werd eventjes droog. Doch het begon al spoedig weer te motregenen met lichte of matige regen ertussen en de Altostratusbewolking was nog net iets te dik om de zon te zien. Wel konden we al doen alsof ze scheen door onze ogen te sluiten en het infraroodlicht proberen te voelen dat nog door de wolken kwam (al was daar ook nog goede hypnose voor nodig). Tijdens de avond werd de bewolking weer dikker en kreeg de neerslag een eerder buiig karakter met soms dikke druppels tussendoor. Hoewel van onweersverschijnselen ontdaan waren het flinke hoeveelheden die naar beneden kwamen en zeker in het westen van het land kreeg men met bakken water te maken. Rond zonsondergang brak er een korte drogere periode aan wat echter weer door flink wat regen gevolgd werd; Hierdoor was het neerslagtotaal niet duidelijk (bleef gewoon doorregenen rond middernacht). Het uiteindelijke totaal met morgen erbij zou op 24,0 mm uitkomen.
Dinsdag, 30 mei 2017
Tijdens de nacht is het niet meer tot buien gekomen al konden we wel nog af en toe gerommel horen in de verte tijdens de vroege ochtend. Maar het bleef rustig en droog en de overgang naar koele lucht is buiten het bliksemspektakel gisterenavond zonder schermutselingen verlopen te Malderen. De minima zijn op 17,6 graden uitgekomen en het was zwaarbewolkt tot betrokken met een mengeling van Stratus en Cirrus densus. Vanuit het zuiden wist een (onweersvrije) bui ons te bereiken die voor wat lichte regen zorgde, maar de neerslag was met een tiental druppels per vierkante meter alles behalve meetbaar. Overdag kwamen we in stabiele, koele maar vochtige zeelucht terecht waardoor we de zon niet veel meer te zien kregen en er iets herfstachtigs in de lucht leek te hangen (zeker met de grote warmte waar we ondertussen weer aan gewend waren geraakt). Het grootste deel van de bewolking bestond uit Stratocumulus met hier en daar uitspreidende Cumulus en Stratus fractus eronder. Naar de avond toe begon de nadruk meer op Stratocumulus te liggen en deze kreeg een wat onstabiele uitstraling met de floccus- en castellanusachtige structuren erin. De wolken tekenden zich af tegen/onder een diepblauwe lucht en het geheel had best wel een mooie uitstraling. De kwikbuizen zagen er misschien wat minder mooi uit met maximaal 24,2 graden, maar degenen die een hitteslag of zonneslag hebben opgelopen zullen daar waarschijnlijk niet om malen en voor degenen die nog buiten van een terrasje of BBQ wilden genieten was het nog net zacht genoeg. Dankzij de bewolking koelde het tijdens de avond maar langzaam af en de wegvallende wind zorgde ervoor dat het koudegevoel ook nog eens een stuk minder werd waardoor we van een aangename avond konden genieten ondanks de polair(der)e oorsprong van de aangevoerde lucht. We konden de dag andermaal afsluiten met een neerslagtotaal van 0,0 mm terwijl er her en der problemen beginnen op te duiken door de aanhoudende droogte zoals brandgevaar en mislukkende oogsten. Tijdens de late avond (na zonsondergang) begonnen er breder wordende opklaringen te ontstaan in het Stratocumulus wolkendek.
Woensdag, 30 mei 2018
Het was vanochtend weer heerlijk koel met minima van 15,4 graden onder een heldere hemel. Er werd veel dauw gevormd en in combinatie met het felle licht van de opkomende zon zorgde dit voor mooie plaatjes. Ondanks de koelte werd het tegen de middag al snel drukkend warm ondanks de vriendelijke blauwe hemel met stapelwolkjes die eerder een gematigde Belgische zomerdag deden vermoeden. Het zag er ook allemaal stabiel uit door toedoen van een warme luchtlaag op middelbare hoogte die alles stabiliseerde. Maar die werd tegen de avond opgeruimd en we zagen de stapelwolken vooral in het noorden al snel doorschieten waarna het niet lang duurde of we zagen daar de eerste aambeelden verschijnen. Daarna vond er een overgang naar nevelige kleuren plaats en dreef er ook vanuit het zuiden aambeeldbewolking binnen (de wind was zuidwestelijk). Door het vocht kreeg het licht een warme tint waardoor het heel anders oogde dan overdag met koele, transparante kleuren. Het had veel weg van een herfstdag ondanks de hoge maxima van 25,9 graden. Er verschenen ook Altocumulus lenticularis bankjes die overal werden gevormd en op een nakende weersverandering wezen. Maar in Malderen leidde het alleen maar tot een schitterende zonsondergang met een voor de droogteproblemen minder schitterend neerslagtotaal van 0,0 mm.
Donderdag, 30 mei 2019
We bevonden ons net achter een warmtefront waardoor we vandaag konden genieten van hogere temperaturen. Dat begon al met zachte minima van 13,2 graden. Er is ook wat neerslag gevallen maar met 0,3 mm was het niet om over naar huis te schrijven, behalve dan voor een verzoek om een extra gietronde te maken. We kregen te maken met Cumulusbewolking en Stratocumulusvelden waardoor de zon het zeker overdag erg moeilijk kreeg. Zeker tijdens de namiddag ging het hierdoor frisjes aanvoelen en dit ondanks temperaturen die al tot 23,6 graden konden stijgen. De bewolking werd geleidelijk dunner naar de avond toe maar oplossen deed ze niet. Tijdelijk zagen we een zone met diepblauwe luchten voorbij komen waarin felverlichte stapelwolkjes te zien waren en daarna dreven er terug Stratocumulusvelden binnen. Deze waren echter erg dun en zorgde voor een sfeervolle avond met hun fraaie ribbelpatronen die tegen de reepjes diepblauwe lucht afstaken. Deze bewolking bleef ons voor de rest van de avond gezelschap houden en het bleef lang zacht.
Zaterdag, 30 mei 2020
De wind is tijdens de nacht verder naar het oosten geruimd en er werd dus onverminderd droge landlucht aangevoerd, nog meer dan de voorbije dagen daar de luchtmassa's nergens meer over zee n en meren streken. Zoals typisch aan deze situatie waren de minima niet al te zwoel met 11,5 graden en voelde het luchtig aan. In de schaduw en in de wind voelde het zelfs nog frisjes aan door de lage dauwpunten. Tegen de middag werden er stapelwolkjes gevormd maar het ging enkel om de onschuldige Cumulus humilis variant. Deze wolkjes waren enkele uren zichtbaar en gaven een mooi contrast met de zuiders ogende, diepblauwe hemel. Dan werd het weer helder en ook condensatiesporen van vliegtuigen losten weer helemaal op. In het zuidwesten leek wel een wat wittige waas te hangen van vocht of misschien heel dunne Cirrostratus, maar dat was het dan ook zowat voor wat bewolking betreft. De maxima kwamen uit op 27,9 graden en er volgde een aangename zomeravond toen de wat vlagerige wind ging liggen. De neerslag bestond ook vandaag weer coor het grootste deel uit zweetdruppels, zand en stof wat we niet kunnen meetellen voor het dagtotaal van 0,0 mm.
Zondag, 30 mei 2021
Opnieuw begon de dag helder en zonnig waarbij de koele minima van 8,6 graden snel vergeten waren eens de zon op was. De wind is nu naar het oosten gedraaid en er werd dus wat warmere lucht aangevoerd die tevens droger was. De stapelwolken werden nu dus later gevormd en ze waren ook bescheidener. Tijdens de namiddag losten ze zelfs vrij snel weer op en werd het overal helder behalve in een gebied ten zuiden van Malderen waar steeds een tiental van deze wolken hingen die voor een wat aparte sfeer zorgden in de voorts open hemel. Deze stapelwolken bleven er de hele dag tot een eind in de avond hangen alvorens het overal helder werd. Verder was er niets van bewolking te zien, ook geen sluierwolken en dit bij erg aangename maxima van 25,7 graden waarbij de droge wind in de schaduw wel nog wat koeltjes aanvoelde. De heldere zomeravond bracht pas na zonsondergang echte kilte en die hoefden we eigenlijk niet eens te trotseren om het neerslagtotaal van 0,0 mm te kunnen raden.
Maandag, 30 mei 2022
Tijdens de ochtend konden we nog wat vluchtige opklaringen meepikken, maar de nog steeds van het vocht zwanger zijnde lucht kwam al heel snel weer vol te zitten met stapelwolken. Het was koel met minima van 6,3 graden en de opwarming ging erg moeizaam want de uitspreiding tot Stratocumulus kwam ook snel op gang. Binnen de kortste keren keken we weer tegen een grijze lucht aan en telkens er een gaatje ontstond tussen de Stratocumulus velum bewolking werd dit meteen weer opgevuld door een nieuwe stapelwolk die dan net daar een nieuw Stratocumulus scherm ging vormen. Af en toe vielen er ook wat regendruppels maar dit aan een tergend lage intensiteit. Maarde verlossing was dichterbij dan je in deze omstandigheden zou denken, want nog geruime tijd voordat de thermiek haar maximum bereikte (gewoonlijk rond 16H) begonnen de stapelwolken te verzwakken en werd het Stratocumulusdek niet meer bijgevoederd. Het ging dus grotendeels oplossen en we konden steeds meer van een vriendelijk weertype genieten. Wat daarbij mooi meegenomen was, was het bijna volledig ontbreken van de wind waardoor die magere 18,2 graden nog best meeviel. Er waren slechts wat zwakke zuchtjes uit noordelijke richtingen al leek deze wel iets aan te wakkeren nu de zonnestralen weer de onderste luchtlagen konden gaan opwarmen. Tijdens de avond loste de bewolking verder op maar eens de zon wat lager stond werd het toch weer goed merkbaar dat we nog steeds in een koude polaire luchtmassa zaten. Het ziet er dan ook uit dat deze nacht weer koud zal uitpakken met mogelijk lokale vorst. De dikke bewolking en de druppels deze voormiddag ten spijt bleef het neerslagtotaal een mager beestje met 0,0 mm.
Dinsdag, 30 mei 2023
Tijdens de nacht is er vanuit het noorden bewolking binnen getrokken terwijl het is afgekoeld tot 8,5 graden. Deze bestond uit kleine Stratus fractus wolkjes die een beetje de indruk wekten dat ze deel uitmaakten van een Stratocumulusveld waarvan de compartimentjes heel ver uit elkaar lagen. De zon dook er geregeld achter weg maar doordat de wolkjes klein waren moesten we ze nooit lang missen. De wind is tijdelijk wat meer naar het noorden gekrompen waardoor er vochtigere zeelucht kon binnen sijpelen en op de satellietbeelden was te zien hoe uitgestrekte gebieden met laaghangende bewolking (Stratus) tot ongeveer halverwege Nederland reikten. Ze stevenden pal op Malderen af maar gelukkig voor hier leek de bewolking langsheen een denkbeeldige lijn op te lossen waardoor enkel de laaghangende wolkenplukjes tot hier raakten. In de hogere luchtlagen was ook nogal wat Cirrus bewolking te zien, maar dit stelde voor de zon natuurlijk weinig voor. De wolkenflardjes losten tegen de middag op waardoor het ondanks de wat pessimistische weersvoorspellingen een opvallend zonnige dag werd. Enkel de Cirrusplukjes bleven over en de hemel zag er zuiders blauw uit. Op thermisch gebied was het echter eerder een noorders verhaal want de wind bleef goed voelbaar, was schraal en het duurde tot een heel eind in de namiddag eer het een beetje warm begon aan te voelen (in de schaduw althans). Niettemin boekten we wat thermische winst en konden we nog maxima van 21,0 graden binnen rijven. Tijdens de avond bleef de warmte aanvankelijk lang hangen maar eens de zon bijna onder was, koelde het toch weer pijlsnel af en was het zomergevoel dus ook meteen weer vervlogen, net als het vocht in de grond bij alweer een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Donderdag, 30 mei 2024
Zoals met de opkomende Cirrus gisterenavond wel te verwachten was, zijn we vannacht weer in een onstabiele luchtsoort terecht gekomen en tegen de ochtend lag alles er nat bij door buien die gevallen zijn. Het was betrokken en er hing veel Cumulus, Stratocumulus en soms ook Cirrus densus terwijl het is afgekoeld tot 10,4 graden. Het beeld bleef de hele dag door min of meer hetzelfde en voor de zon was er dus niet veel ruimte. Het speelde wel in ons voordeel dat we niet met een egale wolkenlaag te maken hadden waardoor ze er sporadisch wel kon doorbreken en er op sommige momenten nog veel lichtinval was. De Stratocumulusvelden die op grote schaal gevormd werden, wekten de indruk dat de atmosfeer zich aan het stabiliseren was en sommige mensen zouden kunnen gaan denken dat we hiermee van de buien verlost waren. Zeker toen er op het einde van de namiddag wat bredere opklaringen tussen de bewolking ontstonden. Maar een korte maar pittige regenbui zette ons omstreeks 18H30 weer op onze plaats en deze bui bracht ook weer dikkere en hardnekkige bewolking met zich mee waardoor we dan toch nog in de somberheid eindigden. Dat het kwik op 18,8 graden tot staan werd gebracht was dan ook geen wonder, zeker met die noordelijke tot noordwestelijke wind erbij. Later op de avond werd het dan toch nog definitief droog (voor vandaag dan toch) en dreven er bredere opklaringen binnen tegen zonsondergang. We konden het neerslagtotaal van 1,0 mm dus eindelijk in onuitwisbare inkt noteren. De resterende Stratocumulusvelden en Cumuluswolken zagen er sfeervol uit en er waren ook wat spierwitte plukjes Cirrus te zien in de diepblauwe luchten tussendoor. De opklaringen lieten het weer flink afkoelen terwijl de wind ging liggen.
Vrijdag, 30 mei 2025
Verschillende velden met Stratusbewolking hebben zich afgelopen nacht over de Benelux kunnen ontwikkelen. Eentje daarvan zat vlakbij Malderen, maar we vielen er net buiten waardoor we er enkel wat losse wolkenflardjes van meekregen die tijdens de uren na zonsopgang oplosten naarmate dat veldje zich verder verwijderde. Het was zacht met temperaturen die niet onder 13,2 graden zakten en voor de verandering is het afgelopen nacht nog eens (eventjes) windstil geweest waardoor er zich wat dauw kon vormen. Maar de wind was er al snel weer bij en liet de nog tamelijk vochtige omgeving dus versneld uitdrogen. Het was een zachte wind die zwoel ging aanvoelen toen de zon wat hoger kwam want we zaten ondertussen al een eind in de tropische luchtmassa en de temperaturen liepen snel op. De wolkjes kwamen echter eveneens terug, een van de Stratusvelden ten zuidwesten van ons slaagde er immers in om nog een uitlopertje over Malderen te sturen. De Stratus fractus flarden gingen daarbij over in rafelige Cumulus die zich ging vermengen met Stratocumulusvelden. Dit alles ging zeker rond de middag erg dicht op elkaar zitten waardoor de zon het voor wat langere tijd liet afweten. Maar tijdens de namiddag loste deze stratiforme bewolking verder op en bleven er enkel wat rafelige wolkenflarden over. De zon kwam er weer bij en ze werd slechts af en toe onderbroken door deze wolkjes. Een schaduwmoment duurde nooit lang want de stroming was krachtig en de wolkjes joegen aan een flink tempo over het luchtruim. De temperatuur liep tijdens de namiddag verder op tot 26,0 graden. De stapelwolkjes hielden het tijdens de eerste uren van de avond nog even vol maar begonnen dan traditiegetrouw op te lossen. We zagen nu Cirruswolkjes verschijnen in het noorden welke geleidelijk oprukten in zuidelijke richting. Deze hoorden bij een koufront dat dichterbij komt maar volgens de modellen later weer zal teruggeduwd worden naar het noorden. We kregen er dus enkel die sluierwolkjes van mee die later voor een erg mooie en sfeervolle setting zorgden bij zonsondergang. De wind ging nu ook eindelijk liggen en zeker rond zonsondergang en daarna was het terug erg rustig. Het koelde wel vrij snel af, de zomerse maxima ten spijt was het tegen middernacht nog maar een ruime veertien graden. De neerslag bleef samen met het koufront (als daar al iets op zat) ver buiten onze landsgrenzen en dat leverde dus weer een dagtotaal van 0,0 mm op.