Vrijdag, 4 juni 2004
Na een buiige nacht waarbij er 7,8 mm regen werd gelost boven Malderen werd ons een erg sombere dag met herfstallures voorgeschoteld. De zon kwam er nauwelijks aan te pas en de weinige momenten dat ze zich liet zien was het niet meer dan een schuchter waterzonnetje. In de loop van de namiddag werd het ondanks de bewolking nog redelijk zacht met 20,0 graden maar deze zachtheid moesten we uiteindelijk weer bekopen met verse regen wat het dagtotaal op 13,6 mm bracht. Bij dit alles haalde de wind een maximum snelheid van 19,3 km/h, uit west - noordwestelijke richting. Zoals misschien te verwachten was worden de zomerse verwachtingen voor zondag stillaan teruggeschroefd, het zou eerst 30 graden worden, dan 28, dan 25 en nu is het zelfs niet meer zeker of we wel aan 20 zullen raken. Na het weekend lijkt er echter nog steeds een stijging van de temperaturen in te zitten alsook een toename van de onweerskansen.
Zaterdag, 4 juni 2005
Het was vandaag een flink stuk frisser dan gisteren en het is ook niet meer tot onweer gekomen. Toch vertoonde de atmosfeer onstabiele trekjes en kort na de middag dook er een erg actieve bui op die het duidelijk op Malderen gemunt had. De stortregen die daarop volgde vertoonde opnieuw tropische allures met zeer dikke druppels en een wegvallen van de wind en met een neerslagsom van 2,4 mm was deze duidelijk actiever dan het onweer dat we gisteren kregen, althans toch wat Malderen betreft. De neerslagintensiteiten waren lager met slechts 33,0 mm/h als piekwaarde, maar de bui leek eerder in zijn lengte voorbij te trekken waardoor deze langer duurde. Nadien sprong de zon weer tevoorschijn en deze zorgde voor zeer welgekomen verwarming in het eerder gure weertype. Er schoven nog een paar buien voorbij maar op deze locatie leverde dat niet meer op dan wat gedruppel. Vervolgens nam de bewolking af en werden de opklaringen breder, doch de naar het noorden gedraaide wind was weer nadrukkelijk aanwezig met snelheden tot 42 km/h en zo bleef het net als gisteravond guur aanvoelen. Vanuit het westen is de bewolking ondertussen weer gaan toenemen op middelbaar niveau en hierdoor zullen de kansen op regen en buien de komende uren weer toenemen. De temperaturen schommelden bij dit alles tussen 11,1 en 19,4 graden.
Zondag, 4 juni 2006
De Stratocumulusvelden die we gisteren door de dag heen te zien kregen, waren vandaag opnieuw van de partij. Ze sprongen deze keer echter een stuk egoïstischer om met het Malderse luchtruim want die ene opklaring die tijdens de voormiddag nog voor korte tijd een zomerse sfeer opriep, werd meteen weer verdreven door steeds dikker wordende wolkenpakken. Het bleef wel droog, maar de maximumtemperatuur van 15,7 graden spreekt boekdelen over de weerskwaliteit die ons vandaag werd aangeboden. De minima waren echter wel aan de zachte kant met 8,2 graden terwijl de naar het noordwesten gedraaide wind het erg bescheiden hield met hooguit 12,9 km/h. Tegen de avond trok de bewolking zich terug en maakte plaats voor een waterig zonnetje terwijl hoge en middelhoge wolkensluiers de nadering van een zwakke regenzone aankondigen vanuit het noordwesten.
Maandag, 4 juni 2007
Aan het begin van de dag heerste er een herfstachtige sfeer door toedoen van veel laaghangende wolken die uiteindelijk het grootste deel van de voormiddag in een grijze stemming deden verlopen. De wolken waren wel goed voor erg hoge minimumtemperaturen die niet beneden de 13,7 graden uitkwamen. Vooral na de middag slaagde de zon erin om een paar gaatjes in de bewolking te prikken en begon het weersbeeld geleidelijk meer kleur te bekennen. We konden dus alsnog temperaturen tot 25,8 graden optekenen in het tweede deel van de namiddag toen er slechts wat Cumulus humilis en Stratocumulusrestanten overbleven van het uitbundige gewolk waardoor we vandaag geplaagd werden. De avond verliep dan weer licht bewolkt en het bleef tot laat in de avonduurtjes aangenaam zacht. Het werd ondanks de talloze wolken vandaag een droge dag al zijn er onderandere in Nederland en net ten zuiden van ons land een aantal buien actief geweest waar ook onweer bij zat. De dag werd voorts gekenmerkt door een noordoostelijke stroming waarin zich windsnelheden tot 16,1 km/h voordeden.
Woensdag, 4 juni 2008
De zware stortregens die kort voor middernacht begonnen, bleven nog enkele minuten duren, maar dan werd de neerslag al snel lichter en keerde uiteindelijk de rust weer voor de rest van de nacht. De omgeving lag er tegen de ochtend erg zompig bij door het waterballet, maar het was ondertussen nog steeds droog en rustig. Al die nattigheid in combinatie met de zwakke wind zorgde er echter voor dat er weer laaghangende bewolking werd gevormd die deze dag in erg mistroostige omstandigheden van start deed gaan en daar konden de zachte ochtendtemperaturen van 15,2 graden weinig aan veranderen. De Stratusbewolking ging vervolgens over in Stratus fractus, maar daarboven bevond zich Altostratusbewolking die ervoor zorgde dat de zon geen enkele kans kreeg om tot op de begane grond door te dringen. Ook na de middag was dit het geval waarbij er af en toe nog wat lichte regen of motregen viel. Op andere momenten leek de bewolking wat dunner te worden, wat net voldoende was om het kwik op 20,0 graden te brengen. Van de zon was er echter nagenoeg geen sprake terwijl iedere poging om door te breken werd afgestraft met dikkere wolkenpakketten en motregen. Gelukkig was de wind bij dit alles erg zwak met snelheden tot 17,7 km/h uit het noordwesten. Tijdens de avond was de bewolking opnieuw merkbaar dikker en ondernam de zon geen nieuwe doorbraakpogingen meer. De 2,8 mm als neerslagtotaal was voornamelijk te danken aan de stortbuien van afgelopen nacht, al heeft de lichte regen en motregen overdag ook een duit in het zakje gedaan.
Donderdag, 4 juni 2009
(Amerika) Het rustige en stabiele uiterlijk van de Atmosfeer is er afgelopen nacht een beetje uitgegaan, wat werd aangegeven door de Stratocumulus castellanusvelden die er hingen. We reden nu richting Colorado om in een gebied met opklaringen te geraken dat later de boel zou moeten ontsteken voor nieuw onweer. De opklaringen werden ingevuld met onschuldig ogende Cumulus humilis wolkjes die ons tot in Colorado vergezelden. Tijdens de namiddag kregen we een Cumulus congestus in het vizier die zich een heel eind verderop heeft ontwikkeld. Deze groeide uit tot een onweersbui die we meteen achtervolgden tot deze zich ontwikkelde tot een typische LP supercel. Ze bestond uit een kleine wallcloud waarlangs het ettelijke tientallen kilometers lange aambeeld werd gevoed, terwijl de hele storm nauwelijks neerslag produceerde. De storm verzwakte, maar op de radar ontpopte zich ondertussen een classic supercel die een mooie hook echo opleverde. Dit werd meteen het volgende doelwit van de chase, maar eens we het zaakje hadden ingehaald was de fut er min of meer uit. Een derde supercel die zich prompt ontwikkelde werd onmiddellijk tot doelwit van de derde chase vandaag gepromoveerd, maar deze was ons te vlug af waardoor we ze niet meer konden inhalen. Het luchtruim was ondertussen gevuld met overvloedige Cirrus densus, Cumulus en Stratus fractus uit afgestorven buien toen we het chasen voor vandaag voor bekeken hielden. We brachten de avond en nacht door in Colorado.
Vrijdag, 4 juni 2010
Ondanks de zomerse avond waar we gisteren nog van profiteerden, is het tijdens de nacht afgekoeld naar 10,1 graden. Deze ochtendkoelte werd echter snel onder handen genomen door de uitbundige junizon die in de staalblauwe hemel nog steeds in topvorm was. De lucht was droog zodat er nauwelijks nevel of mist werd gevormd, en het warmde snel op naarmate de uren verstreken. Rond de middag werden er een paar Cumuluswolkjes gevormd die echter nauwelijks op te merken waren en na amper een uurtje weer in het niets verdwenen. Ondertussen stak er een noordelijk briesje tot 17,7 km/h op en bereikten we de maxima die een aangename 28,8 graden haalden. De rest van de namiddag verliep in heldere omstandigheden, en er volgde een aangenaam zachte avond waarbij het tot na zonsondergang duurde voordat het kwik onder de 20 graden zakte. Op het einde van deze droge en zonnige zomerdag mag het uiteraard geen verrassing wezen dat het neerslagtotaal nog steeds 0,0 mm bedroeg.
Zaterdag, 4 juni 2011
De zomer bereikte vandaag een nieuw hoogtepunt en onder een diepblauwe lucht schoot het kwik in rakettempo omhoog van 16,4 naar 31,3 graden. Ondertussen dreven er Cirruswolken binnen en al snel kwam er ook Stratocumulus castellanus tevoorschijn gesprongen. Tekenen aan de wand dat het warme en droge zomerweer ons liever de rug wil toekeren na eerst nog een hoge elektriciteitsrekening door te sturen. Tijdens de avond was het dan zover en zagen we in het zuiden sierlijke aambeelden van onweerswolken opdoemen waardoor het dreigend en zwoel werd. Maar het bleef bij dreigen en de wolken zorgden slechts voor een sfeervolle zonsondergang met veel Cirrus densus en Stratocumulus castellanus. Het enige dat ons bereikte waren valwinden uit de onweersbuien maar meer dan 29,0 km/h uit het noordoosten haalden deze niet. We sloten dus af met een neerslagtotaal van 0,0 mm en een verre bliksemflits als troostprijs.
Maandag, 4 juni 2012
Het was vanochtend nog steeds grijs en regenachtig met Stratusbewolking. Tijdens de nachtelijke uurtjes is het echter gaan opwarmen want het was om 6H 's ochtends reeds 11,5 graden terwijl het gisterenavond nog maar 9 graden was. Een typisch temperatuursverloop voor de winterperiode dus waar de maxima dikwijls tijdens de nacht worden opgetekend. Gelukkig liep het vandaag zo'n vaart niet (meer) en kwam er ook wat meer structuur in de bewolking die zelfs een paar kortstondige opklaringen toeliet. Dit gaf ons een opwarmertje tot 13,9 graden, maar werd meteen afgestraft door toenemende bewolking en buiige regen vanuit het noordwesten. De buien zaten in laaghangende bewolking ingebed waardoor we de zon niet meer te zien kregen tot in de late namiddag. Toen werd het definitief droog en klokten we af op een neerslagtotaal van 4,6 mm. Er verschenen opklaringen waarin we de lucht diepblauw zagen kleuren (Arctische lucht) en de zon voelde hierin nog tamelijk warm aan. De koude noordelijke wind die opstak liet het echter nog steeds berekoud aanvoelen daar de temperatuur ondertussen weer naar een tiental graden was gezakt. De maximumsnelheid van 33,8 km/h werd niettemin vanuit het zuidwesten gemeten. Tijdens de laatste paar uur voor zonsondergang werden de opklaringen zeer breed vanuit het westen en bleef er enkel Cumulus bewolking over met wat Stratocumulus ertussen. De stapelwolken kregen soms flinke afmetingen al had dat op deze locatie geen verdere gevolgen. De verder afzwakkende wind in combinatie met de open hemel staat garant voor een frisse nacht en het is niet uitgesloten dat het op een enkele plaats tot grondvorst komt. De komende dagen zou het een tiental graden opwarmen maar zelfs dan zal er nog niet van aangename zomerwarmte kunnen gesproken worden...
Dinsdag, 4 juni 2013
Het was vanochtend opnieuw betrokken met laaghangende Stratus en Stratocumulus bewolking. Toch zijn er afgelopen nacht nog flink wat opklaringen geweest en kwam het terug op diverse plaatsen tot grondvorst terwijl het ook in Malderen frisjes was bij minima van 6,8 graden. De bewolking werd gelukkig dunner en loste op vanuit het noorden. Nederland baadde ondertussen reeds in de volle zon in een wolkeloze hemel. Tegen dat de Belgische bewolking opgelost was, stond de zon al zo hoog dat de vochtige zeelucht begon op te warmen en er massaal stapelwolken werden gevormd. Een temperatuursinversie hield alles echter onder controle en het bleef dus bij mooiweerswolkjes. Regio's in het westen van het land kregen wel te maken met langdurig betrokken weer doordat het koude zeewater er voor zeemist en aanverwante producten zorgde. De temperaturen liepen op tot 21,8 graden en er stond alweer een koele wind die van het noordwesten naar het noordoosten ruimde met een pieksnelheid van 22,5 km/h uit noordelijke richting. Tijdens de avond loste de bewolking grotendeels op maar dreven er plots Stratocumulus floccus veldjes binnen die op een onstabielere luchtmassa leken te wijzen. Deze eventuele onstabiliteit was echter oppervlakkig en het kwam niet tot buien zodat we konden afsluiten met de ondertussen weer vertrouwd geworden 0,0 mm.
Woensdag, 4 juni 2014
Het was vanochtend grijs en droog bij minima van 13,2 graden. Voor wie zijn/haar wekker niet gezet heeft was het echter grijs en nat bij dezelfde minima. Een actieve regenzone stond immers reeds te trappelen aan de voordeur om Malderen binnen te vallen en omstreeks 6H45 vielen dan de eerste druppels. Aanvankelijk ging het om eerder egale regen, maar tegen de middag kwamen er ook buien aan te pas die steeds heviger werden en plaatselijk van onweer vergezeld gingen. Of dit in Malderen ook het geval was, is niet duidelijk. De buien werden afgewisseld met perioden van dunnere bewolking, maar het bleef wel bijna betrokken en de blauwe kleur van de lucht was slechts af en toe heel zwakjes te zien. Het kwik stokte uiteraard al bij 18,3 graden, al zijn dit zeker geen onaardige temperaturen voor het putje van de winter. Tegen de avond bereikte de buienactiviteit een hoogtepunt en kwam het water soms met bakken uit de lucht, afwisselend met perioden van lichtere regenval en apocalyptisch aandoende wolkenluchten die vaak met Egyptische duisternis en lugubere whalesmouth structuren gepaard gingen. Na verloop van tijd begon ook de wind in alle luchtlagen aan te trekken waardoor de wolken aan een duizelingwekkend tempo over het luchtruim joegen terwijl er aan de grond een ijzige west- zuidwestenwind opstak die door merg en been sneed. Omstreeks 20H werd het terug wat rustiger en gingen de dreigende wolkenluchten over in een luchtiger Altostratus wolkendek met Stratus fractus eronder. Op opklaringen was het echter wachten tot na zonsondergang toen er in het zuidwesten een blauwe band verscheen waar we uiteindelijk niks aan hadden behalve dan als sterrenkijker misschien. In het flauwe schijnsel van de wassende maan konden we vervolgens het indrukwekkende neerslagtotaal van exact 10,0 mm optekenen.
Donderdag, 4 juni 2015
Het was vanochtend afgekoeld tot 6,1 graden, en op een of andere manier voelde deze ochtendkoelte aangenaam aan in tegenstelling tot wat we de voorbije dagen te verduren kregen. Misschien lag het aan de weggevallen wind waardoor er minder koudegevoel was, of misschien was het wel een psychologische werking van de duizenden prachtige dauwdruppels die een zen- effect op ons uitoefenden waardoor we gevoelloos waren geworden voor pijn en onderkoelingsverschijnselen. Hoe dan ook, eens de zon er weer bij was warmde het snel op en kregen we voor het eerst sinds lang weer een echte lentedag met zomertrekjes aangeboden. Kort voor de middag werden er wat stapelwolkjes gevormd, die na een uurtje weer grotendeels oplosten en plaats maakten voor wat Cirrusplukjes terwijl de hemel haar diepblauwe kleur verloor en fletser werd. Dit was maar tijdelijk en mogelijk een hoogtefront te wijten, want tegen het einde van de namiddag keken we opnieuw tegen een staalblauwe mediterrane hemel aan. Er stond een zacht briesje uit zuidoostelijke richtingen en we haalden zeer aangename maxima van 25,9 graden. Tijdens de avond bleef de warmte lang hangen en was het een waar genot om in lichte zomerkledij tot in de late uurtjes op terrasjes te kunnen vertoeven, al verschenen ondertussen de eerste kapers op de kust. In het westen waren immers Altocumulus floccus virga wolkjes te zien die ondanks hun fraaie aanblik een heel wat minder fraaie toekomst aankondigden die veel weg heeft van ons verleden tot hiertoe. Gelukkig was het nog niet zover en konden we de dag in aangename omstandigheden afsluiten waarbij de eerdergenoemde wolkjes bij zonsondergang in knaloranje kleuren oplichtten. De virgastrepen reikten niet tot aan de pluviometer waardoor het dagtotaal zich al liet raden met 0,0 mm.
Zaterdag, 4 juni 2016
Er is nog steeds geen millimeter verandering gekomen in het sombere Stratusweer dat ons al dagen in haar greep houdt. De egale bewolking en de mist hingen er vanochtend nog steeds waardoor we reeds tal van sombere winterperiodes van de voorbije jaren met schaamrood op de wangen achter ons gelaten hebben. De temperaturen zijn vannacht uitgekomen op 12,4 graden terwijl er af en toe wat motregen viel. Overdag veranderde er niets, al was de motregen op sommige momenten wat intenser dan op andere. Hoe dan ook, de neerslag was niet meetbaar wat het extra saai maakte. De temperaturen waren dan weer wel meetbaar maar of we daar met 21,2 graden vrolijk van werden is een ander verhaal (al had het wel slechter gekund). Voor die vreugde was het wachten tot na zonsondergang toen het Stratus wolkendek opeens een okeren kleur kreeg, en vervolgens in een mum van tijd oploste waarna de contouren van een Cumulonimbus zichtbaar werden. Deze dreef op een noordoostelijke wind recht op Malderen af en tegen middernacht werd deze ultrasombere "winterdag" warempel met spektakel afgesloten toen het ging onweren. De neerslag zelf bereikte ons nog niet waardoor we de pluviometer in het bleke licht van de bliksemflitsen nog steeds 0,0 mm zagen aanwijzen.
Zondag, 4 juni 2017
Het is tijdens de nacht flink afgekoeld waardoor we op minima van 10,9 graden zijn uitgekomen. In het oosten van Nederland kwam het daarbij zelfs tot lichte grondvorst, al was dit voor een stuk te wijten aan de droge bodem die moeilijk warmte kan vasthouden. Deze afkoeling heeft zich voltrokken in een heldere hemel waarin alleen wat Cirrus en Cirrostratubewolking te zien was. Overdag bleek de lucht vochtig genoeg te zijn om een aantal stapelwolken te laten ontwikkelen waarvan een deel zich wist uit te spreiden tot Stratocumulus. gelukkig gebeurde dit niet in dezelfde mate als gisteren en tijdens de late namiddag leek dit proces zich om te keren waardoor er uiteindelijk alleen maar mooiweerswolkjes overbleven. In het westen kwam er echter meer Cirrus en Cirrostratus bewolking opzetten al bleven verdere gevolgen uit. We haalden maxima van 22,4 graden bij een erg vriendelijk en zacht weertype. Tijdens de avond kwam de koelte er echter vrij snel in waardoor het zeker geen zomerse terrasjesavond is geworden. Maar het was er wel een droge met opnieuw een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Maandag, 4 juni 2018
In de vochtige atmosfeer heeft zich tijdens de nacht Stratusbewolking gevormd waardoor de dag grijs begon. Deze hield de minima zacht met 16,0 graden en was blijkbaar erg dun want we zagen er al snel gaten in ontstaan. We evolueerden snel naar een warm en zonnig weertype al bleef er veel vocht in de atmosfeer zitten wat zich in nevelige tinten vertaalde. Tijdens de namiddag werden er enkele stapelwolken gevormd maar ook deze keer kwam het niet tot buien. De maxima haalden 24,8 graden en het voelde wat klam aan al stak er tijdens de avond een goed voelbaar noordelijk briesje op dat voor een luchtiger gevoel ging zorgen. Deze wind zoog echter een uitgestrekt Stratusveld het binnenland in waardoor er vanuit het noorden van Nederland al snel klaagzangen opstegen die zich snel uitbreidden in zuidelijke richting. Malderen bleef echter tot na middernacht buiten schot en door het wegvallen van de wind was het dan toch nog aangenaam toeven in de buitenlucht waardoor vele muggen met een zware indigestie te kampen kregen. Ondertussen sloten we af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Dinsdag, 4 juni 2019
Het was een chaotische mengeling van sluierwolken en Altocumulusvelden die hun opwachting maakten in deze ochtend bij minima van 10,0 graden. De bewolking werd dikker vanuit het zuiden waardoor het een grijze en eerder koele dag leek te zullen worden. Na een tijdje begon het te druppelen en gaf de zon verstek al voelde het nu wel merkbaar zachter aan. De sombere episode duurde een uurtje waarna het vanuit het zuiden weer opklaarde. Het werd zonnig al bleef de lucht met Cirrostratus bedekt waardoor het een melkachtige bedoening werd. De wind kwam uit het zuidoosten en het warmde op tot 28,6 graden. Naar de avond toe zagen we meer en meer aambeeldvormige structuren in de sluierbewolking die alles behalve egaal was. De kleuren werden geleidelijk donkerder en dreigender en na een tijdje zagen we ook Cumuluswolken langs de donkerste stukken ontstaan. De wind viel weg, het voelde drukkender en vochtiger aan en visueel zag het er nu ook heel anders uit dan eerder deze dag. Toch moesten we nog een hele poos wachten eer de eerste donders weergalmden en het zag er niet zo actief uit, de donkere luchten ten spijt. Structuren zoals arcussen en shelfclouds waren er al helemaal niet en door enkele roffels begeleid zette zich een gezapig regentje in. Deze neerslag werd echter plots intenser en we werden kort daarna door felle windvlagen overvallen waardoor het buurtcomité voor een keertje niet hoefde in te staan voor de organisatie van de ruilmarkt die nu tot stand kwam. Vele tuinmeubelen wisselden in een mum van tijd van eigenaar waardoor het een groot succes was. Plotseling klaarde het weer op vanuit het westen maar daarna volgde weer een reeks buien. Nu zagen we een opvallende okerkleurige gloed in de regen die zeer bizar oogde en met de seconde feller werd terwijl de paarswitte bliksemflitsen voor een extra spooky effect zorgden. In de opkomende gloed zagen we na een tijdje opklaringen verschijnen en dit was het definitieve einde van de onweersgolf. Wel konden we nog een tijd genieten van mooie dreigende luchten in het oosten waaruit het af en toe nog bliksemde toen het complex wegtrok, op weg naar de volgende ruilmarkt. Het neerslagtotaal kwam uit op 5,9 mm en de rest van de avond verliep rustig.
Donderdag, 4 juni 2020
De lange zomerse periode zat er duidelijk op en grijze luchten met een kille noordwestenwind maakten nu hun opwachting. Aanvankelijk was het nog droog en de minima zijn op 13,7 graden uitgekomen. De bewolking bestond uit een aaneengesloten mix van Stratocumulus, Cumulus, verschillende undulatus structuren en kennelijk ook nog een bovenlaag van Altostratus. Omstreeks 9H bereikte een reeks buien Malderen waaruit het eventjes aardig ging plenzen. Doch de buien waren van korte duur en ook al volgden er meer exemplaren, de grond werd er amper nat van. Na de middag kwam er weer wat ruimte voor opklaringen en zagen we de eerdergenoemde wolkensoorten maar nu met een bovenlaag van Cirrostratus. Nog later kwamen daar blauwe stukken en een zon in en konden we van redelijk fraaie buienluchten genieten. Al was het meer lucht dan bui want het was telkens een handvol symbolische druppels als er al eens wat viel. Soms zagen de luchten er behoorlijk dreigend uit maar tijdens de avond mochten we zelfs die symbolische druppels vergeten. Net als de warmte overigens want die maxima van 16,8 graden waren ook wel even wennen. Omstreeks 21H30 dreef er opeens een heldere, volledig wolkenloze lucht binnen vanuit het noordwesten welke een schril contrast met het zwaarbewolkte tot betrokken weer overdag vormde. De laatste wegtrekkende Stratocumulusvelden en Cumuluswolken vormden een fraai samenspel met deze opklaringen, zeker nu er ook goudkleurige schemeringskleuren bij kwamen. Alle gedruppel ten spijt was het neerslagtotaal weer een flinke teleurstelling met 0,3 mm.
Vrijdag, 4 juni 2021
Na een klamme en zwaarbewolkte start bij minima van 13,3 graden begon de vormeloze Stratus fractus en Stratocumulus geleidelijk weer op te lossen. Het werd zonnig maar ook broeierig in de erg vochtige atmosfeer. De kleuren waren flets en je kon gemakkelijk voelen dat er een en ander op til was. De satellietbeelden bevestigden dit want er was inderdaad reeds een zone met buien en onweer te zien die zich boven het westen van Frankrijk bevond en langzaam maar zeker onze richting uitkwam. Voor deze lijn uit ontstond een gordel met afzonderlijke buien en nog wat verder naar het noorden werden er stapelwolkjes gevormd, zo ook in Malderen. Het werd drukkend warm bij maxima van 26,1 graden en omstreeks 14H30 zagen we dan de zon achter de dreigende ijskappen verdwijnen. Het leek echter weinig actief want er was nog maar amper donder te horen en de ijskappen waren ook flink uitgerafeld. En uiteindelijk kwam het ook niet verder dan een gezapig regentje met af en toe eens wat gerommel. Toen het onweer omstreeks 15H ten noorden van ons zat, werd het echter een stuk actiever en ging het bijna continu rommelen waarbij er ook nog een paar nabije blikseminslagen volgden rondom Malderen. Vervolgens bleef het dan een hele tijd naregenen terwijl we in het zuiden weer opklaringen zagen verschijnen. Deze luidden een droge en zonnige periode van een paar uur in waarna de bewolking zich weer dreigend begon samen te pakken in het zuiden. Het begon weer te rommelen terwijl we een regengordijn in onze richting zagen schuiven. Maar de activiteit ging er grotendeels uit en op nog een paar verdwaalde bliksemflitsen na bleef het bij een gezapig regentje dat later op de avond weer geleidelijk minderde. Het werd klam en de bewolking bleef overheersen terwijl het neerslagtotaal op 7,9 mm is uitgekomen.
Zaterdag, 4 juni 2022
Tijdens de nacht is er redelijk onverwacht toch nog een buiencluster tot in Malderen kunnen doordringen en deze zorgde al voor aardig wat neerslag waardoor de doorweekte natuur weer kon herademen in dit weldadige vocht tijdens de ochtend. De lucht voelde klam aan en alles wat met druppeltjes getooid toen de zon er tijdens de ochtend weer door kwam. Kouder dan 15,6 graden is het niet geworden, maar we kregen nu wel met bewolking te maken die voor kilte zorgde en tijdelijk ook wat gedruppel. Vanuit het zuiden klaarde het echter opvallend snel uit en we evolueerden zelfs naar een volledig heldere, diepblauwe lucht waar het er eerder nog op leek alsof we niet (volledig) van de bewolking zouden verlost raken. Een schrale noordoostenwind zorgde ervoor dat het niet al te warm aanvoelde en in de noordelijke helft van Nederland bleef het zelfs ronduit koud met temperaturen die ruim tien graden lager bleven steken dan de 28,1 graden die we in Malderen konden optekenen. Het was wachten tot het einde van de namiddag toen het schrale eruit ging en plaats maakte voor een zwoele, zomerse setting. Dit ging gepaard met het binnentrekken van een Cirrusscherm vanuit het zuiden dat bij een erg indrukwekkend onweerscomplex in het noorden van Frankrijk hoorde. De avond werd dan ook gekenmerkt door Cirrostratus en Altostratus bewolking en dit tot een uur of negen in de avond. Dan verschenen er plots overal stapelwolken en na een tijdje begon het daar ook in te bliksemen. Opvallend was dat de toppen van deze wolken een opvallende rode kleur hadden en dit terwijl de zon al meer dan een uur onder was. Later kregen we ook de donder af en toe te horen maar het leek slechts een schampschot te zijn van het noodweer dat elders veel heviger heeft toegeslagen. Er was ook maar om de twee minuten een bliksemflits te zien. Het neerslagtotaal van 0,3 mm was dan ook grotendeels aan de buien afgelopen nacht toe te schrijven.
Zondag, 4 juni 2023
Het is tijdens de nacht opnieuw aardig kunnen afkoelen naar minima van 10,2 graden. Een nacht die net als de voorbije vrij winderig is verlopen waardoor er ook nu geen ochtenddauw of nevel te zien was. En die wind wakkerde overdag weer aan in de vorm van een schrale noordooster. Voor de rest was het wel een en al zon wat de klok sloeg, er werden ook geen stapelwolkjes meer gevormd. Overdag warmde het verder op tot 24,2 graden waarbij het door de droge lucht en de wind luchtig aanvoelde tot een beetje aan de koele kant in de schaduw. Ook de avond verliep in aangename omstandigheden, maar kort voor zonsondergang koelde het weer flink af en daarbij stak er ook een plotse koude noordenwind op die aan een soort van zeebries deed denken. Mogelijk is er ook een verband met de Stratusvelden die Nederland vanuit het noorden probeerden te veroveren al bleven die op veilige afstand voor Londerzeel. Net als de neerslag trouwens, we bleven weer met 0,0 mm als dagtotaal achter.
Dinsdag, 4 juni 2024
De wolken waren ook vanochtend nog in de meerderheid, maar het zag er deze keer iets anders uit. Er hingen nu Stratocumulusveldjes waarin castellanus en floccus- achtige structuren te zien waren. In het westen waren er ook tamelijk brede opklaringen te zien waardoor we de eindeloze grijzigheid van de voorbije dagen eindelijk achter ons lijken gelaten te hebben. Een andere belangrijke verandering is dat de wind nu helemaal is om gegaan naar het zuidwesten. De aangevoerde lucht was dus gelijk een stuk zachter al moesten we er nog vrij kille ochtendtemperaturen van 11,2 graden bij nemen. Daarna ging het echter tamelijk broeierig aanvoelen tijdens de zonnige perioden. Op sommige momenten was die vrij strakke wind dan ook eerder welkom te noemen al kon dit wel verraderlijk uitpakken voor zonnebrand. De temperaturen stegen naar 22,2 graden en we konden van aangenaam zomers weer spreken. Tijdens de late namiddag begon de bewolking echter weer toe te nemen, er hing al snel een dunne laag Stratocumulus waaronder talloze stapelwolken voorbij dreven waar we eerst enkel die stapelwolken zelf zagen. Mogelijk zitten deze stapelwolken achter het ontstaan van die Stratocumulusvelden al konden we ze van hieruit niet op heterdaad betrappen en zou het voor een groot deel ook aan het naderen van een koufront kunnen liggen dat reeds mooi op de satellietbeelden te zien was. Dit front zorgde ook voor Cirrostratus en Altostratus bewolking die echter niet aaneengesloten was en chaotisch oogde. De neerslag uit dit front kon ons vandaag nog niet bereiken en dus konden we met 0,0 mm afsluiten als totaal.
Woensdag, 4 juni 2025
De dag startte grijs met een mix van Altostratus en Stratocumulus waaruit tijdelijk wat druppels vielen. Neerslag die ook nu niets voorstelde want het was opnieuw amper genoeg om de straatstenen nat te maken. Tijdens de voormiddag viel er wat meer regen (of gedruppel) en bleek het dan toch nog net voldoende te zijn om de pluviometer in beweging te brengen, we kwamen uit op 0,2 mm. Samen met die regen en dikkere bewolking zorgde dit ook voor extra koelte waardoor we de minima van deze dag pas in de voormiddag bereikten met 12,9 graden. We bleven deze temperatuur zelfs tot de middag aanhouden. Vervolgens kwamen dan de opklaringen binnen en we zagen nu afzonderlijke stapelwolken ontstaan die zich erg gemakkelijk gingen uitspreiden tot Stratocumulus wat overigens typisch is voor deze tot op geringe hoogte onstabiele polaire zeelucht. Na verloop van tijd ging die Stratocumuluscomponent eruit en bleven er enkel klassieke mooiweerwolkjes over. In de hogere luchtlagen, stroomde nu opnieuw rook van de Canadese bosbranden binnen en dat zorgde terug voor die melkachtige waas met die oranjeachtige tint erin. Zonder die rook was het misschien nog gelukt om een 'warme' dag op te tekenen maar nu haalden we die grens net niet met 19,8 graden als maximum. De wind was bij dit alles echter zwak uit zuidwestelijke tot westelijke richtingen waardoor het vrij comfortabel was. Tijdens de avond ging het wel vrij snel afkoelen doordat de zon onder een kleinere hoek meer afstand door die rooklaag moest afleggen. Deze afkoeling bracht ons tegen het einde van de avond weer dicht bij de minima van deze voormiddag. Bewolking die vanuit het zuiden binnentrok in de laatste schemering (leek op een mengeling van Stratus fractus en Stratocumulus) zorgde ervoor dat die afkoeling wat werd afgeremd na zonsondergang.