Zaterdag, 5 juni 2004
Het werd al een tijdje gevreesd dat er dit weekend zelfs geen twintiger meer zou inzitten maar gelukkig hebben we het hier toch nog voor elkaar gekregen om het loodzware kwik naar een aanvaardbare 21,3 graden op te tillen na een nachtelijk minimum van 13,8°C. Dit gebeurde bij een wisselend bewolkte hemel waarbij een stevige junizon er regelmatig aan te pas kwam. Het bleef ook droog al zorgde de noordwestelijke wind met pieken tot 26 km/h toch nog voor een sterk verkoelend effect. Rond de middag was de bewolking het hardnekkigst en in de loop van de namiddag werd deze als maar schaarser wat me, mede door de diepblauwe lucht en de windrichting, een voorgevoel geeft dat het kwik vannacht wel eens een flinke duik zou kunnen nemen. Morgen zou ook vrij zacht worden met temperaturen tussen 20 en 24 graden terwijl het begin volgende verder opwarmt met vanaf woensdag behoorlijke onweerskansen. Aangezien de eerste helft van Juni de laatste jaren erg gevoelig was voor zwaar onweer is het niet onverstandig om de evolutie van deze onweders goed in het oog te houden.
Zondag, 5 juni 2005
Dat we de zomerse warmte weer kwijt zijn was vandaag meer dan duidelijk. Sombere grijze wolken dekten de zon bijna voortdurend af en een vrij krachtige westenwind tot 31 km/h alsook wat regen in de namiddag maakten er een sombere en onaangename boel van. De buien die langstrokken waren niet erg actief en trokken meestal ten zuiden of ten noorden van Malderen weg waardoor het neerslagtotaal beperkt bleef tot 0,2 mm terwijl de temperaturen erg ondermaats bleven met waarden tussen 12,7 en 17,6 graden. Samen met de buitjes zijn er naar de avond toe ook wat opklaringen binnengedreven, maar de zon is er tot hiertoe nog niet in geslaagd om daarlangs haar weg tot het Malderse te vinden en zelfs als dat de komende uren nog zou lukken zou het maar nauwelijks bijdragen tot de weerskwaliteit. Op de satellietbeelden tekent zich ondertussen een storing af die van plan is om in haar lengte over de Lage Landen te trekken en dat belooft ook voor morgen een sombere dag waarbij wolken en perioden van regen het weersbeeld zullen bepalen. Vanaf dinsdag komen we gelukkig onder hogedrukinvloed maar de as van het hogedrukgebied lijkt vanaf donderdag meer ten westen van ons te zullen liggen waardoor we af te rekenen krijgen met onderkoelde noordelijke luchtstromingen...
Maandag, 5 juni 2006
Vanover de Noordzee kwamen opnieuw uitgestrekte Stratocumulusvelden aanzetten die de zon het grootste deel van de dag maar nauwelijks ruimte lieten hoewel we van neerslag gespaard bleven. De temperaturen waren dan ook niet meteen zomers te noemen met waarden tussen 8,7 en 20,2 graden bij een noordelijke bries tot 29 km/h, maar naarmate de namiddag vorderde, ging de bewolking meer over in afzonderlijke Cumuli die later in de vroege avonduurtjes snel in omvang afnamen en we aldus nog konden genieten van een aangename, zonnige avond, zolang we ons buiten het bereik van de wind ophielden tenminste. De laatste paar uur voor zonsondergang was er zelfs geen wolkje meer te bespeuren terwijl de hemel een azuurblauwe kleur had, maar dit had wel voor gevolg dat het snel afkoelde tijdens de avondlijke uurtjes.
Dinsdag, 5 juni 2007
Helemaal in tegenstelling tot gisteren was het vanochtend weer de zon die ons opwachtte aan een bijna wolkeloze hemel. Wat verspreide nevel en mistbanken waren de enige 'wolken' die we te zien kregen. Daar kwam echter snel verandering in want vanop de Noordzee in een omvangrijk Stratusveld landinwaarts komen drijven dat tegen zonsopgang reeds een groot deel van Nederland opgeslurpt had. Na een paar uur bereikte de vormeloze grijze massa het Malderse territorium en in een handomdraai viel ook de rest van Vlaanderen ten prooi aan het sombere weer. Het behoeft dan ook weinig verwondering dat de rest van de voormiddag maar weinig soeps was, en ook na de middag wilde het weer niet meteen kleur bekennen door de hardnekkige Stratus en Stratocumulusbewolking. Achter glas lijkt dit een kil en guur weertype te zijn maar niets is minder waar want de temperaturen zakten vanochtend niet beneden de 12,7 graden en na de middag konden we alweer een erg warme 25,8 graden optekenen, en dit bij een noordoostelijk briesje met snelheden tot 20,9 km/h. De opklaringen kwamen pas tegen de avond met mondjesmaat binnendrijven maar door de hoge temperaturen zorgde dit voor een aangenaam terrasjesweer dat veel goed maakte.
Donderdag, 5 juni 2008
Warme, continentale luchtmassa's met brede opklaringen, overvloedige zonneschijn en tropische temperaturen zijn vandaag terug onze richting uitgestroomd waardoor we pal onder de scheidingslijn tussen koud en warm terecht kwamen. Dit resulteerde in een somber en kil weersbeeld waarbij het reeds een groot deel van de nacht heeft geregend en we ook tijdens de voormiddag niet van de nattigheid verlost raakten. De neerslag had een licht buiig karakter, maar tussen de vermeende buien door bleef het nog lang nadruppelen, vaak in de vorm van motregen waardoor er van droge periodes geen sprake was. De lucht bestond hierbij vooral uit Stratus fractus, maar soms was daartussen wat van de bovenlucht te zien die met Altostratus of Nimbostratus was bedekt. Na de middag veranderde er weinig aan de situatie, zelfs het kwik verroerde zich nauwelijks zodat we het grootste deel van de tijd rond de 14 graden bleven hangen. De wind speelde het saaie spelletje aardig me door niet meer dan 12,9 km/h te halen uit het noordwesten, waarbij het gemiddelde amper 0,5 km/h bedroeg. Bij deze temperaturen was het misschien wel beter zo. De maxima werden reeds afgelopen nacht bereikt met 15,2 graden terwijl de minima zich tijdens de vroege ochtend voordeden met 13,6 graden omstreeks halfzes. Het was wachten tot in de late namiddag/vroege avond voordat het droger werd, maar van opklaringen was nog niets te merken terwijl we bovendien alert moesten blijven voor buitjes van lichte regen of motregen die regelmatig vanuit het niets leken op te duiken. Kortom een typische winterdag voor het 'nieuwe klimaat' waarbij enkel de daglichtperiode doet vermoeden dat het weer niet zo typisch is als het lijkt. Het neerslagtotaal was navenant met 6,8 mm.
Vrijdag, 5 juni 2009
(Amerika) Vandaag leken de analysekaarten veel potentie te tonen in Wyoming, wat uiteraard onze volgende target werd om te chasen. Het luchtruim was nog steeds vergeven van Cirrus en cirrostratus, met een beetje Altocumulus en enkele Cumulus fractus wolkjes ertussen. Tijdens het rijden ging de bewolking geleidelijk over in Cirrostratus en Altostratus, wat deed denken aan een doodnormale, Belgische regenzone die dichterbij kwam. Maar niets was minder waar want in de late namiddag ging het er behoorlijk dreigend uitzien terwijl de Cumuluswolkjes die zich ontwikkelden volledig omkrulden door een zeer krachtige stroming (shear) op geringe hoogte. Eens we in Cheyenne arriveerden ontvouwde zich in de verte een wallcloud waaronder het vandaag allemaal zou gaan gebeuren. Toen we het zaakje dicht genaderd waren was er reeds sterke rotatie te zien in de vorm van regengordijnen die snel onder de wallcloud gingen ronddraaien. Temidden hiervan vormde zich een kleine funnel die geleidelijk langer werd en tenslotte tot op de grond reikte: de eerste echte tornado was een feit. Alsof het niet genoeg was, werd de funnel van bovenaf steeds breder en kreeg de tornado zeer indrukwekkende afmetingen. Bovenin de wolk verscheen ondertussen een tweede funnel die min of meer horizontaal door de lucht kronkelde. Op dit moment dwong een plotse hagelbui met baseball grote stenen ons echter tot een ijlingse vlucht naar het zuidoosten, waarna de tornado zich in dichte regengordijnen verschool. De weinige keren dat het ding hierin vaag zichtbaar was, was hij echter groter dan ooit tevoren terwijl er een wazige stofwolk onder verscheen. Zodra we op veilige afstand van de hagelbui raakten, werd de tornado langs de voorkant door de zon beschenen waardoor hij een felwitte kleur kreeg. We waren ondertussen bij de roping- out stage beland waarbij de hoos steeds dunner werd, maar als een zeer snel roterende en naar achter overhellende slang onder de wolk bleef kronkelen tot hij oploste. Wat volgde waren indrukwekkende uitzichten op de onderkant van de nog steeds in topconditie verkerende supercel waaronder de wallcloud nog een kleine, kortdurende funnel kon tevoorschijn toveren. Na een korte pitstop konden we het onweer snel weer inhalen vanuit het zuidwesten en kregen we nog een enkele gustnado te zien. Na zonsondergang zorgde een combinatie van felle bliksemactiviteit en voortdurende tornadowaarschuwen op de radio voor een onvervalst 'filmgevoel'. Het onweer bracht later op de avond nog een nieuwe tornado voort die volgens ooggetuigen in de buurt van Ogallala (Nebraska) de grond raakte. Opvallend was dat er 's avonds erg veel wind stond, ook op veilige afstand van de supercel.
Zaterdag, 5 juni 2010
Wie er vroeg genoeg bij was, kon vanochtend nog met volle teugen genieten van de weldadige ochtendkoelte bij 11,1 graden alvorens de krachtige zon een loden hitte liet neerdalen over Malderen. De sluierwolken die binnendreven waren machteloos tegen dit alles, al zullen er weinigen daar na het lange en frisse voorjaar om malen. Na de middag was het dan zover en konden we de eerste tropische dag van 2010 optekenen, wat gebeurde bij maxima van 30,3 graden. Veel wind stond er hierbij niet met snelheden van maximaal 16,1 km/h uit het noorden(!), maar het voelde niet plakkerig aan doordat de lucht erg droog was. Naarmate de namiddag verstreek, dreef er meer Cirrusbewolking binnen welke geleidelijk overging in Cirrostratus. Dit was reeds een eerste waarschuwing van het naderende koufront dat morgenmiddag een einde aan het prille zomerweer zal breien. Voor vanavond hoefden we ons daar echter geen zorgen om te maken, en duurde het tot na zonsondergang voordat het kwik onder 26 graden dook. Er verschenen wat Altocumulusveldjes in het westen, maar voor het neerslagtotaal en de uitgedroogde plantjes was dit uiteraard boter aan de galg met 0,0 mm.
Zondag, 5 juni 2011
Restanten van onweersbuien zorgden vandaag voor een sombere en kille start al was het zeker niet bijtend koud bij minima van 15,4 graden. Afgelopen nacht zijn er een paar flinke regenbuien gevallen die goed waren voor 2,9 mm. Dit zou ook het dagtotaal worden want er dreven opklaringen binnen vanuit het oosten en het duurde een eeuwigheid eer de voorspelde onweersbuien hierin ontstonden. Het werd met andere woorden weer stralend zomerweer en de maxima bevestigden dat met een plakkerige 25,4 graden. In het zuiden waren steeds aambeelden van onweersbuien te zien die voor wateroverlast zorgden in het zuiden van het land terwijl er in Malderen slechts wat inflow voelbaar was, goed voor snelheden tot 17,7 km/h uit het noorden. Toen het onweer afstierf, bereikte het ons alsnog wat uiteindelijk goed bleek te zijn voor 21 regendruppels en veel Altostratusbewolking. Tijdens de avond werd het weer droog maar de bewolking bleef overheersen waardoor het slechts de amberkleurige oplichting van de wolken was die ons op een ondergaande zon wees. Dit werd later bevestigd door de duisternis waarop een zwoele avond en nacht volgden.
Dinsdag, 5 juni 2012
Bij minima van 4,7 graden was het inderdaad erg fris vanochtend, zeker in juni- termen beschouwd. Er verschenen Stratocumulus castellanus partijtjes die zich in lange rijen gingen schikken en daardoor voor een erg bizar uitzicht zorgden. Het leek alsof een kunstenaar zich in het luchtruim heeft uitgeleefd, maar zijn/haar werk was vergankelijk, want de bewolking werd terug chaotischer met normaal uitziende Cumuluswolken ertussen. Niettemin was het een verademing om nog eens een diepblauwe lucht te zien (tussen de wolken althans) en de zon kon ons regelmatig aangename warmte toesturen. De Cumuluswolken dreigden eerst tot buien uit te groeien, maar werden alsnog kleiner en afgeplatter onder invloed van een mobiel hogedrukwigje dat over de Benelux wipte. Een proces dat erg snel ging want ondertussen zagen we de eerste Cirrostratus van de volgende regenzone reeds binnenschuiven vanuit het zuidwesten. Niettemin lukte het nog nipt om het tot zonsondergang droog te houden waarbij de snelle overgang van donkerblauws naar mattige Altostratus opviel. En uiteraard ook de temperaturen, want met maxima van 18,3 graden hebben we een enorme winst kunnen boeken tegenover gisteren. De wind was niet al te krachtig met snelheden tot 20,9 km/h uit het zuid- zuidwesten en de neerslag die in de late avond binnendruppelde, kon het dagtotaal nog aanvullen tot 0,2 mm.
Woensdag, 5 juni 2013
Voor de verandering was het vandaag volledig helder en ontwaakten we onder een diepblauwe lucht met slechts één Cirrus plukje erin. Met 7,7 graden was het aan de frisse kant maar het warmde snel op en dit proces werd in de hand gewerkt door een aflandige wind die steeds meer het noordoosten tot oosten opzocht. De maximale snelheid werd opnieuw vanuit het noorden gemeten en bedroeg 20,9 km/h. Na de middag werden er stapelwolken gevormd en werd de sluierbewolking talrijker terwijl de diepblauwe kleur van de hemel fletser werd. Maar dit kon het kwik niet beletten om uit te vloeien naar een zomerse 25,4 graden. De stapelwolkjes losten tijdens de avond weer op en de sluierwolkjes zorgden voor een mooi ingekleurde zonsondergang waarbij vooral oranjetinten goed vertegenwoordigd waren. Het koelde redelijk snel af maar toch bleef de warmte al wat beter hangen dan gisteren en eergisteren. Neerslag is er opnieuw niet aan te pas gekomen zodat we terug met 0,0 mm konden afsluiten.
Donderdag, 5 juni 2014
De blauwe band die gisteren in het zuidwesten verscheen, was helaas geen garantie voor opklaringen de volgende dag, want het luchtruim zat vanochtend alweer potdicht. Altostratus en Stratus fractus waren de boosdoeners en er stond ook nog een verlammend koude westenwind die geleidelijk aanwakkerde zodat de minima van 8,8 graden extra koud aanvoelden. Tussen de wolkenflarden zat ook Cumulus congestus en dit zorgde hier en daar al voor buien. Daarna werd de neerslag algemener en waren we weer vertrokken voor een kille, gure en sombere herfstdag met zomerse trekjes als we op de kalender keken. Deze zwarte bladzijde uit de Malderse weersgeschiedenis kon pas worden omgeslagen toen er rond de middag een actievere buienlijn voorbijtrok en het vervolgens vanuit het westen ging opklaren. Er waren aanvankelijk nog flinke stapelwolken te zien die plaatselijk wellicht nog buien opleverden, maar naarmate de tijd verstreek gingen de stapelwolken steeds lager reiken. Ze spreidden zich uit tot Stratocumulus terwijl er tussendoor ook wat spaarzame opklaringen verschenen. Hierbij warmde het op tot 20,3 graden en de wind zwakte wat af. Naar het einde van de namiddag toe leek de bewolking weer dikker te worden maar tegen de avond begon alles toch nog in elkaar te zakken waardoor we de dag afsloten met brede opklaringen en slechts verspreide Cumuluswolken die later ook oplosten. Dit proces ging gepaard met een duizelingwekkend snelle afkoeling die een maand eerder waarschijnlijk wel in nachtvorst zou geresulteerd hebben. Op een of andere manier hebben de eerdergenoemde buien het voor elkaar gekregen om Londerzeel te ontwijken waardoor we alsnog met een dagtotaal van 0,0 mm de dag zijn doorgekomen. In het laatste schemerlicht zagen we vanuit het westen weer Cirrus en Altocumulus opstomen, zonder verdere gevolgen echter.
Vrijdag, 5 juni 2015
Tijdens het tweede deel van de nacht zijn er uitgestrekte velden Altocumulus over het westen van het land geschoven, die er al meteen klaagzangen van zomerliefhebbers lieten opstijgen. Ook de onweersliefhebbers waren er niet gelukkig mee daar ze de instraling van de zon afremden, maar in Malderen hadden we er slechts weinig last van. Enkel in het westen waren hun grijze schaduwen te zien terwijl de rest van de hemel gewoon staalblauw is gebleven op twee Cirrusplukjes na. Kortom een ideale zomerse setting die werd geholpen door de hoge minima van 12,0 graden. De Altocumulusvelden losten uiteindelijk op waardoor men overal van de zon kon genieten waarin het al snel drukkend warm werd. Tijdens het eerste deel van de namiddag kregen we vrijwel geen bewolking meer te zien en warmde het op tot een zinderende 34,6 graden. Na een tijdje verscheen er wel Cirrus densus bewolking in het westen, en hoewel deze er vanop afstand erg onschuldig uitzag was deze wel degelijk de voorbode van een flinke portie spektakel dat ons die avond te wachten stond. Omstreeks 17H verdween de zon achter de dikke Cirrus densus die overging in Altostratus en verscheen er ook mammatus bewolking terwijl er in de lagere niveau's Stratocumulus castellanus bewolking ontstond. De bewolking breidde zich over de rest van het luchtruim uit en hoewel het eerst leek alsof alle onweer ten zuiden van ons ging langstrekken ontstond er omstreeks 18H30 een flinke shelfcloud ten zuiden van ons die snel dichterbij kwam en in een onheilspellende blauwgroene gloed oplichtte. Eens deze boven ons hing begon het te regenen met dikke druppels terwijl er gevaarlijke CG's doorheen schoten. Kort daarna volgde een heuse wolkbreuk die 11,0 mm achterliet in amper een vijftal minuten. Na deze stortvloed was het nog niet voorbij en kregen we een aantal stevige inslagen te verwerken die alles op zijn grondvesten liet daveren en met oorverdovende knallen gepaard gingen. Het regende nog een hele poos na met af en toe een felle inslag 'out of the blue' waarna het lichter werd en ophield met regenen. In het zuiden werd de bewolking echter weer dikker met Stratocumulus castellanus, Cirrus densus en een donker regengordijn dat onze kant opkwam. Op het eerste zicht was er geen onweer meer bij maar dat veranderde al snel toen de eerste regendruppels neerploften en we terug een aantal nabije inslagen met oorverdovende knallen te verwerken kregen. Door de lage bliksemactiviteit kwamen deze inslagen steeds onverwacht waardoor dit niet meteen een gunstig weertype was voor hartpatiënten. De hooikoortspatiënten konden door de gezapige regen wel herademen en er stroomde ook koelere lucht binnen wat gepaard ging met een windruiming van zuidoostelijke naar zuidwestelijke richtingen. Koud voelde het echter nog lang niet aan en door het vocht deed het zelfs erg tropisch aan. We sloten af met een neerslagtotaal van 11,0 mm.
Zondag, 5 juni 2016
Tijdens het tweede deel van de nacht bereikte ook de neerslag ons en begeleid door enkele diepe dreunen begonnen dikke druppels over het weerstation neer te plenzen. De vlaag hield zowat een uurtje aan maar de neerslag zelf was niet zo intens waardoor we er met ongeveer 1,0 mm zijn vanaf gekomen. Bij het krieken van de dag leek het alsof alles hetzelfde is gebleven en ontwaakten we terug onder een dik en somber Stratus wolkendek waaronder het opnieuw mistig was bij minima van 14,2 graden. Wat een drama moet dat wel niet geweest zijn voor de vaste slapers onder ons die door het onweer heen zijn geslapen en nu nog steeds in de waan zijn dat het sombere weer al die tijd ononderbroken heeft stand gehouden. Tijdens de voormiddag gebeurde er dan toch nog iets mirakelachtigs en begon de kilte plaats te maken voor een zwoele, klamme warmte. Vervolgens zagen we het Stratus wolkendek dunner worden en tegen de middag was ze daar dan: de zomerzon. De resterende bewolking bestond uit Stratus fractus en hoewel de lucht niet meteen een staalblauwe kleur had, was het toch zweten en puffen in de zon bij temperaturen die verbazend snel stegen naar een zomerse 28,2 graden. Natuurlijk kon dit in deze vochtige en onstabiele omstandigheden niet lang duren en halverwege de namiddag zagen we dan in het noorden een Cumulus congestus verschijnen. Het was slechts een kwestie van minuten of deze had zich ontwikkeld tot een complete lijn van zeer actieve onweerscellen die zich net ten noorden van ons op de noordoostelijke stroming liet verder drijven. Uit de muur van onweerswolken rommelde het bijna voortdurend, met af en toe een flinke dreun van nabijere blikseminslagen. De zwoelte en het onweersgeweld dat de stilte doorbrak waren een zeldzaam tafereel in Malderen en de onweersliefhebbers zijn na de sombere periode die we achter de rug hebben dan ook echt van het ene uiterste in het andere gevallen op nog geen 12 uur tijd. Natuurlijk moeten we toch nog een beetje realistisch blijven en hebben de weergoden de onweersbuien nog een Londerzeels trekje gegeven door ze net ten noorden van ons te houden. We kregen enkel een schampschot mee en de dikke druppels die dit opleverde waren niet meetbaar. Na een poosje kwamen we in de outflow van het onweersgeweld terecht waardoor de drukkende warmte plaats maakte voor een verkoelende bries. Op dat moment zagen we ook een arcus overtrekken met mooie whale's mouth formaties aan de binnenkant ervan. Vervolgens kreeg de lucht in het oosten weer een blauwe kleur waardoor we er tamelijk gerust op konden zijn dat de dreiging over was. Wat daarna volgde was een kluwen van oude onweerscellen die één voor één voorbijdreven en daarbij vrijwel enkel nog uit Cirrus densus bestonden. Heel af en toe was er nog een dreunende donderslag te horen uit een aftakelend exemplaar maar voor de rest waren het de wolkenschermen zelf die de show stalen door voor een fraai wolkendisplay te zorgen dat zeker in de zachte kleuren van het avondlicht de moeite was. Vooral na zonsondergang was het uitzicht schitterend toen een nog actieve bui oker en oranje oplichtte en daarbij voor een speciale gloed zorgde terwijl het op de begane grond al lang donker was (of zou moeten zijn). Uiteindelijk is het neerslagtotaal van deze ochtend ondanks al dat onweersgeweld onveranderd gebleven.
Maandag, 5 juni 2017
Tijdens de nacht is er enkel Cirrus en Cirrostratus bewolking blijven hangen waardoor de dag een erg zonnige start nam. De minima lagen op min of meer hetzelfde niveau als gisteren met 9,2 graden. Overdag werden er al snel stapelwolken gevormd, maar ze waren allemaal van het mooiweerstype, en de enkelingen die het duivelse idee opvatten om zich weer tot Stratocumulus uit te spreiden konden de pret niet derven. Wel moesten we rekening houden met een aanwakkerende wind die uit westelijke tot zuidwestelijke richtingen kwam. Deze wind was het gevolg van opdringerige depressies die de komende dagen weer hoop brengen op wat broodnodige neerslag maar ook risico op een zomerstorm lijken mee te brengen volgens de laatste modellen. Maar vandaag bleef het dus bij een erg winderig weertype en de sluierwolken die de depressies ons reeds toezonden hadden nog niet teveel invloed op de krachtige zomerzon. De maxima kwamen uit op 23,7 graden en het voelde allemaal luchtig en aangenaam aan. Tijdens de avond viel op dat de wind lange tijd bleef doorrazen en dat was natuurlijk al een teken aan de wand dat er een weersverandering zit aan te komen. Het was al bijna zonsondergang tegen dat het volledig rustig werd, maar nu kwamen de alarmsignalen uit een andere richting, namelijk de bewolking die er met Stratocumulus en Altocumulus floccus en castellanus hoogst onstabiel uitzag. En in het zuidwesten konden we nu ook dikke en dreigende massa's Altostratus bewolking zien naderen. De bijhorende neerslag wist ons nog niet te breiken waardoor we de dag toch nog konden/moesten afsluiten met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Dinsdag, 5 juni 2018
Het oprukkende Stratusveld was door niets of niemand te stoppen waardoor ook Malderen er tijdens het tweede deel van de nacht aan moest geloven en de dag grijs startte. Maar het was best zacht met minima van 14,2 graden en de bewolking was dun waardoor we toch wat infraroodstraling van de zon konden voelen. En met al dat vocht was er niet veel nodig om ons in het zweet te krijgen. Doch het bleef grijs en het was al avond eer de bewolking overging in Stratocumulus en we de zon te zien kregen. Het ging toen echter snel en binnen de kortste keren was er geen bewolking meer te zien buiten een band met Cirrus en Cirrostratus in het zuiden. Maar het bleef wel erg nevelig en later zagen we weer wat Stratocumulus langs drijven in de erg fris aanvoelende noord- noordoostenwind die ondertussen was opgestoken. De zonneschijn kon het kwik overdag nog naar 19,2 graden tillen maar tijdens de avond koelde het vrij snel af door de opklaringen. Ook deze keer is er geen neerslag aan te pas gekomen waardoor we terug afsloten met 0,0 mm.
Woensdag, 5 juni 2019
De bewolking is opnieuw toegenomen en uit Altostratusbewolking met Altocumulus castellanusvelden eronder begon het weer te druppelen. Er volgde weer een gezapig regentje met een licht buiig karakter al was er geen onweer bij. Tijdens de namiddag werd het weer droger en bij wat zonneschijn warmde het op tot 19,5 graden. Lang duurde dit niet want vanuit het zuiden dreven onheilspellend ogende Altostratus undulatus asperatus wolken binnen die voor een dramatisch uitzicht zorgden. Alle gedreig ten spijt vervielen we daarna echter in kil en somber weer met een koude noordenwind die opstak. Er hing overal Stratus en Stratus fractus bewolking en het had veel weg van een stabiele winterdag waardoor je in de verste verte niet zou verwachten dat het voorlopige hoogtepunt qua onweer dit jaar in Londerzeel aanstaande was. Opeens gebeurde het dan en flitste de eerste bliksemschicht door de Stratuswolken en toen we dachten dat we dit droomden volgde dan de bevestiging met een luide donderslag. Nieuwe blikseminslagen volgde en het was een heel aparte beleving om alle bliksemschichten doorheen de nog steeds onschuldig ogende Stratuswolken te zien schieten. De dikke tropische regendruppels maakten dit nog meer een bijzondere ervaring. Na een tijdje tekenden zich echter dreigende luchten af en in een micro- opklaring zagen we de aambeeldbewolking van het ondertussen al wegtrekkende onweerscomplex. Maar er volgde nieuw onweer uit luchten die deze keer lang van tevoren donker en zwartblauw kleurden, met bizarre rijen Cumulus congestus waarvan enkel de donkere basissen goed te zien waren. De wind draaide weer naar het zuidwesten en even later zetten zich flinke plensregens in. Ondertussen was het al donker geworden en zagen we in deze duisternis in het geflits van de bliksems een imposante shelfcloud naderen. De meeste ontladingen vonden deze keer echter in de hoogte plaats. Het begon plots te hagelen maar gelukkig voor wie erdoor moest waren het geen grote stenen, maximaal 1 centimeter. Het koelde hierdoor wel af naar de minima van 11,0 graden en tegen middernacht was het neerslagtotaal op 16,2 mm uitgekomen.
Vrijdag, 5 juni 2020
De bewolking is tijdens de nacht verder toegenomen en er zijn al een aantal buitjes gevallen, zij het zonder veel betekenis. De wind is bij dit alles naar het zuidwesten gekrompen, waarmee we voor het eerst sinds lang de noordcomponent van onze luchtaanvoer kwijt zijn. Maar warmer werd het daar zeker niet mee, al waren de minima met 9,3 graden ook weer niet echt koud te noemen. Hoe dan ook, het kille werd overdag voelbaar want het leek wel herfst nu en omstreeks 9H ging het dan regenen, eerst aan een lichte tot matige intensiteit met een buiig karakter. Tussendoor waren er nog wat droge perioden maar vanuit het noordwesten naderde er een troglijn waarin een gebied met erg zware neerslag verwerkt zat. Dit bereikte ons rond de middag en ook hier ging het flink plenzen. Op sommige plaatsen werd hagel waargenomen maar in Malderen leek dit er niet bij te zitten. Wel werd de bui afgesloten met een donderslag en waren er vooral op het einde daarvan stevige rukwinden voelbaar. In combinatie met onderkoelde maxima van 15,0 graden was dit een erg gure ervaring. Gelukkig konden we tijdens de namiddag weer wat opklaringen meepikken al ontstonden er afzonderlijke buitjes achter de troglijn. Bovendien lag er ten westen van ons nog een omvangrijke regenzone die bij de krul van de boven west-Europa liggende depressie leek te horen. Deze kon ons tijdens de avond niet meer bereiken waardoor we het nog droog konden houden. Het neerslagtotaal was een verlossing voor de plantenwereld met 8,4 mm.
Zaterdag, 5 juni 2021
Het leek erop dat we vandaag een zeer hoge prijs moesten betalen voor het onweersgeweld, de warmte en de interessante wolkenformaties waarvan we konden genieten de voorbije dagen. De dag begon grijs en kil bij minima van 13,1 graden en het luchtruim was bedekt met Stratusbewolking. Het was weliswaar droog, maar dat was slechts een magere troost want de omgeving lag er de hele dag druipnat bij door de regen van gisteren en dat vocht wilde overdag niet meer verdampen wat een hoop tuinklusjes moeilijk maakte. Ook toen er na de middag een vrij strakke westelijke bries opstak bleef alles kletsnat en het was wachten tot een eind in de avond eer de bewolking eindelijk begon te breken en er opklaringen begonnen te verschijnen. We keken toen aan tegen Stratus fractus en Stratocumulus en de opklaringen verschenen eerst in het westen. Hoe dan ook bleef de bewolking ook dan nog in de meerderheid en de polaire luchtsoort zorgde er daarbij voor dat de maxima erg laag waren voor de tijd van het jaar met 17,0 graden. Het neerslagtotaal is blijven steken op 0,0 mm.
Zondag, 5 juni 2022
Tijdens het tweede deel van de nacht kregen we terug perioden van flinke regenval te verwerken maar qua onweer viel het allemaal tegen en uiteindelijk ontwaakten we onder een grijze hemel waarin vooral ten westen van ons Stratocumulus castellanus te zien was onder een laag Altostratus. Het was in die richting dat volgens de radar een actieve cluster van onweersbuien voorbijtrok. Vanuit het zuiden klaarde het op en we zagen in de nevelige atmosfeer nog vaag de aambeeldvormige toppen van deze buien wegtrekken in het noordwesten terwijl het vanuit het zuiden weer lichtblauw werd in een met Cirrostratus versluierde hemel. Deze laag werd geleidelijk dikker en het begon er al snel dreigend uit te zien met later ook de vorming van pannus bewolking die aangaf dat er ten zuiden van ons weer neerslag aan het vallen was. Het was broeierig met temperaturen die niet onder 16,0 graden zijn gezakt maar eens de neerslag goed op gang was gekomen in Malderen begon het geleidelijk killer aan te voelen. De eerste neerslag begon met (voor de onweersliefhebber) veelbelovende dikke druppels die aan een flinke intensiteit neerkwamen maar het ging geleidelijk over in een klassieke, verregende dag met Nimbostratusbewolking en een kille zuidwestenwind die er geleidelijk begon in te komen. Toen de neerslag afnam begon deze wind ook weer te kalmeren en het werd nu nevelig waardoor er een vleugje herfstsfeer begon te hangen. Warmer dan 22,0 graden is het ook niet meer geworden. Met 14,8 mm heeft de natuur weer een broodnodige slok water gekregen.
Maandag, 5 juni 2023
De koele, droge en opnieuw vrij winderige nacht met minima van 9,7 graden werd ook vandaag weer door een zonovergoten voormiddag gevolgd. Diepblauwe luchten maakten hun opwachting, maar de noordooster had nu wat meer noordcomponent en het voelde daarbij ook merkbaar kouder aan. In combinatie met de krachtige zon zorgde dit dus voor verraderlijke toestanden en zagen we de populatie tomaatmensen vandaag dus flink toenemen. Kort voor de middag werden er wat kleine stapelwolkjes gevormd en deze werden geleidelijk talrijker en groter. We kregen daardoor een typische zomerlucht met mooiweerswolkjes te zien al maakten ze een beetje een rafelige, verwaaide indruk. De wolkjes wisten het een paar uur vol te houden waarna ze weer oplosten door de dagelijkse gang. Tijdens de namiddag haalden we desondanks aangename maxima van 23,4 graden al bleef het in de wind wat frisjes aanvoelen. Tijdens de avond koelde het weer vlot af waarbij opviel dat de wind omstreeks 19H tijdelijk weer fors aanwakkerde alvorens het terug wat rustiger werd. En ondertussen wordt de droogte steeds meer voelbaar met ook vandaag weer een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Woensdag, 5 juni 2024
Tijdens de nacht heeft het met de koufront passage dan toch nog geregend en dit gebeurde met een buiig karakter waarbij de intensiteit nooit echt hoog was. Bij het krieken van de dag was alles al gepasseerd, het neerslag totaal van 1,0 mm een feit en waren de vele druppels aan de vegetatie en de natte omgeving nog stille getuigen van wat zich heeft afgespeeld. De wind is naar het westzuidwesten geruimd en was al vroeg van de partij waardoor dauwvorming ondanks de natte omstandigheden geen kans kreeg. Wel deed alles nevelig en wat flets aan. Het was vrij koel met minima van 10,1 graden maar deze keer dreven er opklaringen binnen vanuit het westen en konden we dus op welkome zonnewarmte rekenen. De bewolking bestond uit een mix van Stratocumulus en Stratus fractus. Uit deze laatste gingen zich Cumulus wolken ontwikkeling al bleef het bij het mooiweerstype. Tijdens de namiddag gingen deze stapelwolken subtiel over in een soort van banden met Stratus bewolking die vrij laag hingen en van zuidwest naar noordoost liepen. Er dreven ook wat Stratocumulus lenticularis en undulatus veldjes tussen. Voor de zon was er wel nog genoeg ruimte en de wind was ondanks haar vroege optreden niet al te krachtig. Het werd nog 19,2 graden. Tijdens de avond losten de wolken op en bleef er enkel nog wat Stratus fractus over van die banden. In de zon was het aangenaam toeven maar in de schaduw voelde het fris aan en na zonsondergang koelde het snel af. Er dreven nu ook tijdelijk weer meer chaotische wolkenflarden langs al losten die snel op om plaats te maken voor Cirrus en Cirrostratus die in het westen verscheen.
Donderdag, 5 juni 2025
Onstabiel ogende wolkenluchten maakten vanochtend hun opwachting bij minima van 12,2 graden. Er hing nogal wat Stratocumulus waarin vlokjes en kanteelachtige structuren te zien waren terwijl er hogerop wat Cirrus en Cirrostratus hing. Al snel verschenen er ook wolkenflarden die gingen uitgroeien tot Cumuluswolken waaruit dan de buien ontstonden. Maar het meeste leek boven Nederland te zitten en in Malderen was het wachten tot de buienwolken zich gingen samenkoeken tot een gesloten wolkendek dat zich als een langdurige regenzone leek aan te kondigen. En regen kwam er inderdaad van doch enkel in kleine hoeveelheden en de straten werden er nauwelijks volledig nat van. De hemel werd al snel weer lichter en we evolueerden terug naar afzonderlijke buienwolken waarvan de meest actieve ook nu niet meer dan wat verdwaalde regendruppels opleverden. Het enige weerselement dat in Malderen wel nog goed leek te functioneren was de wind, want deze lag er weer flink aan te trekken en te sleuren met herfstachtig aandoende vlagen uit westelijke tot zuidwestelijke richtingen. De temperaturen bleven op 19,1 graden steken en het voelde kouder aan dan het was. Naar de avond toe begon er dan toch weer dikkere bewolking binnen te trekken vanuit het westen en zuidwesten. Deze bestond voor een deel uit Altostratus en Stratocumulus terwijl de Cumuluswolken overgingen in losse wolkenflarden. De toenemende bewolking ten spijt leek het ook nu droog te blijven doch later op de avond ging het dan toch nog regenen aan een intensiteit die zeker na zonsondergang verrassend hoog was. Tegen middernacht was er zo al 3,8 mm gevallen wat ook het dagtotaal werd.