Het lijkt mij dat spanningen tussen de hogere atmosfeer en de aarde het onweer wel kan versterken.
De verhouding en frequentie van CC's en CG's hangt af van de structuur van de onweders, zoals Ben al schreef. Wanneer de geladen neerslaghaard de aarde nadert neemt de kans op blikseminslagen toe. Echter is die haard nog verbonden met een goed en uitgebreid ontwikkelde stijgstroom, hogerop in de wolk, dan zal die lading naar boven wegflitsen. Isoleerde onweders geven ook vaker CG's omdat de lading niet naar de zijkanten wegkan. Daarnaast bepalen electrostatische krachten ook de valsnelheid van de neerslag. Een sterkgeladen cb houdt de neerslag vast wanneer de afstand tot, en de grootte van de positieve lading in het aambeeld groter is dan tot de positieve inductie lading in de aarde.
Een belangrijk mechanisme bij het opladen van onweerswolken is inductie feedback. Tussen een positief geladen aambeeld en een negatief geladen middengedeelte of aarde bevinden zich, van oorsprong, neutrale hagelsteentjes. De positieve top trekt negatieve lading naar de bovenkant, en positieve lading naar de onderkant van het steentje. De hagel worden dipooltjes, tegengesteld aan het electrisch veld waarin ze hangen. IJskristallen en korrelsneeuw worden met de stijgwinden naar boven gevoerd en botsen tegen de onderkant van de hagel aan. Daarbij pikken ze de positieve lading op en voeren die mee naar de top van de wolk. De hagel, met de achtergebleven negatieve lading, zakt lager in de wolk. Zowel de positieve als de negatieve lading nemen toe. Dus ook de spanning en daarmee de inductie op de hagel. Er worden nu grotere hoeveelheden positieve lading naar het aambeeld gebracht die even grote negatieve ladingen achterlaat op de hagel (of regen). Hierdoor groeit het electrisch veld sneller en daarmee ook de polariteit en ladingscheiding. Dus groeit het veld nog sneller, enzovoort, enzovoort...
Dit mechanisme zorgt voor een exponentiëele groei van de veldsterkte. Bij hoge spanning groeit het veld snel over de kritieke drempel heen. Een bliksemontlading is dan ook onvermijdelijk. Voorwaarde is dat er een goed ontwikkelde stijgstroom is met een zekere vertikale afmeting (om terugkeren van positieve sneeuw en weglekken van, al dan niet gesmolten, negatieve hagel op de aarde te voorkomen). Verder (vaste) neerslagdeeltjes van verschillend gewicht (valsnelheid t.o.v. lucht)en een electrisch veld (het startveld). Want zonder electrisch veld onstaan er geen dipolen en kan er geen lading worden gescheiden.
Voor de opbouw van het startveld zijn vele theoriëen ontwikkeld maar het beste is nog de restspanning na een bliksemontlading. Hoe hoger de startspanning des te sneller de opbouw van het nieuwe veld en des te eerder te volgende ontlading komt. Het lijkt me ook goed mogelijk dat geladen kosmische straling electrische velden veroorzaakt die de onweersmachine aan de praat helpen door het startveld bij te staan. Ook heb ik weleens gehoord dat aan aardbevingen weleens onweer vooraf gaat. Wrijvingen in de aardkorst zouden dan electrische spanningen veroorzaken. De inductie daarvan op de atmosfeer zou in een cumulonimbus de startmotor kunnen vormen voor onweer.
Victor
De verhouding en frequentie van CC's en CG's hangt af van de structuur van de onweders, zoals Ben al schreef. Wanneer de geladen neerslaghaard de aarde nadert neemt de kans op blikseminslagen toe. Echter is die haard nog verbonden met een goed en uitgebreid ontwikkelde stijgstroom, hogerop in de wolk, dan zal die lading naar boven wegflitsen. Isoleerde onweders geven ook vaker CG's omdat de lading niet naar de zijkanten wegkan. Daarnaast bepalen electrostatische krachten ook de valsnelheid van de neerslag. Een sterkgeladen cb houdt de neerslag vast wanneer de afstand tot, en de grootte van de positieve lading in het aambeeld groter is dan tot de positieve inductie lading in de aarde.
Een belangrijk mechanisme bij het opladen van onweerswolken is inductie feedback. Tussen een positief geladen aambeeld en een negatief geladen middengedeelte of aarde bevinden zich, van oorsprong, neutrale hagelsteentjes. De positieve top trekt negatieve lading naar de bovenkant, en positieve lading naar de onderkant van het steentje. De hagel worden dipooltjes, tegengesteld aan het electrisch veld waarin ze hangen. IJskristallen en korrelsneeuw worden met de stijgwinden naar boven gevoerd en botsen tegen de onderkant van de hagel aan. Daarbij pikken ze de positieve lading op en voeren die mee naar de top van de wolk. De hagel, met de achtergebleven negatieve lading, zakt lager in de wolk. Zowel de positieve als de negatieve lading nemen toe. Dus ook de spanning en daarmee de inductie op de hagel. Er worden nu grotere hoeveelheden positieve lading naar het aambeeld gebracht die even grote negatieve ladingen achterlaat op de hagel (of regen). Hierdoor groeit het electrisch veld sneller en daarmee ook de polariteit en ladingscheiding. Dus groeit het veld nog sneller, enzovoort, enzovoort...
Dit mechanisme zorgt voor een exponentiëele groei van de veldsterkte. Bij hoge spanning groeit het veld snel over de kritieke drempel heen. Een bliksemontlading is dan ook onvermijdelijk. Voorwaarde is dat er een goed ontwikkelde stijgstroom is met een zekere vertikale afmeting (om terugkeren van positieve sneeuw en weglekken van, al dan niet gesmolten, negatieve hagel op de aarde te voorkomen). Verder (vaste) neerslagdeeltjes van verschillend gewicht (valsnelheid t.o.v. lucht)en een electrisch veld (het startveld). Want zonder electrisch veld onstaan er geen dipolen en kan er geen lading worden gescheiden.
Voor de opbouw van het startveld zijn vele theoriëen ontwikkeld maar het beste is nog de restspanning na een bliksemontlading. Hoe hoger de startspanning des te sneller de opbouw van het nieuwe veld en des te eerder te volgende ontlading komt. Het lijkt me ook goed mogelijk dat geladen kosmische straling electrische velden veroorzaakt die de onweersmachine aan de praat helpen door het startveld bij te staan. Ook heb ik weleens gehoord dat aan aardbevingen weleens onweer vooraf gaat. Wrijvingen in de aardkorst zouden dan electrische spanningen veroorzaken. De inductie daarvan op de atmosfeer zou in een cumulonimbus de startmotor kunnen vormen voor onweer.
Victor
Bericht laatst bijgewerkt: 11-09-2005 18:19
