Donderdag, 17 juni 2004
Bij het ontwaken deze morgen omstreeks 6H keken we aan tegen een helderblauwe hemel met aan de horizon wat verspreide cirrussluiers die afkomstig waren van frontale systemen. Natuurlijk kon dit mooie liedje niet blijven duren, de wind was er namelijk al flink aan aan 't sleuren wat in de namiddag omstreeks 13H20 al een stoot van 40,2 km/h opleverde en in de voormiddag zagen we de bewolking steevast dichterbij komen, eerst met doorschijnende Altocumuli, later ook Cumulusflarden en in de namiddag was het dan helemaal om zeep toen het hemelgewelf bijna potdicht zat met de grijze troep, een enkele opklaring buiten beschouwing gelaten. Omstreeks 16H arriveerden ze hier dan met de vochtige producten maar uiteindelijk was dit natte intermezzo maar bescheiden, want de neerslag was niet eens meetbaar. Op het ogenblik dat dit verslag zich een weg doorheen het toetsenbord baant schuiven enkele nieuwe opklaringen binnen vanuit het noordwesten. Voor morgen en het weekend blijven de weermodellen nog steeds buien en onweer aankondigen.
Vrijdag, 17 juni 2005
In tegenstelling tot wat velen - inclusief schrijver dezes - verwachtten, bleef het ochtendgrijs iets langer hangen dan voorzien. Resultaat was een erg sombere en grijze dag met herfstallures. Wie echter een stap buiten waagde werd er meteen aan herinnerd dat het volop zomer is. De warme lucht is namelijk tot in Malderen doorgedrongen en de temperaturen daalden hierdoor niet verder dan een zeer zwoele 18,4 graden. Nadien ging het ondanks de afwezigheid van de zon richting 24,0 graden onder begeleiding van een briesje tot 27 km/h uit westelijke tot zuidwestelijke richtingen. Het bleef droog ondanks de bewolking al kwamen er verschillende meldingen binnen van regen en motregen, vooral uit Nederland. Naar de avond toe zijn er enkele opklaringen de revue gepasseerd, maar de bewolking gaf zich niet gewonnen waardoor de zon er zich maar nauwelijks kon doorheen wringen waarna de zaak weer gesloten werd. De komende nacht kondigt zich dan ook zeer zacht aan waarbij geleidelijk opklaringen zullen binnensijpelen die nu definitief het luchtruim zullen heroveren. Het weekend kondigt zich dan ook zeer zomers aan met temperaturen rond 30 graden. Een minder warme periode met stijgende onweerskansen is gereserveerd van dinsdag tot donderdag, op haar beurt gevolgd door nieuwe warmte aanvoer vanuit het zuiden Hoe het daarna verder moet met de onweerskansen blijft nog koffiedik kijken voorlopig al lijken de temperaturen volgens de GFS - ensembles te zullen dalen tot eerder normale waarden naar het einde van de week toe en de dagen erna.
Zaterdag, 17 juni 2006
Ook de laatste stapelwolken die het gisterenavond nog lang uithielden, moesten het uiteindelijk ontgelden. Vanochtend was er niets meer te zien van bewolking terwijl het luchtruim een zeer diepblauwe kleur heeft aangenomen. Het kwik had heel wat werk voor de boeg om de thermische achterstand van de voorbije 48 uur goed te maken. Zo was het vanochtend nog 8,6 graden terwijl het eerste deel van de voormiddag nog steeds erg fris bleef. Nadien warmde het echter snel op en transformeerde de toestand zich meteen naar hoogzomer: het kwik steeg tot een erg aangename 26,2 graden terwijl de wind zeer zwak bleef met hooguit 11,9 km/h uit het NNW. Tijdens de avonduurtjes zette de avondlijke afkoeling zich in maar gelukkig hadden we heel wat thermische reserve opgebouwd zodat het tot een heel eind in de avond aangenaam toeven bleef in de buitenlucht.
Zondag, 17 juni 2007
Ook vandaag stond in het teken van de wisselvalligheid, maar doordat er vrij snel warmte werd geadvecteerd in de hogere luchtlagen (door toedoen van een naderende depressie vanuit het zuidwesten, werden de buien flink onderdrukt en was het vooral het noordelijke deel waar deze advectie nog het minste invloed had, het doelwit van talloze buien inclusief onweer, hagel en rukwinden. Te Malderen kregen we wel nog de diepblauwe luchten te zien maar de bewolking bestond nu voornamelijk uit Cumulus en Stratocumulus terwijl de zon ruim de kans kreeg om ons op te warmen. Dit leverde ons dan ook temperaturen tussen 13,9 en 24,2 graden op. Tijdens het tweede deel van de namiddag kwam er vanuit het zuiden Cirrus en Cirrostratus opzetten en deze ging al snel over in Altostratus waaronder een heel veld Stratocumulus castellanus kwam binnendrijven. Op zich leverde dit weer fraaie, soms zelfs surrealistische uitzichten op, temeer daar de hemel in het noorden nog strakblauw was. De neerslag die op de bijhorende storingen zat (een occlusie) was behoorlijk intens en er zat ook 'verscholen onweer' op maar naarmate de regenzone ons naderde, nam de activiteit af en het front was reeds nagenoeg volledig van onweer ontdaan toen de eerste druppels omstreeks 21H neerploften op Malderse bodem. Gedurende de rest van het etmaal werden we geconfronteerd met matige regen die met tussenpozen nog best wel intens te noemen was. Om middernacht had het neerslagtotaal reeds 2,4 mmm bereikt. Voorts stond er vandaag nog redelijk wat wind, maar met snelheden tot 30,6 km/h was het in elk geval beduidend rustiger dan gisteren.
Dinsdag, 17 juni 2008
Wederom begonnen we de dag met brede opklaringen waarin zich snel stapelwolken ontwikkelden. Deze bereikten net niet het buienstadium en na de middag spreidden ze zich uit tot Stratocumulus waardoor we de zon regelmatig voor een hele poos moesten missen. Hoewel er geen neerslag merkbaar was, is het niet uitgesloten dat er ergens nog wat druppels naar beneden zijn gekomen. Meer naar het westen was de bewolking veel schaarser, en volgens de satellietbeelden bleef het te Malderen en een groot deel van Vlaanderen tot 's middags nagenoeg wolkeloos. De stapelwolken namen naar de avond toe weer wat gas terug waardoor de zon uitbundiger kon schijnen. Bij zonsondergang bleef er nog een beetje Stratocumulusbewolking over terwijl we de nacht in rustige en droge omstandigheden ingaan.
Woensdag, 17 juni 2009
Het was vanochtend vrij koel voor de tijd van het jaar bij minima van 8,9 graden. Daar hoorde een heldere hemel bij waarin de zon al snel haar opwachting maakte om de thermische achterstand weer in te halen. Dat lukte prima en het warmde snel op terwijl het luchtruim zich vulde met Cirruswolkjes en Cumulus humilis. Deze gingen vervolgens over in Cumulus mediocris terwijl we na de middag erg veel Cirrus en Altostratus te zien kregen. De Cumuluswolkjes losten hierbij grotendeels op en maakten plaats voor een paar Altocumulusbankjes. Het was geen aaneengesloten wolkenlaag die we te zien kregen, want tussen de Altostratus waren nog mooie, diepblauwe stukken te zien waarin de zon nog ruimschoots haar ding kon doen. Dit leverde uiteindelijk zomerse maxima van 25,2 graden op bij een zuidwestelijk briesje tot 29,0 km/h. In de late namiddag kwamen er Stratocumulusvelden opzetten die in combinatie met de reeds aanwezige wolken de hemel een erg fraai uiterlijk gaven. De zon moest het echter bekopen en vooral na 20H liet ze zich nog maar nauwelijks zien. Het bleef echter droog (0,0 mm als dagtotaal) en het koelde in tegenstelling tot gisteren niet snel af.
Donderdag, 17 juni 2010
De vastgeroeste wolkenband heeft afgelopen nacht alsnog een teken van leven gegeven waardoor nu zowat het hele luchtruim met Cirrus en Cirrostratus was bedekt. In het zuidoosten verscheen er zelfs Altocumulusbewolking, maar om ons van een zonnige zomerdag te beroven lag het hele zaakje duidelijk nog te ver weg. De minima waren een stuk zachter met 12,7 graden, en even later warmde het onder de krachtige junizon snel op. Hierbij kregen we voortdurend Cirrostratus en Altostratus te zien waaronder zich tijdens en na de middag wat Cumuluswolkjes ontwikkelden. Deze bleven onschuldig, al is de neerslag vandaag tot net ten zuiden van Brussel kunnen doordringen. De aangevoerde lucht was nog steeds erg zacht met maxima van 25,9 graden tot gevolg, maar wie dit teveel vond kon zonder problemen terecht bij de krachtige noord- noordoostenwind die veel verkoeling bracht met haar snelheden tot 32,2 km/h. De droge lucht met een tot rond 30% dalende vochtigheidsgraad liet het eveneens een stuk minder warm aanvoelen. Naar de avond toe kregen we meer Altocumulus, Cirrocumulus en Stratocumulus te zien terwijl de sluierbewolking een meer uitgerafeld en chaotisch uiterlijk kreeg. Dit zorgde vooral bij zonsondergang voor sfeervolle uitzichten waarbij het op dat moment nog steeds een 18- tal graden was. Neerslag zat er vandaag net niet in dus kunnen we de 0,0 mm van gisteren nog eens overschrijven.
Vrijdag, 17 juni 2011
We zagen in een zuiderse, azuurblauwe hemel het daglicht weerkeren waardoor het leek alsof de zomer terug van weggeweest is. De minima spraken dit echter (een beetje) tegen met 9,9 graden, en toen er vanuit het westen Cirrostratus binnendreef werd snel duidelijk dat het maar een illusie was. De voormiddag verliep niettemin erg zonnig daar de opkomende sluierwolken aanvankelijk nog heel wat zon doorlieten, maar op het einde van de voormiddag kwam er ook Altostratus en Altocumulusbewolking op de proppen. Hier had de zon het duidelijk een stuk moeilijker mee en tijdens de namiddag liet ze het uiteindelijk helemaal afweten. Wat we dan weer niet van de regen konden zeggen, want die was er dan weer wel en viel in de vorm van vrij pittige buien. Daarna werd de regen wat lichter, maar kreeg hij een aanhoudend karakter waardoor er een druilerige herfstsfeer ontstond. Hier hielp de zuid- zuidwestenwind aan mee met haar snelheden tot 46,7 km/h terwijl deze samenwerkte met de lage maxima van 19,6 graden. De buien hebben Malderen duidelijk links laten liggen daar er ondanks het waterballet in Brussel amper 0,2 mm in de pluviometer te vinden was. Tijdens de avond werd het overal weer droog maar bleef er nog veel sluierbewolking en verspreide Altocumulus over.
Zondag, 17 juni 2012
Toen we vanochtend wakker werden, leek het wel een ruige herfstdag in oktober met stevige windvlagen die de rolluiken lieten kletteren en de bomen deden ruisen. Toch was het wel degelijk zomer en konden we zelfs genieten van diepblauwe luchten die werden afgewisseld door fraaie stapelwolken. Door de aanhoudende wind bleven de luchtlagen gemengd en werd het niet kouder dan 12,9 graden ondanks de polaire lucht waarin we terechtkwamen. Gelukkig zwakte de wind in de loop van de dag af en keerde de rust tegen de namiddag terug in het weersgebeuren. De maximumsnelheid van 30,6 km/h werd dan ook reeds in de vroege ochtend opgemeten uit zuidwestelijke richting. Na de middag volgde een aangenaam en rustig weertype met slechts een zwak briesje en temperaturen die opliepen naar 22,2 graden. We zagen ook een zwak warmtefrontje overtrekken wat zich vertaalde in melkachtige kleuren en wat sluierbewolking waardoor we de diepblauwe kleuren van vanochtend weer kwijt raakten. De tropische lucht arriveerde 's avonds waardoor het nauwelijks afkoelde en we voor het eerst sinds lang de avond zonder bevriezingsverschijnselen op een terrasje konden doorbrengen. Het verblijf in de tropen is echter maar een korte stopover, want het luchtruim zat reeds vol met Altocumulusvelden die een naderend koufront aankondigden waarachter polaire luchtmassa's staan te trappelen om opnieuw het land te heroveren.
Maandag, 17 juni 2013
De buien zijn er op één of andere manier toch niet geraakt, of de neerslag moet bliksemsnel zijn verdampt daar er vanochtend geen enkel spoor van neerslag te bekennen viel. Het was zacht bij minima van 12,7 graden en de bewolking maakte een zeer onstabiele indruk met Altocumulus floccus, Stratocumulus castellanus, Cumulus en Cirrus. In de loop van de voormiddag dreef er steeds meer Cirrus binnen die overging in Cirrostratus en al snel ook Altostratus waar de zon het moeilijk mee kreeg. Op de satellietbeelden was duidelijk te zien dat het om Franse buien ging waarvan de aambeeldbewolking tot over België dreef. De radar vertelde ons dat er ook onweer op zat en er kwamen ook meldingen van hagel binnen uit Frankrijk. De buien trokken geleidelijk België in maar verzwakten hierbij waardoor het in Brussel en Malderen om gewone regen ging. Daarna kwamen we in opklaringen terecht die gedeeltelijk werden opgevuld met Altocumulus en Stratocumulus castellanus bewolking terwijl we de verijsde toppen van de buien in het noorden zagen wegtrekken. Het werd nu drukkend warm bij temperaturen die 25,4 graden haalden en een vochtigheidsgraad die dichtbij 100% lag. Bovendien viel de wind die overdag nog 25,7 km/h uit het noordoosten haalde helemaal weg zodat we geen enkele verkoeling meer konden vinden. Voorlopig althans, want vanuit Frankrijk dreven er nu wegrottende kadavers van afgestorven buienwolken binnen waaruit het terug lichtjes ging regenen met opvallend dikke druppels. Toen het weer droog werd, was het afgekoeld naar een iets aangenamer niveau en begonnen sommige mensen het zelfs al kil te vinden. Geen enkele van de buien heeft echt veel voorgesteld maar de 1,5 mm die we bijeen konden harken was toch al indrukwekkend te noemen tegenover wat we de voorbije paar weken gewend zijn geworden.
Dinsdag, 17 juni 2014
Nog steeds was het vanochtend betrokken onder een uitgestrekt Stratocumulus wolkendek. De minima zijn uitgekomen op 13,6 graden en de gure wind is uiteindelijk grotendeels gaan liggen. Het bleef somber en grijs al kwam er toch een beetje beweging in de atmosfeer toen er in de loop van de voormiddag Cumuluswolken onder het aanwezige wolkendek werden gevormd. Op deze manier verkregen we een extra grijstint en was er dus meer afwisseling te bleven in het weer. na de middag begon deze convectie wat sterker te worden en brak de Stratocumulus hier en daar open, al leverde dit slechts enkele vluchtige zonnestralen op. De wind die kennelijk meer naar het noord- noordoosten is geruimd, was ondertussen echter weer op het appel verschenen en haalde de gevoelstemperaturen flink naar beneden. Ook toen de zon er 's avonds vaker doorbrak bleef het in de wind onaangenaam koud aanvoelen. De maxima van 20,7 graden werden dus niet as dusdanig ervaren en bovendien zorgden de opklaringen niet voor diepblauwe luchten, maar een melkachtige Cirrostratuslucht die tevoorschijn kwam. Alle andere bewolking loste nu vrij snel over en de Cirrostratus trok zich nu terug in het noorden van waaruit hij als fraaie Cirrusvezels uitwaaierde over de rest van het luchtruim. Later op de avond dreven hier af en toe Stratocumulusvelden onder die werden afgewisseld door zeer brede opklaringen waarin regelmatig uitsluitend deze sluierwolken te zien waren. Neerslag kon men in deze omstandigheden natuurlijk niet verwachten waardoor we terug afsloten met een dagtotaal van 0,0 mm.
Woensdag, 17 juni 2015
Het was ijzig koud bij minima van 6,4 graden. Letterlijk zelfs, want op verschillende plaatsen is het nog tot grondvorst gekomen, met name in het oosten van Nederland. Daar hoorde uiteraard een open hemel bij en de zon was al snel van de partij om de boel weer te ontdooien (of bijwarmen in het vorstvrije Malderen). Vanuit het noorden dreef ondertussen Cirrus bewolking binnen die overging in Cirrostratus en meteen een nieuwe bedreiging voor het prille zomerweer vormde. De bewolking kreeg echter nauwelijks de kans om aan te dikken tot Altostratus, want vanuit het noorden dreven tegen de middag weer opklaringen binnen. Er werden wat stapelwolkjes gevormd en bij een zacht zuidwestelijk briesje warmde het op tot een aangename 25,5 graden. Deze opklaringen waren echter maar kortstondig want de Cirrus bewolking pakte zich weer samen in datzelfde noorden, en ging al snel weer over in Cirrostratus. Tegen de avond werd dit alweer gevolgd door opklaringen die eveneens werden gevolgd door bewolking na erg korte tijd. Deze keer ging het echter om laaghangende Stratus fractus die erg dicht op elkaar zat en waar de zon voor langere tijd achter verdween. Naast bewolking moesten we ook rekening houden met de zuidwestenwind die stevig was aangezwollen en met vlagerige windstoten de laatste waterdruppels uit de half verdorde Londerzeelse vegetatie liet vervliegen. Op het einde van de avond werd het weer wat rustiger en zagen we terug de zon tevoorschijn komen in een nogal chaotisch aandoende mengeling van Stratus fractus, Stratocumulus, Altocumulus, Cirrus en Cirrostratus. Wat verderop ten noordwesten van ons naderde ondertussen een regenzone, al sloeg deze er niet in om nog voor middernacht de Belgische grens over te steken waardoor we toch nog konden/moesten afsluiten met een dagtotaal van 0,0 mm.
Vrijdag, 17 juni 2016
De bewolking is tijdens de nacht weer wat toegenomen en bestond vooral uit Stratocumulus en Stratus fractus waar ook veel Castellanus onder te zien was. Het was tamelijk fris met minima van 11,6 graden. De eerdergenoemde Castellanus bewolking gaf aan dat de atmosfeer onstabiel was, en we kregen al snel bevestiging uit Nederland waar vroege vogel- onweersbuien hun liefhebbers reeds lieten op en neer trillen met hun daverende donderslagen. In België was het nog even wachten op dat gedaver al lieten de eerste buien zich halverwege de voormiddag ook al gelden in Brussel. Tussen die buien was er overigens weinig ruimte voor zonneschijn waardoor de eventuele donderslagen al vrij krachtig moesten zijn om boven de klaagzang der zomerliefhebbers uit hoorbaar te blijven. Na de middag begon die klaagzang dan toch wat te vervagen toen er wat opklaringen binnendreven waarbij het nog kon opwarmen tot 21,0 graden. Er hing echter nog veel Cumulus, Stratocumulus en Cirrus densus en er waren nog steeds buien actief. De lage maxima werden enigzins gecompenseerd door de zwakke zuidwestelijke wind. Tegen de avond nam de bewolking weer toe met Stratocumulus en Stratus al verschenen er nadien toch weer opklaringen terwijl het rustig en droog bleef. Het koelde erg snel af waardoor het neerslagtotaal van 8,5 mm moeilijk af te lezen was wegens overmatig gebibber.
Zaterdag, 17 juni 2017
Het warmtefront heeft ons tijdens het tweede deel van de nacht bereikt waardoor er veel bewolking hing die vooral uit Stratus en Stratocumulus bestond. Het is tamelijk zacht gebleven met minima van 11,4 graden. Aan het begin van de voormiddag waren er nog redelijk wat opklaringen maar de bewolking werd snel dikker vanuit het westen. Of beter gezegd, dichter want telkens er een gaatje in verscheen konden we zien dat het maar een heel dun wolkendek was tot grote frustratie van de boeren die nog steeds op hun blote knie n om een druppel regen lagen te smeken. En ze konden die knie n maar beter goed insmeren tegen de zon want nog voor de middag verschenen er weer opklaringen vanuit het zuidwesten waarbij de bewolking overging in losse dotten Stratocumulus die op hun beurt overgingen in Cumulus humilis bewolking. We kwamen snel in warmere lucht terecht en het voelde ook wat drukkend aan doordat het warmtefront ook voor wat extra vocht in de atmosfeer zorgde dat er dus helaas niet uitviel, behalve dan in de vorm van zweetdruppels. Tijdens de namiddag werd het weer wat droger en konden we van een luchtig briesje genieten dat ondanks het warme luchttransport verrassend genoeg uit het noorden kwam. De Cumuluswolken losten naar de avond toe op en de zon ging flink steken terwijl we maxima van 26,6 graden optekenden. De avond verliep in zeer zachte omstandigheden terwijl de wind weer helemaal is gaan liggen. Terwijl velen zich afvragen of dit ritueel nog zin heeft, hebben we het dan toch nog maar eens uitgevoerd door de pluviometer ondersteboven te houden en vast te stellen dat het neerslagtotaal dus weer 0,0 mm bedroeg
Zondag, 17 juni 2018
Nog steeds hing er veel bewolking en het was koel met minima van 13,5 graden. Het was nu Altostratus en Stratocumulus en een regenzone leek dus in aantocht te zijn. Dat was ook zo, maar we moesten er een hele dag op wachten waarbij we voortdurend tegen de eerdergenoemde bewolking aankeken die overdag ook met Cumulus werd aangevuld. Het leek een beetje herfst met de krachtige west- noordwestenwind en de temperaturen die een beetje achterbleven met 18,8 graden. Tegen het einde van de namiddag volgde dan het grote moment en kwam de langverwachte regen voor de tuinierders onder ons. Welgeteld drie druppels en het feit dat we in het zweet stonden kwam dan ook niet door een plotse temperatuurstijging, maar het gesleur met emmers en gieters dat onvermoeibaar verder ging. En we moesten dus uitkijken dat we geen zweetdruppels in de pluviometer morsten want dat zou de neerslagmeting van 0,0 mm een stuk minder accuraat gemaakt hebben. Tegen de avond klaarde het langzaam weer op al bleef de bewolking overheersen.
Maandag, 17 juni 2019
Er stroomde steeds zachtere lucht binnen waardoor de minima weer een stukje hoger lagen met 11,6 graden. Er werden stapelwolkjes gevormd terwijl er een zwakke zuidwestelijke wind stond. Deze keer ontstonden er geen buien uit deze wolken en bleef het dus de hele dag aangenaam zomerweer. De maxima kwamen uit op 31,2 graden. Tegen de avond begon er meer sluierbewolking binnen te drijven op nadering van een warmtefront waarachter nog warmere lucht zat. Deze is ook een beetje onstabiel al blijven de buienkansen klein en zeker vandaag zal er niets meer gebeuren. Het was dan ook zinloos om deze avond van terrasjes doen te onderbreken voor een rondje naar de pluviometer die 0,0 mm aangaf.
Woensdag, 17 juni 2020
De zachte tot vrij zwoele nacht werd gevolgd door brede opklaringen bij minima van 17,0 graden. Maar er hingen toch ook al /nog wolken en deze bestonden uit Altocumulus en Stratocumulusvelden en hier en daar Cirrus in aambeeldvormige formaties. Zonder de bijhorende onweerswolken weliswaar, maar daar zou in de loop van de dag al snel voor gezorgd worden. Er ontstonden immers meteen stapelwolken onder en tussen de eerdergenoemde wolkensoorten en het voelde ook onheilspellend zwoel en drukkend aan in de zonnestralen die er nog langs of doorheen raakten. Na de middag zagen we de eerste verijzende wolkentoppen verschijnen en op de radar wemelde het reeds van de buien waarvan het grootste deel over de zuidelijke helft van België hing. Maar in het zuidoosten was er ook een meer aaneengesloten regengebied te zien en deze trok eveneens onze richting uit in de zuidoostelijke stroming die er stond. Deze was zwak met nauwelijks wind maar de buien en de regen zouden er uiteindelijk wel geraken. En als ze het niet deden dan ontstonden ze wel ter plaatse wat omstreeks 16H inderdaad gebeurde toen diepe roffels van donderslagen weergalmden. Er vielen zeer dikke regendruppels en er volgden een aantal pittige buien. De warmte die ons op 24,3 graden bracht werd uit de lucht gewassen en het voelde al snel kil aan terwijl de bewolking nu aaneengesloten werd. Het onweer ging eruit en alles verwaterde letterlijk en figuurlijk tot een klassieke periode van aanhoudende, matige regenval. Deels door de eerdergenoemde regenzone die ons nu bereikte en deels door ex- onweerscellen die nog een beetje boven ons dak kwamen uithuilen. Vanuit het wersten werd de lucht langzaam weer wat lichter maar de zon kregen we niet meer te zien. De wind draaide naar het noordwesten en vanuit die hoek dreef er nu massaal dikke Stratus en Stratus fractus binnen waardoor het erg vroeg duister werd voor de tijd van het jaar. Wel bleef het op een drup motregen na een paar uur droog en voelde het nog opvallend zacht aan buiten. Na zonsondergang begon het dan toch weer aan een gezapig tempo verder te regenen zij het zonder onweersverschijnselen. We zijn op een neerslagtotaal van 16,8 mm uitgekomen.
Donderdag, 17 juni 2021
De wolkenvelden hebben zich tijdens de nacht verder uitgebreid en tegen de vroege ochtend bereikte een eerste buienlijntje ons. De fraaie neerslagstrepen onder de apocalyptisch ogende bewolking ten spijt stelde het echter weinig voor in Malderen. Voor de fotografen was het weer een buitenkansje want de golvende Altocumulus floccus en castellanus structuren voor de neerslaggordijnen uit zagen er heel apart uit, net alsof we vanop de zeebodem naar de rollende golven aan het wateroppervlak zaten te kijken. Toen de buienlijn gepasseerd was stak de wind op en deze ging erg brutaal tekeer uit zuidelijke tot zuidwestelijke richtingen. Bij minima van 19,9 was dit een welkome verschijning al moesten sommigen hun weerstation bij de buren gaan zoeken om deze waarde nog te kunnen aflezen. Ondertussen klaarde het weer helemaal op en kregen we Cumulus fractus bewolking te zien met erg fraaie Cirrusstrepen in het westen aan een diepblauwe hemel. Het werd weer tropisch met 31,1 graden. Geleidelijk aan begon zich in het westen een scherp begrensde band van Cirrostratus af te tekenen met een nogal apart ogende wervel van Cirrus intortus die helemaal tot boven ons verder liep in noordoostelijke richting. Later begon er ook in het zuiden Cirrostratusbewolking te ontstaan welke zich dreigend ging samenpakken en overging in Altostratus. Het was pas dan dat de vlagerige wind eindelijk ging liggen al voelde het nu wel extra zwoel aan. Later op de avond begon er dan toch een aangename koelte over ons neer te dalen die misschien deels te wijten is aan koele valwinden uit de buien die zich ten zuiden van ons bevonden. Deze bereikten ons nog niet waardoor we nog nipt het neerslagtotaal op 0,0 mm konden houden.
Vrijdag, 17 juni 2022
Het was al behoorlijk zwoel afgelopen nacht met temperaturen die niet onder de 17,6 graden zijn gezakt. Dit was deels te wijten aan bewolking die de afkoeling remde, want het zat vanochtend behoorlijk dicht met Stratocumulusbewolking en het leek zelfs alsof we op een sombere dag afstevenden. Hier en daar (vooral in Nederland) werden er buitjes waargenomen op de wolkenband die bij een warmtefront hoort. Tijdens de voormiddag loste de bewolking echter snel op vanuit het westen en eens de zon er weer bij was warme het snel op. Gelukkig voerde de oostelijke wind droge landlucht aan waardoor het niet al te zwoel werd, er stond nog een luchtig briesje. Hoe dan ook werd het warm, en we haalden maxima van 31,9 graden terwijl er enkel wat Cirrusbewolking en een paar condensatiestrepen te zien waren. Tijdens de namiddag verscheen er terug meer Cirrus en Cirrostratus waarbij deze laatste in dichte plakken aan de zuidwestelijke horizon verscheen, in gezelschap van fraaie Cirrus uncinus partijtjes. De bewolking trok zich geleidelijk verder terug en uiteindelijk verliep het grootste deel van de avond in heldere omstandigheden waarbij het zwoel bleef door de subtropische luchtmassa. De felle zon en de opnieuw strakblauwe lucht zorgden voor een hoogzomerse aanblik en dit werd gevolgd door een erg fraaie zonsondergang in warme kleuren. Hoewel er heel wat neerslag viel onder de talloze sproei- installaties die weer actief waren bleef de pluviometer er bestoft bij staan met 0,0 mm als dagtotaal.
Zaterdag, 17 juni 2023
Na een zachte nacht met minima van 12,8 graden zagen we diverse onweersverklikkers zoals Altocumulus en Stratocumulus floccus in een melkachtige hemel met Cirrostratus bewolking. In het zuidwesten waren terug Cirrusstrepen te zien die van zuidoost naar noordwest liepen en op een depressie of storing in die richting leken te wijzen. Later ontstonden er ook hoge Cumuluswolkjes maar ze zagen er anders uit dan de klassieke mooiweerswolkjes. Buiten dit alles bleef het echter erg zonnig en het voelde meteen weer zwoel aan. De wind kwam uit oostelijke richtingen en was eerder aan de zwakke kant. Het warmde snel op terwijl er geleidelijk meer Cirrostratusbewolking kwam opzetten vanuit het zuidwesten. Na de middag had het zelfs al een beetje de neiging om over te gaan in Altostratus terwijl alle andere wolken op enkele Cumulusjes na verdwenen. Ook in deze omstandigheden had de zon nog veel kracht en kon het dus opwarmen naar een bijna tropische 28,8 graden. Tijdens de avond ging het dan toch nog volledig overtrekken en uit een mix van Altocumulus castellanus en Altostratus dook er dan toch nog een plotse regenbui op die vrij pittig was maar van korte duur. Verder dan 0,2 mm kwam het niet al was het wel een aparte belevenis om overal de typische regengeur (petrichor) waar te kunnen nemen alsof we de natuur bijna letterlijk voelden herademen. Het werd later op de avond terug droog en rustig en in de laatste schemering konden we zien hoe het weer helemaal is opgeklaard met enkel nog wat verdwaalde Altocumulus castellanus bankjes die overbleven. Het werd tamelijk zwoel door al het vocht in de lucht en het belooft dus weer een klassieke plaknacht te zullen worden.
Maandag, 17 juni 2024
De Stratocumulus van gisterenavond heeft zich verder uitgebreid en vanochtend lagen we alweer onder een regenzone met een laag bewolking die erg dik was. Het was aardedonker en enkel de vegetatie en de zachte temperaturen (minima van 12,8 graden) verraadden dat het geen winter is. Al weet je dat met die temperaturen eigenlijk ook nog niet zeker. De regen had ondanks de egale bewolking een wat buiig karakter maar tot echte stortvloeden kwam het niet. Tegen de middag begon de bewolking dan toch nog te breken en kregen we wat vluchtige perioden van zonneschijn mee in een wat chaotisch aandoende hemel waarin Cumulus, Stratocumulus en pannus bewolking te zien was. Het werd daarin 21,9 graden. De bewolking had dikwijls de neiging om weer samen te klitten en een nieuwe invasie op Malderen in te zetten maar in de loop van de namiddag kregen de opklaringen en de zon het toch steeds meer voor het zeggen. In de hogere luchtlagen begon er echter Cirrostratus en later Altostratus binnen te lopen waar juni door de blauwe luchten melkachtiger werden en het later weer grijzig oogde ondanks de brede opklaringen. Er was nu enkel nog Cumulusbewolking aanwezig in de lagere delen van de atmosfeer. Van neerslag bleven we voorlopig nog gespaard, de 1,0 mm die we uiteindelijk in de pluviometer vonden is dus voornamelijk voor de middag gevallen.
Dinsdag, 17 juli 2025
Het was vanochtend weer heerlijk koel met minima van 10,5 graden, en de wind is daarbij ook gaan liggen waardoor zich wat dauw kon vormen: een welkome dorstlesser voor de uitgemergelde natuur. Het was daarbij helder op een paar Cirrusplukken na en het leek het begin van een zon overgoten dag te zijn. Maar toch ontstonden er halverwege de voormiddag wat stapelwolken waardoor we de zon af en toe moesten prijsgeven. Niet dat dit een probleem was want alle schaduw en koelte was meer dan welkom door de snel stijgende temperatuur die ons tegen de middag al op zomerse waarden bracht. De stapelwolken leken aanvankelijk wel erg snel uit te groeien maar toch hoefden we ons geen illusies te maken: het zat zelfs in geen enkel weermodel of voorspelling dat er ook maar iets zou gaan vallen en uiteindelijk zagen we de schijnbare onstabiliteit als een elastiek weer terugveren met kleinere stapelwolken en terug bredere opklaringen tot gevolg. De wind was bij dit alles zwak uit zuidwestelijke richtingen waardoor het extra warm aanvoelde. De temperatuur steeg uiteindelijk naar 27,8 graden. Tijdens de late namiddag begon er opvallend veel sluierbewolking binnen te trekken vanuit het westen en noordwesten. Daar zat zelfs Altostratus bij waar de zon tijdelijk slechts wazig doorheen scheen. De stapelwolken losten ondertussen op maar de sluierbewolking nam later op de avond niet meer verder toe. Ze ging steeds meer plaats maken voor nieuwe opklaringen en wat er overbleef zorgde voor een erg fraai gekleurde, sfeervolle zonsondergang. De open hemel liet een snelle afkoeling toe nu er ook nauwelijks nog wind stond waardoor we ons opnieuw konden opmaken voor een aangenaam koele nacht na het onaangename neerslagtotaal van 0,0 mm te hebben opgetekend.