Zaterdag, 19 juni 2004
Zoals verwacht ging het er deze voormiddag onweerachtig aan toe bij de passage van een trog en het sterk afkoelen van de bovenluchten. Een eerste onweer kwam omstreeks 9H30 binnendenderen, waar een paar stevige ontladingen bijzaten, maar deze waren erg beperkt in aantal. De neerslag was ook niet om over naar huis te schrijven met amper 1,6 mm, terwijl het onweer zijn elektrische activiteit verloor bij het naderen. Nadien kwam de zon erdoor waardoor alles goed opwarmde dankzij de zeer heldere lucht. De bewolking kwam echter weer opzetten en een tijd later deelden we opnieuw in de prijzen. Het ging echter eerder door voor een troostprijs want ook dit tweede onweer verloor zijn activiteit bij het naderen van dit station en uiteindelijk leverde dit maar 0,4 mm op. Vervolgens bleef het droog voor de rest van de dag waarbij de temperaturen opliepen tot 19,0°C tegenover het ochtendlijk minimum van 9,8°C. De wind was bij momenten krachtig, met name tijdens de aanvang van de onweerachtige buien waarbij hij tot 35 km/h aantrok, maar buiten deze buien was het vrij rustig. De dalende luchtdruk (momenteel nog 1005,4hPa) kondigt echter aan dat dit droge intermezzo niet zal blijven duren...
Zondag, 19 juni 2005
Vandaag werd een zomerdag waar weinig, maar ook veel over te vertellen valt. Weinig in de zin dat er onder de voortdurend staalblauwe hemel niets bijzonders te zien of te beleven viel, maar ook veel omdat we met een maximum temperatuur van 33,3 graden hoge toppen scheerden en we goed op weg zijn om de eerste hittegolf van de nog jonge zomer te onderscheppen. De temperaturen zullen immers de komende week steeds 25 graden halen met morgen en dinsdag nog een 30+. Ondanks de overvloedige zonneschijn werd het deze ochtend minder zwoel met 15,1 graden, al zorgde de iets zwakkere wind tot 18 km/h dan weer voor een hogere gevoelstemperatuur.
Maandag, 19 juni 2006
Na een ultrazachte nacht (het kwik daalde niet onder een zwoele 18,7 graden) volgde een zwaarbewolkte voormiddag. In de pluviometer vonden we reeds 0,2 mm vers hemelwater terug, afkomstig van een tot op de draad versleten onweerscel die vanuit Frankrijk onze richting kwam uitgedreven. Onweersverschijnselen zaten daar al lang niet meer op, en ook overdag hoefden we daar niet op te rekenen. Kort voor de middag naderden er brede opklaringen vanuit het zuidwesten waarin we de zon onder een fletse, melkachtige hemel zagen terugkeren. Het koufront was duidelijk reeds voorbijgetrokken terwijl rafelige Cumuluswolkjes werden voortgejaagd door een flink aanwakkerende westelijke en later zelfs noordwestelijke wind die er snelheden tot 30,6 km/h wist uit te persen. Tropische temperaturen konden we in deze omstandigheden dan ook niet meer uit de brand slepen: het kwik hield het bij 25,8 graden al voor bekeken. Na de middag heeft de zon weliswaar aardig wat uurtjes kunnen kloppen, maar vanuit het westen is de bewolking in de loop van de avond weer enigzins gaan toenemen, zij het zonder verdere gevolgen te hebben.
Dinsdag, 19 juni 2007
Warme luchtmassa's hebben de voorbije uren de weg naar Malderen teruggevonden waardoor we de dag reeds bij erg zachte minima van 12,6 graden konden aanvatten. Dit alles werd bovendien nog eens ingekleed door brede opklaringen waarbij de zon enkel wat hoge sluierbewolking te vrezen had. Het weersbeeld veranderde in de loop van de dag nauwelijks zij het dat er na de middag wat sporadische stapelwolkjes gevormd werden die 's avonds weer verdwenen. De temperatuur kon dus ongestoord verder oplopen naar 28,7 graden terwijl een zwak oost- zuidoostelijk briesje tot 20,9 km/h voor wat verkoeling zorgde. Een hele tijd later tijdens de avond ging de Cirrusbewolking in het zuidwesten gevoelig toenemen en kwamen er ook gesloten lagen Altostratus en Altocumulus binnen het gezichtsveld waardoor deze kant van het luchtruim er reeds behoorlijk dreigend ging uitzien. Boven het noorden van Frankrijk waren immers onweders actief die zich aan het groeperen waren voor een massale aanval op het Vlaamse binnenland. Het duurde echter tot ruim na zonsondergang voordat de eerste donderslagen boven het Malderse weerklonken. Erg actief was het onweer niet gezien de timing en vooral de trekrichting van het complex vrij ongunstig waren voor deze locatie, maar het westen van het land heeft duidelijk de volle laag gekregen. Naast wat bliksemontladingen was er ook vrij intense neerslag die tegen middernacht reeds goed was voor een totaal van 0,4 mm; het grootste deel van de neerslag van dit onweer zou echter pas na middernacht vallen en dus bij het neerslagtotaal van morgen gerekend worden.
Donderdag, 19 juni 2008
De gevreesde regenzone die ons meer dan een etmaal met intense en aanhoudende regen zou opzadelen, blijkt gelukkig tot een uitgemergeld koufrontje te zijn verworden. Hierdoor startten we de dag met mooie opklaringen terwijl de bewolking bestond uit Stratocumulus castellanus met daarboven een heldere, diepblauwe hemel. Opvallend hierbij was dat er van de sluierbewolking die gisteren bij zonsondergang nog toenam, totaal niets meer te zien was. Er werd geleidelijk stapelbewolking gevormd onder invloed van de toenemende thermiek. De uren erop werden gekenmerkt door dezelfde Stratocumulus en Cumulusbewolking die weliswaar een beetje toenam maar nog steeds regelmatig de zon doorliet. Af en toe viel er een beetje lichte regen, al was deze erg plaatselijk: de ene kant van Malmedy kreeg nauwelijks een druppel te zien terwijl het aan de andere kant tot een korte maar hevige stortbui kwam. Tijdens de avond ging de bewolking echter flink toenemen en kregen we een opeenvolging van erg heftige stortbuien te verwerken die gepaard ging met dreigende wolkenformaties die zich in alle richtingen leken te bewegen alsof de hemel een soepketel was die elk moment kon overkoken. Na een paar uur hielden de buien het uiteindelijk voor bekeken en ging de bewolking over in stabieler ogende Stratus fractus waarin af en toe opklaringen voorkwamen. Markant detail hierbij is dat de satellietbeelden boven Vlaanderen op datzelfde moment geen enkel wolkje lieten zien. Bredere opklaringen kwamen rond zonsondergang opdagen waarbij de bewolking overging in een mix van Stratus fractus, Stratocumulus castellanus, Cumulus congestus en Altocumulus. Dit mengsel kreeg door de ondergaande zon een adembenemende goudgele kleur die overging in oker, gevolgd door oranjerood. Na zonsondergang was er van dit spektakel niets meer te merken en werden de opklaringen snel breder op nadering van het wolkeloze gebied dat zich al de hele tijd boven Vlaanderen en Malderen bevond.
Vrijdag, 19 juni 2009
Het oogde vanmorgen een beetje onstabiel met die massieve Stratocumulus castellanus wolken die zich onder dichte lagen gesloten Stratocumulus ontwikkelden. Maar vanuit het westen kwamen al snel opklaringen binnengedreven die een vriendelijk, licht zomers weertype inluidden. Onder invloed van de krachtige junizon werden er stapelwolkjes gevormd die zich mooi aftekenden tegen de diepblauwe lucht erboven. Ze kregen later de neiging om zich tot Stratocumulus uit te spreiden terwijl de bovenlucht wat melkachtiger kleurde, maar het bleef op deze locatie droog. De temperaturen bleven bij dit alles eerder bescheiden met 13,0 tot 21,1 graden terwijl de west- noordwestelijke wind het wat frisser deed aanvoelen met haar snelheden tot 35,4 km/h. Toen de bewolking naar zonsondergang toe geleidelijk weer oploste, bedroeg het neerslagtotaal nog steeds 0,0 mm.
Zaterdag, 19 juni 2010
Ondanks de onheilspellende weerberichten, kregen we vandaag nog een erg vriendelijk weertype voorgeschoteld waarbij brede opklaringen en fraaie wolkenlandschappen voor een aangename sfeer zorgden. De aangevoerde lucht was echter van Arctische oorsprong en dat was vooral in de schaduw of in de wind goed voelbaar. En tijdens de verschillende buien die vandaag de revue passeerden, was daar natuurlijk geen gebrek aan. Tussen de buien voelde het dan net weer tropisch aan onder een brandende zon in de zeer diepblauw gekleurde hemel. De maxima stokten niettemin reeds bij 16,5 graden terwijl de minima het bij 10,2 graden hielden. Rukwinden waren er vooral op het einde van de namiddag toen er een bui van iets zwaarder kaliber overtrok, en snelheden tot 29,0 km/h uit het noordwesten veroorzaakte. Het zwaartepunt van deze bui trok echter ten oosten van ons langs terwijl de andere buien ook al niet bijster veel voorstelden. Het neerslagtotaal bleef dan ook beperkt tot 0,8 mm en wie even met de vinger door de schijnbaar vochtige grond ging, stootte meteen op kurkdroge zand- en stoflagen. De buienactiviteit leek tijdens de avond iets groter te worden, maar ook dan stelde het maar weinig voor. Het koelde snel af onder de brede opklaringen waardoor het eerder aan herfst of prille lente deed denken.
Zondag, 19 juni 2011
Net als gisteren was het winderig en aan de frisse kant maar nu waren ook de minima lager met 10,3 graden. Nu was de bewolking echter talrijker en is er afgelopen nacht reeds een bui gevallen die goed was voor 1,0 mm. De voormiddag verliep overwegend somber terwijl het zomergevoel ver te zoeken was door de nijdige west- zuidwestenwind tot 40,2 km/h, wat lichte motregen tussendoor en slechts een paar opklaringen ter grootte van een speldenkop. Na de middag werd het droger en dreven er vanuit het westen opklaringen binnen terwijl er ook stapelwolken werden gevormd. Het oogde nu een stuk vriendelijker en luchtiger, maar de krachtige windvlagen bleven hun stempel op het weer drukken terwijl de maxima het voor bekeken hielden bij 20,1 graden. De stapelwolken losten tegen de avond weer gedeeltelijk op en maakten plaats voor Stratocumulus en Altocumulusvelden. Deze oogden vredig en onschuldig terwijl ze geleidelijk Nederland introkken waar het zwaarbewolkt bleef tegenover nagenoeg helder in Malderen bij zonsondergang. Op de satellietbeelden zien we echter een volgende regenzone opdoemen waardoor deze opklaringen slechts een kort leven beschoren zijn...
Dinsdag, 19 juni 2012
Het was vanochtend erg fris bij minima van 8,9 graden, en het was helder en windstil met wat sluierwolkjes in het zuidwesten. Onschuldige dingetjes op het eerste zicht, maar toch wisten ze zich snel uit te breiden waardoor het luchtruim na een paar uur veranderd was in een melkachtige soep boordevol vezels waarin zelfs een snuifje Stratocumulus castellanus verwerkt was. Later verschenen er ook stapelwolken, maar het grootste deel van België waaronder Malderen bleef van buien gespaard. Een erg actieve regenzone trok in de loop van de dag net ten zuidoosten van ons voorbij en zorgde voor steeds meer en dikkere sluierwolken die tijdelijk overgingen in Altostratus om later op de namiddag terug uit te dunnen en meer zonneschijn door te laten. Hierdoor warmde het op tot een aangename 22,1 graden terwijl de wind overwegend zwak bleef met een uitschieter tot 16,1 km/h uit noordelijke richting. De avond werd dan weer gekenmerkt door een nevelachtige atmosfeer met veel Altocumulus en Altostratusbewolking die echter in zachte en nog steeds droge omstandigheden kon aanschouwd worden. De bewolking werd door de ondergaande zon van onderaf beschenen waardoor het luchtruim een kwartiertje in vuur en vlam leek te staan. We sloten uiteindelijk af met 0,0 mm als neerslagtotaal.
Woensdag, 19 juni 2013
Een groot deel van de Benelux werd in het begin van de nacht opgeschrikt door een MCS dat plots ten zuiden van ons land gevormd werd en lokaal voor flink wat onweer zorgde. Malderen werd niet opgeschrikt, of het moet al door de hoge minima van 18,5 graden en adembenemende wolkenlucht geweest zijn die bij zonsopgang te zien was. De onweerswolken weerkaatsten immers het zachte licht van de opgaande zon zodat we oog in oog stonden met een okergele wolkenmuur terwijl we in de fletsblauwe lucht ten noordwesten van ons de scherp afgetekende rand van het 'aambeeld' konden zien. In de verte was heel vaag een donderslag te horen, in Vilvoorde was er een bliksemflits zichtbaar en ook in Brussel was er eentje te zien. Voor de rest stelde het hier weinig voor en vanuit het zuiden klaarde het al snel op. Deze opklaringen werden gedeeltelijk opgevuld door Altocumulus castellanus bewolking zodat de zon het moeilijk bleef hebben. Opeens ontstond er uit deze bewolking een enorme stapelwolk die in een mum van tijd uitgroeide tot een bui (op het eerste zicht zonder onweer) maar deze zakte even later weer in elkaar op een bedje van Cirrus densus bewolking. Er ontwikkelde zich al snel een tweede bui en deze keer was het menens en ontwikkelde er zich een pittige onweerslijn over centraal België die ook in Brussel voor een klein wolkbreukje met zeer dikke druppels en aan het geluid te horen ook hagel zorgde. De buienlijn dreef met de stroming geleidelijk in de richting van Londerzeel, met andere woorden de buien zakten in elkaar en uiteindelijk zijn er niet meer dan een vijftal druppels op het Malderse weerstation gevallen. Door de bewolking was het een stuk koeler dan de 39 graden die voorspeld was en moesten we het doen met maxima van 27,3 graden. Valwinden uit afstervende of niet- geïnteresseerde buienwolken wisten ons af en toe te bereiken wat maximaal voor een windstoot van 27,4 km/h uit het west- noordwesten heeft gezorgd. Het was grijs en broeierig terwijl er in het noorden van Frankrijk een nieuw onweerscomplex werd gevormd. Dit slaagde er niet meer in om ons voor middernacht te bereiken en we konden dus met een neerslagtotaal van 0,0 mm afsluiten. Er was één zwakke flits te zien in het zuiden, maar het kan ook van een fototoestel komen door mensen die deze zeldzame zomeravond waarop we zonder onderkoelingsverschijnselen konden buiten zitten, wilden vereeuwigen.
Donderdag, 19 juni 2014
Tijdens de vroege ochtend waren er nog flink wat opklaringen te zien waarbij de aanwezige bewolking vooral uit Stratocumulus en Stratus fractus bestond. Het was tamelijk fris bij minima van 10,2 graden. Op de weerkaarten zagen we ondertussen een zwakke regenzone afzakken die aan het veelbelovende begin van deze dag spoedig een einde zou maken. De bewolking nam snel toe en binnen de kortste keren was het volledig betrokken waarbij het plaatselijk ook lichtjes ging regenen. Deze neerslag stelde echter nauwelijks wat voor (in Malderen 0,0 mm) waardoor de klaagzangen over aanhoudende droogte weer stilaan mochten gerepeteerd worden. Na de middag hadden we het 'ergste' alweer achter de rug en verschenen er terug opklaringen vanuit het noorden. De bewolking ging hierbij over in gebroken Stratocumulus die nogal wat weg had van heel dicht op elkaar zittende stapelwolken. In de hogere luchtlagen vonden we ook Cirrus en Cirrostratus terug terwijl de wind naar het noorden draaide. Het warmde op tot 21,9 graden en de opklaringen werden geleidelijk talrijker al bleef de bewolking met gemak overheersen bij een bedekkingsgraad van ruim 7/8. Op het einde van de namiddag probeerde een tweede onderdeel van de zwakke regenzone om iets te veranderen aan het eerdergenoemde neerslag maar dit was opnieuw vergeefs. De bewolking straalde nochtans potentie uit met de dikke dreigende Altostratus asperatus bewolking die vanuit het noorden binnentrok, en ook de vrij dikke regendruppels riepen hoge verwachtingen op. De dikke bewolking werd gevolgd door dunnere bewolking waar hier en daar wat blauw tussen te zien was. Het duurde echter niet lang of er dreef opnieuw dikkere bewolking binnen vanuit het noorden en er vielen terug twee regendruppels uit. Daarna bleef het voor de rest van de avond droog, grijs kil maar vrij rustig met slechts een zwak noordelijk briesje. De neerslag die vandaag viel was alweer niet meetbaar zodat we toch nog een droge dag kunnen bijschrijven.
Vrijdag, 19 juni 2015
Het was opnieuw somber en grijs vanochtend met Stratocumulus en Stratus waar af en toe wat motregen leek uit te vallen. Eens de zon wat op kracht was gekomen begon de atmosfeer zich te roeren en werden er stapelwolken gevormd die zich uitspreidden tot Stratocumulus. Hier en daar sloegen ze erin om er een bui uit te persen, vooral in Nederland was dit het geval. In Malderen werd het terug een uitermate saai weertype waarbij elke nieuwe opklaring door Stratocumulus en Cumulus werd dicht gemetst. Het was wachten tot de avond voordat de thermiek afnam en de Stratocumuluswolken niet meer werden bijgevormd. Het spreekt voor zich dat de temperaturen aan de lage kant bleven met 17,0 graden, zeker met de koele noordwestenwind erbij. Dankzij de bewolking is het echter op geen enkel moment kouder geweest dan 10,3 graden. In een half bewolkte en koele avond noteerden we uiteindelijk het neerslagtotaal van 0,0 mm.
Zondag, 19 juni 2016
Nog steeds was de zomersfeer ver te zoeken met veel bewolking en af en toe nog wat gespetter. Toch kregen we in de loop van de dag weer wat opklaringen te zien terwijl de bewolking vooral uit Cumulus en uitspreidende Stratocumulus bestond. Met temperaturen die zich tussen 11,3 en 22,1 graden ophielden was het aan de koele kant. Tijdens de namiddag begonnen de stapelwolken dan toch kleiner te worden en waren het vooral de Stratocumuluswolken die oplosten en terug voor een opener weertype gingen zorgen. In de hogere luchtlagen zagen we ondertussen Cirrostratus en Altostratus binnendrijven, voorboden van een kletsnatte start van de nieuwe werkweek als we de analysekaarten mogen geloven. Maar voorlopig was het nog zover niet, en was het enkel een afwisseling van dikkere en dunnere Altostratus met een losse wolkenflard eronder die we te zien kregen. Het bleef daarbij droog en de bewolking zorgde voor enige sfeer bij zonsondergang. We sloten af met een neerslagtotaal van 1,2 mm.
Maandag, 19 juni 2017
Het was nog steeds erg zwoel met temperaturen die niet onder 15,8 graden zijn gezakt. Langs de andere kant was de aangevoerde lucht echter een stuk droger waardoor er in de loop van de voormiddag geen stapelwolken meer werden gevormd. Het vocht bleek nu in de hogere luchtlagen te zitten want daar zagen we in de loop van de dag Cirrus en Cirrostratus binnendrijven vanuit het zuiden en zuidwesten. Deze bewolking stelde echter niets voor tegenover de machtige zomerzon die ondertussen bijna haar hoogste punt heeft bereikt. De wind was ook weer zeer zwak waarbij ze meer naar noordoostelijke richtingen is geruimd. Dit verklaart voor een stuk het ontbreken van stapelwolken terwijl de aflandige stroming ervoor zorgde dat het warmer kon worden dan gisteren met temperaturen die stegen naar 33,6 graden tijdens de namiddag. Tijdens de avond was het echter een heel ander verhaal: de wind wakkerde nu opeens aan in plaats van weg te vallen en kromp daarbij weer naar noordelijke tot noordwestelijke richtingen. Er werd merkbaar koelere lucht aangevoerd waardoor de avond een stuk minder zwoel verliep dan we na deze erg warme dag zouden verwachten. Maar het bleef wel nog zeer aangenaam buitenzitweer en voor velen was de koelte meer dan welkom, al bleek het bijna onmogelijk om de warmte weer uit onze huizen te verjagen voor wie niet over airco beschikte. Ondanks het binnendrijven van de sluierwolken veranderde er voor de rest weinig en viel enige neerslag nog steeds in geen velden of wegen te bespeuren. We sloten dus alweer af met een bedroevend dagtotaal van 0,0 mm.
Dinsdag, 19 juni 2018
Ondanks de veelbelovende heldere hemel gisterenavond begonnen we de dag grijs al was het door de bewolking wel zacht met minima van 14,0 graden. Het regende bijna voortdurend, maar het ging om fijne motregendruppels die meestal amper voelbaar waren, laat staan meetbaar. Enkel rond de middag was er een fellere regenbui maar zelfs deze was niet in staat om het (vloei)stofpeil in de pluviometer ook maar één streepje te verhogen. En daarna volgden weer perioden van lichte motregen uit een grijze Stratuslucht al leken er af en toe opklaringen te verschijnen in de verte. Ook kregen we soms een matglaszonnetje te zien dat op Altostratusbewolking leek te wijzen. Tijdens de avond bleef alles hetzelfde al voelde het nog erg warm aan ondanks het kille uiterlijk van de bewolking. De maxima wisten nog 20,2 graden uit de brand te slepen welke door het vocht van de motregen warmer/broeieriger aanvoelden. Na zonsondergang verscheen er in het noorden terug een band met opklaringen al kon deze ons niet bereiken. We sloten af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Woensdag, 19 juni 2019
Na een wel erg zwoele nacht met minima van 17,1 graden werden we vanochtend opgeschrikt door de donder. Een actief onweerscomplex trok over het westen van Vlaanderen en was nog goed waar te nemen vanuit Malderen. Er verscheen zelfs een regenboog maar uiteindelijk waren het maar 10 druppels die de begane grond bereikten. Nieuwe onweerscomplexen dreven vanuit Frankrijk binnen en hoewel dit in Malderen toch enkele aardige plensbuitjes opleverde, bleef het neerslagtotaal beperkt tot 0,0 mm. Samen met het onweersgeweld is er via een zuidwestenwind koelere lucht binnengestroomd en bleven de maxima op 28,3 graden steken. Een drietal onweersgolven passeerde ons land en tussendoor was er nog ruimte voor zonneschijn en vriendelijke condities. Al kreeg men in het westen toch meer met lage bewolking en een koele bries te maken. Tijdens de avond zagen we de bewolking weer toenemen met dreigende stapelwolken maar uiteindelijk leverde dit niet meer dan een paar druppels op terwijl het in de verte nog af en toe donderde.
Vrijdag, 19 juni 2020
De minima zijn op 11,9 graden uitgekomen terwijl er wat Cumulus en Stratus fractus hing. De dag leek een beetje hetzelfde weersverloop als gisteren en eergisteren te zullen kennen maar dat was buiten een stijgende luchtdruk gerekend waardoor alles stabiliseerde en er tijdens de namiddag veel uitspreiding tot Stratocumulus plaatsvond. Soms leverde dit dramatische uitzichten op met forse stapelwolken die met volle geweld tegen een temperatuursinversie aanknalden maar het bleef wel droog. Al kwam het plaatselijk toch nog tot buien en was er hier en daar nog steeds onweer bij. Het west- zuidwestelijke briesje voerde ondertussen koele zeelucht aan en zeker uit de zon en in de wind voelde het wat frisjes aan ondanks de maxima van 25,2 graden. Tijdens de avond losten de stapelwolken en Stratocumulusvelden snel op en het werd dus erg zonnig. Het waren zowat de beste momenten van de dag voor de zomerliefhebbers al kwam de kilte er wel vrij snel in eens de zon onder was. Vlak daarvoor dreef er overigens nog een gebied met erg grote doch snel oplossende stapelwolken voorbij die uit het niets leek op te doemen maar even snel oplosten als ze verschenen waren. Het leverde geen neerslag op, alleen erg fraaie uitzichten in het warme avondlicht. Het neerslagtotaal is uitgekomen op een getal dat ons redelijk bekend voorkomt, namelijk 0,0 mm.
Zaterdag, 19 juni 2021
17,4 Een dikke wolkenband heeft zich tijdens de nacht over de westelijke helft van het land genesteld, met daarin ook regen. Het contrast met het zonovergoten oosten kon zowel thermisch als visueel bijna niet groter zijn. Malderen bleek zich in de overgangszone te bevinden, hier was het betrokken maar droog terwijl er enkel een dunne laag Stratus hing waar de zonnewarmte nog redelijk goed door voelbaar bleef. Kortom een ideale dag om buiten te werken, sporten en wandelen zonder dat het echt koud was in tegenstelling tot het westen waar het ronduit kil en herfstachtig was. Op het einde van de namiddag wisten de opklaringen ons dan toch nog te bereiken vanuit het zuidoosten en nu zat de hemel vol met onweersverklikkers waaronder Altocumulus floccus en castellanus. Ondertussen warmde het door de zonneschijn tussendoor nog op tot 22,1 graden en er stond een warme zuidelijke bries. Natuurlijk hingen die onweersverklikkers daar niet voor niets en vanuit het zuiden zagen we de bewolking overgaan in Cirrostratus waarna steeds dikkere Altostratus kwam opzetten. Hiertussen zaten verschillende onweersbuien verscholen die vooral actief waren op gebied van neerslag. De eersten bereikten ons na zonsondergang en het water begon toen soms met bakken naar beneden te komen. Slechts af en toe was er een fraaie bliksemschicht te zien, een heel verschil met de buien in het oosten van het land waar veel meer bliksem op zat maar ook randverschijnselen zoals vernietigende valwinden en hagel waardoor je die maar beter niet op je dak kon krijgen. De stortregens die voor middernacht vielen konden het neerslagtotaal nog aanvullen tot 6,3 mm.
Zondag, 19 juni 2022
Tijdens de nacht is de bewolking plots toegenomen wat vooraf werd gegaan door stevige windvlagen die omstreeks 2H heel wat mensen moet hebben wakker geschrikt, nu bijna iedereen met de ramen open probeerde te slapen. Het geklater van rondvliegende tuinmeubelen, parasols, trampolines en bloembakken hielp hier deels aan mee want de bijna stormachtige omstandigheden hebben ons zo ver van het onweersgeweld in het zuidoosten van het land compleet weten te verrassen. De rukwinden zijn echter alleen gekomen, op een paar lichte buitjes na is het tijdens de nacht immers droog gebleven. Tegen de ochtend was het weer wat rustiger maar nu schakelden we over op een kil en druilerig weertype waarbij we af en toe perioden van lichte regen te verwerken kregen. Veel stelde het echter niet voor en er waren ook nog droge perioden tussendoor. Af en toe was er een waterzonnetje te zien tussen de mengeling van Altostratus, Stratocumulus, Stratus fractus en Altocumulus. Hoewel je in deze omstandigheden een noordelijke of noordwestelijke wind zou verwachten was de stroming noordoostelijk en leek het alsof er ware en droge landlucht werd aangevoerd. Maar het bleef dus kil en vochtig waarbij het kwik het bij 22,2 graden al voor gezien hield. Wel is het door de bewolking niet kouder dan 14,6 graden geworden afgelopen nacht. Tijdens de late namiddag werd het saaie en kille weerpatroon onderbroken door het binnendrijven van de erg spectaculair ogende Altostratus asperitas met haar bizarre golfstructuren. Samen met deze bewolking doken er ook buien op met opvallend dikke, tropische druppels. Deze waren echter zeer kortdurend (minder dan 10 seconden per exemplaar) waardoor de neerslag niet meetbaar was. Meer dan een vijftal druppels per vierkante meter viel er zeker niet. Er begonnen geleidelijk gaten te vallen in deze bewolking waardoor we tijdens de avond af en toe wat streepjes zonneschijn konden meepikken. De resterende bewolking zag er fraai uit met allerlei soorten Altocumulus, Stratocumulus, Stratus fractus en wat Cirrus op hoogte. Hierbij viel op dat enkel de allerlaagste wolkenflarden uit het noordoosten kwamen terwijl de iets hoger gelegen Cumuluswolken net uit het zuidwesten kwamen. Door de redelijk krachtige stroming uit beide richtingen was het een aparte gewaarwording om nu naar de wolken te kijken, en was het zelfs goed mogelijk om zeeziek te worden door gewoon een tijdje naar boven te staren. Dit stromingspatroon was overigens al sinds gisteren aanwezig maar het is nu pas echt goed zichtbaar. Helaas voor de warmteliefhebbers bleef die onderste laag nog steeds kille lucht uit het noordoosten aanvoeren en tegen zonsondergang voelde het ronduit koud aan. En ook de tuinbouwsector zal niet meteen staan te springen (behalve om warm te blijven dan) van het neerslagtotaal van slechts 2,0 mm.
Maandag, 19 juni 2023
Zoals het wel vaker gebeurt na onweerssituaties, moesten we ook nu weer boeten in de vorm van grijs en kil weer waarmee de dag van start ging bij temperaturen die naar 17,2 graden zakten. Al viel het in Malderen nog mee want de meeste Stratus bewolking hing in het noorden en hier kregen we opklaringen te zien tussen de laaghangende bewolking die in een Cumulusachtige variant overging. De zon liet zich dus nog geregeld zien en de opklaringen werden in de loop van de dag zelfs breder. Er dreef wat Cirrus en Cirrostratus binnen en daarin waren ook wat optische verschijnselen te zien zoals halo's. Het frisse karakter van dit weer bleef er eventjes inzitten maar tijdens de namiddag kregen we terug zomerse warmte bij temperaturen die verder stegen naar 26,7 graden. Geleidelijk aan begonnen er tekenen van onstabiliteit te verschijnen, meestal in de vorm van Altocumulus castellanus en floccus die in steeds grotere velden binnen dreven. Kort voor zonsondergang ging het er ook soms dreigend uitzien en dit werd zowaar ook nog eens verzilverd toen er uit het niets een buitje opdook. Nadat het 0,2 mm had gelost, keerde de rust weer en werd het definitief droog.
Woensdag, 19 juni 2024
Het is vanochtend erg nevelig geworden met hier en daar zelfs wat mist die voor een mooi bedauwde natuur zorgde. Er is zo nog 0,2 mm in de pluviometer terecht gekomen. De temperatuur is naar 13,5 graden gezakt en opnieuw waren somberheid, kilte en duisternis de belangrijkste ingrediënten. De wind is naar het noorden gedraaid maar op de satellietbeelden zagen we net een nieuwe depressiekrul met veel momentum en kracht onze kant opstomen vanuit het zuid- zuidoosten. Maar uiteindelijk bleek de noordelijke stroming het te winnen en vanuit het noordwesten ging het tegen de middag dan opklaren. Tijdens de voormiddag zagen we ook al af en toe een waterzonnetje doorheen Altostratus translucidus. De resterende bewolking bestond al snel uit Cirrus en Cumulus die aanvankelijk nog tot Stratocumulus uitspreidde maar geleidelijk meer geïsoleerd raakte. Wel waren de afmetingen nog opvallend groot maar het bleef wel droog. Tegen de avond losten deze dan toch nog op en we haalden 22,0 graden in zonnige condities. Wel stond er veel wind uit noordwestelijke richtingen en deze kon toch af en toe wel een spelbreker zijn. Deze bleef aanhouden tot zonsondergang en ook daarna werd het niet volledig windstil. In het noorden zagen we tegen zonsondergang banden van Stratus fractus verschijnen waardoor we de nacht uiteindelijk toch niet in heldere omstandigheden aanvatten ondanks de open hemel boven ons.
Donderdag, 19 juni 2025
Het was vanochtend opnieuw aangenaam koel met minima van 11,4 graden onder een heldere hemel. Er heeft zich terug flink wat dauw kunnen vormen waardoor de natuur terug een beetje vocht kon bijtanken. De hemel maakte een lichtjes nevelige indruk waardoor er van een azuurblauwe, zuiderse lucht geen sprake was. Maar dat maakte de zon er niet minder krachtig op en de temperaturen stegen sneller dan de weermodellen aanvankelijk voor vandaag berekend hebben. Tegen de middag werden er terug stapelwolkjes gevormd al bleef dat allemaal erg bescheiden. Verkoeling konden we niet alleen in hun (schaarse) schaduwen vinden maar ook in de wind die redelijk goed doorblies en daarbij geleidelijk van noordelijke naar noordoostelijke richtingen ruimde. Het was deze aanvoer van droge aflandige lucht die de stapelwolken onderdrukte. Het warmde op tot een zomerse 27,3 graden en de schapenwolkjes lieten het vrij snel afweten. In de plaats daarvan kregen we enkele Cirruswolkjes te zien die vooral in het zuidwesten en westen te zien waren. De wind begon er tijdens de avond ook weer wat uit gegaan en het werd een aangename zomeravond waar we weer volop konden genieten als we ons maar niet teveel stoorden aan het gehijg, gezucht, gesjok en geklots van de tuinmannen onder ons die met een neerslagtotaal van 0,0 mm natuurlijk meer dan de handen vol hadden. Na zonsondergang koelde het terug vrij vlot af.