Donderdag, 24 juni 2004
Ook vandaag was de wind de grootste blikvanger, met pieken tot 51 km/h voelde het op vele momenten onaangenaam aan. De temperatuur heeft een stapje moeten terugzetten en haalde nu maar 19,6°C tegenover een nog steeds vrij zachte 13,4°C. Droog hielden we het niet, een regenbuitje heeft omstreeks 11H 0,4 mm achtergelaten te Malderen wat meteen het dagtotaal wordt, terwijl omstreeks 16H een korte maar fikse stortbui in Dendermonde huishield. Voorts hielden we het bij stapelwolken afgewisseld met zonnige periode, waarbij deze laatste vooral na de middag haar ding mocht doen. Het ergste hebben we nu wel achter de rug en hoewel de kans op een buitje blijft bestaan en een regenzone wordt voorzien in de nacht van zaterdag op zondag wordt voorzien staat er ons toch een aangenamere zomerse episode te wachten...
Vrijdag, 24 juni 2005
Van de onweerskernen die gisteren ontstonden ten zuiden van ons land was uiteindelijk maar weinig te merken buiten het binnendrijven van veel hoge bewolking. Deze hield ons wel warmpjes zodat het afgelopen nacht niet verder afkoelde dan een zwoele 18,8 graden. Hiermee was het kwik vanochtend goed gelanceerd voor een nieuwe thermische race met hulp van een krachtige zon en nauwelijks bewolking. Tegen de vroege avond bereikten we uiteindelijk een erg indrukwekkende 34,9 graden als maximumtemperatuur. Maar ondanks de hoge temperaturen is de thermische depressie die de afgelopen 24 uur voor heel wat onweersdreiging zorgde in de buurt van de Lage Landen er niet in geslaagd om nieuwe onweerscellen te genereren en Malderen van een broodnodige portie water te voorzien. Het kwam slechts tot stapelwolken die weliswaar indrukwekkend oogden maar enkel onweer van betekenis voortbrachten boven delen van Nederland. De buienlijn die komende nacht over België zal trekken lijkt op het eerste zicht eveneens nauwelijks activiteit te bevatten en vooral Nederland aan te zullen doen.
Zaterdag, 24 juni 2006
Tijdens de voorbije nacht heeft het weer duidelijk een omslag gemaakt die ervoor zorgde dat we vanmorgen onder een zwaarbewolkte hemel ontwaakten waaruit zelfs af en toe lichte regen viel. De neerslag was echter niet meetbaar waardoor we alsnog een droge dag in de grafieken zien verdwijnen. De situatie herstelde zich trouwens snel door het binnenschuiven van breder wordende opklaringen vanuit het zuiden, maar de bewolking verdween nooit helemaal. Bovendien gaf de voortdurende aanwezigheid van Altocumulus castellanus en floccus aan dat de atmosfeer niet helemaal stabiel was, iets wat ons vooral morgen parten zou spelen door toenemende onweerskansen vanuit het zuiden. Zowel weerberichten als weermodellen lijken apocalyptische toestanden aan te kondigen, maar zoals gewoonlijk moet dit hoogst waarschijnlijk met een flinke korrel zout genomen worden, vooral dan wat Malderen betreft. Overigens was het vandaag terug een zomerse dag met temperaturen tussen 10,6 en 27,9 graden. Welkome verfrissing kwam van een noordoostelijke wind tot 16,1 km/h.
Zondag, 24 juni 2007
Wie er vroeg genoeg bij was kon vandaag nog genieten van droog weer en nog een paar vluchtige opklaringen. De radar- en satellietbeelden toonden immers reeds een omvangrijke regenzone die vanuit het westen van Frankrijk kwam opstomen en even later ook het Malderse grondgebied niet onaangeroerd liet. De eerste regen bereikte ons kort voor de middag en had een eerder buiig karakter ondanks de aaneengesloten bewolking die bij een warmtefront hoorde. Even later werd het weer wat droger en kwamen er weer korte opklaringen met een bijhorend waterzonnetje binnendrijven vanuit het zuidwesten. Wie zich verheugde op een terugkeer van het zomerweer in de namiddag, was er echter aan voor de moeite want flinke wolkenvelden met nog een aardige kwak regen erbij dreven tijdens de uren daarop het land binnen en zorgden voor een erg herfstachtig getinte namiddag. Vooral in het westen van het land was de storing erg actief, in Malderen leek het nog enigszins mee te vallen met een neerslagtotaal van 2,6 mm dat bereikt werd in de avond toen er weer wat opklaringen kwamen binnendrijven en de neerslag gereduceerd werd tot wat sporadische motregen. Ondanks de wolken en de regen zaten de temperaturen nog aan de hoge kant met waarden tussen 12,4 en 19,3 graden, en dit bij een zuidwestelijk briesje met snelheden tot 22,5 km/h. De rest van de avond verliep erg rustig met een paar opklaringen meer nog steeds overheersende wolkenvelden. Hierbij viel op hoe de wind aan de grond uit het noorden kwam terwijl de wat hoger gelegen wolkenvelden net door een zuidwestelijke tot zuidelijke stroming werden meegevoerd. Van onweer was er vandaag op het eerste zicht geen sprake al heeft het duidelijk weinig gescheeld met flinke exemplaren net ten zuiden van ons land en in de Ardennen.
Dinsdag, 24 juni 2008
Van bewolking was er vanochtend niet veel meer te merken waardoor we de dag konden starten met veel zon bij ochtendtemperaturen van 9,3 graden. We kwamen ondertussen weer in subtropische lucht terecht waardoor het kwik snel steeg naar 26,8 graden in de namiddag. Hierbij werd nauwelijks stapelbewolking gevormd, al dreef er naar de avond toe regelmatig Cirrus en Altocumulus floccus bewolking over. De wind was eindelijk wat rustiger met snelheden tot 17,7 km/h in uit noordoostelijke richtingen. Tijdens de avond bereikte de subtropische luchtaanvoer stillaan een hoogtepunt waardoor het ronduit warm bleef. De Cirruswolkjes die oranje kleurden in de ondergaande zon zorgden voor extra sfeer waarvan heel wat mensen konden genieten die anders al lang waren binnengevlucht voor de avondkilte. De keerzijde was echter dat de zwoele atmosfeer het slapen tijdens de nacht erg moeilijk maakte. Ondanks de wissel van luchtsoorten vandaag is er geen meetbare neerslag gevallen zodat we het bij 0,0 mm houden.
Woensdag, 24 juni 2009
Voor de verandering zijn er deze morgen Cirruswolkjes verschenen die zich aan de oostelijke horizon ophielden. Volgens de satellietbeelden zijn ze afkomstig van een omvangrijke wolkenpluk die zich boven centraal Europa bevindt en dit weekend ons weer zal beïnvloeden. Maar vandaag bleef het dus beperkt tot de fotogenieke kant van dit gebeuren toen ze de zonsopgang met extra schoonheid wisten in te lijsten. Op de zon hadden de wolkjes nauwelijks invloed en het was ook niet meer overdreven fris vanochtend bij minima van 11,8 graden. De bewolking breidde zich overdag langzaam maar zeker over het ganse luchtruim uit, maar volledig betrokken werd het niet. Opvallend bij dit alles is dat de vorming van stapelwolkjes achterwege bleef, zelf ondanks de aanwezigheid van stukken diepblauwe lucht. De bewolking bestond dus uitsluitend uit Cirrus spissatus en Altostratus translucidus en liet een zeer vlotte opwarming toe, welke ons naar de maxima van 26,6 graden bracht. De wind kwam uit het droge noordoosten en haalde snelheden tot 33,8 km/h om tijdens de avond weer langzaam af te zwakken en uiteindelijk weg te vallen. De sluierwolken trokken zich van dit alles weinig aan, en waren bij zonsondergang nog steeds aanwezig om ons met een echt kleurenfestijn te verblijden. Vanzelfsprekend is er geen neerslag gevallen en hielden we het dus bij een dagtotaal van 0,0 mm.
Donderdag, 24 juni 2010
Het was vanochtend vrij zacht bij minima van 12,4 graden, en het luchtruim werd bij zonsopgang opgefleurd door een aantal wolkenveldjes. Deze bestonden uit een paar toefjes Cirrus en enkele ragfijne Altocumulusveldjes, welke toebehoren aan een verzwakt koufrontje dat morgen door de Benelux zou moeten trekken. Deze wolken losten weer op en maakten tegen de middag plaats voor een ietwat nevelig aandoende lucht waarin wat stapelwolkjes werden gevormd terwijl er een weinig Cirrusbewolking voorbijdreef. Aan de voorzijde van dat zwakke frontje kon het natuurlijk probleemloos opwarmen tot een zomerse 29,3 graden, en de wind draaide hierbij naar het noorden met snelheden tot 22,5 km/h. De stapelwolkjes groeiden op sommige momenten flink uit, maar voor zover bekend is het nergens tot buien gekomen terwijl ze 's avonds weer oplosten. We kregen toen te maken met de eigenlijke koufrontbewolking die uit Cirrus, Cirrostratus, Altostratus en een weinig Altocumulus bestond. Ze concentreerde zich vooral in het westen als een tamelijk gesloten laag, maar ze liet nog veel zonlicht door en veroorzaakte later een erg fraaie zonsondergang. De warmte werd door de bewolking goed vastgehouden, en het werd een uitermate zachte avond waarbij de temperaturen nog lang boven de 20 graden bleven hangen. De bewolking veranderde niets aan het alweer op 0,0 mm uitgekomen neerslagtotaal, en het ziet er ook niet naar uit dat dat koufrontje morgen veel zoden aan de uitgedroogde dijk zal zetten.
Vrijdag, 24 juni 2011
Hoewel het buienhoofdstuk reeds over haar climax heen is, kreeg Malderen vandaag het actiefste weer voor de kiezen waarbij het reeds voor de middag tot buien kwam. Dit gebeurde na een tamelijk zachte nacht waarbij het kwik tot 12,2 graden is gezakt. Net als gisteren deed de bewolking niet vermoeden dat we nog neerslag zouden krijgen aangezien we terug met Cumulus congestus te maken kregen die zich tot Stratocumulus uitspreidde en de opmaat naar een sombere en grijze dag vol kilte en saaiheid leek te zijn. Maar plots verschenen er valstrepen onder het wolkendek en toen er in de schaarse opklaringen aambeeldbewolking verscheen (Cirrus densus) wisten we meteen hoe laat het was. De buien die volgden hadden een tropisch karakter met bijzonder dikke druppels terwijl er enkele honderden meters verderop zelfs hagel werd waargenomen. Na een tijdje ging het ook onweren, maar daarna leek alles voorbij te zijn en werd de neerslag lichter met 'normale' regendruppels. Het ging vervolgens lange tijd naregenen en het deed eerder aan een verregende dag ergens in maart denken bij temperaturen die moeite hadden om boven de tien graden te blijven. Tijdens het tweede deel van de namiddag klaarde het dan alsnog op en kon het nog eventjes opwarmen tot 20,2 graden. Er was ook opvallend minder wind dan gisteren met niet meer dan 25,7 km/h uit het west- zuidwesten deze keer. Niet dat we ons aan zonovergoten zomertoestanden hoefden te verwachten want het was meestal minstens 7/8 bewolkt. Pas later op de avond loste de bewolking wat verder op en kregen we uitzicht op fraaie stapelwolken die vooral in het noordoosten (waarlangs de onstabiele luchtlaag wegtrekt) flinke afmetingen hadden. In het zuidwesten verscheen ondertussen Cirrostratus en Altostratus welke reeds de voorboden zijn van een warmtefront dat morgen voor guur en nat herfstweer zal zorgen. Toch zullen de zomerliefhebbers deze regenzone graag zien komen daar er hete tropenlucht achter zit die het kwik op zondag en daarna met meer dan tien graden zal doen stijgen. De neerslag uit het front verscheen 's avonds laat al op de radar maar nog niet in Malderen waardoor we het bij de 3,3 mm van de buien deze middag hielden.
Zondag, 24 juni 2012
Het herfstweer bereikte vandaag een nieuw dieptepunt. Hevige windvlagen en striemende regens geselden het verkilde zwart-wit landschap en de temperatuur kwam slechts met moeite boven de tien graden uit. Door de bewolking en mengende werking van de stormwind werd het echter niet kouder dan 12,7 graden al lagen de gevoelstemperaturen wel in de buurt van het vriespunt. Voor de actief- weerliefhebber was het vooral in de voormiddag interessant met een aantal pittige buitjes die in de egale regen verwerkt zaten (koufrontpassage). In Nederland vertoefde men enige tijd boven dat front en kwam het tot felle buien met onweer, maar in Malderen kregen we binnen het kwartier alweer een warmtefront boven ons hoofd geslingerd en kwam het terug tot druilerige frontale neerslag. Deze werd nog steeds door krachtige rukwinden opgejaagd en de snelheden liepen op tot 41,8 km/h uit het west- zuidwesten. Tegen de avond kwamen we opnieuw ten noorden van het front terecht en kwam het eindelijk tot opklaringen en zonneschijn waardoor het in extremis nog opwarmde tot 17,2 graden. De wind zwakte flink af en het was een wereld van verschil tegenover deze middag. Tussendoor wist er nog een kort buitje doorheen te glippen al stelde het niet veel meer voor en bleef het neerslagtotaal steken op een niettemin natte 4,8 mm. We sloten de dag af onder een mengeling van Cumuluswolken, Stratus fractus, Cirrus densus en Altocumulusveldjes te midden van diepblauwe luchten.
Maandag, 24 juni 2013
Het was vanochtend en afgelopen nacht nog steeds erg winderig met snelheden die opliepen tot 32 km/h uit het noordwesten. De minima waren opnieuw tamelijk zacht voor de tijd van het jaar met 12,5 graden, maar overdag warmde het vrijwel niet op zodat we uiteindelijk toch met een zeer laag etmaalgemiddelde zouden eindigen. Het werd langzaam rustiger door het wegtrekken van de depressiekern naar het oosten zodat de drukgradiënt afnam. Het bleef ook droog al kregen we de zon nauwelijks te zien door toedoen van Stratus en Stratocumulusbewolking die nog steeds de plak zwaaide. Het afzwakken van de wind overdag was dan ook een magere troost voor de verstokte/verstijfde zomerliefhebber en het werd ook niet warmer dan 17,1 graden tijdens een vluchtige opklaring in de vroege namiddag. Naar de avond toe werd de bewolking dikker terwijl er boven de laaghangende Stratocumulusvelden Cirrostratus en Altostratusbewolking kwam binnendrijven. De lucht kleurde afwisselend lichtgrijs en donkergrijs waardoor het leek alsof het elk moment kon gaan regenen, maar het bleef aanvankelijk nog droog met hooguit een drietal fijne motregendruppeltjes. Pas rond een uur of zeven begon het wat harder te regenen, maar ook deze neerslag was maar net meetbaar met 0,2 mm en het werd terug droog terwijl er op de radar ook geen nieuwe neerslag meer te zien was. Dit zorgde later op de avond echter voor een verrassing toen er plots uit het niets een zeer krachtige stortbui opdook die het voor korte tijd flink liet plenzen en het neerslagtotaal zo nog in een ruk deed oplopen naar 1,8 mm. Na de stortvlaag werd het weer rustig en we eindigden de dag in een klamme, vochtige atmosfeer onder een gesloten wolkendek.
Dinsdag, 24 juni 2014
Het was vanochtend bijna helder op een paar Cirruswolkjes na bij minima van 12,0 graden. Tijdens de voormiddag begon er steeds meer Cirrus binnen te drijven vanuit het noorden op nadering van de gisteren reeds genoemde regenzone. Voorlopig kon dit de zon echter niet deren en ze kreeg zelfs meer ruimte daar het binnendrijven van de sluierwolken de vorming en ontwikkeling van stapelwolken leek te onderdrukken. Tegen de middag verdween die werking echter en kregen we dan toch nog stapelwolken te zien. Sterker nog, ze werden nu veel forser dan de afgelopen dagen en gaven aan dat de atmosfeer toch wel onstabiele trekjes begon te vertonen. De stapelwolken kregen gezelschap van de eerdergenoemde Cirrusbewolking en ook wat Stratocumulusbanken, maar toch werd het met momenten erg zonnig. Dit zorgde terug voor aangename maar toch geen overdreven warme temperaturen die 26,5 graden haalden. De wind kwam overwegend uit noordelijke richtingen en was vooral na de middag vrij krachtig. Tegen de avond werden de Cumuluswolken opeens door een onzichtbare kracht verdreven en kwam er vanuit het noorden een heldere lucht opzetten met alleen nog wat dunne Stratocumulus in. Er stak ook een koele en droge bries op. Wie zich aan een heldere en koele avond verwachtte misrekende zich echter want vanuit datzelfde noorden kwam er opeens een uitgestrekt veld van dikke Stratocumulus velden opzetten waardoor de zon het definitief liet afweten en het koel, zwaarbewolkt en aanvankelijk nog vrij winderig werd. Later op de avond werd het wat rustiger, maar kregen we af te rekenen met buitjes die in Malderen goed waren voor 1 regendruppel. Omgerekend in statistieken komt dit echter opnieuw op een dagtotaal van 0,0 mm neer en ondertussen begint de droogte steeds meer vorm te krijgen door de vergeelde grasperken en tuinsproeiers die hier en daar al overuren beginnen te kloppen. De Stratocumulusbewolking begon tegen zonsondergang weer wat uiteen te vallen en de oranje oplichtende compartimenten zorgden voor een sfeervolle zonsondergang.
Woensdag, 24 juni 2015
Een nieuwe luchtsoort zorgde ervoor dat de hemel vanmorgen haar diepblauwe kleur verloren was terwijl de lucht ook minder transparant is geworden en een wat nevelige indruk maakte. Ook de bewolking was veranderd. Na de tot Stratocumulus uitspreidende Cumuluswolken die reeds dagenlang door onze strot geduwd werden, kregen we nu fijn geribbelde Altocumulusveldjes te zien terwijl er in de loop van de voormiddag Cumulus fractus werd gevormd. Ook dit eiste de nodige inspanningen van de zon om een plaatsje aan het Malderse luchtruim te bemachtigen, maar het lukte haar dan toch en het raakte niet meer volledig betrokken. De aangevoerde lucht was ook duidelijk warmer. Na de weliswaar frisse minima van 9,7 graden boekte het kwik snel winst en duurde het niet lang of de maxima van gisteren werden overschreden. Na de middag haalden we maxima van 22,8 graden terwijl er een zijdezacht briesje opstak uit zuidwestelijke richtingen. De stapelwolken groeiden hierbij uit tot flinke afmetingen, al bleven verdere gevolgen uit en begonnen ze weer kleiner te worden toen er na een tijdje Altocumulus translucidus binnendreef vanuit het westen. Deze zorgde voor fraaie patronen aan de hemel in combinatie met de stapelwolkjes, en er waren ook punch holes in te zien. Tijdens de avond verdween het gros van deze wolkjes weer, al verscheen er wel wat Cirrus bewolking. Aanvankelijk was het nog zacht maar eens we 20H voorbij waren joeg de invallende avondkoelte de meeste warmteliefhebbers toch naar binnen, behalve als ze nog een neerslagtotaal van 0,0 mm moesten gaan meten en optekenen.
Vrijdag, 24 juni 2016
Na het boeiende onweersgeweld van gisteren zijn we weer met beide voeten op de Belgische bodem terechtgekomen, die zoals vanouds onder een dik pak Stratus en Stratus fractus bewolking verborgen lag. Vrij hoge minima van 18,5 graden waren slechts een vervagende herinnering aan het fraaie zomerweer waar we gisteren eventjes konden van genieten (zowel als zonneklopper als onweersliefhebber). Af en toe viel er een druppel regen en er stond een zwakke zuidwestelijke wind terwijl het voor de rest saaiheid en somberheid troef was. Gelukkig was het maar een korte lijdensweg want tegen de middag zagen we dan toch een blauwe kleur verschijnen waarna het Stratus wolkendek plaats maakte voor een luchtig display van Cumuluswolkjes, nog wat Altocumulus floccus en wegtrekkende Cirrus en Cirrostratus van het koufront dat al die somberheid van deze voormiddag op haar geweten heeft. Net als de temperatuursdaling trouwens, want warmer dan 26,4 graden werd het niet meer wat overigens wel een verademing was na het drukkende en zwoele weertype van gisteren. De wind draaide naar zuidwestelijke tot westelijke richtingen en we konden uitgebreid genieten van de zonneschijn in diepblauwe, zuiders ogende luchten. Ondanks het koelere weertype was het toch nog erg aangenaam toeven in de buitenlucht, de echte kilte kwam er pas tegen zonsondergang toen het onder de open hemel vrij sterk ging afkoelen. We sloten af met een neerslagtotaal van 0,2 mm.
Zaterdag, 24 juni 2017
Tijdens het tweede deel van de nacht is het luchtruim volgelopen met Stratus en Stratus fractus bewolking. Hieruit ging het al snel motregenen en vanuit het noordwesten naderde een buienlijn waar vrij zware motregen werd op waargenomen. Deze neerslag stelde in Malderen echter weinig voor, en zelfs samen met de fijne motregen die het grootste deel van de tijd viel zorgde het voor amper 0,2 mm als dagtotaal. Wat we aan neerslag tekort kwamen, ontbrak echter zeker niet aan herfstgevoel, want de hele dag door was het somber, betrokken en kil met een gure noordwestenwind en de hele tijd Stratus of Stratus fractus bewolking die soms overging in Stratocumulus. De temperaturen waren dan ook van een veel lager niveau dan we gewend waren met 14,2 graden afgelopen nacht en maxima van 22,8 graden. Tijdens de avond zagen we de fijne motregen heel even overgaan in zwaardere regen met dikke druppels (te Gent althans), maar deze hield slechts enkele minuten aan en werd gevolgd door opklaringen die vanuit deze richting begonnen binnen te drijven. Bij een afzwakkende wind luidden deze een rustige en heldere maar vrij koele nacht in.
Zondag, 24 juni 2018
We kregen vandaag met meer bewolking te maken en in combinatie met koele minima van 11,6 graden en een voelbare noordwestenwind nodigde het niet bepaald uit tot barbecue activiteiten, behalve in een strakke perimeter rond de gloeiende kolen. Maar de Stratusbewolking brak na een tijdje en maakte plaats voor een mengelmoes van Stratocumulus en Cumulus waardoor het vriendelijker werd. Maar in vergelijking met gisteren was het toch allemaal een stuk minder. Met maxima van 20,5 graden hadden we echter niet veel te klagen en de wind was ook niet overdreven sterk. In de hogere luchtlagen was weer veel Cirrostratus te zien die zich na een tijdje in het zuidoosten leek te consentreren en werd geflankeerd door fraaie Cirruspluimen. Deze bewolking breidde zich daarna weer wat uit maar de zon had er weinig moeite mee en ondertussen waren de laaghangende wolkensoorten weer opgelost. Kort voor zonsondergang dreven er uitgestrekte Stratocumulusvelden binnen maar deze bewolking was niet aaneengesloten (perlucidus) en zorgde voor fraaie rode kleuren terwijl de sluierwolken overgingen naar oranje vanuit het zuidoosten. Dit was weer een ideale kans voor de dramafotografen om mooie composities te maken met de uitgedroogde plantenkarkassen, 0,0 mm aanwijzende pluviometers en zich op handen en voeten voortslepende tuinierders op de voorgrond.
Maandag, 24 juni 2019
De Altocumulusvelden zijn weer verdwenen en de dag ging van start met sluierbewolking die echter dun en verspreid was. De minima waren erg hoog met 19,6 graden en het was meteen drukkend warm toen de zon op was. In het westen was nog steeds veel middelhoge bewolking te zien en dat was ook geen wonder als we naar al die regen in die richting keken op de radar. Wel zou het er een geweest zijn als die regen ook iets zou veranderd hebben aan het neerslagtotaal van 0,0 mm. Hoe dan ook konden we wat verkoeling vinden in de vele stapelwolkjes die er hingen en deze temperden de maxima ook een beetje met 34,6 graden. Tijdens de namiddag namen de stapelwolken af in aantal en werd de lucht melkachtig vanuit het westen. Waarschijnlijk gaat het hier om een hoogtefront dat de overgang naar de warmste luchtmassa die morgen gepland is, markeert. Tijdens de avond verschenen er vele Altocumulusvelden die voor mooie uitzichten zorgden, en dit in combinatie met het doorvallende licht dat nu veel zachter was. Het was een zeer zwoele zomeravond want het koelde nauwelijks af nadat we de maxima van 34,6 graden hebben opgetekend. Ondanks het wat onstabiele uiterlijk van de hemel liet het neerslagtotaal zich weer gemakkelijk raden met 0,0 mm.
Woensdag, 24 juni 2020
Na heerlijk verkoelende minima van 14,7 graden opgetekend te hebben ging de zon er voluit tegenaan om er een zeer warme zomerdag van te maken. Gelukkig was de aangevoerde lucht droog waardoor we geen drukkende toestanden kregen en er stond ook een briesje uit zuidoostelijke richtingen dat wat verkoeling bracht. In tegenstelling tot gisteren werden er door die droge lucht echter geen stapelwolken meer gevormd en het kwik steeg naar een zinderende 34,1 graden tijdens de namiddag. Tijdens de avond koelde het dankzij die droge lucht wel weer snel af zonder dat het fris werd waardoor de tuinierders dan toch in redelijk comfortabele omstandigheden aan hun dagelijks giet- en sleurritueel konden beginnen. Een ritueel dat niet zomaar kon worden overgeslagen bij een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Donderdag, 24 juni 2021
Nog steeds voerden lage wolken het hoge woord en was het een en al somberheid die in een typische winterdag niet zou misstaan. De minima zijn op 12,9 graden uitgekomen en overdag warmde het slechts langzaam op door toedoen van het hardnekkige Stratus wolkendek. Als we de satellietbeelden mochten geloven waren er hier en daar wel plekjes waar men aan de somberheid ontsnapte waaronder in het uiterste westen van Vlaanderen en in het noorden van Nederland. Maar daar had de gemiddelde Londerzeelenaar niet meteen een boodschap aan en de hele dag bleven we dus te maken houden met Allerheiligen-condities waarbij enkel de groene vegetatie, de daglichtperiode en misschien ook nog de maxima van 20,1 graden deden vermoeden dat we ons niet in die periode bevonden. De wind was zeer zwak en kwam uit westelijke richtingen. Tijdens de avond gebeurde het grote mirakel dan toch nog en klaarde het plots op vanuit het zuidoosten. Mogelijk hingen die opklaringen er al langer maar de lucht was zo nevelig dat ze bijna ongemerkt verschenen en daarbij een zachtblauwe tint hadden. De zon kwam er door en het licht had nu een goudachtige kleur wat best voor een apart sfeertje zorgde. Later op de avond dreven er vanuit het noordwesten nog een paar gordels van Stratocumulus voorbij die de kilte weer terug brachten. Niettemin bleef het erg fraai ogen met de stralenbundels van de zon die langs de Stratocumulustoefjes heen schenen (jakobsladders) waarbij dit alles meer en meer een oranjetint begon te krijgen. Dan losten de bewolking verder op en kreeg de lucht overal een zachtblauwe kleur die zeer rustgevend was en de geur van bloesems en humus met de avondkoelte erbij maakten dit hemelse plaatje compleet. Al zagen we toch niet al teveel mensen die daarvan zaten te genieten want het was al behoorlijk afgekoeld en het weertype leende zich dus niet bepaald voor terrasjes. Het neerslagtotaal is op 0,0 mm blijven steken en de dag eindigde helder maar nevelig.
Vrijdag, 24 juni 2022
Zoals verwacht heeft de onweerszone in Malderen niet veel meer opgeleverd en was het dus opnieuw 'een feestje van het oosten'. Restanten zorgden wel voor veel bewolking en zelfs wat regen die tijdens het tweede deel van de nacht en in de vroege ochtend viel. De bewolking bestond uit Nimbostratus maar was in het zuiden scherp begrensd door dunnere bewolking wat dus onvermijdelijk tot een aantal opklaringen leidde. Nu ging het vooral om Altostratus, Stratocumulus en pannus die deels nog door neerslag uit afstervende buitjes werd gevormd. Bij dit alles zijn we op minima van 18,5 graden uitgekomen. In de loop van de voormiddag kregen we niettemin dreigende en dikke wolkenstructuren te zien en leek het alsof er toch nog een aantal felle buien zouden kunnen losbarsten. De zwoelte hielp daar natuurlijk aan mee bij maxima van 26,3 graden. Die buien zijn er uiteindelijk ook gekomen en Malderen kreeg er een stukje van mee wat uiteindelijk 11,4 mm opleverde. De bewolking bleef overheersen al was er toch geregeld wat ruimte voor een al dan niet versluierde zon. Pas tijdens de avond begonnen de opklaringen breder te worden en werd het terug aangenaam zomerweer. Toch bleef het opletten geblazen want de buien bleven aanwezig en de laatste exemplaren die we vandaag te zien kregen zorgden voor een mooie setting bij zonsondergang. Zo was er vanuit Mechelen nog een eenzame Cumulonimbus te zien die in oranjeroze kleuren oplichtte in de laatste schemering.
Zaterdag, 24 juni 2023
We zijn vandaag duidelijk in een andere luchtsoort terecht gekomen. Een luchtsoort waarin wolkjes geen enkele kans kregen, maar ook een die helder en zuiver leek te zijn want we kregen nu zeldzaam diepblauwe en transparante kleuren te zien. Het leek wel alsof we in het hooggebergte zaten en de zon was dan ook erg fel, wat voor een stuk werd gecompenseerd door het minder aanwezige strooilicht onder deze donkerblauwe hemel. Hoe dan ook was het een en al zomersfeer wat de klok sloeg nadat we een vrij koele ochtend met 13,9 graden achter de rug hadden. Bij dit alles stond er een zuidwestelijk briesje en uit die richting hoefden we nog geen overdreven hitte te verwachten. Het werd dus een aangename zomerse dag met temperaturen die op 28,0 graden bleven steken. Tijdens de namiddag zagen we wel tijdelijk wat wolkjes verschijnen aan de noordelijke horizon en dit waren wellicht uitlopers van meer uitgestrekte wolkenvelden die een stuk van Nederland in hun greep hadden. Deze wolkjes verdwenen tijdens de avond weer. De wind begon daarbij meer naar zuidelijke richtingen te krimpen waardoor we geleidelijk in warmere lucht terecht kwamen, en dit zorgde ervoor dat het langzamer afkoelde dan je in deze weersomstandigheden met die heldere hemel zou verwachten. Tot neerslag is het deze keer niet meer gekomen en we eindigden dus weer met een dagtotaal van 0,0 mm.
Maandag, 24 juni 2024
Het is tijdens de nacht helder gebleven en dat zorgde in de windstille omstandigheden met de restjes vocht in de lucht voor een enigszins bedauwde omgeving. Met minima van 12,1 graden was het niet koud en de zon zorgde al snel voor een zomers warm gevoel eens deze op was. Er hingen wat condensatiestrepen maar voor de rest was het helder met een wat nevelig aandoende blauwe lucht. Kort voor de middag begonnen er dan plots weer stapelwolken te ontstaan maar in tegenstelling tot gisteren was dit Cumulus mediocris, ze waren dus 1 maat kleiner. De zon kwam hierbij ruim aan bod waarbij we de klassieke momenten van schaduw hadden die werden afgewisseld met zonnige momenten. Dit ging zo de hele namiddag door waarbij we uiteindelijk 27,1 graden haalden. Opvallend was dat de wind toch het noorden tot noordoosten had opgezocht waar er gisteren nog een zuidcomponent in zat. De blauwe kleur van de lucht was daarbij opnieuw wat melkachtig zonder dat dit echt uitgesproken was. Tijdens de avond loste alle convectieve bewolking geleidelijk op en bleven er enkele groepjes over in het zuidoosten en noordoosten welke na een tijdje ook verdwenen. De wind wakkerde omstreeks 20H plots aan en draaide naar het noordwesten, vermoedelijk door een zeewindfront dat na een hele dag reizen Malderen in verzwakte vorm heeft bereikt. De wind ging geleidelijk weer liggen en we gingen de avond in een hoogzomerse sfeer in waarbij de lucht terug diepblauw kleurde en het tot in de late uurtjes zacht bleef. Door dat tijdelijk opsteken van de wind bleven we ook een half uurtje langer gespaard van de muggeninvasie al kwam die daarna toch nog genadeloos op gang. Gelukkig moesten we er niet door om het neerslagtotaal van 0,0 mm op te tekenen dat gemakkelijk zo was te raden en anders zou het toch nog via digitale weg gekund hebben.
Dinsdag, 24 juni 2025
We kwamen vandaag onder invloed van een warmtefront wat zich vertaalde in de vorming van Altocumulus en Stratocumulusbewolking die een golvende structuur had. Aan de voorzijde kon het deze nacht nog afkoelen tot 12,0 graden. De wolkjes tekenden zich af tegen een diepblauwe hemel en zorgden voor fraaie uitzichten. Na een tijdje begonnen er ook rafelige wolkenflarden te ontwikkelen waaruit zich laaghangende Cumuluswolken vormden. Deze werden talrijker en gingen steeds dichter op elkaar zitten tot er uiteindelijk Stratusbewolking ontstond. De zon liet het hierdoor afweten na een veelbelovende start. De luchten zagen er steeds dreigender uit en tegen de middag ging het daar ook uit motregenen al stelde dit alles nauwelijks wat voor. Het was zelfs de moeite niet om er een buitenactiviteit voor te onderbreken ook al zou je geneigd zijn om dat wel te doen omdat het leek alsof er meer zou komen. Of naar de pluviometer te wandelen waarvan je zo al wist dat er 0,0 mm in zat. Waar de neerslag ook vandaag weer tekort schoot, leek de wind dat opnieuw te willen compenseren door met extra veel geweld doorheen het Malderse luchtruim te denderen. Het deed daardoor erg herfstachtig aan al was de zonnestraling nog steeds voelbaar doorheen het wolkendek. We kwamen ook zal snel in de warme lucht achter het front terecht waardoor het broeierig ging aanvoelen tijden het tweede deel van de namiddag. De temperatuur liep gestaag verder op en aan het begin van de avond kwamen we weer in brede opklaringen terecht waarbij diepblauwe luchten werden opgesierd door fraaie spierwitte Altocumulusveldjes en Cirrus met zeer fijne vezelachtige structuren erin. We haalden pas omstreeks 19h de maxima van 23,5 graden: lagere temperaturen dan je gevoelsmatig zou verwachten in die stekende zon. Later op de avond loste het grootste deel van de bewolking op en in het zwakke licht van de avondschemering was enkel in het noorden nog wat Stratocumulusbewolking te zien.