Vrijdag, 25 juni 2004
Dankzij een flink in kracht afgenomen wind, veel zon en de afwezigheid van regenbuien is het vandaag nog een erg mooie zomerdag geworden. In de loop van de dag kregen we wel af te rekenen met stapelwolken maar verder kwam het dus niet en naar de avond toe is het weer volledig gaan opklaren. De temperaturen schommelden vandaag tussen 11,3 en 21,1 graden terwijl de wind niet meer verder ging dan 35 km/h uit westelijke tot noordwestelijke richtingen. Het is nochtans niet overal droog gebleven als ik de radarbeelden mag geloven, dus Malderen heeft "geluk" gehad. Of dat morgen ook het geval is wordt afwachten want ook morgen zal er hier en daar een bui kunnen vallen (al is het altijd daar en nooit eens hier). Op zaterdagnacht is het dan weer de beurt aan een zwakke regenzone die zondagvoormiddag mogelijk een lokaal onweertje kan triggeren, in de namiddag zou het echter weer beginnen te zomeren...
Zaterdag, 25 juni 2005
Zoals verwacht heeft ook afgelopen nacht geen enkele druppel neerslag opgeleverd voor het kurkdroge Malderen. Wel is er iets koelere lucht binnen gesijpeld waardoor het tijdens de eerste uurtjes van de dag aangenaam vertoeven was buiten. Naarmate de zon hoger klom ontstonden er stapelwolken en steeg de hoop op een beetje regen, maar alweer bereikten ze het buienstadium wanneer ze reeds ver van het weerstation verwijderd waren. Met de stapelwolken kwam er ook een bries opzetten die steeds meer naar het noordoosten ruimde en voor aangename verkoeling zorgde. Het was immers opnieuw opgewarmd tot een tropische 30,0 graden. De minima van 18,0 graden werden pas tegen middernacht bereikt ipv 's ochtends. De vooruitzichten zijn gelukkig hoopgevend voor de half verschrompelde Malderse vegetatie. Zo zal er op woensdag vanuit het zuiden veel regen binnentrekken, aanvankelijk ordinaire regen maar in de nacht van woensdag op donderdag kan er ook verscholen onweer ontstaan tussen de regen terwijl op donderdag een nieuwe regenzone (depressiekern) zal volgen welke tegen de middag opnieuw onweer kan genereren dat via het oosten zal wegtrekken. Neerslaghoeveelheden worden in de orde van 35 tot 40 liter berekend, maar deze zullen wellicht nog bijgesteld worden vermits het nog veraf is. Vermoedelijk zal er een stuk minder vallen.
Zondag, 25 juni 2006
Het was vanochtend reeds erg druk in de media en de weerberichten door het vermeende "noodweer" dat op ons land afstevende. Buiten was het echter een stuk rustiger: enkel de broeierige atmosfeer en de middelhoge wolkenvelden met hun typische kanteelvormige structuren gaven aan dat er mogelijk iets op til was. De bewolking nam vervolgens verder toe en halverwege de voormiddag plensden de eerste regendruppels neer op Malderse bodem. De neerslag had een eerder buiig karakter terwijl tevens opviel hoe fijne druppels met momenten werden afgewisseld door dikke, tropische regendruppels. Onweer was echter in de verste verte niet te bespeuren en onder betrokken hemel ging de buienmolen onverminderd verder onder een betrokken hemel en afgewisseld met droge perioden die telkens een tiental minuten duurden. Er moeten in totaal zeker een tiental van deze buitjes gepasseerd zijn waarvan sommigen een best wel pittig karakter hadden. De voorlaatste bui werd hierbij zelfs afgesloten door enkele donderslagen in de verte maar op dat moment was de hemel nergens dreigend of donker gekleurd waardoor het onweer moeilijk te lokaliseren was. Opvallend hierbij was de wind die tot op een paar honderd meter hoogte uit het noordoosten kwam terwijl alles daarboven nog uit het zuiden bleef komen. De donderslagen zelf en een analyse van de radarbeelden toonden aan dat een activerende cel zich net ten oosten en noordoosten van Malderen bevond en toen het later de Nederlandse grens overtrok, zich met andere onweerscellen groepeerde tot een squall line die ongeveer reikte van de omgeving van Roosendaal tot een vijftigtal kilometers voorbij de Duitse grens. Ter hoogte van Kleine Brogel was de squall in twee n gesplitst met een onweersvrij gebied ertussen waar de onweersliefhebbers ongetwijfeld even hard moeten gevloekt hebben als hun collega's in Malderen. Wat later volgde was een lichte regenbui die overging in druilerige motregen onder een novemberiaans ogende avondhemel. Ondanks neerslag en bewolking konden we echter vrij zomerse temperaturen optekenen tussen 13,3 en 22,6 graden, terwijl de van zuid naar noordoost draaiende wind slechts 12,6 km/h haalde. De "zondvloed" leverde uiteindelijk 9,8 mm op als dagtotaal.
Maandag, 25 juni 2007
Vanochtend zag het er erg fraai uit met een heleboel verschillende wolkensoorten die elk op hun manier de zonsopgang zoveel mogelijk probeerden in te kleuren. Het kwik droeg ook haar steentje bij door het niet beneden de 14,6 graden te laten afkoelen. Het was een geschenkje van de weergoden voor de vroege vogels want uitgestrekte Stratusvelden lagen reeds op de loer en overvielen ons erg plots korte tijd later. Wat volgde was een sombere en herfstachtig getinte episode waar enige regen kwam bij kijken. Een tijdelijk gebeuren gelukkig want in de uitzonderlijk heldere lucht zag je reeds op ettelijke tientallen kilometers afstand de opklaringen verschijnen die voor ons bestemd waren. De regen die we net kregen hoorde bij een koufront en daarachter lagen reeds verschillende buien klaar die samen met de opklaringen naar Malderen gestuwd werden. De buien waren echter gehaast en erg kleinschalig van omvang waardoor we slechts af en toe korte stortbuitjes kregen waarvan de meest intense kort voor de middag langskwam. Tussen de buien door kregen we een indrukwekkend schouwspel van reusachtige stapelwolken te zien (Cumulus congestus) die fel afstaken tegen de diepblauwe lucht. Hierbij leek het net of je doorheen een polarisatiefilter naar boven keek. In de late namiddag leken de buien een stapje terug te zetten en kregen we aangenaam zonnig weer wat goed was voor kwikstanden tot 19,7 graden, maar deze periode werd meteen afgestraft toen de occlusie ons bereikte met een nieuwe lading regen, veel wolken en zelfs een weinig onweersactiviteit. Het neerslagtotaal van 4,4 mm zal dit etmaal dus wellicht nog aangelengd worden. Naast regen, onweer en wolken was er ook veel wind met snelheden tot 46,7 km/h uit het zuidwesten.
Woensdag, 25 juni 2008
Tijdens de ochtend was het even schrikken toen de bijna heldere hemel waarmee we gisteren de dag eindigden, bleek plaats gemaakt te hebben voor een betrokken versie die volledig uit Stratocumulus castellanus bestond. Wel was het vrij zacht bij minima van 11,4 graden. De bewolking hoorde bij een koufront, maar doordat deze zo vroeg op de dag over het land trok, konden hierop nauwelijks buien ontstaan waardoor Malderen het droog hield en andere delen van het land hooguit wat lichte regen of motregen kregen. Een heel eind ten noordoosten van ons zorgde datzelfde front dan weer voor knetterend onweer doordat het daar op het heetst van de dag arriveerde. Tegen de middag zaten we aan de achterzijde van het front waardoor het snel weer uitklaarde vanuit het zuidwesten en het geleidelijk koeler werd. De temperatuur kon hiervoor nog net 24,9 graden aantikken. De bewolking ging over in gebroken Stratocumulusvelden die vrij snel transformeerden in Cumulus humilis die de hemel een zomerse aanblik gaven, zeker met de diepblauwe lucht erboven. Minder zomers was dan weer de wind die met het arriveren van de eerste opklaringen snel ging aanwakkeren en tijdens de namiddag erg brutaal tekeer ging met snelheden tot 35,4 km/h uit het west- noordwesten. Het duurde tot laat in de avond eer de wind merkbaar verzwakte, maar helemaal gaan liggen deed hij niet. De Cumuluswolkjes bleven overigens opvallend lang hangen maar daar zit de lange daglichtperiode in deze tijd van het jaar wel voor iets tussen. Pas geruime tijd na zonsondergang verdwenen de laatste stapelwolkjes terwijl het weer flink afkoelde. De dag wordt hierbij afgesloten met 0,0 mm verse neerslag.
Donderdag, 25 juni 2009
Bij het krieken van de dag waren er nog steeds sluierwolkjes aanwezig, maar ze waren nu veel geringer in aantal en omvang. Om een fraai gekleurde zonsondergang toe te laten waren ze nog voldoende vertegenwoordigd, en dit alles konden we bij aangenaam zachte minimumtemperaturen van 14,3 graden in ogenschouw nemen. Wat volgde was een zonovergoten voormiddag waarbij de sluierwolkjes geleidelijk verder afnamen en de opwarming zich flink doorzette. Tegen de middag verschenen dan alsnog onze vertrouwde stapelwolkjes terwijl de sluierbewolking weer lichtjes toenam. Opnieuw ging het om een niet- gesloten Cirrus- en Cirrostratusdek terwijl de stapelwolkjes het bij zeer bescheiden afmetingen hielden. De temperaturen hadden in deze omstandigheden en met dat noordoostelijk briesje tot 20,9 km/h erbij weinig moeite om naar een aangenaam warme 28,7 graden te klimmen. De stapelwolkjes gingen er naar de avond toe geleidelijk weer uit, maar de aambeeldvormige Cirrusplukken en enkele Altocumulus floccus wolkjes toonden duidelijk dat de lucht vrij onstabiel is geworden. Op de satellietbeelden waren inderdaad reeds onweders te zien die onder andere boven Parijs en net over de Duitse grens toesloegen. De zwoele, zuiders aandoende avondsfeer liep in Malderen echter op geen enkel moment gevaar waardoor we in rustige omstandigheden en met 0,0 mm als neerslagtotaal de nacht ingaan, op naar de volgende warme zomerdag...
Vrijdag, 25 juni 2010
Van de sluierwolken viel vanochtend (bijna) geen spoor meer te bekennen, en onder de open hemel is het alsnog afgekoeld tot 12,5 graden. Helemaal helder was het echter niet, want de 'natuurlijke' bewolking van gisterenavond heeft plaats gemaakt voor 'kunstmatige' condensatiesporen die niet meer oplosten en de hemel een typisch ruitjespatroon gaven. Het koufrontje lag reeds een eind achter ons, en de lucht was nu duidelijk vochtiger waardoor er gemakkelijk stapelwolken werden gevormd die na de middag ook nog eens flink gingen uitgroeien. De wind kwam (alweer) uit het noorden en wakkerde aan tot 17,7 km/h. Het was ook een beetje minder warm dan gisteren, want het kwik hield het reeds voor bekeken bij 26,4 graden. De stapelwolken werden naar de avond toe weer kleiner waardoor de hoop op een weldadig regenbuitje (voor zover die er is geweest) snel weer verdween. Er bleef wat Stratocumulus over wat later eveneens oploste zodat we met een heldere hemel en wat sluierwolkjes eindigden. Deze hingen vooral in het zuiden en zuidoosten, waar het koufront geleidelijk overgaat in het warmtefront van een volgende depressie die te komende dagen weer tropische lucht naar Malderen zal stuwen. Het was iets koeler dan gisterenavond, maar we konden nog steeds genieten van aangenaam terrasjesweer bij temperaturen die pas tegen zonsondergang onder 20 graden doken. Zoals te verwachten was, eindigden we terug met een neerslagtotaal van 0,0 mm terwijl de voor zondag en maandag aangekondigde onweerbuien ook steeds meer uit de weermodellen verdwijnen.
Zaterdag, 25 juni 2011
Zoals verwacht werd het een verregende vroege herfstdag waarbij vooral tijdens de ochtenduurtjes veel neerslag viel met opvallend dikke druppels. Daarna was het eerder een afwisseling van motregen en lichte regen die uit een Stratus wolkendek viel. Deze bewolking ging af en toe over in Altostratus terwijl hij het ene moment veel dikker was dan op het andere. Soms waren er ook golvende structuren zichtbaar en vooral na de middag zag het er eventjes erg dreigend uit toen de bewolking vanuit het westen veel dikker en donkerder werd. Maar qua neerslag bleef het allemaal maar een flauwe vertoning die op het einde van de dag niet meer dan 1,8 mm heeft opgeleverd. De gure west- zuidwestenwind zorgde er echter voor dat elke regendruppel voor twee telde met haar snelheden tot 32,2 km/h. Tegen de avond werd het rustiger en droger terwijl de warme luchtmassa's over het land begonnen uit te stromen. Dit was reeds merkbaar aan de kilte die uit de lucht ging terwijl het kwik snel begon te stijgen naar 18,7 graden in de vroege avond. De minima werden dan ook al vroeg bereikt met 11,5 graden afgelopen nacht. De bewolking ging tegen zonsondergang over in Stratocumulus waardoor we af en toe de blauwe lucht al te zien kregen.
Maandag, 25 juni 2012
Na een prachtige, in okergele tinten gehulde zonsopgang stond ons een wisselvallige zomerdag te wachten. Het kwik is vanochtend gestrand op 12,5 graden en het luchtruim was gevuld met een chaotisch kluwen van Stratocumulus in Floccus- en Castellanusvormen, Stratus fractus, Cumulus en Altocumulus. De Stratus fractus wolkenflarden werden groter en gingen in de loop van de voormiddag over in een Cumulusachtige variant die nagenoeg het ganse luchtruim bedekte en voor een tamelijk somber weersbeeld zorgde. Gelukkig gingen ze tegen de middag weer over in afzonderlijke stapelwolken met opklaringen ertussen en werd het aangenaam zomerweer bij temperaturen die verder opliepen naar 21,7 graden. Bovendien was de wind veel minder krachtig dan afgelopen weekend met 29,0 km/h uit het west- zuidwesten als maximumsnelheid. De stapelwolken werden tijdens de avond kleiner en er bleef nog wat Stratocumulus en Cirrus over bij zonsondergang. De wind viel toen volledig weg, maar er daalde een zekere kilte neer over de omgeving waarin we het neerslagtotaal van 0,0 mm moesten optekenen.
Dinsdag, 25 juni 2013
Ondanks het buiige einde gisterenavond is er afgelopen nacht geen verse neerslag meer gevallen en gingen we de dag van start onder Stratocumulus en Stratus fractus bewolking. Af en toe viel er nog wat lichte regen maar aan een intensiteit van 30 druppels per vierkante meter per vijf minuten was deze maar amper het vermelden waard. Het werd bovendien weer droog terwijl er wat kleine opklaringen in het wolkendek ontstonden. Deze werden breder toen de bewolking overging in Altocumulus waarvan de compartimenten steeds fijner werden. Toen dit proces zover was gevorderd dat de zon genoeg warmte naar de begane grond kon sturen, kwam er echter thermiek op gang waardoor er stapelwolken werden gevormd. Dit zorgde tijdelijk voor een prachtig uitzicht waarbij de stapelwolken een mooi contrast vormden met de eerdergenoemde wolkenlaag die ook nog eens in een andere richting leek te bewegen. Op een gegeven moment knalden deze stapelwolken echter tegen een temperatuursinversie aan en was het uit met de pret: het werd somber en kil door uitspreidende bewolking. Van een opwarming was dan ook maar nauwelijks sprake, al bleef het wel droog en scheelde het ook al een stuk in de gevoelstemperatuur dat er nauwelijks wind stond. De snelheden bleven beperkt tot 23 km/h uit noordwestelijke richting. Op het einde van de namiddag werd de bewolking opeens vanuit het noordwesten aangevreten en werd het opeens volledig helder. De scheiding tussen de uitspreidende Stratocumulusvelden was zeer scherp en kwam erg onnatuurlijk over zeker toen we al een eindje in de opklaringen zaten en er in het zuidoosten een muur van stapelwolken te zien was die fel afstak tegen de heldere, blauwe lucht. Wat verderop naar het noordwesten begon er vervolgens Cirrostratus binnen te drijven die geleidelijk dikker werd, maar na een paar uur verdween deze bewolking weer zodat onze vrees op een somber vervolg ongegrond bleek. Er volgde een prachtige zomeravond waarbij het eerst nog opwarmde naar de uiteindelijke maxima van 19,0 graden maar vervolgens zeer snel ging afkoelen. De aangevoerde lucht was dan ook van polaire oorsprong en door het wegvallen van de wind zorgde dit voor stralingskoude die later op de nacht wel eens tot plaatselijke grondvorst zou kunnen leiden. Tegen middernacht was het reeds berekoud in de buitenlucht en bereikten we de uiteindelijke minima van 11,5 graden waarin we het neerslagtotaal van 0,0 mm konden optekenen.
Woensdag, 25 juni 2014
Het was vanochtend licht bewolkt met Stratocumulusveldjes die zich tegen een diepblauwe lucht aftekenden terwijl het vrij koel was bij minima van 11,8 graden. Deze velden werden geleidelijk talrijker en op de satellietbeelden was te zien hoe vooral Nederland met veel bewolking kreeg af te rekenen. In een noordelijke stroming kon je natuurlijk niet anders verwachten dan dat Malderen er spoedig ook aan zou geloven, en het grootste deel van de voormiddag verliep inderdaad in sombere en kille omstandigheden bij een 7/8 bewolkingsgraad. Na de middag werden er wat stapelwolkjes tussen de wolkenbrij gevormd en werden de opklaringen weer breder vanuit het noorden. De zon kwam er zo wat vaker bij en dit liet het kwik toe om nog naar 21,8 graden te stijgen. De wind was hierbij aan de zwakke kant en kwam vooral uit noord- noordoostelijke richtingen. Tegen de avond losten de stapelwolken volledig op zodat het terug nagenoeg helder werd op enkele overgebleven Stratocumulusbankjes na. Het voelde nu opvallend warm aan in vergelijking met de voorbije avonden wat op de aankomst van een nieuwe luchtsoort leek te wijzen. De wind kwam ook meer uit noordoostelijke richtingen zodat het om warmere landlucht leek te gaan. Een zwoele zomeravond werd het echter zeker niet, en nog minder zodra de zon onder was en het onder de open hemel snel afkoelde. Neerslag is er ondanks de winsseling der luchtsoorten niet gevallen zodat we nog maar eens met 0,0 mm moesten afsluiten.
Donderdag, 25 juni 2015
Het was vanochtend al een stuk zachter met minima van 12,4 graden. Er hing Cirrus, Altocumulus en Stratocumulus undulatus bewolking die hier en daar erg fraaie rolvormige patronen kreeg. Samen met de zachte kleuren van de opkomende zon was dit alweer reden genoeg om hier en daar een camera te trekken. Overdag werden er wat stapelwolkjes gevormd, maar het bleef allemaal erg onschuldig en voor de meeste mensen was dit uitstekend zomerweer waarbij we aangename maxima van 26,0 graden haalden. De wind kwam uit zuidwestelijke tot zuidelijke richtingen en was erg zwak waardoor het vooral in de zon al wat drukkend aanvoelde. De stapelwolkjes verdwenen naar de avond toe en maakte plaats voor Altocumulus lenticularis en undulatus veldjes waarna de fletse melklucht van overdag plaats maakte voor meer diepblauwe kleuren. Omstreeks 20H kwam de zon in n van die diepblauwe stukken terecht waardoor ze opeens een stuk warmer aanvoelde dan overdag. Het werd nu eventjes erg broeierig en drukkend, maar zodra ze onderging viel er toch een goed merkbare koelte over ons heen. Voor degenen die deze zomeravond in open lucht wilden doorbrengen bleef het echter aangenaam ondanks de temperatuurdaling waardoor we de avond konden uitdoen zonder bevriezingsverschijnselen op te lopen. Het zelfde gold natuurlijk ook voor degenen die niet overtuigd waren dat het vandaag droog is gebleven en het neerslagtotaal van 0,0 mm eigenhandig wilden vaststellen en optekenen.
Zaterdag, 25 juni 2016
De zomerse warmte is weer grotendeels verdreven en we kregen afwisselend stapelwolken en Stratocumulusvelden te zien terwijl er af en toe een bui viel. De minima zijn uitgekomen op 14,0 graden. Het leek een saai vis noch vlees- weertype te worden doch kort na de middag was het opeens zomer en warmde het op tot 22,9 graden bij een stekende zon. Dan zagen we weer de zoveelste tot Stratocumulus uitspreidende stapelwolk naderen doch niemand vermoedde dat deze boven Malderen opeens zou doorstoten en uitgroeien tot een fel onweer. Het begon opeens te bliksemen met vier inslagen per minuut en een enorme neerslagintensiteit met dikke druppels wat ons in een half uurtje 14,9 mm opleverde. Het eerste deel van de bui verliep in windstille omstandigheden maar op het einde staken er plots felle rukwinden op waardoor we wel in een tropische storm leken te zitten. De wind draaide van zuidwest naar noordwest en de rust keerde snel terug na de bui al bleef het nog een tijd narommelen in de verte. De bewolking zag er nu heel anders uit met veel Cumulonimbus en Cirrus densus. Het leverde ons een fraai uitzicht tijdens de avond en een sfeervolle zonsondergang op terwijl het niet eens koud aanvoelde bij de weggevallen wind.
Zondag, 25 juni 2017
Ondanks de opklaringen die gisterenavond verschenen, hing er vanochtend nog steeds veel bewolking die uit Stratus fractus en Stratocumulus bestond. Gelukkig was het wel dunne bewolking waartussen af en toe een mini- opklaring verscheen maar het voelde in ieder geval fris aan met een goed voelbare westelijke tot noordwestelijke wind. De minima zijn op 16,7 graden uitgekomen. Tijdens de namiddag leek er toch nog een verandering in het kille weertype te komen en ging de wind een stuk zachter aanvoelen waarna er een gordel van opklaringen binnendreef vanuit het noordwesten. De zon kwam er al snel ruimschoots aan te pas maar na een uurtje werd dit meteen weer afgestraft met nieuwe wolkenvelden waarna het terug vrij kil ging aanvoelen. Hoewel deze bewolking er dreigend uitzag, was ze niet in staat om neerslag te lossen. Tijdens de avond dreven er opnieuw opklaringen binnen en ging de bewolking over in een mengeling van Stratocumulus en Cumulus. Dankzij het zonnige intermezzo hebben we nog maxima van 24,1 graden kunnen optekenen, maar het neerslagtotaal is opnieuw zwaar tegengevallen (maar zoals verwacht) met 0,0 mm.
Maandag, 25 juni 2018
Door de Stratocumulusvelden is het relatief zacht gebleven met minima van 12,5 graden. Het was geen aaneengesloten bewolking maar het volstond wel om de dag met een grijs accent te laten beginnen. In de uren daarop klaarde het op en maakte de bewolking plaats voor Cumulus humilis waarbij het kon opwarmen tot 23,1 graden ondanks de voornamelijk uit noordelijke richtingen komende wind. De aangevoerde lucht werd steeds helderder waarbij enkel in het noorden en oosten van de Benelux Stratocumulus overbleef. Dit leidde tot grote verschillen waarbij het in Malderen kraakhelder werd met zwartblauwe luchten zoals je ze normaal alleen in het hooggebergte ziet terwijl de andere plaatsen met een grijze en nevelige bedoening te maken kregen. Neerslag kon je uiteraard niet verwachten uit een dergelijke lucht buiten meteorieten en dus bleef de pluviometer op 0,0 mm staan.
Dinsdag, 25 juni 2019
Afgelopen nacht werden er op verschillende plaatsen records gebroken op gebied van minimum temperatuur. Ook in Malderen was het niet mis met 19,2 graden. De schapenwolkjes en de melkluchten waren we weer kwijt en een typisch Belgische zomerhemel maakte haar opwachting met Cumuluswolken erin. Er stond aanvankelijk een luchtig briesje uit het zuid- zuidwesten maar al snel ging deze als een warmeluchtblazer aanvoelen en wisten we weer niet waar gekropen van de warmte. Vanuit het westen probeerde een convergentielijn dichterbij te kruipen om redding te brengen maar het waren alleen de kustgebieden die daar snel achter zaten. In Malderen was het puffen en zweten bij maxima van 35,7 graden en keken we vaak tegen rijen stapelwolken aan die deden vermoeden dat de grens met koele lucht vlakbij was. Het duurde echter tot een eindje in de avond eer de wind definitief om ging naar het noordwesten en de buien die sommige weermodellen nog op die lijn berekenden bleven uit. Het werd snel nevelig en de koelte was zeker tegen zonsondergang heerlijk waardoor de teleurstellende 0,0 mm snel vergeten was.
Donderdag, 25 juni 2020
Na een nog slaapbare nacht met minima van 16,6 graden maakte de krachtige zon weer haar opwachting en waren we weer gelanceerd voor een stralende zomerdag met tropische trekjes. De aangevoerde lucht was nog steeds droog, en dit zou al snel een groot nadeel blijken voor de natuur want er stak een zeer krachtige zuidoostenwind op. Het leek wel alsof we onder een ventilatorkachel stonden en de kostbare regen die de voorbije weken is gevallen, verdampte aan een ijltempo. Tijdens de voormiddag was er nog redelijk wat Cirrus te zien die een erg dichte structuur had maar na de middag loste die grotendeels op en keken we tegen een eindeloos blauwe lucht aan. De zon scheen ononderbroken en de maxima van 33,8 graden waren dan ook niet uit de lucht gegrepen. Op het einde van de namiddag ontstonden er wat stapelwolkjes maar ze waren klein en het waren er zo weinig dat ze moeilijk te spotten waren. Deze verdwenen tijdens de avond uiteraard weer en de Cirrusbewolking begon ook weer op te lossen. Er volgde een erg warme avond en we sloten uiteraard weer af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Vrijdag, 25 juni 2021
Na een grijze start met minima van 10,5 graden begon de bewolking open te breken waarbij de restanten uit Stratocumulus bestonden. Vanuit het westen naderde echter een regenzone en deze zorgde in die richting voor Altostratusbewolking die door Altocumulusbanken werd geflankeerd. De zonnige perioden die we kregen waren dus geen lang leven beschoren en het was al snel beperkt tot een matglaszonnetje. Enkel in het oosten van het land kon men nog iets meepikken dat op een afkooksel van zomerweer leek. De wolkenband vorderde langzaam maar zeker en kort na de middag volgden dan de eerste regendruppels. Maar ze waren niet meetbaar en het werd terug gevolgd door een droge periode. Door infrarood stralen die doorheen de wat rommelig uitziende Altostratus bewolking heen kwamen voelde het nog vrij klam aan bij maxima van 20,6 graden. Daarna ontstonden er stapelwolken tussen de eerdergenoemde sluierbewolking en deze kondigden een buienlijntje aan dat omstreeks 17H30 zonder veel spektakel over Malderen trok. Het werd terug droog en met de wolken en regen is er een nieuwe luchtsoort gearriveerd waarin het broeierig aanvoelde. Deze werd naar hier gebracht met een zuidelijk briesje. Tijdens de avond volgde er een periode van meer egale regen uit een stratiforme neerslagzone en dit werd dan weer gevolgd door droge condities bij een mix van Altostratus en Altocumulus waarin we de avondschemering zagen wegebben. Het gedruppel bleek uiteindelijk goed te zijn voor een dagtotaal van 1,4 mm.
Zaterdag, 25 juni 2022
De buien van gisterenavond werden vandaag gevolgd door een golvende storing die voor veel Altostratus en pannus bewolking zorgde met wat Altocumulusveldjes en Stratocumulus ertussen. Het was zacht met minima van 16,4 graden maar door de bewolking en het binnenstromen van koelere lucht warmde het niet meer zo goed op. Tijdens de voormiddag ging het zelfs kil aanvoelen en het was dan ook amper te geloven dat verschillende instanties met flinke onweersbuien voor de dag kwamen in hun voorspellingen. Uiteindelijk kregen we enkel bewolking te zien met zo nu en dan een spat regen terwijl de hemel in het westen vaak wat lichter gekleurd was. Na de middag begon het dan toch nog broeierig aan te voelen bij een zwak waterzonnetje en slechts een erg zwak briesje uit zuidelijke richtingen. We haalden zo nog maxima van 23,5 graden, en de bewolking zag er nu ook een stuk dreigender uit met indrukwekkende Altostratus asperatus velden die kwamen binnendrijven. De hemel zag er bij momenten apocalyptisch uit en je zou zo haast nog gaan geloven dat die voorspellingen het bij het rechte eind zouden gaan hebben. Maar uiteindelijk volgde er slechts een gezapig zomerregentje dat af en toe wel wat dikke tropische druppels opleverde. Dit was uiteindelijk goed voor een aanvulling van het neerslagtotaal naar 2,1 mm waarop het terug droog werd met een mix van Altostratus, Altocumulus en Stratocumulus.
Zondag, 25 juni 2023
Tijdens de ochtend was het nog aangenaam koel met minima van 14,5 graden maar de warme luchtmassa liet zich al snel gelden eens de zon weer op was. Net als gisteren kregen we weer een helderblauwe, wolkeloze lucht te zien, al waren de diepblauwe kleuren niet meer zo prominent aanwezig en leek er meer een soort van blauwachtige nevel in te hangen. Maar ook dan was de lucht nog steeds zeldzaam blauw en helder naar Belgische normen. En de zon profiteerde daar dus van om met hulp van die zuidelijke wind het kwik weer naar tropische waarden te sturen. We haalden maxima van 31,6 graden en tijdens de namiddag verschenen er wat Cirruswolkjes die de blauwe hemel een fraaie aanblik gaven. Er verschenen ook twee kleine Cumuluswolkjes maar deze wisten maar een minuut of tien te overleven. De warmte bleef tijdens de avond goed hangen en we moesten weer flink zoeken naar een zuchtje koelte in deze zwoele, hoogzomerse setting. Nochtans was die koelte dichterbij dan het leek want een zwakke vore met daarachter een windsprong had het uiterste westen van het land reeds bereikt en begon tijdens de uren daarop aan een gestage opmars doorheen het land. In de schemering konden we omstreeks 22H30 ook in Malderen de rafelige Stratus fractus wolkjes zien die deze vore markeerden en vanuit het westen naderden. Voor middernacht werd de warmte er nog niet door verdreven, en de plaatsen waar men er al mee te maken kreeg registreerden zelfs juist een opwarming door de opruiming van een temperatuursinversie door de windvlagen die erbij hoorden. Deze vlagen bereikten Malderen rond middernacht maar zorgden niet voor buien of onweer waardoor we het terug bij een dagtotaal van 0,0 mm hielden.
Dinsdag, 25 juni 2024
Tijdens de nacht heeft zich redelijk wat dauw kunnen vormen en de vroege vogels werden dan ook beloond met sfeervolle tafereeltjes waarbij er hier en daar ook nevelbanken ontstonden. De zon kwam met een zachte gouden gloed op en kreeg omstreeks 7H30 weer haar felle witte gloed die het kwik terug de hoogte in joeg nadat we al zachte minima van 13,8 graden hebben opgetekend. We kregen wat verkoeling van een noordoostelijk briesje en de lucht voelde ook droog aan waardoor we ondanks de hoge maxima van 29,5 graden nog geen plak- en zweettoestanden kregen. En dat was welkom want er werden nu geen wolken meer gevormd tot een eind in de namiddag toen er wat bescheiden Cumulus humilis verscheen. Deze was geen lang leven beschoren, en begon tegen de avond weer op te lossen. Het bleef erg warm en het begon al stilaan een uitdaging te worden om onze woningen koel te houden. Gelukkig was het ook tijdens de avond nog steeds luchtig en aangenaam en konden we buiten dus nog steeds een frisse neus halen en daarbij het neerslagtotaal van 0,0 mm optekenen.
Woensdag, 25 juni 2025
De dag begon onder een azuurblauwe hemel bij erg zachte minima van 15,9 graden. Het leek zo voor de rest van de dag te zullen zijn, doch plots zagen we twee kleine Stratus fractus wolkjes verschijnen in het noordwesten. Nog wat later verschenen er ook elders van deze rafelige, laaghangende wolkjes. Deze gingen vervolgens over in Cumuluswolkjes, maar het zag er iets anders uit dan de klassieke mooiweerswolkjes die we op een standaard zomerdag te zien krijgen. En het voelde ook anders aan want het was broeierig warm en het kwik steeg snel naar zomerse waarden. De zuidwestelijke tot zuidelijke wind was bij dit alles ook een stuk zwakker dan gisteren en eergisteren wat het warmtegevoel alleen maar versterkte, al stond er wel nog voldoende wind om er nog enigszins een luchtig gevoel in te houden. Kort na de middag verscheen er in het zuiden plots een band met laaghangende Altocumulus die wat weg had van Stratocumulus. Deze breidde zich snel uit naar het noorden en het hele luchtruim raakte ermee bedekt. De zon kon hier nog een beetje doorheen schijnen en de bewolking had een golvende structuur met meerdere banden die vanuit het zuiden over ons heen begonnen te golven, met daartussen ook nog opklaringen. Blijkbaar was de bewolking toch nog dik genoeg om 1 regendruppel te lossen, maar je moest echt op het juiste moment op de juiste plaats staan om ermee in aanraking te komen. Wellicht ging het maar om één druppel per 500 vierkante meter grondoppervlak en wie het op zijn/haar lichaam kreeg zal zich vast schuldig gevoeld hebben dat het daardoor niet meer op een plant kon vallen. Voor een pluviometer zou het echter sowieso niets hebben uitgemaakt, ook vandaag zal immers weer met 0,0 mm in de archieven verdwijnen. Na verloop van tijd kregen we ook fijnere Altocumuluspartijtjes te zien die er fraai uitzagen met hun vlokkerige of ribbelachtige structuren. De hemel was daarbij nog steeds diepblauw wat voor extra contrast zorgde al verscheen er in het zuidwesten tegen het einde van de namiddag Cirrostratus en begon de hemel van daaruit ook weer fletser te worden. Er verschenen ook terug wat rafelige Cumuluswolkjes al leken ze nu hoger te hangen dan degenen die we deze voormiddag zagen. De opnieuw uitbundige zonneschijn liet de temperatuur oplopen tot een net geen tropische 29,4 graden, een waarde die pas omstreeks 18H werd bereikt. Tijdens de avond trok er geleidelijk meer en meer Cirrostratusbewolking binnen en omstreeks 20H30 stak er een verkoelend briesje op dat de temperatuur liet zakken naar een zestiental graden tegen middernacht. Door het vele vocht in de lucht voelde het echter plakkerig aan en was het bijna onmogelijk om er onze huizen in te koelen en doorluchten.