Zaterdag, 26 juni 2004
We begonnen deze dag nog in aangename zonnige omstandigheden, maar al snel kregen we de rekening (of regen-ing) gepresenteerd in de vorm van hoge sluierbewolking die zich steevast over de hemelkoepel verspreidde. De zon kon zich er aanvankelijk nog vlot doorheen werken, maar al snel hield hij het voor bekeken en tegen de late namiddag vielen dan de eerste druppels, maar gelukkig bleken dat ook de laatste druppels te zijn, want veel had deze regenzone niet om het lijf en zo is het dan weer wat droger geworden naar de avond toe. Of we het droog gaan blijven houden is nog maar de vraag want de lucht achter deze regenzone is onstabiel en zou vannacht en morgen nog wat buitjes en een onweer kunnen lossen. Qua temperatuur hebben we zeker niet te klagen met maxima tot 22,0 graden, maar degenen die er 's ochtends vroeg bij waren moesten wel opboksen tegen een erg frisse 7,4 graden. De wind schakelde opnieuw een versnelling terug en haalde nu nog maar 21 km/h.
Zondag, 26 juni 2005
Ondanks de koelere lucht die het voorbije etmaal tot boven onze streken is komen afzakken, werd het opnieuw een echte zomerdag waarbij de temperaturen konden oplopen tot waarden tussen 15,2 en 26,5 graden. Er verschenen wat stapelwolken rond de middag die echter naar de avond toe verdwenen terwijl er ook wat hoge sluierwolkjes aanwezig waren, restanten van onweershaarden die opnieuw net ten zuiden van het land ontstonden maar er opnieuw niet in slaagden om onze richting op te komen om ons van broodnodig vocht te voorzien. In plaats daarvan kwam uit het noordoosten kurkdroge landlucht binnenwaaien, maar door de lagere snelheden van maximaal 17 km/h zorgde de wind nauwelijks voor hinder. Uiteindelijk werd de dag afgesloten met een aangenaam zachte avond en een indrukwekkende bloedrode zonsondergang dankzij voornoemde sluierwolken. Dankzij de temperatuur die nog net boven de 25 graden grens raakte heeft de hittegolf kunnen standhouden op deze locatie, al voor acht dagen op rij...
Maandag, 26 juni 2006
Het onweersgeweld mag gisteren dan nog zo zijn tegengevallen te Malderen, in vergelijking met vandaag was het nog steeds een zeer boeiende dag vol afwisseling. De grijze wolkenmassa die gisterenavond het Malderse luchtruim binnenviel, hield haar bezetting immers de ganse nacht vol waardoor we vanochtend onder dezelfde omstandigheden het daglicht zagen wederkeren. Als klap op de vuurpijl moesten we hierbij ook nog druilerige motregen incasseren. Gelukkig slechts voor korte tijd want na een half uurtje droogde alles op en bleef het grootste deel van de dag van neerslag gevrijwaard... en van zon want deze liet zich enkel kort na de middag een kwartiertje zien. De bewolking maakte met de spaarzame opklaringen die toen verschenen meteen komaf en tijdens de avond viel er af en toe nog een verdwaalde druppel motregen. Dit alles heeft uiteraard zijn voetsporen nagelaten op de meetresultaten die vandaag uit het weerstation rolden: temperaturen tussen 14,8 en 18,3 graden was het gene waarmee we tevreden moesten zijn. Een westnoordwestelijke wind met snelheden tot 29,0 km/h drukte hierbij nog eens flink haar stempel op het weersbeeld van vandaag. Hoewel de motregen verwaarloosbaar is, vulden nachtelijke regens het neerslagtotaal nog aardig aan, tot 2,6 mm.
Dinsdag, 26 juni 2007
Tijdens en kort na zonsopgang was het opnieuw een waar festijn van sfeervolle kleuren en wolkenformaties. Het oogde allemaal vredig, doch de depressie de al een hele tijd ten westen van ons ligt heeft vandaag besloten om de oversteek naar het oosten te maken en hierbij een krachtig windveld over de lage landen te trekken. Aan de kusten zorgde dit voor stormachtig weer dat in combinatie met hoge golven en dito waterstanden een niet alledaags beeld opleverde voor de zomerperiode. Te Malderen en elders in het binnenland was de wind zoals gewoonlijk wat minder hevig (de hoogste snelheid bedroeg echter nog 43,5 km/h uit het west- noordwesten) maar aan de regen ontsnapten we zeker niet terwijl de wolken reeds kort na de mooie zonsopgang het volledige luchtruim in hun bezit namen. Het werd erg guur en onaangenaam waarbij het grootste deel van de dag ten prooi viel aan regen die nu en dan intens was en tussendoor licht of matig. Na de middag leken er weer wat kleine gaatjes in de wolken te komen terwijl het in de vooravond ook droger en rustiger werd, maar nog steeds bleven uitgestrekte Stratocumulusvelden in combinatie met Cumulusbewolking het luchtruim domineren. Het duurde tot een eind in de avond toen er plots brede opklaringen kwamen opzetten vanuit het westen, maar dit werd meteen afgerekend op nieuwe wolken die samen met een korte regenbui kwamen binnengedenderd. Niettemin leverde dit in de laatste stralenbundels van de ondergaande zon een indrukwekkend en dramatisch ogend beeld op. Een mooie afsluiter van een dag die even mooi begon maar een veel minder fraaie tussenperiode heeft gekend. Over de temperaturen kunnen we ook niet veel positiefs zeggen met waarden tussen 9,7 en 16,0 graden, maar het is eens iets anders in deze periode van broeikaseffecten en global warming. De dag werd uiteindelijk afgesloten met een neerslagtotaal van 4,8 mm.
Donderdag, 26 juni 2008
De heldere hemel waarin we deze dag starten, wordt al snel opgevuld met stapelwolkjes, doch ondanks hun uitbreidingsdrang blijft er veel ruimte over voor de zon, zodat het nog gemakkelijk kon opwarmen van 11,3 naar 24,3 graden terwijl de bewolking uit Cumulus mediocris en een beetje uitspreidende Stratocumulus bestond en later overging in Cumulus humilis. De wind wakkerde ondertussen aan tot 27,4 km/h en nestelde zich in de zuidwestelijke hoek. Na de middag en vooral naar de avond toe verscheen er ook hoge en middelhoge bewolking (Cirrostratus en Altostratus) op nadering van een regengebiedje dat later op de nacht voor 1,2 mm neerslag zou zorgen.
Vrijdag, 26 juni 2009
Het was vanochtend zeer zacht bij minima van 16,5 graden, en de blauwe lucht met slechts wat Cirrus erin oogde veelbelovend. Doch wie aandachtig rondkeek zal ongetwijfeld de statige Cumulus congestuswolken gezien hebben, die zich in het zuidwesten ophielden. Een convergentielijntje dat langzaam naar het noorden trok was het brein achter deze stapelwolken, welke zich netjes in een zuidoost- noordwest gerichte rij hebben geschikt. Doordat de zon nog laag stond en de opwarming nog maar net was op gang gekomen, was de buienactiviteit beperkt en bleef het in Malderen nog rustig. Het lijntje bevond zich net ten zuiden van de Franse grens en trok langzaam het land in. Na de middag oogde dit alles op de satellietbeelden erg indrukwekkend en was mooi te zien hoe de luchtmassa's aan beide zijden van de lijn in bijna tegengestelde richtingen stroomden. Er waren ook een aantal onweersbuien in ontstaan die vanuit Malderen en Brussel mooi zichtbaar waren als flinke stapelwolken en aambeeldvormige Cirrusschermen. De lucht achter de buien was flink koeler terwijl het noorden van Nederland nog geplaagd werd door bewolking uit een warmtefront, dus Malderen bevond zich op de ideale locatie voor de zomerliefhebbers. De maxima logen er dan ook niet om met maarliefst 29,0 graden waarbij de zachte noordoostenwind met haar snelheden tot 29,0 km/h aangename verkoeling bracht. Tegen de avond werd ook de waterkoeling ingeschakeld toen de buien uit de convergentielijn ons wisten te bereiken. Dit ging gepaard met opvallend dikke druppels omstreeks 19H, als inleiding op een tweetal buien die weliswaar onweersvrij waren maar lange tijd voor neerslag zorgden. Er werd in totaal 0,6 mm van het broodnodige vocht afgeleverd; een niet zo overdreven neerslagtotaal aangezien de neerslag grotendeels uit lichte of matige regen bestond. Het werd opvallend rustig terwijl de met bloesemgeuren vermengde vochtige lucht voor een aangename sfeer zorgde.
Zaterdag, 26 juni 2010
Na een heerlijk koele ochtend waarbij we minima van 14,7 graden optekenden, deed de combinatie van zonneschijn en hernieuwde aanvoer van warme lucht het kwik al snel oplopen. Er zat nog behoorlijk wat vocht in de lucht en halverwege de voormiddag verschenen de eerste stapelwolkjes die meteen toenamen in aantal en volume. Maar ook deze keer leverde het geen neerslag op, en waren ze slechts bruikbaar als verkoeling die niettemin erg welkom was. Het kwik liep op het einde van de namiddag immers op tot een drukkende 29,7 graden terwijl de zon tussen de wolken door flink kon branden. Aanvullende verkoeling konden we in een oostelijk briesje tot 20,9 km/h zoeken, maar dat was slechts tijdelijk aangezien deze tijdens de avond weer wegviel. Het werd toen nagenoeg helder terwijl het zacht bleef bij temperaturen die tegen zonsondergang nog steeds rond 25 graden schommelden. De droogte bleef ondertussen verder duren bij een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Zondag, 26 juni 2011
Ondanks de veelbelovende weerberichten en de opklaringen gisterenavond, heeft de bewolking zich weer als een graf boven onze hoofden gesloten. Het was vanochtend al Stratus wat de klok sloeg al waren de temperaturen reeds erg zacht met 15,9 graden als minimum. Het deed dan ook eerder aan de nevelwouden van Borneo en consoorten denken en de zon was reeds dwars door de wolken voelbaar. Het grootste deel van de voormiddag verliep in grijze omstandigheden terwijl de bewolking langzaam maar zeker dunner werd. Tegen de middag was het dan zover en ging hij over in Stratus fractus terwijl er vanuit het zuiden opklaringen ontstonden. Daarna ging het erg snel en zagen we het kwik als een speer de hoogte ingaan tot er maxima van 26,6 graden uit de bus rolden. Het resterende vocht en de zwakke oostenwind (tot 16,1 km/h) zorgde ervoor dat het al erg drukkend aanvoelde en in de late namiddag oogde het ook wat onstabiel. Er dreven toen immers Stratocumulus floccus velden over die niettemin een fraai gezicht waren. Tijdens de avond losten deze weer op waardoor we onder een mediterrane blauwe hemel konden nagenieten van de warme zomerdag. Het koelde nauwelijks af en ook kort voor middernacht was het nog steeds ruim 20 graden. Het neerslagtotaal bleef dan weer aan de lage kant met 0,0 mm.
Dinsdag, 26 juni 2012
Stratocumulus en Stratus fractus wolken wisselden elkaar vanochtend af met brede opklaringen ertussen bij minima van 10,9 graden. Overdag werden er stapelwolken gevormd maar het bleef bij de mooiweersvariant (Cumulus mediocris) in een tamelijk rustige atmosfeer. De windsnelheden bleven beperkt tot 17,7 km/h uit het west- zuidwesten en er werd geleidelijk wat zachtere lucht aangevoerd wat resulteerde in maxima van 25,4 graden. De stapelwolken losten 's avonds weer op en maakten plaats voor Altocumuluswolken die tegen zonsondergang massaal aanwezig waren. Mar hun fijne ribbelstructuren zorgden ze voor een leuk uitzicht en nog leuker is dat ze bij een warmtefront hoorden waar subtropische lucht achter schuilgaat. Dit zou de aanzet naar een kort zomeropstootje moeten betekenen voor overmorgen maar voor het zover is moeten we rekening houden met wolken en neerslag van het front zelf. Vooral morgen zou dit voor een druilerig en zwaarbewolkt weertype kunnen zorgen. Voor vandaag hoefden we ons hier geen zorgen om te maken, er volgde een mooie zonsondergang en de avond verliep erg zacht terwijl we konden afsluiten met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Woensdag, 26 juni 2013
De afkoeling heeft zich afgelopen nacht ongehinderd kunnen verderzetten onder een heldere hemel en vanochtend vroor het op verschillende plaatsen aan de grond. Ook in Malderen was het bibberen geblazen bij minima van 7,1 graden maar van rijp- of ijsvorming en bijhorende schade aan de planten was gelukkig niets te merken. De zon had een buitengewoon zware opgave om deze thermische achterstand weer weg te werken, maar gelukkig bleef het helder en kon ze voluit haar stralen op het onderkoelde en deels bevroren landschap werpen. Echt diepblauw waren de kleuren nochtans niet, want er hing een nevelige waas die echter wel voor een sfeervolle zonsopgang met roodachtige kleurentinten heeft gezorgd. Die waas bleek deels van Cirrostratusbewolking afkomstig te zijn, en na verloop van tijd begonnen er Stratocumulusvelden met een erg fijne structuur (of zeer laag hangende Altocumuli) binnen te drijven. Deze bewolking was al meteen een zware opdoffer voor de zon, zeker toen er zich ook nog eens Cumulus fractus bewolking onder ging ontwikkelen die snel talrijker werd. Voor een gure en sombere zomerdag hoefden we echter (nog) niet te vrezen want verder dan 7/8 kwam de bewolkingsgraad niet en tijdens de namiddag liep deze weer wat terug. Bovendien stond er een stuk minder wind (tot 11 km/h uit het noordwesten) zodat het voor het gevoel minder koud was. De maxima haalden 21,2 graden en naar de avond toe begon er Cirrus spissatus bewolking binnen te drijven. Deze was de voorbode van een volgende storing die momenteel flink activeert en op een noordwestelijke stroming langzaam richting Malderen dreef. Op die storing zaten vooral buien met plaatselijk zelfs wat onweer, en het was dan ook geen wonder dat we tijdens de avond typische onweersverklikkers zagen verschijnen. Er werd immers massaal Stratocumulus castellanus gevormd terwijl het tegen zonsondergang volledig betrokken raakte. Toch wisten we het nog tot na middernacht droog te houden zodat we de dag eindigden met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Donderdag, 26 juni 2014
De dag begon met verspreide Stratocumulusbanken en wat Cirrus en Cirrostratus bewolking die vanuit het noorden binnendreef maar nog verder naar het noorden terug door heldere lucht werd gevolgd. Het was afgekoeld tot 10,8 graden en tijdens de voormiddag werden er geleidelijk stapelwolken gevormd die vrij talrijk waren. samen met de sluierbewolking werd het voor de zon erg lastig om ons te verwarmen, maar wie alles goed inplande en goede reflexen had kon wel nog uitgebreid van diens warme stralen genieten. Het werd vrij aangenaam, gematigd zomerweer al was het in Nederland een heel ander verhaal. Daar waren de buien immers heer en meester en werd er zowat alles waargenomen van bliksemschichten en donderslagen over hagelbuien en wolkbreuken tot zelfs heuse windhozen daar waar buienwolken over wateroppervlakken hingen zoals de Waddenzee. Wie naar de onschuldig ogende stapel - en sluierwolken in Malderen keek zou met ongeloof op de Nederlandse weerverhalen reageren, al kregen we halverwege de namiddag toch ook iets van die onstabiele lucht mee in de vorm van een veldje Altocumulus floccus bewolking. Dit was natuurlijk niet genoeg om dat ongeloof van de naar de eerdergenoemde verhalen luisterende niet- wolkenkenner te counteren en het bleef ook rustig terwijl het bij een zwakke west- zuidwestenwind opwarmde tot 25,4 graden. Tijdens de avond dreven er meer van deze onweersvoorboden binnen en kregen we ook Stratocumulusvelden te zien waaronder valstrepen hingen. Tegelijk werd de bovenlucht melkachtig door toenemende Cirrostratus bewolking en hing er ook een warme avondgloed met zachte lichtkleuren. Samen met de weggevallen wind en de langzame afkoeling had het al veel weg van een echte zomeravond ook al kwam het nog niet tot zwoele plaktoestanden. De eerdergenoemde valstrepen bereikten de grond niet dus het bleef droog en de inhoud van de pluviometer konden we natuurlijk al raden (0,0 mm voor wie het nog niet doorheeft).
Vrijdag, 26 juni 2015
We zijn tijdens het tweede deel van de nacht in onstabiele lucht terechtgekomen waardoor het vanochtend klam en vochtig aanvoelde bij minima van 13,0 graden. Boven ons wemelde het van de Altocumulus castellanus en floccus veldjes terwijl er ook heel veel Altostratus en Cirrostratus te zien was. Onder de dikkere Altocumulusvelden waren ook al valstrepen te zien en onderandere in Brussel leidde dit omstreeks 8H reeds tot een paar lichte regenbuitjes. De Altocumulusveldjes verdwenen geleidelijk en maakten plaats voor Cirrostratusbewolking die geleidelijk aandikte tot Altostratus. Het werd nu erg broeierig bij een versluierde matglaszon, terwijl de temperaturen ondanks de bewolking opliepen tot 28,8 graden. De zwakke wind kwam meestal uit zuidelijke tot zuidwestelijke richtingen en voerde hiermee subtropische lucht aan. Tijdens de avond kregen we te maken met een koufront dat de boel onstabiel maakte waardoor er her en der buien werden gevormd die uitgroeiden tot onweer. De meeste buien trokken echter ten zuiden van ons langs of ontstonden ten oosten van Malderen waardoor we het hier toch droog hielden. De koude lucht zelf kon ons voor middernacht nog niet bereiken waardoor het een aangenaam zachte tot lichtjes zwoele avond werd waarin we het neerslagtotaal van 0,0 mm optekenden terwijl de bewolking vooral uit Cirrus densus, Altostratus (zuiden), Altocumulus en Cirrostratus bestond.
Zondag, 26 juni 2016
In tegenstelling tot gisteren ademde de atmosfeer al vroeg onstabiliteit uit met forse stapelwolken die al snel doorgroeiden tot Cumulonimbus. Ze lieten zich voortdrijven op een eerder zwak briesje dat terug naar zuidwestelijke richtingen is gekrompen. De buienwolken waren nogal in hun sas bij deze onstabiele polaire luchtmassa's en ze gingen in ieder geval sneller de hoogte in dan onze kwikbuizen die het bij 11,1 graden al niet te breed hadden vanochtend en het bij 18,7 graden dan ook al voor gezien hielden. Kort voor de middag weergalmden de eerste donderslagen en het leek meteen van alle kanten te komen doordat er zich meerdere cellen in de buurt ontwikkelden. In het centrum van Londerzeel kreeg men ook nog eens een flinke karrevracht hagel over zich heen (1 cm), voor Malderen was de vorm van de neerslag onduidelijk maar het was wel goed voor 7,5 mm. Talloze buien passeerden vervolgens de revue (niet allemaal in Malderen natuurlijk) en onderandere in Antwerpen viel er een prachtige shelfcloud te bewonderen. Tegen de avond keerde de rust dan weer terug en kregen we een afwisseling van opklaringen en wolkenvelden.
Maandag, 26 juni 2017
Tijdens de nacht is het verder uitgeklaard waardoor deze dag een veelbelovende, zonnige start maakte bij minima van 16,1 graden. De aangevoerde lucht was echter aan de vochtige kant waardoor er snel stapelwolken werden gevormd die erg talrijk waren (Cumulus humilis) al deed dit weinig afbreuk aan het fraaie weertype. De wind kwam uit westelijke richtingen en tijdens de namiddag losten de stapelwolken vrij snel op door advectiestromingen uit een naderende storing vanuit het zuiden. Deze kondigde haar komst aan met zeer fraaie Altocumulusvelden die vanuit het westen binnendreven. Na een tijdje losten deze grotendeels op, op een paar banken na terwijl er vanuit het zuiden Cirrusbewolking kwam opzetten. De zon kon daar erg vlot langs en door schijnen waardoor we maxima van 25,3 graden konden optekenen. Tijdens de avond zagen we ook Cirrus spissatus bewolking verschijnen in het zuiden en leek het alsof we tegen de flanken van onweersbuien aankeken. Maar het bleef rustig en het koelde snel af terwijl we de dag opnieuw moesten afsluiten met een bedroevend neerslagtotaal van 0,0 mm.
Dinsdag, 26 juni 2018
De heldere hemel heeft zich vertaald in nachtvorst waarbij het kwik aan de grond hier en daar een graadje onder nul ging en 12,0 graden in thermometerhut. Maar de stof- en zandwoestijn die nauwelijks warmte vasthoudt was daar natuurlijk debet aan. Overdag dreef er Cirrusbewolking binnen en verloor de blauwe lucht haar heldere tint. Maar het deed geen afbreuk aan het fraaie en zonnige weer terwijl een vrij krachtige noordelijke bries de temperaturen draaglijk hield met 24,3 graden. Er veranderde weinig en we sloten af met een fraaie zonsondergang door de vederwolkjes. De warmte bleef nu beter hangen dan gisteren waardoor het er ondanks de niet meer zo azuurblauwe lucht zomerser aan toe ging. Tussen de verdroogde grashalmen en verwelkende struiken wees de pluviometer nog steeds 0,0 mm aan.
Woensdag, 26 juni 2019
De nevelige waas gisteravond is overgegaan in Stratus bewolking waardoor het vanochtend wel herfst leek. Het koelde onder de egaal grijze hemel af tot 17,3 graden en we zagen al snel lichtere kleuren in de grijze waas. Je kon er dus al van uit gaan dat er opklaringen in aantocht waren, al moesten ze daar aan de kust wel erg lang op wachten. Het Stratus veld was zeer scherp begrensd als we overdag naar de satelliet keken en taferelen waarbij het op de ene plek zonnig en warm was terwijl het 10 km verderop grijs en kil was, waren dan ook niet ongewoon. Vooral het noordwesten van Nederland raakte niet of nauwelijks van de bewolking af. In Malderen viel dit mee want het ochtendgrijs was daar snel opgeruimd en overdag haalden we zomerse maxima van 28,9 graden. De wind kwam echter uit het koele noordwesten en was bij momenten krachtig waardoor het tijdens de avond al snel kil ging aanvoelen. Maar dat was voor de tuinierder geen probleem want na het sleuren met tientallen emmers parelde het zweet al snel weer op zijn of haar lichaam. Dit was meteen ook het enige vocht dat in aanraking kwam met de 0,0 mm aanwijzende pluviometer.
Vrijdag, 26 juni 2020
Koelere luchtmassa's begonnen vanuit het zuidwesten op te dringen en dus waren we de stabiele atmosfeer en het zonnige weer kwijt. Althans gedeeltelijk, want het bleef nog warm en de zon zouden we ook nog meer dan genoeg te zien krijgen. Het was zwoel met minima van 18,8 graden en er hingen Altocumulus castellanus velden die van zuidoost naar noordwest geschikt leken te zijn, en daaruit ontstonden in het zuidwesten stapelwolken. Deze waren reeds fors van afmetingen en organiseerden zich in rijen. Verder dan dat kwam het voorlopig nog niet en we zagen de wolkenvelden overtrekken zonder dat er iets gebeurde. De zon kwam er ruimschoots aan te pas en door al dat vocht en de zwakker geworden zuidoostenwind werd het zeer zwoel en drukkend. We haalden maxima van 31,4 graden en het was wachten op de passage van de convergentielijn eer de wind naar het zuidwesten zou ruimen en het iets koeler werd. Op deze lijn ontstonden onweersbuien maar in deze muur van buien werd door het architectenbureau van de weergoden al ruim op voorhand een opening ontworpen en ingetekend welke zodanig was uitgelijnd dat ze pal over Londerzeel trok. Een onweerssituatie uit het boekje dus en het bleef droog waarbij enkel de windsprong en de afkoeling de passage van de lijn verraadden. Maar toch hoefden we hier als onweersliefhebber niet te klagen want toen de buien ten noordoosten van ons zaten, explodeerde alles en keken we tegen enorme wolkenformaties aan. Het leek wel een vulkaanuitbarsting en wie daaronder zat zal het zeker geweten hebben. Tijdens de avond vielen er een paar druppels uit afgestorven of juveniele buien terwijl het windstil en opnieuw erg zwoel werd. Na zonsondergang was er een indrukwekkende bliksemshow te zien in het noordoosten en toen er in het zuidwesten opeens een gelijkaardige show te zien was ontstond er weer hoop op een verfrissend stortbad. Maar het ging allemaal erg langzaam en de onweersactiviteit ging er op vijf minuten helemaal uit ondanks de zeer hoge bliksemactiviteit daarvoor. In het spookachtige licht van de laatste bliksemflitsen konden we het donkere silhouet van een 0,0 mm aanwijzende pluviometer ontwaren.
Zaterdag, 26 juni 2021
Na een sombere, grijze en klamme start bij minima van 15,1 graden begon de lucht weer onstabiel te worden. Tussen de Altostratus en Stratusbewolking ontstonden Stratus fractus flarden die uitgroeiden tot Cumulus. En deze ontwikkelden zich verder tot buienwolken die plaatselijk reeds voor de middag flink uitpakten met wolkbreuken en onweer. In Malderen bleef het allemaal beperkt tot wat lichte regenbuitjes die wel genoeg vocht in de lucht brachten om het broeierig te laten aanvoelen. Zeker tijdens de namiddag toen de zon erbij kwam, werd het zwoel bij maxima van 23,6 graden en een stekende zon. Het luchtruim was deels bedekt met Cirrus densus uit buienwolken en Cumulus met wat Altocumulus castellanus en floccus ertussen. De wind is verder naar het zuid- zuidoosten gekrompen en er volgden nog een paar lichte regenbuitjes tijdens de namiddag. Daarna was de bewolking weer zodanig toegenomen dat het bijna overtrokken was maar de zwoelte bleven we wel houden. Toen de wind tijdens de avond wegviel werd deze zelfs erg prominent. Het gedruppel uit de buitjes ten spijt is het neerslagtotaal op 0,6 mm blijven steken.
Zondag, 26 juni 2022
Het koufront dat de afgelopen dagen voor regen en onweer heeft gezorgd in de oostelijke delen van het land zorgde vandaag voor Cirrostratus en Altostratus bewolking die in het westen scherp begrensd was door diepblauwe luchten. Kouder dan 14,2 graden is het hierdoor niet geworden. Later ontstonden er ook stapelwolkjes tussen al had de bewolking naar de middag toe de neiging om dikker te worden. Daarna wonnen de opklaringen weer terrein waarna de wolken nog een laatste poging deden om naar het westen op te rukken. Tijdens de namiddag kregen de opklaringen het dan voor het zeggen en kwam de zon er vaker door. Al dreven er vanuit het zuiden nog geregeld velden Cirrostratus en Altostratus binnen die niet met de frontale zone verbonden leken te zijn maar het de zon soms nog moeilijk maakten. Het werd desondanks nog 24,5 graden. En we moesten natuurlijk ook rekening houden met de stapelwolken die de zon geregeld lieten verdwijnen. Tegen de avond sloeg het weer plots om en waren het opeens Altocumulusveldjes die we te zien waren en welke een onstabiele indruk wekten. De zon ging nu ook meer steken toen ze erdoor kwam al kwam dat deels ook door de erg zwakke zuidelijke tot zuidwestelijke wind. De Altocumuluswolkjes bleven ons gezelschap houden met de castellanus en floccus structuren erin en later zorgde dit alles voor een erg fraaie zonsondergang dankzij de warme schemeringskleuren die er nu bij kwamen kijken. Alle gewolk ten spijt is het wel droog gebleven met een neerslagtotaal van 0,1 mm.
Maandag, 26 juni 2023
De koele lucht heeft ons na middernacht vlot weten te overspoelen waardoor het vanochtend even wennen was met een goed voelbare, frisse westenwind. Nochtans waren de minima nog wel hoog met 16,5 graden. Er hingen een paar kleine plukjes Stratus fractus terwijl er ook fraaie Cirrus strepen te zien waren. De koele wind bleef aanhouden en van achter glas zou je haast niet geloven dat er zich een dergelijke weersverandering heeft voltrokken. Het zag er allemaal nog even stralend en zomers uit. Na een tijdje zagen we vanuit het zuidwesten wel meer Stratus fractus wolkjes ontstaan en deze gingen over in Cumulusachtige wolkenplukken die steeds talrijker werden en de zon in moeilijkheden brachten. Tijdens de namiddag begonnen de opklaringen echter weer terrein te winnen en het werd zo toch nog redelijk fraai zomerweer. Enkel de erg vlagerige zuidwestenwind en de lagere temperaturen (maximaal nog 24,8 graden) die we niet meer gewend waren zorgden voor spelbreker al zullen heel wat mensen die temperaturen toch gewaardeerd hebben. In de hogere luchtlagen begon er ondertussen Cirrostratus bewolking binnen te sluipen en na een tijdje ging deze over in Altostratus waardoor de zon opnieuw in de problemen kwam. Deze bewolking was echter scherp begrensd in het noorden waar we een strakblauwe lucht zagen met slechts een paar Cumulus congestus wolken erin. Hoewel de sluierbewolking Malderen in erg korte tijd heeft weten in te palmen, bewoog de grens ervan slechts heel traag in noordelijke richting. Tussen de deels tot Stratocumulus uitspreidende stapelwolken door moesten we het dus met een zwak waterzonnetje stellen. De Altostratus had overigens geen egale structuur in tegenstelling tot de Cirrostratus die eraan vooraf ging, waardoor het leek alsof de zon af en toe begon terug te komen. Maar uiteindelijk gebeurde dat niet meer en verliep de avond dus overwegend grijs maar nog vrij zacht door diezelfde bewolking en de ondertussen weggevallen wind. Kort voor zonsondergang zagen we onstabiliteitsverklikkers zoals Altocumulus floccus en castellanus verschijnen terwijl banden van dichte Altocumulus vanuit het zuidwesten begonnen te naderen. Dit bleef echter zonder verdere gevolgen en we hielden het dus weer droog met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Woensdag, 26 juni 2024
Tijdens de nacht is het erg zacht gebleven met minima van 16,0 graden en er werd redelijk wat dauw gevormd onder de heldere hemel. Eens de zon erbij kwam, warmde het razendsnel op en dit bracht ons uiteindelijk naar maxima van 30,3 graden. Geen enkel wolkje durfde zich te vertonen al verschenen er rond de middag plots wel stapelwolken in het noorden waarna er ook elders in het luchtruim wolkjes verschenen. Deze waren weer wat groter, het ging om de mediocris variant waar we gisteren met humilis te maken kregen. Deze losten uiteindelijk weer grotendeels op en vooral de latere avond verliep dus helder. Het werd daarbij wat nevelig en er verschenen ook wat Cirrus plukjes in het westen. De zonsondergang verliep dan weer in een bruinachtig oranje waas terwijl de avond daarna tamelijk zwoel verliep. Ook vandaag konden we met 0,0 mm weer een droge dag bijschrijven.
Donderdag, 26 juni 2025
Kort na middernacht kwam het plots tot onweer, wat met heel wat bliksemactiviteit op Londerzeel afstevende. Binnen de kortste keren kwam het tot flinke regenvlagen en er zat ook redelijk wat wind op (gustfront). De bliksemontladingen zaten echter grotendeels in de wolken en regengordijnen verborgen waardoor het (hier althans) niet de moeite bleek te zijn om er de camera bij te halen. De activiteit van het onweer ging er ook snel uit naarmate het naar het noorden trok, maar in tegenstelling tot gelijkaardige situaties in het verleden overleefde dit onweer de oversteek van Malderen en sneuvelde het pas een tiental kilometer verderop. Dat was meteen goed nieuws voor de planten (of wat er nog van over blijft) want we kregen een flinke slok hemelwater te verwerken. Het ging in een ruk naar 6,8 mm en vervolgens kwamen we in het 'advectieve' gedeelte van het MCS waar dit onweer deel van uitmaakt, wat de pluviometer aan een 'tuinvriendelijk' tempo verder aanvulde tot 10,4 mm. Daarna werd de traditie van dit jaar weer verder gezet en bleef het beperkt tot wat gespetter af en toe doorheen de rest van de nacht. Al was de neerslag toch af en toe zichtbaar als een 0,2 mm knikje in de grafieken en hoefden we het dus niet meer als druppels per vierkante meter te meten. Het werd ondanks het onweer en de verkoeling die erbij hoorde wel weer een vochtige plaknacht met minima die op 19,2 graden bleven steken. Overdag kregen we met een mengeling van Altocumulusvelden, Stratocumulus en Cumulus te maken waarbij de zon er af en toe doorkwam. Het was daarbij wel voor minstens 6/8 bewolkt en op sommige momenten raakte het terug helemaal overtrokken met opnieuw wat lichte regen of een zwak buitje erbij. Het felste buitje viel in de late namiddag en vulde de pluviometer verder aan tot 13,8 mm wat ook het dagtotaal zou worden. Met het onweer afgelopen nacht is er een koelere luchtsoort gearriveerd en bleven de maxima steken op 22,6 graden waarbij de overvloedige bewolking ook niet meehielp. In de loop van de namiddag begon er ook nog eens een krachtige zuidwestelijke tot westelijke wind op te steken die bij momenten stormachtig aandeed met gierende vlagen en voor een herfstgevoel zorgde. Voor de planten werd het een beproeving daar alles nu vol in blad staat en het kostbare water dat er is gevallen ging nu ook natuurlijk in sneltempo verdampen ondanks de bewolking en lagere temperaturen. In de avond sloeg het weer helemaal om en dreven er plots brede opklaringen binnen waardoor de dag nog verrassend zonnig eindigde. De resterende bewolking bestond uit Cirrusplukken, een paar kleine Cumulusachtige wolkenflardjes en in het zuiden enkele Altocumulusbanken. We zagen nu ook een scherpe daling van de dauwpunten en zeker naar zonsondergang toe begon het snel af te koelen waardoor het pas nu aangenaam koel en luchtig ging aanvoelen. Overdag was het immers nog steeds een erg kleffe en broeierige bedoening. De wind leek zich van deze weersverandering echter weinig aan te trekken en stak aan het begin van de avond zelfs nog een tandje bij. Pas tegen zonsondergang begon ze langzaam weer af te zwakken al gingen we de nacht in met nog steeds erg winderige omstandigheden. De minima van 17,8 graden werden nu pas bereikt.