Zondag, 27 juni 2004
Vandaag kregen we een niet onaardige zomerdag onder de neus geschoven met temperaturen die opliepen naar een aangename 25,1 graden terwijl de nacht ook in zeer zachte omstandigheden verliep met een minimumtemperatuur van 15,1 graden. Tijdens de vroege ochtenduurtjes zorgde de passage van een regenzone echter nog voor de schamele som van 0,4 mm hemelwater. Overdag was de wind dan weer spelbreker, met pieken die opnieuw naar 32 km/h uithaalden. De bewolking was erg wisselend en op sommige momenten leek het of er nog een buit zou willen uitvallen maar dat is uiteindelijk niet gebeurd. De komende dagen beloven wisselvallig te zullen gaan verlopen zonder al te grote neerslaghoeveelheden en met vrij hoge temperaturen.
Maandag, 27 juni 2005
Vandaag kwamen we opnieuw in warmere lucht terecht en onder toezicht van de kloeke junizon kon het kwik oplopen naar een net geen tropische maximumwaarde van 29,8 graden. Af en toe dreef er wat sluierbewolking voorbij maar tegen de avond werd het tijdelijk wat interessanter toen hoge wolkenzuiltjes (Altocumulus castellanus) vanuit het zuiden binnendreven, en deze de neiging hadden om verder uit te groeien, maar op dit ogenblik zijn ze alweer verdwenen en blijven de kansen op een bui of onweer van betekenis verwaarloosbaar klein. De ochtend verliep weer wat frisser met minimumtemperaturen van 13,7 graden. Volgens de weermodellen (GFS) zal morgen in de loop van de dag een warmtefront binnenschuiven met wat neerslag of buien erop, maar door de droge lucht onderin de atmosfeer is de kans groot dat deze regen zal verdampen voor hij de grond bereikt. Vanaf woensdag komen echter actieve regen en onweerszones onze kant op die het begin van een duidelijke westcirculatie inluiden waarmee onze zomer van het ene uiterste in het andere zal vallen. We zullen namelijk de ene regenzone na de andere op bezoek krijgen terwijl de koele zeelucht de temperaturen flink zal onderdrukken.
Dinsdag, 27 juni 2006
Aan het sombere herfstweer van gisteren werd vandaag nog een flink vervolg gebreid. Zo zagen we het daglicht vanochtend weerkeren zonder dat er een zonnetje aan te pas kwam, terwijl de vertrouwde blauwe luchtkleur nog steeds vervangen was door grijs dat pas tegen de middag even werd onderbroken door een microscopisch kleine opklaring voordat het zich weer hermetisch sloot. Als positief kunnen we stellen dat het droog bleef en de naar noord gedraaide wind het bescheiden hield met hooguit 12,9 km/h. Temperaturen tussen 12,4 en 18,7 graden zijn echter niet meteen iets waar we trots kunnen op zijn eind juni, maar gelukkig begon het wolkendek tegen de avond tekenen van slijtage te vertonen: het ging over in Stratocumulus en ongeveer een uurtje voor het invallen van de duisternis kregen we dan alsnog de zon te zien. Onder een ondertussen opengetrokken hemel koelde het echter snel af tijdens de late avonduurtjes.
Woensdag, 27 juni 2007
We begonnen de dag onder zeer brede opklaringen en dus een vrolijk zonnetje, maar in het westen lag een uitgestrekt veld Stratocumulus dat daar niet bleef liggen en in de loop van de ochtend dus opnieuw het luchtruim ging inpalmen. Hoewel de bewolking aanzienlijk is toegenomen, bleef het deze keer droog terwijl er ook wat kleine blauwe stukjes overbleven. De zon slaagde erin om zich hier regelmatig doorheen te worstelen en dit bracht vooral na de middag enige thermiek op gang waardoor zich enkele honderden meters lager prompt stapelwolkjes gingen ontwikkelen. Doordat deze ontstaan door instraling, vulden deze echter steeds iedere nieuwe opklaring op en het is dan ook niet verwonderlijk dat de namiddag alles behalve zonnig verliep. Niettemin hebben de temperaturen wat winst geboekt tegenover gisteren en haalden we waarden tussen 8,8 en 18,7 graden. De wind was tevens een stuk minder krachtig met pieksnelheden van 33,8 km/h uit het west- zuidwesten. Naar de avond toe ging de bewolking weer wat afnemen, en kregen we erg fraaie Altocumulusvelden te zien, een voorbode van een naderend koufront(je) dat vooral in Nederland van een weinig elektriciteit voorzien was. De Malderlingen moesten het echter doen met laaghangende wolkenvelden (Stratus) die later op de avond op bezoek kwamen. Het neerslagtotaal van vandaag bedroeg 0,6 mm en werd reeds voor zonsopgang bereikt.
Vrijdag, 27 juni 2008
Tijdens de voormiddag zijn er weer heel wat Cumulus en Stratocumuluswolken aanwezig die zich naar de middag toe uitspreidden en het de zon op die manier knap lastig maakten. De wolken zorgden ervoor dat de minima een stukje hoger zaten met 13,0 graden, maar voor de meeste mensen werden ze niet als welkome gasten ervaren. Bovendien lieten ze tijdens de voorbije nacht wat neerslag achter, goed voor 0,2 mm. Gelukkig nam de bewolking na de middag opnieuw af om vervolgens over te gaan in mooiweerswolkjes (Cumulus humilis) die heel wat extra zonlicht doorlieten en het weersbeeld zomerser deden ogen. Spelbreker van formaat was echter de wind die de hele dag door flink tekeer ging en heel wat buitenactiviteiten lastig maakte met haar snelheden tot 41,8 km/h uit het zuidwesten. De temperatuur werd er een beetje door in toom gehouden, al viel die 23,6 graden ook nog best te pruimen. Tijdens de avond ging de bewolking over in vormeloze Stratus fractus die mooi contrasteerde met het schemerlicht in het noordwesten, doch de wind bleef gewoon verder razen tot laat in de avond.
Zaterdag, 27 juni 2009
De zomer liet zich door de buien van gisterenavond niet van haar stuk brengen, waardoor we vandaag weer uitgebreid van zon en warmte konden genieten. Het convergentielijntje bevond zich nu een eindje ten noordoosten van Malderen waardoor er vooral in Nederland een aantal onweersbuien zijn ontstaan. De oostelijke helft van België leek hier ook gevoelig voor te zijn, maar in Malderen waren het enkel stapelwolken die we te zien kregen. Neerslag viel er dus niet en de temperaturen hadden weinig moeite om van de ochtendlijke 16,5 naar een warme 27,5 graden op te lopen. Om de heethoofden onder ons af te koelen werd er in een west- noordwestelijk briesje tot 19,3 km/h voorzien. Tegen de avond maakten de stapelwolken plaats voor een relatief zeldzame nieuwkomer die de avondhemel na zonsopgang kwam opvrolijken. Namelijk de lichtende nachtwolken die op een hoogte van ruim 80 km voor Cirrusachtige bandjes en ribbelstructuren zorgden. Hoewel ze al enkele dagen over heel de Benelux worden waargenomen ontsnapten ze deze keer niet aan de aandacht van schrijver dezes. De wolkjes bleven tot diep in de nacht zichtbaar in zilverachtig witte kleuren terwijl we het etmaal in rustige omstandigheden zagen ten einde lopen. Het neerslagtotaal bleef uiteraard beperkt tot 0,0 mm.
Zondag, 27 juni 2010
Na ochtendminima van 12,7 graden opgetekend te hebben, bracht de zon hier al snel verandering in en was het kwik meteen gelanceerd om later vandaag op tropische waarden uit te komen. In een heldere hemel en met warme continentale luchtaanvoer was dat niet zo moeilijk en de maxima van 32,4 graden logen er dan ook niet om. De bewolking bestond uit een weinig Cirrus en een verdwaald Cumulusje, en dit bleef zo voor het grootste deel van de dag. De wind zocht bij dit alles het noorden op en haalde snelheden tot 19,3 km/h om later op de avond weer grotendeels weg te vallen. Een nieuwkomer op het weerstoneel waren de Altocumulusveldjes die tegen zonsondergang aan de westelijke horizon verschenen en reeds de eerste voorboden waren van een koufrontje dat ons in de loop van maandag zou bezoeken. Aanvankelijk werd hier behoorlijk wat onweer en regen op berekend, maar dat is er in de laatste modelruns helemaal uitgegaan waardoor het een rustige, droge en nog vrij warme dag belooft te worden. Van de warmte onweders die voor vandaag berekend werden, zal overigens ook niet veel meer in huis komen aangezien het etmaal er reeds opzit en er nog steeds niet meer dan wat Altocumulusveldjes en Cirrostratus te zien was die onder het goudgele licht van de laagstaande maan voorbijdreven. De moeite om pluviometers leeg te gieten (hoe moet dat ook alweer) werd ons met het dagtotaal van 0,0 mm terug bespaard.
Maandag, 27 juni 2011
Van de Stratusbewolking was deze keer niets te merken, en na een zwoele nacht bij minima van 16,9 graden stond er puur zomerweer op het programma. De hemel kleurde azuurblauw en de zon brandde hevig waardoor het kwik al snel boven de dertig graden uitsteeg. Na de middag werden dan zinderende maxima van 35,1 graden opgetekend, welke wel eens de hoogste van het jaar zouden kunnen geweest zijn. Later stak er een briesje op, maar erg veel verkoeling kon het niet brengen met haar snelheden tot 19,3 km/h uit het oosten. Gelukkig was de aangevoerde lucht nog vrij droog met een RV die na de middag rond 37% schommelde. Tijdens de avond werd het dan weer spannend toen er plots een zeer actieve onweerscel ontstond nabij de Franse grens en op ramkoers lag voor Malderen. Deze stierf echter vrij snel weer af waardoor we enkel de aambeeldbewolking mochten ontvangen. De avond verliep dus uitermate zwoel en rustig bij temperaturen die pas tegen zonsondergang weer onder dertig graden zakten.
Woensdag, 27 juni 2012
Afgelopen nacht is het tot regen gekomen en we ontwaakten in een nevelige, grijze en natte omgeving. Het was zacht bij minima van 17,1 graden en het luchtruim had veel weg van een herfstdag met Stratus en Stratus fractus die een warmgrijze gloed uitstraalde. De bewolking was hardnekkig en bleef het grootste deel van de dag hangen. Wel werd ze tegen de middag wat dunner en met een elektronenmicroscoop waren er een paar opklaringen zichtbaar die later zelfs met een gewone microscoop zichtbaar werden. Dit in Altostratus, Stratocumulus en Stratus fractus bewolking die de neiging kreeg over te gaan in Cumulus. De zonnestralen waren door de bewolking heen goed voelbaar en samen met de subtropische luchtaanvoer zorgde dit reeds voor tamelijk hoge maxima van 24,9 graden. De wind draaide naar het west- zuidwesten en haalde snelheden tot 27,4 km/h. Op het einde van de namiddag waren de opklaringen ook met het blote oog zichtbaar, en kregen we vooral sluierwolken te zien. Deze gingen in het zuiden over in een dreigende laag Altostratus met Cumuluswolkjes eronder, en het was hieruit dat er tijdens de avond wat regendruppels vielen. Deze waren echter niet meetbaar en voegden dus niets toe aan het neerslagtotaal van 0,2 mm. Later op de avond ontstonden er weer wat opklaringen en ging de bewolking over in Cirrostratus met wat Stratocumulus castellanus eronder. We waren nu goed en wel in de subtropische lucht gearriveerd en het koelde vanaf dan vrijwel niet meer af. De natuur straalde een en al rust uit, en we stevenden af op een zwoele 'plaknacht'.
Donderdag, 27 juni 2013
Tijdens het tweede deel van de nacht werden we letterlijk overspoeld door een zeer pittige buienlijn waar in Malderen echter geen onweer leek op te zitten. Het water kwam met bakken naar beneden terwijl het tussen de buien door tijdelijk iets minder hard regende. Tegen zonsopgang was het echter alweer droog zodat we de dag konden aanvatten in vriendelijke omstandigheden bij desalniettemin onvriendelijke minima van 10,8 graden. De bewolking bestond uit Stratus en Stratus fractus die geleidelijk in stukken werd gescheurd waarop we uitzicht kregen op een fraai wolkenlandschap waarin opbollende stapelwolken te zien waren. Niet meteen een teken van stabiliteit, en tussen de wolken werden dan ook losse wolkenflarden gevormd die onder invloed van de stijgende zon eveneens tot stapelwolken gingen uitgroeien. Deze verdwenen tijdelijk achter een Stratus wolkendek dat korte tijd later opnieuw aan flarden werd gescheurd. Daarna was het dan tijd voor het echte werk en begon het (onderandere in Brussel) flink te stortregenen vanuit het noordwesten. Deze bui werd gevolgd door gesloten bewolking die vooral uit Nimbostratus bestond en waaruit het af en toe matig ging regenen. Herfstweer op zijn best dus, want het warmde ook maar nauwelijks op al stond er gelukkig weinig wind met hooguit 5 km/h uit noordwestelijke richting. Tijdens de namiddag leken we het ergste achter de kiezen te hebben en kwam het nog maar sporadisch tot lichte buien terwijl er weer opklaringen verschenen. Op deze manier kon het kwik weer met mondjesmaat omhoog krabbelen zodat er nog een 17,3 graden inzat als maximumtemperatuur. De bewolking bestond nu uit Cumulus fractus en Cirrus waarbij de laatstgenoemde steeds nadrukkelijker aanwezig was en tijdens de avond overging in Altostratus. Dit was meteen de voorbode van een volgende portie hemelwater al hoefden we hier vandaag nog niet van wakker te liggen. Het neerslagtotaal bleef dus onaangeroerd maar het mocht er zeker wel wezen met 10,8 mm. Wat we dan weer niet van het kwik mochten zeggen want het koelde flink af tijdens de avond waardoor het tegen zonsondergang weer bijtend koud aanvoelde.
Vrijdag, 27 juni 2014
Tijdens de nacht is de atmosfeer steeds onstabieler geworden en vanochtend zat zowat het ganse luchtruim vol met onweersvoorboden zoals Castellanus, floccus en consoorten met een sausje van Cirrostratus erover. Er is ook al een eerste buitje gevallen aan de vochtige omgeving te zien maar deze neerslag was amper meetbaar. Met minima van 14,5 graden was het erg zacht en ook de voormiddag verliep in klamme en alles behalve koude omstandigheden. Naarmate de dag vorderde nam het aandeel sluierwolken toe en deze gingen over in Altostratus terwijl er ook meer Cumulus werd gevormd. Voorlopig nog niet met dreigende afmetingen en ook al liet de zon het afweten konden we toch nog maxima van 24,9 graden binnenrijven. Daarbij zorgde het slechts zeer zwakke noord- noordoostelijke briesje voor extra comfortgevoel door de windchill factor te beperken. Tegen de avond zagen we opeens een prachtige Asperatus wolkenstructuur opdoemen die werd geflankeerd door een dicht regengordijn wat verderop in het zuidwesten. Toen daar een bliksem uit tevoorschijn sprong konden we vrijwel met zekerheid zeggen dat er onweer in aantocht was. Toch was dit niet het geval want toen het zaakje in Malderen arriveerde ging het terug over in een gewone regenbui die niet eens zo actief was met 3,1 mm als uiteindelijk neerslag- en dagtotaal. Er volgden nog meer regenbuien na dit 'onweer' maar veel stelde het niet voor en uiteindelijk begon alles samen te klitten tot een gewoon regengebied dat het tot rond zonsondergang lichtjes liet druppelen. Aan de actieve radar te zien moet het elders in Vlaanderen nochtans tot een behoorlijke bliksemshow zijn gekomen. De enige lichtflits die we in Malderen nog te zien kregen was oranje, en afkomstig van de zon die door opklaringen in het westen nog eventjes tevoorschijn kon springen alvorens ze onderging. Het bleef rustig en droog al koelde het erg snel af en stak er een onaangenaam kille bries op.
Zaterdag, 27 juni 2015
De koufrontpassage is in Malderen afgelopen nacht geruisloos verlopen en enkel in de oostelijke helft van het land kreeg men met onweersbuien te maken. Bij het krieken van de dag bestond de bewolking uit laaghangende Stratus en Stratus fractus bewolking terwijl er een luchtige, koele bries was opgestoken uit westelijke tot noordwestelijke richtingen. De minima zijn hierbij uitgekomen op 16,2 graden. Het duurde niet lang of er verschenen opklaringen vanuit het westen en deze lieten een diepblauwe polaire zeelucht zien waarin de zon al snel weer het beste van zichzelf kon geven. Tot rond de middag voelde het erg fris aan in de luchtige zeewind, maar daarna dreef er een bandje met Cirrus bewolking voorbij en kwamen we duidelijk in een heel andere luchtsoort terecht. De zon ging nu opeens steken, de lucht werd een beetje melkachtiger en het aantal stapelwolken nam tijdelijk af. Wanneer de zon erachter wegdook voelde het niet langer koud aan maar bleef het gewoon aangenaam warm. De maxima pakten dan ook erg royaal uit met 26,1 graden. Op het einde van de namiddag verscheen er opnieuw meer stapelbewolking, maar deze keer ging het om een andere soort die een hogere basis leek te hebben, vooral in het zuiden gegroepeerd was (elders nauwelijks bewolking) en hier en daar op een gemeenschappelijke basis groeide (Castellanus bewolking). Deze wat bizar ogende bewolking verdween tijdens de avond weer en maakte plaats voor Cirrus en Cirrostratus bewolking die vanuit het zuidwesten in een tamelijk scherp begrensde band kwam aanzetten. tegen zonsondergang had deze bewolking al zowat een derde van het luchtruim bedekt. Het bleef tot rond die tijd aangenaam zacht, al viel het erg mee met de koelte die daarna over ons begon neer te dalen. Ondanks het wat onstabiele uiterlijk van de Castellanus achtige bewolking zijn verdere gevolgen overal uitgebleven en liet het neerslagtotaal van 0,0 mm zich natuurlijk al raden.
Maandag, 27 juni 2016
Na het boeiende onweersgeweld van het voorbije weekend werden we vandaag weer in ontnuchterende realiteit ondergedompeld met Stratusbewolking, motregen en kilte. Hoewel dat laatste wel meeviel bij minima van 12,6 graden. De motregen ging na een tijdje over in gewone regen en bij momenten viel het er aan een gezapig tempo uit. Kort na de middag volgde dan de verlossing voor velen onder ons en klaarde het op met enkele droge perioden. Het werd nu broeierig en de zon kwam erdoor zodat het kon opwarmen tot 20,9 graden. De resterende bewolking bestond uit Stratocumulus en Cumulus, maar de Stratocumulus werd weer dikker vanuit het westen en na een tijdje begonnen er toch buien tussen te ontstaan. Tijdens de avond volgden er dan weer opklaringen maar we zagen al snel weer Stratocumulus castellanus bewolking ontstaan en er volgde terug een buitje (dat in Malderen echter niet meetbaar was). Tegen zonsondergang keerde de rust weer en volgde er een sfeervolle avond met afwisselend Stratocumulusveldjes en opklaringen in een mooie en zacht avondlicht. De neerslag die er vandaag is bijgevallen stelde weinig voor, het dagtotaal kwam uit op 3,4 mm.
Dinsdag, 27 juni 2017
De wolkenband waar we gisteren de flanken van buienwolken konden in herkennen, is vanuit het zuiden onze richting uitgekomen. Daarbij is het nog afgekoeld tot 13,0 graden. Het zag er dreigend uit met veel Altocumulus castellanus en floccus bewolking terwijl er vanuit het zuidoosten dikke Altostratus bewolking kwam opzetten. Hieruit ging het tijdens de voormiddag regenen en de overgang naar het sombere en natte weertype was erg scherp want in het noordwesten konden we op dat moment nog steeds brede opklaringen zien. Voor zover we van een scherpe overgang konden spreken tenminste, want de neerslag stelde nauwelijks wat voor en het verschilde dus maar nauwelijks van het weer dat we de voorbije dagen gehad hebben buiten het feit dat de druppels deze keer wat groter waren. Naarmate de uren verstreken werd de deceptie langzaam duidelijker: het bleek de zoveelste regenzone te zijn die nagenoeg niets om het lijf had. Buiten een dik pak wolken dat het kwik aan de ketting hield met 22,5 graden leverde het niets op voor de uitgedroogde vegetatie. De wind was desondanks aan de zwakke kant en kwam meestal uit zuidelijke richtingen. Tijdens de avond kwam er dan toch een doorbraak toen de hemel in het zuiden dreigend donker kleurde en er zowaar een aantal echte regenbuien tot in Malderen wisten door te dringen. Aanvankelijk waren deze nog niet meetbaar ondanks hun dikke druppels maar later op de avond begonnen de pluviometers zich dan toch nog in beweging te zetten en kwam er een recentelijk zelden geziene 1,6 mm uit de (water)bus. Dit werd meteen ook het dagtotaal want de rust keerde tegen middernacht weer en we gingen de nacht in bij betrokken en zachte maar droge omstandigheden.
Woensdag, 27 juni 2018
Op wat sluierwolken na was het nog steeds helder met minima van 14,1 graden. Overdag werd het opnieuw zeer zonnig waarbij de bewolking meestal enkel uit Cirrus bestond, al waren er tijdelijk wat Cumulus humilis wolkjes te zien in het noorden. Ondanks het zonnige weer bleef het vrij koel door een verfrissende bries uit noordelijke tot noordwestelijke richtingen. De maxima waren dan ook niet overdreven hoog met 26,3 graden. Tijdens de avond zwakte de wind af en ging het wat zwoeler aanvoelen al werd het zeker niet plakkerig of drukkend. De Cirrusbewolking nam af en de Cumulus loste op (voor zover die er al was) en er restte ons enkel nog de 0,0 mm in de pluviometer af te lezen nadat we ze met een stofzuigertje hadden schoongemaakt.
Donderdag, 27 juni 2019
Tijdens de nacht heeft zich opnieuw bewolking gevormd maar nu ging het om losse Stratus fractus flarden aan een blauwe hemel. Het was fris met minima van 14,8 graden en de wind liet het nog koeler aanvoelen. Daarna losten deze wolkenflarden op en keken we tegen diepblauwe, zuiderse luchten aan waar geen andere bewolking meer in te zien was. Zo kon het kwik nog oplopen tot 28,9 graden al was de noordoostelijke wind op sommige momenten aan de brutale kant. Het noorden van Nederland kreeg echter met veel bewolking af te rekenen. Eens de zon tegen de avond wat lager stond werd het meteen erg kil in de buitenlucht. De wind bleef opvallend lang aanhouden waardoor het neerslagtotaal van 0,0 mm extra hard aankwam voor de planten.
Zaterdag, 27 juni 2020
Kort na middernacht bereikten de restanten van de onweersbuien ons en ging het dan toch nog aan een gezapig tempo regenen. Net genoeg om het stof te blussen maar het was dan toch al iets. Tegen het ochtendgloren stroomde er frissere lucht binnen vanuit het zuidwesten maar daarmee ook nieuwe bewolking die uit Stratus fractus bestond met Cumulus ertussen. Het kwik kwam uit op 17,8 graden als minimum. Tijdens de voormiddag stak er een krachtige wind op en hoewel deze aangename verkoeling bracht, werd de zomersfeer erdoor weggeblazen. Tegen de middag verschenen er wat opklaringen maar vanuit het westen naderde een storing die zich aankondigde met Cirrus, Altocumulus en later ook weer massaal veel Stratus fractus bewolking. De Cirrus ging over in Altostratus en ervolgde wat lichte regen waarvan de koeling het kwik tot staan kon brengen op 26,8 graden. Het werd vrij snel weer droog maar vanuit het zuidwesten kwam er een buienlijn opzetten waaruit het af en toe toch weer flink ging plenzen. Na enkele buien op ons dak gekregen te hebben ging de vlagerige wind wat liggen en tijdens de avond keken we weer aan tegen fraaie Altocumulus floccus veldjes met Cirrostratus en Cumulus ertussen die een onstabiele maar sfeervolle indruk maakten. Deze kondigden echter geen nieuwe buien meer aan en de rest van de avond bleef het rustig waarbij het neerslagtotaal is uitgekomen op 1,0 mm.
Zondag, 27 juni 2021
Een nieuw gebied met buien en onweer heeft ons tijdens de zwoele ochtend bij 14,5 graden weten te bereiken. Aanvankelijk ging het nog om kadavers van de buien die hier gisteren op ontstaan zijn en kregen we dus vooral met uitgesmeerde ijskappen te maken die voor een gesloten dek van Altostratus zorgden. Hieronder hingen Altocumulusvelden die uit floccus en castellanus bestonden en dus bijna letterlijk uitschreeuwden dat er onweer in de lucht hing. Hoewel het er op de satellietbeelden erg aaneengesloten en dik uitzag met zelfs een uitgestrekt regengebied dat erbij hoorde, bleek het vanop de begane grond erg mee te vallen. De sluierbewolking ging over in Cirrostratus, de zon kwam erdoor en het voelde uitermate zwoel en drukkend aan. De neerslag zelf verdampte blijkbaar voor die de grond raakte want het bleef aanvankelijk droog. Tijdens de namiddag ontstonden er dan nieuwe buien in de wolkensoep en doordat het invallende licht vrij sterk was en er ook geen donkere kleuren in de lucht te zien waren, overvielen deze buien ons als bij verrassing. Het water kwam plots met bakken naar beneden en op enkele minuten tijd zat er al meer dan 5 mm in de pluviometer. Toen deze bui ten noorden van ons zat begon het er ook volop in te donderen en bliksemen en waarschijnlijk is het in die richting wel tot wateroverlast en schade gekomen gezien het hier in Malderen zelfs zonder onweer al een ware zondvloed leek. Dan volgde er een periode met versluierde luchten maar de bewolking bestond uit zeer dunne Altostratus (of dikke Cirrostratus) waar de zon nog behoorlijk krachtig doorheen scheen waardoor het een beetje een verrassing was dat het uit deze bewolking toch bleef verder druppelen. Daarna kregen we dan toch nog diepblauwe luchten te zien waarin zich stapelwolken ontwikkelden terwijl je op de satellietbeelden nog steeds niet zou verwachten dat we hier een aantal zonovergoten momenten zouden krijgen. De wind kromp verder naar het zuidoosten en het werd drukkend met maxima van 26,3 graden. Tijdens de avond zagen we dan in alle richtingen enorme stapelwolken ontstaan terwijl het af en toe rommelde uit deze kolossen. Een ware fetisj voor de onweersliefhebbers onder ons en het voelde nu echt tropisch aan. Een nieuwe regenbui later op de avond kon dan ook niet uitblijven maar deze keer was het op zijn Londerzeels met enkel wat regen zonder onweersverschijnselen. Het neerslagtotaal werd aangevuld tot 6,8 mm en later op de avond werd het weer rustig en droog.
Maandag, 27 juni 2022
De golvende regenzone bevond zich nog steeds net ten oosten van ons, en zwaaide nu opnieuw uit in westelijke richting terwijl het in Malderen is afgekoeld tot 15,4 graden. Hierdoor werd de bewolking dikker en kregen we af en toe zelfs wat lichte regen te verwerken. Deze stelde aanvankelijk niet veel voor en het was niet eens voldoende om de straten nat te maken, al passeerde er tegen de middag toch al een wat intenser buitje. In de namiddag kregen we een aantal nog zwaardere buien te verwerken al stelden deze ook niet zo heel veel voor. Wat wel opviel was de wind die plots flink aanspande, en helemaal van zuidelijke naar westelijke richtingen ruimde. Dit ging gepaard met kolkende luchten en een erg guur en duister weertype. Toen er omstreeks 15H plots opklaringen vanuit het westen binnendreven kon het contrast niet groter zijn, met fel zonlicht, aangename warmte (in de zon toch, en goed voor maxima van 22,0 graden) en een weer helemaal weggevallen wind. De felle zonnige periode werd gevolgd door het binnendrijven van stapelwolkjes vanuit het westen die plaatselijk wellicht nog een bui hebben opgeleverd maar in Malderen niets meer toevoegden aan het neerslagtotaal van 3,0 mm.
Dinsdag, 27 juni 2023
De Altostratusbewolking is verder opgerukt in noordelijke en noordoostelijke richting waardoor de dag nu in volledig grijze omstandigheden begon bij minima van 13,9 graden. We keken tegen de eerstgenoemde wolkensoort aan, maar er hing ook nog het een en ander aan Stratocumulus en Altocumulus onder. Niettemin bleef het droog, en het was ook erg rustig waardoor het voor het gevoel nog best meeviel. Het was een prima dagje voor buitenactiviteiten en ook heel wat zomerse activiteiten waren nog best te doen bij temperaturen die tijdens de namiddag nog op 23,1 graden uitkwamen. Toen vielen er ook wat gaten in de bewolking en kregen we de zon te zien tussen de Cumulus fractus wolken die nu onder een Altostratus translucidus wolkendek hingen. Het was dus niet meer dan een waterzonnetje dat erdoor kwam, maar toch voelde het bij momenten broeierig aan en mochten we de zonnestralen en het UV licht niet onderschatten. Tijdens de late namiddag begon de bewolking weer toe te nemen vanuit het westen en werd het terug overwegend grijs. Het broeierige gevoel dat er hing maakte tijdens de avond weer plaats voor kilte en er stak ook een goed voelbare westelijke tot noordwestelijke bries op. Alle wolken, dreigingen en veranderingen ten spijt slaagden we er echter andermaal in het droog te houden met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Donderdag, 27 juni 2024
Tijdens de nacht is het nog helder gebleven, maar tegen de ochtend hingen de eerste tekenen van de naderende weersverandering reeds in de lucht. De klassieke Altocumulus castellanus en floccus wolkjes. Het was zwoel en de minima zijn op 17,7 graden blijven steken. Er dreven geleidelijk meer van deze wolkjes binnen en na verloop van tijd begonnen er ook Cumulus congestus wolken tussen te ontstaan. Maar verder dan dat kwam het niet hoe sterk het ook leek alsof we elk moment zomers onweer zouden krijgen. Op het moment dat er kort na de middag een soort van mix tussen Cumulus congestus en heel dicht op elkaar zittende Stratocumulus castellanus overtrok, begon de zuidwestelijke wind plots aan te trekken en is er vermoedelijk een vore overgetrokken. De zon kwam daarna snel weer terug maar de hemel werd nu gestaag melkachtiger. De opgestoken bries liet het luchtiger aanvoelen al konden we wel nog warme maxima van 29,7 graden optekenen. Omstreeks 16H ging het opeens heel snel en voelden we het in een mum van tijd afkoelen waardoor we binnen de kortste keren weer met kippenvel buiten rondliepen. De glazen fronten zijn dus weer terug van weggeweest want ook al zakte de temperatuur op korte tijd met een tiental graden, het bleef gewoon droog. Net ten zuidoosten en oosten van ons dreven ijskappen van onweersbuien voorbij, het klassieke beeld dat menig onweersliefhebber bijna een maagzweer moet bezorgd hebben. Ondertussen werd de lucht wat nevelig en melkachtig en uiteindelijk kregen we zelfs met een grijze Altostratuslucht te maken. Maar vanuit het westen klaarde het vrij snel weer op. Daarna dreef er terug wat Cirrostratus en Altostratus binnen maar ook dat bleef zonder verdere gevolgen en dus lag het neerslagtotaal van 0,0 mm voor de hand. De wind zwakte verder af al ging ze niet helemaal liggen.
Vrijdag, 27 juni 2025
Tijdens de nacht is er een regenzone gearriveerd die niet echt in de voorspellingen was opgenomen en dus voor een aangename verrassing zorgde voor de nog steeds dorstige natuur. Voor de fietsende pendelaars was het natuurlijk iets minder aangenaam maar met minima van 15,1 graden zullen deze dan toch geen kou geleden hebben. Omstreeks 8H30 leek het grootste deel van de regenzone gepasseerd te zijn en verschenen er terug opklaringen die vooral in het noordwesten te zien waren. De wolkenluchten oogden een beetje chaotisch al waren de belangrijkste wolkensoorten terug te brengen tot Stratocumulus en Stratus fractus. De bovenluchten waren diepblauw en de bewolking leek erg laag te hangen. De Stratus fractus bewolking begon tijdens de voormiddag toe te nemen waardoor we terug meer en meer naar grijze kleuren evolueerden. Het raakte tijdelijks zelfs helemaal betrokken. In Malderen was dat van korte duur maar meer naar het oosten van het land toe was de bewolking kennelijk hardnekkiger en was het zelfs behoorlijk kil met motregen en zeer laaghangende Stratus erbij (omgeving Spa). De opklaringen waren echter onderweg en terwijl we in Malderen tegen afwisselend Stratocumulusvelden, Stratus fractus en golvende structuren in beide wolkensoorten aankeken, klaarde het op meer en meer plaatsen ten oosten van ons op. Waar de opklaringen arriveerden warmde het ook opvallend snel op en ging men op een kwartiertje tijd van kil herfstweer naar drukkend warm zomerweer. We haalden hier al 25,7 graden waardoor we reeds een zomerse dag konden bijschrijven. De bewolking was trouwens nog niet definitief verdwenen want tijdens de namiddag en avond kwam ze nog een paar keer massaal opzetten waardoor het eventjes bijna helemaal betrokken raakte, zij het bij veel zachtere temperaturen. In de hogere luchtlagen begon er ondertussen meer en meer Cirrusbewolking binnen te trekken die voor een erg fraaie zonsondergang zorgde. Deze bewolking leek na zonsondergang weer te verdwijnen of op te lossen en de dag eindigde onder een bijna helemaal heldere sterrenhemel. De regenzone van vanmorgen bleek goed te zijn voor een dagtotaal van 0,6 mm.