Woensdag, 30 juni 2004
Vandaag kregen we een mengelmoes van wolken en zon voorgeschoteld waarbij deze laatste vooral in de namiddag haar gang kon gaan. Blikvanger van formaat was de temperatuur die naar een zomers warme 26,4°C kon oplopen, een waarde die toch al een tijdlang niet meer werd gehaald. De minima waren daarentegen vrij normaal met 12,2°C, en voorts viel ook de lage vochtigheidsgraad op, deze daalde naar slechts 38% wat voor een junimaand vrij ongewoon is. Bij dit zomerse weer moesten we wel een vrij sterke wind dulden die pieken haalde tot 31 km/h. Naar de avond toe is de bewolking weer gaan opzetten en lijkt het er naar uit te zien dat er hier en daar een druppeltje regen zou kunnen gaan vallen. De warmte zijn we voorlopig kwijt, het wordt de komende dagen wisselvallig en de lucht is van polaire oorsprong. Doch door de krachtige junizon zal het ook dan nog vrij aangenaam aanvoelen.
Donderdag, 30 juni 2005
Vandaag zijn de weergoden er uiteindelijk in geslaagd om paal en perk te stellen aan de hittegolf die Malderen reeds 10 dagen in haar greep hield. De temperatuur bereikte voor het eerst sinds die periode niet meer de 25 graden die ervoor vereist was. Met een maximumtemperatuur van 24,0 graden scheelde het nochtans niet veel want deze temperatuur werd reeds in de loop van de voormiddag bereikt waarna de opbollende stapelwolken al snel komaf maakten met de zon en op hun beurt gevolgd werden door een aantal regenbuien, goed voor een neerslagtotaal van 2,8 mm. Het voelde met momenten ronduit guur aan, mede door een redelijk krachtige noordwestenwind tot 29 km/h, al kunnen we hier tegenover nog de zachte minima van 15,5 graden aanhalen. Nadat de buien hun ding gedaan hadden boven Malderen keerde de rust er weer en heroverden alsmaar breder wordende opklaringen het luchtruim. Hier en daar komt een uit de kluiten gewassen stapelwolk nog de show stelen, maar wellicht zal het zeker tot middernacht droog blijven op deze locatie waarna de buienactiviteit zal heropleven bij de nadering van een troglijn in het tweede deel van de nacht. Een donderslagje is hierbij niet uitgesloten maar het blijven lokale fenomenen. In tegenstelling tot gisteren (en een aantal locaties in België vandaag) moesten we het vandaag zonder 'elektriciteit' stellen en ook van hagel bleven we gespaard. ¨Morgen zal het na eerder vernoemde trogpassage geleidelijk rustiger worden door drukstijgingen, doch een warmtefront dat het dichterbij komen van de warme lucht markeert zal de bewolking weer doen toenemen en in de namiddag verse regen brengen. De warmte die onze streken even zal aaien zal afgestraft worden met veel regen en mogelijk ook onweer tussen zondagavond en dinsdagvoormiddag.
Vrijdag, 30 juni 2006
Zachtere luchtmassa's hebben ondertussen hun weg gevonden tot het Vlaamse binnenland. Deze brachten ook wat vocht mee wat zich vertaalde in met nevelslierten bedekte velden en weilanden. Aan het weersbeeld deed dit evenwel geen afbreuk door het zeer tijdelijke karakter ervan en de schoonheid waarmee ze het ochtendlandschap tooiden. De temperatuur was bij dit alles gezakt naar 11,7 graden, maar geholpen door de zachte lucht dreef de zon het kwik al snel op naar zomerse waarden van 29,8 graden in de namiddag. Hierbij moesten we wel stapelwolken incasseren die vooral na de middag fors ontwikkelden uit veldjes van Stratocumulus castellanus die zich tijdens de voormiddag reeds hadden gevormd. De bewolking vormde zich meestal boven de grote steden; boven het platte land was de thermiek duidelijk veel zwakker. Buien, warmte - onweders en dat soort toestanden hoefden we echter niet te vrezen, de zaak bleef mooi rustig en de wolken verdwenen spontaan naar de avond toe. Enige verkoeling konden we nog ontvangen van een zij het nogal zwakke noordoostenwind tot 12,9 km/h. De rest van de avond verliep zeer zacht en bij heldere hemel.
Zaterdag, 30 juni 2007
De reis naar Zwitserland begint niet meteen veelbelovend met veel Stratocumulus en Cumulusbewolking die de zon nauwelijks ruimte lieten bij aanvang van de reis. Gelukkig was het erg zacht met temperaturen die niet beneden de 13,7 graden uitkwamen. Het weersbeeld bleef helaas hetzelfde en pas bij het binnenrijden van Zwitserland kwamen er vanuit het zuiden opklaringen tevoorschijn welke een heel wat vriendelijker weertype inluidden. De bewolking bestaat vanaf dan voornamelijk uit een paar Cumuluswolkjes en wat hoge sluierwolkjes en in de bergen erg veel Cumulus fractus met een paar opbollende congesti ertussen. Het blijft over het ganse reistraject echter droog en de dag wordt eveneens in rustige omstandigheden afgesloten.
Maandag, 30 juni 2008
In de rustige nachtelijke atmosfeer heeft zich tijdens de nacht een Stratusveld ontwikkeld waardoor we de dag grijs begonnen. Wel was het droog en zacht bij minimumtemperaturen van 13,3 graden. De Stratusbewolking was erg dun en manifesteerde zich aanvankelijk in een golvende undulatus- vorm waarbij tussen de golven de bewolking erboven te zien was die uit Stratocumulus en Altocumulus bestond. Dit geheel oogde erg chaotisch maar werd na een paar uur afgeschermd door de kennelijk dikker wordende Stratusbewolking. Er volgde een episode met saai en grijs weer waarbij de hemel geen enkele structuur meer vertoonde, doch naar de middag toe week de bewolking snel uit en kregen we alsnog bijzonder fraai zomerweer onder een typische met Cumuluswolkjes vol gezaaide hemel. De zon kwam weer ruimschoots aan bod zodat de temperatuur kon oplopen naar 25,1 graden. De wind was hierbij wat kalmer maar met snelheden tot 32,2 km/h uit het zuidwesten blijven we afstevenen op wat wel eens de winderigste junimaand van de eeuw zou kunnen worden. Naar de avond toe kwam er ook wat hoge bewolking binnengedreven door de invloedsperikelen van een naburig warmtefront, maar alle regengebieden bleven op veilige afstand zodat het neerslagtotaal van 0,0 mm vandaag ongewijzigd bleef. Naar zonsondergang toe ging de wind uiteindelijk helemaal liggen zodat we de dag in een rustige atmosfeer kunnen afsluiten; iets dat we ook al niet meer gewend zijn...
Dinsdag, 30 juni 2009
Een mooi gekleurde zonsopgang en talloze dunne nevelslierten die zich over het platteland hebben uitgespreid verleenden de ochtend een serene, ietwat mystieke sfeer. Het was aangenaam koel met een naar 15,2 graden gezakte ochtendtemperatuur. De zon maakte hier echter snel komaf mee en loodste ons weer de tropenhitte in. Kort voor de middag werden er wat stapelwolkjes gevormd die echter geen kwade bedoelingen hadden. Ze bleven tijdens de namiddag marginaal aanwezig om tijdens de avond weer te verdwijnen. Meestal was er wat Cirrusbewolking te zien, maar de zon bleef bijna onafgebroken schijnen waardoor zinderende maxima van 30,1 graden ook vandaag onvermijdelijk waren. Enige verkoeling konden we krijgen van een noordelijk briesje dat met snelheden tot 16,1 km/h droge landlucht aanvoerde. De vochtige en koele zeelucht werd door de opwarming echter gedeeltelijk het land ingezogen waardoor de kuststreek het met minder warm weer moest doen. Het was er vandaag (en ook de voorbije dagen)een groot deel van de tijd mistig terwijl de temperaturen moeite hadden om 20 graden te halen. Tijdens de avond en vooral na zonsondergang koelde het ook in het binnenland aardig af, al werd dit door vele mensen best wel gewaardeerd. De met vulkaanstof gevulde hogere lagen van de atmosfeer zorgde net als gisteren weer voor opvallende effecten. Deze keer ging het niet om lichtende nachtwolken, maar om een bizarre, purperachtige gloed die veel weg had van de gekleurde schemeravonden in februari 2008. De droogte lijkt zich van dit alles nog steeds weinig aan te trekken waardoor we er weer met een neerslagtotaal van 0,0 mm zijn vanaf gekomen.
Woensdag, 30 juni 2010
Met een weinig Cirrus en Cirrostratusbewolking zag het er vanochtend weer vredig uit bij temperaturen die naar 15,4 graden zijn gezakt. Deze rust was bedrieglijk, want in Nederland spookten opnieuw een paar pittige regenbuien rond. In Malderen was hij dan weer minder bedrieglijk want het bleef droog en zonnig voor het grootste deel van de voormiddag. Daarna werden er stapelwolken gevormd die soms flink opzwollen en dreigende afmetingen kregen maar verder niet veel vochtige ambities leken te hebben (0,0 mm). De zonnige perioden waren voldoende om het kwik weer in zomerse sferen te brengen, en de maxima haalden dan ook vlot 29,3 graden. De wind kwam nu uit west- zuidwestelijke richtingen en haalde snelheden tot 20,9 km/h. De stapelwolken losten naar de avond toe weer grotendeels op en al wat er nog restte was Cirrus en Altocumulus. Vooral deze laatste oogde erg fraai met haar ragfijne ribbel- en korrelstructuren terwijl we bij zonsondergang nog van warme avondkleuren en temperaturen konden genieten.
Donderdag, 30 juni 2011
Het was even wennen toen het vanochtend terug fris aanvoelde bij minima van 10,3 graden. De hemel was bedekt met uitgestrekte Stratocumulusvelden terwijl er veel nevelbanken werden gevormd die voor een sfeervol ochtendtafereel zorgden. De Stratocumulus maakte geleidelijk plaats voor stapelwolken die tegen de middag dreigende afmetingen kregen op nadering van een troglijntje. Daarna kwam het al snel tot buien, en deze waren duidelijk met elkaar overeen gekomen om zich in twee groepjes te splitsen. De ene groep trok met veel tumult Nederland in waar een aantal stevige buien met een lokale donderklap opdoken. De andere groep nam de zuidelijke helft van België en Brussel voor haar rekening waarbij het vooral tot flinke regenval kwam maar op het eerste zicht zonder onweersverschijnselen. Van deze buien kreeg Malderen een schampschot mee, maar de hoeveelheden bleven daar beperkt tot een schamele 0,2 mm. De buien lieten zich op een noordwestelijke wind met snelheden tot 17,7 km/h voortdrijven, en zorgden ervoor dat de maxima niet verder dan 21,1 graden konden oplopen. De gebieden die vol door de buien getroffen werden hebben wellicht nog lagere maxima gemeten daar er een periode van meer egale en verkillende regen op volgde. Tijdens de avond ging de buiigheid er opnieuw uit en losten de stapelwolken op. Wat overbleef waren Stratocumulus en Altocumulus floccus velden die fraai oogden in het zachte avondlicht maar nog steeds op een onstabiele atmosfeer wezen. Op de satellietbeelden zien we inderdaad nog een aantal buienlijnen liggen waarmee we komende nacht en morgenvoormiddag te maken zullen krijgen. In Malderen konden we het voor de rest van het etmaal nog droog houden onder een wisselend bewolkte hemel terwijl het gevoelig afkoelde.
Zaterdag, 30 juni 2012
We begonnen de dag in lichtbewolkte omstandigheden en met een azuurblauwe lucht, maar er werden stapelwolkjes gevormd die zich zeer snel uitbreidden en voor een zwaarbewolkt tot betrokken weertype gingen zorgen. Ze gingen over in een mengvorm tussen Stratus fractus en Cumulus terwijl er op sommige momenten sprake was van een gesloten Stratus wolkendek. Hoe dan ook was het zeker niet de Stratus die we van een rustige en druilerige herfstdag kenden, want de weergoden waren vandaag zeer temperamentvol. De wolken trokken aan hoge snelheden voorbij terwijl er een brutale zuid- zuidwestenwind stond die de met bladeren en bloemen overladen vegetatie uit al haar voegen liet kraken met haar snelheden tot 33,8 km/h. Halverwege de namiddag klaarde het plots op en waren de Stratusachtige wolkenflarden als bij toverslag verdwenen. Het zag er nu heel anders uit met flinke stapelwolken en diepblauwe luchten en het voelde warempel tamelijk warm aan bij temperaturen die opliepen naar 25,8 graden. Onstabiele warmte in elk geval, want we kwamen terug onder een koufront te liggen dat van zuidwest naar noordoost lopende Cirrusbanden over ons stuurde. Daaronder ontstonden buien die langzaam maar zeker met het front naar het noordoosten trokken en Malderen op hun pad tegenkwamen. De inflow van de buien bewoog zich tegen de windrichting in en zorgde tijdelijk voor een afzwakkende wind wat meteen ook het enige rustige moment was waar we voor zonsondergang konden van genieten. Daarna zorgden valwinden en slagregens terug voor een gure herfstsfeer en we zagen het neerslagtotaal oplopen tot 3,2 mm. Het wegtrekkende koufront zorgde voor mooie kleuren tegen zonsondergang terwijl de polaire lucht het liet afkoelen tot de minima van 15,7 graden. Toen ging de wind definitief liggen, al is dat maar tijdelijk aangezien de weerkaarten voor morgen zelfs nóg meer wind berekenen...
Zondag, 30 juni 2013
Wie een slaapkamer heeft die op het oosten uitkeek, ontwaakte onder een prachtige, veelbelovende blauwe zomerhemel bij minima van 9,4 graden. Wie een raam op het westen heeft, begon de dag in grauwe, kille en herfstachtige omstandigheden bij dezelfde minima. Het vervolg was voor iedereen echter hetzelfde: het werd kil, grijs en somber want we hadden met een slepend warmtefront te maken dat voor veel Stratus en Stratocumulus bewolking zorgde. Neerslag zat er niet in en het front bleek zelfs grotendeels aan oplossing onderhevig te zijn zodat het tegen de middag weer opklaarde. We bevonden ons nu in tropische luchtmassa's en dat was meteen voelbaar aan de zon die flink begon te steken terwijl de lucht diepblauw kleurde tussen de oplossende Stratocumulusvelden. Het werd zeker niet overal zomerweer want in het noorden van Nederland bleef de warmtefrontbewolking erg lang hangen waardoor er weer klaagzangen te verwachten waren uit die richting. Na de middag kregen we mooie lenticularis wolken te zien die geleidelijk plaats maakten voor stapelwolken die tot flinke afmetingen uitgroeiden maar zonder verdere gevolgen. Het warmde op tot 24,0 graden en tijdens de late namiddag volgde er een periode waarin de stapelwolken zo talrijk waren dat de zon het erg moeilijk kreeg. Het werd ook voor het gevoel kouder toen er een flinke bries opstak uit zuidwestelijke richting. De stapelwolken losten tegen de avond weer grotendeels op en de lucht kleurde nu melkachtig zodat we de diepblauwe kleurentinten kwijt waren. De wind zwakte hierbij af waardoor het aangenaam terrasjesweer werd, al trad er bij zonsondergang toch een zekere kilte in. We sloten de dag af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Maandag, 30 juni 2014
In tegenstelling tot gisteren begonnen we de dag eens met een mooie, blauwe hemel die er veelbelovend uitzag voor de zonnekloppers. Onder de open hemel is het echter een fractie verder kunnen afkoelen met minima van 11,0 graden tot gevolg. Overdag werden er meer Cumuluswolken gevormd die zich op een gegeven moment gingen uitspreiden tot Stratocumulus waardoor het somber en kil werd. De zon kregen we slechts af en toe in een flits te zien bij een voor 7/8 bewolkte hemel. De tot Stratocumulus uitspreidende stapelwolken wisten blijkbaar nog hoog genoeg door te groeien om er af en toe een verdwaalde regendruppel uit te persen. Meer dan 0,0 mm leverde dit echter niet meer op te Malderen. Tijdens de tweede helft van de namiddag dreef er vanuit het zuidwesten Cirrus bewolking binnen die gepaard ging met opwarmende bovenluchten. Hierdoor werden de stapelwolken in hun ontwikkeling afgeremd en werden er ook minder Stratocumulusvelden gevormd. met andere woorden, de opklaringen werden weer breder en we konden terug van aangenaam en vriendelijk zomerweer genieten tijdens de late namiddag en avond. Hierbij warmde het op tot een comfortabele 23,9 graden terwijl de wind erg zwak was maar overwegend uit noordelijke richtingen kwam. De avond werd qua bewolking vooral door Cirrus en Cirrostratus gekenmerkt al bleef er ook nog een weinig Cumulus en Stratocumulus over die zich vooral in het oosten en zuidoosten leken te concentreren. Zodra de zon onder was koelde het bliksemsnel af en lijkt het erop dat we morgenvroeg erg lage minima zullen optekenen.
Dinsdag, 30 juni 2015
Tijdens de voormiddag kregen we Altocumulusveldjes, Cirrus en Cirrostratus bewolking te zien die echter maar een beperkt deel van de hemel bedekten. Het was afgekoeld tot een luchtige 10,9 graden en naarmate de dag vorderde nam de bewolking af tot er tegen de middag enkel wat van zuidoost naar noordwest gerichte bandjes Cirrus te zien waren in het zuidwesten. Na de middag moesten ook deze sluierwolkjes eraan geloven en kregen we een staalblauwe hemel te zien die erg aan zuiderse landen deed denken. De warme zuidoostelijke bries en de hoge maxima van 30,8 graden hielpen daar natuurlijk aan mee. Er veranderde vanaf dat moment maar weinig en de warmte bleef nu tot diep in de avond hangen waarbij we van geluk mogen spreken dat de aangevoerde lucht droog is en het dus niet tot zwoele en plakkerige toestanden kwam. Dat geluk was natuurlijk relatief, want we moesten het natuurlijk weer met 0,0 mm neerslag stellen en het verwelken van enkele goed gesettelde, diepgewortelde struiken en bomen wees erop dat de droogte in Londerzeel stilaan kritieke proporties begint aan te nemen.
Donderdag, 30 juni 2016
Het leek wel herfst vanochtend met een kille zuidwestenwind, veel Stratus fractus bewolking en af en toe lichte regenvlagen welke de plak zwaaiden (en nat maakten). Het was afgekoeld tot 15,2 graden en veel zou daar de komende uren niet meer bijkomen. Het wolkendek bleef stand houden waarbij we af en toe uitzicht kregen op een bovenlaag van Altostratus of Nimbostratus. Na de middag leek de lucht een beetje onstabieler te worden en volgde er een afwisseling van droge perioden en meer buiige neerslag. De weerfotografen bleken vooral heel blij te zijn met het feit dat je met een smartphone ook wat anders kan doen dan foto's maken, want van dat laatste is er niet veel in huis gekomen met het nog steeds somber ogende wolkendek dat geen ruimte bood voor fraaie wolkenlandschappen die je meestal bij buien zou verwachten. Zo konden ze met die dingen ook klaagberichtjes op social media posten die ondermeer over de striemende regenvlagen en de lage maxima van 20,6 graden gingen. Tijdens de avond konden ze dan toch nog blij zijn dat je er ook foto's mee kan maken, want het sombere wolkendek maakte nu opeens plaats voor prachtige wolkenlandschappen van Altocumulus, Stratocumulus en Cumulus congestus die tegen een diepblauwe hemel afstaken. Het leek wel een definitieve verlossing van de natte en kille periode te zijn, maar niets was minder waar want de opklaringen waren net het werk van een volgende storing die de laaghangende bewolking door advectiestromingen wist om te woelen. En die regenzone liet er geen gras over groeien, want de bewolking begon na een uurtje alweer toe te nemen vanuit het westen met Altostratus, Stratocumulus en Altocumulusvelden die steeds dikker en talrijker werden. De neerslag zelf kon ons echter nog niet voor middernacht bereiken waardoor we het bij de 7,7 mm konden houden die er vandaag is gevallen.
Vrijdag, 30 juni 2017
Net als gisterenavond was er in het noorden Cirrostratus te zien en was de lucht blauw in het zuiden. De scherpe begrenzing tussen beide gebieden kantelde een beetje waardoor de bewolking meer in het noordoosten samen gepakt zat. Ze ging wat verderop over in Altostratus en er hingen een paar rollen Altocumulus onder. Met minima van 13,9 graden was het aan de koele kant en er kwam nu ook Stratus fractus bewolking opzetten waardoor we thermisch niet al teveel winst meer zouden maken. Voorlopig bleef het wel nog droog en was het voor de tuinierders weer nagelbijtend afwachten daar de weermodellen de voorspelde neerslag voor de komende tweedaagse opnieuw meer en meer beginnen af te bouwen. Tegen de middag werd de atmosfeer onstabiel en ontwikkelden zich forse stapelwolken waarvan een groot deel zich echter uitspreidde tot Stratocumulus. Een deel ervan wist het echter toch nog tot buien te schoppen al was dit ook deze keer niet voor Malderen weggelegd. Vanuit het noorden liep alles ondertussen vol met Cirrostratus en Altostratus waardoor het er somber en dreigend uit ging zien maar het mocht allemaal niet baten voor de half verdorde vegetatie: het bleef gewoon droog. Met maxima van 23,7 graden en een zwakke zuidelijke tot zuidwestelijke wind voelde het een beetje broeierig aan. Tijdens de avond kwamen er meer buien tot ontwikkeling in het oosten van het land al waren ook dit zeer plaatselijke aangelegenheden. Op de meeste locaties kon men gewoon blijven genieten van een verrassend warme zomeravond die in betrokken en droge omstandigheden verliep. Het neerslagtotaal in Malderen is op 0,0 mm blijven steken.
Zaterdag, 30 juni 2018
Het is weer aardig afgekoeld vannacht en het voelde vanochtend luchtig en fris aan bij minima van 15,1 graden. Al snel stak er een stevige oostelijke bries op waardoor het soms zelfs koud aanvoelde. Maar het duurde niet lang of de zon wist de droge luchtmassa weer flink op te warmen en tijdens de namiddag leek het wel alsof we onder een warme luchtblazer stonden. De maxima liepen op tot 29,7 graden en de lucht kleurde zuiders blauw wat met de verdorde grasvelden en de zeer felle zon voor een mediterraans sfeertje zorgde. Tijdens de avond ging het terug de omgekeerde richting uit en koelde het razendsnel af in deze droge luchtmassa die weinig warmte kan vast houden en bovendien ook niet van tropische oorsprong is. De droogte bleef ondertussen onverminderd doorgaan met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Zondag, 30 juni 2019
Na een zeer zwoele nacht met minima van 18,6 graden stonden we vanmorgen oog in oog met een koufront. Eerst was het helder met in de verte een paar onbeduidende toefjes Altocumulus castellanus maar plots zat alles vol met Stratocumulus en Stratus. De wind draaide eensklaps van zuidoost naar noordwest en wakkerde daarbij gevoelig aan. Dankzij de dagelijkse gang koelde het niet af maar het warmde ook nauwelijks verder op waarbij de windvlagen heerlijk aanvoelden voor zover we geen parasols of partytenten van de buren tegen onze kop kregen. Het klaarde weer op en het kwik piekte nog op 31,1 graden. Vanuit het noordwesten zagen we nu echter Cirrusvelden naderen en deze markeerden een hoogtekoufront waar we als regen aanbidder echter weinig aan hadden. Het klaarde al snel weer op vanuit het westen en we keken weer tegen diepblauwe luchten aan. Op middelbare hoogte werd de lucht echter onstabiel en zagen we Castellanus en Floccus structuren die erg fraai oogden met hun regelmatige structuren. Er ontstonden ook buienwolken uit maar als er al iets de grond bereikte zal dit ver in het oosten geweest zijn. Later dreven er Stratocumulusvelden voorbij en deze oogden eveneens heel mooi door hun regelmatige patronen en het contrast met de diepblauwe lucht erboven. Ook het neerslagtotaal had een gelijkaardig patroon dat zich net als die wolkendotjes steeds blijft herhalen met 0,0 mm maar dan in contrast met het verdorrende landschap eronder. Het bleef lang zacht tijdens de avond doordat de koele lucht toch wat moeite had de laatste warmte te verdrijven.
Dinsdag, 30 juni 2020
De dag begon winderig en frisjes bij minima van 12,7 graden. Wolken overheersten en bestonden vooral uit Stratocumulus waarbij er hier en daar nog wat ruimte was voor een bescheiden opklaring. Tijdens de voormiddag passeerde er een buienlijntje wat werd gevolgd door een drogere periode waarbij we tijdelijk redelijk wat zon konden meepikken. Maar in de opklaringen zagen we reeds vanuit het westen Cirrusbewolking verschijnen en later begon ook de Stratocumulus weer toe te nemen waartussen ook Cumulusachtige wolken ontstonden. Het werd dus niet zo zonnig en vriendelijk als de opklaringen tijdens de voormiddag deden vermoeden. Wat we dan weer wel meekregen was een afzwakking van de zuidwestenwind doordat de kern van de depressie die ons met dit alles opzadelt, geleidelijk wegtrok naar het noordoosten met een afnemende drukgradiënt tot gevolg. De ondermaatse maxima van 21,1 graden waren hierdoor iets gemakkelijker om te verteren. Alleen lag de neerslag die tijdens de namiddag volgde misschien wat zwaar op de maag al bleek die al snel genezende krachten te hebben voor de tuinierders en uiteraard de natuur. We konden alles wat niet in aanraking met slakken kwam weer helemaal zien heropleven terwijl de neerslag vooral tijdens de avond een aanhoudend karakter kreeg. Het had al veel weg van een jaren tachtig zomer en het bleek allemaal goed te zijn voor een verkwikkend dagtotaal van 6,0 mm.
Woensdag, 30 juni 2021
Tijdens het tweede deel van de nacht heeft de actieve buiencluster die gisteren reeds op de radar te zien was, ons weten te bereiken. Het water kwam met bakken naar beneden en de neerslag had een buiig karakter met soms een drogere periode ertussen. Tegen de ochtend was er al meer dan 17 mm gevallen en dat was dan nog klein bier tegenover andere delen van het land waar het met neerslagtotalen van meer dan 80 mm op enkele uren tijd tot wateroverlast kwam. Ten oosten van Londerzeel was het nog een stuk droger en kwam men er met een tiental mm vanaf. Ondanks al dat watergeweld kwam het echter niet tot onweer en ook tijdens de voormiddag bleef het erg rustig en grijs met amper wind (de weinige zuchtjes die er waren kwamen uit het noordwesten). Met de noordwestelijke stroming en de overvloedige neerslag werd alle warmte uit de lucht gespoeld en hoewel de minima met 13,1 graden nog te pruimen vielen was het overdag een ander verhaal met zeer ondermaatse temperaturen die op 16,3 graden bleven steken. Tijdens de eerste helft van de namiddag volgden er nog een aantal vrij pittige buien waarbij het wolkendek echter gesloten bleef. Het bleef vervolgens nog een lange tijd afwisselend regenen en motregenen en ook tijdens de namiddag volgden er perioden van motregen waarbij de wind wat aanwakkerde en het ronduit guur ging aanvoelen. Al het gedruppel en gemiezer heeft het neerslagtotaal verder aangevuld tot 21,3 mm.
Donderdag, 30 juni 2022
Zowat alle modellen waren het erover eens dat we vandaag een aardige portie regen zouden krijgen en dat het om stratiforme regen zal gaan die geen enkele plaats zou ontzien. Maar vanochtend was daar nog niets van te merken en zagen we het daglicht weerkeren in een zwoele setting met Altocumulusveldjes, Stratus, de typische onstabiliteitsvarianten daarvan als castellanus en floccus en een paar Cumuluswolken. Op de satellietbeelden was te zien dat de regenzone een deuk vertoonde die net boven België en Nederland hing maar de stroming (zuid- zuidwestelijk) was zodanig dat we nog genoeg zouden meekrijgen van het deel van de band die tot aan het noorden van Frankrijk liep. En zo geschiedde want de bewolking begon zeker tegen de middag flink toe te nemen en na de middag zag het er al een heel stuk minder zomers uit. De zon gaf steeds meer verstek en het kwik werd al een halt toegeroepen bij 22,4 graden terwijl dreigende Altostratus, Altocumulus en hier en daar zelfs Altostratus asperatus verscheen. Op de regen zelf was het nog een tijdje wachten, maar eens die ons omstreeks 15H bereikte was het wel meteen vollebak en deed het allemaal aan een verregende herfstdag denken inclusief de kilte die erbij hoorde nu de wind naar het westen tot noordwesten ruimde en de koele polaire lucht achter het front er dus in kwam. Het onweer waar velen op hoopten zat er niet bij, dat was net als de vele andere onweerssituaties die we de afgelopen maand hebben gekend opnieuw exclusief voor het oosten en noorden van de Benelux. Tijdens de avond volgde er een korte droge periode waarna het opnieuw matig ging regenen en dat werd dan gevolgd door opklaringen die vanuit het westen verschenen en vrij scherp begrensd waren. Het neerslagtotaal was toen opgelopen naar een voor de natuur weldadige 12,1 mm. De opklaringen waren net op tijd om een schitterende zonsondergang toe te laten toen er een aantal Altocumulusbankjes voorbijdreven die in een vurige, knaloranje kleur gingen opgloeien. Al was dat ook zowat het enige dat opgloeide buien eventuele centrale verwarming want het kwik is nu helemaal weggedoken naar een ijzig aanvoelende 13,8 graden wat uiteindelijk ook de minimumtemperatuur is geworden.
Vrijdag, 30 juni 2023
Het was voor de verandering nog eens helder met veelbelovende blauwe luchten en een enthousiaste zon die er al vanaf de eerste minuut kon bij zijn. Maar het was koud, de temperatuur is naar 10,1 graden gezakt en voor wie tussen de warmtegolven door nog eens de koelte in huis wilde trekken was dit dus een gouden kans. Ondertussen zagen we in het westen Cirrostratus verschijnen en af en toe dreven daar ook Stratocumulusvelden onder. Na verloop van tijd zagen we hieruit heel fraaie veldjes met castellanus bewolking ontstaan waardoor de atmosfeer er weer hoog onstabiel begon uit te zien. De zon mocht er dan wel vaak achter verdwijnen, visueel bleef dit weertype een puur genot dat we ook nog eens bij aangenaam koele temperaturen tot 22,9 graden konden ervaren. En dat was meer dan welkom want het was ook nu weer zwoegen geblazen om die planten in leven te houden. De onstabiele wolkensoorten ten spijt gebeurde er immers niets en er stond enkel een uitdrogende zuidwestenwind die vrij goed voelbaar was. De castellanuswolken maakten plotseling plaats voor brede opklaringen waarin er enkel een dunne laag Cirrostratus overbleef. Hierdoor was het licht erg intens want de hemel was nu bijna helemaal wit geworden. In het westen was de lucht wat blauwer maar daar zagen we enkele grote stapelwolken die wellicht de verzilvering van de onstabiliteit moeten voorstellen die door de eerste voorbijgetrokken wolkenvelden werd aangekondigd. Eens de stapelwolken ons bereikten, kregen we er flink wat van te zien in alle richtingen, maar het kwam dus niet tot buien. De toenemende stabiliteit kwam door advectieve werking van een naderende regenzone verderop en dit werd later ook zichtbaar als Cirrostratus bewolking tussen de verder oplossende Cumuli door. In de loop van de avond ging deze steeds meer over in Altostratus en Altocumulus maar voorlopig konden we het nog droog houden en eindigden we dus met 0,0 mm als totaal.
Zondag, 30 juni 2024
Het is tijdens de nacht opgeklaard en opnieuw bevonden we ons in koelere zeelucht die voor minima van 13,7 graden zorgde. Hierin dreven zeer dunne Stratocumulusvelden en Stratus fractus bewolking voorbij terwijl er in de hogere luchtlagen Cirrus en Cirrostratus te zien was. Het klaarde tijdelijk verder uit en we kregen nu afgeplatte stapelwolkjes te zien in een wat melkachtig aandoende hemel waarbij deze kleur juist door die Stratocumulus werd veroorzaakt. Door de verstrooiende werking van dit wolkendek was het licht erg intens en het begon ook geleidelijk aan zwoel aan te voelen ondanks de noordwestelijke wind die er stond. De stapelwolkjes werden talrijker en uiteindelijk begon de boel meer en meer over te gaan in een grijze massa. Nu begon het wel kil aan te voelen, maar dat gebeurde niet voordat we eerst nog maxima van 22,3 graden hadden opgetekend. Vooral ten westen van ons waren na een tijdje een soort van wazige regengordijnen te zien maar het kwam niet verder dan wat gespetter. Het leek het begin van een kille en grijze miezerperiode te zijn doch omstreeks 19H werden we plots compleet verrast door een felle, tropisch aandoende stortbui met dikke druppels. Daarna klaarde het weer gedeeltelijk op en zagen we de zon met geel- oranje gekleurd licht doorheen de Stratocumulusvelden vallen. Dit was overigens maar tijdelijk want de Stratusbewolking kwam weer massaal opzetten en uiteindelijk verliep de rest van de avond dan toch nog in herfstachtig aandoende, koude omstandigheden waarbij de wind wel aan de zwakke kant bleef. Het neerslagtotaal kwam uit op 3,8 mm en dat was dus grotendeels aan die stortbui te danken.
Maandag, 30 juni 2025
We konden nog eventjes herademen bij relatief koele minima (in vergelijking met wat ons te wachten staat toch) van 16,0 graden. De lucht was daarbij diepblauw en er hingen enkele bijzonder fraaie Cirrus uncinus en floccus plukjes. Het contrast tussen de spierwitte veertjes en de donkerblauwe lucht was indrukwekkend. Eerst hingen deze wolkjes op afstand in het westen maar na een tijdje waren ze op verschillende plaatsen aan het luchtruim te zien terwijl andere stukken dan weer helemaal helder bleven. De vederwolkjes leken vanuit het zuiden binnen te drijven en hebben mogelijk te maken met een zwak frontje dat de zeer hete lucht voorafgaat die ons de komende dagen zal bezoeken. We zagen ook hoe de noordelijke tot noordoostelijke wind van gisteren naar het zuidoosten gedraaid is en dat betekent dus dat de hittepoort al wagenwijd open staat. Eens de zon erbij kwam ging het dan ook snel met de temperaturen al konden we wel nog op een luchtig briesje rekenen. Omstreeks 14H begonnen er wat schapenwolkjes te ontstaan al bleef het allemaal beperkt. Nu begon de lucht wel haar diepblauwe kleur te verliezen en kregen we een meer Belgisch uitziende hemel te zien met fletsere kleuren. Dit bij minder Belgische temperaturen die naar 32,9 graden opliepen. De stapelwolkjes werden tijdelijk vrij talrijk en ze hingen ook opvallend hoog met scherpe randen. Als we op de satellietbeelden keken leek het alsof ze een uitloper waren van een gebied met nog grotere stapelwolken in het zuiden van Frankrijk en Spanje waartussen talloze onweerscellen zaten. De plantenkweker moest zich echter niet blind staren op die onweersbuien (ook al zien sommigen al evenveel planten als een blinde) want dat blijft voorlopig een ver van ons bed- show. De pluviometers konden dus blijven vakantie vieren met 0,0 mm als dagtotaal. De warmte bleef lang hangen al was er omstreeks 21H toch nog een plotse afkoeling naar een 24-tal graden kort voor middernacht. Meer dan welkom voor velen van ons al was dit niet meer voldoende om onze huizen te koelen en is het dus plakken, zweten en puffen geblazen komende nacht.