Donderdag, 1 juli 2004
Wat begon als een dag met afwisselend wolken en zonnigere perioden ontaardde in een vrij onstabiel weertype waarbij her en der buien tot ontwikkeling zijn gekomen. Een eerste portie regen meldde zich reeds aan omstreeks 2H deze ochtend waarbij een flinke stortbui de neerslagintensiteit deed oplopen naar 40,8 mm, doch deze bui leverde ondanks zijn temperamentvolle optreden slechts 1,4 mm op. Omstreeks 14H 45 was het dan prijs in Brussel waar een flinke regenbui haar lading met enthousiasme over de stad uitkieperde. Rond 17H was Malderen dan nog eens aan de beurt en liet een kort buitje, evenwel met dikke druppels, 0,2 mm achter. Daarna leek het dat het afgelopen was met de onstabiliteiten en nu klaart de hemel zelfs geheel uit waarbij evenwel nog wat hoge wolkensluiers achterbleven. De temperaturen hebben zich strategisch teruggetrokken naar waarden tussen 14,1 en 20,9°C, terwijl de wind dan weer het voortouw nam met pieken tot 35 km/h uit zuidwestelijke richtingen. Morgen staan er meer buien op het programma, maar over hun intensiteit en de plaatsen waar ze wel en niet zullen op bezoek komen tasten we nog in het duister, zoals dat gewoonlijk met buien het geval is...
Vrijdag, 1 juli 2005
Afgelopen nacht is de passage van de hoogtetrog niet onopgemerkt voorbijgegaan. Vanuit het zuiden kwam gisteravond reeds dreigende aambeeldvormige bewolking opzetten waarna het ging regenen: aanvankelijk gewone regen, maar nadien kwam er ook onweer bij kijken met een lichte tot matige bliksemintensiteit. De ontladingen waren redelijk veraf, maar het onweersgedeelte werd wel ingeleid door een aantal flinke rukwinden. Later daalde de rust langzaam neer over het slapende Malderen maar de volgende ochtend bleken we opeens in een herfstwereld verzeild te zijn geraakt met veel lage bewolking en miezerige motregen, maar gelukkig zijn ze er hierboven nog in geslaagd om het juiste seizoen uit te beelden dmv mooie opklaringen en aardig wat zon. Van de bewolking raakten we echter niet helemaal verlost want er is op grote hoogte steeds meer sluierbewolking binnengedreven op nadering van een warmtefront. De temperaturen waren redelijk voor de tijd van het jaar met 23,7 graden maar een noordwester die er aan maximaal 32 km/h overheen raasde deed er dan weer afbreuk aan. De minima zijn eveneens vrij zacht met 14,4 graden terwijl de herlevende Malderse vegetatie zich kon tegoed doen aan 5,0 mm vers hemelwater, een goedje waar ze ook de komende uren kunnen van genieten wanneer het warmtefront dichterbij komt. Of wij daar evenveel van gaan genieten is een andere vraag wan het zal morgen grotendeels miezerig en somber blijven; pas zondag krijgen we een zeer korte terugkeer van warm en zonnig zomerweer met als afsluiter een mooi 'vuurwerk' in de nacht daarop...
Zaterdag, 1 juli 2006
Van hoogzomers ging het uiteindelijk naar tropisch weer vandaag. Onder een arctisch blauwe hemel won de zon al heel snel aan krachten waardoor het kwik, dat al vrij hoog zat bij een minimumtemperatuur van 14,4 graden, zich in een mum van tijd kon opwerken naar een hete 31,4 graden. Eventjes dreigde het anders af te lopen toen zich aan de zuidelijke horizon massieve stapelwolken (Cumulus congestus) begonnen te ontwikkelen maar deze werden korte tijd later weer gedegradeerd naar gewone mooiweerswolkjes, waar we overigens niet veel verkoelende schaduw mochten van ontvangen te Malderen. De heethoofden onder ons moesten het vooral hebben van een zwak oostelijk briesje tot 17,7 km/h. De bewolking verdween 's avonds terwijl de wind weer ging liggen, en de drukkende hitte werd omgezet in een aangename warmte die het zowat de ganse nacht door prettig toeven maakte in de buitenlucht.
Zondag, 1 juli 2007
Een echte topzomerdag waarbij we beginnen met helder weer op een weinig Cirrus bewolking na. Onder invloed van de krachtige zon ontwikkelen er zich stapelwolken (Cumulus fractus) boven de bergen maar hun afmetingen blijven eerder beperkt. In de late namiddag komt er ook Stratocumulus opzetten die zich bij de reeds aanwezige wolken komt vervoegen. Soms krijgt deze onstabiele trekjes (Castellanus) en lijken de stapelwolken wat verder op te bollen. De gevolgen hiervan krijgen we na zonsondergang te zien wanneer er vanuit het westen onweders komen opzetten die af en toe het luchtruim met bliksemflitsen laten oplichten. De activiteit is echter beneden alle peil en indrukwekkend is het al evenmin. De neerslag slaagt er nog niet in om ons dit etmaal nog te bereiken.
Dinsdag, 1 juli 2008
Zoals het in België wel gebruikelijk is, sloeg het gematigde zomerweertje van gisteren in een mum van tijd om in tropische hoogzomertoestanden waarbij het kwik volledig op hol sloeg en de zon er meedogenloos op los brandde. Voordat het zover was, konden we vanochtend nog even genieten van de nachtelijke koelte in een erg sfeervol met nevelbanken aangekleed ochtendlandschap, wat bij minima van 9,9 graden zeker geen probleem kon zijn. Na het verdwijnen van de nevelslierten was er geen wolkje meer te bespeuren en dit bleef de hele dag zo terwijl de lucht een diepblauwe kleur had die aan heldere zeelucht van polaire oorsprong deed denken. Met maxima van 30,3 graden weten we natuurlijk wel beter, en dat briesje met snelheden tot 17,7 km/h uit het oosten was dan ook meer dan welkom. Zoals eveneens gebruikelijk is in onze streken, wordt deze overenthousiaste zomeropstoot al snel bedreigd door een oprukkend koufront vanuit het zuidwesten, maar ondanks de nabijheid van deze regen- en onweerszone is er tot op het einde van dit etmaal nog niets van te merken en kan zelfs de doorgewinterde wolken- expert nog niets ontwaren dat in die richting wijst. De dag eindigt dan ook rustig en droog met 0,0 mm neerslag.
Woensdag, 1 juli 2009
Het was vanochtend opnieuw erg nevelig, en volgens de satellietbeelden werd bijna de helft van de Benelux door dichte mistvelden verzwolgen. Vooral in het westen konden ze op een flinke portie frisse erwtensoep rekenen, terwijl het in Malderen vooral om nevelbanken ging. De temperaturen waren gezakt naar 14,7 graden, maar de brandende zon bracht ons al snel weer in tropische sferen. Restanten van optrekkende mist zorgden tijdens de voormiddag voor enkele Stratus fractus wolkjes die tijdens de namiddag subtiel overgingen in Cumulus mediocris. Het aandeel van de bewolking was echter te verwaarlozen en daar kon dat ene plukje Cirrus al evenmin wat aan veranderen. Bij een noordwestelijk briesje tot 16,1 km/h steeg het kwik naar een zinderende 30,3 graden. Wie snakte naar koelte kon nog steeds aan de kust terecht waar de hardnekkige zeemist opnieuw haar tol eiste, of hoefde gewoon de avond af te wachten. Het koelde immers weer aardig af eens de zon achter de horizon was verdwenen, zodat het zeker geen zwoele nacht zal worden. Ondanks de droge landlucht en het neerslagtotaal van 0,0 mm begonnen nevel- en mistbanken 's nachts opnieuw aan hun verraderlijke opmars.
Donderdag, 1 juli 2010
Warmere luchtmassa's hebben opnieuw de weg naar Malderen teruggevonden, waarbij we vanochtend nog even konden herademen in de ochtendkoelte bij 15,0 graden. Daarna ging het kwik met duizelingwekkende snelheid de hoogte in en zaten we binnen de kortste keren weer boven de 30 graden grens. De wolken probeerden het kwik te volgen en schoten dus ook flink de hoogte in, maar hopen op vers regenwater stond synoniem met vragen om teleurstelling aangezien er geen buien ontstonden. De lucht was immers droog en stabiel waarbij echter opvallend veel Cirrus en Cirrostratusbewolking aanwezig was. Tijdens de avond ging deze tijdelijk over in Altostratus terwijl het kwik op haar maximale waarde van 32,6 graden piekte. Maar ook dit bracht geen regen want de bewolking werd weer dunner vanuit het westen. De stapelwolken maakten ondertussen plaats voor wat Altocumulusveldjes en Stratocumulus castellanus, aanwijzingen dat we stilaan in onstabiele maar nog warmere lucht terechtkwamen. Dit was 's avonds al merkbaar aangezien het kwik zelfs na zonsondergang veel moeite had om onder 30 graden te blijven. Het verkoelende briesje tot 22,5 km/h uit het zuiden waren we ondertussen weer kwijt en het belooft dan ook een bijzonder zwoele tropennacht te worden die morgen misschien wel door een 35+ zou gevolgd worden. En misschien wel een regenbuitje of onweer dat de eindeloze reeks neerslagvrije dagen zal onderbreken...
Vrijdag, 1 juli 2011
Het zag er vanochtend erg vredig uit met dunne, fluwelen nevelslieren die zich in het gouden licht van de opkomende zon over de ontwakende wereld uitstrekten. Maar in de verte wierpen kolossale stapelwolken reeds hun dreigende schaduwen over het landschap terwijl de hemel vol gezaaid was met onstabiele Altocumulus floccus. Sommige stapelwolken hadden reeds flinke ijskappen en vanuit Nederland kwamen dan ook volop meldingen binnen over wolkbreuken, hagel en oorverdovende donderslagen. België hoefde niet lang te wachten om eveneens een graantje van het Nederlandse buiengeweld mee te pikken, want er vormden zich al snel stapelwolkjes over zowat het ganse luchtruim. Deze groeiden uit tot dreigende afmetingen en nog voor de middag was de eerste bui geboren die zeker niet de laatste zou zijn. Na de middag waren er reeds talloze buien boven België actief al lag het zwaartepunt van de buieninvasie duidelijk over Nederland. Niet alleen de buienwolken waren onstuimig, maar ook de noordenwind die er met haar snelheden tot 32,2 km/h weer flink op los sloeg en het kwik in bedwang hield. De maxima bleven dus steken op 21,3 graden terwijl de minima eveneens erg magertjes uitpakten met 8,8 graden. Later op de namiddag kwam er vanuit het zuidwesten warmte advectie op gang waardoor de buienwolken het zwaar te verduren kregen en geleidelijk overgingen in klassieke mooiweerswolkjes. In Malderen hebben de buien er overigens niet veel van terechtgebracht daar het neerslagtotaal opnieuw niet meer dan 0,2 mm bedroeg. De latere avonduurtjes verliepen dan weer sfeervol met fraaie Stratocumuluspartijtjes die zich aftekenden tegen een diepblauwe lucht, al werd die sfeer voor een stuk bedorven door de vroeg invallende avondkilte.
Zondag, 1 juli 2012
Diepblauwe luchten en enkele spierwitte wolkenflarden zorgden vanmorgen voor een hemelse sfeer ondanks de vrij koele minima van 13,3 graden. De rust die vanochtend over de omgeving was neergedaald, was slechts van korte duur want er stak al snel een stormachtige west- zuidwestenwind op die na de middag aantrok tot 38,6 km/h en voor een erg guur weertype ging zorgen. Gelukkig waren er brede opklaringen en vooral op het einde van de voormiddag was het nog redelijk aangenaam toeven toen de wind nog niet op volle kracht was gekomen. Na de middag was er een periode met zwaarbewolkt weer (veel Cumulus fractus) en een bui die opnieuw werd gevolgd door brede opklaringen. Hierin werden echter meer buien gevormd, al toonden die maar weinig interesse voor een ommetje langs Malderen. We zagen omstreeks 15H nog een uitstervende buienwolk overtrekken waarvan de resten op ons neerregenden terwijl de wolk zelf al was opgelost. Dit zorgde voor lichte tot matige regen die uit een heldere lucht naar beneden kwam bij volle zon. In het noorden zagen we Cumulonimbuswolken voorbijtrekken die er een stuk gezonder uitzagen, maar naar de avond toe ging de buiigheid er overal in de Benelux uit en kregen we enkel wat verspreide stapelwolkjes te zien tegen een nog steeds diepblauwe hemel. Het warmde hierbij nog op tot 20,7 graden. Wie genoeg geduld oefende, was 's avonds laat getuige van een wegvallende wind maar terrasjesweer zat er door de snelle afkoeling niet in. We maten een neerslagtotaal van 0,2 mm, grotendeels afkomstig van de bui kort na de middag.
Maandag, 1 juli 2013
Een zwak koufront zorgde voor veel laaghangende bewolking, maar het bleef droog en de bewolking hield ons zacht bij minima van 13,6 graden. Zowat de ganse voormiddag verliep in sombere omstandigheden, en het was wachten tot na de middag voordat de bewolking hier en daar wat dunner werd en er uiteindelijk opklaringen begonnen te verschijnen. We zijn in koelere lucht terechtgekomen wat aanvankelijk voelbaar was maar na verloop van tijd werd gecompenseerd door de zon die steeds uitbundiger ging schijnen in een typische zomerhemel met stapelwolken erin. Zo konden we toch nog maxima van 20,8 halen al mogen we de lat begin juli gerust wat hoger leggen. De wind draaide naar westelijke richtingen en was redelijk goed voelbaar. Naar de avond toe losten de stapelwolken grotendeels op en kregen we een prachtig uitzicht op diepblauwe luchten met verwaaide sluierwolken in het zuidoosten. Deze vormden een prachtige compositie alsof een kunstschilder met een perfect gevoel voor balans en contrast met een wit penseel tewerk is gegaan. Zodra de zon wat lager was gezakt koelde het flink af onder de open hemel en het was dan ook al ronduit kil toen we het neerslagtotaal van 0,0 mm (niet) opmaten op het einde van de avond. kenen.
Woensdag, 1 juli 2015
De lucht was vanochtend nog steeds diepblauw en zuiders getint, terwijl het erg zacht is gebleven met minima van 16,1 graden. Een gebiedje met onstabiele, vochtige lucht op middelbare hoogte dat gisteren in het westen van Frankrijk voor onweer zorgde, is tijdens de nacht ten oosten van ons terecht gekomen waardoor we in die richting Altocumulus floccus en castellanus bewolking zagen hangen. Deze bewolking trok echter weg en het warmde razendsnel op waardoor het al snel ondraaglijk warm werd, vooral in de zon. Tijdens de namiddag haalden we zinderende maxima van 36,4 graden onder een staalblauwe hemel en een loden zon, waarbij we van geluk kunnen spreken dat er een luchtige bries uit oostelijke tot zuidoostelijke richtingen stond. Ook het feit dat de aangevoerde lucht zeer droog was, maakte dit weertype draaglijker dan het anders zou geweest zijn. Tijdens de avond traden er toch wat veranderingen op in de vorm van een wegvallende wind en Altocumulus lenticularis en castellanus bewolking die eerst in het westen maar later over gans het luchtruim te zien was. De onweersbuien die vaak met deze wolkensoort worden geassocieerd, zijn er echter (nog) niet gekomen. Het neerslagtotaal bleef dus steken op 0,0 mm en we konden opnieuw onze dagelijkse portie afgestorven planten naar de composthoop slepen die gelukkig vederlicht bleken te zijn daar ze geen water meer bevatten. Het duurde tot na zonsondergang voordat de temperatuur weer onder de tropische grens was gezakt.
Vrijdag, 1 juli 2016
De bewolking is tijdens de nacht verder toegenomen en de eerste regen bereikte ons al rond zonsopgang in de vorm van miezerige motregenvlaagjes. De temperaturen zijn uitgekomen op 16,4 graden. De motregen ging al snel over in gewone regen en dit was het begin van een erg natte en sombere regendag die zich prima kon meten met de zachtere winterdagen welke met een gelijkaardig weertype gepaard gingen. Het was wachten tot kort na de middag voordat het wat droger werd en de bewolking overging in Stratocumulus, maar in de verte kwamen er al snel weer buienlijnen opzetten waardoor het halverwege de namiddag weer al regen, kilte en onaangename zuidwestenwind was wat de waterklok sloeg. Geen wonder dat het kwik het bij maxima van 20,2 graden al voor bekeken hield. Ook tijdens de late namiddag waren er flinke buien actief, al begon de rust tegen zonsondergang terug te keren. Op verschillende plaatsen was dat trouwens een erg fraaie zonsondergang met warme oranjetinten waardoor er meer foto's naar de wolken werden geschoten dan dat sommige voetbalploegen in doel schoten. Ondanks die warme kleuren was het wel een erg frisse avond en was de zomersfeer ver te zoeken. We sloten af met een neerslagtotaal van ongeveer 10 mm.
Zaterdag, 1 juli 2017
De bewolking is tijdens de nachtelijke uurtjes dikker geworden en het is dan toch nog gaan regenen, ook in Malderen. We bevonden ons nog in zachte lucht waardoor de minima op 14,2 graden zijn blijven steken. Overdag kregen we met meer regen te maken die werd afgewisseld door motregen uit een klassieke Nimbostratuslucht met laaghangende flarden (pannus) eronder. Door waterkoeling en het binnenstromen van polaire lucht werd het niet warmer dan 20,3 graden, al bleven de gevreesde recordlage maxima daarmee uit. Buiten het regenachtige herfstweer was het wel rustig al begon er tijdens de namiddag (in omgeving Genk toch) een stevige wind op te steken uit zuidwestelijke richtingen. Wel werd het toen droog al kwamen er nog een aantal perioden met motregen voor. De zon kregen we hier niet meer te zien al kan het in Malderen een ander verhaal geweest zijn daar de opklaringen van hier moeten komen. We sloten af met een erg indrukwekkend neerslagtotaal van 21,8 mm.
Zondag, 1 juli 2018
Opnieuw konden we herademen in een luchtige omgeving bij minima van 17,8 graden en een diepblauwe zomerse hemel. Net als gisteren was het weer winderig al neigde de wind nu meer naar zuidoostelijke richtingen. Ook waren er eventjes Stratocumulus undulatus velden te zien die langsdreven maar na een half uur weer oplosten. De stevige vlagen in combinatie met de zeer lage RV (die tevens ook de heldere en transparante kleuren veroorzaakte) had een desastreus, uitdrogend effect op de natuur en het kwam dan ook op veel plaatsen tot heide- en bermbranden die moeilijk onder controle te krijgen waren. Tijdens de namiddag was het weer flink opgewarmd en haalden we maxima van 28,6 graden waarbij de koelte van deze ochtend bijna niet te geloven was. En tijdens de avond zakte het kwik opnieuw snel naar beneden waardoor de hete windvlagen meteen weer overgingen in een koele bries alsof we onder een fohn stonden waarvan we de knop van warmen naar koelen draaiden. In ieder geval hadden we ze niet nodig om zaken te drogen want ook vandaag rolde er weer 0,0 mm uit de met stof beklede pluviometer. In tegenstelling tot gisteren dreef er nu echter Cirrus en Altocumulusbewolking binnen vanuit het zuiden.
Maandag, 1 juli 2019
Het was heerlijk koel bij minima van 14,5 graden en een diepblauwe lucht. Deze was erg vochtig want de zon was nog maar net op en er werden wolkenflarden gevormd die ook opvallend laag hingen. Deze gingen over in stapelwolken en even later knalde het zaakje tegen een temperatuursinversie aan waardoor er Stratocumulus werd gevormd. Het raakte echter niet volledig betrokken en bij temperaturen die naar 26,5 graden stegen en een eerder zwak noordwestelijk briesje konden we van aangenaam en luchtig zomerweer spreken. Tijdens de avond losten de stapelwolken en bijhorende Stratocumulusvelden weer op en werd het lichtbewolkt. Er dreef nu echter een opvallende soort Stratocumulus lenticularis voorbij die voor aparte uitzichten zorgde en een beetje op kleine shelfclouds leek onder een onweersbui al ontbrak deze nu. De naar het noorden geruimde wind ging niet volledig liggen en door de snelle afkoeling werden de terrasjesgangers genadeloos naar binnen gejaagd. Dit terwijl het neerslagtotaal van 0,0 mm onze oogsten al even genadeloos bleef afslachten.
Woensdag, 1 juli 2020
Tijdens het tweede deel van de nacht kregen we opnieuw met flink wat neerslag te maken die een enigszins buiig karakter had. Bij momenten viel het er met bakken uit en op andere momenten was het rustiger met wat motregen. Grijs bleef wel de hoofdkleur al voelde het allemaal niet koud aan bij minima van 15,8 graden en nauwelijks wind. Het kletsnatte weer hield aan tot rond de middag waarna er opklaringen binnendreven vanuit het zuidwesten. Hiervoor moesten we echter betalen met een stevige wind die inmiddels is opgestoken en het voelde daardoor wat frisser aan. De maxima hielden het ook al bij 23,5 graden voor bekeken. Vooral de tweede helft van de namiddag verliep zonnig en vriendelijk op die wind na en tijdens de avond konden we van erg fraaie Cirrusplukken genieten aan een diepblauwe hemel waaronder ook nog wat stapelwolken en wolkenflarden dreven. Zeker in het zachte avondlicht zorgde dit voor een erg fraai plaatje. De wind zwakte weer wat af en de rest van de avond verliep rustig waarbij we het neerslagtotaal van 14,1 mm in vrij kille omstandigheden konden optekenen.
Donderdag, 1 juli 2021
Nog steeds waren somberheid en kilte troef onder een hardnekkig Stratus wolkendek waaruit af en toe nog wat motregen viel. De wind kwam nog steeds uit het noordnoordwesten al was ze weer iets zwakker dan gisteren tijdens de late namiddag. Door de bewolking is het niet kouder dan 12,3 graden geworden afgelopen nacht maar we bleven lang in de buurt van deze waarden hangen waardoor de winterjas weer uit de kast mocht gehaald worden. Tijdens de namiddag hield het op met motregenen (voor zover deze neerslag nog iets voorstelde) maar voor opklaringen was het wachten tot de avond toen de bewolking overging in Stratocumulus en er brede blauwe stukken in de lucht verschenen. Het zonlicht dat erdoor kwam was verblindend na de sombere periode die we achter de rug hadden en daardoor waren de maxima van 19,3 graden bijzonder moeilijk af te lezen. Door het vocht en de zwakke wind voelde het redelijk zwoel aan nu de zon er weer door kwam en er hingen zowaar onweersverklikkers in de lucht (Altocumulus castellanus). Niettemin bleef dit zonder verdere gevolgen en er volgde een visueel prachtige avond waarbij allerlei vormen en formaten van Altocumulus en resterende Stratocumulus gezelschap kregen van een zeer artistiek decor van Cirrus en Cirrostratus. Deze laatste nam geleidelijk toe terwijl er vanuit het westen Stratus fractus bewolking binnendreef die oranje oplichtte bij de ondergaande zon. De laatste motregendruppels die voor de middag nog zijn gevallen hebben het neerslagtotaal aangevuld tot 0,2 mm.
Vrijdag, 1 juli 2022
We waren vandaag getuige van een schitterende zonsopgang en ochtendsetting waarbij de neerslag van gisteren voor een sterk bedauwde omgeving heeft gezorgd waarbij de talloze druppeltjes schitterden als diamantjes in het eerste zonlicht. Het was koud met minima van 12,4 graden en het leek dus op een herfstochtend al zag de natuur er nog steeds levendig en zomers uit met vele bloesems en diepgroene bladeren. In het oosten was nog Cirrus en Cirrostratus bewolking te zien van het wegtrekkende koufront terwijl de rest van de hemel een mooie diepblauwe kleur had. 12,4 22,5 0,3 mm
Zaterdag, 1 juli 2023
De zomervakantie maakte in elk geval een valse start toen een somber en grijs Stratus wolkendek haar opwachting maakte. Het motregende ook nog eens en de minima van 15,5 graden voelden in deze omstandigheden niet bepaald gezellig aan. Na verloop van tijd begonnen er droge perioden tussen de regen op te treden maar op de momenten dat er wel neerslag viel, werd deze net intenser. Er leek dus een soort van thermiek op gang te komen die de neerslag een toenemend buiig karakter gaf. De hoeveelheden bleven echter beperkt en hoe feller de buien werden hoe korter ze duurden. Zo kwamen we dan alsnog niet verder dan 3,0 mm en het was moeilijk uit te maken of de planten nu hun kopjes lieten hangen door teleurstelling of door uitdroging. Hoe dan ook werd het later in de avond definitief droog ondanks de bij momenten nog dreigende luchten die kwamen opzetten. Het bleef betrokken en we hebben de zon eigenlijk zo goed als niet gezien vandaag. Dankzij de eerder zwakke wind en het vocht in de lucht voelde het bij de maxima van 20,3 graden echter niet koud aan. De bewolking bleef ook na zonsondergang hangen en we eindigden de dag dus in betrokken maar droge omstandigheden.
Maandag, 1 juli 2024
Het is tijdens de nacht weer uitgeklaard en het was vanochtend een echt feest voor de fotografen onder ons. Zacht goudgeel zonlicht, Stratocumulusveldjes, rafelige wolkenflardjes, nevelbanken en een compleet bedauwde omgeving waar het vocht afdruppelde als diamantjes in dit eerste zonlicht. Wel was het fris met 11,2 graden en tijdens de voormiddag stak er een kille noordwestenwind op die gelukkig wel aan de zwakke kant bleef. De zon won snel aan kracht en het ging dan toch nog warm aanvoelen, maar ondertussen ontstonden er overal stapelwolken en die groeiden geleidelijk verder uit tot ze rond de middag uitspreidden tot Stratocumuluswolken. Dit gebeurde op steeds grotere schaal en al snel zat alles potdicht. Tijdens de late namiddag leek het weer op te klaren maar de bewolking kwam snel terug en het ging er ook nog eens lichtjes uit regenen. Warmer dan 19,8 graden is het in deze omstandigheden ook niet meer geworden. De avond bracht wel weer opklaringen met zich mee, de bewolking loste deels op en wat overbleef was een mix van Stratocumulusbanken, Cirrostratus en Altostratus die erg rustgevend oogden. En zo konden we de kille nacht toch nog met een warm gevoel ingaan, alsook met een neerslagtotaal van 0,2 mm.
Dinsdag, 1 juli 2025
Met minima van 18,7 graden was het behoorlijk zwoel vanochtend en er zat ook redelijk wat vocht in de lucht waardoor het klam aanvoelde. Doordat er nog wat wind stond heeft dat vocht zich niet in dauwvorming vertaald en dat betekent dus dat de plantjes met een leeg rugzakje deze zinderend hete dag tegemoet gingen. Eens de zon weer op krachten kwam, voelde het drukkend en benauwd aan in de vochtige warme lucht en de voormiddag was nog maar halverwege eer de tropische grens werd overschreden. Ten noordwesten van ons waren enkele fijne Cirrus streepjes te zien (Cirrus fibratus) maar andere bewolking was er niet. De lucht was diepblauw al was er wel een beetje een nevelige waas te zien waardoor de blauwe kleuren niet overdreven donker waren. De Cirrusbewolking verdween naar de middag toe maar tijdens de namiddag zagen we meer Cirruswolken in het westen verschijnen, zij het op grote afstand waardoor ze door bebouwing of bomen soms niet zichtbaar waren. In het oosten verschenen er dan weer stapelwolken die later overal te zien waren. Sommigen groeiden uit tot aardige afmetingen, maar er een bui uit persen was teveel gevraagd en uiteindelijk begonnen de wolken weer deels op te lossen. De zon kreeg vrij spel en we haalden zinderende maxima van 36,3 graden. Dit bij een zuidoostelijk briesje dat eerder aan de zwakke kant was. De temperatuur zat ook lang in de buurt van deze waarde, van 14H tot kort voor 20H dus de hitteliefhebbers onder ons hadden weinig reden tot klagen. Tuinbouwers en regenliefhebbers des te meer met 0,0 mm want de neerslag zat nog steeds ver af en bij deze temperaturen hingen de meeste planten en bloemen er maar belabberd bij. Omstreeks 20H30 koelde het dan toch nog vrij snel af maar doordat we van zo'n hoge temperaturen vertrokken zijn was het tegen het einde van de avond nog steeds puffen bij temperaturen die rond 25 graden zaten terwijl er nog steeds veel vocht in de lucht zat in plaats van waar we het wilden hebben. Wie een zaak had in volledig geautomatiseerde bewateringssystemen moet vandaag dus zakken met geld verdiend hebben en de medische diensten (met name de rug specialisten) zullen het ook zeker niet slecht gedaan hebben.