Hoog boven Chamonix ligt zoals bij velen bekend de Mont Blanc en het gelijknamige massief. Vanaf de Mont Blanc stroomt een gletsjer het dal in, met vrij grote snelheid. Door deze snelheid eindigt deze vrij diep in het dal - maar is deze ook erg gevoelig voor hoge temperaturen. De afgelopen jaren zijn er enorme gaten geslagen in deze gletsjer, de Glacier des Bossons. Maar ook hogerop, op de Mont Blanc du Tacul (de foto's van dichterbij), is er enorm veel impact geweest en zijn de gletsjers zelfs op deze webcam-beelden aanzienlijk dunner geworden. Er zit maar 4 jaar tussen, voor de goede orde.
Met dit soort zomers, maar ook door droge winters en dus gebrek aan sneeuw, gaat het onnoemelijk hard. De Mont Blanc is het grootste deel van het jaar niet meer te beklimmen door rotsval, en ook de Mont Blanc du Tacul en Mont Maudit zijn op dit moment nauwelijks veilig te beklimmen.
Bij verder verdwijnen van de gletsjers zullen de bergen uiteraard nog instabieler worden, maar ook de afvoer van rivieren in de zomer drastisch verminderen. Nu al kun je zeggen dat op basis van smeltwater, de Rijn en Rhone zeer laag zullen staan in de herfst. Als de herfst nat is, kan uiteraard regenwater dit verschil wel opvangen. Een droge herfst laat zich raden.
