Zaterdag, 3 juli 2004
De zomer was ook vandaag ver te zoeken door de onderkoelde temperaturen die zelfs geen twintig graden meer haalden (19,4 max. en 12,7 min.) De wind deed het bovendien erg fris aanvoelen want ook vandaag ging die weer vlot boven de 40 km/h, met een piek van 42 km/h. Het weertype was erg wisselvallig en de buien waren talrijk, vooral rond en na de middag. Hoe het ook zij, de buien lieten ons meestal links liggen (en de linkse buien lieten ons rechts liggen) zodat ook vandaag als een weinig boeiende weersdag de geschiedenis ingaat, met 1,2 mm neerslag. De diepblauwe luchten en de mooie wolkenlandschappen tussendoor konden gelukkig nog heel wat goed maken, vooral achter glas was dit best te genieten. Morgen krijgen we een gelijkaardig weerbeeld maar na de middag zouden de onstabiliteiten sterk gereduceerd worden.
Zondag, 3 juli 2005
Na de opklaringen van gisteren bleek de lage bewolking het luchtruim opnieuw heroverd te hebben. We ontwaakten onder een uitgestrekt Stratocumulusveld bij temperaturen rond 15,2 graden maar de kleine gaatjes in het wolkendek waar de zon af en toe doorpriemde verraadden al dat het spoedig zou beteren. Tegen de middag gaf de bewolking zowat de helft van het luchtruim terug prijs wat garant stond voor een erg aangename zomerdag. De temperatuur kon zonder veel moeite oplopen naar een zomerse 27,1 graden bij een zuid - zuidwestelijk briesje tot 19,9 km/h. Tegen de avond was er hoofdzakelijk hoge bewolking overgebleven die zich vooral in het westen erg concentreerde door de aanwezigheid van een onweerszone die het land reeds dicht was genaderd. Op deze locatie is er echter de hele dag geen neerslag gevallen en ook de rest van de avond verliep in droge omstandigheden.
Maandag, 3 juli 2006
Nog steeds konden we genieten van tropisch zomerweer waarbij de zon van 's morgens vroeg tot 's avonds laat actief was. De aangevoerde lucht was erg droog waardoor bewolking nauwelijks tot ontwikkeling kwam met uitzondering van een paar rudimentaire stapelwolkjes rond de middag en wat sluierbewolking. Een hittegolf werd meteen een feit te Malderen toen het kwik er na de middag in slaagde de dertig graden grens te bereiken. Het werd uiteindelijk 31,1 graden, doch we moeten ermee rekening houden dat in veel officiële meetstations gisteren en eergisteren de tropische grens niet bereikt werd terwijl ook de amateurstations er net onder bleven steken. Het tuineffect heeft het Malderse weerstation dus ongetwijfeld parten gespeeld. De minima waren daarentegen betrouwbaarder, deze bedroeg vandaag 16,0 graden. Aan het weersbeeld veranderde er tijdens de avond weinig behalve het feit dat de oostelijke wind die overdag nog 22,5 km/h haalde opnieuw ging liggen terwijl de warmte nog lang bleef hangen tijdens de nachtelijke uurtjes.
Dinsdag, 3 juli 2007
Enkele opklaringen, hoge sluierwolken en veel laaghangende SC en St bewolking zijn de ingrediënten waarmee we deze dag aanvangen. Hoewel de hoge sluierbewolking verdwijnt, nemen de overige wolkensoorten toe in aantal en de gevolgen hiervan dienen zich in de late namiddag aan in de vorm van motregen. De wolkenstructuren ogen hierbij dreigend en erg dramatisch maar naarmate de motregen overgaat in gewone regen wordt het boeltje geleidelijk saaier en monotoner. Naar zonsondergang toe krijgt de bewolking echter weer structuur en worden er terug fraaie kleuren en vormen zichtbaar die in combinatie met de bergen voor een erg sfeervol plaatje zorgen.
Donderdag, 3 juli 2008
Vandaag bevonden we ons definitief achter het koufront waardoor de dag nogal aarzelend op gang kwam met heel wat Stratus en Stratocumulusbewolking terwijl de omgeving er drassig bijlag door de stortbuien die ons voorbije nacht hebben overspoeld. Veel kleur bekende het weersbeeld ook daarna niet al kregen we heel af en toe toch wat zon te zien terwijl er veel Altostratusbewolking kwam opzetten vanuit het zuiden en zuidwesten. Een paar uur na de middag begon het hieruit lichtjes te regenen, maar uiteindelijk werd het weer droog en kwamen de opklaringen die al een tijdje te zien waren in het westen, onze richting uit. Dit was nog goed om het kwik op te krikken naar een bescheiden(ere) 20,9 graden. De opklaringen waren echter geen gratis geschenkje van de weergoden, want we kregen al snel de rekening gepresenteerd in de vorm van een buienlijn met onweer die vanuit het westen kwam binnengedenderd. Hoewel deze een spectaculaire intrede maakte met een forse wallcloud, whales mouth en rukwinden tot 33,8 km/h uit het zuid- zuidwesten, ging het onweer eruit zodra het boven Malderen hing, en degradeerde de buienlijn tot een saaie regenzone die ons een paar uur kil en druilerig regenweer bracht. De temperatuur daalde naar 11,9 graden en het duurde tot kort voor zonsondergang eer de opklaringen ten westen van de regenzone ons konden bereiken. Niettemin waren de wolkenluchten hierin zeer fraai en oogstrelend met een knaloranje zonsondergang als hoogtepunt zodat er veel werd goedgemaakt. Alle regenzones en buien die we vandaag hebben gezien, bleken uiteindelijk een niet onaardige 6,6 mm te hebben opgeleverd.
Vrijdag, 3 juli 2009
Vandaag waren de weergoden er al vroeg bij om de tropische warmte uit het land te verdrijven. Het was nog maar 4H in de ochtend eer de eerste donderslagen ven een buienlijn weerklonken. De buien zaten op een convergentielijntje, maar waren door het vroege tijdstip nauwelijks actief. De erg hoge ochtendminima van 20,1 graden (dagminima pas 's avonds bereikt met 17,6 graden) brachten hier weinig verandering in, al is één donderslag om de drie minuten zeker geen slechte prestatie naar Malderse normen. Hoe dan ook, het onweer zwakte verder af en na een twintigtal minuutjes was het reeds verworden tot een gewoon regenbuitje. Kort daarop volgde een tweede regenbuitje met nog een paar verdwaalde donderslagen in het oosten, en toen keerde de rust definitief weer. De eerste zonnestralen weerkaatsten op Cirrus densus en Cirrus spissatuswolkjes terwijl er in het zuiden nog wat Stratocumulus castellanus te zien was. Van het onweer viel om 5H geen spoor meer te bekennen en omstreeks 5H40 stak er een zuidwestelijke wind op die de koelere lucht achter de convergentielijn Malderen in loodste. Op een hoogte van enkele honderden meters verscheen er een zwakke waas van Stratusbewolking die later plaats maakte voor dikkere Stratus en Stratus fractusbewolking. Gelukkig niet definitief, want tijdens de namiddag doken er weer opklaringen op vanuit het zuidwesten. Deze brachten een ondanks alles nog steeds zomers weertype met zich mee. Onder een afwisseling van Cumulus, Stratocumulus en Stratus fractus liep het kwik op naar een aangename 26,3 graden en er viel geen neerslag meer. De wind was op sommige momenten vrij pittig en haalde snelheden tot 29,0 km/h uit het west- noordwesten, om 's avonds weer te gaan liggen. Met een dagtotaal van 0,4 mm bracht het onweer weinig goed nieuws voor de slinkende watervoorraden.
Zaterdag, 3 juli 2010
Het was nog steeds erg zwoel bij temperaturen die niet beneden 15,7 graden zakten en een half bewolkte hemel. Deze bewolking bestond uit Cirrostratus, Stratocumulus castellanus en Altocumulus waardoor het er allemaal erg onstabiel uitzag. De buien die vandaag zouden vallen werden vooral in de oostelijke landshelft verwacht, maar kort na de middag bleken deze voorspellingen niet helemaal waterdicht te zijn. In Malderen kwam het immers tot krachtige stortbuien en zelfs in het uiterste westen van het land viel aardig wat neerslag die echter uit gewone regen bij een klassieke Nimbostratuslucht bestond. Wat onweersactiviteit betreft hadden de voorspellingen het wél bij het juiste eind want in de oostelijke landshelft is het inderdaad her en der tot onweer gekomen. Het zware werk moest echter voorbij de landsgrenzen gezocht werden waarbij het er vooral in het westen van Duitsland erg vurig aan toeging. Naast dit alles waren ook de temperatuursverschillen indrukwekkend waarbij het uiterste westen met moeite voorbij 20 graden raakte terwijl het in de Kempen nog tot 33 graden werd. Malderen bevond zich duidelijk nog net in de warme lucht want de maxima haalden er 28,1 graden. Tegen de avond werd het alsnog erg fris bij een naar het zuid- zuidwesten draaiende tot 20,9 km/h halende wind maar van neerslag was er ondertussen geen sprake meer. Hiervan hebben we gelukkig nog een royale 6,8 mm kunnen verzamelen tijdens de stortbuien die zich kort na de middag voordeden.
Zondag, 3 juli 2011
Na een ijzige nacht waarbij het afkoelde tot 7,4 graden en in Nederland plaatselijks zelfs het vriespunt in zicht kwam, zagen we het daglicht terugkeren onder een heldere, diepblauwe hemel. Hierin ontwikkelden zich stapelwolken, maar in tegenstelling tot gisteren ontwikkelden ze zich niet meer tot forse exemplaren. Ze spreidden zich slechts op beperkte schaal uit waardoor de bewolkingsgraad op vrijwel geen enkel moment boven 4/8 uitkwam. De wolken werden tijdens de namiddag schaarser en kleiner en het werd opnieuw fraai zomerweer bij maxima van 22,4 graden. De wind beet zich echter nog steeds in het koude noorden vast waardoor het vooral in de schaduw wel eens fris durfde aan te voelen. Gelukkig bleven de snelheden beperkt tot 27,4 km/h. In het noordoosten van Nederland zagen we dan weer een heel ander weertype opduiken dat zich kenmerkte door Stratusbewolking, motregen en maxima beneden 15 graden. Deze herfstachtige kilte breidde zich tegen zonsondergang over de hele Benelux uit al bleef de sombere bewolking gelukkig achterwege. We sloten opnieuw af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Dinsdag, 3 juli 2012
Het was vanochtend tamelijk zacht met wat sluierwolkjes en in het westen Altocumulus undulatus velden die bij het koufront verderop horen. Niettemin was het droog en rustig terwijl het kwik is uitgekomen op 14,6 graden. Tijdens de voormiddag werden er Cumuluswolkjes gevormd die beperkt bleven qua afmetingen maar zo talrijk werden dat ze het de zon knap lastig maakten. Ondertussen kwam er vanuit het westen ook Cirrostratusbewolking binnendrijven die geleidelijk dikker werd. Dit proces werd kort na de middag een halt toegeroepen en we zagen toen hoe de Cumuluswolken zich uitspreidden tot Stratocumulusvelden. Niet meteen een gemakkelijke opgave voor de zon om daarlangs haar weg naar Malderen te vinden, maar gelukkig schoot het kwik haar te hulp om de Vlaamse bevolking middels maxima van 24,8 graden alsnog van een zomerachtig gevoel te voorzien. Bovendien was de wind erg zwak met slechts 25,7 km/h uit het zuidwesten als uitschieter. Tegen de avond waren er castellanus structuren te zien in de Stratocumulusvelden en daar waar een opklaring overbleef ontwikkelden zich forse stapelwolken die alles een zeer onstabiel uitzicht gaven. Niettemin konden we het vandaag droog houden (0,0 mm) en de vochtige tropenlucht zorgde later voor een mooie en sfeervolle zonsondergang bij zeer comfortabele terrasjestemperaturen.
Woensdag, 3 juli 2013
Ondanks de plotse afkoeling die de stortbuien gisterenavond meebrachten, is de temperatuur onmiddellijk daarna gestagneerd en bleef het kwik zowat de ganse nacht rond 15 graden schommelen. Op deze manier werd het dan toch nog een zwoele en drukkende zomernacht, wat niet in de laatste plaats door de met vocht bezwangerde atmosfeer kwam. De constant gebleven temperatuur hebben we aan een dikke laag Stratus, Stratus fractus, Altocumulus en Altostratus bewolking te danken. Niet meteen een ideale cocktail om stralend zomerweer mee te maken, en we zagen dan ook hoe het met tussenpozen verder regende terwijl de temperatuur nog steeds constant bleef. In de loop van de voormiddag ging het zelfs weer harder regenen en zagen we het water op sommige momenten met bakken naar beneden komen. Pas na de middag werd het weer droger en kwam het slechts tot sporadische regen of motregen uit een somber Stratus wolkendek. Het neerslagtotaal stagneerde op 6,8 mm en geen enkele motregenbui slaagde erin om daar nog iets aan toe te voegen. Omstreeks 14H30 werd de lucht opeens veel helderder waardoor eerst de zichtbaarheid in horizontale richting spectaculair toenam en vervolgens het Stratus wolkendek wat ging openbreken. De zon kwam er weer bij en we zagen nu een mix van Stratocumulus, Cumulus en Stratus fractus voorbijdrijven. In de hogere luchtlagen vonden we Cirrostratus en Altostratus bewolking waarbij deze laatste vanuit het noordwesten weer dikker leek te worden. De opklaringen werden dus meteen in hun bestaan bedreigd al waren het uiteindelijk de laaghangende Stratocumulusvelden die alles overnamen en de avond dus somber maakten. Na verloop van tijd ging het uit de nieuwe bewolking terug regenen, maar de hoeveelheden waren niet meetbaar en de neerslag was van korte duur. De bewolking raakten we echter niet meer kwijt zodat we de dag in erg sombere omstandigheden eindigden. Het koelde nauwelijks af in deze omstandigheden, en hoewel we nu pas een eind in de polaire lucht zaten werden de minima vanochtend reeds genoteerd met 14,8 graden door waterkoeling uit de regenvlagen toen. De grootste windvlagen kwamen eveneens rond die tijd voor uit overwegend zuidelijke richtingen. De nieuwe luchtsoort was dan ook alleen aan de maxima te herkennen die met 19,1 graden een stuk lager waren dan gisteren.
Donderdag, 3 juli 2014
Dankzij de bewolking was het vanochtend een stuk zachter dan we gewoon zijn (geworden) met 12,1 graden. De sluierwolken zijn grotendeels weer opgelost en de dag begon dus zonnig ondanks de aanwezigheid van een paar Stratocumulusveldjes. Overdag werd er Cumulus gevormd, maar deze bewolking was veel minder talrijk en een stuk kleiner van omvang dan de afgelopen dagen. De zon had er dus weinig moeite mee en het warmde snel op tot we maxima van 28,9 graden haalden. Deze temperaturen konden we aflezen bij een zeer zwak, nauwelijks voelbaar briesje dat meestal uit west- zuidwestelijke richtingen kwam. Op het einde van de namiddag waren de stapelwolken op een microscopisch exemplaar na volledig opgelost en hing er naast een paar Cirruswolken en de zon bijna niets meer. De warmte bleef tijdens de avond goed hangen en ondanks een korte opleving van de wind omstreeks 20H was het dan ook voor het eerst sinds lang weer aangenaam toeven op de terrasjes en rond de pluviometers die 0,0 mm aangaven.
Vrijdag, 3 juli 2015
Ook tijdens de nacht zijn er geen buien meer aan te pas gekomen en ontwaakten we terug in een stoffige, kurkdroge omgeving. Bij minima van 16,6 graden voelde het aangenaam koel aan, al was het binnenshuis een hele opgave om de drukkende warmte te verdrijven. Bewolking was er niet meer te zien op wat condensatiestrepen na, al deed de blauwe lucht nogal nevelig en melkachtig aan terwijl de zichtbaarheid in horizontale richting nogal tegenviel. Veel veranderde er niet aan het weersbeeld, al werd er iets koelere lucht aangevoerd dan gisteren. Desondanks haalden we toch nog hoge maxima van 33,8 graden bij een zuidelijke tot zuidoostelijke bries. Tijdens de avond kregen we Altocumulus floccus en castellanus bewolking te zien, maar verdere gevolgen bleven uit. Het neerslagtotaal bleef andermaal op een bedroevende 0,0 mm steken.
Zondag, 3 juli 2016
Ook vandaag stond in het teken van buien, maar vanuit het westen werd warmere en vochtigere lucht geadvecteerd waardoor de atmosfeer snel haar stabiliteit terugwon en we terug iets te zien kregen dat een heel klein beetje op zomerweer leek. Al hadden we daar flink wat fantasie voor nodig ofwel een serre of veranda die elke millijoule warmte uit de beschikbare zonnestralen kon vasthouden. In de buitenlucht werden we ondertussen tot het uiterste op de proef gesteld door de nog steeds krachtige westenwind die polaire lucht over ons uitblies. Dit was zowel aan ons kippenvel als aan de 21,8 graden aanwijzende thermometer goed te zien. De minima zijn trouwens ook al erg laag uitgekomen met 11,4 graden. Tijdens de namiddag begon de warmteadvectie merkbaar te worden aan een heiiger worden van de blauwe lucht en de verschijning van 'jacobsladders' overal waar de zon langs een Cumuluswolk of Stratocumulusveldje scheen. De wind zwakte hierbij wat af waardoor het al iets gezelliger was om in de buitenlucht te vertoeven. Maar ook dat leidde ons niet naar aangenaam zomerweer want tegen de avond moesten we alweer opboksen tegen een afkoeling om "u" tegen te zeggen al werd het leed wel wat verzacht door de fraaie Stratocumulusveldjes die zich in het zachte avondlicht aftekenden. We sloten af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Maandag, 3 juli 2017
Brede opklaringen en een windstille omgeving zorgde voor een mooie, bedauwde omgeving met duizenden waterdruppeltjes die als diamantjes in het felle zonlicht schitterden. Tussen al die schitteringen en reflecties zagen we ook een kwikkolom die 7,8 graden aanwees, en dat was best wel fris voor begin juli. Tijdens de voormiddag zagen we de bewolking toenemen met Stratocumulus castellanus en floccus terwijl er in de hogere luchtlagen wat Cirrus te zien was. Maar voorlopig bleef de zon nog aan zet waardoor we over de kwaliteit van het zomerweer niet veel te klagen hadden, zeker daar de koelte werd gecompenseerd door de slechts zwakke westenwind. Bovendien nam de bewolking tegen de middag weer af en konden we ook voor de rest van de dag van zeer aangename en zonnige weersomstandigheden genieten, waarbij het opwarmde tot 25,0 graden tijdens de namiddag. Mede dankzij de slechts zwakke zuidwestenwind voelde het in de zon zelfs een beetje drukkend aan. Later op de avond zagen we dan opnieuw meer bewolking verschijnen die vooral uit Cumulus fractus en Stratocumulus lenticularis bleek te bestaan. Samen met deze bewolking kwam er omstreeks 20H een soort van frontlijntje over dat voor een tijdelijke windtoename zorgde uit noordwestelijke richtingen. Maar dit was slechts van korte duur en de rest van de avond verliep dan ook in rustige omstandigheden. Wel koelde het erg snel af door de stagnerende lucht en nog steeds erg brede opklaringen. We sloten af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Dinsdag, 3 juli 2018
De hemel is tijdens de nacht een stuk fletser geworden en overal was nu Altocumulus en Cirrus te zien. De helderste lucht was in het noorden te zien en de bewolking kwam uit het zuiden. Het was ook wat vochtiger en klammer geworden waardoor de minima hoger waren met 15,4 graden. Zeker naar de middag toe werd het drukkend met maxima van 29,7 graden bij een veel zwakkere wind uit het zuidoosten. De bewolking straalde een en al onstabiliteit uit en na een tijdje zagen we zelfs aambeeld bewolking verschijnen in het zuidwesten waar volgens de radar (Franse) onweerscomplexen hingen. Deze haalden de Belgische grens echter niet en hier en daar kwam het hooguit tot wat druppels uit de middelhoge bewolking. Er volgde een rustige en zwoele avond waarbij de aanwezige bewolking voor een fraaie setting zorgde rond zonsondergang, met warme kleurentinten. Natuurlijk was de 0,0 mm waarmee we afsloten dan weer een stuk minder fraai.
Woensdag, 3 juli 2019
Het is tijdens de nacht weer opgeklaard en het was allemaal weer prima slaapbaar bij minima van 12,0 graden. Bij een zwak noordwestelijk briesje werd het aangenaam zomerweer en overdag werden er weer stapelwolken gevormd. Het ging deze keer om de zeer onschuldige humilis variant al hadden ze iets duivels in zich omdat de droogte natuurlijk bleef verder duren en we het neerslagtotaal van 0,0 mm eigenlijk nu al kunnen noteren. De temperaturen bleven aan de bescheiden kant met 24,6 graden al was het door de krachtige zomerzon nog steeds prima weer. De stapelwolken losten tijdens de avond weer op en het koelde nu razendsnel af zodat het niet meteen een buitenzit avond werd voor zover dit ooit al werd toegelaten door het muggenvolk.
Vrijdag, 3 juli 2020
Na een eerder koele nacht met minima van 13,6 graden begon de dag grijs maar droog onder een gesloten Stratus wolkendek. Met een beetje moeite konden we daarin de ribbelstructuren van Stratocumulus ontwaren en deze bewolking ging na verloop van tijd ook in Stratocumulus over. Bij dit proces ontstonden er een paar opklaringen maar deze gaven dan op hun beurt weer ruimte voor convectie waardoor er stapelwolkjes ontstonden. Ondanks het feit dat deze wolkensoorten vaak met rustig en stabiel weer worden geassocieerd, moesten we rekening houden meteen strakke zuidwester waardoor het niet bepaald aangenaam zomerweer werd. De maxima bleven ook nog eens steken op 24,3 graden, al is dit naar klimatologische normen nog erg puik natuurlijk. Het bleef ook droog en voor buitensporten en klusjes in de tuin was het een prima weertype. Met convectiestromen als voedingsbodem begonnen al deze wolken tijdens de avond weer op te lossen doch een warmtefront stuurde geleidelijk Cirrus en Cirrostratus bewolking over ons heen wat geen verdere gevolgen had voor het neerslagtotaal van 0,0 mm maar wel voor een erg sfeervolle zonsondergang zorgde.
Zaterdag, 3 juli 2021
De dag begon vriendelijk en zonnig met sluierbewolking en wat stapelwolkjes die verspreid aanwezig waren. Er hingen echter ook Altocumulus castellanus velden en de bewolking begon zich dreigend samen te pakken in het zuiden. Het werd ook broeierig bij temperaturen die naar 25,2 graden stegen terwijl het afgelopen nacht ook al niet kouder is geworden dan 15,1 graden. Veel meer dan een versluierd waterzonnetje kregen we na de middag niet meer te zien al was de zonnestraling nog sterk genoeg om steeds stapelwolken te laten ontwikkelen. Omstreeks 16H begon het dan te druppelen en volgden er een aantal buien die ondanks de dreigende weersvoorspellingen redelijk mild bleven en vrij waren van onweersverschijnselen. Het was erg rustig met een zwak zuid- zuidwestelijk briesje en tijdens de avond volgden er terug droge perioden. Er verschenen opklaringen en de lucht zat vol met Altocumulusvelden en restanten van buienwolken die zijn uitgestorven. De paraplu moest echter steeds binnen handbereik blijven want geregeld doken er nog buitjes op die hier en daar nog vrij pittig uit de hoek kwamen. Volgens de radar zaten er zelfs nog een paar flinke onweerscellen tussen die zich boven Belgisch grondgebied bevonden. Het was al middernacht eer het definitief droog werd en het bleef ook erg zwoel in de vochtige lucht die nauwelijks afkoelde. Het neerslagtotaal is ondanks alles beperkt gebleven tot 0,3 mm.
Zondag, 3 juli 2022
De Altocumuluswolkjes zijn tijdens de nacht grotendeels verdwenen en onder de open hemel kon het weer afkoelen naar aangename, slaapbare minima van 15,6 graden. De aangevoerde lucht was vochtig en er werden al snel stapelwolken gevormd die later ook gezelschap kregen van Stratocumulusvelden die door uitspreiding werden gevormd. Maar er bleven ook opklaringen over en tijdens de namiddag werden die zelfs nog erg breed waardoor het een stuk zonniger was dan je op basis van de eerder sombere weersvoorspellingen zou verwacht hebben. Hoe dan ook, ononderbroken zonneschijn zat er nog niet in want bij momenten wisten de Stratrocumulusschermen de zon wel eventjes uit beeld te duwen. We haalden maxima van 25,1 graden en de wind kwam nu hoofdzakelijk uit westelijke richtingen. Op het einde van de namiddag werden de opklaringen breder zoals je natuurlijk wel kunt verwachten met convectieve bewolking. De avond verliep dus in aangename, zonnige omstandigheden waarbij het zelfs een beetje zwoel ging aanvoelen. Later op de avond kwam er wel wat verkoelende wind opzetten uit het noordwesten. De stapelwolken ten spijt is het terug droog gebleven vandaag en we eindigden dus met een dagtotaal van 0,0 mm.
Maandag, 3 juli 2023
Net als gisteren kregen we weer veel Stratocumulusvelden te zien al maakten ze nu een iets meer chaotische indruk. Het is afgekoeld tot 14,1 graden. Na een tijdje begonnen er ook Cumuluswolken te ontstaan terwijl de wind flink aanspande en opnieuw stormachtig uit de hoek kwam. In de loop van de dag begon er geleidelijk Cirrostratus bewolking binnen te stromen waardoor de lucht melkachtig werd. De sluierbewolking werd dikker en er ontstond Altocumulusbewolking waarna we ook Altostratus te zien kregen. Voor die tijd kon het echter nog opwarmen tot een vrij aangename 21,6 graden terwijl de wind ook iets minder hevig werd. De sluierbewolking leek na verloop van tijd weer dunner te worden en te verdwijnen doch plots zagen we vanuit het westen een muur van Cumulus en Cumulus fractus naderen. Dit werd gevolgd door betrokken weer maar het bleef droog. Later tijdens de avond klaarde het weer gedeeltelijk op, maar de rust die deze blauwe luchten in de avond uitstraalden, werd al snel verstoord door het opnieuw aanwakkeren van de wind die nu terug met stormachtige vlagen over de brug kwam. Voor de planten was het dus weer een ware martelgang want van de neerslag die eergisteren nog gevallen is, is het grootste deel al lang weer verdampt of bijna letterlijk weg geblazen. En met een dagtotaal van 0,0 mm vandaag hoefden we alvast niet op een vervangende waterreserve te rekenen.
Woensdag, 3 juli 2024
Het is tijdens de nacht droog gebleven bij minima van 12,1 graden maar tegen de ochtend stond een volgende regenzone alweer te trappelen om Malderen binnen te vallen. De bewolking was reeds overgegaan in Altostratus met daaronder pannus bewolking en wat Stratocumulus en omstreeks 9H vielen de eerste druppels. Het werd daarna terug droog maar een kwartiertje later begon het opnieuw te regenen. Het bouwde zich heel voorzichtig op, druppel per druppel maar het was deze keer continu en na een uurtje viel het er soms goed uit. De neerslag had een buiig karakter en er volgde een droge periode rond de middag waarin het af en toe wel nog wat motregende. Daarna passeerden er nog enkele afzonderlijke buien maar het werd gaandeweg droger en de zon kwam er zowaar terug door. Ze werd daarbij gehinderd door Stratocumulusvelden, maar deze waren erg dun waardoor het licht intenser was dan wanneer er een staalblauwe hemel zou geweest zijn. Zonnepaneleninstallaties zaten dan ook al snel tegen hun maximumproductie aan. Door de opklaringen ging de koelte er eventjes uit en konden we nog 18,8 graden aantikken als maximum. Tijdens de avond kwam de bewolking terug opzetten met flinke stapelwolken die tegen een inversie aanknalden met meer Stratocumulus tot gevolg. Er viel ook weer wat regen uit deze stapelwolken maar veel stelde het niet meer voor. Wel zag het er onstabieler uit met castellanus structuren in deze bewolking. Er doken dan ook al snel meer buien op tijdens de avond al werd het na een tijdje terug droger en rustiger. Het neerslagtotaal klokte daarmee af op 4,2 mm.
Donderdag, 3 juli 2025
Het is tijdens de nacht weer gaan opklaren aan de achterzijde van het koufront en we konden terug herademen bij aangenaam koele minima van 12,1 graden. Het was volledig helder, maar in de vochtige zeelucht was het eigenlijk op voorhand al te verwachten dat er wolken zouden gaan ontstaan zodra de zon er weer zou bij komen. Na een paar uurtjes was het dan inderdaad zo ver en zagen we rafelige Cumuluswolkjes verschijnen. Het deed echter geen afbreuk aan het zonnige weer want het kwam niet verder dan 1/8 bedekkingsgraad. De eerste wolkjes leken vrij laag te hangen en erg typisch te zijn voor een inval van Noordzeelucht, maar gaandeweg begonnen ze te transformeren naar Cumulus humilis wolkjes die zeer hoog leken te hangen en zich aftekenden tegen een diepblauwe lucht. Het was het soort wolkenlandschappen dat je in de savannes van oost- Afrika zou verwachten maar dan bij gematigde temperaturen waardoor we nog zouden kunnen gaan denken dat we ergens op de flanken van de Kilimanjaro stonden. Ook de Londerzeelse vegetatie deed daar ondertussen meer en meer aan denken. De wind kwam uit noordwestelijke richtingen, was niet al te krachtig en het kwik bleef steken op 22,6 graden waardoor we eigenlijk de hele dag door onze ramen konen open zetten om het huis weer koel te krijgen na de afgelopen hittegolf. De schaarse afgeplatte stapelwolkjes bleven de hele dag zichtbaar en losten pas ergens in de avond op waarna het terug helder werd met een diepblauwe lucht. Kort voor zonsondergang verscheen er wel een band met Cirrostratus in het noordwesten, welke opvallend scherp begrensd was. Er was ook geen structuur in te zien of andere wolkensoorten waardoor degenen die westelijker wonen de dag wellicht hebben afgesloten onder witachtige melkluchten. Waar je dertig jaar geleden nog een grote kans maakte op neerslag van betekenis bij het aanzien van een dergelijke wolkenlucht, is dat nu in de verste verte niet het geval en ook vandaag verdwijnt weer als een droge dag in de boeken terwijl de planten hetzelfde deden in de composthoop met een neerslagtotaal van 0,0 mm.