Zondag, 4 juli 2004
Vandaag kregen we een zomerdag met herfstallures te verwerken. terwijl de temperaturen het op een juni onwaardige 11,1 tot 18,9 graden hielden nam de reeds overvloedige bewolking verder toe en volgden er enkele korte momenten met neerslag. De wind haalde nog 29 km/h en deed het guur aanvoelen terwijl naar de avond toe er zelfs wat motregen begon te vallen, veel stelde dat allemaal echter niet voor, de neerslag was niet meetbaar. Na deze episode van miezerige motregen lijkt het weer wat op te klaren, maar alles wijst er op dat we nog meer regen tegoed hebben voor vanavond en vannacht. Morgen zouden er dan nog wat buitjes kunnen volgen terwijl de temperaturen gelukkig weer wat winst zullen boeken, woensdag zou het zelfs 25 graden kunnen worden, maar of dit een zonnige zomerdag wordt valt zeer te betwijfelen.
Maandag, 4 juli 2005
Tijdens de vroege ochtenduurtjes werd de Malderse bevolking zachtjes gewekt door het zwoele gerommel van enkele donderslagen. De ijle vederwolkjes van gisterenavond bleken plaats gemaakt te hebben voor een zware en dreigende onweerslucht die geleidelijk onze richting uitkwam. Volgens radio en televisie heeft dat ding reeds de hele nacht lelijk huisgehouden in het westen van het land met neerslaghoeveelheden tot 130 mm terwijl we het hier nog droog hielden. Lang duurde het echter niet of de eerste regendruppels raakten de bodem en in een minimum van tijd bevonden we ons middenin een kleine zondvloed. De neerslagintensiteit liep op tot 96,0 mm/h en na een hele reeks buien die het Malderse weerstation geselden bleek het dagtotaal te zijn opgelopen tot 26,0 mm. Nadien koelde het onder sombere laaghangende bewolking af tot 15,1 graden terwijl het vanochtend niet kouder werd dan een krappe 18 graden tegenover de maximumtemperatuur van 19,0 graden maar uiteindelijk hebben brede opklaringen 'savonds het kwik weer naar een ruime 17 graden gestuwd; op dit moment is het zelfs bijna helder. Het koufront blijft morgen nog een poos net ten oosten van ons zwabberen waardoor we een eerder wisselvallig weerstype zullen kennen en op woensdag zou de bijhorende depressie zich in een wurgende greep rond België kronkelen waarbij in de buik van de depressie vrij zachte maar onstabiele lucht wordt aangezogen, resulterend in een erg buiig weertype. Er wordt o.a. door het GFS onweer berekend boven onze streken, maar doordat de lifting en CAPE - waarden erg ongunstig blijven zal dit onweer vooral van dynamische factoren afhangen en dus weinig actief zijn. Wellicht blijft het bij gewone regenbuien met een losse donderslag ertussen.
Dinsdag, 4 juli 2006
Enkele veldjes met Altocumulus castellanus en Altocumulus floccus die goudgeel kleurden in het zachte licht van de eerste zonnestralen, lieten al meteen doorschemeren dat ons zomerweer bedreigd wordt. Een blik op de satellietbeelden bevestigt dit: vanuit het zuiden rukt een thermische depressie op in de richting van Malderen terwijl ten westen van ons regenzones actief zijn die zich een weg doorheen de hogedrukbarricade trachten te forceren. Het betrof slechts een waarschuwing want de wolkenvelden verdwenen al snel en wat volgde was opnieuw een zonovergoten, tropische dag waarbij de temperaturen nog een stapje hoger zetten. We haalden na een zwoele ochtend van 16,6 graden nu een zinderende 34,1 graden terwijl geregeld wat ijle Cirrusbewolking voorbijdreef. Na de middag vormde zich wat Cumulusbewolking maar deze vormde (nog) geen bedreiging, wat we dan niet kunnen zeggen van een mesoscaled systeem dat zich boven Frankrijk vormde en reeds haar dichte aambeeldbewolking tot over Malderen gestuwd heeft. De onweersactiviteit is er ondertussen weer uit en op het moment dat dit verslag aan haar race over de elektronische snelweg begint, kijkt de Malderse bevolking toe hoe steeds dikker worden Altostratus vanuit het zuidwesten het luchtruim inpalmt en de radarbeelden blauw oplichten door de lichte tot matige neerslag die zich enkele kilometers van dit weerstation bevindt. Voorts werd deze dag gekenmerkt door een oostelijk windje tot 16,1 km/h en het neerslagtotaal van 0,0 mm.....waar in extremis nog flink wat verandering in kan komen.
Woensdag, 4 juli 2007
De dag begint opnieuw veelbelovend met brede opklaringen en met dotjes Cumulus fractus omgeven bergtoppen. Door de regen van gisteren zijn deze tevens voorzien van een extra poederlaagje van verse sneeuw. Naarmate de zon begint te klimmen, vertoont de bewolking steeds onstabielere trekjes doordat deze weer volumineuzer wordt en er na een tijdje aambeeldvormige toppen verschijnen van volwassen buien. De eerste exemplaren bereiken al snel de glooiende omgeving van St. Moritz en ze bestaan uit regen die naarmate de buien de revue passeren geleidelijk overgaat in korrelhagel, gemengd met smeltende sneeuw. De heldere poollucht zorgt tussendoor voor bijzonder aantrekkelijke, diepblauwe opklaringen. Naar de avond te begint de buienmolen weer te sputteren en wordt het terug droger terwijl de opklaringen breder worden. Resterende buiencomplexen in de verte weten er in combinatie met de overige wolken, bergtoppen en ondergaande zon opnieuw de juiste sfeer in te brengen tijdens de avond. Ondanks het turbulente vertoon van de wolken was dit terug een onweersvrije dag.
Vrijdag, 4 juli 2008
Tijdens de nacht is de vochtige atmosfeer een ideale voedingsbodem gebleken voor Stratusbewolking die vanochtend over grote delen van het Vlaamse binnenland uitgespreid lag. Aanvankelijk was dit een zeer laaghangende, flinterdunne wolkenlaag die het midden hield tussen Stratus undulatus en Stratocumulus terwijl daarboven wat Stratocumulus floccus hing, maar de bewolking werd dikker en leverde ons ruim een uur kil en herfstachtig weer op. Gelukkig ging de bewolking daarna over in Stratus fractus die op haar beurt tot Cumulus mediocris transformeerde (mooiweerswolkjes dus) en ruimte liet voor mooie, brede opklaringen en aardig wat zon. De Stratocumulus floccus was echter nog steeds zichtbaar en gaf aan dat de atmosfeer wat onstabiel was. Dit werd even later bevestigd door de radarbeelden die een kluwen van regen- en onweersbuien toonden boven Nederland. Terzelfdertijd kwam een depressie vanuit het zuidwesten onze kant op, en deze zorgde ervoor dat de atmosfeer stabieler werd door warmelucht- advectie in de hoogte. De buien boven Nederland konden zich hierdoor niet meer uitbreiden naar België en te Malderen bleef het dan ook rustig en droog terwijl de temperatuur zonder al te veel weerstand te ondervinden, kon oplopen van 12,1 naar 25,1 graden. Doordat de zuidwestenwind nu beperkt bleef tot 19,3 km/h was dit best wel een zomers ogend weersbeeld. Later op de avond verdwenen de stapelwolken geleidelijk en kwam er sluierbewolking opzetten die in het zuidwesten overging in dikkere Altostratus en Altocumulusvelden. Daarachter kleurde de lucht echter weer blauw, waardoor duidelijk werd dat het slechts bij 'gedreig' zou blijven. Het neerslagtotaal blijft dan ook beperkt tot 0,0 mm.
Zaterdag, 4 juli 2009
De grootste hitte mag dan wel zijn verdreven, aan warmte en zonneschijn ontbrak het ons ook vandaag zeker niet. Vanochtend was er nauwelijks bewolking te zien, en konden we minima van 13,8 graden optekenen. Het warmde vervolgens al snel op terwijl er wat stapelwolkjes werden gevormd die echter bescheiden bleven qua volume en aantal. Na de middag bracht dit alles ons op hoogzomerse maxima van 29,1 graden terwijl de zuidwestenwind ons weinig verkoeling bracht met haar snelheden tot 12,9 km/h. Naar de avond toe werden de bovenluchten een beetje melkachtig en verscheen er fijne Altocumulusbewolking. Deze zorgde later voor bijzonder fraaie kleureneffecten in het warme avondlicht terwijl de fijne ribbelstructuur van de bewolking ook meer dan de moeite waard was. Het warmte werd goed vastgehouden waardoor we dit alles bij aangenaam zachte avondtemperaturen konden aanschouwen. Hoe mooi dit er ook mag uitzien, de bewolking gaf duidelijk aan dat we geleidelijk in onstabielere luchtmassa's terechtkomen. Het zou dus best wel eens kunnen dat het neerslagtotaal morgen een stuk meer dan die 0,0 mm van vandaag zal bedragen.
Zondag, 4 juli 2010
Het was vanochtend heerlijk koel bij minima van 15,3 graden terwijl het erg luchtig aandeed met een fraaie, blauwe zomerlucht met wat Cirruswolkjes erin. Dit bleef voor een groot deel van de voormiddag het geval waarna er wat stapelwolken gevormd werden. Deze hadden echter nauwelijks gevolgen en we hoefden dan ook niet op extra neerslag te rekenen. Tijdens de namiddag ging het opnieuw erg drukkend aanvoelen in de zon, bij temperaturen die opliepen tot 27,4 graden. De stapelwolkjes werden hierbij kleiner en we waren nu volledig afhankelijk van dat west- zuidwestelijke briesje tot 29,0 km/h wat de koeling betreft. Tijdens de avond was het eventjes volledig helder, maar vanuit het noordwesten trok een klein wolkenbandje over dat uit Altocumulus undulatus bestond. Veel last kregen we hier niet mee, integendeel, het zorgde net voor een subliem kleurenspel bij zonsondergang toen deze wolkjes oranje oplichtten. De wolken trokken weg naar het oosten en het werd opnieuw helder waardoor het redelijk afkoelde en we het neerslagtotaal van 0,0 mm in erg kille omstandigheden opmaten.
Maandag, 4 juli 2011
Zoals verwacht kregen we vanochtend opnieuw met erg lage minima van 7,7 graden af te rekenen terwijl er in Nederland plaatselijk temperaturen rond het vriespunt werden gemeten op de grasmat. Er volgde een mooie zonnige episode, waarna plots Stratocumulusvelden binnendreven vanuit het noordwesten. De afzonderlijke wolkencompartimentjes waren erg groot en hadden veel weg van gewone stapelwolken, maar dan veel talrijker en zeer dicht op elkaar. Dat de zon het hierdoor moeilijk kreeg was natuurlijk te verwachten, maar gelukkig loste de bewolking nog voor de middag weer volledig op. Daarna werden er 'echte' stapelwolken gevormd die eveneens vrij snel oplosten door advectie uit een naderend warmtefront(je). De rest van de namiddag en avond verliep in heldere omstandigheden met uitzondering van een paar Cirrusvelden die voor de zon geen enkele betekenis hadden maar voor de rest een erg fraai uitzicht opleverden. Er stak een zacht noord- noordoostelijk briesje tot 19,3 km/h op terwijl de temperaturen opliepen tot 24,9 graden, een heel verschil met het noorden van Nederland waar men opnieuw niet voorbij 15 graden raakte met Stratusbewolking en motregen. Ook de avond verliep aangenaam zacht al koelde het na zonsondergang alsnog vrij snel af waardoor we nog lang niet van een zwoele zomeravond konden spreken. We sloten af met een neerslagtotaal van 0,0 mm onder een nog steeds heldere hemel.
Woensdag, 4 juli 2012
Het was vanochtend erg zacht maar niet al te zwoel bij minima van 18,3 graden. Het was zwaarbewolkt met Altostratus en Stratocumulusbewolking en dit weertype hield tot laat in de voormiddag aan. Daarna kwamen we in een zone met brede opklaringen terecht waarin stapelwolken werden gevormd die flink uitgroeiden. Er waren ook wat Altocumulus veldjes aanwezig en het werd drukkend warm bij maxima van 28,3 graden. Het luchtruim oogde vriendelijk en wekte niet de indruk dat we met een onstabiele atmosfeer te maken hadden. Tot er in het westen opeens een dreigende wolkenmuur opdoemde die langzaam maar zeker onze richting uitkwam. De bewolking bestond er uit een chaotische mix van Altocumulus, Cirrus densus, Cumulus congestus en Stratocumulus en er waren een aantal buien in verscholen die aanvankelijk westelijk voorbijtrokken. Maar het duurde niet lang voordat er in onze aanvoerrichting eveneens buien ontstonden die bijzonder hevig waren en voorafgegaan door een aantal nabije blikseminslagen Malderen overspoelden. De koele lucht was reeds een half uur voor de buien over Malderen gaan uitstromen en zorgde voor rukwinden tot 25,7 km/h uit het zuiden terwijl het kwik in een oogwenk zakte naar een twintigtal graden. De eerste neerslag was opvallend licht met slechts wat druppels, maar halverwege de bui kwam het tot intense, wolkbreukachtige regenval die haar hoogtepunt pas op het einde van de bui bereikte. Opvallend was dat de onweersactiviteit er toen al lang weer uit was. De outflow van de bui genereerde een imposante whale's mouth die erg ongebruikelijk aan de achterkant van de bui zat. Daarna verscheen er in het westen een lange rolwolk die aan een enorme snelheid naar het oosten trok, daar plots tot stilstand kwam en op minder dan een minuut tijd ontwikkelde tot een massieve wolkenmassa. De oostelijke helft van het luchtruim werd nog lange tijd beheerst door de wegtrekkende bewolking van de bui terwijl de rest werd ingenomen door Altocumulus, Cirrostratus en Stratocumulus die zich veel trager voortbewogen en op grotere hoogte hingen dan de eerdergenoemde rolwolk. Het neerslagtotaal bleef door een storing onbekend.
Donderdag, 4 juli 2013
Het was vanochtend nog steeds zwaarbewolkt, maar er waren kleine opklaringen te zien tussen de Stratus fractus wolken die de neiging hadden om over te gaan in een soort van Cumuluswolken. Met minima van 14,9 graden was het zeker niet koud, en het was ook erg rustig wat door de bijna windstille condities voor wat nevelvorming zorgde. De opklaringen werden eerst breder zodat er een fraaie zomerdag in het verschiet leek te liggen, doch na een tijdje kwam er steeds meer Stratusbewolking binnendrijven waardoor we onder een somber een grijs wolkendek gevangen kwamen te zitten. Deze bewolking bleef het grootste deel van de tijd hangen met slechts wat sporadische opklaringen ertussen. Vooral rond de middag knapte het weer in beperkte mate op en kon het nog opwarmen tot 21,4 graden terwijl een erg zwakke zuidwestenwind stond. Er hingen nu vooral stapelwolken (Cumulus mediocris) en Stratocumulus velden. Naar de avond toe nam de bewolking weer toe (steeds dikkere en dreigend ogende Stratus bewolking) en ging het uiteindelijk zelfs regenen al waren de hoeveelheden zeer beperkt en niet eens meetbaar (0,0 mm). Na 20H30 werd het weer droog maar de bewolking bleven we houden waardoor de afkoeling slechts in een langzaam tempo gebeurde.
Vrijdag, 4 juli 2014
Het was erg zwoel vanochtend bij minima van 14,5 graden en we werden opgewacht door brede opklaringen. In de diepblauwe lucht waren echter talloze velden Altocumulus floccus bewolking te zien, en dat was al een eerste teken dat het nog maar net op gang gekomen zomeropstootje spoedig de nek zou omgedraaid worden. De wolkenvelden werden steeds talrijker en de Altocumulus velden kregen steeds meer de neiging om aaneen te klitten tot dikke en gesloten lagen Altostratus bewolking. Hier had de zon natuurlijk een hele klus aan om nog een wegje tot in Malderen te vinden wat uiteindelijk niet meer wilde lukken. Gelukkig was daar nog de tropische luchtaanvoer die ervoor zorgde dat het ook zonder zon erg warm werd met maxima van 28,4 graden. Wind stond er nauwelijks en door het vocht en de bewolking kreeg de atmosfeer een erg broeierig karakter. Als er al een zuchtje voelbaar was, kwam dat meestal uit zuidwestelijke richtingen. Naast wolken was er ook regen die in de vorm van buien vanuit het zuiden het land binnentrok. Erg veel stelden deze buien niet voor maar op het einde van de namiddag slaagde een losse buiencel zich middenin een uitgestrekt wolkendek boven Vlaanderen tot een onweersbui te ontwikkelen. De bui ontwikkelde zich uit een groepje flinke stapelwolken die zich in het zuiden aftekenden, waaronder vervolgens een indrukwekkend neerslagscherm verscheen. De bui trok echter rakelings ten oosten van Malderen weg waardoor we slechts een paar druppels meekregen. Wat we dan weer wel kregen was een forse windvlaag die koele lucht uit de bui tot over het weerstation liet uitstromen. Hierdoor was de zwoele warmte eventjes verdreven maar zodra de bui een eindje verder naar het noordoosten was getrokken viel de wind weg en hing er opnieuw een klamme warmte. In het westen van het land vonden we nog meer buien terug die er plaatselijk voor flinke wolkbreuken en heel wat onweer zorgden. Deze buien trokken echter niet verder landinwaarts waardoor we ervan gespaard bleven en de droogte dus bleef verder duren (dagtotaal: 0,0 mm). De bewolking bleef zowat de ganse avond hangen en bestond vooral uit Stratocumulus, Cirrostratus, Altostratus en wat Cumulus.
Zaterdag, 4 juli 2015
We begonnen de dag in heldere omstandigheden terwijl het absurd warm is gebleven bij minima van 24,1 graden. Vanuit het westen dreef ondertussen Altocumulus floccus en castellanus bewolking binnen die de zon nog voor de middag liet verdwijnen zodat de snelle opwarming een halt werd toegeroepen. Recordtemperaturen zoals het er een tijdje geleden naar uitzag, zaten er dus niet meer in. In de Altocumuluswolken zaten een aantal buienwolken verscholen, maar deze leverden slechts een vijftal regendruppels op. Daarna klaarde het weer grotendeels op en kregen we af en toe wat Cirrusbewolking, Altocumulus en Cirrostratus te zien. In deze omstandigheden werd het toch nog drukkend warm bij maxima van 34,7 graden. De wind kwam meestal uit zuidelijke tot zuidoostelijke richtingen. De hele namiddag en avond kregen we met regelmaat Altocumulus floccus en castellanus bewolking te zien met daartussen Cirrus en Cirrostratus, maar deze onweersverklikkers bleken steeds vals alarm te zijn in onze regio. De meeste buien ontstonden ten oosten en noorden van ons waardoor het neerslagtotaal van 0,0 mm zich al liet raden
Maandag, 4 juli 2016
De atmosfeer oogde vanochtend al een heel stuk stabieler met hoofdzakelijk Stratocumulusvelden die zich tegen een zachtblauwe lucht aftekenden (voor zover die er nog door zichtbaar was). Het was opnieuw aan de koele kant met minima van 10,4 graden. In het noorden waren wel nog flinke Cumulus congestus wolken te zien die zich opvallend gemakkelijk ontwikkelden boven koeltorens en dergelijke (pyrocumulus). De Stratocumulusvelden werden dikker en kwamen massaal opzetten vanuit het westen en zuidwesten terwijl er na een tijdje ook Stratus fractus onder gevormd werd. Deze wolkenflarden gingen echter over in Cumuluswolken terwijl het Stratocumulusdek geleidelijk werd ontbonden door luchtmenging. De zon kwam er weer vaker door al groeiden de stapelwolken uit tot onheilspellende afmetingen. verdere gevolgen bleven echter uit en het werd zeker in het begin van de avond erg aangenaam weer met brede opklaringen en temperaturen die opliepen tot 25,7 graden onder begeleiding van een weliswaar aanwakkerende zuidwestelijke wind. Wie de avond in aangename en zonnige omstandigheden dacht af te sluiten kwam echter bedrogen uit want vanuit het westen kwam er opeens massaal Stratocumulus opzetten. Hoewel deze bewolking er eerst dreigend uitzag, werd ze na een tijdje weer dunner en konden we het alsnog droog houden met voor de verandering terug een rond dagtotaal van 0,0 mm. Het bleef relatief zacht in de buitenlucht al stond er wel nog opvallend veel wind.
Dinsdag, 4 juli 2017
Tijdens de nacht is de bewolking flink toegenomen waardoor het vanochtend wel herfst leek met een erg somber en dik Stratus wolkendek. Het was vrij rustig en dankzij de bewolking is het kwik niet lager dan 13,3 graden gekomen. Daar waar opklaringen voorkwamen, en dan vooral in het oosten van het land, is het echter zeer sterk afgekoeld en kwam het kwik erg dicht bij het vriespunt uit (Elsenborn). Aanvankelijk was het droog maar na een tijdje kwam er toch wat fijne motregen uit het dikke wolkendek waardoor het herfstgevoel nog werd versterkt. Maar de planten zouden er natuurlijk alleen maar om kunnen juichen moesten ze een mond hebben, of misschien toch treuren omdat de gevallen neerslag niet meetbaar was en de pluviometers dus op 0,0 mm bleven staan. Het werd al snel weer (volledig) droog maar het sombere weer bleef nog tot na de middag een constante. In de grijze Stratusmassa zagen we tegen de middag structuur ontstaan in de vorm van een patroon met reusachtige rollen waaraan we konden afleiden dat ze in Stratocumulus overging en het einde van de somberheid dus in zicht was. Daarna ging het zeer snel en kwamen we meteen in brede opklaringen terecht die een diepblauwe lucht lieten zien. We zijn hiermee in de tropische lucht onder het warmtefront terecht gekomen en dat zagen we ook aan de thermometers want bij veel zonneschijn en een zwak zuidwestelijk briesje haalden we maxima van 26,7 graden. Er ontstonden een paar (flinke) stapelwolken maar ze slaagden er niet in om tot buien uit te groeien. Tijdens de avond zakten deze wolken weer in waarna ze oplosten zodat enkel de sluierbewolking overbleef die nu massaal binnendreef vanuit het westen. Ze had echter weinig invloed op de zonkracht en aangezien de aangevoerde lucht van tropische oorsprong is, bleef het tijdens de avond heerlijk toeven in de buitenlucht. De eerdergenoemde sluierwolken lichtten bij zonsondergang op in prachtige oranjetinten waardoor deze zomerdag in stijl werd afgesloten, wat we niet kunnen zeggen over het midden van Nederland waar men duidelijk met meer bewolking en lagere temperaturen te maken kreeg. Toen de schemering inviel, dreef er vanuit het westen opeens Stratocumulus bewolking binnen die waarschijnlijk bij een zwak warmtefront hoorde, maar verder geen gevolgen had waardoor het rustig en droog bleef. We sloten de dag dus weer af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Woensdag, 4 juli 2018
Na een zwoele plaknacht met minima van 17,7 graden zagen we deze morgen een buienlijn passeren die enkele druppels opleverde. Hoewel ze in de bleek gekleurde Londerzeelse stofwoestijn zeer goed te herkennen en tellen waren, waren ze niet meetbaar. En vanuit het zuidwesten klaarde het meteen weer op waardoor alle hoop op verdere neerslag weer verzwonden was. De zon kwam er weer door en opnieuw werd het schaarse vocht weer verder uit de planten getrokken door de broeierige hitte. De luchtsoort waarin we ons bevonden was echter heel anders: het was vochtig, zwoel en de kleuren waren flets terwijl de vele Altocumulus castellanus en floccus velden aangaven dat de atmosfeer onstabiel was. Er was ook Cirrostratus te zien en het invallende licht had een geelachtige tint. Kort na de middag zagen we in het oosten flinke stapelwolken ontstaan die uitgroeiden tot onweersbuien maar de stroming was verkeerd om deze bij ons te krijgen. De wind kwam immers uit het zuidoosten en de buien zelf hadden een noordoostelijke trekrichting. Toen er ten zuiden van ons nieuwe buien ontstonden in de aanvoerrichting, rees er weer hoop voor de uitgedroogde vegetatie maar deze buien doofden vrij snel weer uit. Tijdens de avond dreef er massaal Cirrus densus binnen door resten van afgestorven buien en later kregen we restanten van hun outflows te zien zoals een uitrafelende arcus en Stratus fractus bewolking. De hemel kreeg nu een opvallende okertint die later in oranje overging en het zag er dreigend uit in het zuiden. Maar meer dan een koele bries die de maxima van 28,5 graden snel deed vergeten, leverde dit niet op. Om nog maar van neerslag te zwijgen want we eindigden alweer met 0,0 mm.
Donderdag, 4 juli 2019
Het was erg koud voor de tijd van het jaar met minima van 9,0 graden maar de heldere hemel en de krachtige zon lieten het zomers aanvoelen en uitzien. Wel hing er hier en daar Cirrus bewolking en flinterdunne Cirrostratus. Deze hoge bewolking nam in de loop van de dag geleidelijk toe al werd er niet veel afbreuk gedaan aan de kwaliteit van het zomerweer. Ook de stapelwolken overdag veranderden er weinig aan. Op veel plaatsen waren diverse optische verschijnselen te zien in de sluierwolkjes en deze konden we bij aangename maxima van 27,5 graden aanschouwen. De wind kwam daarbij zwakjes uit noordwestelijke richtingen. Tijdens de avond bleef enkel de sluierbewolking over en deze was ondertussen overgegaan in Altostratus die echter niet aaneengesloten was en al zeker niet in staat was om iets te doen aan het neerslagtotaal van 0,0 mm.
Zaterdag, 4 juli 2020
Het warmtefront is dichterbij gekomen en het trok zelfs over ons waardoor de dag met perioden van regen begon. Tijdens de voormiddag klaarde het plotseling op en leek het dan toch nog een vriendelijke zomerdag te worden, doch het was maar schijn. Vanuit het westen kwam er even plots dichte Cirrostratus en Altostratus opzetten en in een mum van tijd ging het daar behoorlijk uit plenzen. Daarna bleef het grijs met af en toe nog wat lichte regen of motregen waarbij er een strakke zuidwester bleef staan. Tijdens de namiddag volgde er weer een periode met wat intensere regen waarna het tegen de avond droger werd. De naam warmtefront ten spijt bleef het kil met maxima van 20,8 graden al waren de minima door de bewolking niet zo koud met 15,0 graden. Tijdens de avond werd het opnieuw wat droger maar de bewolking bleef overheersen waarbij deze vooral uit Stratus bestond. Af en toe viel er nog een spatje motregen uit wat samen met de regen overdag goed was voor een dagtotaal van 1,1 mm.
Zondag, 4 juli 2021
Het was zacht met minima van 15,2 graden en het luchtruim zat weer vol met een mix van Altocumulus, Stratocumulus, Altostratus en Stratus fractus. Zodra de zon hoger stond (al was dat natuurlijk niet zichtbaar) begonnen er stapelwolken te ontstaan met rafelige basissen die onder de grijze wolkensoep uittorenden. Voorlopig bleef het echter droog en de bewolking wekte ook niet meteen de indruk dat het meteen zou gaan regenen. Doch na een paar uur verscheen er plots een muur van donkere en dreigende bewolking in het westen waaruit we het hoorden donderen. Dit leek met de zuidelijke stroming langszij te gaan trekken maar plotseling ontstond er een tweede muur die meer van zuidoost naar noordwest liep en met de eerste verbonden was. Hierdoor was er voor Malderen geen ontsnappen aan (al is niets onmogelijk hier) en uiteindelijk kregen we dan te maken met een whale s mouth die met enkele druppels voorbij trok gevolgd door stortregens. De bliksemactiviteit was niet overdreven hoog maar toch waren er een paar flinke inslagen die alles lieten trillen en met zware dreunen gepaard gingen. De onweerslijn ging subtiel over in een klassieke regenzone en het doorvallende licht werd ook intenser waardoor de twee blikseminslagen die daarna vlakbij plaatsvonden totaal onverwacht kwamen en heel wat mensen aan het schrikken moeten gebracht hebben. Hoe dan ook werd de neerslag langzaam minder intens en ging het onweer er dan toch nog uit. Al duurde het nog tot omstreeks 15H eer het definitief droog werd. Nog een uurtje later werd het plots zonnig met onschuldige stapelwolkjes en leek het alsof de regenzone er nooit was geweest. De lucht kleurde diepblauw en de resterende bewolking werd spierwit in een zeer transparante en heldere atmosfeer. Hoewel alles op een polaire luchtsoort leek te wijzen werd het drukkend warm in de zon (ondanks eerder bescheiden maxima van 21,8 graden) en dit vertaalde zich overigens in onstabiliteit want we zagen in de verte in het zuiden en zuidwesten weer flinke stapelwolken ontstaan geflankeerd door banden van Altocumulus castellanus. Later dreven er statige Cumulonimbuswolken voorbij ten zuiden en westen van ons waarvan de ijskappen erg scherp begrensd waren. De buien misten ons maar de wolkenlandschappen die we vanaf nu te zien kregen waren ronduit schitterend waardoor de weerliefhebbers ook zonder deze buien boven hun donder zich zeker niet hoefden te vervelen. Het zachte blauwe licht maakte alles af bij zonsondergang in combinatie met de typische geur van humus en bloesems met de invallende avondkoelte daarbovenop. Uiteindelijk was het buiengeweld vandaag goed voor een neerslagtotaal van 17,2 mm.
Maandag, 4 juli 2022
Na een heldere start bij koele minima van 12,8 graden werden er opnieuw al snel stapelwolken gevormd. Deze gingen weer gedeeltelijk uitspreiden tot Stratocumulus wat kort na de middag een hoogtepunt bereikte. Maar ook deze keer bleven er opklaringen over en kreeg de zon terug ruime kansen om ons te verwarmen. Daar waar de bewolking eerst iets prominenter aanwezig leek te zijn, werden de zonnige perioden net langer doordat alles nu net zodanig viel dat een lange opklaring tussen twee wolkenstraten door net boven Malderen kwam te hangen voor een vrij lange tijd. Tegen dat alles in ons nadeel (voordeel voor wie wat koelte verlangde) was opgeschoven was de thermiek al aan het afnemen waardoor de bewolking weer begon op te lossen. De avond verliep aangenaam en zomers bij maximaal 26,9 graden en de resterende bewolking ging zich organiseren als enkele opvallende Stratocumulus lenticularis wolken die eerst flinke afmetingen hadden en uit verschillende lagen leken te bestaan. De wolken waren duidelijk aan een zuidelijke stroming blootgesteld, ze liepen van zuid naar noord. Daarna werden ze kleiner maar ontstonden er enkele nieuwe exemplaren die voortdurend van vorm en grootte veranderde waardoor het de moeite zou geweest zijn om hiervan een timelapse te maken. Deze visuele show ging enkele uren door waarna de bewolking uiteindelijk toch meer en meer ging oplossen. De paar restanten lichtten weer in knaloranje kleuren op bij het laatste zonlicht. Ook deze bewolking slaagde er niet in enige neerslag te produceren en dus eindigden we opnieuw met 0,0 mm als dagtotaal.
Dinsdag, 4 juli 2023
Na de winderige tweedaagse die we achter de rug hebben, lijken de weergoden weer tot rust te zijn gekomen. De felste windlagen zijn er uit gegaan en we kregen nu een luchtig zomerweertje met Cumuluswolken waarvan een deel zich tot Stratocumulus uitspreidde. Het is daarbij afgekoeld tot 13,6 graden. Helemaal windstil was het echter niet, vooral tijdens de voormiddag en rond de middag stond er nog een stevige bries uit zuidwestelijke richtingen. Tijdens de namiddag ging ook deze eruit en we kregen nu vooral stapelwolken te zien die bescheidener waren van afmeting. In de hogere luchtlagen begon alles echter vol te lopen met Cirrus en Cirrostratus vanuit het westen. Aanvankelijk was dit voor de zon nog geen probleem en we konden in tamelijk vriendelijke omstandigheden nog maxima van 22,0 graden optekenen. Op het einde van de namiddag was de bewolking al deels overgegaan in Altostratus maar het waren dichte velden van Stratocumulus en Cumulus congestus die plots kwamen opzetten welke de zon de genadeslag toebrachten. Kort daarna begon het te regenen al kregen we eerder al wat onverwacht gedruppel uit de dunne Cirrostratusbewolking waar enkel onschuldig lijkende Cumuli onder hingen. De regen die nu volgde was intenser en had een buiig karakter, en dat wil dus zeggen dat er ook perioden met weinig of geen regen tussen zaten. Ondertussen viel ook op hoe de wind helemaal is gaan liggen en als we de weerkaarten erbij nemen lijkt dit de spreekwoordelijke stilte voor de storm te zijn die morgen wel eens voor een waar slagveld zou kunnen zorgen in de Lage Landen. Vandaag was het nog niets van dit alles maar toch zag de hemel er al apocalyptisch uit met inktzwarte wolkenformaties die uit Cumulus congestus en Stratocumulus castellanus bestonden onder een vrij dikke laag Altostratus. Af en toe druppelde het hier uit en soms volgden er terug buien die kort maar vrij hevig waren. Kort na zonsondergang kwam er een meer aaneengesloten gebied van regen opzetten waardoor het voor een langere tijd ging plenzen. Dit vulde het neerslagtotaal verder aan tot 1,2 mm.
Donderdag, 4 juli 2024
De castellanus bewolking van gisterenavond hing er kennelijk niet voor niets want tegen de ochtend passeerden er een aantal pittige buien en de dag nam een kille, natte en herfstachtige start bij 14,2 graden. Gelukkig was dit maar tijdelijk want de bewolking begon steeds meer af te platten en de buien werden dus steeds lichter. Uiteindelijk waren het vooral Cumuluswolken die zich uitspreidden tot Stratocumulus en in de loop van de namiddag waren dit zelfs gewone stapelwolken die langzaam kleiner werden. De zon kwam er dus steeds vaker door en uiteindelijk werd het best wel fraai zomerweer. Zij het dan met een frisse west- noordwestelijke wind erbij en koele maxima die op 20,7 graden bleven steken. We moesten het dus vooral van de zon en de mooie blauwe luchten hebben. Na een tijdje begon er ook Cirrus te verschijnen in het zuidwesten en nog wat later begon zich uit die richting een dek van Cirrostratus op te bouwen. Tijdens de avond klaarde het vanuit die richting echter weer op en uiteindelijk zagen we enkel nog stapelwolkjes die eerst nog talrijk waren maar later enkel beperkt bleven tot een aantal wolkenstraten die vervolgens ook grotendeels oplosten. Het weer leek steeds verder op te knappen al bleef de wind wel doorstaan en ging die tijdens de avond tijdelijk weer verder aanwakkeren. Op de satellietbeelden was ook een volgende regenzone te zien die in haar lengte op ons afkwam en wellicht had de wind daarmee te maken. na een tijdje zagen we ook weer Stratocumulusvelden verschijnen die fraaie undulatusvormen kregen en voor een sfeervolle combinatie zorgden met de stukken blauwe lucht die nog overbleven. Deze wolken gingen ook heel kort oranje opgloeien toen ze langs onder werden aangeschenen door de ondergaande zon. De neerslag zelf kon ons nog niet voor middernacht bereiken en dus waren het de buien van deze ochtend en voormiddag die het neerslagtotaal van 4,4 mm op hun geweten hebben.
Vrijdag, 4 juli 2025
Het was opvallend fris vanochtend bij temperaturen die naar 8,5 graden zijn gezakt. Temperaturen die onvoorstelbaar zijn na het tropische geweld dat we de voorbije weken achter de rug hebben. Daar hoorde een heldere hemel bij waarin wel wat Cirrusbewolking hing die voor mooie uitzichten zorgde bij zonsopgang. Deze wolkjes gingen zich de uren daarop in het zuiden samenpakken waar ze voor een fraai uitzicht zorgden in combinatie met de opvallend diepblauwe lucht erboven. Er stond ook duidelijk veel stroming op grotere hoogte want de wolkjes dreven aan een flink tempo in oostelijke richting. Bij een zwak westelijk briesje warmde het op tot een aangename, niet te warme 26,0 graden. De lucht leek te droog te zijn voor de ontwikkeling van stapelwolken en we keken steeds tegen die Cirrusveldjes aan die regelmatig voor erg fraaie uitzichten zorgden in de erg heldere lucht met grote contrasten. Pas na de middag verschenen de stapelwolken dan toch nog en ze vormden een mooi samenspel met die vederwolkjes. Vanuit het noordwesten begon er plots meer egale Cirrostratus bewolking binnen te trekken waardoor het snel gedaan was met die zuiderse diepblauwe kleuren. Deze is de voorbode van een wisselvallige en koele episode die in de voorspellingen zit al zou die niet langer dan een paar dagen duren en staat er nu al een nieuwe hittegolf in de steigers voor volgende week. Of die wisselvallige periode verlichting zal brengen is ook nog maar af te wachten want de neerslag zou grotendeels als buien vallen en we weten ondertussen wel hoe dat gaat op een plaats als Malderen. De zon werd wat afgezwakt door de sluierbewolking en deze had helemaal op het einde van de namiddag zelfs de neiging om over te gaan in Altostratus. Maar dan kwamen er terug blauwe luchten opzetten vanuit het westen en kon de zon zich terug herpakken. Wie dacht dat we hiermee van die 0,0 mm als neerslagtotaal verlost zouden raken had het dus mis. Tijdens de avond kwam de nadruk meer op Altocumulusveldjes te liggen die voor de nodige schoonheid zorgden. Wellicht horen ze bij een warmtefront en aangezien deze warme lucht zich eerst in de hoogte opbouwt konden we op de begane grond nog eens genieten van een weldadige afkoeling om onze huizen terug goed door te luchten als de frisse minima van vanochtend nog niet genoeg waren daarvoor. Het klaarde verder uit tijdens het begin van de nacht waardoor de afkoeling vlot haar werk kon doen.