Woensdag, 7 juli 2004
Deze morgen zag het er allemaal nog veelbelovend uit voor de mooi weer - liefhebbers, en niemand zou op het eerste zicht vermoeden dat er nattigheid boven ons hoofd hing. Naarmate de voormiddag vorderde kwam de hoge en middelhoge bewolking dan steeds meer opzetten, maar uiteindelijk duurde het nog tot na 14H30 eer de eerste druppels neerploften. Het was inderdaad een uit de kluiten gewassen regenzone die als een occlusie voorbijtrok en zo 10,6 liter regen over ons uitkieperde. Vooral het koufrontgedeelte van de occlusie was best pittig met een neerslagintensiteit die opliep tot 39,8 mm/h. Bij dit alles heeft de wind zich weer volop kunnen uitleven met stoten tot 27 km/h uit het NO. De temperaturen waren best nog aardig met 23,5°C max. en 12,7°C minimum. Omstreeks 18H30 is het weer helemaal opgeklaard doch op het moment dat dit verslag wordt klaargestoomd voor online publicatie is er net ten zuiden van de Frans - Belgische grens onweersactiviteit te zien op de radarbeelden. Het kan dus best zijn dat we vandaag nog niet verlost zijn van de nattigheid.
Donderdag, 7 juli 2005
Wie er vandaag vroeg genoeg bij was, kon nog net de zon zien verdwijnen achter oprukkende bewolking kort nadat ze was opgegaan. Een depressie die vanuit het noordwesten kwam aanzetten trok met haar kern dwars over België en het geoccludeerde front dat rond deze kern draaide bracht ons een flinke plens regen onder een voortdurend sombere en betrokken hemel. Velen zullen het amper geloven dat het niet zo veraf in Nederland de ganse dag overwegend zonnig bleef dus de weersverschillen op korte afstand waren hallucinant. Nadat de kern was doorgetrokken wat gepaard ging met een korte periode van volledige windstilte, brak echter ook hier de zon erdoor, maar ondertussen was het al bijna avond en is er al 9,6 mm neerslag naar beneden gekomen. Ook nu ontwikkelen zich enkele stevige buien in de alles behalve stabiele lucht nabij de kern al bleef Malderen tot nu toe buiten schot. Met temperaturen tussen 11,5 en 17,7 graden bleef het erg fris voor de tijd van het jaar al bleef de wind gelukkig vrij kalm met maximaal 21 km/h uit het zuidwesten. Wisselvalligheid met buien en lokaal een donderslag blijft ook morgen troef, al zouden we dan de zon meer te zien moeten krijgen waarna tegen het weekend ook de temperaturen aardig kunnen oplopen. Aanvankelijk werd er ook dan buiig weer voorspeld met de passage van een afgesnoerd hoogtelaag dat voor destabilisatie zou zorgen, maar het ding zou meer ten zuidoosten van ons afzakken richting Middellandse Zee waardoor de buiigheid zeer beperkt zal blijven, hierbij zijn de grootste kansen op een bui al dan niet met onweer, uiteraard voor het zuidoosten van het land, op zondagvoormiddag, terwijl de rest van het land een redelijke kans maakt om het dit weekend droog te houden.
Vrijdag, 7 juli 2006
Tijdens de eerste helft van de dag kregen we uitgebreid de gelegenheid om op adem te komen na de uitbundige zonneschijn en zomerwarmte waar we de voorbije dagen aan werden blootgesteld. De zon had zich immers verborgen achter een dikke laag Stratusbewolking. Op het eerste zich zag het er erg kil en herfstachtig uit, maar de temperatuur die afgelopen nacht niet lager dan 17,1 graden daalde, bracht ons meteen weer een beetje in zomerstemming, naast het feit dat we van neerslag gespaard bleven. De wolken moesten we tot halverwege de namiddag dulden alvorens ze open scheurden en de zon lieten doorkomen. Zonnig en stabiel weer zat er echter niet aan te komen want vrijwel onmiddellijk vormde zich een groepje buien dat op miraculeuze wijze levend tot in Malderen is geraakt. Aan de droogte kwam dan ook meteen een einde door die 6,4 mm vers hemelwater, terwijl er ook een aantal bliksemontladingen zichtbaar waren. Tijdens het onweer koelde het ook flink af: voor de bui kon het kwik nog 24,7 graden halen en een uurtje later doken we weer onder de twintig graden. Breder wordende opklaringen deden vervolgens hun intrede ondanks de passage van een zwak koufront, terwijl de zuidwestelijke wind die overdag nog 20,9 km/h haalde weer ging liggen.
Zaterdag, 7 juli 2007
De terugkeer naar huis vangt aan onder een heldere hemel doch naarmate de trein Basel nadert, krijgen we steeds meer af te rekenen met Altocumulusbewolking en deze breidt zich daarna verder uit tot het bijna betrokken wordt. Onder deze wolkenlaag hangen ook wat stapelwolkjes en er was in de opklaringen ervoor ook wat Cirrus te zien. Gelukkig neemt de bewolking na een poosje weer af en halverwege het traject Basel - Keulen schiet er nog voornamelijk stapelbewolking over. De lucht is een beetje onstabiel, wat te merken is aan de erg grote afmetingen van de stapelwolken, maar met buien of iets dat daar op lijkt worden we niet geconfronteerd. De stapelwolken maken bij het binnenrijden van België plaats voor Cirrus spissatus bewolking die vanuit het zuidwesten komt oprukken, maar uiteindelijk neemt de bewolking niet veel meer toe en kunnen we genieten van een erg sfeervolle en kleurrijke zonsondergang bij het naderen van de thuisbestemming.
Maandag, 7 juli 2008
Met een volledig betrokken hemel en ondanks de vrij zachte temperaturen die waren uitgekomen op 14,6 graden, oogde het weersbeeld te Malderen vanochtend niet bepaald zomers. De bewolking bestond nu uit Stratocumulus stratiformis en Stratocumulus castellanus waarbij deze laatste reeds deed vermoeden dat we nog het een en ander aan vochtige produkten mochten verwachten. De eerste levering kwam er kort voor de middag in de vorm van gewone regen, en na de middag zorgde toenemende convectie ervoor dat de bewolking Cumuliform werd. Voordeel hiervan waren de talloze opklaringen en fraaie, blauwe luchten daarin waarbij de zon regelmatig aan bod kwam, maar de keerzijde (voor de meesten toch) waren de felle buien die zich ontwikkelden en vergezeld gingen van felle rukwinden en onweer. Van dat onweer was er in Malderen niet veel te merken, maar de rukwinden stalen des te meer de show met snelheden tot 49,9 km/h uit het zuidwesten. De opklaringen zorgden ervoor dat het kwik nog kon oplopen naar 19,3 graden. Tijdens de late namiddag en avond kregen we de zwaarste buien te verwerken op deze locatie en deze gingen gepaard met indrukwekkende en fotogenieke wolkenformaties die een beetje aan een klassieke voorjaarslucht in maart of april deden denken (voor zover die hier nog klassiek kunnen genoemd worden). Rond zonsondergang verdwenen de statige buienwolken en kwam er vanuit het westen Stratocumulus lenticularis en Stratocumulus stratiformis binnengedreven waardoor het weersbeeld er ongeveer uitzag als vanochtend, maar dan met iets meer opklaringen. Het buiengeweld bleek vandaag 3,6 mm neerslag te hebben opgeleverd.
Dinsdag, 7 juli 2009
Het was vanmorgen weer een diepblauwe lucht met wat Stratus fractus waarin we het daglicht zagen weerkeren. Van de gisteren besproken buienlijn was niet veel te merken, want de omgeving lag er nog steeds droog bij. De buien hebben ons dus gemist, en enkel de koelte heeft ons (een beetje) weten te bereiken met minima die naar 14,1 graden zijn geslonken. De aangevoerde lucht was door de nabijheid van de depressiekern nog steeds onstabiel, en aldus werd er weer een poging gedaan om de Malderse vegetatie van drinkwater te voorzien. De buienwolken schoten als paddenstoelen uit de grond en een eerste buienlijn deed Nederland aan met heel wat onweer en wateroverlast. Vervolgens kwam dan België aan de beurt waar tijdens de namiddag eveneens een aantal pittige buien werden gevormd die onderandere Brussel op een heus waterballet trakteerden. Te Malderen was het omstreeks 14H ook goed prijs, en kwam het water met bakken naar beneden tegen een indrukwekkende intensiteit van 156 mm/h. Dat het watertekort grotendeels werd tenietgedaan is duidelijk, maar de door rukwinden en slagregens omgegooide bloempotten en planten was de prijs die we ervoor moesten betalen. De stortbui ging gepaard met onweer (of er hagel bijzat is niet duidelijk) en werd 's avonds gevolgd door nieuwe buien die echter een stuk lichter waren. De voorlaatste die omstreeks 19H30 de revue passeerde had nog wat licht onweer bij zich, maar het waren toen vooral de sublieme wolkenluchten die opvielen. In combinatie met de diepblauwe hemel vormde dit net als gisteren een mooie compensatie voor de voorjaarsluchten waarvan we dit jaar nog niet veel hebben kunnen genieten. De wind die overdag nog snelheden tot 38,6 km/h uit het zuidwesten haalde zwakte af, en dat is maar goed ook want met maxima van 22,0 graden was het vandaag niet erg warm te noemen. Een licht regenbuitje bij zonsondergang bracht het uiteindelijke dagtotaal op 8,8 mm.
Woensdag, 7 juli 2010
Er waren vanochtend nog steeds Altocumulusvelden te zien, maar het oogde niet meer zo spectaculair als gisterenavond. De opklaringen zijn breder geworden en het koelde dan ook gemakkelijk af tot 9,1 graden. Vooral de sluierwolken waren nu erg schaars geworden zodat de lucht diepblauw kleurde en de zon weinig moeite had om het flink te laten opwarmen. Dit resulteerde in zomerse maxima die 28,5 graden haalden terwijl er opnieuw subtropische lucht werd aangevoerd met snelheden tot 22,5 km/h uit het west- zuidwesten. De Altocumuluswolken moesten het na de middag eveneens ontgelden waardoor de hemel een zuiderse aanblik kreeg. Liefhebbers van wolken en koelere temperaturen hoefden echter geen eindeloze dagreizen te maken, want aan de kustgebieden zag het er een stuk minder zomers uit. Aan de voorzijde van een actief koufront is immers een wolkenband ontstaan dat in haar lengte voorbijtrekt en vooral in de noordelijke en noordwestelijke delen van Nederland voor een zwaarbewolkt tot betrokken weersbeeld zorgde. Een blik op de satellietbeelden bevestigde dit, waarbij het schrille contrast met België opviel waar geen enkel spoor van bewolking te zien was. Vanop de begane grond waren vanuit Malderen wel een paar ijle sluierwolkjes te zien, die met veel moeite konden worden opgemerkt. Later verschenen er opnieuw Altocumulusveldjes die net als gisteren weer voor erg fraaie uitzichten zorgden. Maar deze keer konden we ze bij ruimschoots zachtere temperaturen aanschouwen die slechts met grote moeite onder 20 graden zakten na zonsondergang. Hoewel deze wolkjes met het eerdergenoemde koufront te maken hebben, bleef het droog en konden/moesten we alweer afsluiten met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Donderdag, 7 juli 2011
Uitgestrekte Stratocumulusvelden en warme zonnestralen zorgden voor een erg sfeervol begin van de dag. Het was niet al te fris bij minima van 13,8 graden en er was ook voldoende ruimte voor brede opklaringen. Zodra de zon op krachten was gekomen, werden er buien gevormd die zich in lijnen gingen schikken en vanuit het zuidwesten het land veroverden. Tussen deze buienlijnen door werden er opvallend weinig stapelwolken gevormd en kregen we dus ononderbroken zonneschijn, maar uiteindelijk raakte het grootste deel van het luchtruim alsnog dichtgesmeerd door uitspreidende Stratocumulus en Altocumulusvelden. De buien waren in Brussel erg pittig, maar ze waren niet erg tuk op een Malders bezoekje waardoor het dagtotaal onvermurwbaar op 0,0 mm bleef steken. Tijdens de late namiddag werd er komaf gemaakt met de Stratocumulusvelden en kregen we terug een wat vriendelijker weertype. Warmer dan de 23,7 graden kort voor de middag werd het echter niet. De wind draaide hierbij naar het zuid- zuidwesten en haalde snelheden tot 35,4 km/h en in het westen van het land arriveerde de volgende buienlijn reeds waardoor het uit die hoek al snel opnieuw buienmeldingen regende. In Malderen duurde het tot na middernacht voordat deze storing ons bereikte zodat het dagtotaal niet meer werd aangevuld.
Zaterdag, 7 juli 2012
Ook vandaag kregen we met dreigende wolkenluchten af te rekenen, maar toch brak er een stabiele periode van enkele uren aan. Het was hierin dat we de dag begonnen met koelere minima van 14,8 graden. Daarna zagen we de stapelwolken uitspreiden tot laaghangende Stratocumulusvelden en leek het alsof we niet voor buien hoefden te vrezen. Daarna ontstonden er terug breder wordende opklaringen en de stapelwolken die daarin ontstonden konden we maar beter in het oog houden want deze groeiden wél uit tot buien. De meeste buien ontstonden in Frankrijk en tegen het einde van de namiddag ontstonden er twee grotere buienclusters waarvan eentje boven west- Vlaanderen trok en een andere rakelings ten westen van Malderen voorbij scheerde. Ze werden gevoed door nog steeds erg zachte lucht die opwarmde tot 23,9 graden en valwinden langs de buien waren goed voor de maximale windsnelheid van 30,6 km/h uit het zuid- zuidwesten. Het west- Vlaamse exemplaar bleek redelijk wat onweer aan boord te hebben en zorgde voor wateroverlast met neerslagtotalen die opliepen tot boven 50 mm op een paar uur tijd. Het andere exemplaar had ook veel regen aan boord maar onweer zat er nauwelijks op. Voor Malderen bleef het beperkt tot een mals zomerregentje dat uiteindelijk goed was voor een dagtotaal van 3,6 mm. Dit regentje hield voor de rest van de avond aan al werd het afgewisseld met enkele drogere perioden waarin het hooguit lichtjes motregende.
Zondag, 7 juli 2013
Het was vanochtend een stuk zachter bij minima van 14,1 graden en alweer beloofde de heldere, blauwe lucht er vandaag weer iets moois van te maken. Een belofte die ook werd nagekomen, want het warmde snel op en tijdens de namiddag werd er een net geen tropische 29,9 graden opgetekend. In tegenstelling tot gisteren werden er nu helemaal geen stapelwolkjes meer gevormd en kon de zon dus ononderbroken schijnen. Voeg daar ook nog eens een hooguit zwakke noordenwind toe en alles was compleet om er een geslaagde zomerdag van te maken. Tijdens de late namiddag dreven er wel een paar sluierwolkjes binnen terwijl de condensatiesporen van vliegtuigen niet meer (volledig) oplosten al was hiermee zowat alles gezegd. De avond verliep aangenaam warm zonder dat het echt zwoel aanvoelde dankzij dat luchtige noordelijke briesje dat droge landlucht aanvoelde. Neerslag vonden we natuurlijk niet terug in de pluviometer (0,0 mm) en ook de komende dagen lijkt er geen regen van betekenis meer in te zitten als we de weermodellen mogen geloven ...
Maandag, 7 juli 2014
Het was vanochtend licht bewolkt met Cirrostratus in het zuidwesten en een paar verspreide losse wolkenflarden. De minima zijn op 11,9 graden uitgekomen en de omgeving lag onder een gouden gloed van duizenden dauwdruppels. De Cirrostratus bewolking breidde zich in de loop van de voormiddag uit vanuit het zuidwesten en werd hierbij dikker waardoor het fraaie intermezzo maar van korte duur leek te zijn. Maar op een gegeven moment werd deze wolkenlaag niet meer dikker en klaarde het weer op in het zuidwesten. De zon bleef ondanks alles gewoon verder schijnen waardoor we toch nog een erg fraaie zomerdag konden bijschrijven. Op geringere hoogte waren er de hele tijd mooiweerswolken te zien (Cumulus) die tegen het einde van de namiddag toch nog flinke afmetingen kregen en erg talrijk werden. Tot buien kwam het niet en de temperaturen waren aangenaam met 24,2 graden terwijl er een zwakke zuidenwind stond. Naar de avond toe werd er terug Cirrostratusbewolking aangevoerd die deze keer scherp overging in Altostratus in het zuidwesten met flinke Cumuluswolken ervoor. Door het tegenlicht zag dit er dreigender uit dan het was en leek er onweer in te zitten maar uiteindelijk was dit het begin van een droge maar betrokken avond met Altostratus translucidus bewolking. Na zonsondergang begon het wel te druppelen maar deze neerslag was niet meetbaar en nauwelijks voelbaar dus we sloten zeer af met 0,0 mm. Door de bewolking bleef het wel aangenaam zacht tot in de laatste uurtjes
Dinsdag, 7 juli 2015
Dankzij de binnengestroomde subtropische lucht is het vanochtend niet kouder dan 14,8 graden geworden. Er waren echter al kapers op de kust, want in het westen hing Altocumulus, Cirrostratus en Altostratus bewolking die zich vrij snel over het ganse luchtruim uitbreidde. In deze bewolking zaten ook een aantal buien verscholen, maar het vroege tijdstip op de dag pakte nadelig uit voor deze buien en verder dan wat verspreide regenbuien kwam het niet. In Malderen was zelfs dat te hoog gegrepen en bleef het gewoon droog. Tijdens de namiddag kwamen we aan de andere zijde van het front terecht en dreven er terug opklaringen binnen, al waren er volgens de radar hier en daar nog wat lichte buitjes actief. De koele zeelucht die ondertussen binnenstroomde, ging gepaard met een aantrekkende wind die van zuidelijke tot zuidwestelijke richtingen naar het westen ruimde. Hogere maxima dan 26,6 graden zaten er niet meer in, ook al werden in het oosten van de Benelux nog volop dertigers genoteerd. Tijdens de avond wakkerde deze verder aan en dreven er opnieuw een aantal buien binnen die deze keer wel regen brachten in Malderen. Omstreeks 20H15 ging het er flink plenzen, maar doordat de bui maar 30 seconden duurde was deze neerslag nog steeds niet meetbaar of opneembaar voor de planten. Na de buien dreven er opklaringen binnen waarbij we konden genieten van prachtige diepblauwe luchten waaronder Stratocumulus castellanus en Cumulus bewolking dreef. De kleurencontrasten waren ronduit schitterend in de heldere zeelucht, zeker toen alles bij zonsondergang in knaloranje tinten oplichtte. Veel tijd om van dit spektakel te genieten was er niet, want kort na zonsondergang werden we opgeschrikt door een bulderend geraas dat vanuit het westen kwam opzetten en meteen gevolgd werd door krachtige windvlagen. De laatste restjes vocht die door de regenbui werden afgeleverd, werden meteen weer weggeblazen door de gierende westenwind die met niets ontziende kracht over het weerstation en haar omgeving raasde, en daarbij een guur herfstgevoel opwekte voor degenen die nu nog niet gaan slapen waren. Wie nog in staat was om de pluviometer in het heen en weer zwiepende weerstation af te lezen, kon daar opnieuw een bedroevende 0,0 mm aflezen waardoor de droogte onverminderd blijft verder duren.
Donderdag, 7 juli 2016
Het was erg fris vanochtend met minima van 10,8 graden, maar als compensatie mochten we van fraaie geribbelde Stratocumulusvelden genieten die gezelschap kregen van de sluierbewolking die er gisteren ook al hing. De sluierwolken waren vooral in het oosten goed vertegenwoordigd. Het weerbeeld veranderde op het eerste zicht weinig, maar tegen de middag kwamen er dan toch Cumuluswolken op de proppen en zagen we hoe de Stratocumulusbewolking zich dreigend samenpakte in het noorden en noordwesten. Dit gebeurde overigens niet voordat we maxima van 25,7 graden hadden opgetekend bij een zwakke bries uit zuidwestelijke richtingen. Tijdens de namiddag voltrok zich een weersverandering die ons meteen weer in volle zomersfeer bracht. Het warmde aardig op, we haalden maxima van 25,7 graden en er werd steeds meer lucht van tropische oorsprong aangevoerd. Het was terug heerlijk toeven in de buitenlucht maar we moesten rekening houden met veel bewolking. Dit was meestal Altocumulus floccus, castellanus en Altostratus in de hogere luchtlagen. Tekenen aan de wand dat de lucht onstabiele trekjes had, maar de gevolgen waar je dan op zou hopen of voor vrezen bleven wel uit. Omstreeks 20H stak er opeens een verkoelend briesje op al ging de wind daarna weer liggen en voelde het terug klam en zwoel aan. Het fenomeen ging gepaard met het binnendrijven van lagere bewolking, al had deze ook onstabiele trekjes (Stratocumulus castellanus). De zwoelte die tot diep in de nacht bleef hangen was een heel aparte ervaring na de lange reeks koele dagen die we achter de rug hebben. En het was ook nog eens een droge dag met terug 0,0 mm als neerslagtotaal.
Vrijdag, 7 juli 2017
Ondanks de dreigende bewolking is het tijdens de nachtelijke uren rustig gebleven. De onweersbuien zijn via het noordoosten van Nederland de Benelux uitgetrokken en in Malderen was enkel wat Altocumulus floccus te zien aan een diepblauwe hemel. Het wegtrekken van de buien ging voor een keertje eens niet met een sterke afkoeling gepaard want het was met minima van 18,3 graden ronduit zwoel. Vanuit het westen kwam uiteindelijk wel Cirrus en Cirrostratus bewolking opzetten, maar de zon had er weinig last van waardoor het weer vlot kon opwarmen tijdens de voormiddag. De sluierwolken speelden slechts een beperkte rol, maar tegen de middag moesten we wel rekening houden met talrijke stapelwolken die zich ontwikkelden in de vochtige en broeierige atmosfeer. Ze groeiden dan misschien niet uit tot buien (in Londerzeel) maar de zon verstopte zich er af en toe achter. Ondanks dit alles haalden we wel erg hoge maxima van 29,7 graden bij een matige zuidwestelijke wind. Naar de avond toe maakten de stapelwolken weer plaats voor Altocumulusvelden maar veel afbreuk aan het zomerse weertype deed dit niet. Er volgde een rustige en warme zomeravond waarbij de Altocumuli werden afgewisseld door brede opklaringen. We sloten af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Zaterdag, 7 juli 2018
Tijdens het tweede deel van de nacht is het verder afgekoeld naar 15,6 graden doordat er geen bewolking meer was. Toch kregen we tijdens de voormiddag tijdelijk met dikke Stratus- en Stratocumulusvelden te maken. Er werd zowaar wat dauw gevormd door het wegvallen van de wind. In het oosten van Nederland kwam het kwik aan de grond zelfs gevaarlijk dicht bij het vriespunt. Overdag werden er stapelwolken gevormd waardoor we af en toe wat schaduw mee konden pikken. In de hogere luchtlagen dreef er Cirrostratus fibratus voorbij. Bij een noordoostelijk briesje haalden we maxima van 26,8 graden terwijl de stapelwolken tijdens de avond weer oplosten. Neerslag is er ook nu niet aan te pas gekomen met 0,0 mm en weer een paar planten minder tot gevolg.
Zondag, 7 juli 2019
Er hing nog veel Stratocumulus en Stratus fractus en het voelde zonder zon en met een noordwestelijke wind frisjes aan. De minima bedroegen 14,7 graden en we zaten weer in herfstsfeer. Het knapte echter al snel op en de bewolking ging over in een mix van Cumulus en Cirrostratus. Het voelde frisjes aan met maxima van 23,2 graden maar tegenover het noorden van Nederland viel het erg mee in Malderen. De sluierbewolking werd tegen de avond dunner en de stapelwolken losten grotendeels op waardoor de dag onder een heldere zuiderse lucht eindigde met echter een noorderse afkoeling die ons weer naar binnen joeg. Neerslag is er met 0,0 mm niet meer aan te pas gekomen.
Dinsdag, 7 juli 2020
De dag ging van start met een mengelmoes van Cumulus en Stratocumulusveldjes na een nacht met brede opklaringen. Dit was overigens een frisse nacht met minima van 13,7 graden terwijl er plaatselijks zelfs kouderecords voor deze datum zijn opgetekend. Gelukkig konden we vandaag weer herademen met een vriendelijk weertype waarbij de zon vaker aan bod kwam en de wind een paar versnellingen lager is geschakeld. In de loop van de dag zagen we Altocumulusveldjes voorbij drijven, en dit waren de voorboden van een heel wat minder gezellig weertype waarmee we de komende dagen zullen kennis maken. Kortom, de zomer is in tegenstelling tot voorbije jaren volledig ontspoord en de anti-depressiva gaan dus weer als zoete broodjes over de toonbank. Ook vandaag was het overigens niet perfect want de wind kwam uit het koele noordwesten en in de schaduw durfde het al eens wat fris aan te voelen ondanks de maxima van 23,4 graden. De bewolking begon tegen de avond toe te nemen met een bovenlaag van Altostratus die heel subtiel tussen de andere wolkensoorten was gekropen. Daarna verschenen er ook onweersverklikkers zoals Altocumulus castellanus en floccus tussen al lijkt niets erop te wijzen dat we ook onweer zouden krijgen. Maar toch hingen die wolken er met een reden want tegen zonsondergang kregen we met buitjes te maken die vanuit het westen binnen dreven als eerste voorbode van een kletsnatte tweedaagse. De buitjes waren al goed voor een dagtotaal van 0,0 mm.
Woensdag, 7 juli 2021
Het was koel en rustig vanochtend met Stratocumulusveldjes en Cumuluswolkjes onder een verder diepblauwe hemel. Het kwik is hierbij op 14,5 graden uitgekomen. De zon kwam er dus meteen aan te pas maar deze zorgde meteen voor onstabiliteit waardoor de stapelwolkjes snel talrijker werden. In een mum van tijd waren het er al zoveel dat het bijna volledig overtrokken raakte. Gelukkig stopte dat proces na een paar uur en werden de opklaringen terug breder. De stapelwolken bleven echter groeien en het werd dus een veel kleiner aantal grotere stapelwolken waarvan een aantal het nog tot het buienstadium wisten te schoppen. In Malderen bleek dit alles mee te vallen en hielden we het voorlopig nog droog. Boven Frankrijk ontstond ondertussen een indraaiende buiencluster die geleidelijk onze richting uitkwam, en aan de voorzijde daarvan zat een stabiele zone met opklaringen die nog breder werden. Hierdoor werd het erg zonnig tijdens de tweede helft van de namiddag en aan het begin van de avond. De zuid- zuidwestelijke wind was ook een pak rustiger dan gisteren waardoor het ondanks de eerder bescheiden maxima van 24,9 graden een en al zomersfeer opriep. Tijdens de avond zagen we dan de Franse buiencluster in ons vizier verschijnen en het zag er nu erg tropisch uit met een diepblauwe lucht waarin forse Cumuluswolken opbolden waarin hier en daar al ijskappen van volwassen buiencellen te zien waren. Het duurde echter een hele tijd eer deze buien ons bereikten en het was al zonsondergang toen de eerste druppels in Malderen neerploften. Veel stelde het niet voor en het was vooral een mix van stapelwolken, Stratocumulusvelden, Cirrus densus en uitwaaierende neerslagstrepen die het uitzicht bepaalden. Het zorgde wel voor een sfeervol plaatje tijdens zonsondergang al bleven felle schemeringskleuren uit en baadde de omgeving in een rustgevend, zachtblauw licht. Het koelde slechts langzaam af waardoor het tot een heel eind in de avond aangenaam toeven was op de terrasjes. Het neerslagtotaal is beperkt gebleven tot 0,1 mm.
Donderdag, 7 juli 2022
De bewolking is tijdens de nacht blijven hangen en ze is nu zelfs dikker geworden waardoor het ook kon gaan regenen. Meestal waren dit echter buitjes van motregen en lichte regen waardoor het voor de regenputten niet veel opleverde en het karige vocht verdampte ook grotendeels voor het de kans kreeg om in de grond te trekken. Door de bewolking was het een stuk zachter dan de voorbije ochtenden met minima van 15,4 graden maar overdag warmde het maar nauwelijks op en de buien werden ook nog eens aangevoerd door een nijdige noordwestenwind die guur en kil aanvoelde. De noordzeebuien (achter een koufront dat tijdens de vroege ochtend is gepasseerd) waren weinig actief en ze zaten ingebed in een laag van Stratocumulus die het een sombere en antizomerse bedoening maakte bij temperaturen die op 20,6 graden bleven steken. Soms was er een vluchtige opklaring maar door de krachtige stroming waren de volgende buien en wolkenvelden al gearriveerd voor we er erg in hadden. Naar de avond toe begon het dan toch nog overwegend droog, stabiel en minder winderig te worden met tijdelijk weer ruimte voor tamelijk brede opklaringen. Voor zover het al nat geweest is natuurlijk want het neerslagtotaal van 0,4 mm was alleen maar voor de planten om van achterover te vallen. Er dreven nu vooral Stratocumulusvelden voorbij met hier en daar nog Cumulus erin. Daarna kwam er terug dikkere en aaneengesloten Stratocumulus opzetten waardoor de opklaringen maar een tijdelijke verluchting (of verlichting) boden. De Stratocumulus bleef deze keer definitief hangen al werd ze geleidelijk wel dunner en zagen we toch weer de blauwe lucht terugkomen tussen de vele compartimentjes. Dit gebeurde net op tijd om nog van een fraaie zonsondergang met oranjetinten getuige te kunnen zijn. Daarna klaarde het weer gestaag verder op in de schemering en ging de noord- noordwestelijke wind weer liggen. Dit zorgde voor een tamelijk snelle afkoeling en dus terug een aangename, slaapbare nacht die ons te wachten staat.
Vrijdag, 7 juli 2023
Tijdens de ochtend was het nog heerlijk koel bij minima van 11,8 graden. In de windstille atmosfeer heeft zich wat dauw gevormd al bleef het allemaal erg beperkt. De zon maakte al snel haar opwachting om de ochtendkoelte er uit te branden en we waren dus meteen gelanceerd voor een warme, hoogzomerse dag. Er was geen enkel wolkje te zien in de strakblauwe lucht terwijl er een zuidoostelijk briesje is opgestoken dat in deze tijd van het jaar natuurlijk garant stond voor bakhitte. Tegen de middag werden er wat Cumuluswolkjes gevormd en deze tekende zich af tegen een opkomende laag van Cirrus en Cirrostratus bewolking die vanuit het zuiden kwam opzetten. Het contrast was op een gegeven moment best wel groot met de nog strakblauwe luchten in het noorden. Daar kwamen later enkel mooiweerswolkjes voor. Het werd ondanks de wolken warm, we haalden maxima van 29,5 graden. Tegen de avond kwam er ook wat Altostratus, Altocumulus en dichtere Cirrostratus opzetten maar voor de rest bleef het rustig en aangenaam toeven in de buitenlucht. Na verloop van tijd begon de lucht weer blauwer te worden terwijl de stapelwolken door de dagelijkse gang weer oplosten. We eindigden de dag alweer met 0,0 mm als neerslagtotaal en dus gaat de droogte onverminderd verder.
Zondag, 7 juli 2024
Het was tijdens de ochtend nog steeds licht bewolkt bij frisse minima van 10,5 graden. Maar de weinige wolkjes die er nu hingen bestonden vooral uit Stratocumulus. Vanuit het zuidwesten kwam er ook geleidelijk Cirrus en Cirrostratus opzetten en toen de zon weer wat hoger stond ontstonden er ook stapelwolkjes. Geleidelijk aan ging er meer en meer sluierbewolking binnendrijven terwijl er lager in de atmosfeer ook Stratocumulusvelden binnen dreven. Deze zagen er donker en dreigend uit met soms ook wat castellanus erin al bleef het op een kort spetterbuitje na droog. Het leek alsof er een soort van front is gepasseerd want op een gegeven moment klaarde het weer op en zagen we in die blauwe stukken helemaal geen sluierbewolking meer. De zon kwam er weer door en het voelde weer eventjes zomers aan bij temperaturen die naar een weliswaar bescheiden 19,7 graden stegen. De wolken kwamen echter al snel weer opzetten en tijdens de avond vielen er dan toch nog buien die soms vrij pittig waren. Deze waren vrij kort waardoor de hoeveelheden desondanks meevielen, meer dan 0,6 mm is er uiteindelijk niet gevallen. Later op de avond keerde de rust weer en ontstonden er weer wat opklaringen in een mix van Stratocumulus en Cumulus.
Maandag, 7 juli 2025
Het herfstgevoel was ook vanochtend alomtegenwoordig. Enerzijds door het Stratus wolkendek met de typische klamme en vochtige zachtheid bij minima van 12,6 graden en anderzijds door de verdorde planten waarvoor de regen van gisteren en afgelopen nacht te laat is gekomen. Het wolkendek brak wel snel open omstreeks 5H30 en we zagen fraaie wolkenluchten met Cumulus congestus, Stratocumulus, Altocumulus en verschillende losse wolkenflarden. Hier en daar waren ook ijskappen van buienwolken te zien en deze trokken tijdens de uren daarop over Malderen waardoor we hier terug de nodige regen in ontvangst mochten nemen. Sommige buien waren erg pittig, of er ook onweer bij zat is niet duidelijk. Door de snelle nadering van een hogedrukwig waren de buien geen lang leven beschoren, tegen de middag zagen we de bewolking meer en meer uitspreiden tot (dunne) Stratocumulus en kon de zon langer schijnen terwijl het droger werd. De bewolking ging nu vooral uit losse stapelwolken en Stratocumulus bestaan terwijl er hier en daar plakken Cirrus en Cirrostratus waren te zien naast de opklaringen die diepblauwe luchten toonden. Dankzij de zonneschijn konden we in deze van origine Arctische luchtmassa nog maxima van 20,7 graden binnenrijven. Er stak echter een nijdige bries uit noordwestelijke richtingen op, welke met donderend geweld over het Vlaamse binnenland raasde en daarbij voor de nodige hinder zorgde. Hoewel de lucht zich al flink heeft kunnen stabiliseren, zijn er onverwachts nog een aantal zeer lokale pittige buitjes tot ontwikkeling gekomen die tussen de Stratocumulusveldjes verscholen zaten. Echte stabilisatie kwam er pas tegen zonsondergang en dit was ook maar heel tijdelijk want een erg actieve buiencluster die nu nog boven de Britse eilanden hangt, komt aan een flink tempo onze kant op en zal ons wellicht in, de loop van de nacht bereiken. Het neerslagtotaal van 9,0 mm werd voor middernacht nog niet verder aangevuld.