De eerste palmen geplant in 2004 en inderdaad de reden dat veel overleefd is de afwezigheid van winterkou. Dit zie je overigens ook terug in Nederland zelf. Chamaerops is bijvoorbeeld een soort wat het echt wel moeilijk heeft zonder bescherming ten oosten van pak en beet Utrecht waar deze in het westen/zuidwesten bijna net zo betrouwbaar zijn geworden als Trachycarpus.
Anderzijds is er wel degelijk verschil te zien in de veranderende weersomstandigheden ook tijdens het zomerhalfjaar. Zo zie je in Engeland bijvoorbeeld dat Phoenix aan de zuidkust door de warmere en langere zomers nu ook kiemkrachtige zaden kunnen produceren.
Gekscherend zeg ik wel eens, met name sinds 2018 dat het weer/klimaat in ieder geval in deze hoek van de Benelux mediterraanse trekjes vertoond. Zachte winters, relatief warme zomers en recent ook veelal aan de droge kant. In de tuin in combinatie met een zandgrond (die snel uitdroogt) sterven alle meer waterbehoevende planten af en blijven de droogte/hitte resitente over. Niet geheel toevallig zijn dat vaak de planten met roots in de Prairies, Mediterrane gebied of Australishe regio.