Donderdag, 8 juli 2004
Ook vandaag gingen we in veelbelovende omstandigheden van start waarbij opklaringen heer en meester waren van het luchtruim en enkel een wolkenband van hoge en middelhoge bewolking te zien was in het Oosten. Naarmate de zon hoger klom begonnen zich echter stapelwolkjes te ontwikkelen en deze konden zich verder ontwikkelen tot buien waarvan er eentje bij ons te Malderen op bezoek kwam om 14H30, goed voor 1 mm en een intensiteit van 29,6 mm/h. Daarna volgde weer een droge periode met opklaringen maar na 19H kregen we een licht onweersbuitje te verwerken dat het neerslagtotaal aanspekte tot 1,8 mm. De wind was ook weer van de partij met stoten tot 32 km/h terwijl de temperaturen schommelden tussen een best te versmaden 22,9°C en een vrij normale 13,5°C minimum. In vergelijking met andere weerstations lijkt Malderen de afgelopen 48 uur zowat de woestijn van Vlaanderen geweest te zijn, misschien dat de voorspelde buien, mogelijk met nieuw onweer, ons morgen van deze reputatie afhelpen?
Vrijdag, 8 juli 2005
De eerste uurtjes van de ochtend verliepen weer in veelbelovende omstandigheden met heel wat opklaringen en een aantal sfeervolle mistvelden die zich als fluwelen lakens uitspreidden over velden en bossen. Doch hier en daar rezen de eerste stapelwolken reeds op tot dreigende, massieve torens, waarvan er eentje trouwens al een licht buitje gelost heeft voor zonsopgang, en dit was de aanzet tot een erg wisselvallige dag met enkele buiige schermutselingen. Kort na de middag werd Malderen uitverkoren als het doelwit van een eerste exemplaar dat ook de meeste activiteit had met een maximale intensiteit van 4,0 mm/h en halverwege de namiddag volgde nog een lichte bui die het met tussenpozen licht deed regenen. De stapelwolken spreidden zich geleidelijk uit tot hoge en middelhoge wolkensluiers waardoor de zon steeds meer buiten beeld werd gewerkt en de temperaturen niet verder konden oplopen dan 21,3 graden onder begeleiding van een zwak noordoostelijk briesje tot 13 km/h. De ochtendminima waren eerder aan de frisse kant met 11,4 graden en uiteindelijk kunnen we de dag afsluiten met 2,0 mm verse regen in de pluvio, waarschijnlijk de laatste regen voor een langere tijd want een langgerekt hogedrukgebied zal zich de komende dagen net ten noordwesten van ons neervlijen met haar as zuidwest - noordoost georiënteerd wat voor ons een aanvoer van droge landlucht uit het noordoosten inhoudt bij zomerse temperaturen. Tegen het eind van de komende week zou het zich terugtrekken en zal een hoogtetrog uitbreiding nemen net ten westen van ons waardoor de zomerperiode wellicht met zwoel en onweerachtig weer zal afgesloten worden.
Zaterdag, 8 juli 2006
De zomer was duidelijk weer in het land: de zon was er al vroeg bij en van sombere Stratusbewolking zoals gisteren was er nu geen sprake. De lucht was echter een beetje onstabiel waardoor zich snel op grote schaal Cumulusbewolking ging ontwikkelen maar hun afmetingen bleven binnen de perken waardoor we van enige neerslag gespaard bleven, althans overdag, want licht gedruppel tijdens de nachtelijke uurtjes leverde ons nog 0,2 mm neerslag op. De wind ruimde overdag naar west- zuidwestelijke tot westelijke richtingen en wakkerde aan tot 27,4 km/h. Dat we in een koelere luchtsoort beland zijn was ook te merken aan het kwik dat 's ochtends iets lager uitkwam met 14,8 graden en ondanks de overvloedige zonneschijn ongeveer hetzelfde niveau bereikte als gisteren met 24,6 graden. Een zwak warmtefront, merkbaar aan het toenemende aandeel Cirrostratusbewolking en een tijdelijke toename van Altocumulus in de namiddag, zal hier de komende dagen echter verandering in brengen en het kwik weer flink de hoogte in jagen. Van het front zelf hoeven we echter niets te vrezen; deze is ondertussen reeds voorbijgetrokken waardoor we bij zonsondergang een quasi heldere hemel in ogenschouw kunnen nemen.
Zondag, 8 juli 2007
De dag begint helder bij ochtendminima van 9,9 graden, doch al snel worden er stapelwolken gevormd. Alleenheerschappij zit er voor hen echter niet in want vanuit het zuidwesten komt er steeds meer Cirrusbewolking opzetten en kort daarna verschijnen er ook Altocumulus en Stratocumulusvelden. Deze zorgen voor een apart effect wanneer de toppen van de stapelwolken erin lijken vergroeid te zitten. Tegen de avond begint het hieruit te regenen, maar na een uurtje matige regenval wordt het weer droger en rustig terwijl een waterzonnetje de omgeving in haar bleke licht laat baden. De bewolking, die voornamelijk uit Altostratus en Cirrostratus bestaat, blijft tot het einde van het etmaal nog talrijk aanwezig. Ondanks de regen konden we vandaag echter nog aangename maxima optekenen, tot 24,8 graden, en dit bij een zuidwestelijk briesje met snelheden tot 20,9 km/h. Het neerslagtotaal bleef beperkt tot 0,8 mm.
Dinsdag, 8 juli 2008
Deze keer ontwaakten we opnieuw met een aantal opklaringen waarbij de bewolking bestond uit Stratocumulus, Altocumulus en Stratus fractus. De wolken gingen zich al snel ontwikkelen zodat er nog voor de middag flinke buien losbraken, zowel te Malderen als te Brussel. De venijnige zuidwesten wind was tijdens de buien iets minder hevig dan gisteren, maar veroorzaakte met haar snelheden tot 40,2 km/h nog voor redelijk wat schade aan planten en bloemen. Ook 's avonds bleef er nog veel wind staan, maar we kwamen stilaan onder de invloed van een volgende depressie die door advectie de buien ging onderdrukken, een proces dat al vanaf de tweede helft van de namiddag merkbaar was. De opklaringen werden breder terwijl de buienwolken steeds verder in elkaar schrompelden. Niettemin bleven er nog forse stapelwolken over die best wel fraai oogden, maar tegen zonsondergang moesten ook deze de duimen leggen voor opkomende Stratus en Stratocumulusbewolking vanuit het westen. Van de naderende regenzones was er echter nog niets te merken. Net als de voorbije dagen zaten zomerse temperaturen er niet in en moesten we het doen met waarden tussen 13,9 en 19,9 graden. De buien hebben het neerslagtotaal van deze dag op 2,2 mm weten te brengen.
Woensdag, 8 juli 2009
We bevonden ons nog steeds in onstabiele zeelucht, maar nu waren de (buien)wolken talrijker waardoor het luchtruim haar oogverblindende schoonheid grotendeels verloor. Alles zat volgesmeerd met Cumulus, Stratocumulus, Cirrus densus, Stratus fractus en Cumulonimbus, maar de kleine openingen ertussen waren wel nog diepblauw. De buien werden actiever naarmate de zon hoger klom, maar in vergelijking met gisteren bleef het wat rustiger. Voor zover bekend heeft het in Malderen niet geonweerd, maar het regenwater was duidelijk erg goedkoop vandaag, met een dagtotaal van 8,2 mm tot gevolg. Door de overvloedige bewolking bleven de temperaturen flink achter en moesten we het met onderkoelde waarden van 13,1 tot 18,7 graden zien te redden. Voeg daarbij nog eens een kille west- noordwester tot 30,6 km/h en het werd duidelijk dat het zomergevoel ver te zoeken was. De omgeving lag er 's avonds druipnat bij, maar omstreeks 19H pakten donkere wolken zich samen op passage van een buienlijntje dat vanuit het noorden kwam afgezakt. De felle kern met de zwaarste neerslag op dat moment in België trok net onder Malderen door, maar toch kregen we gedurende enige tijd behoorlijk pittige regen te verwerken. Na een dik half uur werd het weer droog en kort voor zonsondergang kregen we dan vanuit het noorden alsnog brede opklaringen te zien. Deze zullen echter boter aan de galg zijn voor de zonneliefhebber, en enkel een extra koele nacht tot gevolg hebben. De bewolking die in het laatste schemerlicht nog zichtbaar was, bestond vooral uit Stratocumulus en Cumulus fractus.
Donderdag, 8 juli 2010
Het was vanochtend aangenaam koel bij temperaturen die naar 14,2 zijn gezakt onder een lichtbewolkte hemel. Deze bewolking bestond vooral uit Cirrus en een weinig Altocumulus die later op de voormiddag echter geleidelijk oploste. De koelte deed niet meteen vermoeden dat we een zeer hete tropendag voor de boeg hadden, maar dat zou snel veranderen toen de zon steeds krachtiger werd en het kwik als een pijl de hoogte in schoot. Kort na de middag werd de dertig graden op veel plaatsen in het binnenland reeds overschreden en uiteindelijk kwamen we te Malderen uit op een verschroeiende 33,2 graden. Gelukkig was de lucht erg droog met een rond 28% schommelende vochtigheidsgraad, maar de keerzijde was dan weer de versnelde uitdroging van de reeds woestijnachtige bodem die ermee gepaard ging. De laatste restjes vocht werden door een west- zuidwestelijke wind met snelheden tot 20,9 km/h uit vele verschrompelde plantjes gezogen ondanks de nabijheid van een aantal flinke onweersbuien. Deze konden immers reeds doordringen tot in het noorden van Frankrijk terwijl ze er op de satellietbeelden erg indrukwekkend uitzagen met hun 'overshooting tops'. Maar de Belgische grens werd bijlange niet gehaald door deze verkloekende buien, laat staan dat ze tot in Malderen zouden geraken. We moesten het dus stellen met Cirruswolken die bij zonsondergang in knaloranje tinten oplichtten en de hemel alsnog in zekere zin in vuur en vlam konden zetten zoals de onweders in Frankrijk op hun manier deden.
Vrijdag, 8 juli 2011
Met een paar Stratocumulus stratiformis en Stratocumulus lenticularis wolkjes zag het er vanochtend vredevol uit bij minima van 13,8 graden. Maar kort na zonsopgang werden er plots massaal Cumuluswolkjes gevormd die zich als windpokken over het luchtruim uitbreidden en al snel uitgroeiden tot een aantal buien. Ze spreidden zich vervolgens uit tot Stratocumulus, waardoor de zon het moeilijk kreeg. De schaduwen van deze wolkenvelden blokten de instraling echter af waardoor er tegen de middag slechts een handvol (grote) stapelwolken overbleven tussen de wat chaotisch aandoende wolkenvelden. Wat overbleef aan opklaringen, zorgde echter voor diepblauwe kleuren en wie naast regendruppels een zonnestraal kon opvangen werd dan ook beloond met een onvervalst zomergevoel. Na de middag dreven er flinterdunne Altocumuluswolken binnen waardoor het luchtruim een aparte aanblik kreeg terwijl de stapelwolken kleiner werden en overgingen in Stratocumulus. Dit werd gevolgd door dikkere Stratocumulusvelden waarna er terug een reeks buienwolken binnendreef vanuit het zuidwesten. Het ene moment was het somber, grijs en regenachtig, het andere moment was het zonnig met diepblauwe luchten en slechts stapelwolken in de verte, en naar de avond toe leek de buienactiviteit geleidelijk toe te nemen. Hoeveel buien er wanneer in Malderen zijn geraakt is niet duidelijk, maar in West Vlaanderen kwam het vooral 's avonds regelmatig tot pittige regenval. Het Malders neerslagtotaal van 0,0 mm doet in elk geval vermoeden dat het daar slechts bij verdwaalde druppels bleef in het ergste geval.
Zondag, 8 juli 2012
Vandaag stond er een koufrontpassage op het menu die de overgang naar een langdurige periode van zeer koel zomerweer zal inluiden. Vanuit het zuidwesten zagen we dan ook dikke Altostratus bewolking opzetten met daaronder banden van Stratocumulus castellanus die parallel van het zuidoosten naar het noordwesten liepen. Uiteraard kwam dit alles onze richting uit en viel er regen uit die een buiig karakter had maar ontdaan was van onweersverschijnselen. De regen kwam duidelijk in twee golven waartussen het wat droger werd met slechts wat motregen. Achter de tweede golf zagen we de wind plots naar het westen ruimen en deze wakkerde meteen aan tot en vlagerige stormwind dat ieder restje zomerwarmte met zich meezoog naar warmere oorden die niet in België liggen. De polaire lucht deed haar intrede wat gepaard ging met diepblauwe luchten waartegen Altocumulus bandjes en Cumuluswolken zich prachtig aftekenden. De laatstgenoemden groeiden uit tot nieuwe buien waarvan de eersten Malderen slechts konden schampen met wat licht gedruppel. Naar de avond toe werden de buien echter heviger en langduriger met soms dikke, tropische druppels erin. Niettemin waren er tussen deze buien door nog perioden van windstilte en doordat de zon in de heldere lucht goed haar werk kon doen warmde het nog op tot 21,5 graden. De windstiltes werden waarschijnlijk veroorzaakt door inflow van de buien die de heersende windrichting compenseerde. Tegen zonsondergang bereikte een tamelijk omvangrijk buiengebied Malderen waardoor het enige tijd matig ging regenen uit een bijna egaal grijze hemel. Na deze periode van gezapige regen zagen we de wind weer flink aantrekken en was de herfstsfeer compleet met gierende windvlagen (38,6 km/h uit het west- zuidwesten, af en toe motregen en een ijzige kilte die ons naar de uiteindelijke minima van 15,2 graden bracht.
Maandag, 8 juli 2013
Na een zachte (15,4 graden) en binnenshuis toch nog zwoele zomeravond, ontwaakten we vanochtend weer onder een lichtbewolkte zomerhemel die veel goeds beloofde voor deze dag. Volledig helder was het echter niet want er hingen wat Cirruswolken die mogelijk een voorbode zijn van het koelere weer dat de zomerpret voor een drietal dagen lijkt te zullen onderbreken. maar zover was het vandaag nog niet, en zodra de zon weer op kracht was gekomen ging het snel weer de hoogte in de thermometerhutten. Er stak een koel noordelijk tot noordoostelijk briesje op dat droge landlucht aanvoerde waardoor de warmte in tegenstelling tot wat we normaal in onze streken gewoon zijn, niet plakkerig of drukkend ging aanvoelen. Deze droge luchtmassa's gingen ook de ontwikkeling van stapelwolken tegen waardoor er slechts een tweetal exemplaren werden gevormd die enkel zichtbaar waren op het moment dat de zon net haar hoogste punt was gepasseerd. Daarbuiten bleef het beperkt tot een enkel plukje Cirrus en een paar condensatiesporen van vliegtuigen. Het warmde op tot 29,2 graden en de warmte bleef 's avonds goed hangen. Omstreeks 20H stak er echter een plotse krachtige wind op vanuit het noorden die door veel mensen als aangenaam werd ervaren maar toch hier en daar voor wat hinder zorgde. De windvlagen hielden zowat een uurtje aan en gingen vooral op het einde erg fris aanvoelen. Gelukkig ging de wind daarna weer liggen en konden de terassjesgangers weer hun drinkactiviteiten verderzetten na er het opgewaaide stof en bladeren uitgefilterd te hebben. We sloten af in rustige en zachte omstandigheden onder een heldere hemel en met een wel te verwachten neerslagtotaal van 0,0 mm.
Dinsdag, 8 juli 2014
Tijdens de nachtelijke uurtjes is de bewolking dikker geworden en werd de neerslag intenser waardoor het vanmorgen wel herfst leek met een grijze Nimbostratuslucht en de karakteristieke pannus flarden eronder. Door de bewolking werd het niet kouder dan 14,1 graden maar toch voelde het zelfs met een ultrazwakke noordwestenwind erg kil aan. Kort voor de middag kwamen we opeens in een gordel van dunnere bewolking terecht waardoor de zon door de bewolking voelbaar werd en het mooie weer leek terug te komen. Maar vanuit het noordwesten werd de bewolking al snel dikker en kwam het terug tot flinke regenval bij momenten. Na de middag volgden er opnieuw een paar perioden met lichtere regen en zelfs een waterig zonnetje dat erdoor kwam. Een echte weersverbetering kwam er echter niet en de temperaturen bleven ook bescheiden met maximaal 18,3 graden. Het meest bizarre waren de hoge temperaturen in het noorden van Europa met waarden tot 30 graden en meer binnen de poolcirkel. Tijdens de avond werd het tijdelijk weer droger maar vanuit het noordoosten kwamen plots erg zware stortbuien binnengedenderd die het neerslagtotaal in één ruk verder aanlengden tot 10,5 mm.
Woensdag, 8 juli 2015
De heldere zeelucht is vanochtend wat fletser geworden, en de bewolking bestond nu uit Stratus fractus en Stratocumulus die er dik en dreigend uitzagen. Het is afgekoeld tot 13,2 graden, en deze frisse(re) minima werden extra in de verf gezet door de uitbundige westenwind die nog steeds in topvorm bleek te zijn. Hier en daar waren valstrepen te zien onder de bewolking, welke weer een sprankje hoop betekende voor de half verdorde Londerzeelse vegetatie. Her en der kwam het inderdaad tot buien, maar in Londerzeel kwam het niet verder dan wat weinig zeggend gespetter. Samen met de buien stroomde er koelere lucht binnen en de maxima bleven hierdoor steken op 22,2 graden terwijl de aanhoudende westenwind het koudegevoel danig wist te versterken. Een groot deel van de buienwolken spreidde zich bovendien uit tot Stratocumulus waardoor de zon er slechts sporadisch aan te pas kwam. Naar de avond toe leefde de buienactiviteit verder op nadering van een vore en konden we ook in Malderen eventjes genieten van verkloekende regenval en de heilzame werking van de typische humuslucht na een regenbui die we voor het eerst sinds lang konden ervaren. Maar uiteindelijk bleek dit toch weer een druppel op een hete plaat te zijn en wees de pluviometer een bedroevende 0,1 mm aan die ook het dagtotaal zou worden. Een tweede lijn van buien die tijdens de late avond passeerde nadat het eventjes was uitgeklaard, veranderde daar maar weinig aan.
Vrijdag, 8 juli 2016
De bewolking was min of meer het hetzelfde gebleven met veel floccus en castellanus structuren erin en ook veel Cirrostratus. Ze hing echter terug een paar etages hoger en er zat geen Stratocumulus of Altostratus meer tussen. Ook was de bewolking dunner en was er meer ruimte voor blauwe lucht. Dit alles konden we aanschouwen in een klamme atmosfeer waarbij het niet kouder dan 14,2 graden is geworden. Tegen de middag zagen we flinke Cumuluswolken ontstaan uit de castellanus bewolking al bleef het rustig. Dat was overigens niet overal het geval want boven Nederland bevond zich wel degelijk een actieve buienlijn die zich van west naar oost verplaatste. Geen wonder dus dat we vooral in noordelijke richting vaak dikke en dreigende wolkenvelden zagen. Maar voor de rest bleef het dus in eigen land vriendelijk met tijdens de namiddag een overgang naar vooral Altocumulus floccus en lenticularis bewolking terwijl de sluierwolken op grote hoogte verdwenen en plaats maakten voor een dieper blauw gekleurde lucht. Als daar een zonnestraal doorheen glipte was dat er al meteen een die kon tellen, maar door de grote hoeveelheden Altocumulusbewolking werd er uiteindelijk niet zoveel geteld. Behalve dan op de thermometers, want we haalden dan toch nog 25,5 graden. Tijdens de avond kregen we een afwisseling van Altocumulus en Stratocumulus castellanus bewolking te zien terwijl er ook weer veel onregelmatige Cirrostratus en Altostratusvelden voorbij dreven. Een aangename zomeravond werd het zeker niet ondanks de warmere lucht die werd aangevoerd, want er stond een erg vlagerige zuidwestenwind die met het vorderen van de avond eerder leek toe te nemen dan af te zwakken. Af en toe viel er ook een druppel regen uit virgastrepen die onder de Castellanus bewolking te zien waren, maar de pluviometer was duidelijk niet onder de indruk met haar 0,0 mm.
Zaterdag, 8 juli 2017
Na een erg zachte nacht met minima van 14,2 graden kregen we vandaag met erg zwoel zomerweer te maken waarbij de zon aanvankelijk veel kansen kreeg om ons op te warmen. Maar er hing ook veel Cumulus en Cumulus fractus bewolking waardoor het eerste deel van de namiddag toch nog vrij somber verliep en het kwik werd tot staan gebracht bij 27,6 graden. Na een tijdje verscheen er ook dikker wordende Cirrostratus boven de stapelwolken waarvan er een paar in staat bleken om enkele druppels te lossen. Maar we hoefden ons als plant geen illusies te maken (ook al waren de meeste planten ondertussen zelf al een illusie geworden) want de neerslag was niet meetbaar. De wind was meestal zwak tot matig waarbij ze op het einde van de namiddag tijdelijk wel flink aantrok. Toen verschenen er opeens brede opklaringen vanuit het westen waardoor we dan toch nog van een aangename, zachte en zonnige zomeravond konden genieten. De wind zwakte na 20H flink af waardoor we de dag in zeer rustige omstandigheden afsloten terwijl de koelte die later over ons neerdaalde zelfs erg aangenaam was. Het neerslagtotaal was dat natuurlijk niet want we zijn andermaal op 0,0 mm uitgekomen als dagtotaal
Zondag, 8 juli 2018
Na een heldere en vrij koele nacht met minima van 15,8 graden heeft zich Stratocumulus castellanus bewolking gevormd. De buien die hierop zouden moeten volgen bleven echter uit en de bewolking markeerde enkel een overgang naar een koeler weertype met veel wind. Het windveld bereikte ons kort na de middag en riep het kwik een halt toe bij 25,6 graden. Er werden een aantal Cumuluswolken gevormd maar deze losten tijdens de namiddag op en we keken nu tegen strakblauwe luchten aan die zuiders aandeden ondanks de noordelijke, frisse stroming. De avond verliep hierdoor heerlijk koel en luchtig en zo was de dagelijkse rituele emmerdans een stuk gemakkelijker vol te houden bij het neerslagtotaal van 0,0 mm.
Maandag, 8 juli 2019
We begonnen de dag met veel Stratus fractus bewolking en Stratocumulusvelden bij minima van 8,2 graden. Af en toe leek er wat fijne motregen te vallen maar het mag allemaal geen naam hebben en de planten dus ook niet, of het zou al Koolstof moeten zijn bij alweer 0,0 mm. In elk geval was het dan prima brandstof om ons warm te houden want het werd een erg kille dag waarin de zon zich niet veel liet zien. Het was dan ook geen verrassing dat het kwik op 23,6 graden is blijven steken. Deze temperaturen werden vrij laat bereikt want tijdens de tweede helft van de namiddag klaarde het op en kregen we een vriendelijke zomerhemel met Cumuluswolken en wat Stratocumulus. Het klinkt in deze omstandigheden bijna ongeloofwaardig dat met zich in een deel van Nederland kon tegoed doen aan behoorlijk wat regen uit een aantal buien die daar doorheen de dag de revue passeerden. Met een west- noordwestelijke wind zat de boel echter totaal verkeerd om dit vloeibare goud tot in Londerzeel te krijgen. Het klaarde tijdens de avond alleen maar verder op en dit ging gepaard met een verlammende afkoeling.
Woensdag, 8 juli 2020
Tijdens de nacht is het meer en intenser gaan regenen waarna we de dag zagen weerkeren in natte en druilerige omstandigheden. Toch was het niet koud met minima van 13,3 graden en de wind was ook erg zwak tegenover de voorbije dagen. Ze voerde regenwolken aan uit het zuidwesten waarbij de neerslag een wat buiig karakter had. Soms regende het intens, dan was het weer bijna droog met wat motregen, maar het viel wel op dat bijna alle neerslag uit fijne druppeltjes bestond. Het waren stortbuien van motregen en doordat deze druppeltjes licht zijn vlogen ze natuurlijk overal tussen waardoor schuilen voor dit soort neerslag moeilijk was. Wandelaars en fietsers die hun toevlucht onder een afdakje zochten konden ervan meespreken. De temperatuur steeg langzaam naar 19,2 graden en het voelde opvallend zacht aan door het vocht. Het was wachten tot de avond eer de neerslag wat minder werd maar ook dan viel er altijd op zijn minst wat miezerige motregen en nog steeds doken er zwaardere buitjes op. Dit alles uit een laaghangend wolkendek waar amper structuur in te zien was al was het wel duidelijk dat het om Stratus ging. Het neerslagtotaal was redelijk indrukwekkend met 12,9 mm.
Donderdag, 8 juli 2021
Het is tijdens de nacht verder opgeklaard en de dag begon zonnig bij minima van 13,6 graden. Hier en daar was de omgeving in ochtenddauw getooid en er hing ook Cirrus fibratus en floccus bewolking die heel fraai leek uit te waaieren vanuit een denkbeeldig punt in het zuidoosten. Het leek het begin van een fraaie en zonnige zomerdag te zijn doch plots ontstonden er overal Cumulus fractus wolkjes die ook nog eens gezelschap kregen van Stratocumulusvelden waardoor het voor de zon bijna onbegonnen werk was om hier nog een vrolijke noot in te brengen. Later in de namiddag leek het dan toch weer de goede kant uit te gaan en verschenen er weer wat meer opklaringen waarbij het kwik een opwippertje kreeg naar 24,2 graden. De kleuren waren echter nogal flets en er zat ook wat hogere bewolking in de atmosfeer waarbij het invallende licht een oranjeachtige gloed kreeg. In het noordwesten was op dat moment een donkere lucht met valstrepen te zien terwijl er elders vooral Stratocumulus hing. Plotseling begon de wind aan te trekken met kille vlagen uit het noordwesten en leek het alsof we de boeken voor vandaag nu wel definitief konden dicht doen. Na een uurtje klaarde het echter weer op en draaide de wind weer naar het zuid- zuidwesten waarbij het zwoel werd met behoorlijk wat zonneschijn. Tussen de Stratocumulusvelden zagen we nu ijskappen van buienwolken binnenwaaieren en gedurende het uur dat daarop volgde loste alle andere bewolking plotseling op waardoor we uiteindelijk enkel die ijskappen te zien kregen. Op deze manier tekende zich een indrukwekkende snoer van buienwolken af die van zuidoost naar noordwest liep en langzaam maar zeker dichterbij kwam. De contrasten waren scherp en de lucht kleurde weer diepblauw al was het licht dat op deze wolken weerkaatste nog geel tot okergeel waardoor het iets tropisch uitstraalde, zeker met de drukkende warmte erbij. Het duurde een poos eer de wolken vlakbij zaten en we de eerste donderslagen konden horen terwijl zich een shelfcloud aftekende in het zuidwesten. En het was ondertussen al te laat om deze bui levend tot in Malderen te krijgen want alles zakte als een kaartenhuisje in elkaar en uiteindelijk kregen we omstreeks 21H45 wat druppels uit de restanten ervan. De pluviometer was duidelijk niet onder de indruk en na dit druppelsalvo wees ze nog steeds 0,0 mm aan. Het bleef erg zacht en eigenlijk kon men de avond gewoon buiten blijven doorbrengen daar de druppels sneller verdampten dan ze aangevuld werden. Al zullen veel mensen dat waarschijnlijk niet gedaan hebben vermits het aantal muggenbeten per vierkante meter hoger lag dan het aantal druppels.
Vrijdag, 8 juli 2022
Het is tijdens de nacht verder opgeklaard en het was vanochtend dus weer opvallend fris bij minima van 11,7 graden. De lucht was diepblauw maar in het noordoosten zagen we wel wat Stratocumulus wolkjes die tamelijk klein waren maar toch aangaven dat er nog vocht in de lucht zit. Er werd ook dauw gevormd al bleef dit tamelijk beperkt. Overdag werden er dan stapelwolkjes gevormd in deze vochtige luchtmassa al bleef het allemaal beperkt en konden we dus van een erg zonnige zomerdag spreken. Ook de temperaturen deden het nog verrassend goed voor een regime met een noordwestelijke maritieme stroming, we haalden maxima van 27,9 graden. De wind was wel erg zwak en we kwamen steeds meer onder hogedrukinvloed terecht. Tijdens de namiddag waren het dan vooral eindeloze diepblauwe luchten met wat Cumulus humilis waar we tegenaan keken. De wolkjes losten tijdens de avond op en er bleef nu enkel hier en daar nog wat Cirrus over. Het werd andermaal een dag die zonder neerslag eindigde bij 0,1 mm.
Zaterdag, 8 juli 2023
Alle bewolking is tijdens de nacht weer opgelost en in deze heldere omstandigheden is het nog verassend sterk afgekoeld naar minima van 13,7 graden. Maar we zaten volop in een loeiheet subtropisch luchttransport, en eens de zon wat hoger stond zouden we dat al snel geweten hebben. Het kwik ging als een raket de hoogte in en we konden van geluk spreken dat er aanvankelijk nog droge lucht werd aangevoerd met een oostelijke tot oost- zuidoostelijke bries. Zeker met uiteindelijke maxima van 32,9 graden. Maar vanuit het zuiden kwam er al snel Cirrus bewolking opzetten met daaronder een rij van Cumuluswolken. Dit hoorde bij een warmtefront waarachter vochtige plakwarmte klaarlag om ons met zwoele en later slapeloze toestanden op te zadelen. Langsheen het front ontstonden enkele onweersbuien maar deze misten Malderen net via het oosten en we kregen er enkel een paar windvlagen van mee en een paar donderslagen. Later zagen we ook massieve onweerscomplexen ten noorden en noordwesten ontstaan, maar in Malderen bleef het dus droog en het enige vocht dat we hier meekregen kwam dus van die zwoele, tropische plakwarmte. De bewolking bestond later vooral uit Cirrus densus, afkomstig van uitgewaaierde ijskappen van onweerscellen die in onze aanvoerrichting hebben bestaan. Maar ondertussen zijn die al ingezakt en hoeven we dus voorlopig niet meer dan de wolkenvelden te verwachten. En die remden de afkoeling nog meer af waardoor het extra zwoel bleef tijdens de avond en we al echt moesten zoeken naar een zuchtje koelte in de buitenlucht. Al leek dat nog net iets beter te lukken dat het vinden van een druppeltje vocht in de 0,0 mm aanwijzende pluviometer.
Maandag, 8 juli 2024
Een volgende depressie stond reeds klaar om ons land binnen te vallen. Hoewel het systeem zich nog op grote afstand leek te bevinden, zat er een langgerekt, smal frontje aan vast dat reeds tot over ons land liep en slechts een 60-70 tal kilometer breed was. En het lag pal over Malderen waardoor het voor de zonneliefhebbers een en al frustratie was. In Nederland en over de zuidelijke helft van België was het zonovergoten. Door de bewolking bleven de minima wel op peil (12,4 graden) en we kregen er een fraai bedauwde omgeving bij als troostprijs. De verstokte zonneliefhebbers in deze regio hadden echter geluk bij een ongeluk, want het langgerekte front begon dan toch nog uit elkaar te vallen op het einde van de voormiddag waarbij de resterende bewolking overging in zeer dunne Stratocumulus die later eveneens oploste. Er ontstonden Cumuluswolkjes onder en vanuit het zuidwesten begon er nu Cirrus en Cirrostratus binnen te drijven die vermoedelijk bij dit eerdergenoemde systeem hoorden. De Cumuluswolken zelf groeiden uit tot redelijk forse afmetingen (congestus) al bleef de zon ruim aan bod komen en zaten er nog/al maxima van 21,3 graden in. Na de middag kregen we dan toch nog met de hoofddepressie te maken en deze zond ons Cirrostratus bewolking toe die geleidelijk overging in Altostratus. Aan de neerslag zelf viel ook niet te ontkomen, maar toen die ons bereikte was het toch een stuk minder dan je op basis van de radarbeelden vanochtend zou verwacht hebben. Het kwam slechts tot wat weinig zeggend gedruppel en het uiteindelijke dagtotaal sprak boekdelen met 0,0 mm. Tijdens de avond ging de activiteit er grotendeels weer uit al bleef het wel zwaarbewolkt met veel Altostratus en Altocumulus.
Dinsdag, 8 juli 2025
De Britse buiencluster heeft ons halverwege de nacht inderdaad kunnen bereiken en het ging daardoor weer flink plenzen. Er zou ook onweer op gezeten hebben maar in Malderen was daar op het eerste zicht / gehoor niets van te merken. Tegen zonsopgang zag het er terug vredevol uit met talloze fraaie Stratocumulusveldjes waar vooral ten westen van ons nog wat stapelwolken tussen en onder te zien waren. Het is daarbij afgekoeld tot 11,4 graden. In deze vochtige lucht duurde het niet lang eer er meer stapelwolken ontstonden in zowat alle richtingen. Ze groeiden terug uit tot buien al stelden deze niets voor in vergelijking met het waterballet van de voorbije dagen. Door de thermiek loste een deel van de Stratocumulus op terwijl deze wolkensoort door de stapelwolken zelf weer werd aangevuld. Het luchtruim ging er daardoor wat chaotischer uitzien. Zowat de hele dag door was dit het geval en af en toe kregen we buitjes die ook tijdens de namiddag nog sporadisch het Malderse weerstation besprenkelden. De wind was wat minder temperamentvol dan gisteren waardoor de vrij koele maxima van 20,1 graden nog enigszins meevielen. Voor velen zal het sowieso wel een verademing geweest zijn na de warme periode die we achter de rug hebben. Door het wegvallen van de thermiek begonnen de stapelwolken tijdens de avond te verdwijn en werd de Stratocumulusbewolking niet meer bijgevoederd waardoor deze eveneens begon op te lossen. Er was al snel niet meer dan wat verspreide bankjes, wat Cirrus en een enkele wolkenflard te zien. Het koelde in de nog steeds polaire luchtsoort vrij vlot af en daar konden we maar beter gebruik van maken nu er terug een warme periode in de steigers lijkt te staan. We kregen er nog een klein rugzakje van 1,6 mm neerslag bij om deze periode door te komen.