Op dit soort zomerdagen voel ik me altijd wat eenzaam. Dan zou je denken: waarom? Het is toch hartstikke mooi weer en iedereen is blij en geniet? Dat klopt, maar deze periode doet me altijd terugdenken aan vroeger.
We gingen met het hele gezin naar Zuid-Frankrijk, Spanje, Portugal of Italië. Naar het strand, leuke dorpjes bezoeken en lekker eten. Met de caravan kwamen we op zoveel mooie plekken en genoten we van de fijne sfeer. Het is een periode die voorbij is en nooit meer terug zal komen, maar waar ik met veel plezier op terugkijk en die ik op dit soort dagen altijd mis.
Het is ook stiller dan anders in de polder, want veel bewoners zijn nu met hun gezin of partner op vakantie in het zuiden of misschien tegenwoordig wel in Scandinavië, omdat het in Zuid-Europa te heet is. Ook daar genieten ze van gezellige dorpjes, het strand en lekker eten.
Toch probeer ik er op dit soort dagen alleen op uit te gaan en te genieten van het 'Franse gevoel' dat deze dagen oproepen. Met temperaturen tegen de 30 graden, volop zon en al die uitgestrekte graanvelden lukt dat gelukkig wel. Het maakt de sfeer toch een beetje goed.
Met muziek uit die tijd op mijn oren loop ik met mijn camera door de graanvelden en maak ik allerlei foto's. In mijn hoofd zwijmel ik helemaal weg, terwijl ik de hitte langs mijn hoofd omhoog voel stijgen. Het is ontspannend en tegelijkertijd is daar ook dat gevoel van heimwee.
Tot zover een mooie zomerse dag in 2026 in de Noordoostpolder.









