Zondag, 18 juli 2004
Hoewel de dag erg zonnig begon werden we het grootste deel van de voormiddag opgezadeld met lage bewolking die het nogal somber liet ogen. Het was echter niet al te fris met minima van 13,6°C en de zon wist zich geleidelijk weer doorheen de grijzigheid te werken zodat de temperatuur opliep tot een zomerse 25,4 graden. Deze zonnige periode werd afgestraft met onweer in de late namiddag, doch het was niet zo hevig met amper 0,8 mm neerslag, bij een maximale intensiteit van 18,8 mm per uur. In Antwerpen waar schrijver dezes zich bevond was het onweer een stuk actiever en kwam het water met bakken naar beneden gedurende vrij korte tijd. De wind zat nu in de westelijke hoek en haalde uit tot 23 km/h, het ziet er naar uit dat we de komende dagen kopietjes gaan krijgen van het weerbeeld van vandaag, kortom een zomerweek op z'n Belgisch.
Maandag, 18 juli 2005
Tijdens het eerste deel van de dag heeft de zon terug verstek gegeven. Deze keer was het niet door dichte nevel of mistbanken, maar door middelhoge bewolking die was binnengeschoven en erg onstabiele trekjes vertoonde. Het regende af en toe lichtjes en het was aanvankelijk nog vrij koel met 13,2 graden als minimum, maar tegen de middag werd het tijdelijk droger. Een volgende lichte tot matige regenbui in de namiddag werd gevolgd door opklaringen en deze waren voldoende om het zaakje door opwarming voldoende te destabiliseren dat er zich her en der heuse onweerskernen ontpopten. Kort na 19H kreeg Malderen er zo eentje op bezoek, maar het was slechts een licht en vredig zomeronweertje dat ons wat regen en een paar donderslagen en bliksemflitsen opleverde. Het neerslagtotaal is uiteindelijk opgelopen tot 0,4 mm en in de opklaringen die het onweertje voorafgingen kon de temperatuur nog oplopen tot een vrij zwoele 27,0 graden onder begeleiding van een zwak zuidwestelijk briesje tot 13 km/h. Op dit ogenblik is alles weer tot rust gekomen in het Malderse luchtruim al lijkt de overvloedige middelhoge bewolking erop te wijzen dat er nog meer buitjes of een onweer kunnen volgen. Nadat we dit alles getrotseerd hebben volgen een aantal frissere zomerdagen waarbij de eerder aangekondigde regen vanaf woensdag voor grotere neerslagsommen zou zorgen.
Dinsdag, 18 juli 2006
De weerberichten van de Engelse BBC mogen dan nog zo overdreven zijn met verwachte temperaturen van 42 graden op woensdag en 43 graden op donderdag, de hitte was ook bij de werkelijke temperaturen, die vandaag 35,9 graden bereikten, moeilijk te verdragen. Zelfs in de schaduw was het volop zweten geblazen. We mogen echter de hemel prijzen dat ze verfrissende, droge lucht uit het oosten aanvoerde met snelheden tot 19,3 km/h en ons aangenaam verkoelende nachten gunde bij temperaturen die tot 14,6 graden daalden. Niettemin uitzonderlijk voor onze streken en eerder thuishorend in een zuid- Europees land. Voorts blijft er echter weinig te vertellen: de hemel was nog steeds met het diepste blauw getooid terwijl er sporadisch Cirruswolkjes voorbijdreven. De warmte bleef opnieuw tot in de late avond hangen (nog steeds een kleine 34 graden om 20h) al was er toch een merkbare afkoeling naar iets draaglijkere temperaturen na zonsondergang.
Woensdag, 18 juli 2007
Opnieuw weinig bewolking bij zonsopgang, maar boven velden en weiden heeft zich aardig wat nevel ontwikkeld. Overdag kregen we dan aangenaam zomerweer waarbij de temperaturen snel opliepen van 13,4 naar 24,9 graden in de namiddag. De stapelwolken die zich ontwikkelden waren echter erg volumineus en een aantal buien konden dan ook niet uitblijven. Te Malderen bleef dit beperkt tot onmeetbaar gedruppel (0,0 mm) en moesten we het doen met de op sommige momenten toch wel fabelachtige uitzichten op de zeer kolossale Congesti, maar vooral over het noordwesten van het land en het uiterste westen van Nederland waren de buien erg actief en voorzien van licht onweer. Later op de avond ging de buienactiviteit er weer uit en werd de daglichtperiode beëindigd onder een lichtbewolkte hemel waarin vooral Stratocumulusveldjes te zien waren.
Vrijdag, 18 juli 2008
Nog steeds zuchtte de Malderse bevolking deze ochtend onder een dik pak wolken (Stratus en Stratocumulus) die voor een alles behalve zomers weersbeeld zorgden, zeker toen er tussendoor nog een paar matige regenbuitjes naar beneden kwamen. Door de wolken was het iets zachter dan gisteren met minima van 13,2 graden, maar dit werd grotendeels teniet gedaan door de wind die nu opeens voor de hoofdrol ging en het weer een erg guur karakter gaf. Vooral na de middag ging ze flink tekeer met snelheden tot 40,2 km/h uit het zuidwesten. Ondertussen waren er weer een paar opklaringen verschenen zodat we weer van een aangenaam zonnetje konden genieten dat de temperatuur verder opdreef richting 21,3 graden, maar na een paar uur werd dit weer afgestraft door dikkere bewolking die vanuit het westen kwam opzetten en ons nog een paar regenbuien bracht. Naar de avond toe kregen we dan weer een mengsel van Stratocumulus en Cumulus te zien waartussen nieuwe maar nog steeds erg bescheiden opklaringen verschenen en we nog een paar verdwaalde zonnestraaltjes konden van meepikken. De wind nam hierbij sterk af terwijl het opvallend zacht bleef tijdens de late uurtjes. Het neerslagtotaal bleef steken op 1,2 mm.
Zaterdag, 18 juli 2009
Tijdens de nacht en ochtend kregen we nog wat lichte regen te verwerken, waarop een zwaarbewolkte maar droge episode volgde bij ochtendminima van 13,7 graden. De bewolking bestond uit Stratus en Stratus fractus, en er verschenen enkele opklaringen tussen. Vervolgens ging de bewolking over in een mix van Cumulus en Stratocumulus waarbij de opklaringen steeds breder werden. Echt fraai zomerweer werd het echter niet, want de west- zuidwestenwind wakkerde flink aan en maakte er met haar snelheden tot 40,2 km/h een behoorlijk onstuimige boel van. Tijdens de namiddag vielen de opklaringen zelfs erg breed uit, maar de wind wist van geen ophouden en bleef er vrolijk tegenaan beuken. Het voelde hierdoor wat frisser aan, maar de maxima mochten er nog steeds wezen met een aangename 23,2 graden. Uiteindelijk werd het naar de avond toe alsnog rustiger, maar nu was het de bewolking die het van de wind overnam op nadering van een buiige regenzone die zich komende nacht met ons zal bezig houden. De eerste wolkenbanden oogden niettemin erg fraai en bestonden uit Altocumulus undulatus, gevolgd door een nieuwe band met opklaringen en vervolgens weer Altocumulus. Dit tweede wolkenveld was aaneengesloten, maar er waren nog blauwe stukjes in te zien. De atmosfeer was ondertussen vrij onstabiel geworden waardoor er een aantal buienwolken ontstonden waarvan de neerslag echter de grond niet bereikte (Cumulonimbus virga). Het bleef dan ook droog voor de rest van de avond en het neerslagtotaal was reeds lang een feit met 1,0 mm.
Zondag, 18 juli 2010
Een diepblauwe lucht maakte vanochtend haar opwachting, terwijl het is afgekoeld tot 9,9 graden en er weinig wind was. Deze keer bleef dat gelukkig zo waardoor het een stuk aangenamer was dan gisteren. De lucht was echter vrij vochtig waardoor er al snel stapelwolken werden gevormd die talrijker en groter werden (Cumulus congestus). Tot buien is het echter niet gekomen en naarmate de uren verstreken, werden de stapelwolken opnieuw kleiner waarbij ze overgingen in Cumulus mediocris en vervolgens Cumulus humilis. Op het einde van de namiddag werd het zelfs eventjes helder, maar korte tijd later verscheen er Altocumulus undulatus bewolking die zich vooral aan de zuidelijke hemel ophield. De wolkenbankjes liepen van WNW naar OZO en verraadden dus een west- noorwestelijke stroming op enige hoogte. Aan de grond werd de maximale windsnelheid van 17,7 km/h dan weer uit het west- zuidwesten gemeten waarbij het tijdens de avond volledig windstil werd. De Altocumulusbankjes waren en bleven erg schaars want het grootste deel van de tijd was het helder terwijl de wolkjes slechts tussendoor voor een half uurtje of een uurtje zichtbaar waren. We hoefden dus nog niet te vrezen voor woeste buien en vinnige regenzones zodat we konden afsluiten met een dagtotaal van 0,0 mm.
Maandag, 18 juli 2011
Het zag er al niet goed uit voor de zomerliefhebbers toen het daglicht onder een sombere en grijze hemel weerkeerde, en het ging er alleen maar op achteruit toen regen en wind tijdens de voormiddag intenser werden. De snelheden liepen op tot maarliefst 48,3 km/h uit het zuidwesten en onder de Nimbostratusbewolking werd het niet warmer dan 18,9 graden. Dezelfde bewolking hield de minima op peil, maar met 12,6 graden kunnen we zeker niet van een tropennacht spreken. Op het einde van de namiddag ging het dan alsnog de goede kant op en zagen we de bewolking overgaan in Stratus fractus terwijl er een aantal opklaringen verschenen. De wind zwakte af en er volgde een tamelijk rustige avond met een afwisseling van Stratocumulusvelden, Cumulus, Stratus fractus en wat Cirrusbewolking. Af en toe viel er nog wat lichte regen uit de grootste stapelwolken maar het stelde niet veel voor en het neerslagtotaal bleef dan ook steken op 0,8 mm.
Woensdag, 18 juli 2012
Het was grijs en somber vanochtend, maar nog voor zonsopgang ontstonden er opklaringen die plots een heel ander weersbeeld tevoorschijn toverden. Het luchtruim was nu vol gezaaid met Altocumulus floccus, castellanus en Cirruswolkjes, waardoor het leek alsof we een wekenlange warmtegolf achter de rug hadden met dreiging van onweershaarden vanuit het westen. Niets was natuurlijk minder waar, want de warmtegolf was nog maar een kleine 10 minuten bezig en zou voor het einde van de dag al afgesloten worden. Voor de verkleumde zomerliefhebbers was het niettemin een zegen om eens van zachte tropenlucht te kunnen genieten bij minima die niet lager dan 15,7 graden zakten. Overdag was het een komen en gaan van Stratus fractus wolken en de zomerse onweersvoorbodes wat op zich voor fraaie uitzichten zorgde. Na verloop van tijd bleven enkel de Stratus fractus wolken over en deze gingen over in Cumulus terwijl er op grote hoogte Cirrus en Cirrostratus binnendreef. Het kwik bereikte 21,7 graden toen er een krachtige west- zuidwestenwind opstak en het weer ging afkoelen. De wind zwol steeds verder aan naarmate de uren verstreken en op het einde van de namiddag leek het wel alsof we middenin een herfststorm waren terechtgekomen. Met snelheden tot 43,5 km/h beukte de west- zuidwesten wind in op het weerstation en alles in de wijde omtrek terwijl er op de koop toe een regengebied naderde vanuit het noordwesten. Dit bestond uit een aantal buien die onweersvrij waren maar het water tijdelijk met bakken naar beneden lieten komen. Achter deze bui volgde een periode met zwaarbewolkt maar droog weer terwijl de wind een beetje was afgezwakt. Helemaal wegvallen deed hij echter niet waardoor we in erg gure omstandigheden het neerslagtotaal van 0,2 mm moesten opmeten (het waren dus maar kleine bakjes).
Donderdag, 18 juli 2013
Tijdens de ochtend was er nog flink wat Cirrus en Altocumulus bewolking te zien bij heerlijk koele maar geen koude minima van 16,6 graden. Door het wegtrekken van de zwakke hoogtetrog nam deze bewolking geleidelijk af waardoor de lucht steeds meer haar blauwe kleur begon terug te krijgen. Er zat wel nog een beetje vocht in en dit vertaalde zich in de vorming van een aantal stapelwolken die echter onschuldig bleven. We kregen vooral rond en na de middag een typische Belgische/Hollandse zomerlucht te zien met de bekende witte stapelwolkjes erin, doch de temperaturen en de weerssituatie waren een heel stuk minder typisch. Zo kwam het kwik al snel boven de dertig graden grens uit om uiteindelijk te stranden op een zwoele 31,6 graden tijdens de namiddag. Echt drukkend en plakkerig werd het niet dankzij een luchtig noordelijk briesje, al zal het in de meeste huiskamers en kantoorruimten zonder airco wel een ander verhaal geweest zijn. Tijdens de avond wakkerde dat luchtige briesje opeens verder aan en kregen we met behoorlijke rukwinden te maken die het organiseren van barbecues en andere 'zomerse activiteiten' tot een hele uitdaging maakten. Het voelde zelfs wat koud aan in deze uitdrogende wind, maar na verloop van tijd ging hij weer liggen en keerde de aangename zomerwarmte terug. Ondertussen waren de stapelwolkjes ook alweer opgelost en bleef er enkel wat sluierbewolking en hier en daar een vliegtuigspoor over die de halve maan gezelschap hielden. Neerslag is er vandaag alweer niet gevallen met 0,0 mm zodat de droogte onverminderd blijft voortduren. Ook de komende dagen lijkt hier geen verandering in te komen al zou er volgende week weer een buien- of onweerskans inzitten.
Vrijdag, 18 juli 2014
We zijn vandaag in warme tropenlucht terechtgekomen en nadat we afgelopen nacht nog konden herademen bij 19,3 graden, zorgde de zon ervoor dat het kwik razendsnel de hoogte inging en onder een vrijwel heldere hemel haalden we na de middag dan maxima van 34,9 graden. De aangevoerde lucht was droog en er stond tamelijk veel wind die vooral uit oostelijke richtingen kwam en later de neiging had om door te ruimen naar het zuidoosten. Tegen de avond zwakte de wind af en werd het rustig, maar deze kalmte was bedrieglijk (niet voor Malderen) want boven het noordwesten van Frankrijk had zich een stevig onweerscomplex gevormd dat het westen van België introk. De pluviometer stond echter ver genoeg naar het oosten om 0,0 mm te blijven aangeven.
Zaterdag, 18 juli 2015
Het is tijdens de nacht verder afgekoeld tot 14,4 graden, en we kregen nu opklaringen en stapelwolken te zien. Ondanks de koelere luchtsoort werd het ook vandaag prima zomerweer en ging het vooral tijdens de zonnige perioden uit de wind nog drukkend warm aanvoelen. We haalden maxima van 27,3 graden en er stond niet al teveel wind (meestal uit zuidwestelijke richtingen). De stapelwolken groeiden niet uit tot buien, maar ze spreidden zich ook niet uit tot laaghangende bewolking. Op het einde van de namiddag kregen we wel meer Cirrostratus en Altocumulus te zien die vooral in het zuidoosten en zuiden overheerste. De rest van de hemel was lichtbewolkt met slechts geringe hoeveelheden Altocumulus. De stpelwolken verdwenen tijdens de avond en de Altocumuli zorgden voor een sfeervolle stemming. Dit duurde tot omstreeks 21H toen het erg erg dreigend ging uitzien en het volledig overtrok vanuit het west- zuidwesten. De neerslag die hierop zou moeten volgen bereikte ons nog niet voor middernacht waardoor we opnieuw met 0,0 mm moesten afsluiten in ons vertrouwd Atacamalandschap
Maandag, 18 juli 2016
Na een erg zachte nacht met minima van 14,2 graden was het helder met een strakblauwe lucht waarin enkel wat Cirrus te zien was. Dit was meteen de start van een hete en zonnige zomerdag, al zou spoedig blijken dat deze dag niet zo zonnig zou verlopen dan je bij dit uitzicht zou verwachten. In het westen verscheen immers meer Cirrus en Cirrostratus met een paar bankjes Altocumulus lenticularis eronder. De echte boosdoener waren echter de twee stapelwolkjes die in het westen hingen. Want dit werden er al snel drie, en dan vier, en vijf, ... . Voor we het wisten zat heel het luchtruim vol met deze wolkjes maar dit deed uiteindelijk weinig afbreuk aan de weerskwaliteit. Het werd drukkend warm met maxima van 30,8 graden en een zwak zuidwestelijk briesje. Tijdens de namiddag werden de stapelwolken weer wat minder talrijk waardoor de zon meer kansen kreeg. De resterende exemplaren kregen echter wel flinke afmetingen al leek er niet meteen dreiging voor (onweers)buien in te zitten. Tegen de avond losten de meeste stapelwolken weer op en konden we weer genieten van zonovergoten condities terwijl het opvallend warm bleef. Hier en daar bleef nog een verdwaalde stapelwolk over, al moesten we rekening houden met Cirrostratus bewolking die vanuit het westen kwam opzetten en Altostratus. Hoewel we ondertussen bijna gewoon zijn om koel en nat weer te verwachten bij deze aanblik, was de werkelijkheid anders, want het was een zwak warmtefront dat de overgang naar zinderende tropenhitte voor de komende twee dagen markeerde. De luchtlagen warmden van boven naar onder toe op en dat was de oorzaak van de stabilisatie die ervoor zorgde dat de stapelwolken dan toch niet tot buien zijn uitgegroeid en de pluviometers op 0,0 mm bleven steken. Ondanks het ontbreken van neerslag de voorbije dagen lagen de velden er echter nog steeds zompig bij terwijl de oogsten van vooral mais nu reeds op een grote mislukking lijken uit te draaien door het veel te natte weer dat we ervoor hebben gekend.
Dinsdag, 18 juli 2017
Na een erg zachte nacht met minima van 13,4 graden hing er vanochtend veel Cirrusbewolking die voor een mooi kleurendisplay zorgde. Daarna had de zon het voor het zeggen en warmde het snel op terwijl de sluierwolken schaarser werden. Meestal was het licht bewolkt tot helder op een enkel stapelwolkje na en er stond een zachte bries uit zuidelijke richtingen. We haalden maxima van 30,2 graden, maar tegen de vroege avond zagen we ten zuiden van ons een flinke muur van stapelwolken die langzaam onze richting uitkwam. Uiteindelijk bleek dit toch geen verdere gevolgen te hebben want de stapelwolken zakten als puddingen in elkaar waarbij het in Malderen erg zonnig bleef waardoor de meesten deze wolken waarschijnlijk niet eens hebben opgemerkt. De avond verliep verder in rustige en erg zwoele omstandigheden en we sloten af met een wel te verwachten neerslagtotaal van 0,0 mm.
Woensdag, 18 juli 2018
Het was opvallend koel vanochtend met minima van 12,5 graden en op een paar Stratocumulusveldjes na was het helder. Daarna bracht de zon de atmosfeer in beroering en werden er stapelwolken gevormd. Ondertussen stroomde er vochtige lucht binnen, deels op grote hoogte waardoor we ook met Cirrostratus bewolking te maken kregen. De stapelwolken die hieronder hingen zagen er bij tegenlicht donker en dreigend uit maar dat zou uiteindelijk geen invloed hebben op het neerslagtotaal van 0,0 mm. De lucht bleef stabiel al zorgde de bewolking in combinatie met de westelijke wind voor relatief koele/draaglijke maxima van 25,4 graden. Tijdens de avond losten de stapelwolken op en werd het terug helder waarbij het tegen zonsondergang erg frisjes ging aanvoelen, een situatie die we ook niet meer gewend zijn de laatste weken. We gingen een heldere nacht in met slaapvriendelijke temperaturen.
Donderdag, 18 juli 2019
De Altostratus bewolking is tijdens de nacht weer verdwenen maar helder was het zeker niet. Er hing een chaotische mengeling van Altocumulus floccus en Cirrus spissatus in een nevelig aandoende zij het mistvrije atmosfeer bij 16,0 graden. Hier en daar waren valstrepen te zien maar omdat Malderen niet op 5000 meter hoogte ligt, bleef het droog. En dus was het voor de uitgemergelde planten en hun wanhopige eigenaars hopen op de onweersbuien die voorspeld zijn. Het duurde niet lang of de eerste buien ontstonden net ten zuiden van de Franse grens maar veel activiteit zat er niet op en er kon amper iets tot in Vlaanderen doordringen. Naarmate de dag vorderde, dreef er sluierbewolking binnen die steeds dikker werd en overging in Altostratus. Daar hingen veel Altocumulusvelden onder met lenticularis, floccus en castellanus ertussen. Vanuit het westen zag het er steeds dreigender uit en bij de zwakke zuidwestenwind en maxima van 24,9 graden ging het ook zwoel aanvoelen. Maar in plaats van stortbuien en een kleine zondvloed wat je in een ver verleden nog zou verwachten bij een dergelijke hemel, volgde er enkel wat motregen. Daarna werd en bleef het droog waarbij de bewolking weer wat open brak. De avond verliep erg zacht en we sloten af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Zaterdag, 18 juli 2020
De opklaringen hebben zich verder uitgebreid en de dag begon stralend met amper bewolking. De minima zijn op 13,4 graden uitgekomen maar overdag warmde het snel op en ging het erg zwoel aanvoelen. Er ontstonden Cumuluswolken en er dreef af en toe wat Cirrus voorbij. Er stond een zuidwestelijk tot zuidelijk briesje en de zon scheen bijna onafgebroken. Geen wonder dus dat we weer zomerse maxima van 28,8 graden konden optekenen en de valse noten in het lied van deze zomer waren al snel weer vergeten. Tegen de avond begonnen de stapelwolken weer op te lossen en werd het zo goed als helder maar de warmte bleef erg goed hangen waardoor de zomersfeer er bleef in zitten. De zonsondergang werd ingekleurd door enkele Cirrusplukjes die overbleven en vooral in het noorden hingen. Daar geen enkel stapelwolkje ambities had om tot een bui uit te groeien is het neerslagtotaal op 0,0 mm uitgekomen.
Zondag, 18 juli 2021
Het zomerweer was ook vandaag weer alomtegenwoordig en de dag startte zonnig na een heldere en rustige nacht waarin het tot 13,0 graden is afgekoeld. Toch bevatte de lucht nog wat vocht en dit vertaalde zich in de vorming van stapelwolkjes die vooral tijdens de namiddag erg talrijk aanwezig waren. Deze bleven overigens onschuldig en weerhielden het kwik er niet van om op te klimmen naar een zomerse 28,2 graden. Dit alles gebeurde bij een noordelijke tot noordwestelijke bries en het was dus een nogal aparte ervaring om bij een dergelijke setting toch nog fraai zomerweer te kunnen krijgen. Wellicht zit de hittegolf in Ierland er voor iets tussen waardoor een luchtaanvoer uit het noordwesten bij hoge uitzondering dus van tropische origine was. De stapelwolken lieten het tijdens de avond snel afweten waardoor we van zuiderse blauwe luchten konden genieten waarin geen enkele bewolking meer te zien was. Nochtans zaten die wolkenvelden niet veraf want op de satellietbeelden is te zien hoe uitgestrekte velden van zeemist en Stratocumulus gevaarlijk dicht de Lage Landen zijn genaderd en helaas gestaag dichterbij kwamen. Maar voor vandaag zou dit in Malderen dus geen verdere gevolgen hebben en we konden er dus nog een schitterende zomeravond aan breien. Niettemin koelde het snel af na zonsondergang en de noordwestelijke bries kreeg dus haar kille karakter terug zoals we haar altijd al gekend hebben in het verleden. De wolken zelf bleven nog op afstand waardoor de nacht helder in ging en van neerslag was uiteraard ook nog geen sprake met 0,0 mm tot gevolg.
Maandag, 18 juli 2022
Tijdens de nacht is het nog kunnen afkoelen naar een aangename 15,6 graden bij wat Cirruswolkjes en condensatiestrepen als enige bewolking. De hete luchtbel die al een hele tijd in de weermodellen zit, was echter aan een onstuitbare opmars naar de Lage Landen bezig en de heerlijke ochtendkoelte was dan ook geen lang leven beschoren. Tegen de middag was het al puffen en zweten bij temperaturen die op veel plaatsen al de tropische grens hadden overschreden. Gelukkig is de aangevoerde lucht wel vrij droog waardoor het voor het gevoel nog redelijk draaglijk was voor zover we geen al te grote inspanningen leverden en luchtige kledij droegen. Tijdens de namiddag ging het kwik dan verder in haar onstuitbare opmars en we haalden zo reeds maxima van 34,6 graden. Er verscheen af en toe wat Cirrusbewolking maar voor de rest waren het wel een en al diepblauwe luchten waar we tegenaan keken en het was ook zo droog en stabiel dat geen enkele stapelwolk zich nog kon ontwikkelen. Tijdens de avond stroomde er op hoogte geleidelijk nog warmere lucht binnen maar doordat de wind erg zwak was, kon deze niet met de onderste luchtlagen mengen zodat het na zonsondergang toch nog aangenaam kon afkoelen via uitstraling. Dit proces werd ook deels versneld door de droge lucht die sowieso al niet veel warmte kan vast houden. Dit waren dus meteen ook werkbare omstandigheden om terug al die kruiwagens, emmers gieters, slangen en eventueel EHBO materiaal tijdig bij onze plantjes te krijgen want met een neerslagtotaal van 0,0 mm waren ze daar in deze omstandigheden erg aan toe.
Dinsdag, 18 juli 2023
De dag begon met veel sluierbewolking (Altostratus en Cirrostratus) die vooral in het zuiden en zuidoosten hing nadat het tijdens de nacht en ochtend nog helder was. Het is afgekoeld tot een erg frisse 9,8 graden. De bewolking breidde zich snel uit en hier en daar waren er ook floccus en castellanus veldjes onder te zien. De radar gaf ook een neerslagsignaal, maar eens de bewolking pal boven ons hing was daar niets van te zien of te merken. En vanuit het westen klaarde het weer op waarbij de sluierbewolking op een paar uur tijd volledig uit beeld verdween. Een wending van 180 graden qua visuele en thermische beleving waardoor de zonnige weersvoorspellingen die eerst nog in de mist leken te gaan het dan toch nog bij het rechte eind hadden. Er stond wel een luchtig briesje uit zuidelijke richtingen waardoor de maxima van 25,3 graden nog best te dragen waren (al was die temperatuur nu ook niet overdreven hoog). Af en toe zagen we nog wat Altocumulusveldjes voorbij komen en op het einde van de namiddag begonnen deze plots talrijker te worden waarbij we heel fraaie floccus structuren te zien kregen in golvende bewegingen die van noordwest naar zuidoost liepen. De wolken leken een soort van front aan te geven. Toen we plotseling werden overdonderd door windvlagen die uit het niets uit noordelijke richtingen kwamen binnengevallen, was echter duidelijk dat die wolken wel degelijk een front of vore markeerden. In het noorden zagen we nu ook rafelige wolkenflarden verschijnen met wat Stratocumulus ertussen en het koelde stevig af. De windvlagen gingen er later wel weer uit waardoor de ingevallen koelte niet omsloeg in een onaangename kilte, integendeel. De rest van de dag verliep wisselend bewolkt toen de eerdergenoemde wolkenvelden verder uitbreidden in zuidelijke richting. De thermische veranderingen ten spijt werd er geen enkele regendruppel gelost waardoor we de natuur alleen maar verder zagen aftakelen met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Donderdag, 18 juli 2024
We zijn vandaag in een warmere luchtsoort terecht gekomen, maar daarin heeft zich een systeempje ontwikkeld dat heel wat chaotisch aandoende bewolking genereerde. Ze bestond uit Cirrusplukken, strepen, vlokken en diverse Altocumulusvelden. Het zorgde wel voor een sfeervol plaatje bij zonsopgang dat extra werd opgesmukt door de mooi bedauwde omgeving. Tijdens de voormiddag leek de bewolking gedeeltelijk op te lossen en kon de zon het snel laten opwarmen nadat we minima van 12,7 graden hebben genoteerd. De aanvankelijk wat nevelig aandoende lucht kleurde nu ook geleidelijk aan diepblauw. Kort na de middag ontstonden er plots stapelwolken en daarbij viel op dat deze zich aanvankelijk eerst ten zuiden van ons ontwikkelden terwijl het elders helder bleef. Ze kwamen ook uit een ongebruikelijke richting, namelijk het zuidoosten vanwaar er ook een dito briesje stond. Gaandeweg begonnen er later ook over de rest van het luchtruim Cumuluswolken te ontstaan. Deze hadden flinke afmetingen maar deze keer konden we het hier droog houden. Het werd aangenaam warm met maxima van 28,6 graden en er stond een west- zuidwestelijk briesje dat aan de zwakke kant was. Tijdens de avond losten de stapelwolken op maar verschenen er opvallende Cirrus spissatus, uncinus en intortus wolken die het een feest maakten om naar boven te kijken. Zeker naar zonsondergang toe toen het licht warmer kleurde zorgde dit voor erg fraaie plaatjes. De warmte bleef lang hangen en het werd een van die zeldzame avonden (dit jaar toch) waarop het zomergevoel helemaal compleet was. En ook het feit dat we met 0,0 mm een droge dag konden bijschrijven kunnen we ondertussen al bijna een zeldzaamheid noemen.
Vrijdag, 18 juli 2025
De dag begon grijs onder een dik Stratocumulusdek. Dit zorgde er samen met de subtropische luchtmassa voor dat het extra zwoel bleef met minima van 15,3 graden. De bewolking heeft ook tijdens de nacht echter geen regen achtergelaten en het proces van dauwvorming werd erdoor verstoord waardoor het er al in de vroege uurtjes kurkdroog bij lag. De bewolking leek tijdens de uren daarop heel langzaam open te breken waarbij we soms fraaie undulatusvormen te zien kregen in het scheurende wolkendek. Halverwege de voormiddag ging het opeens snel en dreven er scherp begrensde brede opklaringen binnen vanuit het zuidwesten. We kregen nu een schitterende, diepblauwe lucht te zien die met ontelbare spierwitte Cirrusveertjes, plukken en streepjes opgesierd werd. Toen er even later kleine Cumuluswolkjes onder gevormd werden was de compositie helemaal af en keken we tegen een hoogzomers aandoend wolkenpalet aan. Er stond daarbij opnieuw weinig wind, de zwakke zuchtjes kwamen vooral uit westelijke tot zuidwestelijke richtingen. Het leek alsof alles stabiel zou blijven en we voor de rest van de dag tegen deze zonnige wolkenlucht, overgoten met sterk daglicht zouden kijken. Maar kort na de middag ging het opeens snel en begonnen de stapelwolken uit te groeien. Ze knalden vervolgens met veel kracht tegen een temperatuursinversie aan waardoor de het gesloten wolkendek weer even snel is teruggekeerd als dat het vanmorgen verdwenen is. Het bleef wel drukkend warm aanvoelen ondanks de bewolking, wie dacht dat er nu wat aangename koelte voor handen lag om zwaardere tuinklussen te doen had het dus mis. Het betrokken weertype duurde trouwens niet lang, want in het zuiden en zuidwesten zagen we al snel weer blauwe stukken met stapelwolken die zich niet meer uitspreidden. Op een goed uurtje was eigenlijk bijna alle Stratocumulus alweer verdwenen en zagen we enkel nog die stapelwolken. Deze zagen er ook een beetje anders uit dan eerder op de dag. Ze hingen wat hoger, de contrasten waren ook wat scherper ondanks het licht dat nu terug wat geelachtiger is geworden. Het voelde drukkend aan en het kwik zette een tweede sprintje in dat ons naar de maxima van 29,0 graden bracht nadat het eerst al een tijdje weer aan het afkoelen was. De stapelwolken losten geleidelijk op later op de avond en er bleef alleen nog Cirrusbewolking over die voor een erg mooie zonsondergang zorgde met warme kleuren. We eindigden daarbij alweer met 0,0 mm als neerslagtotaal ondanks de dreigende wolkenluchten en het betrokken weertype dat we halverwege deze namiddag nog gekend hebben.