Ik vind het zo’n onzin om van het “ideale zomerweer” te spreken. Waarom zo eenkennig? Ik ben een weerliefhebber.
Van het weer van vandaag word ik blij. 19 graden, wat zon, wat wind. Het is een prachtige aanblik, die wat wisselende bewolking. Je kunt er van alles mee. Wandelen, fietsen, in de tuin werken, in de zon een boek lezen. Verder zit er een nog onbegrepen sentiment in. Herinnering aan vroeger? Aan vakanties?
Warme zomerdagen, liefst beneden 30 graden, vind ik aangenaam. Geeft een soort ontspanning, veel buiten etc.
Een mooi onweer, fantastisch, mag van mij vaker gebeuren. De geboorte zien van een onweerscomplex (27-6), helemaal geweldig. Een zware bui, eventueel met hagel: genieten.
Boven 30 liefst niet te lang achter elkaar, boven 35 is niet aangenaam maar ook weer boeiend om mee te maken.
De hele dag stortregen? Boeiend. Van regen kan ik enorm genieten na een droge periode.
Weer met buien die af en aan gaan, met mooie wisselend wolkenluchten: heerlijk. Maar dat past eigenlijk meer buiten het zomerseizoen.
Er is bijna altijd wel iets te beleven aan het weer. Slechts één soort weer vind ik vreselijk: bewolkt, droog, niet veel wind en ongeveer normale temperatuur.