Woensdag, 21 juli 2004
Vandaag kregen we een eerder wisselvallige dag gepresenteerd waarbij talrijke buien de revue passeerden. Malderen bleef echter buiten schot zodat er slechts af en toe wat druppels vielen. De neerslag was dan ook niet meetbaar op een enkele bui na die omstreeks 15H30 het dagtotaal op 0,2 mm bracht. De aangevoerde lucht was erg zacht maar onstabiel zodat het op sommige plaatsen tot onweer gekomen is. De temperaturen schommelden tussen 15,2 en 25,9 graden terwijl de wind het kalmpjes aan deed, deze raakte niet boven de 16,1 km/h. Morgen krijgen we dan onvervalst zomerweer zodat de temperaturen kunnen oplopen tot dichtbij dertig graden. Dit vraagt echter om onweer en dat zullen we vooral op vrijdag het geval zijn. Met temperaturen rond 25 graden en droger weer kondigt het weekend zich gematigd zomers aan.
Donderdag, 21 juli 2005
Het begon in de voormiddag nog veelbelovend met brede opklaringen waarin de zon nog aardig haar gang kon gaan om de boel op te vrolijken. Kort na de middag was het echter afgelopen met de pret en kwamen steeds dikker wordende lage wolken zich met de zaak bemoeien. Het resultaat was een sombere herfstachtig getinte namiddag onder een kille west tot noordwestelijke wind die met haar snelheden tot 29 km/h zeker niet te onderschatten viel. Het was vanochtend trouwens al redelijk fris met 11,5 graden en de maxima haalden nog 21,9 graden, wat het geval was toen de laatste opklaringen ons verlieten rond de middag. Ondanks de bewolking is er geen neerslag gevallen en de neerslag die ten oosten van ons viel verplaatst zich verder in oostelijke richting waardoor morgen terug een droge dag wordt, zij het met iets zonnigere perspectieven dan vandaag. Tijdens het weekend is er echter geen ontsnappen aan want een klassieke depressie zal de hogedruk barrière ten westen van ons doorboren en aansluiting maken met de neerslagzone waar we vandaag aan ontsnapten, met als resultaat een erg nat weekend; de regendans zou op zaterdagmiddag beginnen in Malderen, gevolgd door motregen tegen de avond (warme sector) en vervolgens meer buiige neerslag op zondag. Het begin van de werkweek lijkt zich nu erg goed aan te kondigen met flink wat zon en terug iets hogere maxima, maar een nieuwe depressie maakt reeds haar opwachting voor woensdag...
Vrijdag, 21 juli 2006
Van onweer of buien was er vandaag niets meer te merken. Voor wie het landschap vanmorgen in ogenschouw nam, leek het zelfs alsof de buien van dce voorbije dagen er nooit waren geweest. De grond lag er even stofferig bij als voordien en veel planten waren slechts een verschrompelde, dwergachtige afspiegeling van wat ze normaal moesten geweest zijn. Een blik omhoog toonde een strakblauwe, wolkeloze lucht waarin het kwik al snel de hoogte inschoot. Een aangenaam koele 17,7 graden voor wie er heel vroeg al bij was, werd meteen omgezet in een verzengend hete 33,8 graden in de namiddag. Er verschenen wat stapelwolkjes, maar hun afmetingen bleven beperkt zodat de zon er vrijwel geen hinder van ondervond. Enige verkoeling moest vooral van de west- zuidwestelijke wind komen die echter zwak bleef met een uitschieter van 17,7 km/h tussendoor. Later verschenen er vederwolkjes op het toneel, maar ook deze hadden geen natte bedoelingen, zij het dat ze afkomstig waren van imposante onweerscellen in het noorden van Frankrijk waarvan de bevroren toppen uitwaaierden tot boven Malderen. Hun neerslagkeren waren ruim honderd kilometer van deze locatie verwijderd. Een zwoele avond werd gevolgd door een met mooie kleuren getinte zonsondergang, en dit door toedoen van de eerder vermelde vederwolkjes. De bijhorende neerslagkernen zullen Malderen wellicht morgen op een bezoekje trakteren..
Zaterdag, 21 juli 2007
Een vrijwel heldere lucht bij temperaturen die zich rond 12,0 graden ophielden, was hetgene waarmee we vandaag van start gingen. Na enkele uurtjes (halverwege de voormiddag) kwamen er dan stapelwolken opzetten vanuit het zuidwesten, maar hun ontwikkeling werd later onderdrukt door het binnendrijven van hoge sluierbewolking die de zon enigszins temperde. Een omslag naar somber regenweer zat er echter niet in, de bewolking evolueerde niet verder dan een marginale versie van Altostratus translucidus, omgeven met Altocumulus lenticularis en undulatus terwijl er vanuit het zuidwesten alweer brede opklaringen kwamen binnenschuiven. Ondanks de bewolking slaagde het kwik erin om 23,9 graden te bereiken en dit bij een west- zuidwestelijk briesje met snelheden tot 25,7 km/h. De bewolking markeerde kennelijk de overgang naar een onstabiele luchtsoort want er vormden zich net ten zuidwesten van ons land buienlijnen die met aardig wat onweer het westen van het land aandeden om later op de avond Nederland binnen te trekken. Meer oostelijk, in de buurt van de Kempen, ontwikkelde zich eveneens een buienlijn, die echter nauwelijks onweersactiviteit vertoonde maar desalniettemin een pittig karakter leek te hebben volgens de radarbeelden. Malderen lag mooi in het midden tussen de twee buienlijnen waardoor het op deze locatie rustig en droog bleef, wel werd de dag hierdoor afgesloten met fraaie wolkenlandschappen die op sfeervolle wijze werden ingekleurd door de ondergaande zon. We eindigden uiteindelijk met een neerslagtotaal van slechts 0,2 mm.
Maandag, 21 juli 2008
Tijdens de ochtend en een klein stukje van de voormiddag konden we nog even genieten van opklaringen en een streepje zon bij minimumtemperaturen van 11,4 graden. Een nieuwe regenzone stond net ten noorden van ons echter te trappelen om ons met haar producten te overspoelen, en deze had een groot deel van het luchtruim reeds bedekt met Altostratus en Stratus fractus bewolking. Lang hoefden we niet te wachten op de eerste druppels terwijl een krachtige west- noordwestelijke wind met snelheden tot 32,2 km/h koelere lucht aanvoerde. Het kwik kon voor de natte inval nog even pieken op 16,4 graden, maar daarna volgde een flinke terugval waarbij we veel moeite hadden om boven de 13 graden te blijven. Op sommige plaatsen was zelfs 11 graden als middagtemperatuur te hoog gegrepen. Ondanks het actieve uiterlijk dat het ding vertoonde op de radarbeelden, was de neerslag de hele tijd slechts licht of matig zodat er enkele uren later nog steeds niet meer dan 0,6 mm was gevallen. De regenzone trok echter in haar lengte over Malderen waardoor we er wel nog de ganse dag mee zoet waren. Tijdens het begin van de avond ging de neerslag over in een fijne motregen, waartussen nog een paar gewone regendruppels zaten, maar uiteindelijk werd het dan toch nog droog terwijl de bewolking overging in Stratocumulus. Deze kreeg rond zonsondergang een opvallende paars- rode kleurentint, maar de zon kregen we niet meer te zien. De rest van de avond verliep droog, rustig en zwaarbewolkt.
Dinsdag, 21 juli 2009
Het warmtefront van gisterenavond had duidelijk haar naam niet gestolen. Toen we vanochtend ontwaakten leek het immers alsof we ons opeens 5000 kilometer dichter bij de evenaar bevonden. Het werd 's nachts niet kouder dan 15,6 graden en overdag schoot het kwik als een raket de hoogte in. Dit bleef natuurlijk niet zonder gevolgen, want de atmosfeer was vochtig en onstabiel terwijl de Altocumulus floccus veldjes reeds aangaven dat er iets op til was. Er werd voor het uiterste zuidoosten van het land inderdaad 'zwaar weer' voorspeld terwijl het noordwesten wegens bewolking en lagere temperaturen aan het onweer zou ontsnappen. De maxima die met 30,4 graden ruim vier graden hoger zaten dan voorspeld, en het onverwachts zeer zonnige weerbeeld gaven echter aan dat het risicogebied een stuk noordwestelijker kwam te liggen dan berekend werd. En dit zouden we in Malderen snel geweten hebben. Halverwege de namiddag kregen enkele Stratocumulus castellanus veldjes het reeds voor elkaar om er een licht buitje uit te persen, en vervolgens doemden in het zuidwesten de aambeeldvormige silhouetten van volwassen onweerscellen op. Een eerste exemplaar miste ons maar nipt en trok ten westen van ons langs. Wat verderop ontstond een tweede onweer dat aanvankelijk weinig leek voor te stellen, maar zich plots reorganiseerde met een duidelijke shelf en veel nabije blikseminslagen. De lucht vulde zich hierbij met een opvallende houtskoolgeur van door regenwater gesmoorde barbecuevuurtjes. Pas op het einde van het onweer kregen we de volle lading over ons heen met intense stortregens die opliepen tot 110,8 mm/h, hagelstenen van 1,5 cm en felle bliksemschichten. De rukwinden waren niet overdreven krachtig (51,5 km/h uit het zuid- zuidwesten), maar zorgden toch voor de nodige overlast. Het onweer trok vervolgens weg met massieve wolkentorens en een zeer scherp begrensd aambeeld terwijl het in de zon snel ondraaglijk warm werd. Verderop in het zuidwesten lag echter een nieuw onweer te lonken, dat eerst weinig leek voor te stellen maar al snel verrassend uit de hoek zou komen. Aan diens zuidwestelijke flank verscheen immers een roterende wallcloud waardoor meteen duidelijk werd dat we met een 'classic supercell' te maken hadden. Dit werd meteen ook de eerste wallcloud die ooit te Malderen werd waargenomen. De bliksemactiviteit was nu heel anders en speelde zich af in de hoogte langs de onderzijde van het aambeeld. Het uitzicht was ronduit apocalyptisch te noemen, en als toemaatje leek de wallcloud voortdurend pogingen te doen om een tornado te vormen. Meer dan een korte funnel was er echter niet te zien, en het hele zaakje verdween vervolgens achter de regengordijnen in het zuidoosten zodat we het vervolg nooit zullen weten. De mesocycloon is wellicht via Steenhuffel over Londerzeel getrokken. Er volgde weer felle regen, maar deze keer geen hagel of rukwinden. Nadien keerde de rust definitief weer bij een mix van Stratocumulus castellanus, Altocumulus, cirrus densus en Cumulus fractus. Het 'noodweer' liet ons achter met een neerslagtotaal van 9,0 mm.
Woensdag, 21 juli 2010
Ondanks de voorspelde overgang naar koel en wisselvallig zomerweer, deed de ochtendsetting daar nog niet meteen aan denken bij lichte bewolking en zachte minima van 16,6 graden. Tussen de Cirrus, Cirrostratus en Altostratus die gisterenavond reeds aanwezig waren, verschenen nu echter ook Altocumulusvelden waartussen de onheilspellende Castellanus variant pronkte. Dit bleef niet zonder gevolgen want tegen de middag kwam er steeds meer bewolking opzetten vanuit het westen en de duidelijk koelere maxima van 25,7 graden waren toen reeds bereikt. Tijdens de namiddag was er enkel een zwak waterzonnetje te zien en daalde het kwik naar ongeveer 23 graden terwijl de bewolking in het zuid- zuidwesten erg dreigend en donker werd. Dit werd gevolgd door regen, maar veel stelde het uiteindelijk niet voor met wat verdwaalde druppels die vrijwel onmiddellijk op de grond verdampten. Laat staan dat er onweer of stortvlagen uit voortkwamen, al heeft het op sommige plaatsen duidelijk een stuk meer geregend dan in Malderen. Op het einde van de namiddag werd het weer lichter vanuit het westen en kwam de zon er terug door. Deze weersverandering ging gepaard met een opstekende koele zuid- zuidwestenwind die snelheden tot 25,7 km/h haalde en de volledige stopzetting van de pluvialiteiten. In het westen was een scherp begrensde, diepblauwe lucht te zien, maar vlak boven de horizon verschenen flinke stapelwolken die geflankeerd werden door Cirrus en Altocumulusbanden. Volgens de radar zat daar echter weinig activiteit op en tijdens de avond bleef het dan ook rustig en droog terwijl het flink afkoelde. De wegtrekkende Cirrostratus en Altostratus zorgde voor een sfeervolle zonsondergang en even later zorgden de oranje oplichtende valstrepen eronder voor een vurige nagloed. Later op de avond kwam er vanuit het westen dreigende Stratus fractus en Cumulus bewolking opzetten, maar het bleef nog steeds droog en zelfs met de regen die overdag viel bleef het neerslagtotaal beperkt tot 0,0 mm.
Donderdag, 21 juli 2011
Het koelde 's nachts af tot 13,2 graden, maar zodra de zon goed en wel op krachten was gekomen, voelde het erg zwoel en drukkend aan. Samen met de stapelwolken die in het westen hingen, waren dit tekenen aan de wand dat de lucht onstabiel was en we ons aan het een en ander konden verwachten. Naast stapelwolken werd er ook in Stratocumulus voorzien terwijl er in het oosten wat Cirrostratus hing, dus de zonneschijn was zeker niet overdreven te noemen. Tegen de middag losten de dreigende stapelwolken plotseling op en leek het een droge en rustige zomerdag te gaan worden terwijl het verder opwarmde tot 23,4 graden. Maar in het noordwesten ontstonden nieuwe exemplaren die reeds verijsde toppen hadden en de eerste donderslagen weerklonken korte tijd later vanuit het noorden. Deze bui kwam aarzelend op gang met wat motregen alvorens het tot zware regenval kwam met enkele donderslagen erbij. De onweersactiviteit was niet overdreven hoog te noemen en ook randverschijnselen zoals hagel en valwinden bleven achterwege. Dit laatste kwam wellicht door de hoge vochtigheidsgraad en kwam hooguit tot een zuchtje tot 19,3 km/h uit het noord- noordwesten. Na het onweer bleef het nog lange tijd naregenen alvorens het droog, rustig maar zwaarbewolkt werd en de pluviometer een (voorlopig) totaal van 8,0 mm aanwees. Het luchtruim was nu grotendeels volgesmeerd met Cirrus densus terwijl het langs alle kanten wemelde van de Cumulus congestus wolken. Nieuw onweer kon dus niet lang uitblijven, en omstreeks 20H begon het inderdaad weer te rommelen in het noordwesten uit een nieuw exemplaar met verijzende toppen. Dit groeide uit tot een complex van meerdere kernen en leek eerst ten westen van ons te blijven hangen waarna het uiteindelijk toch nog tot stortvlagen kwam in Malderen. Deze volgden elkaar op met perioden van matige(re) regenval ertussen terwijl er heel af en toe een donderklap te horen was. De onweersactiviteit ging er na een uurtje uit maar de regenval bleef voor de rest van de avond in matige vorm aanhouden. We kwamen aldus uit op een doorweekt dagtotaal van 19,4 mm.
Zaterdag, 21 juli 2012
Na een erg koude (11,4 graden) nacht ontwaakten we onder een diepblauwe hemel waarin stapelwolken werden gevormd. Deze werden snel talrijker en gingen zich uitspreiden tot Stratocumulus waardoor er een zwaarbewolkt weertype tot stand kwam. Er werden echter geen buien meer gevormd op een enkele verdwaalde druppel na. De aangevoerde lucht was nog steeds koud waardoor we het moesten stellen met onderkoelde maxima van 20,8 graden. Gelukkig was de wind vrij zwak met niet meer 19,3 km/h uit het noorden. Alle wolken werden door thermiek gevormd en tegen de avond losten deze dan ook op zodat we de laatste uren van de daglichtperiode van helder tot licht bewolkt weer konden genieten. Terwijl de laatste Cumulus fractus plukjes in het niets oplosten verschenen er in het westen wat sluierwolkjes die wellicht de voorbode zijn van een zwak warmtefrontje. Dit zou de komende dagen de zomer weer in het zadel moeten helpen maar voor het zover is moeten we weer een ijzige nacht trotseren. Het kwik zakte immers razendsnel tegen zonsondergang waardoor terrasjesweer alleen bij het kampvuur of dichtbij een op vol vermogen gestookte barbecue genietbaar was. We sloten af met een neerslagtotaal van 0,0 mm en kippenvel.
Zondag, 21 juli 2013
Het koufront dat gisteren in verzwakte vorm over onze hoofden is getrokken, was zeker niet het begin van een nieuwe eindeloze periode van te lage temperaturen en gure noordenwinden. Integendeel, we zijn vandaag weer in een subtropisch luchttransport terechtgekomen en het waren enkel de ochtendminima die nog een beetje koel waren met 14,8 graden. Daarna warmde het zeer snel op en het was slechts een kwestie van een paar uur voor we de tropische grens van dertig graden overschreden. Het ging tamelijk zwoel aanvoelen en er werden wat sluierwolkjes gevormd die een zwak hoogtefront leken te markeren. Eentje dat waarschijnlijk een onstabiele luchtmassa begrensde, want ten zuidwesten van dit front werden tijdens de namiddag imposante onweersbuien gevormd die onderandere in het noordwesten van Frankrijk flink huishielden. Ten noorden van dit front zag alles er zeer stabiel uit met zelfs uitgestrekte Stratusvelden die onderandere in Groot Brittannië prominent aanwezig waren. In Malderen kwam het enkel tot deze sluierwolkjes hoewel we volgens de analysekaarten technisch gezien nog net in de onstabiele luchtmassa zaten die voor zwaar onweer zorgde. Dit was meteen ook een verklaring voor het zwoele en benauwde karakter ven het weer, want van een luchtig briesje en aangename zomerwarmte was eigenlijk nog maar nauwelijks sprake. Het warmde op tot 33,4 graden terwijl we de voorbije weken toch al 'aangenamere' dertigers hebben meegemaakt. De warmte bleef tijdens de avond hangen waardoor veel mensen uiteindelijk niet meer wisten waar kruipen van de benauwdheid. Er volgde echter een prachtige zonsondergang met knaloranje oplichtende sluierwolkjes waartegen de blauwe lucht een zeer mooi contrast vormde. Bij zonsondergang was in het zuidwesten de ijskap van het Franse onweer te zien, maar dit zou voor ons voorlopig geen gevolgen hebben daar de wind uit de andere richting waait en het enkel om restanten ging. We hielden het dus bij die 0,0 mm als neerslagtotaal.
Maandag, 21 juli 2014
Na al het onweers"geweld" van de afgelopen 24 uur was het vanochtend terug een en al Novemberiaanse kalmte met een Stratus wolkendek terwijl het was afgekoeld tot 16,9 graden. De bewolking brak snel open en maakte plaats voor Cirrus en Cirrostratus, maar we hadden deze wolkennamen nog maar amper genoteerd of de Stratuswolken waren daar weer en ze onttrokken alles aan het oog. Deze keer was het een wat chaotisch wolkendek waarin ook Stratus fractus hing en waar basissen van Cumulus congestuswolken in herkenbaar leken te zijn. Wie op het juiste moment in de juiste richting keek en een bril op de juiste sterkte had, kon nog een mini- opklaring spotten voor die weer weg was, en daar was een nogal melkachtige bovenlucht met Cirrusbewolking in te zien. Het grijze en sombere weertype hield aan tot een eind in de namiddag waardoor de maxima bescheiden bleven met 22,7 graden. Daara werd de bewolking langzaam dikker en begon het te motregenen terwijl de gelukkig zwakke noordenwind voor extra afkoeling zorgde. Eerst motregende het aan een intensiteit van 1 druppel per vierkante meter per uur, daarna twee, dan drie enzoverder terwijl we nog steeds een dikke laag van Stratus fractus bleven zien. Omstreeks 20H kwam het plots tot een wat zwaardere bui gevolgd door lichtere regen die een groot deel van de avond bleef aanhouden die hierdoor in druilerige omstandigheden en een pure herfstsfeer verliep. De neerslag bleef desondanks beperkt tot 0,2 mm.
Dinsdag, 21 juli 2015
We zijn in bijzonder heldere zeelucht terechtgekomen, wat zich vertaalde in surrealistisch diepblauwe luchten zoals we ze hier maar zelden zien. We bevonden ons in polaire luchtmassa's, maar echte kou kon niet tot ons doordringen waardoor het de hele dag door plakkerig en benauwd aanvoelde en het niet eens kouder dan 18,8 graden werd. Toch was het niet een en al zon wat de klok sloeg, want vooral in het zuiden waren veel Stratocumulusvelden te zien. Het ene moment zagen ze er dreigend uit, en het andere moment losten ze bijna volledig op. Hogere bewolking ontbrak aanvankelijk. Tegen de middag begon de bewolking zich meer te organiseren, en dreef er ook in de hogere luchtlagen Cirrostratus en Altostratus bewolking binnen. De neerslag liet niet lang op zich wachten, doch het ging slechts om fijne motregen die niet zo fijn was voor de plantjes daar de neerslag andermaal niet meetbaar was. Er dreven al snel nieuwe opklaringen binnen vanuit het west- zuidwesten en de zuidwestendwind schakelde een tandje bij waardoor we wat extra verkoeling kregen. De lucht kleurde terug even diepblauw als deze voormiddag toen de Altostratus overging in Cirrostratus en weer wegtrok zodat enkel de Stratocumulusveldjes overbleven. De zon was extra krachtig in die opklaringen en het warmde op tot een aangename 26,0 graden. Tijdens de namiddag volgden nog een paar lichte buitjes, maar die stelden zo mogelijk nog minder voor dan de niet meetbare motregen kort na de middag. Tijdens de avond nam de Stratocumulusbewolking af en zwakte ook de wind wat af. Nu kwam er Cumulusbewolking in de plaats, maar deze groeide niet uit tot buien waardoor we de dag alsnog afsloten met een neerslagtotaal van 0,0 mm. Ook de binnendrijvende Cirrostratus en Altostratus tegen zonsondergang veranderde daar niks meer aan.
Donderdag, 21 juli 2016
Het was minder warm dan gisteren, maar de aangevoerde lucht was vochtig waardoor het erg broeierig aanvoelde. De minima waren ook erg hoog met 17,0 graden. Overdag kregen we een afwisseling van stapelwolken en opklaringen te zien en verscheen er ook af en toe Altocumulus castellanus en floccus en Cirrus bewolking. Het warmde op tot 29,1 graden en de wind is naar het noorden gedraaid waarbij ze meestal zwak was. Op het einde van de namiddag begon de bewolking vanuit het zuiden weer op te zetten (wat je met die noordelijke wind in de onderste luchtlaag niet meteen zou verwachten) terwijl het wat koeler werd toen de zon verdween. Het zag er dreigend uit maar opnieuw bleven we hier van buien gespaard, laat staan het felle onweer dat plaatselijk (vooral in het oosten) voor overlast zorgde. De koele wind zwakte later op de avond weer af en het klaarde terug op waardoor het terug warmer ging aanvoelen. We bleven opnieuw steken op een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Vrijdag, 21 juli 2017
We zijn opnieuw in warmere lucht terecht gekomen al was het vanochtend wel vrij koel met 10,1 graden waarbij de zonneschijn veel goed maakte. Na verloop van tijd werden er stapelwolken gevormd en vooral halverwege de namiddag kreeg de zon het hier even erg lastig mee. Maar bij maxima van 27,8 graden bleef het aangenaam aanvoelen en de stapelwolken begonnen tijdens de late namiddag weer op te lossen. Ondertussen zagen we Cirrus en Cirrostratus bewolking binnen drijven vanuit het zuidwesten en bij de resterende Stratocumulusvelden die door uitspreiding van de stapelwolken werden gevormd konden we zien dat ze heel subtiel overgingen in Stratocumulus castellanus welke een teken aan de wand waren dat het warme weer zeker geen bestendig karakter heeft. Maar vandaag zouden we daar nog niks van merken en het klaarde verder uit terwijl de Cirrus en Cirrostratus voor mooie warme kleuren zorgde in de zeer aangename en zachte zomeravond. Hier volgde een zwoele nacht op waarbij we het neerslagtotaal van 0,0 mm optekenden.
Zaterdag, 21 juli 2018
Onder de open hemel is het afgekoeld tot 16,9 graden en het voelde dus luchtig en aangenaam aan. De zon was echter al snel van de partij om er weer een warme zomerdag van te maken al werd de lucht nu onstabiel met eerst Stratocumulus castellanus velden en later ontwikkeling van stapelwolken die zich vanuit het zuidwesten leken uit te breiden. Het duurde niet lang of er kwamen meldingen van buien met onweer binnen maar dit was vooral in het oosten van het land het geval en Malderen greep dus andermaal naast de verlossende prijzen. Ondertussen werd het zwoel bij maxima van 25,8 graden en een slechts zwak noordwestelijk briesje dat tijdelijk eventjes aanwakkerde door valwinden uit de buien verderop. Vanuit het noordwesten klaarde het weer helemaal op en nog ruim voor het einde van de avond was er nog maar nauwelijks bewolking te zien. Deze avond verliep zacht al werd het tegen zonsondergang toch wat frisser waardoor we weer een goede slaapnacht konden verwachten. Deze gingen we terug in met een dagtotaal van 0,0 mm.
Zondag, 21 juli 2019
Het was weer koel en slaapbaar met minima van 14,9 graden. De dag begon helder al hingen er wat sluierwolken in het zuidwesten die van een warmtefront verderop komen. Overdag werden er weer stapelwolken gevormd en dreef er meer sluierbewolking binnen al deed dit weinig afbreuk aan het mooie zomerweer met nog steeds veel zon en maxima van 28,1 graden. De wind was weer een stuk zwakker en draaide naar het zuidwesten. Tijdens de avond bleef enkel de sluierbewolking over en de warmte bleef weer goed hangen. Dit voorkwam echter niet dat het na zonsondergang luchtig en fris werd zodat we onze huizen nog eens konden afkoelen in afwachting van de voorspelde hittegolf. En het gaf ons ook de gelegenheid om de loodzware taken uit te voeren die bij het neerslagtotaal van 0,0 mm horen.
Dinsdag, 21 juli 2020
Na een erg frisse en heldere nacht bij minima van 7,6 graden begon de dag met een diepblauwe hemel waarin de zon volop scheen. Na een tijdje werden er stapelwolken gevormd en de ontwikkeling ging zo snel dat er even gevreesd werd voor sombere of buiige toestanden. Maar uiteindelijk kwam het zover niet en de stapelwolken gingen over in onschuldige mooiweerswolkjes die de hemel tijdens de namiddag sierden. De wind kwam uit noordelijke richtingen en was eerder zwak, terwijl de krachtige zonneschijn ondanks dit regime nog maxima van 24,6 graden toeliet. Maar later op de avond koelde het zeer snel af en gezellig nagenieten van de warmte op een terrasje zat er niet in. We hoefden in elk geval niet meer de kou in om het neerslagtotaal van 0,0 mm op te tekenen.
Woensdag, 21 juli 2021
Het was opnieuw helder en een beetje nevelig met melkachtige kleuren en redelijk wat ochtenddauw die zich in de tot 13,0 graden afgekoelde omgeving heeft gevormd. De stroming is meer naar het noordoosten gekanteld en er werd drogere landlucht aangevoerd al zou je dat niet meteen zeggen op basis van de satellietbeelden want in die richting waren heel wat wolkenvelden te zien die vooral in de noordoostelijke helft van Nederland voor heel wat klaagstemming moeten gezorgd hebben. Deze wolken bereikten ons niet en er werden slechts stapelwolkjes gevormd die kleiner en minder talrijk waren dan degenen die we gisteren te zien kregen. Het werd aangenaam warm met maxima van 27,0 graden en het contrast was erg groot met de door bewolking getroffen gebieden waar het ronduit kil bleef. De stapelwolken losten tijdens de late namiddag helemaal op en het werd dus zo goed als helder. Tijdens de avond zagen we dan ook in Malderen weer wolkjes binnendrijven in de nog steeds noordoostelijke stroming. Het eerder zwakke briesje voelde nu kil aan en hoewel het aanvankelijk gewone stapelwolkjes waren, werden ze gaandeweg talrijker en gingen ze daarbij over in een soort van mengvorm met Stratocumulus. De bovenlucht werd nu ook erg melkachtig en deze begon een amberen/beige gloed te krijgen terwijl de Stratocumulusbanken tegen zonsondergang oranjerood kleurden. Het straalde een herfstachtig sfeertje uit en het begon ook klam aan te voelen waarbij je kon merken dat de zomer al flink is opgeschoven. Los van dit alles viel er eigenlijk nog niet veel over het weer te klagen en ook qua neerslag zijn we er goed vanaf gekomen met 0,0 mm als dagtotaal.
Donderdag, 21 juli 2022
Tijdens het tweede deel van de nacht kregen we plots met zwaardere regenval te maken en bij het krieken van de dag vielen er heuse moessonregens met dikke druppels terwijl de zichtbaarheid er soms erg beperkt door werd. Het tropische gevoel dat dit opwekte werd versterkt door het ontbreken van de wind en de nog steeds hoge minima van 16,9 graden. Overdag kregen we met meer regenvlagen te maken al ging de kracht er steeds meer uit en waren het eerder miezerbuitjes waarmee we te maken kregen. De bewolking was ook typerend daarvoor met vooral Stratus en Stratus fractus waartussen de eerder zwakke buienwolken ingebed zaten. Tussen de buitjes door kregen we tijdens de late namiddag een paar korte opklaringen te zien waarin de zon heel eventjes kon schijnen maar uiteindelijk stelde dit zo goed als niets voor. De maxima bleven steken op 20,4 graden en er stak een noordwestelijk briesje op dat op sommige momenten best wel fris aanvoelde. Tijdens de avond dreven er bredere opklaringen binnen vanuit het westen en dit zorgde met de resterende bewolking voor een erg fraaie zonsondergang toen alles in oranjerode kleuren ging opgloeien. Het bleef nu definitief droog al heeft de natuur haar deel nu toch wel gehad met een indrukwekkend neerslagtotaal van 17,4 mm.
Vrijdag, 21 juli 2023
Het was weer een fraaie ochtend om in te kaderen met een zachte, gouden zonnegloed, vele dauwdruppeltjes en een humusgeur die aangaf dat de natuur weer helemaal kon herademen door de buitjes van gisterenavond. Het is afgekoeld tot 10,5 graden en de lucht was zwanger van het vocht. Eens de zon wat hoger stond werden er overal stapelwolken gevormd die snel uitgroeiden en tegen de middag al voor pittige buitjes gingen zorgen. Het was koel met maxima van 20,8 graden maar toch voelde het een beetje tropisch aan door de slechts zwakke westenwind en het vocht in de lucht. Een kort zonnestraaltje was al voldoende om het zomers warm te laten aanvoelen. De buien waren ondanks hun pittige karakter en de fraaie, indrukwekkende stapelwolken onweersvrij en uiteindelijk duurden ze allemaal niet lang waardoor het neerslagtotaal weer onthutsend laag bleef met 2,6 mm. Toen het vanuit het westen opklaarde door de stabiliserende werking van een binnentrekkend veld Cirrostratus was het wel helemaal verkeken. We kregen nu een fraaie namiddag met mooiweerswolken, een wat gesluierde hemel en een wat aantrekkende zuidwestenwind. Sommige stapelwolkjes wisten nog iets verder uit te groeien maar spreidden daarbij meteen uit tot Stratocumulus waardoor ze duidelijk toonden dat ze geen enkele potentie meer hadden. De oplossende wolken droegen later in de avond bij aan een rustgevende, fotogenieke setting in combinatie met het zachte schemerlicht. De lucht werd nu ook weer blauwer ondanks de opzettende Cirrostratus die we eerst nog zagen tijdens de namiddag.
Zondag, 21 juli 2024
Het is tijdens de nacht uiteindelijk ook droog gebleven en vanochtend keken we nog steeds tegen die Altocumulusvelden aan die we gisteren het grootste deel van de tijd zagen. Met 18,4 graden was het nog steeds zwoel. In het zuidoosten zat dikkere bewolking en met een zuid- zuidoostelijke stroming (op middelbare hoogte toch, aan de grond wezen de vaantjes naar het zuidwesten) leek dit naar ons toe te komen en nattigheid te gaan brengen. Maar uiteindelijk bleef dit alles ten oosten van ons en volgden er terug afwisselend Altocumulusvelden en opklaringen. Omstreeks 9H30 zagen we plots twee kleine wolkenflardjes ten westen van ons die helemaal van noord naar zuid dreven, bijna tegengesteld aan de windrichting. Twee gemakkelijk te negeren wolkjes doch in een vingerknip zat plots het hele luchtruim vol met Stratus en Stratus fractus en leek het wel herfst. De wind kwam hierbij uit het noorden maar het voelde desondanks benauwd aan. Het bleef betrokken tot kort na de middag toen de bewolking weer dunner werd en overging in een laag Stratocumulus. Deze was echter zo egaal dat ze moeilijk van Altostratus te onderscheiden was, ze hing immers boven de Stratus fractus flarden die geleidelijk overgingen in Cumulus congestus. Vanuit het westen klaarde het plots weer op en verdween de Stratocumulus grotendeels. De zon kwam ruim aan bod en het warmde op tot 25,5 graden al passeerde er omstreeks 15H een rij met dikke stapelwolken waaruit twee regendruppels vielen. Daarna klaarde het weer op en voelde het een stuk luchtiger aan, er leek nu een koelere luchtsoort te zijn gearriveerd. Op een paar Stratocumulusbankjes en flardjes Cumulus na werd het nu bijna helemaal helder tot omstreeks 21H toen er plots weer dikkere bewolking kwam opzetten vanuit het westen. Dit bleef echter zonder verdere gevolgen en we eindigden uiteindelijk droog met 0,0 mm als dagtotaal.
Maandag, 21 juli 2025
Het is tijdens de nacht volledig uitgeklaard en we ontwaakten onder een heldere hemel bij zachte minima van 15,3 graden. De omgeving lag er nat bij door de buien die gisteren zijn gevallen in combinatie met ochtenddauw die zich in de windstille omstandigheden kon vormen. Lang duurde dit heldere weer niet, binnen de kortste keren verschenen er Stratocumulusvelden die eerst in het zuidwesten en later overal zichtbaar werden. Ook de windstilte duurde niet lang want de zuidwestenwind beukte er al een uurtje na zonsopgang weer met volle kracht tegenaan. Nog wat later begonnen er ook stapelwolkjes te ontstaan door de op gang komende thermiek. Tijdens de namiddag bereikte de onstabiliteit een hoogtepunt en waren er in alle richtingen forse stapelwolken te zien terwijl er ook heel wat ijskappen ontstonden door volwassen buien. Heel af en toe was er ook donder te horen in de verte. Het duurde echter een poos eer we de eerste buien in Malderen mochten verwelkomen en hoewel deze zich telkens met onweer en inktzwarte luchten aankondigden bleef het hier beperkt tot een schampschot met niet veel meer dan 0,2 mm per bui (waarvan er tijdens de namiddag twee exemplaren passeerden). De stapelwolken begonnen daarna in te zinken en de opklaringen werden breder waardoor het erop leek dat we het nu wel gehad hebben wat de buien betreft. De verrassing was dan ook groot toen er later op de avond opeens een muur van buien opdoemde die vervolgens dreigend op Malderen kwam afgestormd. Het ging terug af en toe donderen en na het aanschouwen van een flinke 'arcus' en whale's mouth begon het dan aan een flinke intensiteit te regenen. De bui duurde echter maar kort en ondanks alles bleef het neerslagtotaal beperkt tot 3,0 mm. Daar zaten de buien van deze namiddag ook al in meegerekend dus een echte dorstlesser voor de natuur konden we het nog niet noemen. Er dreven weer opklaringen binnen waarbij de bewolking uit oplossende Cirrus densus, Stratocumulus en Altocumulus bestond.