Ik kom voor mijn werk regelmatig in de grote steden. Daar zijn legio woongebieden waar je alleen maar bomen ziet langs een straat. Als ik daar rijd denk ik snel: hier zie je weinig van droogteperikelen. Hier zijn geen moerassen en bossen met oude bomen, zoals hier. Gisteren een wandeling gemaakt door het moerasgebied De Zumpe hier dichtbij. Bijna geen water meer gezien in de sloten en de moerasgebieden. Alleen is de waterstand hier vrij hoog, dus het is dan nog redelijk groen. Maar dat duurt ook niet lang meer. En dan de oude eiken en beuken. Nee, dat maak je in een grote stad echt niet mee. Een geel grasveldje is niet erg, die herstelt wel weer. Het gaat mij ook grootschalige droogteperikelen in natuurgebieden en oude bossen. Begrijp me verder goed: dit is geen kritiek op stedelingen! Als dat je leefomgeving is, beleef je de droogte gewoon heel anders.
Ik begrijp je punt. Natuurlijk is er verschil in regio’s. En hier beleven we dat anders dan bij kwetsbare natuurgebieden. Mijn punt is dat we allemaal veel zichtbare signalen opvangen; veel daarvan zijn effecten waarbij herstel optreedt. Wat ik nu zie is al bijzonder.
Als je een klein beetje de berichten volgt weet je dat het ernstig is en waarschijnlijk nog erger wordt. Wij krijgen een series waterprobleem in Nederland. Dat gaat iedereen raken.