Woensdag, 28 juli 2004
De mooiweersliefhebbers hebben ook vandaag weinig reden tot klagen, reeds vanaf zonsopgang konden we genieten van een heldere hemel waarin de zon vrolijk haar gang kon gaan. De temperaturen die startten bij 10,8 graden sprongen meteen naar een aangename warme 26,9 graden, terwijl na de middag wat stapelwolkjes tevoorschijn kwamen die af en toe samen met een oostelijk briesje tot 19 km/h voor even aangename verkoeling zorgde. Op het ogenblik dat dit verslag zich een weg baant door de elektronische snelwegen bedraagt de temperatuur nog steeds 24,9 graden, dus dat wordt ongetwijfeld heerlijk terrasjesweer vanavond. Ook morgen geeft de zomer er nog eens een lap op met temperaturen die vlot boven de 25 graden zullen klimmen en veel zon. Doch stillaan wordt het tijd om ons op te maken voor een paar lokale onweersbuitjes die mogelijk fiks kunnen uitpakken. Maar tussendoor kunnen we blijven genieten van het zomerweer.
Donderdag, 28 juli 2005
Voor sommige landgenoten begon de dag al erg vroeg met een aantal flink uit de kluiten onweders die onderandere over het westen van het land actief waren. Voor de rest van de bevolking ging dit vroege 'bezoek' ongemerkt voorbij. Malderen bevond zich duidelijk op de grens van beiden want ten westen van ons trok een licht onweer voorbij dat ons wat hoogtegerommel bracht en een beetje regen, zij het met een tropisch karakter. Nadien klaarde het vanuit het zuidwesten snel op terwijl de laatste restanten van de onweersgolf voor prachtige regenbogen en andere optische verschijnselen zorgde. De rest van de voormiddag gingen we gebukt onder een loden zon waaronder de temperaturen opliepen van de zwoele 17,7 graden vanochtend naar een tropische 30,1 in de namiddag. Een tot 26 km/h aanspannende zuidenwind bracht gedurende korte tijd welkome verkoeling. De met vocht bezwangerde atmosfeer fungeerde hierbij echter als een lading explosieven waarbij uiteindelijk boven het noordwesten van Frankrijk het vuur aan de lont werd gestoken en het hele zaakje zich meteen transformeerde in een nieuwe actieve onweerszone, maar net als vanochtend was Malderen opnieuw slechts een 'randgeval' waarbij we weliswaar een aantal keer gerommel konden aanhoren en neerslag kregen, maar het bleef allemaal beperkt tot een schamele 0,4 mm in de pluviometer. De indrukwekkende wolkenluchten die zich voordeden waren er echter niet minder om. Volgens de radar is de 'show' trouwens nog niet voorbij want ten zuiden van de Franse grens hebben zich enkele nieuwe onweerskernen ontpopt die verder lijken te activeren en wellicht rond 22H30 Malderen zouden bereiken. Ook morgen en zaterdag lijken interessant te zullen uitpakken al moeten we wel rekening houden met het plaatselijke en onvoorspelbare karakter dat de buien zullen aannemen. Een constante is echter wel dat het de komende dagen flink zal afkoelen.
Vrijdag, 28 juli 2006
Nog steeds was het vanmorgen (en afgelopen nacht) zweten en puffen bij temperaturen die niet beneden de 19,8 graden uitkwamen. Het binnenstromen van vochtigere lucht maakte de situatie er niet meteen comfortabeler op, zeker toen het kwik na de middag weer piekte op een zwoele 31,2 graden. Nochtans zaten we reeds in de "koude" luchtmassa die van over de oceaan is komen binnenstromen, maar de convergentielijn die eraan vooraf ging leek enkele kilometers ten oosten van Malderen tot stilstand te zijn gekomen waardoor er van afkoeling nauwelijks sprake was. Altocumulus castellanus bewolking gaf reeds in de voormiddag aan dat de lucht onstabiel was en de eerste buien met onweer waren dan ook al snel gevormd in de oostelijke helft van het land. Naarmate de temperatuur steeg breidde het onweersgeweld zich uit langs de convergentielijn, maar opnieuw was er geen enkele bui die levend in Malderen raakte. Zelfs een verdwaalde druppel regen zat er deze keer niet in. Het koelde 's avonds wel af toen de outflow van de vlakbij gelegen buien over het weerstation stroomde. De windsnelheden liepen hierbij op tot 20,9 km/h en het viel hierbij op dat de wind plots draaide van noord naar zuid, de betreffende bui zat immers ten zuiden van ons waarbij de donder af en toe vaag hoorbaar is. Nieuwe buien en onweer lijkt er niet meer in te zitten en het is dan ook wachten tot zondag wanneer het eigenlijke koufront het land zou bereiken en weer nieuwe neerslagkansen zou moeten opleveren. Ondertussen blijft de droogte onverminderd voortduren...
Zaterdag, 28 juli 2007
De regenzone die afgelopen nacht doorheen het land is gewalst, wist duidelijk goed van aanpakken. Op veel plaatsen is er immers meer dan tien liter vers regenwater bijgekomen terwijl het in Malderen ook niet mis was met zelfs 15,0 mm. Tegen de voormiddag was het systeem echter reeds lang weggetrokken waardoor we te Malderen konden profiteren van mooie opklaringen die werden afgewisseld met schilderachtig ogende mooiweerswolken. Het bleef de ganse dag droog en de temperatuur liep op van 14,1 graden 's ochtends naar 19,4 graden vlak voordat een technische storing het weerstation enkele uren uit de lucht haalde. Mogelijk kan ook de windsnelheid hierdoor 'aangetast' zijn vermits het vooral na de middag tijdens de panne erg winderig was. De hoogst gemeten snelheid kwam uiteindelijk op 32,2 km/h uit het west- zuidwesten. Tijdens de late namiddag kwam er vanuit het westen meer sluierbewolking opzetten, de eerste voorbode van een nieuwe regenzone die er zo mogelijk nog actiever uitziet dan het geval dat we voorbije nacht op ons dak kregen. De stapelwolken verdwenen ondertussen door het wegvallen van de thermiek terwijl de avond rustig en droog verliep.
Maandag, 28 juli 2008
Van de buien gisterenavond schoot niet veel meer over zodat we vandaag met een quasi heldere hemel de dag konden aanvatten. Dit gebeurde bij ochtendtemperaturen van 19,1 graden. Na een tijdje werden er stapelwolkjes gevormd maar deze deden weinig afbreuk aan het zomerse weersbeeld zodat het kwik moeiteloos kon stijgen naar 29,2 graden. Een oostelijk briesje met snelheden tot 16,1 km/h kon maar weinig veranderen aan al die warmte. Tijdens de late namiddag verschenen er in het oosten echter flinke stapelwolken terwijl er op de radarbeelden twee buienlijnen zichtbaar werden die op elkaar afstevenden en Malderen ertussen dreigden te gaan verpletteren. Voor de zuidelijke linie uit verschenen ook nog wat afzonderlijke buienwolken die hoog boven de zuidoostelijke horizon uittorenden en even later met hun fraaie aambeeldvormige toppen stonden te pronken. De buien zakten echter vrij snel in elkaar zodat we er uiteindelijk niet veel meer van merkten. Het was nu wachten op het 'grote spektakel' wanneer de twee buienlijnen in onze buurt tegen elkaar zouden opbotsen. Na een poosje bleken ze echter eveneens af te zwakken en kwam het uiteindelijk tot een compacte onweerslijn die met veel geweld van zuid naar noord over het uiterste westen van het land trok terwijl het in Malderen opnieuw droog bleef. De aambeeldbewolking hiervan was af en toe zichtbaar, half verdoken tussen Stratocumulusvelden. We moesten het dus stellen met een neerslagtotaal van 2,4 mm (buien afgelopen nacht) terwijl de avond erg zwoel maar rustig op haar einde liep.
Dinsdag, 28 juli 2009
De opklaringen van gisterenavond hebben het een ganse nacht kunnen volhouden, waardoor we vanochtend in een heldere hemel het daglicht zagen weerkeren. Dit bracht frisse(re) minima met zich mee, welke uitkwamen op 12,3 graden. De zon verscheen echter al snel op het toneel om ons weer wat warmte toe te sturen, terwijl de analysekaarten en satellietbeelden een opstuw van warme lucht vanuit het zuidwesten aan het licht brachten. Deze werd vervolgens met snelheden tot 32,2 km/h uit het west- zuidwesten het Malderse grondgebied ingestuwd. Voor we hierin terecht kwamen moesten we echter een warmtefrontje verwerken, waardoor we vooral tijdens en na de middag behoorlijk wat sluierwolken (Cirrus en Cirrostratus) en Altocumulusvelden te zien kregen. Wie niet zo lang kon wachten op bewolking, kon zijn/haar hartje echter ophalen aan de Cumuluswolkjes die zich reeds tijdens de voormiddag voor het front uit ontwikkelden. De stapelwolken waren vooral in het tweede deel van de namiddag opvallend talrijk, maar ook dan was er regelmatig ruimte voor een streepje zon terwijl het bovendien droog bleef onder het ernstig verzwakte warmtefront. Tijdens de avond had de warme lucht ons reeds bereikt, en konden we genieten van een aangenaam zachte en rustige avondstemming. Hierbij viel op dat de stapelwolken flink gingen doorgroeien en het er op sommige momenten behoorlijk onstabiel en dreigend ging uitzien. Niettemin bleef het droog en veranderde er dus weinig aan het neerslagtotaal dat 0,0 mm bedroeg.
Woensdag, 28 juli 2010
Met minima rond 18 graden beleefden we een bijzonder zachte ochtend, maar de droogte was nog steeds alomtegenwoordig toen bleek dat er nog steeds 0,0 mm op de teller stond. Een meetfout was het zeker niet, want de omgeving lag er nog steeds kurkdroog bij en met het koufront dat reeds ten oosten van ons lag, was de belangrijkste kans op broodnodige neerslag reeds verkeken. Toch zag het er niet helemaal hopeloos uit want de lucht achter het front was onstabiel en vochtig waardoor er buien zouden gevormd worden. Deze zouden misschien wel eens tot in Malderen kunnen doordringen en meer dan een handvol regendruppels achterlaten. De buien waren aanvankelijk nog niet zichtbaar op de radar of satelliet, maar zodra de warme zonnestralen het vuur aan de lont staken kwam daar snel verandering in. Op verschillende plaatsen ontstonden flinke stapelwolken die uitgroeiden tot pittige regenbuien waar ook onweer op ontstond. Deze hadden na een tijdje de neiging om zich in lijnen te organiseren, en na de middag bereikte de buienmolen haar hoogtepunt toen er onderandere in de buurt van Aalst een erg krachtige bui werd gevormd die er voor flinke wateroverlast en schade zorgde. Maar ook in Nederland ging het er ruig aan toe en werden onder diverse buienwolken zelfs windhoosjes of tuba's gespot. Brussel viel eveneens in de prijzen met flinke regenbuien die vermoedelijk een uitloper waren van de onweerscel die in Aalst toesloeg. Wie bij het overlopen van al deze vochtige schermutselingen tot het logische besluit kwam dat ook Malderen eindelijk van de droogte verlost was, vergiste zich echter schromelijk. Het weerstation lag er nog steeds even droog bij tegen de avond en de pluviometer gaf een teleurstellende 0,0 mm aan. Een beetje verderop in Londerzeel heeft het duidelijk wel geregend, maar ook daar was het amper voldoende om het stof te blussen. Wat we dan weer wel kregen waren opklaringen die tussendoor voor een aangenaam zonnig weertype zorgden waarin de maxima opliepen tot 25,3 graden. De wind was echter erg temperamentvol met haar snelheden tot 27,4 km/h uit het west- noordwesten. Er volgde een erg rustige avond waarbij er tijdelijk nauwelijks bewolking zichtbaar was, maar tegen zonsondergang verschenen er in het zuidwesten en westen nieuwe wolkenvelden. Deze zagen er erg dreigend uit met Stratocumulus waartussen Cumulus congestus te zien was terwijl wat verderop Altostratusbewolking zichtbaar werd. Volgens de radar deed een nieuwe buienlijn inderdaad pogingen om Malderen van haar droge juk te bevrijden, wat later op de avond zelfs lukte. Er volgden een aantal erg krachtige stortvlagen die ons deden uitkomen op 3,2 mm. De buien hadden ook licht onweer aan boord, maar daar was te Malderen niet veel van te merken. Samen met de regen spoelde er frissere lucht binnen waardoor de minima van 14,8 graden nu pas bereikt werden.
Donderdag, 28 juli 2011
Het was vanmorgen opnieuw huilen met de pet op als zomerliefhebber, en kennelijk deden de weergoden hetzelfde want er vielen met momenten tamelijk pittige regenbuien. Wel was het zacht bij minima van ... graden, en waren de dreigende Cumulus congestus wolken tussen de Stratusbewolking nog een beetje interessant te noemen. Tijdens de uren daarop ging de buienactiviteit er grotendeels uit, maar het bleef tot na de middag somber terwijl er nog regelmatig motregen viel. Daarna werd het overwegend droog, al bleven sombere Stratuswolken het weersgebeuren domineren. De temperaturen vielen dus eerder laag uit met 14,4 graden terwijl de wind gelukkig zwak was met maximaal 22,5 km/h uit het noordwesten. Tijdens de avond kwamen er wat gaten in de bewolking die overging in Stratocumulus, al bleef het ook dan voor 7/8 bewolkt. Het neerslagtotaal kwam uit op 6,0 mm door de buiige schermutselingen deze ochtend.
Zaterdag, 28 juli 2012
Tijdens de nachtelijke uren is het terug tot wat regen gekomen, maar de hoeveelheden waren zeker niet overdreven. We begonnen de dag met Stratus bewolking en het was tamelijk zacht bij minima van 15,8 graden. De bewolking werd op sommige momenten dunner en er ontstonden opklaringen die een flets, amberkleurig zonnetje doorlieten. Doordat er weinig wind was voelde het nog steeds drukkend aan ondanks de polaire luchtsoort waarin we (nipt) terecht waren gekomen. Overdag ontstonden er stapelwolken en op de radar zagen we al snel nieuwe buien verschijnen die vooral in de zuidoostelijke landshelft flink huishielden. In Malderen kwam het niet verder dan wat verdwaalde druppels en vooral veel wolken. Het warmde op tot 25,3 graden en de wind wakkerde tijdens de namiddag aan tot 19,3 km/h uit het noordwesten. Tijdens de avond klaarde het snel op wat nog maar eens aangaf dat alle bewolking door thermiek gevormd werd. De stapelwolken die overbleven kwamen in de helder wordende lucht beter tot hun recht en leverden door het werpen van hun slagschaduwen in de nevelige atmosfeer fraaie plaatjes op. De rest van de avond verliep koel en luchtig en we konden een bescheiden neerslagtotaal van 0,2 mm optekenen.
Zondag, 28 juli 2013
Vanmorgen was de doorweekte omgeving zowat alles dat nog herinnerde aan het dubbele onweersgeweld van gisteren, en kon de natuur weer herademen bij minima van 16,4 graden en fraaie opklaringen. Het voelde een stuk frisser aan al kon het overdag toch weer aardig opwarmen zodat we 25,6 graden haalden tijdens de namiddag. In het zuidoosten was nog veel sluierbewolking te zien afkomstig van de buiengebieden die nu richting centraal Europa trekken. Er ontstonden wat mooiweerswolkjes die tijdens de avond weer oplosten. De Cirrusbewolking was er echter nog steeds en deze zorgde voor een oogverblindend schouwspel toen alles bij zonsondergang in warme kleuren oplichtte. Het leek alsof een gediplomeerd kunstenaar ermee bezig is geweest en dankzij de hoge temperaturen konden we er voluit van genieten. De warmte bleef immers lang hangen ondanks de polaire luchtsoort waar we theoretisch gezien in terecht zijn gekomen. Hoewel de bewolking nu afkomstig is van een buiengebiedje dat op ramkoers ligt, konden we deze dag nog droog afsluiten met 0,0 mm als dagtotaal.
Maandag, 28 juli 2014
na een rustige en zwaarbewolkte nacht (Stratus en Stratocumulus) werden we omstreeks 6H55 door een bulderend geraas opgeschrikt. Het bleek een enorme stortbui te zijn die gevolgd werd door nog een drietal van deze plotse en erg zware wolkbreuken. Ze maakten het onmogelijk om de minima op te tekenen maar met een draadloze sensor kon er toch nog 15,7 graden opgetekend worden. De hemel zag er chaotisch uit met Stratocumulus castellanus, Altostratus en Cumulus congestus en het buiengeweld werd gevormd door een ruim uur aan matige regenval. Daarna keerde de rust weer al moesten we nu urenlang opboksen tegen een uitermate saai, kil en druilerig weertype waarbij het voortdurend bleef druppelen aan een intensiteit van ongeveer 10 druppels per minuut per vierkante meter. Neerslag die niet meer meetbaar was maar toch intens genoeg om de meeste buitenactiviteiten onaantrekkelijk te maken. Heel langzaam maar zeker werd de hemel toch wat lichter en na heel lang wachten vielen er maar 3 druppels per vierkante meter per minuut. En dan werd het droog terwijl de bewolking overging in Altostratus translucidus met erg laaghangende Cumulus congestus en Stratus fractus eronder. Vanuit het zuidzuidwesten klaarde het op en de zon kwam er tijdens de avond weer ruimschoots aan te pas zodat het toch nog opwarmde tot 23,1 graden bij een zwak west- zuidwestelijk briesje. Er hing eerst nog Stratocumulus en daarna alleen Cirrus densus bewolking in het zuidoosten met overal verspreide Cumulus mediocris. Daar waar de sluierwolken hingen bevond zich volgens de satelliet nog een gebied met intense buien waar ook onweer opzat. Dit kon ondanks de oprukkende bewolking Malderen niet meer bereiken zodat we het bij die 9,3 mm van vanochtend hielden.
Dinsdag, 28 juli 2015
Het was vanochtend opnieuw betrokken met een krachtige westelijke wind en striemende regenvlagen waardoor het zomergevoel ver te zoeken was. Het was afgekoeld tot 13,6 graden en tijdens de voormiddag wakkerde de wind verder aan terwijl de buienactiviteit eveneens verder toenam. De bewolking bestond meestal uit Stratocumulus, Cumulus congestus en grote stukken Nimbostratus. Er vond geleidelijk een overgang plaats waarin we steeds meer Cumulus congestus zagen onder een dek van Altostratus terwijl we indrukwekkende neerslagzuilen zagen naderen bij iedere bui die langs kwam. Maar dan was het opeens alsof iemand er met een toverstokje in roerde, en verscheen er ten westen van ons een diepblauwe lucht waarin amper wolken te zien waren. Deze spreuk was kennelijk van korte duur, want de blauwe lucht was als bij toverslag weer verdwenen waardoor we terug tegen een grijze hemel aankeken waaruit het af en toe flink regende. Dit was nog geen half uur het geval of opeens was de blauwe lucht er weer, en kregen we terug hoop op een zonniger en vriendelijker gevolg. Maar de blauwe lucht werd nu op minder magische wijze geleidelijk opgevuld door Stratocumulus waardoor we de zon voorlopig niet te zien kregen. Wel kregen we een aantal buien voor de kiezen, al hadden deze de neiging om zich samen te pakken tot een buienstraat die net ten zuiden van Malderen bleef liggen Hierdoor konden we het op deze locatie toch nog droog houden op een paar verdwaalde druppels na. De buien bevonden zich in een bijzonder krachtig windveld waardoor het uitermate guur was en in combinatie met onderkoelde maxima van 19,3 graden was dit een dag om snel te vergeten. De westelijke tot noordwestelijke wind zwakte tijdens de avond een beetje af waarop een aantal opklaringen binnendreven. Diepblauwe luchten, Cumulus congestus wolken en Stratocumulus velden zorgden voor een fraai uitzicht tijdens de avond waardoor deze dag vol ellende voor de zomerliefhebbers toch nog een beetje werd verzacht. Ondanks de regenvlagen tijdens de voormiddag was er geen meetbaar neerslagtotaal vast te stellen waardoor we de dag toch nog afsloten met 0,0 mm.
Donderdag, 28 juli 2016
De bewolking is tijdens de nacht weer toegenomen en plaatselijk is het al tot vlagen van regen en motregen gekomen. Na een tijdje klaarde het weer gedeeltelijk op en konden we een diepblauwe zeelucht zien waartegen de Stratocumulus en Stratus fractus wolken zich fraai aftekenden. Door de bewolking is het niet eens zo koud geworden met minima van 17,5 graden waardoor we extra konden genieten van dit mooie wolkendisplay. Maar vanuit het westen kwam er al snel meer Stratus en Stratus fractus opzetten terwijl daarboven een laag van Stratocumulus en Stratus ontstond. Hieruit ging het opnieuw regenen en motregenen, al was de neerslag niet aanhoudend (buien met droge perioden) en viel de intensiteit ook erg mee. Tegen de middag waren er terug opklaringen en werd het droger en vriendelijker. Wel stond er erg veel wind uit westelijke richtingen en kwamen de maxima van 24,9 graden hierdoor niet helemaal tot hun recht. Naar de avond toe werd het wel wat rustiger en kregen we een afwisseling van Stratocumulus, Stratus fractus en ook wat Cirrus terwijl het aangenaam toeven was in de buitenlucht. De buien die overdag gevallen zijn bleken uiteindelijk toch weer een mager beestje te zijn geweest met amper 0,5 mm.
Vrijdag, 28 juli 2017
3 Het is tijdens de nacht helemaal uitgeklaard en de dag maakte een vriendelijke start met een heldere lucht boven ons. Van achter glas tenminste. In de buitenlucht werd immers al snel duidelijk dat er een krachtige westenwind was opgestoken waardoor het erg guur was en de minima van 13,2 graden bijna als ijs aanvoelden. De woelige atmosfeer zorgde ervoor dat er geen dauw of nevel werd gevormd en de meeste mensen waren dan ook reeds aan het uitkijken naar de zonovergoten dag die je zou verwachten bij het zien van die heldere hemel. Doch in het zuidwesten hing een scherp begrensde band van Stratocumulus die snel onze richting uitkwam en tijdens de voormiddag werden er overal Stratus fractus en Cumuluswolken gevormd waardoor de zon flink in moeilijkheden kwam. Gelukkig zwakte de brutale wind weer wat af, maar deze vluchtige indringer bleef in ieder geval nog als een rode draad doorheen deze weerdag wapperen. Na een tijdje was het volledige luchtruim ingepalmd door de Stratocumulusvelden en samen met de forse Cumuluswolken zorgde dit voor kille en sombere toestanden waarbij we de zon slechts af en toe zwakjes tussen de Stratocumuluscompartimentjes te zien kregen. Na verloop van tijd kwamen er Cirrostratuvelden binnen drijven die zich er ook mee wilden moeien en er dus boven kwamen hangen. Gelukkig moesten de Stratocumulusvelden daar niets van weten waardoor deze weer grotendeels weg trokken en we weer opklaringen te zien kregen met nu dus een melkzonnetje erin. Al deze bewolking hoorde bij een warmtefront, en ten noorden daarvan was de lucht kennelijk nog onstabiel genoeg om buien te veroorzaken die vooral in Naderland flink te keer gingen terwijl het in Vlaanderen slechts heel plaatselijk tot een bui kwam. Geleidelijk werd alles stabieler van het zuidwesten uit en evolueerden we op steeds meer plaatsen naar een droog en half bewolkt weertype. Tijdens de avond was de binnendrijvende sluierbewolking echter zo dik geworden dat het daaruit ging regenen. Eerst was dat af en toe gedruppel met een wat buiig karakter maar na verloop van tijd ging het continu regenen waarbij het echter klam en drukkend aanvoelde door de vrij hoge temperaturen (maxima van 23,1 graden) en vochtigheidsgraad. Veel stelde het uiteindelijk niet voor, het neerslagtotaal is op 0,5 mm blijven steken. Kort voor middernacht werd het weer droog al bleef er veel bewolking hangen.
Zaterdag, 28 juli 2018
Tijdens het tweede deel van de nacht zijn er nog een aantal buien gevallen die samen met de buien van gisteren hoed waren voor 5,9 mm. De dag nam een heerlijk koele start en er stond een strakke westenwind die de slaapkamers hielp afkoelen naar de minima van 16,4 graden. De bewolking bestond uit Stratocumulusvelden en Stratus fractus waartussen zich al snel forse stapelwolken ontwikkelden. Maar op nog meer regen moesten we niet hopen want vanuit het westen werd de lucht snel stabieler waardoor we de stapelwolken weer zagen overgaan in Cumulus mediocris en daarna zelfs Cumulus humilis. In de hogere luchtlagen was regelmatig Cirrusbewolking te zien die zich tegen het einde van de namiddag leek samen te pakken in het zuidwesten. Er waren ook Altocumulusveldjes te zien die toch een zekere onstabiliteit leken te verraden al bleef dit zonder verdere gevolgen. Maar met de neerslag van het afgelopen etmaal en de koelere maxima van 24,6 graden konden we toch nog even herademen wat geen overbodige luxe is bij het zien van de loeihete en kurkdroge weerkaarten voor minstens de komende twee weken. In afwachting kunnen we komende nacht onze woningen alvast afkoelen bij de snel dalende temperaturen onder de open hemel.
Zondag, 28 juli 2019
De neerslag is weer lichter geworden en de dag ging grijs en kil van start terwijl er wat motregen viel uit Stratus en Stratus fractus bewolking. Vooral tijdens de nacht is er nog een beetje meetbare neerslag gevallen wat goed was voor 0,6 mm maar overdag was dit niet meer het geval en bleef het bij motregen of een verdwaalde regendruppel. Het was erg kil met temperaturen die niet boven de 19,4 graden stegen maar de minima waren dan weer aan de zachte kant met 16,4 graden terwijl het door de hoge vochtigheidsgraad ook niet echt koud aanvoelde. In de noordoostelijke helft van Nederland waar we de convergentielijn nog steeds terugvinden, werd het plaatselijk nog steeds tropisch warm en dit ging er met een zonnig weertype gepaard. In Malderen kregen we de zon helemaal niet meer te zien al ontstonden er wel een aantal opklaringen tijdens de late namiddag wat erop wijst dat er ergens in Vlaanderen toch nog een zonnestraal de grond moet geraakt hebben. Hoe dan ook werd het nu definitief droog en voelde het warmer aan door infraroodstraling doorheen de dunnere bewolking. Dit effect verdween tijdens de avond weer en de bewolking werd dan ook dikker al bleef het droog.
Dinsdag, 28 juli 2020
We waren kennelijk nog niet van het koufront verlost want de dag startte grijs en vanuit het noordwesten kwam er vrij snel een buienlijn opzetten waaruit het tijdelijk flink goot. Voor de buienlijn zaten nog wat opklaringen die tijdens de nacht overigens nog een afkoeling naar 16,3 graden toelieten. Achter de buienlijn klaarde het ook snel weer op doch nu kregen we met een erg ruig weertype te maken waarbij stevige rukwinden de hele dag door op Malderen inbeukten. De stapelwolken die zich overdag achter de buienlijn ontwikkelden werden dan misschien kleiner met meer nadruk op Stratocumulus, het weertype zelf werd er zeker niet rustiger van. Het was ook nog eens een stuk koeler dan gisteren met 24,3 graden. Voor kalmte was het wachten tot de avond toen de wind eindelijk weer wat ging liggen. Nu ging de bewolking echter over in Stratocumulus welke duidelijk frontaal van oorsprong was daar ze met de stapelwolken niet oplosten toen de zon onder was. Wel bleef het droog en het neerslagtotaal van 0,0 mm was dan ook volledig aan de buien vanmorgen toe te schrijven.
Woensdag, 28 juli 2021
De dag begon veelbelovend onder een strakblauwe en heldere hemel waarin geen enkele wolk meer te zien was. Het was windstil en het felwitte zonlicht liet de ochtenddauw en vele druppels van de neerslag gisteren prachtig opgloeien. Doch plots hingen er overal Stratus fractus wolken en stak er een vlagerige westenwind op die de minima van 15,2 graden meteen een pak kouder liet aanvoelen. De wolkenflarden werden groter en dikker en tegen de middag begonnen ze geleidelijk over te gaan in Cumuluswolken. Deze zagen er vrij onschuldig uit en het leek alsof het een droge, half bewolkte en winderige dag zou gaan worden. Maar niets was minder waar want vanuit het westen doemden opeens donkere luchten op en we werden meteen overspoeld door een paar pittige buien. Daarna klaarde het weer op al bleef het erg winderig en bij maxima van 21,7 graden voelde die vlagerige zuidwester ook behoorlijk kil aan. Het half bewolkte weertype hield aan tot omstreeks 20H toen een buienlijn die zich aanvankelijk boven de regio van Arras in Frankrijk bevond Malderen bereikte. Het was een van de enige buienlijnen die in een wijde omtrek aanwezig waren en de kans dat deze buien ons zouden treffen was even groot als het raken van een doel vanop een paar kilometer afstand met pijl en boog. Maar toch speelden de weergoden dit huzarenstukje klaar en zeker door de londerzeelofobe trekjes die buien gewoonlijk hebben was dit een fenomenale prestatie van de weergoden. Na deze buiencluster konden we nog een tijdje genieten van mooie wolkenlandschappen en warme schemeringskleuren waarbij de nadruk meer en meer op Stratocumulus en Altocumulus kwam te liggen terwijl de opklaringen steeds breder werden. Het koelde aardig af en het neerslagtotaal van 1,6 mm werd in erg kille omstandigheden opgetekend.
Donderdag, 28 juli 2022
De Altostratusbewolking is tijdens de nacht weer verdwenen en heeft plaats gemaakt voor enkele Stratocumulusveldjes en een beetje Cirrus bewolking. De lucht was weer diepblauw en tijdens de voormiddag dreven er ook af en toe wat Altocumulusveldjes voorbij. We zaten nog steeds in een polair regime en dit vertaalde zich ondermeer in een vrij koele nacht met minima van 14,3 graden. In de loop van de voormiddag begon er meer Cirrus en Cirrostratus binnen te drijven vanuit het zuidwesten en deze kregen gezelschap van meer Altocumulusbankjes en Stratocumulusvelden die op de proppen kwamen. Er werden ook wat stapelwolken gevormd al bleef dat allemaal binnen de perken en leek de nadruk daarvan eerder op het westen van het land te liggen waar dit meer naar het oosten werd onderdrukt door wat dikkere Altostratus die nu is binnengedreven. Ook daar bleef het echter droog en rustig terwijl we aangename zomerse maxima van 26,1 graden konden optekenen. Dit alles bij een eerder zwak zuidwestelijk briesje. Op wat Cirrusbewolking en enkele deels oplossende Stratocumulusvelden na loste alle andere bewolking tijdens de avond op en hierdoor kon de zon tijdelijk wat feller schijnen waardoor het soms nogal zwoel ging aanvoelen als we erin gingen zitten. Later zorgde de open hemel echter voor een vlotte afkoeling en zo konden we dan toch weer in comfortabele omstandigheden onze noeste arbeid om de gevolgen van het neerslagtotaal van 0,0 mm te beperken, hervatten.
Vrijdag, 28 juli 2023
Tijdens de nacht is het nog een aantal keer tot regen gekomen maar tegen het aanbreken van de dag kwamen we in rustiger en droog weer terecht en kon de kletsnatte omgeving weer wat opdrogen. Het was zacht tot zelfs een beetje zwoel bij minima van 17,3 graden. De bewolking bestond uit Stratus en Stratus fractus waartussen geleidelijk opklaringen ontstonden. Wat er overbleef van bewolking, ging over in Cumulus terwijl er ook Stratocumulus en Altocumulus voorbij dreef, in undulatus en floccus vormen. Door het contrast met de knalblauwe bovenlucht zag dit er erg fraai uit en was duidelijk te zien dat we in zuivere zeelucht zijn terecht gekomen. Maar ze was wel van subtropische oorsprong want het voelde broeierig aan en het kon nog verrassend snel opwarmen naar een net geen zomerse 24,1 graden. De stapelwolken werden tijdens de avond erg groot maar ze bereikten het buienstadium net niet waarna ze terug wat begonnen in te zakken. In Nederland schijnt het overigens wel tot buien te zijn gekomen uit deze wolken. Na zonsondergang begon het wel weer wat koeler aan te voelen. Het neerslagtotaal is op 0,4 mm blijven steken en was volledig afkomstig van de laatste stuiptrekkingen van de regenzone die afgelopen nacht nog boven ons hing.
Zondag, 28 juli 2024
Tijdens de ochtend voelde het nog wat koel aan bij minima van 11,6 graden, maar diepblauwe luchten en een krachtige zon wisten ons al snel in hoogzomerse sferen te brengen. Bijna de hele voormiddag verliep in zonovergoten omstandigheden en er viel nergens ook maar één wolkje te bespeuren. Kort voor de middag veranderde dat plots en verschenen er in een mum van tijd overal Cumuluswolken. Het ging gelukkig wel om de mooiweersvariant (al was het wel een beetje in XL formaat) en we hielden het dus droog waarbij we af en toe de zon moesten missen. Tijdens de late namiddag werden de stapelwolken kleiner en verscheen er wat Cirrus en Cirrostratus die vanuit het westen kwam opzetten. De zonneschijn nam weer toe en we haalden zo al maxima van 24,8 graden. Er volgde een zachte zomeravond met weinig wind (uit zuid- zuidwestelijke richtingen) en we zagen de sluierwolkjes kort voor zonsondergang weer verdwijnen waardoor de hemel uiteindelijk even diepblauw kleurde als vanochtend. Neerslag is er uiteraard niet gevallen, we eindigden met een dagtotaal van 0,0 mm.
Maandag, 28 juli 2025
Het is tijdens het tweede deel van de nacht droog gebleven, maar er hing nog steeds veel bewolking die vooral uit Stratus en Stratocumulus bestond. Vroege vogels onder ons konden wel nog eventjes genieten van een mooie oranje zonsopgang dankzij opklaringen die zich nog net boven de noordoostelijke horizon bevonden. Het Stratusveld dat boven Malderen hing werd in die richting ook begrensd door een gordel van Cumuluswolken en het leek wel een whale's mouth te zijn aan de voorzijde van een bui als we in die richting tegen de Cumuluswolken aankeken. De bui die je zou verwachten was er echter niet, we bevonden ons al tientallen kilometers achter deze structuur en er is nog geen druppel gevallen terwijl de valwinden die je dan ook zou verwachten eveneens uitbleven. Wat overbleef was dus grijzigheid en droog weer al lag de omgeving er wel nog flink nat bij van de buiige toestanden die we gisteren gekend hebben. Met minima van 12,7 graden was het vrij koel en het leek een zeer sombere en kille dag te gaan worden. Doch omstreeks 8H30 klaarde het plots op vanuit het noordwesten. Een diepblauwe lucht duwde de scherp begrensde wolkenband weg naar het zuidoosten, waarvan het laatste stuk was overgegaan in meer transparante Stratocumulus. Deze veelbelovende doorbraak was echter van korte duur want wie naar de satellietbeelden keek zag de volgende omvangrijke plak Stratocumulus al naderen. Er was eigenlijk maar ruimte voor een heel smalle gordel van opklaringen. De zon scheen voor korte duur en het werd meteen weer betrokken. Er viel ook wat neerslag al stelde het met 0,2 mm weinig voor (zeker tegenover gisteren). Meer wolkenvelden en kleine opklaringen lagen in de aanvoer, al begon de Stratocumulus na de middag steeds meer op te lossen en kwam de zon dus geleidelijk in het voordeel. Na een tijdje kregen we vriendelijke zomerluchten te zien met diepblauwe kleuren en stapelwolken die weliswaar nog forst van afmeting waren. De bewolking zat nu vooral in het oosten terwijl Malderen nog net meeprofiteerde van een zonnige strook die tot aan de zee reikte. De wind kwam hierbij uit noordwestelijke richtingen en was niet al te sterk. Zeker voor allerlei buitenklusjes was dit een ideaal weertype voor zover men zich maar voldoende beschermde tegen de nog steeds UV rijke zonnestralen. Tijdens de avond bleven er enkel nog wat verspreide Cumuluswolkjes over en was het zonovergoten waarbij het nog kon opwarmen tot 22,3 graden. Vanuit het zuidwesten begon er een scherp begrensde zone met Cirruswolken binnen te trekken die voor erg fraaie uitzichten zorgde, zeker toen de ondergaande zon alles in warme kleuren liet opgloeien. De Cirruswolkjes hielden niet veel warmte tegen waardoor het na het vallen van de duisternis snel afkoelde. Nog voor middernacht zaten we al onder de 15 graden.