Donderdag, 29 juli 2004
Opnieuw waren de weergoden zeer gul met hun zomerweer. Reeds in de vroege uurtjes stond een schitterende julizon boven de horizon te blinken en werden de temperaturen als een raket de hoogte in gestuwd. Een tropische dag werd ons evenwel niet gegund, het kwik bleef steken op 29,9 graden, maar het moet een kniesoor zijn die daarom klaagt. De minima waren wat frisser maar eerder normaal voor de tijd van het jaar met 13,2 graden, en de wind heeft zich ook vandaag in de oostelijke hoek genesteld met pieken tot 18 km/h. De droge landlucht die wordt aangevoerd gaf de wolken geen schijn van kans, zodat we aan de lucht niet meer te zien kregen dan een paar ijle vederwolkjes en één enkele stapelwolk. Volgens de weerkaarten lijkt het ernaar uit te zien dat de onweerskansen er een beetje uit beginnen te raken, we zouden enkel met wat meer wolkenvelden moeten rekening houden terwijl de buiigheid eerder sporadisch zal blijven of zelfs helemaal uitblijft. Zomeren zal het doen minstens tot zondag.
Vrijdag, 29 juli 2005
Ondanks de onweersdreiging die door de radar werd aangegeven is het gisteravond uiteindelijk droog gebleven op deze locatie. Het onweer bleek namelijk een leftmover te zijn, die door sterke aangroei in het 1ste en 2de, en snelle afbraak in het 3de en 4de kwadrant zich naar links tov de trekrichting lijkt te verplaatsen, en zo aan de Belgische kust terechtkwam ipv te Malderen. Het eigenwijze ding trok vervolgens via Middelkerke de Noordzee op waar het uiteindelijk een stille dood gestorven is. De rest van de avond en nacht verliep vrij rustig doch overdag zorgde een 'stekende' zon ervoor dat zich aan de oostelijke en westelijke horizon 's namiddags nieuwe onweders ontpopten die weliswaar wegtrokken doch gevolgd werden door een grootschalig onweerscomplex dat rond 20H het Malderse grondgebied binnenviel en er vooral erg veel regen deponeerde. De eindbalans kwam aldus op 6,0 mm uit voor het volledige etmaal, veel in vergelijking met de voorbije dagen, doch weinig in vergelijking met nabije locaties waar op amper een uur tijd 30 en meer mm is gevallen. Met temperaturen tussen 16,9 en 29,4 graden hebben we er alweer een erg drukkende dag opzitten terwijl het door de hoge vochtigheidsgraad zelfs nog warmer aanvoelde. Het einde van deze hitte is echter korterbij dan het lijkt want de komende dagen vallen we terug op Belgische twintigers...
Zaterdag, 29 juli 2006
We bevonden ons vandaag in het midden tussen de convergentielijn en het koufront, en dit vertaalde zich eveneens in mooi weer, zij het bij iets minder hoge temperaturen; vooral 's ochtends dan (16,1 graden) want de uitbundige zon deed het kwik opnieuw oplopen naar 30,0 graden in een zwoele atmosfeer. Er verschenen sluierwolkjes die zowat de ganse dag door voor fraaie uitzichten zorgden maar voorts slechts beperkte hinder veroorzaakten voor de zon. Meer westelijker in het land ontstond er een lijntje van stapelwolkjes die het zeewindfront markeerden terwijl ver landinwaarts meer verspreide stapelwolken voorkwamen die bij de convergentielijn hoorden. De sluierwolken voerden hun aandeel over het luchtruim behoorlijk op naarmate de avond vorderde en er verscheen ook wat middelhoge bewolking terwijl alle stapelwolken geleidelijk verdwenen. Het bleef echter droog tot na middernacht. Voorts was het een rustige dag bij een west- zuidwestelijk briesje tot 25,7 km/h.
Zondag, 29 juli 2007
Zomerweer op zijn slechtst of herfstweer op zijn best: zo was het vandaag in elk geval voor een groot deel van de voormiddag toen een koufront langzaam van noordwest naar zuidoost over ons land trok. De doorgang van het front ging gepaard met veel regen en aardig wat wind, en doordat de regenzone de neiging had om meer in haar lengte voorbij te trekken, duurde de frontpassage een stuk langer wat ons extra regenwater opleverde. De timing van het front zorgde er daarentegen voor dat de activiteit nog niet maximaal was, dit veranderde snel na de middag toen de regenzone op de radarbeelden was uitgegroeid tot een indrukwekkende onweerslijn die boven centraal Frankrijk en zuidwest Duitsland behoorlijk moet hebben huisgehouden. In Malderen was ondertussen de rust weergekeerd en kregen we rustig en fris zomerweer voorgeschoteld. Er vielen links en rechts nog wat buitjes, maar Malderen bevond zich in het midden waardoor het neerslagtotaal voor vandaag reeds voor de middag was bereikt met een in vergelijking met gisteren nog erg beperkte 2,6 mm. Wel werden we met veel wolken opgezadeld en in combinatie met de polaire luchtmassa's die het land overspoelen, leverde dat eerder koele maxima van 19,2 graden op. De minima werden 's avonds pas bereikt met 8,7 graden onder een heldere tot lichtbewolkte hemel. De bewolking is naar de avond toe immers gaan oplossen terwijl de resterende buitjes boven de Benelux eveneens met uitsterven bedreigd zijn. Morgen zou hier echter verandering in komen maar de buien die dan op het menu staan, zullen vooral in Nederland actief zij doordat we in een groot deel van België, waaronder Malderen in de 'schaduw van Engeland' zullen vertoeven.
Dinsdag, 29 juli 2008
Een vanuit het zuidwesten oprukkend koufront zorgde ervoor dat de hemel vanochtend in indrukwekkende, vurige kleuren werd gezet toen de zon deze 'wolkenmuur' vanuit het noordoosten ging beschijnen. Maar ook elders waren er flinke stapelwolken zichtbaar die samen met Altostratus, mammatusluchten en Stratocumulus castellanus voor een onstabiel weersbeeld zorgden. De temperaturen zaten hierbij bijzonder hoog: we kwamen vanochtend niet eens beneden de 18,5 graden. Uit de dreigende wolkenmuur weerklonk een paar keer vaag gedonder, maar het geheel trok als een gewone, onweersvrije regenzone over Malderen. Deze was zelfs erg zwak op deze locatie want meer dan wat verdwaalde regendruppels kregen we niet te zien. Het was nog maar halfweg de voormiddag toen we aan de achterkant van het koufront terechtkwamen, waarin de bewolking overging in Stratus maar na korte tijd weer begon open te breken. Wat volgde was een niet eens zo slecht weersbeeld met brede opklaringen, heel wat zon en nog steeds vrij hoge temperaturen (tot 27,1 graden) terwijl de bewolking overging van Stratus fractus naar Cumulus mediocris (mooiweerswolkjes). In het noorden was nog enige tijd Cirrus en Cirrostratusbewolking te zien van het wegtrekkende koufront. De wind draaide naar het zuidwesten en zorgde met haar snelheden tot 20,9. km/h voor wat extra verkoeling. De stapelwolkjes waren zoals gewoonlijk geen lang leven beschoren en tegen de avond waren ze weer verdwenen. We kwamen ondertussen echter onder de invloed van een warmtefront terecht dat zich aankondigde met Cirrus en Cirrostratusbewolking in het zuiden. Hoewel de bewolking erg dik leek te zijn, bleef het rustig en droog terwijl de rest van de avond nog steeds aangenaam zacht tot ronduit warm verliep.
Woensdag, 29 juli 2009
De dreigende stapelwolken die gisteren tot diep in de nacht zichtbaar waren, hebben het uiteindelijk toch nog laten afweten. Wolkeloos was het vanochtend echter niet, want ze maakten plaats voor grote hoeveelheden Altocumulus bewolking met wat Cirrus erboven. Deze bewolking, die zich boven het tot 13,2 graden afgekoelde landschap had uitgespreid, wees op een onstabiele opbouw van de atmosfeer zodat we ons de komende twee dagen weer aan het een en ander konden verwachten. Net als eergisteren was een opstomend koufront weer de boosdoener, maar voor het ding ons bereikte konden we nog geruime tijd genieten van warm en zonnig hoogzomerweer. Het warmtefront dat de subtropische lucht voorafging bevond zich boven het midden van Nederland, waar heel wat klaagzangen opstegen in de druilerige regen, maar Malderen kon genieten van uitgestrekte blauwe luchten met slechts een weinig Altocumulus erin. Op het einde van de voormiddag kregen we ook Cirrus te zien, en werd de Altocumulus talrijker terwijl er een enkele Cumulus werd gevormd. Niettemin bleef het overwegend zonnig, en kon de subtropische luchtaanvoer het kwik doen stijgen naar 27,9 graden. Tijdens de avond kregen we vanuit het westen Cirrus spissatus te zien, welke fraai oogden maar deden denken aan de aambeeldvormige toppen van onweersbuien. Het bleef echter droog en het enige dat merkbaar was, is de windtoename die resulteerde in snelheden tot 29,0 km/h uit het zuidwesten aan het begin van de avond. Het werd nadien weer rustig en we kregen nu uitzicht op uitzonderlijk fraaie Altocumulus undulatus velden die vooral in het zuiden erg uitgestrekt waren. Ook deze hadden geen neerslag aan boord zodat we deze visueel prachtige zomeravond konden afsluiten met een dagtotaal van 0,0 mm. Het scheelde overigens niet veel, want kort voor middernacht waren vanuit het westen reeds zwakke donderslagen van een voorbijtrekkend onweer hoorbaar.
Donderdag, 29 juli 2010
De regenbuien van gisterenavond zorgden voor een erg vochtige atmosfeer waarin zich nevel en mist vormde toen hij tot 14,2 graden afkoelde. Deze mist ging plaatselijk over in Stratus fractus die amper een vijftal meter boven de grond hing. Hoger in de atmosfeer zag het er een beetje minder sereen uit door een paar flinke Cumulus congestus wolken die zich dreigend aftekenden in het zachte ochtendlicht. Maar voorlopig bleef het droog en later dreven er Stratocumulusvelden voorbij terwijl de nevel en laaghangende wolkenflarden oplosten. De stapelwolken kregen steeds meer de neiging om zich tot Stratocumulus uit te spreiden doordat de lucht vanuit het westen stabieler werd. Maar desondanks wist zich kort na de middag een pittige buienlijn te ontwikkelen tussen de Stratocumulusvelden door en ging het hieruit intens stortregenen in onderandere Vilvoorde. De buien waren vrij scherp begrensd aangezien het er een paar kilometer verderop nog droog en stoffig bijlag. In Malderen waren niet meteen aanwijzingen van (verse) neerslag te vinden, maar daar zou snel verandering in komen. Ook hier kwam het omstreeks 15H immers tot een aantal korte buien met opvallend dikke druppels. De buien trokken na het neerslagtotaal tot 0,6 mm te hebben opgekrikt, vrij snel weg naar het zuidoosten terwijl de wind naar het noordwesten ruimde en aanwakkerde tot 20,9 km/h. Er waren nu opnieuw Stratocumulusvelden te zien die zich door de uitspreidende stapelwolken hadden gevormd, en waaruit af en toe nog een handvol dikke regendruppels viel. Op het einde van de namiddag werden de opklaringen opnieuw breder en loste de bewolking grotendeels op. Er restten nog wat Stratocumulusveldjes bij zonsondergang terwijl het onder de brede opklaringen flink afkoelde. Naast buienwolken waren vandaag de opvallend lage maxima van 20,7 graden een blikvanger, al hebben we weinig reden tot klagen in de wetenschap dat dit wellicht de koudste dag van de maand zal worden.
Vrijdag, 29 juli 2011
De bewolking is afgelopen nacht geslonken naar pakweg de helft van het luchtruim, en bestond uit een mix van Stratocumulus en Cumulus. Het is afgekoeld naar 12,8 graden, maar door de zon warmde het snel op waardoor het aangenaam toeven was tijdens de eerste helft van de voormiddag. De stapelwolken knalden echter tegen een temperatuursinversie aan waardoor er massaal Stratocumulus werd gevormd en we voor de rest van de dag met een erg somber weertype te kampen hadden. Het werd niet warmer dan 20,6 graden, er viel tussendoor wat motregen en het deed de hele dag door aan een sombere dag ergens op het einde van de herfst denken. Gelukkig was er ook deze keer weinig wind met maximaal 19,3 km/h uit het noordwesten. Er veranderde niet veel tijdens de namiddag en avond en deze dag kon dan ook niet snel genoeg van de kalender gerukt worden, nadat we eerst nog even het neerslagtotaal van 0,0 mm hadden opgetekend.
Zondag, 29 juli 2012
De lucht is vandaag een stuk transparanter geworden. De nevelige kleuren waren eruit en daar waar opklaringen waren kleurde de lucht terug diepblauw. Waar geen opklaringen waren, vonden we Cumuluswolken terug die zich uitspreidden tot Stratocumulus. Het klinkt allemaal heel rustgevend maar toch waren de weergoden vandaag één en al actie met een krachtige wind die tijdens de voormiddag flink aanzwol en na de middag met snelheden tot 29,0 km/h uit het west- zuidwesten over het weerstation donderde. De temperaturen deden het een stuk bescheidener met maxima van 22,4 graden en ook de minima waren lager met 12,8 graden. Tijdens het tweede deel van de namiddag ging de wind grotendeels liggen en kwamen we opeens in een heel andere luchtsoort terecht. De atmosfeer werd terug nevelig, de zon ging weer steken en het maakte allemaal een onstabiele indruk met opbollende Cumulus congestus en Stratocumulus wolken. Spoedig was er ook Cirrus densus te zien en nieuwe buien konden dan ook niet lang uitblijven. Op sommige plaatsen tenminste want het waren zeer lokale verschijnselen en ook in Malderen was het slechts een randgeval met een lichte regenbui op het einde van de namiddag en een matig exemplaar kort voor zonsondergang. Beiden waren ze goed voor een dagtotaal van 0,4 mm en tussendoor waren er mooie wolkenlandschappen te zien. Tussen de buien door op een terrasje genieten was er niet meer bij want de wind wakkerde terug aan en het koelde flink af bij het binnendrijven van nieuwe opklaringen na zonsondergang.
Maandag, 29 juli 2013
Tijdens de nacht is er wat lichte regen gevallen, maar de neerslag was te verwaarlozen en er waren slechts wat druppels terug te vinden tijdens de ochtend. We keken aan tegen diepblauwe luchten waarin stapelwolkjes werden gevormd terwijl het is afgekoeld tot 17,8 graden. De stapelwolken bolden flink op en er stak een tamelijk vlagerige west- zuidwestenwind op die samen met de lagere temperaturen voor een luchtige koelte zorgde. Warmer dan 24,9 graden is het niet geworden en na een tijdje gingen de stapelwolken zich uitspreiden tot lage Stratocumulus waardoor er een somber en kil vervolg dreigde. Niets was echter minder waar want deze temperatuursinversie werd al snel opgeruimd waardoor de wolken het hogerop konden gaan zoeken. De eerste buien waren al snel een feit, al konden ze niet tot in Malderen doordringen. Het bleef er tot wat verdwaalde regendruppels en we moesten het vooral van de prachtige wolkenlandschappen hebben in een diepblauwe lucht boordevol contrast en felle kleuren. Naar de avond toe werden de wolken schaarser en bleven er slechts enkele Cumulonimbus wolken over die ver ten oosten en westen van ons voorbijtrokken. Alles leek weer tot rust te komen, doch vanuit Franktijk naderde een actiever buiengebied met onweer dat al snel zichtbaar was als een muur van sluierbewolking in het zuiden. Deze kwam tamelijk snel onze richting uit maar trok vervolgens net ten zuiden van ons langs waardoor we uiteindelijk alleen maar wat lichte tot matige regen kregen die nauwelijks meetbaar was. Maar de onweersliefhebbers hadden weinig reden tot klagen, en niet alleen doordat ze afgelopen weekend al flink verwend zijn geweest. In het zuidoosten ontvouwde zich immers een adembenemende bliksemshow waarbij de intensiteit opvallend hoog was voor de bijhorende weerssituatie en polaire luchtmassa waar we inzaten. Er waren meer dan 20 ontladingen per minuut terwijl sommige donderslagen goed hoorbaar waren vanuit Malderen. Het onweer trok echter tamelijk snel weg naar het noordoosten waardoor de rust terugkeerde en we nog wat konden nagenieten van mooie wolkenlandschappen in het laatste vervagende schemerlicht
Dinsdag, 29 juli 2014
De bewolking is tijdens de nacht weer toegenomen en het was vanochtend betrokken met een novemberiaans ogend Stratusdek. Het was afgekoeld tot ... graden al bleef het wel droog. In de loop van de voormiddag werd er mist en nevel gevormd waardoor we ons in de eerdergenoemde maand leken te bevinden. Een situatie die aanhield tot een eindje in de namiddag alvorens de nevelige wolkenlaag meer licht leek door te laten. Dat licht werd geleidelijk sterker en de warmte werd door de bewolking heen voelbaar wat ook haar uitwerking had op de thermometer: deze wees al snel een aangename ... graden aan. Maar de blauwe kleur van de bovenlucht was nog maar amper zichtbaar of we konden in de nevelige waas de contouren van een Cumulus congestus ontwaren, en even later ook een aambeeld (in Brussel). De kenners wisten dus meteen dat deze korte weersverbetering met onweer zou afgestraft worden, terwijl de anderen geen idee hadden wat er boven hun hoofd hing daar het onweer zelf heel goed werd gemaskeerd door de nevel en de lichtinval nog steeds aan een rustige herfstdag deed denken. Toen de eerste donders weerklonken was (bijna) iedereen echter overtuigd dat er wel degelijk onweer op til was en even later kwam dan de bevestiging in de vorm van zeer felle stortbuien die het zicht tot een paar honderd meter beperkten. Een verhaal waar men in Malderen echter met ongeloof zou op reageren, want daar bleken de buien één voor één langszij te zijn getrokken waardoor de omgeving er 's avonds nog steeds even droog bij lag en de pluviometer er slechts 0,1 mm aangaf. Ondanks het buiengeweld bleef het warm en drukkend aanvoelen en ook de avond verliep in zeer zachte omstandigheden. De bewolking bleef zich in het oosten en zuidoosten concentreren waar zich overdag ook de meeste buien ophielden. In het westen bestond de lucht vooral uit Cirrostratus, Stratus fractus en Stratocumulus waarbij het avondlicht een opvallende oranjegloed had door al het vocht in de atmosfeer.
Woensdag, 29 juli 2015
We begonnen de dag opnieuw in winderige omstandigheden, maar deze keer was het helemaal droog en hingen er brede opklaringen. Het was afgekoeld tot 11,1 graden, en hier en daar was wat Stratocumulus te zien. In het noordwesten was een muur van Cumulonimbus wolken te zien die langzaam dichterbij kwam, maar in de loop van de voormiddag net ten noordwesten van Malderen bleef steken. Hierdoor werd het terug een droge maar winderige en koele zomerdag, waarbij we de zon uiteindelijk grotendeels moesten prijsgeven toen er op grote schaal Cumulus wolken werden gevormd. Deze groeiden uit tot flinke afmetingen, maar schopten het hier niet tot buien. De hoofdrol was weggelegd voor de wind die er weer met niets ontziende kracht tegenaan beukte en meer naar noordwestelijke richtingen is geruimd. In een dergelijke stroming konden we natuurlijk geen hogere maxima dan 20,5 graden verwachten. Op het einde van de namiddag verdween de buienstraat en begonnen de stapelwolken in te zakken waardoor de opklaringen breder werden. Maar dit was van korte duur, want nu kwam er vanuit het westen massaal Stratocumulus bewolking opzetten terwijl de lucht ook een nevelige indruk begon te maken en de diepblauwe kleur van de lucht eruit ging. Dit was de voorbode van een actieve regenzone die onze kant uitkomt, maar voor vanavond hoeven we hiervoor nog niet te vrezen. Het werd wat rustiger, en we konden af en toe nog een streep zonlicht opvangen in de kleine opklaringen die af en toe nog in het wolkendek verschenen. We sloten opnieuw af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Vrijdag, 29 juli 2016
Tijdens de voormiddag was de lucht onstabiel met flinke stapelwolken en een typische stekende zon erbij. De minima zijn op 15,6 graden uitgekomen. Het duurde niet lang of er volgde een stortbui die goed was voor 2,0 mm en niet goed voor de onweersliefhebbers want dit zat er niet bij. Het was de enige bui die we vandaag te zien kregen dus dit werd meteen ook het neerslagtotaal van vandaag. Tijdens de namiddag werd de lucht stabieler met toenemende Cirrostratus bewolking vanuit het westen en redelijk wat zon. We haalden maxima van 23,8 graden maar moesten rekening houden met een erg krachtige zuidwestenwind welke het genot van de terrasjesgangers toch wist te bederven. Degenen die fysieke inspanningen verrichtten hadden er echter veel welkome verfrissing aan. Tijdens de avond nam de Cirrostratus bewolking af en kregen we erg fraaie Altocumulus lenticularis en floccus bewolking te zien die voor een mooie zonsondergang zorgde samen met de resterende Cirrusplukken die oranje oplichtten. Het bleef aangenaam zacht bij een geleidelijk afzwakkende wind.
Zaterdag, 29 juli 2017
We bevonden ons vandaag in warme, tropische lucht met zwoele minima van 16,3 graden maar dat betekende zeker niet dat we ons aan een zomerse dag konden verwachten. Er dreef immers veel bewolking binnen die meestal uit Cumulus en Stratocumulus bestond en we moesten rekening houden met een bijzonder venijnige, vlagerige zuidwestenwind die voor herfstsfeer zorgde. De stapelwolken slaagden er niet in om in Malderen voor buien te zorgen. Pas tegen de avond zwakte de wind af waardoor we in extremis nog een fijne zomeravond konden meepikken. De zon kwam er vaker door en met maxima van 26,6 graden werd het erg zwoel. Kort voor zonsondergang dreef er zware Stratocumulus bewolking binnen en verschenen er ook Cumuluswolken met Stratocumulus castellanus ertussen. Het bleef droog maar kort na het verschijnen hiervan wakkerde de wind weer gestaag aan waardoor we de dag even winderig afsloten als ze verlopen is. En met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Zondag, 29 juli 2018
Het was aangenaam koel met minima van 16,9 graden en de koelte werd er nog eens extra ingewreven door de krachtige westenwind die het een beetje herfstachtig liet aanvoelen. De lucht boven ons was azuurblauw maar vanuit het zuidwesten zagen we massaal Cirrostratus binnendrijven met zuidoost-noordwest georienteerde Altocumulus lenticularis wolken eronder. Een regenzone was in aantocht maar het ging allemaal tergend langzaam terwijl de stormachtige wind het kostbare vocht dat eergisteren viel in sneltempo liet verdampen. En het zou uiteindelijk niet meer aangevuld worden want de regenzone zwakte af en eer ze Malderen bereikte vielen er slechts wat losse druppels. De bewolking oogde niettemin onstabiel op nadering van het koufront met veel Castellanus structuren erin, en dit zorgde voor een fraaie zonsondergang toen er weer wat opklaringen binnendreven. De temperaturen lagen aan de voorzijde van dit front al wat hoger met 26,8 graden en in het oosten van het land werd zelfs de tropische grens nog gehaald ondanks de wolken. Tijdens de avond koelde het nauwelijks af door de wolken en door de uitdrogende stormwind en het neerslagtotaal van 0,0 mm mochten onze tuinierders zich weer andermaal in het zweet werken, zeker toen de wind tegen zonsondergang ging liggen.
Maandag, 29 juli 2019
De sombere en kille beproeving was maar van korte duur want vandaag stond het zonnetje weer te stralen terwijl er geleidelijk zachtere lucht begon binnen te stromen. Er hing aanvankelijk nog flink wat bewolking die eerst uit Cumulus en Stratus fractus bestond maar later steeds meer begon over te gaan in mooiweerswolkjes. Deze Cumulus mediocris wolken gingen tijdens de namiddag over in de humilis variant en het zag en voelde er hoogzomers uit. We haalden maxima van 29,9 graden bij een zuidwestelijk briesje en naar de avond toe begonnen de stapelwolken volledig op te lossen. Veel thermisch overschot hadden we echter nog niet opgebouwd en na zonsondergang voelde het dan ook nog best fris aan. De minima van 12,9 graden vanochtend werden echter niet meer bijgesteld en het neerslagtotaal nog minder met 0,0 mm.
Woensdag, 29 juli 2020
De dag maakte een stralende start met diepblauwe luchten waarin niet de minste bewolking te zien was. Maar het was frisjes met minima van 10,9 graden waarbij we van geluk mochten spreken dat er geen wind stond bij deze temperaturen. Het duurde niet lang of er verscheen wel bewolking, en dit begon met Altocumulusvelden en wat Stratocumulus die vanuit het westen kwamen opzetten. Later werden er ook Cumuluswolkjes gevormd maar de totale bewolkingsgraad bleef laag waardoor de zon op veel plaatsen bijna ononderbroken kon schijnen. Vooral tijdens de namiddag was dit het geval. Er stak een goed voelbare zuidwestelijke bries op maar het waren niet meer de stormachtige toestanden die we gisteren gekend hebben. Uit de zon voelde dit wel frisjes aan bij maxima van 26,5 graden. Naar de avond toe verdwenen de stapelwolkjes volledig en er was alleen nog wat Cirrus te zien. Het koelde vrij snel af en we eindigden weer met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Donderdag, 29 juli 2021
De dag begon weer helder en vrij koel bij 13,6 graden maar net als gisteren werden er terug wolkenflarden gevormd die in een mum van tijd overal aanwezig waren. Ondanks de heldere omstandigheden was er toch al 0,9 mm te vinden in de pluviometer bij het krieken van de dag. De wolkenflarden gingen weer geleidelijk over in Cumulus en tegen de middag bereikten deze best wel forse afmetingen waardoor het er dreigend ging uitzien. Deze keer kwam het echter niet tot buien, althans niet in Malderen. De afwisseling van zon en wolken zorgde voor een fraai zomers weertype ware het niet dat de wind weer danig voor spelbreker ging spelen door erg vlagerig uit de hoek te komen. De maxima van 23,3 graden voelden dus frisser aan dan ze waren en het was ook verraderlijk in verband met ongemerkt verbranden in de zon. Tegen het einde van de namiddag vond er een wissel van wolkensoorten plaats waarbij we nu vooral Altocumulusvelden zagen binnenkomen die hier en daar overgingen in Altostratus. Dit zorgde voor best wel fraaie plaatjes en een bijkomende bonus was dat de wind uiteindelijk weer wat ging afzwakken. In de hogere luchtlagen was Cirrus te zien die zich in bijzonder fraaie uncinus en intortus plukken ging organiseren, een ware streling voor het oog en het leek wel een kunstwerkje. Soms waren er ook bijzonnen te zien in deze bewolking en deze waren zo fel dat het soms leek alsof de zon van positie was veranderd of er zelfs twee zonnen te zien waren wanneer de echte niet achter een van de Altocumulusbanken verscholen zat. Later op de avond werden de opklaringen weer breder vanuit het westen en zagen we de laatste schemering wegebben in een bijna heldere lucht. Het koelde daarbij weer flink af en het eerdergenoemde neerslagtotaal is niet meer gewijzigd ondertussen.
Vrijdag, 29 juli 2022
De bewolking heeft kennelijk voor wat onstabiliteit gezorgd want zeker aan het begin van de nacht waren er een aantal meldingen van forse buien waar mogelijk ook onweer op zat. Vooral ten oosten van Malderen was dit het geval, en dat terwijl het hier dus droog en rustig bleef. Het enige vocht kwam van dauw dat zich bij minima van 14,8 graden nog op beperkte schaal heeft kunnen vormen. Tijdens de erg zonnige voormiddag verdampte dit vocht echter in een mum van tijd, de zon werd enkel onderbroken door een paar Stratocumulusveldjes die uit het noorden tot noordoosten voorbij dreven. Ondertussen begon er vanuit het westen dikkere bewolking op te zetten die vooral uit dichte Cirrostratus en wat Altocumulus bestond. Tegen de middag ontstonden daar stapelwolken onder en deze kregen redelijk forse afmetingen waardoor je zowaar zou gaan geloven dat er een bui in de lucht hing. De opkomende Altostratus liet dan weer vermoeden dat er een klassieke regenzone in aantocht was maar dat duurde ook maar tot de lucht wat verderop weer blauw werd en de sluierbewolking dus niet meer dan een smalle wolkenband op grote hoogte bleek te zijn. De stapelwolken mochten we niettemin houden al hadden we daar zonder buien ook niet veel aan. Ondertussen was het weer een en al zomer met temperaturen die naar 27,6 graden stegen terwijl de zon er weer flink op los brandde. Naar de avond toe werd de lucht steeds blauwer door het opschuiven van de band van sluierbewolking in oostelijke richting. De stapelwolkjes begonnen toen ook weer in te zinken en het enige dat nog resteerde was wat Stratocumulus en Cirrus terwijl dit alles in een mooi oranjeachtig licht werd gezet door de ondergaande zon. We eindigden opnieuw met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Zaterdag, 29 juli 2023
De stapelwolken van gisterenavond waren er eigenlijk al een voorbode van, maar vandaag kregen we voluit met onstabiele en vrij warme lucht te maken waarin talloze buien actief waren. De buien waren er al vroeg bij al ging het in Malderen meestal om schampschoten en moesten we het van de indrukwekkende wolkenluchten hebben. Het is tijdens de nacht niet kouder dan 16,2 graden geworden en overdag voelde het ook al snel drukkend warm aan als de zon er tussendoor doorbrak. Hoewel de stapelwolken erg grote afmetingen hadden viel het op gebied van onweer tegen, enkel kort na de middag was er tijdens een bui op afstand gedonder te horen en dan was het nog niet eens zeker of het van natuurlijke oorsprong was. De fraaiste wolkenluchten en contrasten waren er in de namiddag en de buien die Malderen toen schampten hadden ook een tropischer karakter met zeer dikke druppels, maar later naar de avond toe werd de lucht weer stabieler terwijl er Cirrostratus bewolking kwam opzetten vanuit het westen. De zon kwam er vaker door en het kwik kon nog stijgen naar 23,2 graden. De stapelwolken losten tijdens de avond snel verder op en uiteindelijk was er enkel nog wat Altocumulus bewolking te zien en de eerdergenoemde Cirrostratus die deels in Altostratus was overgegaan. De wind die de hele dag door al prominent aanwezig was uit west- zuidwestelijke richtingen, zwakte pas tegen zonsondergang af en we gingen daarmee een rustige en droge nacht in. De sluierbewolking verdween ook vanuit het noordwesten zodat het ook een tamelijk heldere nacht werd. De buiige schermutselingen overdag bleken goed te zijn geweest voor een beperkt neerslagtotaal van 0,2 mm.
Maandag, 29 juli 2024
Tijdens de ochtend hingen er terug wat sluierwolkjes en het was zwoel bij temperaturen die niet onder 12,3 graden zijn gezakt. Wel heeft er zich dauw kunnen vormen tijdens de vroege uurtjes. Tijdens de voormiddag verdween de sluierbewolking weer en kreeg de hemel terug een zuiderse, diepblauwe aanblik. Er stond een zuidoostelijke bries die zeer warme lucht aanvoerde en tijdens de namiddag haalden we dan onder een zinderende zon maxima van 28,4 graden. Alles leek hetzelfde te blijven doch omstreeks 19H30 in de avond verschenen er plotseling Altocumulus castellanus en floccus veldjes vanuit het zuidwesten. En de kenners weten natuurlijk wat dat betekent. Voor vandaag bleven verdere gevolgen echter uit en konden we dus nog afsluiten met een neerslagtotaal van 0,0 mm waarna we een erg zwoele nacht in gingen met brede opklaringen en hier en daar de voornoemde wolkenveldjes die langs dreven.
Dinsdag, 29 juli 2025
De Cirrusbewolking is tijdens de nacht weer verdwenen, maar er zijn nu enkele veldjes Altocumulus in de plaats gekomen die aan een voor de rest heldere hemel te zien waren ten westen van ons. Het is afgekoeld tot 14,0 graden en er stond nog een zwakke noordwestelijke wind waardoor er weinig dauw werd gevormd. Tijdens de uren daarop verschenen er meer Altocumulusvelden en daar waren nu diverse varianten in te zien zoals floccus, castellanus en undulatus. Het waren tekenen dat de atmosfeer onstabiel was en we ons dus aan het een en ander mochten verwachten vandaag. En de weergoden lieten er geen gras over groeien want tijdens de voormiddag ontstonden er al snel flinke stapelwolken. Ten noordwesten van ons kwam er reeds een onweersbui tot ontwikkeling maar deze trok rakelings ten noorden van ons langs. Meer buien ontstonden rond de middag en daar wist ook Malderen enkele schampschoten van mee te pikken. Soms viel de regen met opvallend dikke, tropisch aandoende druppels naar beneden en op andere momenten was het meer 'normale' regen die aan een flinke intensiteit neerkwam. Het grootste deel van deze schampschot- neerslag kwam uit een buiencluster dat eveneens rakelings ten noordwesten van ons voorbijtrok maar dus nog net dicht genoeg om ons aan te tikken. Ondertussen verscheen er in het zuidwesten Cirrus, Cirrostratus en Altocumulus afkomstig uit een storing die ons vanuit het zuidwesten probeert te bereiken. Onder deze opbouwende wolkenlaag deden de buien nog een laatste poging om in Malderen nog iets op poten te zetten, maar dat faalde uiteindelijk. De zon kwam er weer door en het warmde daarbij op tot de uiteindelijk maxima van 23,7 graden. Het was nu wachten of de storing zelf voor neerslag zou gaan zorgen, maar ook dat bleek niet meer het geval te zijn. De bewolking was zelfs niet aaneengesloten en vooral tijdens de latere avond zorgde het voor fraaie Altocumulus en Stratocumulusvelden waar de zon geregeld weer doorheen kon piepen. De Cirrostratusbewolking die er aanvankelijk nog tussen zat en voor optische verschijnselen zorgde zoals de kleine kring en een bovenraakboog, verdween daarbij en we keken dus terug tegen diepblauwe luchten aan tussen de toefjes van die Altocumulusvelden. Geleidelijk aan begonnen ook deze te verdwijnen waardoor we tegen zonsondergang terug brede opklaringen kregen. Het was dan ook een verrassing toen er nog wat later in de avond plots dikke stapelwolken verschenen die het opnieuw lieten dreigen al leverden deze hooguit nog een verdwaalde regendruppel op. De buiige schermutselingen deze voormiddag hebben terug verrassend weinig opgeleverd en we hielden het dus bij 0,4 mm als dagtotaal.