De mensheid is gevallen voor hebzucht, en zo werden ze uiteindelijk verstoten uit het paradijs. Ik ben niet Christelijk en weet niet of dit de juiste betekenis is maar hier moest ik aan denken.
Tegenwoordig zou dat een metafoor kunnen zijn. Vanwege het feit dat wij wat eens een paradijs was, of verdedigbaar als zodanig beschouwd kon worden. Totaal aan het vernietigen zijn en daar al voor een aanzienlijk deel in geslaagd zijn.
We hebben ons eigen paradijs dusdanig bewerkt. Dat het voor een groot deel nauwelijks nog als een paradijs herkenbaar is op dit moment. Onszelf de toegang tot het paradijs onmogelijk maken, door het te slopen. En daarmee alles dat er in leeft mee te nemen in onze afgang.
Puur uit hebzucht om nog meer van hetzelfde in beginsel waardeloze ruilmiddel te verkrijgen. Hetzelfde ruilmiddel dat indirect de oorzaak is van de afgang. Door ons gemeenschappelijk handelen onder aanvoering van de top hebzuchtigen, uit drang naar naar dit ruilmiddel en in de weg daar naartoe. Alles dat leeft te vernietigen...
Denk bijvoorbeeld aan hoe onze planeet er 5.000 jaar geleden, op leefniveau uit moet hebben gezien. En nu. Zeker ook vergeleken met andere geologische tijdvakken. Waarin eukaryoten en meer specifiek complexe meercellige organismen op Aarde voorkwamen. We leven op zo'n bijzondere bol van hoofdzakelijk metalen en zuurstof, met een laagje vloeibaar water en omgeven door een schilletje van gassen. Waarom moet dat kapot voor iets dat niets bijdraagt aan de Aarde zelf en het leven er op?
De balans is totaal verdwenen. Daarom verandert ons klimaat ook zo snel, zie deze zomer bijvoorbeeld.