Zondag, 1 augustus 2004
Vanmorgen leek het even of onze zomer een steek zou laten vallen toen grijze wolken zich volledig meester hadden gemaakt van het luchtruim. Gelukkig kwam uiteindelijk de zon er meer en meer door zodat het vanaf de middag weer heerlijk toeven was bij kwikstanden die opliepen tot 27,3 graden. Dit tegenover het relatief zachte ochtendlijk minimum van 15 graden. De wind haalde vandaag 18 km/h en nu de avond valt schiet er van deze bewolking niet veel meer over dan een paar verspreide stapelwolkjes en enkele hoge vederwolkjes die vanuit het oosten lijken op te komen zetten.
Maandag, 1 augustus 2005
Na de opklaringen waarmee we gisteren nog geconfronteerd werden, hervielen de weergoden duidelijk weer in hun sombere stemming waardoor we terug onder een betrokken grijze hemel ontwaakten. Het bleef echter droog en het koelde afgelopen nacht niet te sterk af waardoor we nog een redelijke minimumtemperatuur van 14,2 kunnen noteren. De somberheid bleef lange tijd hangen alvorens we in de late namiddag opklaringen te zien kregen die gelukkig erg breed uitvielen en zo voor een aangenaam zomers weertype zorgden met heel wat zon. Het werd echter iets minder warm dan gisteren (de buien die we toen op ons dak kregen hoorden namelijk bij een koufront) met temperaturen die nog 22,8 graden haalden, maar dit werd dan weer gecompenseerd door de ,noordoostelijke wind die zich gedeisd hield met snelheden die niet hoger dan 13 km/h opliepen. De komende dagen zouden eveneens rustig verlopen met aardig wat zon, maar 's ochtends stijgende kansen op nevel en mist doordat we middenin een hogedrukgebied terechtkomen.
Dinsdag, 1 augustus 2006
Nadat we voorbije nacht al een aardige portie regenwater te slikken kregen, konden we tijdens de ochtenduurtjes nog genieten van een aantal opklaringen. Deze werden op hun beurt gevolgd door een buiig weertype dat zich in het tweede deel van de voormiddag liet gelden. Zowel in Malderen als in Brussel vielen bij momenten flinke buitjes, wat vooral kort na de middag het geval was, maar geleidelijk verplaatste de activiteit zich naar het noorden en vielen er slechts nu en dan wat verdwaalde druppels. Onze noorderburen kregen ondertussen af te rekenen met flink uit de kluiten gewassen onweders, terwijl het hier de ganse dag onweersvrij bleef. Het meest opvallende weerselement bij ons was de wind die er met snelheden tot 35,4 km/h uit het zuidwesten behoorlijk lag aan te sleuren waardoor het erg fris aanvoelde, zeker in combinatie met de in vergelijking met vorige maand onderkoelde, maar in feite normale temperaturen voor de tijd van het jaar. Minima van 16,9 graden en maxima van 23,3 graden rolden er uiteindelijk uit het weerstation. Waar de temperatuur tekort schoot, vulden de prachtige wolkenluchten in de heldere zeelucht dan weer perfect aan. Het uiteindelijke neerslagtotaal, dat reeds kort na de middag werd bereikt, bedroeg 2,8 mm en de dag werd afgesloten met een erg sfeervolle zonsondergang.
Woensdag, 1 augustus 2007
In vergelijking met gisteren schakelde de zomer nog een paar versnellingen hoger. Er waren weliswaar sluierwolken aanwezig die een groot deel van het luchtruim bedekten, maar deze waren flinterdun waardoor de zon er moeiteloos kon doorheen branden, terwijl de traditionele stapelwolken deze keer de ganse dag uitbleven. De sluierbewolking bleef evenwel voortdurend aanwezig, en dit zorgde zowel bij zonsopgang als zonsondergang voor leuke kleureneffecten. We koesterden ons in aangenaam zachte, subtropische luchtmassa's waardoor het enerzijds 's nachts niet meer zo sterk afkoelde (minima van 12,4 graden) en anderzijds behoorlijk warm werd in de namiddag met maxima van 25,3 graden. Een oostelijk briesje met snelheden tot 20,9 km/h bracht hierbij wat verkoeling. Op de weerkaarten is nog steeds geen stabiele configuratie zoals omega- bokkades of high over low- blokkades te zien, en het was dan ook onvermijdelijk dat de atmosfeer deze warme lucht niet lang zou kunnen vasthouden. Het was inderdaad nog paar pas avond of het luchtruim vulde zich geleidelijk met Altocumulus floccus en castellanus die de onstabiele situatie aangaven terwijl er boven centraal Frankrijk onweerscomplexen tot ontwikkeling kwamen om 'U' tegen te zeggen. Zoals gewoonlijk hoefden de onweersschuwe mensen in Malderen hun bed niet uit om het onweersgeweld te ontvluchten, want de buien trokken tijdens de nachtelijke uurtjes in een noord- noordoostelijke richting weg zodat het grootste deel van het land rustig en droog bleef. Enkel het uiterste oosten kon nog net iets meepikken van de buien die echter amper actief waren toen ze daar arriveerden. In de loop van de avond breidde de bewolking zich wat verder uit en kwam er ook Stratocumulus castellanus en een enkele Cumulus congestus om het hoekje kijken, maar ook dit bleef zonder verdere gevolgen.
Vrijdag, 1 augustus 2008
Reeds voor 3H in de ochtend werd Malderen opnieuw overdonderd door een stevig onweer. Zowel neerslag, rukwinden als bliksemactiviteit waren flink de moeite waard. Het onweer trok vrij snel over, maar toen het al een hele tijd rustig was deed een plotse inslag op minder dan 200 meter afstand het weerstation op haar grondvesten daveren. Nog een hele poos later volgde terug zo'n onverwachtse inslag al was deze iets verder af. Daarna werd het definitief rustig. We bevonden ons bij het eerste ochtendgloren reeds een eindje in de 'polaire' lucht achter het koufront waardoor het weer aangenaam 'koel' werd met 17,3 graden als minimumtemperatuur. De lucht was echter nog bezwangerd van het vocht zodat we aankeken tegen laaghangende Stratus en Stratus fractus. Overdag kwamen er opklaringen die geleidelijk breder werden, zodat het kwik uiteindelijk nog kon stijgen tot een aangename 24,5 graden. De bewolking bestond nu uit Cumulus congestus, Stratus fractus en Stratocumulus, maar ze was niet in staat om nog buien voort te brengen. Wel stond er opvallend veel wind met snelheden tot 29,0 km/h uit het west- zuidwesten. De wind leek tegen de avond grotendeels uitgeraasd te zijn en het koelde weer aardig af terwijl de resterende bewolking vooral uit Stratocumulus bestond. Het bleef rustig en droog zodat we de dag kunnen afsluiten met de 4,6 mm die we vanochtend reeds bereikten als neerslagtotaal.
Zaterdag, 1 augustus 2009
Nadat we vanochtend minima van 12,7 graden hadden opgetekend, warmde het snel op onder de brandende zon zodat de langslapers onder ons al meteen in een tropische sfeer de dag konnen beginnen. De atmosfeer oogde behoorlijk onstabiel met diverse Stratocumulus floccus en castellanus - partijtjes en verspreide Altocumulus, maar het bleef droog. Na de middag werd het drukkend warm bij maxima die 28,5 graden bereikten. Er trok een prefrontaal convergentielijntje over dat te Malderen voor een tweetal verdwaalde regendruppels zorgde, maar volgens de radarbeelden een aantal vrij pittige buitjes moet gelost hebben ten noordoosten van deze locatie en boven Nederland. Kort hierop wakkerde de wind aan om vervolgens met snelheden tot 29,0 km/h uit het zuid- zuidwesten over de brug te komen. Deze zwakte geleidelijk weer af zodat de hinder binnen de perken bleef, maar in tegenstelling tot wat je zou verwachten koelde het nauwelijks af. Vanuit het westen zijn ondertussen de eerste tekenen van het eigenlijke koufront verschenen, wat in de vorm van Cirrus en Cirrostratus gebeurde. De eerdergenoemde Altocumulus en Stratocumuluswolken verdwenen grotendeels maar na een paar uur begon het er aan de zuidwestelijke horizon behoorlijk dreigend uit te zien toen er vanuit die hoek weer dikkere wolkenlagen verschenen. Eens deze dichterbij waren gekomen bleek het slechts om Stratocumulus castellanus te gaan, welke zich in uitgestrekte velden had georganiseerd. Hoewel dit geen welkome gasten zijn voor degenen die van stabiel zomerweer houden, bleef het ook 's avond rustig en droog. Enkel het zuidoosten van het land werd tegen zonsondergang getroffen door enkele flinke onweersbuien die vanuit Frankrijk de grens overstaken, en vervolgens hun doortocht naar Nederland en Duitsland aanvatten. De rest van de avond werd gekenmerkt door uitgestrekte wolkenvelden die echter niet konden verhinderen dat het een prachtige, hoogzomerse avond werd die vervolgens overging in een zwoele nacht. Het neerslagtotaal bleef opnieuw beperkt tot 0,0 mm.
Zondag, 1 augustus 2010
Ook na middernacht heeft het koufront en alles wat erbij hoort geen regen van betekenis achtergelaten. We begonnen de dag dus in een stoffige en droge omgeving terwijl het nog redelijk zacht was bij minima van 16,3 graden. Er werden stapelwolken gevormd en er was een flink aandeel Stratocumulusbewolking aanwezig waardoor het zeker geen zonovergoten bedoening werd. De Stratocumulusvelden kregen in de loop van de dag steeds meer de overhand waarbij het er soms erg dreigend uitzag, maar ook deze keer leverde het geen neerslag op. De bewolking loste halverwege de namiddag grotendeels op waardoor we nu vooral stapelwolkjes zagen bij een zomers aandoend weertype. De temperatuur kon in de vrij krachtige zon oplopen tot 23,6 graden, doch er stond een fris aanvoelende west- zuidwestenwind die deze keer uitpakte met snelheden tot 20,9 km/h. Op het einde van de namiddag werden de opklaringen gevolgd door Stratocumulus wolkenbanden die erg snel kwamen opzetten vanuit het westen. Gelukkig was het geen aaneengesloten bewolking waardoor er ook dan nog van een royale portie zonneschijn en fraaie opklaringen kon worden genoten. Tussen deze Stratocumulusvelden verschenen na een tijdje stapelwolken die bij zonsondergang flink uitgroeiden en de nabijheid van een aantal buien deden vermoeden. De radarbeelden bevestigden dit inderdaad in de vorm van een actief neerslaggebiedje boven het noorden van Frankrijk, dat echter een iets te zuidelijke koers lijkt te volgen om in Malderen verlossing te brengen voor de uitdrogende plantengemeenschap. We eindigden dan ook met een neerslagtotaal van 0,0 mm bij een desondanks erg dreigende wolkenmix van Stratocumulus castellanus, Cumulus congestus en Stratus fractus.
Maandag, 1 augustus 2011
Na een ijzig koude nacht waarin plaatselijk datumrecords zijn gesneuveld, maakte een vrolijke zomerzon haar opwachting. Het kwik was in Malderen uitgekomen op 8,6 graden terwijl er fraaie nevelslierten over het ochtendlandschap hingen. Deze werden vakkundig opgeruimd door de zon en het warmde snel op onder de diepblauwe hemel waardoor we vrij snel de 20 graden in zicht kregen. Na de middag werden er een paar kleine stapelwolkjes gevormd en piekte het kwik op 25,2 graden terwijl er een zwak oostelijk briesje tot 12,9 km/h opstak. De stapelwolken verdwenen na korte tijd weer en er volgde een heldere namiddag en avond waarbij we af en toe nog een condensatiespoor of heel klein Cirrusplukje te zien kregen. De zwakke wind ging tegen zonsondergang weer liggen, en het koelde snel af al lagen de temperaturen toch merkbaar hoger dan gisteren rond deze tijd. Neerslag is er uiteraard niet gevallen waardoor we konden afsluiten met 0,0 mm.
Woensdag, 1 augustus 2012
De laatste zomermaand begon alvast veelbelovend met een staalblauwe hemel nadat we reeds een zachte nacht achter de rug hadden bij minima van 13,2 graden. Zomerliefhebbers die op een of andere manier overtuigd zijn geraakt van een trendbreuk in deze wisselvallige en koele zomer, hoefden zich echter geen illusies te maken. Wie een ritje met de Space Shuttle maakte of gewoon de satellietbeelden bekeek, kon immers toezien hoe een koufront met veel zelfvertrouwen op de Lage Landen leek af te stevenen. Later was deze weinig gewaardeerde evolutie ook vanop de begane grond zichtbaar in de vorm van Altocumulus en Altostratusbewolking die aan de zuidwestelijke horizon verscheen. Langzaam maar zeker breidde deze zich over het luchtruim uit en tegen het einde van de middag was alles ermee volgesmeerd. Toch zijn we erin geslaagd om nog een tropische 30,1 graden bijeen te rijven. In het zuidwesten verschenen ondertussen dreigende, donkere wolkenmassa's en daaruit ging het omstreeks 18H20 lichtjes regenen. Er stak een verkoelende zuidoostelijke bries op die de zomer samen met wat stof, bladeren en een zeldzame parasol met snelheden tot 30,6 km/h liet wegvliegen. Daarna werd het terug droog en leek het terug wat warmer te worden. De lucht was nu bedekt met Altostratus en Stratocumulus castellanus waaronder vanuit het niets Cumulus fractus wolken werden gevormd. Deze leken erg hoog te hangen en waren wellicht het gevolg van outflow uit een nieuwe buienlijn die ongeveer 45 km ten westen van ons lag. Daar zat onweer op maar in Malderen waren slechts de aambeeldvormige toppen te zien die in het laatste schemerlicht wegtrokken naar het noorden. Geen wonder dat de meeste bliksemfoto's de daaropvolgende nacht van Nederlandse afkomst waren. We bleven ondertussen achter met een neerslagtotaal dat beperkt is gebleven tot 0,2 mm.
Donderdag, 1 augustus 2013
De laatste bewolking van het verder naar het noordoosten trekkende warmtefront was vanochtend vroeg nog te zien in die richting terwijl er vanuit het zuidwesten een heldere, diepblauwe zone kwam opzetten. De wegtrekkende wolkenband werd geflankeerd door dezelfde Stratocumulus castellanusvelden die we gisteren in het zuidwesten zagen hangen. De omstandigheden waren ideaal om er een prachtige zomerdag van te maken, al was het voor sommigen misschien teveel daar het overdag al snel zeer warm werd. Gelukkig voor deze groep waren er vanochtend nog relatief koele minima van 18,6 graden om nog eventjes te herademen en zorgde de droge lucht ervoor dat er niet meteen sprake was van drukkende warmte. De castellanus bewolking verdween al snel in noordoostelijke richting, daarna waren er nog een paar Altocumulus lenticularis bankjes te zien en dan was er niets meer, buiten een brandende zomerzon. De diepblauwe lucht die bijna naar het zwarte toe ging, bleef de hele dag door opvallend aanwezig waardoor er een doordringende zuiderse sfeer ontstond die uiteraard werd versterkt door de maxima die 33,4 graden haalden. Er stond een warme zuidelijke bries die meestal aan de zwakke kant was, en tijdens de avond bleef de warmte lang hangen met temperaturen die om middernacht nog maar nauwelijks onder de dertig graden waren gezakt.
Vrijdag, 1 augustus 2014
Het was vanochtend helder bij minima van ... graden maar af en toe verschenen er ook onweersverklikkers (Altocumulus castellanus). Dit gebeurde eerst sporadisch maar na de middag dreef er massaal Stratocumulus castellanus en floccus binnen terwijl er ook stapelwolken ontstonden. Enkelen groeiden uit tot forse afmetingen en het werd duidelijk dat het warme en droge weer bedreigd werd. Toch konden we het aanvankelijk nog overal droog houden bij maxima van ... graden en een zacht zuidwestelijk briesje. De steeds talrijker en groter wordende stapelwolken groeiden uiteindelijk toch niet uit tot buien waardoor we van aangenaam en rustig zomerweer konden blijven genieten met een wegvallende wind in een tamelijk zwoele hoogzomerse avond. Een controle van de pluviometer bleek in deze omstandigheden niet nodig te zijn want we konden natuurlijk al raden dat het neerslagtotaal op 0,0 mm was uitgekomen.
Zaterdag, 1 augustus 2015
Het was vanmorgen een stuk minder koud dan gisteren bij minima van 9,2 graden ondanks de brede opklaringen. De bewolking bestond vooral uit Cirrus en wat condensatiestrepen, maar in de loop van de voormiddag werden er al snel stapelwolken gevormd. Het ging om mooiweerswolkjes, al dook de zon er toch regelmatig achter weg en daar de subtropische lucht ons nog niet bereikt heeft voelde het op die momenten nog erg fris aan. Gelukkig was de zuidwestelijke wind daarbij eerder aan de zwakke kant. Tijdens de namiddag verscheen er in het zuiden veel Cirrostratus bewolking die overging in Altostratus waardoor de zon toch redelijk wat van haar krachten verloor. Desondanks konden we toch nog maxima van 26,0 graden optekenen. De stapelwolkjes losten tijdens de late namiddag op zodat uiteindelijk enkel de sluierwolken overbleven. Vanuit het noordwesten klaarde het echter weer op waardoor we de laatste uren van de daglichtperiode toch nog van aangename zonneschijn konden genieten. De warmte bleef opvallend lang hangen, en zelfs in het voor zeebriezen gevoelige westen van het land was het tot in de late uurtjes heerlijk toeven in de buitenlucht. Minder heerlijk voor de plantjes was dan weer het neerslagtotaal dat op 0,0 mm is blijven steken.
Maandag, 1 augustus 2016
De lucht zag er vanochtend erg onstabiel uit met Altocumulus en Stratocumulus castellanus bewolking die overging in dikke en donkere velden in het westen terwijl het was afgekoeld tot 10,4 graden. Maar het enige onstabiele bleken de potplanten te zijn die op de regen welke je bij deze wolken zou verwachten rekenden. Wie op een hoog gebouw klom of in een vliegtuig stapte, kon wel toekijken hoe het ten noorden van ons w l onstabiel was met forse stapelwolken. Stapelwolken die in Nederland een en ander moeten losgeweekt hebben bij de buienliefhebbers, al dan niet letterlijk. Boven Malderen was het vooral Cirrus en Cirrostratus bewolking met af en toe een veldje Altocumulus dat voorbij dreef. Tegen de middag begon het ook daar echter te borrelen en kregen we overal stapelwolken te zien die weliswaar nog bescheiden en onschuldig waren qua afmetingen. Na verloop van tijd begon er echter meer en meer Cirrostratus binnen te drijven vanuit het westen waardoor de zon afzwakte en de stapelwolken terug vooral in het oosten en noorden te zien waren. We bleven van regen gespaard/verstoken en het zwakke zonnetje bleek nog voldoende te zijn om er maxima van 23,2 graden uit te persen. De dikker wordende sluierbewolking hoorde natuurlijk bij regenzones die in de buurt rondwaren, en deze zouden tijdens de avond van betekenis worden. Voor sommigen dan toch, want er ontwikkelden zich enkele felle buien onder de stabiel ogende sluierbewolking terwijl het op de meeste plaatsen nog droog bleef. De bewolking zag er niettemin dreigend uit en vanuit Malderen konden we nog net aan de horizon een Arcus ontwaren uit één van die buien welke ten zuiden van ons doortrok en vervolgens vrij snel weer uitdoofde. Tegen zonsondergang was het dan de regenzone zelf die er zich eens mee ging bezig houden en begon het lichtjes te druppelen. Deze neerslag was voor middernacht echter nog verwaarloosbaar zodat we alsnog konden/moesten afsluiten met een dagtotaal van 0,0 mm.
Dinsdag, 1 augustus 2017
Tijdens de nacht is er opnieuw veel hoge en middelhoge bewolking binnen gedreven vanuit het zuidwesten waardoor de dag erg somber van start ging. Met minima van 12,8 graden was het eerder aan de zachte kant, maar de zon had in elk geval geen goede papieren om overdag in (veel) extra warmte te kunnen voorzien. De bewolking was afkomstig van een cluster onweersbuien die het zuidoosten van het land is binnengetrokken, maar de Londerzeelse onweersliefhebbers hoefden zich geen illusies te maken want het was al een illusie voor hen. De aambeeldbewolking zorgde de ganse voormiddag voor grijs weer waarbij we alleen een matglaszonnetje te zien kregen en het bleef zo goed als droog. Daarna kwamen we in een gebied met opklaringen terecht en dit kon het kwik nog een klein opwippertje geven richting 27,2 graden. De wind was meestal aan de zwakke kant en kwam uit zuidwestelijke tot zuidelijke richtingen. Tijdens de namiddag werden er wat stapelwolken gevormd terwijl er ook Stratocumulus floccus en castellanus bewolking voorbijdreef; Er hing ook nog wat dunne sluierbewolking die tijdens de avond weer toenam terwijl er ook weer dikkere Stratus fractus en Cumulus bewolking kwam opzetten waartussen mooie jacobsladders te zien waren. De combinatie van deze stralenbundels tegenover de dreigend donkere wolken gaven het gevoel dat er een Apocalyps op handen was, maar uiteindelijk bleek dit alleen maar het geval te zijn voor de nog steeds waterbehoeftige plantjes die door het uitblijven van de regen dreigen ten onder te gaan. Er dreven weer bredere opklaringen binnen tijdens de avond en het was aangenaam zacht bij niet al teveel wind waardoor velen zich weer aan een terrasje konden wagen. We sloten de dag af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Woensdag, 1 augustus 2018
Het was heerlijk koel met minima van 16,3 graden en de zon kwam met geeloranje kleurentinten op in een heldere hemel. Overdag werden er wat stapelwolkjes gevormd doch buien of regenzones vielen in de verste verte te bekennen alsook enige aspiraties hiertoe. De wind was wat minder uitgesproken en kwam uit westelijke richtingen terwijl het tijdens de namiddag opwarmde tot 28,7 graden. De rudimentaire stapelwolkjes losten tijdens de avond op en het koelde vrij snel af bij een opstekende noordwestelijke bries. De hemel maakte een vrij nevelige indruk wat tegen zonsondergang voor zachte kleuren en een warm licht zorgde. Neerslag is er opnieuw niet aan te pas gekomen waardoor we terug afsloten met 0,0 mm als dagtotaal.
Donderdag, 1 augustus 2019
Er hingen terug Stratocumulusvelden maar deze keer was het een laaghangende variant die eerder een kruising met Stratus fractus leek te zijn. Het gaf een mooi contrast met de azuurblauwe lucht en we konden het bij minima van 13,6 graden aanschouwen. De bewolking ging subtiel over in Cumulus eens de zon weer op krachten was gekomen, en deze bolden steeds verder op. In Malderen bleef het echter droog en de buien die ontstonden waren opnieuw voor enkele selecte plaatsen gereserveerd die vooral in Nederland lagen. Ondertussen was het genieten van zomerse maxima van 25,6 graden bij een zuidwestelijk briesje. Als dit weg viel voelde het zelfs een beetje zwoel aan. Deze warmte bleef ook goed hangen tijdens de avond. De stapelwolken losten op en net als gisteren bleef er enkel wat Stratocumulus over naast Cirrostratus die al een tijdje voor een bleke hemel zorgt. In elk geval geen wolken die neerslag met zich meebrachten want er viel weer een ontnuchterende 0,0 mm af te lezen.
Zaterdag, 1 augustus 2020
Kort na middernacht is het in Malderen dan toch tot onweer gekomen, en konden we van een fraaie bliksemshow genieten terwijl er ook aan neerslag werd gedacht. Maar ze veranderden hierboven snel van gedacht waardoor het weer droog was voor we er erg in hadden. Dan begon het opeens terug fel te regenen maar ook deze keer werd het weer snel droger. Het onweer was duidelijk gehaast en ook de bliksemfotografen onder ons hadden de grootste moeite om het snel voorbijtrekkende onweer voor hun lenzen te krijgen. Het eindresultaat in de pluviometer sprak boekdelen met 3,3 mm en dit zou ook al meteen het dagtotaal worden want het werd definitief droog vanuit het westen. Wel dreef er nog veel bewolking binnen vanuit het zuidwesten tot westen en samen met de nog niet helemaal verdreven/weggespoelde tropische lucht hield dit de minima hoog met 16,4 graden. Overdag was het dan een ander verhaal en kwam de herfst weer vanachter het hoekje kijken met veel laaghangende Stratusbewolking waaruit het ieder moment leek te zullen regenen. Maar het bleef droog en vanuit het westen ging het tegen de middag weer opklaren. De zon kwam erdoor en daar de warmte nog niet verdreven was door de onweersbuien (het koufront ligt nog ten westen van ons) haalden we nog maxima van 28,6 graden. Er stond een zuidwestelijk briesje dat klam en vochtig aanvoelde. Tegen het einde van de namiddag werd de lucht blauw vanuit het noordwesten en maakten de in stapelwolken overgegane Stratus fractus wolken plaats voor Altocumulus floccus partijtjes die onstabiliteit leken aan te kondigen. Mogelijk horen deze bij het koufront daar er op sommige plaatsen reeds windsprongen naar noordwestelijke richtingen en snelle afkoelingen werden gemeld. Eens de blauwe lucht met de Altocumuli boven ons hing, stak er een heerlijk verkoelend briesje op zonder dat het echter koud werd. De wind ging tijdens de avond weer liggen en dit gaf ruimte voor verdere afkoeling onder een open hemel waarin enkel in het westen wat sluierbewolking te zien was.
Zondag, 1 augustus 2021
De dag begon somber en herfstachtig onder een egaal grijze Stratuslucht bij minima van 13,6 graden. Na een tijdje begon er beweging in te komen en zagen we losse wolkenflarden onder en tussen deze laag ontstaan waarna er ook Cumuluswolken en Stratocumulusvelden zichtbaar werden. Net als gisteren begon zich ten zuiden van ons weer een buienlijn te ontwikkelen terwijl er in het noorden ook wat losse buienwolken te zien waren. Hoewel de stroming nu meer naar het west- noordwesten is gekanteld bleef het algemene beeld hetzelfde en tijdens de namiddag kregen we dan ook weer de vertrouwde donderslagen te horen terwijl zich boven ons schermen van Cirrus densus begonnen te vormen van deze buienlijn. Het kwam deze keer echter vaker en sneller tot neerslag uit schampende buien waarbij opviel dat dit meestal motregen was met soms wat dikkere druppels ertussen. De wolken hingen ook merkbaar lager met veel chaotische wolkenflarden die er bij tegenlicht erg dreigend uitzagen wanneer ze ons vanuit het westen naderden. De schaarse streepjes zonneschijn lieten het broeierig aanvoelen doordat de wind eerder zwak was maar de temperaturen waren best wel ontnuchterend voor de tijd van het jaar met 20,6 graden. Aan het begin van de avond wisten een paar zwaardere en kortere buien ons te bereiken en deze werden vrij plots gevolgd door brede opklaringen die vanuit het noordwesten kwamen opzetten. We konden daarna genieten van mooie wolkenlandschappen al viel er nog een paar keer lichte regen uit een afstervend buitje dat passeerde. Dit vulde het dagtotaal verder aan tot 4,2 mm.
Maandag, 1 augustus 2022
Tijdens de nacht heeft de storing dan toch nog wat neerslag tot in Malderen kunnen brengen. Hierdoor ontwaakten we in een zwoele en klamme omgeving waarbij de natuur er deels door dauw en deels door de neerslag zelf nat bij lag. Of op zijn minst toch op het eerste zicht want veel stelde het allemaal niet voor en onder het vochtige laagje grond zat nog steeds een kurkdroge en stoffige ondergrond van het zuiverste woestijnzand. Door de bewolking is het niet kouder dan 19,4 graden geworden en in tegenstelling tot het stormachtige gisteren was het nu rustig met slechts een erg zwak zuidwestelijk briesje. Tegen de middag werden er overal stapelwolkjes gevormd en de lucht werd ook een beetje nevelig waarbij er vooral in het noorden en oosten een soort van zwartkleurige zweem over de stapelwolken leek te hangen die zich tijdens de late namiddag ook vooral in die richting gingen concentreren. Het leek wel alsof het een gevolg was van een of andere brand maar het kan ook een smoglaag geweest zijn. Hoe dan ook was het met maxima van 27,5 graden weer hoogzomers en de zon ging ook overal weer ononderbroken schijnen toen de wolkjes tijdens de avond weer oplosten. Er volgde een aangenaam warme avond waarna er weer wat afkoeling en klammigheid volgde na zonsondergang. De convectieve natuur van de stapelwolken ten spijt bleven we vandaag opnieuw van alle neerslag verstoken met enkel de schamele 0,1 mm van afgelopen nacht als dagtotaal.
Dinsdag, 1 augustus 2023
We zijn vandaag in licht onstabiele polaire lucht terechtgekomen waarin het is afgekoeld tot 15,5 graden. Hoewel de meeste buien boven Nederland leken te zitten kregen we in Malderen eerst ook nog een paar druppels mee. Daarna brak er een drogere periode aan met af en toe wat zonneschijn terwijl er veel Cumuluswolken ontstonden met Stratocumulus ertussen. De schaduwwerking van de Britse eilanden hield het echter droog. Wel stond er ook nu veel wind en in combinatie met bescheiden temperaturen die op 21,0 graden bleven steken en de beperkte zonneschijn liet dit weertype niet bepaald aan zomer denken. Tijdens de avond ontstonden er terug wat meer opklaringen door het oplossen van de stapelwolken maar het bleef wel kil aanvoelen. We konden het nog eens droog houden met 0,0 mm als dagtotaal.
Donderdag, 1 augustus 2024
Na middernacht bleef het verder bliksemen en in de verte ook donderen. Het was het begin van een zeer langdurig onweer dat uiteindelijk aan één stuk zou blijven verdergaan tot de voormiddag. De bliksemactiviteit was dikwijls hoog en waar het tot rond 4H meestal ten westen van ons leek te zitten, begon er daarna ook vanuit het zuiden gebliksem onze kant op te komen. Maar ook dit ging erg langzaam en het was pas na ruim vijf uur onweer dat ook de neerslag Malderen bereikte. Dat waren wel meteen stevige buien en met de drukkend warme minima van 18,9 graden, de dikke druppels en het ontbreken van enige wind voelde het tropisch aan. Bij het krieken van de dag onweerde het dus nog steeds en ook toen het al volop licht was kregen we geregeld de bliksem te zien. De donder zat net als tijdens de nacht echter meestal op hoogte of afstand waardoor er mogelijk toch nog mensen door het onweer heen zijn geslapen zonder iets te merken. Omstreeks 8H ging de bliksemactiviteit eruit en het begon ook langzaam minder hard te regenen. Er ontstond wat mist en dit zorgde voor een erg apart sfeertje, het bleef gewoon drukkend warm ondanks al die neerslag en de grijze lucht. Het werd uiteindelijk helemaal droog al begon het na een uurtje terug licht tot matig te regenen, met dikke druppels. Tegen de middag werd het definitief droog en begon de zon er geleidelijk aan door te breken, zijn het aanvankelijk in een zwakke, waterige versie. De warmte werd met al dat vocht erbij weer drukkend al leek er later toch wat meer koelte in te komen, de wind is ondertussen ook van zuid- zuidwestelijke naar noordelijke richtingen gedraaid. De bewolking bestond vooral uit Stratus fractus waarvan een deel tijdens de late namiddag overging in rafelige Cumuluswolken. Hier en daar zagen we daar ook een pluk Cirrus tussen die leek, op een ijskap van een verdwaalde bui. De hemel bleef bij dit alles onverminderd flets ogen wat voor de fotografen onder ons wel mooi meegenomen was. Tijdens de avond begon er met dat noordelijke briesje terug meer Stratus fractus voorbij te trekken waarbij de Cumulusachtige kenmerken van deze wolken er weer uit gingen. Het bleef voor de rest wel rustig en droog en de avond verliep weer iets koeler. We eindigden met een neerslagtotaal van 12,0 mm.
Vrijdag, 1 augustus 2025
Het zag er vanochtend nogal rommelig uit met Cumulus fractus bewolking en verspreide Stratocumulusveldjes die er hingen bij vrij zachte minima van 14,1 graden. Ze lichtten mooi oranje op in het eerste zonlicht en gingen, eens die zon sterker werd, over in 'echte' Cumuluswolken. Deze gingen het steeds hogerop zoeken en het leek alsof we gelanceerd waren voor een stevige buiendag. Doch plots stootten ze zich tegen een temperatuursinversie en werd er Stratocumulus gevormd waardoor het net het omgekeerde leek te worden. Een beetje later zagen we dan toch nog ijskappen ontstaan, en leek het dus alsof we die stevige buiendag wel gingen krijgen maar uiteindelijk werden we daarmee alweer op het verkeerde been gezet want die buien kwamen er op een licht spetterbuitje van 0,2 mm na niet. We kregen nu afwisselend Cumuluswolken, Stratocumulusvelden en in de verte ijskappen te zien waarbij sommige stapelwolken er wel erg fraai uitzagen met hun spierwitte opbollende toppen. Tijdens het tweede deel van de namiddag kwamen we in een zone met brede opklaringen terecht en leek de buiendreiging definitief geweken te zijn terwijl de zon lange tijd bijna ononderbroken kon schijnen. De zomersfeer zat er weer goed in al was het vooral door de straling dat het zo warm aanvoelde want van de maxima van 21,3 graden moesten we het niet bepaald hebben. Aan het begin van de avond kwam er echter toch nog een wolkengebied opzetten waarin enkele buitjes geclusterd zaten. De buitjes vielen wat tegen na het erg dreigende uiterlijk van de wolkenmassa die eerst op ons afkwam maar het bleef dan toch al niet droog. De neerslag was net niet meetbaar en later op de avond dreven er weer wat bescheiden opklaringen binnen. De 1,8 mm die we in de pluviometer aantroffen was dan ook afkomstig van de buien die afgelopen nacht en tijdens de voormiddag vielen.