Het gaat vaak over extreem weer aan de andere kant van de oceaan. Het gaat regelmatig over de tornado's of orkanen daar, maar ook veel over het regelmatig uitgesproken warme, droge en zonnige weer.
Het leek me daarom eens leuk om een paar statistieken van deze zomer tot nu toe (specifiek de maanden juni en juli) naast elkaar te zetten door middel van ERA5 heranalyse-data. Om een 'eerlijke' vergelijking mogelijk te maken zijn de breedtegraden in de plots voor zowel Europa als Noord-Amerika hetzelfde (van 34 tot 67 graden noorderbreedte).
De eerste rij geeft de hoogste temperatuur in juni en juli aan, afgaande op de uurlijkse temperatuurdata van ERA5. De witte contourlijn geeft de grens van 100 graden Fahrenheit (37,8 graden Celsius) aan. In Noord-Amerika vinden we deze voornamelijk ten zuiden van 50°N, in het westen en zuidwesten van de VS en in de Plains ten oosten van de Rocky Mountains. In Canada, en daarmee net boven 50°N, zien we in Ontario een paar kleine gebieden waar de temperatuur richting de 40 graden is gegaan. Het contrast met Europa is groot, waar we tussen 50 en 55°N op grote schaal gebieden vinden waar de temperatuur boven de grens van 100°F uit is gekomen. Natuurlijk in het oosten van ons land, maar ook in grote delen van Duitsland, Tsjechië en Polen. De temperaturen van meer dan 40°C in het uiterste noorden van de VS vinden we op ongeveer dezelfde breedtegraad als Noordwest-Frankrijk, waar die waarde eveneens is overschreden.
Om een idee de geven van de frequentie van warmte, geeft de tweede plot het aantal uren met een temperatuur van 30°C of meer aan. Hier zien we de verschillen nog duidelijker op terug. Waar het zuiden van Engeland, De Benelux, Duitsland en Polen op grote schaal al meer dan 48 uur (2 volle dagen) tropische temperaturen hebben gezien, is dat aan de andere kant van de 'plas' op dezelfde breedtegraad maar beperkt het geval. Sterker nog, Edmonton (hoofdstad van Alberta en op dezelfde breedtegraad als de Wadden) heeft überhaupt geen dag met 30°C gehaald. Wel vallen in Canada de Northwest Terretories op met een behoorlijk aantal 'tropische uren' boven 60°N! Verder kan Zuid-Frankrijk zich meten met Oklahoma en Zuid-Spanje komt zelfs in de buurt van de woestijngebieden in het zuidwesten van de VS.
Qua neerslag in de eerste twee zomermaanden is te zien dat een groot deel van Noord-Amerika veel natter is dan de meeste plekken in West-, Centraal- en Zuid-Europa. Noord-Europa is wel beduidend natter doordat depressies noord van de hogedrukgebieden in onze omgeving langstrekken. Het Iberisch Schiereiland kan zich meten met Californië en voor neerslagsommen boven 100 mm moeten we in Europa naar de Alpen of verder richting het oosten (zoals in Polen). Ter vergelijking, in Canada en de oostelijke helft van de VS is er eigenlijk geen enkele plek te vinden met minder dan 100 mm, behalve de Northwest Terretories.
En ook qua zonneschijn doet Europa het niet verkeerd. Kijk je naar het percentage van de maximaal mogelijke zonnestraling over juni en juli samen, dan scoort Nederland vergelijkbaar met centraal-oostelijke deel van de VS en 'beter' dan vrijwel geheel Canada. Het Middellandse zeegebied springt er helemaal uit met bijna de maximaal mogelijke straling (95 - 99%) en is zodoende haast nog zonniger dan delen van Californië. We zien ook opnieuw de sterke tweedeling tussen het zuien en noorden van Europa (nog meer uitgesproken dan normaal).
Tip: Klik op de afbeelding om te vergroten en scherper te maken.